အခန်း (၅၅၇-၅၅၉)

အခန်း ၅၅၇ - ကြယ်တာရာပြောင်းလဲခြင်းနှင့် ကောင်းကင်လှည့်စားခြင်းကျမ်း

ယီယွင်သည် ချော်ရည်ကန်ထဲတွင် ထိုင်နေရင်း သူ၏ လက်ဖဝါးထဲမှ နတ်မျှော်စင်၏ ဗဟိုထိန်းချုပ်မှုအဝိုင်းပြားဆီသို့ စွမ်းအင်များကို စုစည်းပေးပို့လိုက်သည်။ ယွမ်ချီများကို အဝိုင်းပြားအတွင်းသို့ ဆက်တိုက် ထည့်သွင်းပေးလိုက်သောအခါ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် အဝိုင်းပြားမှ အလွန်လှပသော သက်တံရောင် အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လာသည်။

လင်ရှင်းထုံသည် ဘေးမှနေ၍ ထိုမြင်ကွင်းကို တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ ထိုသန့်စင်သော အလင်းတန်းများအောက်တွင် ယီယွင်သည် နတ်ဘုရားသားတော်တစ်ဦးနှယ် အရှိန်အဝါ တောက်ပနေသည်။ လင်ရှင်းထုံ၏ စိတ်ထဲတွင် ခံစားချက်ပေါင်းစုံ ဖြစ်ပေါ်နေမိသည်။

တိမ်ရိုင်းနယ်မြေတွင် သူမ ပထမဆုံး ဆုံတွေ့ခဲ့ရသော သာမန်လူငယ်လေးတစ်ဦးမှာ ယခုကဲ့သို့ ကြီးမြတ်သော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိလာလိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်မှတ်ထားမည်နည်း။ သူသည် သူမ၏ အသက်ကို ကယ်တင်ခဲ့ရုံတင်မကဘဲ ကြီးမားသော အခွင့်အရေးများကိုပါ ပေးအပ်ခဲ့သည်။

၎င်းမှာ သူတို့နှစ်ဦးသည် နီလာယန်သခင်နှင့် ရှေးဟောင်းမဟာဧကရီတို့၏ အမွေအနှစ်အားလုံးကို အပြည့်အဝ ဆက်ခံရမည်ဟု ကောင်းကင်ဘုံက စီမံထားခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

ထိုအမွေအနှစ်များကို ဆက်ခံခြင်းဖြင့် သူတို့၏ မပြီးဆုံးသေးသော ဆန္ဒများကိုပါ လက်လွှဲယူလိုက်ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း... လင်ရှင်းထုံကမူ သူမနှင့် ယီယွင်တို့သည် ထိုရှေးဟောင်းစုံတွဲ၏ ဘဝလမ်းစဉ်အတိုင်း ပုံတူပြန်လည် ဖြတ်သန်းရလိမ့်မည်ဟု မယုံကြည်ပေ။

သန့်စင်သော အလင်းတန်းများမှာ ၁၅ မိနစ်ခန့် ကြာမြင့်ခဲ့သည်။ ယီယွင်၏ နဖူးတွင် ချွေးများစို့လာပြီး လည်ပင်းမှ အကြောများမှာလည်း သိသိသာသာ ထောင်ထလာသည်။

ဗဟိုထိန်းချုပ်မှုအဝိုင်းပြားကို သန့်စင်ရန်မှာ ကြီးမားသော စိတ်စွမ်းအား လိုအပ်သည်။ ယီယွင်၏ စိတ်စွမ်းအားမှာ သူနှင့်အဆင့်တူသူများထက် များစွာ သာလွန်နေသဖြင့် ကံကောင်းခဲ့သည်ဟု ဆိုရမည်။ သူ၏ စိတ်စွမ်းအား ၉၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့် ကုန်ခမ်းသွားပြီးနောက်တွင်မှ အဝိုင်းပြားကို အောင်မြင်စွာ သန့်စင်နိုင်ခဲ့သည်။ အဝိုင်းပြားသည် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ယီယွင်၏ နတ်အမြုတေအတွင်းသို့ ဝင်ရောက် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ဗဟိုထိန်းချုပ်မှုအဝိုင်းပြားကို ပိုင်ဆိုင်လိုက်သည့်အခါ ယီယွင်သည် စိတ်ကူးလိုက်ရုံဖြင့် နတ်မျှော်စင်အတွင်းရှိ ပြောင်းလဲမှုတိုင်းကို အာရုံခံနိုင်စွမ်း ရှိသွားသည်။ မျှော်စင်ကြီးမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

၎င်းမှာ အလွန်ထူးဆန်းသော ခံစားချက်ပင် ဖြစ်သည်။ ယီယွင်သည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် အံ့အားသင့်သွားရသည်။ အကယ်၍ သူသာ အလိုရှိပါက ဤမျှော်စင်ကြီးကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ပျံတက်သွားအောင်ပင် ပြုလုပ်နိုင်ပြီဖြစ်သည်။

ယခုအခါ နတ်မျှော်စင်မှာ သူ၏ အစစ်အမှန် မှော်ရတနာ ဖြစ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ယီယွင်သည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည်။ သူသည် မျှော်စင်ကို အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်နိုင်ရုံတင်မကဘဲ ၎င်း၏ အခြေအနေအရပ်ရပ်ကိုလည်း သိရှိသွားခဲ့သည်။

ဤမျှော်စင်ကြီးမှာ အမှန်စင်စစ် ကြီးမြတ်သော ပုဂ္ဂိုလ်များ ကျင့်ကြံနေထိုင်ရာ ဂူဗိမာန်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို အဝေးသင် ခရီးနှင်ရာတွင် ဝိညာဉ်သင်္ဘောအဖြစ် အသုံးပြုနိုင်သလို ဟင်းလင်းပြင်များကို ဖြတ်သန်းကာ ကမ္ဘာအမျိုးမျိုးသို့ လှည့်လည်သွားလာရန်လည်း အသုံးပြုနိုင်သည်။

ထို့အပြင် ၎င်းကို ရန်သူများအား တိုက်ခိုက်ရာတွင်လည်း အစွမ်းထက်သော မှော်လက်နက်တစ်ခုအဖြစ် အသုံးပြုနိုင်သည်။ မျှော်စင်ပုံသဏ္ဌာန် လက်နက်များမှာ ရန်သူကို ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်ခြင်းဖြင့် သတ်ဖြတ်ရာတွင် အသုံးများလှသည်။

အကယ်၍ နီလာယန်သခင်ကဲ့သို့ အဆင့်မျိုးရှိသူက ဤမျှော်စင်ကို အသုံးပြုပါက အနှိုင်းမဲ့ ပညာရှင် ထောင်ပေါင်းများစွာနှင့် သာမန်လူသန်းပေါင်းများစွာကို တစ်ပြိုင်တည်း ချိပ်ပိတ် ဖိနှိပ်ထားနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ရန်သူကို မျှော်စင်အတွင်းသို့ ဆွဲသွင်းနိုင်ခဲ့လျှင်လည်း ၎င်းတို့ကို ကိုင်တွယ်ရန် နည်းလမ်းပေါင်း ရာချီ၍ ရှိနေသည်။ မျှော်စင်အတွင်း၌ သတ်ဖြတ်ခြင်းအစီရင်ခံစာများ၊ မျက်လှည့်အစီရင်ခံစာများ၊ ထောင်ချောက်အစီရင်ခံစာများနှင့် အချိန်ချိပ်ပိတ်မှုများ ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့ကို အသုံးပြုကာ ရန်သူကို ထောင်ချထားခြင်း၊ သတ်ဖြတ်ခြင်း သို့မဟုတ် သန့်စင်ပစ်ခြင်းတို့ကို စိတ်ကြိုက် ပြုလုပ်နိုင်သည်။

ယခင်က မျှော်စင်၏ စိတ်ဝိညာဉ် သည် အချိန်ချိပ်ပိတ်မှုကို အသုံးပြုကာ မျှော်စင်အတွင်း ခိုးဝင်လာသော သွေးလမင်း အဖွဲ့ဝင်နှစ်ဦးကို အရှင်လတ်လတ် ဖုတ်ကောင်များအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့ဖူးသည်။

အကယ်၍ မျှော်စင်စိတ်ဝိညာဉ်သာ ချောက်နက်အတွင်းရှိ ဖျက်ဆီးခြင်းမျက်လုံးကို ရင်ဆိုင်ရန်အတွက် အိပ်ပျော်မနေခဲ့ပါက ထိုရန်သူနှစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ရန်မှာ လက်ဖျောက်တစ်ချက်တီးရသလောက်ပင် လွယ်ကူလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤမျှော်စင်မှာ ယီယွင်၏ လက်ရှိစွမ်းအားထက် များစွာ သာလွန်နေသော ရတနာဖြစ်သဖြင့် သူသည် မျှော်စင်၏ သခင်ဖြစ်လာခဲ့သော်လည်း ၎င်း၏ စွမ်းအားအားလုံးကို အသုံးမချနိုင်သေးပေ။ မျှော်စင်ကို လက်နက်အဖြစ် အသုံးပြုရန်မှာ အလွန်ခက်ခဲပြီး အစီရင်ခံစာများစွာကို ထိန်းချုပ်ရန်အတွက် ယီယွင်၏ စွမ်းအင်များမှာ လုံလောက်မှု မရှိသေးပေ။

လောလောဆယ်တွင် သူ လုပ်ဆောင်နိုင်သည်မှာ မျှော်စင်ကို ရွေ့လျားခံတပ်တစ်ခုအဖြစ် ပျံသန်းစေရန်သာ ဖြစ်သည်။ ဟင်းလင်းပြင်များကို ဖြတ်သန်းကာ ကမ္ဘာအနှံ့ လှည့်လည်ရန်မှာမူ မဖြစ်နိုင်သေးပေ။ သို့သော်လည်း ဤမျှော်စင်သည် သူ၏ စွမ်းအားကို များစွာ မြှင့်တင်ပေးနိုင်သော ရတနာဖြစ်ပြီး အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ သူ၏ ကျင့်ကြံမှု တိုးတက်လာပါက မျှော်စင်၏ စွမ်းဆောင်ရည်များကို ပိုမို သိသာလာစေမည်ဖြစ်သည်။

"ရှင်းထုံ... ငါတို့ မဟာဧကရီနက်နဲသောနယ်မြေကို အပြည့်အဝ စူးစမ်းပြီးပြီ။ အမွေအနှစ်တွေလည်း ရခဲ့ပြီဆိုတော့ အပြင်ကို ပြန်ထွက်ဖို့ အချိန်တန်ပြီ" ဟု ယီယွင်က ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်... အပြင်ထွက်ဖို့ အချိန်တန်ပြီ။ ခြောက်နှစ်တောင် ရှိသွားပြီဆိုတော့ အပြင်လောကက ဘယ်လိုဖြစ်နေမလဲ မသိဘူး" လင်ရှင်းထုံ၏ လှပသော မျက်ဝန်းများတွင် စိုးရိမ်မှုအချို့ ပေါ်ပေါက်လာသည်။

လင်ရှင်းထုံသည် လင်မိသားစုအတွက် စိုးရိမ်နေမိသည်။ ယီယွင်က လင်မိသားစု ဘေးကင်းစွာ ဆုတ်ခွာနိုင်ရန်နှင့် သူတို့နှင့် ပတ်သက်မှုမရှိသယောင် ဟန်ဆောင်ရန် စီစဉ်ပေးခဲ့သော်လည်း သူမကမူ စိတ်မအေးနိုင်ဘဲ ရှိနေသည်။

ထို့အပြင် ချောက်နက်အတွင်း ချိပ်ပိတ်ခံထားရသော ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာကြီးမှာရော အပြောင်းအလဲများ ရှိနေပြီလားဟု သူမ တွေးတောနေမိသည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာက မိစ္ဆာတပည့် ခုနစ်ဦး တည်ထောင်ခဲ့သည့် "သွေးလမင်း" အဖွဲ့အစည်းမှာလည်း လုံးဝ ပျက်စီးသွားခြင်းမရှိဘဲ ခိုအောင်းနေခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ နှစ်သန်းပေါင်းများစွာ ကြာပြီးနောက် ယခုအခါ မည်မျှ အင်အားကြီးနေမည်ကို ခန့်မှန်းရခက်လှသည်။

ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်နေသော်လည်း ယီယွင်နှင့် လင်ရှင်းထုံတို့သည် နောက်ဆုံး ပြင်ဆင်မှုအချို့ကို ပြုလုပ်ရန် လိုအပ်သေးသည်။ မျှော်စင်၏ တတိယအဆင့်တွင် အဖိုးတန် ကျင့်စဉ်ကျမ်းများစွာ ရှိနေသည်။

ယခင်က စည်းကမ်းချက်အရ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးလျှင် ကျင့်စဉ်နှစ်မျိုးသာ ရွေးချယ်ခွင့် ရှိသည်။ ယီယွင်သည် သားရဲတစ်သောင်းတိုတမ်ကျင့်စဉ်နှင့် ရွှေကျီးကန်းနေရောင်ခြည်ရွေ့လျားခြင်း ကျင့်စဉ်တို့ကို ရွေးချယ်ခဲ့ဖူးသည်။

တတိယအဆင့်ရှိ ကျင့်စဉ်များမှာ နီလာယန်သခင်နှင့် မဟာဧကရီတို့ စုဆောင်းထားခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး အများစုမှာ အင်ပါရီယန်ကောင်းကင်ဘုံမှ ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုကျင့်စဉ်များသည် အင်ပါရီယန်ကောင်းကင်ဘုံရှိ ဂိုဏ်းကြီးများ၏ အဓိကအမွေအနှစ်များပင် ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

ယီယွင်နှင့် လင်ရှင်းထုံတို့သည် ကျမ်းစာစင်များကို အသေအချာ ရှာဖွေပြီးနောက် ယီယွင်က စာအုပ်တစ်အုပ်ကို အလေးအနက် ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ၎င်း၏အမည်မှာ "ကြယ်တာရာပြောင်းလဲခြင်းနှင့် ကောင်းကင်လှည့်စားခြင်းကျမ်း" ဖြစ်သည်။

အမည်မှာ အလွန်ထက်မြက်လှသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ ဤကျမ်းစာမှာ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား တိုးတက်ရန် သို့မဟုတ် ဥပဒေသများကို နားလည်ရန်အတွက် မဟုတ်ပေ။ ၎င်းမှာ ဖြည့်စွက်ပညာရပ်တစ်ခုသာဖြစ်ပြီး ရုပ်ရည်၊ ဝိညာဉ်အရှိန်အဝါနှင့် အသက်အမှတ်အသားတို့ကိုပါ လုံးဝ ပြောင်းလဲပစ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

၎င်းမှာ ရုပ်ဖျက်ခြင်းအတတ်ပင် ဖြစ်သည်။ ကြယ်တာရာများနှင့် ကောင်းကင်လမ်းကြောင်းကိုပင် ပြောင်းလဲနိုင်သည်ဟု ဆိုရလောက်အောင်ပင် ဤပညာရပ်မှာ အစွမ်းထက်လှသည်။ မိမိထက် အဆင့်များစွာ မြင့်မားသူများပင် ဤရုပ်ဖျက်မှုကို မသိနိုင်ပေ။

ယီယွင်နှင့် လင်ရှင်းထုံတို့သည် အပြင်လောကတွင် လူသိရှင်ကြား ပေါ်ထွက်၍ မရသေးသောကြောင့် ဤပညာရပ်မှာ သူတို့အတွက် မရှိမဖြစ် လိုအပ်သော ကျင့်စဉ်တစ်ခု ဖြစ်လာတော့သည်။

အခန်း ၅၅၈ - မြူမှိုင်းသော မိစ္ဆာပင်လယ်

နွေရာသီ၏ နံနက်ခင်းတစ်ခုတွင် ကျယ်ပြောလှသော ပင်လယ်ပြင်ကြီးမှာ ငြိမ်သက်နေပြီး ရေပြင်ထက်၌ မြူနှင်းများ ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ ရံဖန်ရံခါတွင်မူ ငါးအုပ်ကြီးအချို့မှာ ပင်လယ်ရေပြင်ကို အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဖြတ်သန်းသွားကြရာ ရေပြင်ပေါ်တွင် လှိုင်းလုံးငယ်များ ဖြစ်ပေါ်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

"ပြန်လမ်းမဲ့ပင်လယ်" ဟု ဆိုလျှင် ထျန်းယွမ်လောကကို ဝန်းရံထားသော ပင်လယ်ပြင်ကြီးကို ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ သိုင်းပညာရှင်များက ထိုအမည်ကို သုံးနှုန်းသည့်အခါ ထျန်းယွမ်တိုက်ကြီး၏ မြောက်ဘက်နှင့် အနောက်ဘက်ရှိ ကျယ်ပြောလှသော ပင်လယ်ဒေသကို ရည်ညွှန်းလေ့ရှိကြသည်။

ထိုပင်လယ်ဒေသထဲသို့ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဝင်ရောက်သွားလေလေ ကမ္ဘာကြီး၏ စွမ်းအင်များမှာ ပိုမိုပါးလွှာလာလေလေ ဖြစ်သည်။ ပင်လယ်ရေနေ သတ္တဝါများပင်လျှင် အတွင်းပိုင်းသို့ ရောက်လေ တွေ့ရခဲလေ ဖြစ်သည်။ အင်ပီရီယယ်ဘုရင် အဆင့်ရှိသော ပညာရှင်များပင်လျှင် ထိုဒေသကို ဖြတ်သန်းပျံသန်းပါက ကမ္ဘာကြီးထံမှ စွမ်းအင်ဖြည့်တင်းမှုကို မရရှိနိုင်သောကြောင့် အလွန်နက်ရှိုင်းသော နေရာများအထိ မသွားရဲကြပေ။

ဤသည်မှာ "ပြန်လမ်းမဲ့" ဟု ခေါ်တွင်ရခြင်း၏ အစစ်အမှန် အဓိပ္ပာယ်ပင် ဖြစ်သည်။

ထျန်းယွမ်လောကနှင့် ကပ်လျက်ရှိသော ရေပြင်များကိုမူ "ပြန်လမ်းမဲ့ ပင်လယ်" နှင့် ဆက်စပ်နေသော်လည်း သိုင်းပညာရှင်များက အမည်အမျိုးမျိုးဖြင့် ခွဲခြားခေါ်ဆိုကြသည်။ ဥပမာအားဖြင့် "မြူမှိုင်းသော မိစ္ဆာပင်လယ်" ကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

မြူမှိုင်းသော မိစ္ဆာပင်လယ်မှာ ထျန်းယွမ်လောက၏ တောင်ဘက်တွင်ရှိပြီး မိုင်ပေါင်းသိန်းချီ ကျယ်ဝန်းသည်။ ဤပင်လယ်ပြင်မှာ တစ်နှစ်ပတ်လုံး မြူခိုးများ ဖုံးလွှမ်းနေသဖြင့် အဝေးမှကြည့်လျှင် မြူခိုးများကိုသာ မြင်တွေ့ရမည်ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ဤပင်လယ်ထဲတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပင်လယ်မိစ္ဆာ များ နေထိုင်ကြသဖြင့် အလွန်အန္တရာယ်များလှသည်။ ဤမြူခိုးများနှင့် မိစ္ဆာများကြောင့်ပင် ပင်လယ်၏ အမည်မှာ ပေါ်ပေါက်လာခြင်းဖြစ်သည်။

အမှန်စင်စစ် ဤပင်လယ်မိစ္ဆာများမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော "ပျက်စီးခြင်းသားရဲ" များပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် ဝိညာဉ်သင်္ဘောတစ်စင်းကို အလွယ်တကူ ချေမှုန်းနိုင်ပြီး သိုင်းပညာရှင်များကို ဝါးမျိုနိုင်စွမ်း ရှိကြသည်။ ထို့ကြောင့် ဤပင်လယ်အနီးတွင် အခြေချနေထိုင်ကြသော ဂိုဏ်းငယ်လေးများမှာ ဤပင်လယ်ဒေသကို များစွာ ကြောက်ရွံ့ကြသည်။

သို့သော် ကြောက်ရွံ့နေသော်လည်း သူတို့သည် စားဝတ်နေရေးအတွက် ပင်လယ်ထဲသို့ ဆင်းကြရမြဲဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် မြူမှိုင်းသော မိစ္ဆာပင်လယ်အတွင်းရှိ ကျွန်းငယ်လေးတစ်ခုပေါ်တွင် ဝါဂွမ်းရောင် အဝတ်အစားများ ဝတ်ဆင်ထားသည့် သိုင်းပညာရှင် ဆယ်ဂဏန်းကျော် ရှိနေသည်။

သူတို့မှာ အသက် ၁၇ နှစ်အရွယ်ခန့် လူငယ်များဖြစ်ပြီး သူတို့၏ အကျီကော်လာတွင် ဖြူလွသော တိမ်တိုက်ပုံစံကို ချုပ်လုပ်ထားသည်။ ၎င်းမှာ "တိမ်လွှာဂိုဏ်း" ၏ အမာခံတပည့်များ ဖြစ်ကြောင်း ပြသနေသည့် အမှတ်အသားပင် ဖြစ်သည်။

အမာခံတပည့် ဖြစ်လာနိုင်ခြင်းမှာပင် ဤလူငယ်များသည် ပါရမီအသင့်အတင့် ရှိကြောင်း သက်သေပြနေခြင်းဖြစ်သည်။

ထိုလူငယ်များအကြားတွင် အသက် ၄၀ သို့မဟုတ် ၅၀ အရွယ်ခန့်ရှိသော ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသားတစ်ဦး ပါဝင်ပြီး သူ၏ ကော်လာတွင် တိမ်တိုက်ပုံစံ သုံးခု ပါရှိသည်။ သူမှာ ဤလူငယ်တပည့်များကို ဦးဆောင်လာသည့် အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် "ဦးလေးကြီးကျိုး"ပင် ဖြစ်သည်။

လူငယ်များသည် ကျွန်းပေါ်ရှိ ကျောက်ဆောင်များနောက်တွင် ပုန်းအောင်းရင်း မြူထူထပ်သော ပင်လယ်ပြင်ကို မျက်တောင်မခတ်ဘဲ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

"ဦးလေးကြီးကျိုး... ကျွန်တော်တို့ တစ်ညလုံး ချောင်းမြောင်းနေတာတောင် မိစ္ဆာမျှားဆေး က ပင်လယ်သားရဲတွေကို ဆွဲဆောင်ဖို့ အစွမ်းမထက်လို့လားခင်ဗျ" ဟု မျက်လုံးဝိုင်းဝိုင်းနှင့် ဘဲဥပုံမျက်နှာရှိသော အသက် ၁၆ နှစ်အရွယ် မိန်းကလေးတစ်ဦးက မေးလိုက်သည်။

ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသားက ခေါင်းခါရင်း "စိတ်မလောပါနဲ့။ ငါတို့ရဲ့ မိစ္ဆာမျှားဆေးက အဆင့်မမြင့်တာ မဟုတ်ဘူး၊ ဘေးကင်းဖို့အတွက် ငါတို့ တမင်ရွေးထားတာ။ ငါတို့က လေ့ကျင့်ရေးအတွက် ပင်လယ်နက်ထဲကို လာတာဆိုတော့ အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်။ အကယ်၍ မျှားဆေးက အဆင့်မြင့်လွန်းရင် ငါတို့ မကိုင်တွယ်နိုင်တဲ့ ပင်လယ်သားရဲကြီးတွေ ရောက်လာလိမ့်မယ်၊ အဲဒါဆိုရင် ဒုက္ခအကြီးအကျယ် ရောက်သွားလိမ့်မယ်"

"ဒီမျှားဆေးက သွေးဆာနေတဲ့ ငါးမန်းတွေ ဒါမှမဟုတ် မှော်အမှတ်အသားပါတဲ့ ပင်လယ်မြွေတွေကို ဆွဲဆောင်ဖို့ လုံလောက်ပါတယ်။ သူတို့သာ ထောင်ချောက်ထဲကို ကျလာရင် မင်းတို့အားလုံး စုပေါင်းတိုက်ခိုက်ကြပေါ့။ အဲဒါမှ မင်းတို့အတွက် ဆုလာဘ်လည်းရမယ်၊ တိုက်ပွဲအတွေ့အကြုံလည်း တိုးမယ်။

အန္တရာယ်မဖြစ်အောင် ငါ ဘေးကနေ စောင့်ကြည့်ပေးမယ်။ အကယ်၍ ပင်လယ်နက်ထဲက ထူးဆန်းတဲ့ သားရဲကြီးတွေသာ မှားယွင်းဆွဲဆောင်မိရင် ငါတောင် တတ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

သူက စိတ်ပျက်လက်ပျက် အပြုံးနှင့် ပြောလိုက်သည်။ ဤပင်လယ်ပြင်မှာ လုံးဝ ဘေးမကင်းပေ။ သို့သော် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ တောရိုင်းသားရဲများကို သတ်ဖြတ်ခြင်းမှ ကင်းကွာ၍ မရနိုင်ပေ။ သားရဲအရိုးများကို သန့်စင်ခြင်းဖြစ်စေ၊ သားရဲများကို သတ်၍ ချိတ်တံဆိပ် ဖော်ဆောင်ခြင်းဖြစ်စေ လုပ်ဆောင်ကြရမြဲ ဖြစ်သည်။

ထျန်းယွမ်လောကရှိ ဂိုဏ်းများသည် သူတို့၏ ပတ်ဝန်းကျင်အခြေအနေပေါ် မူတည်၍ ရုန်းကန်ကြရသည်။ ကုန်းတွင်းပိုင်းရှိ ဂိုဏ်းများသည် တောင်တန်းကြီးများနှင့် တောနက်များထဲသို့ ဝင်ကြရသလို၊ ကမ်းရိုးတန်းရှိ ဂိုဏ်းငယ်လေးများမှာမူ ပင်လယ်ပြင်တွင် စွန့်စားကြရသည်။ "တိမ်လွှာဂိုဏ်း" မှာ ထိုကဲ့သို့သော ဂိုဏ်းငယ်လေးတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ဂိုဏ်းငယ်ဟု ဆိုသော်လည်း ၎င်းမှာ နှိုင်းယှဉ်ချက်အရသာ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ထိုဂိုဏ်းကို "တိုင်အာနတ်မြို့တော်" ရှိရာဒေသတွင် ထားရှိမည်ဆိုပါက ထိပ်တန်းဂိုဏ်းတစ်ခု ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။

ထိုလူစုသည် မွန်းတည့်ချိန်နီးသည်အထိ စိတ်ရှည်စွာ စောင့်ဆိုင်းခဲ့ကြသော်လည်း တောရိုင်းသားရဲ တစ်ကောင်မှ ရောက်မလာခဲ့ချေ။ ဉီးလေးကျိုးက ထူးဆန်းသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် မြူမှိုင်းသော မိစ္ဆာပင်လယ်၏ အနက်ပိုင်းတွင် ပင်လယ်သားရဲများစွာ ရှိရမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် အဘယ်ကြောင့် သူတို့ ၁၈ နာရီတိုင်တိုင် စောင့်ဆိုင်းနေသည့်တိုင် တစ်ကောင်မှ မမြင်ရသနည်း။

"အင်း... တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီထင်တယ်"

ကျိုးက ရုတ်တရက် ဆိုလိုက်သည်။ သူ ယခင်က သတိမထားမိခဲ့သော်လည်း ယခု အနီးဝန်းကျင်ကို အသေအချာ အာရုံခံကြည့်လိုက်သည့်အခါ ဤဒေသရှိ ကမ္ဘာကြီး၏ စွမ်းအင်များမှာ များစွာ ထူထပ်လာသည်ကို သတိပြုမိသွားသည်။ ထူထပ်လာရုံတင်မကဘဲ အလွန်အမင်း သန့်စင်နေသည်။ ဤပင်လယ်နက်ထဲတွင် ရတနာထွက်သည့် နေရာအချို့ ရှိနိုင်သော်လည်း ဤမျှအထိ သန့်စင်သော စွမ်းအင်မျိုး ပေါ်ထွက်လာလေ့ မရှိပေ။

လူငယ်တပည့်လေးများမှာ သူတို့၏ ဦးလေးကြီးကို မည်သို့ ပြန်ပြောရမှန်းမသိဘဲ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေကြသည်။

"အဲဒါ ဘာလဲ"

ကျိုး၏ မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် တောက်ပသွားသည်။ သူသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် မြူမှိုင်းသော မိစ္ဆာပင်လယ်၏ အနက်ပိုင်းဆီသို့ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ နေ့လယ်ပိုင်း မြူခိုးများ အတန်ငယ် ကင်းစင်သွားသဖြင့် ပို၍ အဝေးသို့ မြင်နိုင်လာသည်။ အပြာရောင် ပင်လယ်ပြင်ထက်တွင် အမြင့် ၇၀-၈၀ ပေခန့်ရှိသော အပြာရောင် ဝဲဂယက်တစ်ခု လည်ပတ်နေသည်ကို သူ တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုဝဲဂယက်မှာ သိပ်မထင်ရှားလှပေ။ အာရုံခံစားမှုကို အသုံးမပြုဘဲ သာမန်မျက်စိနှင့် ကြည့်ရုံဖြင့် သိနိုင်ရန် ခက်ခဲသည်။ သို့သော် ထိုဝဲဂယက်မှာ အရာဝတ္ထုများကို စုပ်ယူနေခြင်းမဟုတ်ဘဲ စွမ်းအင်များကို အပြင်သို့ ထုတ်လွှတ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့ ခံစားမိသော သန့်စင်သည့် စွမ်းအင်များမှာ ဤဝဲဂယက်ထံမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။

"ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ... ရတနာတစ်ခုခု ပေါ်လာတော့မှာလား"

ကျိုးသည် ရင်ခုန်သံများ မြန်လာသည်။ ပင်လယ်ထဲတွင် ရတနာပေါ်ထွက်လာခြင်းမှာ ဖြစ်နိုင်သည့် ကိစ္စပင်။ အကယ်၍သာ ကြီးမြတ်သော ရတနာတစ်ခု ဖြစ်နေမည်ဆိုပါက သူတို့၏ ဂိုဏ်းမှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးတက်လာပေလိမ့်မည်။ သို့သော် သူ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုမှာ ကြာရှည်မခံခဲ့ပေ။ အလွန်အမင်း အန္တရာယ်ရှိသော ခံစားချက်ကြီးတစ်ခုက သူ၏ နှလုံးသားထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထိုဝဲဂယက်၏ အောက်ခြေရှိ ပင်လယ်ရေအောက်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သားရဲ၏ စွမ်းအင်လှိုင်းများနှင့် သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

ပင်လယ်နက် သားရဲကြီး....

ကျိုးက အသက်ရှူပင် မဝံ့တော့ပေ။ ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင် အောက်ဘက်တွင် ဧရာမ အရိပ်ကြီးတစ်ခု ခိုအောင်းနေသည်ကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဦးလေးကြီးကျိုး... ဘာဖြစ်လို့လဲဟင်"

ကျိုး၏ မျက်နှာပျက်သွားသည်ကို သတိပြုမိသော ဘဲဥပုံမျက်နှာနှင့် မိန်းကလေးက မေးလိုက်သည်။

ကျိုးက တည်ငြိမ်လေးနက်သော လေသံဖြင့် အလျင်အမြန်ပင် "မင်းတို့ရဲ့ အငွေ့အသက်တွေကို ဖျောက်ထားကြ၊ ဘာအသံမှ မထွက်စေနဲ့"

သူ သတိပြုမိသင့်သည်မှာ ရတနာပေါ်လာလျှင် ပင်လယ်သားရဲများကို ဆွဲဆောင်မည်မှာ သေချာသည်။ သူတို့၏ အဆင့်နိမ့် မျှားဆေးကို မည်သည့်သားရဲကမျှ စိတ်မဝင်စားခြင်းမှာ ပင်လယ်နက်ထဲတွင် ဤဖြစ်စဉ် ဖြစ်ပျက်နေသောကြောင့်ပင်။ သို့သော် မည်သို့သော ရတနာမျိုး ပေါ်ထွက်လာမည်ကို မသိရသလို သူတို့နှင့်လည်း ဆိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

သူတို့၏ ဂိုဏ်းနှင့် အလွန်ဝေးကွာလှသဖြင့် စစ်ကူများ အချိန်မီ ရောက်လာရန် မဖြစ်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ကျိုးသည် နောင်တရနေရန် အချိန်မရှိတော့ပေ။ အရေးကြီးဆုံးမှာ သူနှင့် တပည့်လေးများ၏ အသက်ကို ကယ်တင်ရန်သာ ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ကမ္ဘာကြီး၏ စွမ်းအင်များမှာ ပိုမိုပြင်းထန်စွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဝဲဂယက်ကြီးမှာလည်း သာမန်မျက်စိနှင့်ပင် အထင်အရှား မြင်နိုင်လောက်အောင် အရှိန်မြင့်လာသည်။

ကောင်းကင်ထက်တွင် ရွှေရောင် အလင်းစက်အချို့ စုစည်းလာပြီး လည်ပတ်နေကြသည်။ ထိုအလင်းစက်များကြားတွင် ခရမ်းရောင် အလင်းလွှာတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ထိုအလင်းလွှာမှာ အလျင်အမြန် ကျယ်ပြန့်လာပြီး ပေပေါင်းများစွာ မြင့်မားသော မျက်နှာပြင်တစ်ခု ဖြစ်လာသည်။ ဟင်းလင်းပြင် ဥပဒေသ များ၏ ယွမ်ချီများမှာ ထိုအလင်းမျက်နှာပြင် ဝန်းကျင်တွင် တုန်ခါနေသည်။

ဒါ... ဒါက ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ...။

အခန်း ၅၅၉ - မဟာဧကရီနက်နဲသောနယ်မြေမှ ထွက်ခွာခြင်း

အလင်းမျက်နှာပြင်မှာ တဖျတ်ဖျတ် တောက်ပနေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကမ္ဘာကြီး၏ စွမ်းအင်များမှာလည်း အရည်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့မတတ် ပိုမိုထူထပ်လာသည်။ ထိုအချိန်တွင် ပင်လယ်ရေအောက်၌ ဧရာမ အရိပ်ကြီးတစ်ခုသည် ဖြည်းဖြည်းချင်း နီးကပ်လာရာ ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် မှင်ရည်တစ်လွှာ ဖြန်းပက်လိုက်သကဲ့သို့ မည်းမှောင်သွားတော့သည်။

"အဲဒါ ဘာကြီးလဲ" တိမ်လွှာဂိုဏ်းမှ တပည့်တစ်ဦးက သတိပြုမိသွားသော်လည်း အသံထွက်ရန် ကြောက်ရွံ့နေသဖြင့် စွမ်းအင်ဖြင့်သာ အချင်းချင်း အသိပေးလိုက်ကြသည်။

ဤကြောက်မက်ဖွယ် သတ္တဝါကြီးမှာ သာမန်သွေးဆာနေသော ငါးမန်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ အလွန်ကြီးမားသည့် သတ္တဝါကြီးတစ်ကောင် ဖြစ်နေသည်။

"ဗွမ်း"

ပင်လယ်ရေများမှာ ရေတံခွန်ကြီးတစ်ခု ပြိုကျသကဲ့သို့ ဘေးဘက်သို့ လွင့်စင်သွားပြီးနောက် ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ မည်းနက်နေသော ဦးခေါင်းကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

ထိုဦးခေါင်းမည်းကြီးပေါ်တွင် ပင်လယ်မှော်ပင်များ၊ ခရုခွံများနှင့် ကျောက်မာများ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ၎င်းမှာ မည်မျှနက်ရှိုင်းသော နေရာမှ တက်လာသည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။

၎င်းက မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည့်အခါတွင်မူ ကျောက်ဆောင်နက်ကြီးပေါ်တွင် တောက်ပနေသော အလင်းစက်နှစ်ခု ရှိနေသကဲ့သို့ပင်။ ထိုဦးခေါင်းကြီး၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် နဂါးများနှင့် တူသော မီးခိုးရောင် ရေဘဝဲလက်တံကြီးများမှာ ပင်လယ်ရေထဲတွင် အငမ်းမရ လှုပ်ရှားနေကြပြီး ပိုမိုပြင်းထန်သော လှိုင်းလုံးကြီးများကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ကျိုး၏ မျက်သူငယ်များမှာ ကျုံ့သွားပြီး ကျောပြင်မှ ချွေးအေးများ စီးကျလာတော့သည်။

"ခြေရှစ်ချောင်း ပင်လယ်နဂါး"

တိမ်လွှာဂိုဏ်းမှ ကျန်တပည့်များမှာလည်း မျက်နှာများ ဖြူလျော်သွားကြသည်။

"ခြေရှစ်ချောင်း ပင်လယ်နဂါး... အဲဒါ တကယ်ပဲ ခြေရှစ်ချောင်း ပင်လယ်နဂါးလား"

ဘဲဥပုံမျက်နှာနှင့် မိန်းကလေးမှာ နှုတ်ခမ်းများ တုန်ရီလျက် ရေရွတ်နေမိသည်။ ဤကြောက်မက်ဖွယ် မိစ္ဆာကြီးအကြောင်းကို ဂိုဏ်းရှိ ကျမ်းစာအုပ်များတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသည်ကို သူမ ဖတ်ဖူးသည်။

"မြူမှိုင်းသော မိစ္ဆာပင်လယ်" ဟူသော အမည်မှ "မိစ္ဆာ" ဆိုသည်မှာ အမှန်စင်စစ် ဤခြေရှစ်ချောင်း ပင်လယ်နဂါးကို ရည်ညွှန်းခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ နဂါးစစ်စစ် မဟုတ်ဘဲ ဧရာမ ရေဘဝဲကြီးတစ်ကောင် ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ လက်တံရှစ်ခုမှာ ပင်လယ်ထဲရှိ နဂါးများကဲ့သို့ သန်မာလှပြီး ဖျက်ဆီးအား ပြင်းထန်ရုံတင်မကဘဲ လက်တံတစ်ခုချင်းစီ၏ အဖျားတွင်လည်း မေးရိုးအစုံစီ ပါရှိကြသည်။ ဤလက်တံရှစ်ခုကြောင့်ပင် ၎င်းကို ပင်လယ်နဂါးဟု အမည်ပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ခြေရှစ်ချောင်း ပင်လယ်နဂါးသည် ဤပင်လယ်ဒေသ၏ ဘုရင်ပင် ဖြစ်သည်။ တိမ်လွှာဂိုဏ်းက လာရောက်ဖမ်းဆီးသော ငါးမန်းများမှာ ဤပင်လယ်နဂါးအတွက်မူ ရေမှော်လေးများကဲ့သို့သာ ရှိပေလိမ့်မည်။

အဆင့်နိမ့် မိစ္ဆာမျှားဆေးမှာ ဤကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ် သတ္တဝါကြီးကို ဆွဲဆောင်နိုင်စွမ်း မရှိပေ။ ဤပင်လယ်နဂါးသည် ရတနာပေါ်ထွက်ခါနီးတွင် ပေါ်ထွက်လာလေ့ရှိသော ကမ္ဘာကြီး၏ စွမ်းအင်လှိုင်းများကြောင့် ရောက်ရှိလာခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ကျိုး၏ သွေးများမှာ ခဲသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် တပည့်များကို ပင်လယ်နက်ထဲသို့ ပထမဆုံးအကြိမ် ခေါ်ထုတ်လာချိန်တွင်မှ ရတနာပေါ်ထွန်းခြင်းနှင့် ဆုံတွေ့ရုံတင်မကဘဲ ဤကဲ့သို့သော မိစ္ဆာကြီးနှင့်ပါ ထိပ်တိုက်တိုးရသည်မှာ သူ၏ ကံဆိုးမှုက အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်နေပြီဟု ထင်မိသည်။

ဤမိစ္ဆာကြီး၏ ဖိအားအောက်တွင် သူသည် ထွက်ပြေးရန်ပင် မဝံ့ပေ။ ခြေရှစ်ချောင်း ပင်လယ်နဂါးမှာ အလွန်ဒေါသကြီးပြီး လူသားတွေ့လျှင် သတ်ဖြတ်လေ့ရှိသည့်အပြင် အလွန်လည်း မြန်ဆန်လှသဖြင့် ထွက်ပြေးခြင်းမှာ မိမိကိုယ်ကိုယ် သတ်သေခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်လိမ့်မည်။

သို့သော် ဤနေရာတွင် ဆက်နေလျှင်လည်း မိစ္ဆာကြီး၏ ထက်မြက်သော အာရုံကြောင့် သူတို့ ပုန်းနေသည်ကို သိသွားနိုင်ပြီး သေမည့်နေ့ကို စောင့်နေရသလို ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။

ထိုအချိန်တွင် ခြေရှစ်ချောင်း ပင်လယ်နဂါးသည် ၎င်း၏ ပါးစပ်ကြီးကို ဟလိုက်သည်။ ၎င်း၏ ဧရာမ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ ထိုးတက်လာပြီး ရေမှုန်ရေမွှားများကို ကောင်းကင်သို့ ပန်းထုတ်လိုက်ရာ အမြင်အာရုံများကိုပင် ပိတ်ဆို့သွားစေသည်။

၎င်းသည် စွမ်းအင်ဝဲဂယက်ကြီးကို ဝါးမျိုရန် ကြိုးစားနေပုံရသည်။ ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်တုန်ခါမှုများကြောင့် ကျိုးနှင့် အဖွဲ့၏ အာရုံခံစားမှုများမှာလည်း လုံးဝ ပြတ်တောက်သွားပြီး ဘာဖြစ်နေသည်ကို မသိနိုင်တော့ပေ။

"ဗွမ်း ... ဝုန်း.....ဝုန်း......"

ရေပြင်ပေါ်တွင် ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး ခြေရှစ်ချောင်း ပင်လယ်နဂါးမှာ ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ ပြန်ကျလာသည်။ ၎င်း၏ လက်တံများမှာ အငမ်းမရ လှုပ်ရှားနေပြီး စွမ်းအင်ဝဲဂယက်ကို ဝါးမျိုရန် မအောင်မြင်ခဲ့ပုံရသည်။ သို့သော် နောက်ထပ် မြင်ကွင်းတစ်ခုက ကျိုးကို အံ့အားသင့်သွားစေသည်။

ရေမှုန်ရေမွှားများအကြား ကောင်းကင်ထက်တွင် လွင့်မျောနေသော လူငယ်တစ်ဦးနှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးမှာ မည်သည့်အချိန်ကတည်းက ရောက်ရှိနေသည်ကို မည်သူမျှ မသိလိုက်ကြပေ။

ထိုလူငယ်မှာ အသက် ၂၀ ကျော်ခန့်ရှိပြီး ခေါင်းတွင် အပြာရောင် ပတ်တီးစတစ်ခု စည်းထားကာ သာမန် ပညာတတ် လူငယ်တစ်ဦးနှင့် တူနေသည်။ အမျိုးသမီးမှာမူ အပြာနုရောင် ဝတ်စုံရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူမ၏ မျက်နှာကို ပါးလွှာသော မျက်နှာဖုံးပုဝါဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသည်။

သို့သော် သူမ၏ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်နှင့် ထင်ရှားသော မျက်နှာသွင်ပြင်များကို ကြည့်ရုံဖြင့် သူမမှာ အနှိုင်းမဲ့ အလှပိုင်ရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း ခန့်မှန်းနိုင်သည်။

ဤစုံတွဲမှာ ရတနာအတွက် ရောက်လာကြခြင်းလား။ ဤမိစ္ဆာကြီးကို ရင်ဆိုင်ရလျှင် ၎င်း၏ ပါးစပ်ထဲတွင် အဆုံးသတ်သွားကြမည် မဟုတ်ပါလား။

ကျိုးသည် အသက်ပင် မရှူဝံ့တော့ပေ။ သူကိုယ်တိုင်ပင် အသက်အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်နေရသဖြင့် ထိုစုံတွဲကို စိုးရိမ်ပေးရန် အားမရှိပေ။ သူ့အမြင်အရ ထျန်းယွမ်လောကရှိ ဂိုဏ်းကြီးများမှ အမာခံတပည့်များပင်လျှင် ဤခြေရှစ်ချောင်း ပင်လယ်နဂါးကို ယှဉ်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ကောင်းကင်ထက်တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသော ထိုစုံတွဲမှာလည်း ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ အတန်ငယ် အံ့သြသွားပုံရသည်။ သို့သော် သူတို့မှာ မမျှော်လင့်ဘဲ ဆုံတွေ့လိုက်ရသဖြင့် အံ့သြခြင်းသာ ဖြစ်ပုံရပြီး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိကြပေ။

"ယီယွင်... ဘာဖြစ်တာလဲ။ ဒီရေဘဝဲကြီးက ငါတို့ဆီကို ဦးတည်လာနေသလိုပဲ" မဟာဧကရီနက်နဲသောနယ်မြေမှ ထွက်လာသည်နှင့် တိုက်ခိုက်ခံရသဖြင့် လင်ရှင်းထုံမှာ အတန်ငယ် အံ့သြနေမိသည်။

ယီယွင်က "မဟာဧကရီနယ်မြေကနေ ထွက်လာတဲ့ စွမ်းအင်တွေကြောင့် ဆွဲဆောင်ခံလိုက်ရတာ ထင်တယ်။ ဘေးကင်းအောင်လို့ နယ်မြေရဲ့ ပင်မဝင်ပေါက်နဲ့ အဝေးဆုံးနေရာကို ရွေးခဲ့တာတောင်၊ ထွက်ပေါက်ဖွင့်ဖို့ အချိန်အကြာကြီး ယူခဲ့ရတာကြောင့် စွမ်းအင်တွေ အပြင်ကို စိမ့်ထွက်သွားတာပဲ။ ဒါကြောင့် ဒီတောရိုင်းသားရဲ ရောက်လာတာ မဆန်းပါဘူး" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ယီယွင်နှင့် လင်ရှင်းထုံတို့သည် နတ်မျှော်စင်ထဲတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ အောင်းနေခဲ့ကြသည်။ ထျန်းယွမ်လောကရှိ ဂိုဏ်းကြီးများမှာ မဟာဧကရီ၏ အမွေအနှစ်ကို လွယ်လွယ်နှင့် လက်လျှော့ကြမည် မဟုတ်သလို၊ လျှို့ဝှက်သော "သွေးလမင်း" အဖွဲ့အစည်းကလည်း သူတို့ကို အန္တရာယ်ပြုနိုင်ကြောင်း သူတို့ တွေးထားပြီးသား ဖြစ်သည်။

ထိုလူများသည် နက်နဲသောနယ်မြေ၏ ဝင်ပေါက်အနီးတွင် သူတို့ ပေါ်လာသည်နှင့် သိနိုင်ရန် အစောင့်အကြပ်များစွာ ထားရှိနိုင်သဖြင့် ယီယွင်သည် မိုင်ပေါင်းသန်းချီ ဝေးကွာသော နေရာကို ထွက်ပေါက်အဖြစ် ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤမျှ ဝေးကွာသော နေရာအထိ "သွေးလမင်း" အနေဖြင့် အာရုံခံနိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ သို့သော် ဤကဲ့သို့ ဝေးကွာသော နေရာသို့ ကူးပြောင်းရန်အတွက် ယီယွင်မှာ စွမ်းအင်အမြောက်အမြား အသုံးပြုခဲ့ရပြီး ထွက်ပေါက်ဖွင့်ရန် အချိန်ကြာမြင့်ခဲ့သဖြင့် နယ်မြေအတွင်းမှ သန့်စင်သော စွမ်းအင်များမှာ အပြင်သို့ အတော်အတန် စိမ့်ထွက်သွားခဲ့သည်။

ဤသန့်စင်သော စွမ်းအင်များကို တစ်ခါမျှ မခံစားဖူးသော ပင်လယ်မိစ္ဆာကြီးမှာ ရတနာပေါ်ထွက်လာသည်ဟု ထင်မှတ်ကာ ရောက်ရှိလာခြင်းပင် ဖြစ်တော့သည်။