ဟင်းကောင်းတစ်ခွက်အတွက် စောင့်ရကျိုးနပ်တယ် ၂

အမှန်တကယ်ပင်၊ တောင်ပိုင်းဟုန်မှ တောသားတစ်ဦးကဲ့သို့ မိုက်မဲပြီးဆင်ခြင်တုံတရားမဲ့စွာဖြင့်၊ ဤကျားနတ်ဆိုး၏ နောက်ခံနှင့် စွမ်းအားကို နားလည်ခြင်းမရှိဘဲ စိတ်အလိုလိုက်ကာ စိန်ခေါ်မှုတစ်ခုကို ပြုလုပ်ဝံ့ခဲ့ပေသည်။

အရုပ်ဆိုးအကျည်းတန်စွာ ပြောရမည်ဆိုလျှင်၊ အကယ်၍ သူမရှုံးနိမ့်သွားပါက အဆင်ပြေနိုင်သေးပေသည်။ နဂါးကြင်ယာတော်ကို လေးစားသောအားဖြင့်၊ ကျားဖြူသည် သူမ၏ အသက်ကို ချမ်းသာပေးကောင်း ပေးနိုင်၏။

အနည်းဆုံးတော့ သူမသည် ပင်လယ်ပြင်ကျယ်မှ အသက်ရှင်လျက် ထွက်ခွာသွားနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး၊ ထို့နောက်မှ သူတို့သည် စာရင်းများကို ဖြည်းညင်းစွာ ရှင်းလင်းနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ကံမကောင်းအကြောင်းမလှစွာဖြင့်၊ သူမက မတော်တဆ အနိုင်ရသွားခဲ့မည်ဆိုလျှင်မူကား...။

ထိုကုလားထိုင်အထက်တွင် ဤကျားဖြူကို စောင့်ကြပ်နေသည့် ဆွေမျိုးသုံးဦးအတိအကျရှိနေပြီး၊ ၎င်းတို့၏ စွမ်းအားနှင့် ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်မှာ ကျားဖြူထက် လုံးဝ အားနည်းခြင်းမရှိကြောင်းကို မေ့မထားသင့်ပေ။

ယွင်ဟယ်ဂိုဏ်းသည် ဤကိစ္စတွင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ဝံ့ပါမည်လော။

လူအုပ်ကြီးမှာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး တံခါးဝဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ကြရာ၊ ခွန်အားကြီးမားလှသော ကျားဖြူကြီးသည် ဤမိန်းမပျိုက ဤမျှခေါင်းမာအာခံလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ထားခဲ့ပုံမရသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

တစ်ခဏမျှ အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက်၊ ၎င်းသည် ပါးစပ်ကိုဟကာ အသံတိတ် အပြုံးတစ်ခုကို ဖော်ပြလိုက်လေ၏။

တံခါးဝတွင် ရပ်နေခြင်းက ဤမိန်းမပျိုအား အထိအခိုက်မရှိဘဲ လမ်းလျှောက်ထွက်သွားခွင့်ပြုရန်မဖြစ်နိုင်ကြောင်း အဓိပ္ပာယ်သက်ရောက်နေသော်လည်း၊ ကျားဖြူနတ်ဆိုးကြီး ပို၍မြင်ချင်ခဲ့သည်မှာ သူမ၏မျက်နှာထက်ရှိ အကြောက်တရားပင် ဖြစ်သည်။

၎င်း၏ စိတ်ခံစားချက်ကို ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်စေသည့် ဤခေါင်းမာပြီး မာနကြီးသော အမူအရာကို မဟုတ်ပေ။

"ကောင်းတယ်... သိပ်ကောင်းတယ်"

၎င်းသည် ရက်စက်ယုတ်မာစွာ ပြုံးဖြဲလိုက်ပြီး သွေးစက်ဆီသို့ ၎င်း၏ လက်သည်းကို လွှဲယမ်းလိုက်၏။

သွေးစက်သည် ၎င်း၏ လက်ဖဝါးထဲသို့ ပေါင်းစပ်ဝင်ရောက်သွားရာ၊ တစ်စုံတစ်ရာသော သဘောတူညီချက်ကို အတည်ပြုလိုက်သကဲ့သို့ ရှိပေသည်။

ကျားဖြူနတ်ဆိုးကြီး၏ ပုံပန်းသဏ္ဍာန်မှာ အနည်းငယ်ကိုင်းညွတ်သွားပြီး၊ ထိုခဏမှာပင် စူးရှပြင်းထန်သောလေပြင်းတစ်ရပ်သည် ခန်းမတစ်ခုလုံးကို ဖြတ်သန်းတိုက်ခတ်သွားလေတော့သည်။

"ဝေါင်း"

ပတ်ဝန်းကျင်များတစ်လျှောက်ကျားဟိန်းသံ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်၊ သားရဲအားလုံးမှာ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်လျက် ဝပ်တွားသွားကြပေသည်။

လူတိုင်း၏ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး တိတ်ဆိတ်သွားကြ၏။ ပင်လယ်ပြာပင်လယ်ဂိုဏ်း၏ တာအိုကလေးငယ်ပင်လျှင် အကြည့်များ နက်ရှိုင်းသွားခဲ့ပြီး၊ တောင်ပိုင်းဟုန် ဂိုဏ်းခုနစ်ဂိုဏ်း၏ တာအိုကလေးငယ်များအကြားတွင် သူမ၏ထူးချွန်မှုမရှိခြင်းကို အသိအမှတ်ပြုလိုက်ရသည်။

ဝေ့ယွမ်ကျိုးကို မဆိုထားနှင့်၊ စီနီယာအစ်မ ဟုန်ရှို့ နှင့်ပင် သူမသည် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း မရှိပေ။

ထို့နောက် သူမသည် စကားဆက်ပြောခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်လိုက်၏။

ခရမ်းရောင်နှင့် အစိမ်းရောင် သက်တံတစ်သွယ်သည် သူမ၏ နဖူးမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ရေနယ်နိမိတ်၏ အပြင်ဘက်သို့ တိုက်ရိုက် ပြေးထွက်သွားလေသည်။

ဤတင်းမာပြီး အန္တရာယ်ကြီးမားသော လေထုအလယ်တွင်၊အနည်းငယ် ပျင်းရိနေဟန်ရှိသော အသံတစ်သံသည် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

"ဟေ့။"

ထောင့်တွင် ထိုင်နေသော ဝတ်ရုံနက်နှင့် လူငယ်သည် ကျားဖြူ၏နောက်ကျောကို ကြည့်နေသော်လည်း၊သူ၏စိတ်မှာ ထိုအရာအပေါ်တွင် မရှိနေကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။ သူ၏ တလက်လက်တောက်ပနေသော အကြည့်တို့သည် ဤကျားဖြူကို ဖောက်ထွင်းသွားကာ၊ ၎င်း၏ရှေ့ရှိတစ်စုံတစ်ရာအပေါ်သို့ ကျရောက်နေပုံရပေ၏။

လူငယ်သည် သူ၏ လက်ထဲရှိ ဝိုင်ခွက်ကို တည်ငြိမ်စွာ ချထားလိုက်၏။ ပင်လယ်ပြာဂိုဏ်း၏ တာအိုကလေးငယ်ကဲ့သို့ ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်ခြင်း မဟုတ်သော်လည်း၊ ထိုတိုးညှင်းသော အသံလေးကပင် လူတိုင်း၏ အာရုံကို ဖမ်းစားသွားနိုင်ခဲ့သည်။

ဤနတ်ဆိုးများနှင့် ကျင့်ကြံသူတစ်စု၏ မျက်လုံးများထဲရှိ အံ့သြမှင်တက်မှုမှာ ယခင်ကထက် မလျော့နည်းသည့်အပြင်၊ ပို၍ပင် ကြီးမားနေပေ၏။

ဤကဲ့သို့သော အချိန်အခါမျိုးတွင်၊ မည်သူက ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန် ဤမျှတွေးခေါ်မြော်မြင်မှု ကင်းမဲ့နေရသနည်း။

သူတို့သည် လူငယ်အား သေချာစွာ အကဲခတ်လိုက်ကြသည်။

သူသည် ရိုးရှင်းသောဝတ်ရုံနက်ကိုသာ ဝတ်ဆင်ထားပြီး၊ သူ၏ ပါးလွှာသော နှုတ်ခမ်းများကို တင်းကျပ်စွာ စေ့ထားကာ၊ မျက်နှာမှာ အေးစက်နေပြီးမျက်ခုံးများအလယ်တွင် အထီးကျန်ဆန်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပါရှိနေပေသည်။

သူသည် မည်သည့် အမှတ်အသားကိုမျှ တပ်ဆင်ထားခြင်းမရှိသော်လည်း၊ လူတိုင်းက သူသည် တောင်ပိုင်းဟုန်မှ မိန်းမပျိုနှင့် မတူကြောင်း ခံစားမိကြ၏။

လူငယ်၏ ပျင်းရိသောအသံ သို့မဟုတ် တည်ငြိမ်သောအမူအရာမည်သည့်အရာပင်ဖြစ်စေ၊ သူသည် ပြင်ပဒေသမှ လာသူနှင့် မတူချေ။

သူသည် ဤနေရာရှိ အရာအားလုံးကို ကျွမ်းကျင်နေသကဲ့သို့ဖြစ်နေပြီး၊ မြောက်ပိုင်းဟုန်မှ ကျင့်ကြံသူများကဲ့သို့ ဖုံးကွယ်ရန်ကြိုးစားထားသော်လည်း မှိန်ပျပျပေါ်လွင်နေတတ်သည့် အနောက်ပိုင်းဟုန်၏ ကိစ္စရပ်များအပေါ် အထင်သေးမှု အနည်းငယ်ပင် ပါဝင်နေသေးသည်။

ထို့ကြောင့်ပင် သူ ဘာပြောချင်သနည်း ဆိုသည်ကို သူတို့ ပို၍ပင် သိချင်စိတ် ပြင်းပြနေကြတော့သည်။

"..."

ကျားဖြူနတ်ဆိုးကြီးသည် တိတ်ဆိတ်စွာ လှည့်ကြည့်လာပြီး ထောင့်တွင် တစ်ကိုယ်တည်း ထိုင်နေသော လူငယ်ကျင့်ကြံသူကို စိုက်ကြည့်လိုက်၏။

ရှန်းယီသည် ၎င်းနှင့် အေးအေးဆေးဆေးပင် အကြည့်ချင်း ဆုံလိုက်ပြီးနောက်၊ သူ၏ နောက်ထပ်စကားလုံးများက လူတိုင်း၏ အမူအရာကို တစ်ဖန် ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့သည်။

"မင်းက ငါ ကချေသည်တွေ ကနေတာ ကြည့်ရတာကို ကွယ်နေတယ်။"

လူငယ်၏အကြည့်များ မည်သည့်နေရာသို့ ကျရောက်နေသနည်းဆိုသည်ကို နောက်ဆုံးတွင် သူတို့ နားလည်သွားကြ၏။ ၎င်းမှာ တုန်ရီနေသော အလှမယ်တစ်စုဆီသို့ပင် ဖြစ်သည်။

ဤသည်ကား... ကကွက်များကို ကြည့်ရမည့် အချိန်လော။

မြို့တော်သုံးခုအဆင့်ရှိ အင်အားကြီးသူ နှစ်ဦးအကြားတိုက်ပွဲက နဂါးနန်းတော်မှ ကချေသည်တစ်စုထက် ပို၍ အရေးမပါနိုင်ဘူးလော။

ပင်လယ်ပြာဂိုဏ်း၏ တာအိုကလေးငယ်သည် လူငယ်၏ ဝတ်ရုံနက်ကို ကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ ရင်းနှီးနေသကဲ့သို့ ခံစားရသော်လည်း၊ ထိုသို့သော ဝတ်ရုံများမှာ အတွေ့ရများသဖြင့် တိကျသောသက်သေတစ်ခုတော့ မဟုတ်ပေ။

ထို့ပြင် သူမ၏ရှေ့ရှိ လူငယ်မှာ သူမမှတ်မိနေသော ဂိုဏ်းချုပ်နှင့် စိတ်နေစိတ်ထား၊ အပြောအဆို၊ သို့မဟုတ် အာရုံစိုက်မှုတို့တွင် တူညီခြင်းလုံးဝမရှိပေ။

"ဟက်... ဟက်..."

ကျားဖြူကြီးသည် ရုတ်တရက် ခေါင်းကို ငုံ့ကာ နှစ်ချက်မျှ ရယ်မောလိုက်၏။

ချက်ချင်းပင်၊ ၎င်း၏ ကြီးမားလှသော ခန္ဓာကိုယ်သည် တစ်ကိုယ်တည်းထိုင်နေသောလူငယ်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး၊၎င်း၏ ဧရာမ လက်ဝါးကြီးများကို စားပွဲပေါ်သို့ ရိုက်ချလိုက်၏။

၎င်း၏ ကြီးမားသော ခေါင်းကြီးမှာ ရှန်းယီနှင့် ထိလုနီးပါးဖြစ်နေပြီး၊ သူတို့၏ အကြည့်များ ဆုံသွားကာ၊၎င်း၏အသက်ရှူငွေ့များက သူ၏ ဖြူဖျော့သောမျက်နှာပေါ်သို့ လွတ်လပ်စွာ မှုတ်ထုတ်နေပေသည်။

၎င်း၏ လည်ချောင်းမှ လှုပ်ခတ်သွားပြီး နက်ရှိုင်းသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။

"အဲဒီတော့ ဘာဖြစ်လဲ"

လေထုမှာ နောက်တစ်ကြိမ် ပြောင်းလဲသွားပြန်သည်။

ပက်လယ်ပြာဂိုဏ်း၏ တာအိုကလေးငယ်ထံသို့ ဦးတည်နေခဲ့သော ကျားဖြူနတ်ဆိုးကြီး၏ ဒေါသသည်၊ ယခုအခါ ဤဆင်ခြင်တုံတရားမဲ့သော လူငယ်ကျင့်ကြံသူထံသို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေပြီ။

အားလုံး၏ စောင့်ကြည့်နေသော မျက်လုံးများအောက်တွင်၊ လူငယ်သည် နောက်ထပ် မည်သည့် ပြဿနာများကို ဖန်တီးဦးမည်ကို လူတိုင်း သိချင်နေကြ၏။

နောက်တစ်ခဏတွင်၊ ကျားနတ်ဆိုး၏ အနံ့အသက်ဆိုးရွားသောအသက်ရှူငွေ့အောက်၌၊ ရှန်းယီ၏ ဆံပင်များ အနည်းငယ်ဖရိုဖရဲဖြစ်သွားကာ၊ သူ၏ အေးစက်နေပြီးသားမျက်နှာပေါ်တွင် ခံစားချက်မဲ့သွားခဲ့လေ၏။

သူသည် ထိုကျားမျက်လုံးများကို ပြန်လည်စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ လက်ဖဝါးကို ဆန့်ထုတ်လိုက်၏။ သူ၏ ရှည်လျားပြီး သွယ်လျသော လက်ချောင်းများသည် ကြမ်းတမ်းသော ကျားမျက်နှာပေါ်သို့ ဖြည်းညင်းစွာ ဖိချလိုက်လေသည်။

"အဲဒီတော့၊ နောက်ဆုတ်လိုက်။"

မည်သည့် အတက်အကျမှမရှိသော သူ၏ အသံတွင် အတိုင်းအဆမဲ့မာနတရားများ ပါဝင်နေသည်။ ၎င်းမှာ တိုင်ပင်ဆွေးနွေးရန် အကြံပြုခြင်း မဟုတ်ဘဲ အမိန့်ပေးသည့် မာနတရားမျိုးပင်။

ဤသို့ အထင်သေးစွာကြည့်ရှုသည့် စိတ်နေသဘောထားမှာ တောင်းပန်ခြင်းကင်းမဲ့စွာဖြင့် အထိန်းအကွပ်မရှိဖြစ်နေပေသည်။

သို့သော်၊ မာနတရားသည် အမြဲတစေတစ်စုံတစ်ရာသော အထောက်အပံ့ လိုအပ်ပေသည်။ ထိုသို့မဟုတ်ပါက၊ ၎င်းသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အရှက်ခွဲခြင်းမှတစ်ပါး အခြားမရှိပေ။

၎င်းမှာ ခွန်အား ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သလို၊ နောက်ခံအင်အားလည်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

သို့သော် ယခုအချိန်အထိ လူငယ်သည် မည်သည့်အရာကိုမျှ ယထုတ်ဖော်ပြသခြင်း မရှိသေးပေ။

ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့်၊ ကျားဖြူနတ်ဆိုးကြီး၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ်တုန်ယင်လာခဲ့၏။ ၎င်း၏ မျက်လုံးများပြူးကျယ်လာကာ၊ ဒေါင်လိုက် သူငယ်အိမ်များမှ အအေးဓာတ်များ စိမ့်ထွက်လာသည်။

အစွယ်များ ငေါထွက်လာပြီး တံတွေးများ ကျဆင်းလာကာ၊ ၎င်း၏ ဧရာမ ပါးစပ်ကြီးမှာ မိုးမြေကို ဆွဲဖြဲပစ်နိုင်လောက်သည့် ဟိန်းဟောက်သံကို ဖုံးကွယ်ထားသည့်အလား ရှိနေတော့သည်။