လူသိများလာမည့် နတ်ဆိုးတစ်သောင်းခန်းမ

"ဖိနှိပ်စမ်း"

ပြိုင်တူ ဟိန်းဟောက်သံတိုးတိုး ထွက်ပေါ်လာ၏။

ချွန်ထက်သော လက်သည်းလေးခုက ပြိုင်တူဖိချလိုက်ပြီး၊ အစိမ်းရောင်ဖီးနစ်ငှက်ကို တိုက်ရိုက်သတ်ဖြတ်ခြင်းထက်၊ ဂူသင်္ချိုင်းအစောင့်အရှောက်ကျားနတ်ဆိုး နှစ်ကောင်သည် ထိုရေကြာပန်းကို ပို၍ ဂရုစိုက်နေပုံရလေသည်။

သို့သော်လည်း၊ ၎င်းတို့ မမျှော်လင့်ထားသည်မှာ မြို့တော်သုံးခုအဆင့်နှင့် ယှဉ်နိုင်သော ကျားနတ်ဆိုးလေးကောင်ကို ရင်ဆိုင်ရန် အာရုံစိုက်နေသည့် အစိမ်းရောင်ဖီးနစ်ငှက်သည် အနောက်ဘက်မှတိုက်ခိုက်လာသော မီးခိုးရောင် မြူခိုးများကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ခြင်းပင်။

အမှန်တကယ်လည်း၊ သူမသည် ၎င်းကို ဂရုစိုက်နေရန် မလိုအပ်ပေ။ မီးခိုးရောင် မြူခိုးများသည် သူမ၏နတ်ဆိုးခန္ဓာကိုယ်ကို ရစ်ပတ်တော့မည့် အခိုက်အတန့်တွင်၊ ထူးဆန်းစွာရပ်တန့်သွားပြီးနောက် တဖြည်းဖြည်းလွင့်စင်ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

ဂူသင်္ချိုင်းအစောင့်အရှောက်ကျားနတ်ဆိုး တစ်ကောင်သည် ၎င်း၏လက်ဝါးကို အပြည့်အဝ ဖိချနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အမည်းရောင်အကြေးခွံများ ဖုံးလွှမ်းနေသော အခြားတစ်ယောက်က ၎င်း၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို ဖမ်းဆုပ်ထားခဲ့ရာ၊ မြွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့သွယ်လျသော လက်သည်ပေါ့ပေါ့ပါးပါးဖြင့် ဖမ်းဆုပ်ထားသော်လည်း ကျားနတ်ဆိုးမှာ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်နေသည့်တိုင် တစ်လက်မမျှပင် ရုန်းထွက်နိုင်ခြင်းမရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် အံ့အားသင့်စွာ မော့ကြည့်လိုက်လေ၏။

အစိမ်းရောင်ဖီးနစ်ငှက်သည် မျိုးဆက်သစ်များ၏ အမြင့်ဆုံးအကန့်အသတ်ဖြစ်နေပြီဟု ၎င်းက ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း၊ ၎င်း၏ အငွေ့အသက်ကိုဖုံးကွယ်ထားသော စပါးအုံးမြွေ နတ်ဆိုးသည် ထိုအမျိုးသမီးထက်ပင်များစွာ ပို၍ အစွမ်းထက်နေလေ၏။

အခြား ဂူသင်္ချိုင်းအစောင့်အရှောက်ကျားနတ်ဆိုး အတွက်မူ၊ ၎င်း၏ လက်ဝါးကို ဖမ်းဆုပ်ထားသူ မရှိပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းတွင် လက်ဝါး မရှိတော့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ရွှေရောင်သင်္ကေတများပါသော အနက်ရောင်ဓားသည် လေထုကို ထက်ရှစွာပိုင်းဖြတ်သွားပြီး၊ ၎င်း၏ဓားသွားမှာ အလွန်တရာထက်မြက်နေသော်လည်း ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် တောင်တစ်လုံးကဲ့သို့ လေးလံနေလေသည်။

ဓားသွားဖြတ်သန်းသွားသည်နှင့်၊ သွေးစွန်းနေသော လက်သည်းနှစ်ခုသည် အောက်ဘက် မြေပြင်ဆီသို့ အသံတိတ် ကျဆင်းသွားလေ၏။

"အကြီးအကဲ၊ သူတို့ကို သတ်လိုက်"

နှလုံးသားမီးတောက်၏ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုမှ ကံကောင်းထောက်မစွာသက်သာရာရခါစ အန်းထူရှောင်သည်၊ ကွဲအက်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် မော့ကြည့်လိုက်၏။

သူသည် ဤပါရမီရှင်များကို ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း သိထားပြီး ဖြစ်သည်။ သို့သော် အစစ်အမှန်အကြီးအကဲ နတ်ဆိုးတစ်ကောင်၏ ရှေ့တွင်တော့ သူတို့က ဘာများအရေးပါနိုင်မည်နည်း။

သို့သော်၊ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်၊ သူ၏ သွေးကြောများယှက်သန်းနေသော ဒေါင်လိုက်သူငယ်အိမ်များသည် အမြင်များကွယ်သွားသည်အထိ ကျဉ်းမြှောင်းသွားလေသည်။

လက်ဝါးများ ပြတ်တောက်သွားသော ဂူသင်္ချိုင်းအစောင့်အရှောက်အကြီးအကဲသည် ထိတ်လန့်တကြားပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ရှုနေသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရ၏။

၎င်း၏ အမြင်အာရုံထဲတွင်၊အသွားမှ သွေးစက်များမကျဆင်းသေးသော အနက်ရောင်ဓားကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးကိုင်ဆောင်ထားသည့် လျှို့ဝှက်ချပ်ဝတ်တန်ဆာနှင့် လူငယ်တစ်ဦး ရှိနေလေသည်။

အပေါ်စီးနေရာမှ ရှန်းယီသည် ကျားနတ်ဆိုးကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ အခြားလက်တစ်ဖက်မှာ မည်သူမျှမသိလိုက်ခင် နတ်ဆိုး၏ နဖူးပေါ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင်၊ကျားနတ်ဆိုး၏ မျက်လုံးရှေ့တွင် ကျယ်ပြောလှသောကြယ်တာရာ အစုအဝေးကြီး ထွက်ပေါ်လာလေ၏။

၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် နေရာတွင်ပင် တောင့်တင်းသွားပြီး၊၎င်း၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ကူကယ်ရာမဲ့နေသော ရေနစ်နေသူတစ်ဦးကဲ့သို့ပင်။

‌၎င်းသည် ကြယ်တာရာများကြားတွင် ပြေးလွှားရင်း ဒဏ်ရာဗရပွရနေသော်လည်း၊ တစ်ခဏမျှပင် ရပ်တန့်ရန် မဝံ့ရဲပေ။

ထိုကြယ်တာရာများ၏ အနောက်ဘက်တွင် များစွာ ပို၍ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရာတစ်ခု ပုန်းကွယ်နေကြောင်း ဂူသင်္ချိုင်းအစောင့်အရှောက် ကျားနတ်ဆိုးက ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ အမြန်ထွက်ပြေးမှ ဖြစ်မည်။

နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းရှေ့၌ဝေဝါးနေသော ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာလေ၏။

လျှိုဝှက်ချပ်ဝတ်တန်ဆာသည် သောင်းကျန်းနေသော နှလုံးသားမီးတောက်များကို ဆန့်ကျင်၍မှောင်မိုက်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် အလင်းရောင်ကိုဖြာထွက်နေကာ၊ ထိုပုံရိပ်သည် မီးပင်လယ်ထဲမှထွက်ပေါ်လာရင်း ခန့်ညားသော မျက်နှာတစ်ခုကို ဖော်ပြလိုက်လေသည်။

ထို့နောက်၊ ထိုမျက်နှာအောက်မှ ဂလက်ဆီတစ်ခုလုံးကိုထိုးဖောက်သွားသကဲ့သို့ ရွှေရောင်ဓားသွားအစွန်းတစ်ခု အလျားလိုက် ထွက်ပေါ်လာလေ၏။

ဂူသင်္ချိုင်းအစောင့်အရှောက် ကျားနတ်ဆိုးသည် ကြယ်တာရာများကြားတွင် အသည်းအသန် ဖြတ်သန်းသွားလာနေစဉ်၊ သူသည် ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို တိတ်တဆိတ်ပြင်ဆင်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်၊ ဓားမှာ ခွန်အားအပြည့်ဖြစ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

ဂူသင်္ချိုင်းအစောင့်အရှောက် ကျားနတ်ဆိုးသည် ပြင်းထန်စွာ တုန်တက်သွားရင်း နှလုံးသားမီးတောက်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။

၎င်းသည် အစိမ်းရောင်ဖီးနစ်ငှက် မျိုးနွယ်စု၏ သီးသန့် နတ်စွမ်းရည်ဖြစ်သည်။

၎င်း၏ နှလုံးသားသည် လျင်မြန်စွာ လောင်ကျွမ်းသွားခဲ့လေ၏။

ဒါဆို ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်နဲ့ မဟာနတ်ဆိုး နှစ်ကောင် မဟုတ်ဘူးပေါ့... တကယ်တော့ မဟာနတ်ဆိုး သုံးကောင် ဖြစ်နေတာပဲ။

"..."

"အကြီးအကဲ"

ယွီလန်၏သိမ်မွေ့သော ဖြူဝင်းသည့် ကျောက်စိမ်း လက်ချောင်းများသည် ပြင်းထန်သော သွေးနံ့များ၏လှုံ့ဆော်မှုအောက်တွင် ကျားနတ်ဆိုးသုံးကောင်ကို ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်ပြီ ဖြစ်ရာ၊ အန်းထူရှောင်သည် သူ၏ ငယ်ရွယ်သောအသံဝင်လုမတတ် စူးရှစွာ အော်ဟစ်ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

သို့တိုင်အောင်၊ သူ၏ မယုံကြည်နိုင်သော အကြည့်အောက်တွင်၊အစွမ်းထက်သော ဂူသင်္ချိုင်းအစောင့်အရှောက်မဟာနတ်ဆိုးကြီးသည် လှုပ်ရှားမှုမရှိဘဲ ရပ်နေလေ၏။

အနက်ရောင် ဝတ်ရုံနှင့် လူငယ်၏ လက်ဝါးအောက်တွင်၊၎င်း၏ မျက်လုံးများသည် တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားကာ၊နောက်ကျိနေသည့် အခြေအနေမှ တိတ်တဆိတ်သေဆုံးခြင်းဆီသို့ ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

နှစ်ပေါင်းများစွာသန်မာအောင် လေ့ကျင့်ထားသော နတ်ဆိုးခန္ဓာကိုယ်သည် သတိပေးချက်မရှိဘဲ ရုတ်တရက်ကွဲအက်သွားလေတော့သည်။

ရှန်းယီသည် သူ၏ လျှိုဝှက်ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်၏။

တစ္ဆေစပါးအုံးမြွေသခင်လေးထံမှ စွမ်းအားများ ရရှိပြီးနောက်၊ အရည်အသွေးမှာ အမှန်တကယ်ပင် များစွာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။

သူသည် လက်ကို ပြန်ရုပ်လိုက်ပြီး အန်းထူရှောင်အပေါ်သို့ သူ၏ အကြည့်များကို ကျရောက်သွားခဲ့၏။

"ကျွန်... ကျွန်တော်..."

ထိုတည်ငြိမ်သော အကြည့်အောက်တွင်၊ အန်းထူရှောင်၏ နှုတ်ခမ်းများ စတင်တုန်ယင်လာပြီး၊ သူ၏ မျက်လုံးထောင့်မှနေ၍ အခြား ဂူသင်္ချိုင်းအစောင့်အရှောက်အကြီးအကဲ တစ်ကောင်မှာ စပါးအုံးမြွေနတ်ဆိုး၏ လက်ထဲတွင် အသားတုံးတစ်တုံးကဲ့သို့ညှစ်ခြေခံလိုက်ရသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။

မည်သည့် နတ်စွမ်းရည်ကိုမျှ အသုံးမပြုဘဲ၊ ထိုအကြီးအကဲကို အော်ဟစ်ခွင့်ပင် မပေးခဲ့သော ဖြစ်တည်မှုမျိုးပင်။

အန်းထူရှောင်သည် နောက်ဆုံးတွင် ပြိုလဲသွားလေ၏။ "ကျွန်တော့်ကို ချမ်းသာပေးပါ ကျွန်တော် အရာများစွာကို သိပါတယ်၊ ခင်ဗျားတို့က ဖီးနစ်ငှက်မျိုးနွယ်စုက လူကိုတောင် လက်ခံနိုင်သေးတာပဲ၊ ကျွန်တော့်ကိုလည်း လက်ခံနိုင်မှာပါ၊ခင်ဗျားတို့ အဲဒီ ရေကြာပန်းကို စိတ်ဝင်စားလို့လား။ကျွန်တော် အကုန်သိတယ်၊ ကျွန်တော် အကုန်လုံး သိတယ်"

သူသည် နှင်းကျားမျိုးနွယ်စု၏ တိုက်ရိုက် မျိုးဆက်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊ ကြီးမားလှသော တန်ဖိုးကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူ ဖြစ်သည်။

"..."

ရှန်းယီသည် သူ၏ တောင်းပန်မှုကို မကြားသကဲ့သို့ ရှိနေပြီး၊ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် သေချာဂရုစိုက်ကြည့်လျှင်သတိပြုမိနိုင်သောစိတ်ပျက်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားလေ၏။

အန်းထူရှောင် အခြေအနေကို သဘောမပေါက်သေးမီမှာပင်၊သူ၏ ဘေးရှိ အမျိုးသမီးသည် တွန့်ဆုတ်မှုအနည်းငယ်မျှမရှိဘဲ သူမ၏ လက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ခါရမ်းလိုက်ကာ၊ဖြူဝင်းသော ကျောက်စိမ်းလက်ချောင်းများက ကျားနတ်ဆိုး၏ ခေါင်းနှင့် ထိတွေ့သွားသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရ၏။

အလွန်နူးညံ့ပုံရသော ထိုလက်ချောင်းများသည် အန်းထူရှောင် စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်လောက်သော စွမ်းအားတစ်ခုကို သယ်ဆောင်ထားသကဲ့သို့ပင်။

ငယ်ရွယ်သောအသွင်အပြင်နှင့် ယွီလန်သည်၊ အမှန်တကယ်တွင် ခယ်ရှစ်စန်း နှင့် ဝူကျွင်းတို့ကဲ့သို့ပင် ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းတွင် နှစ်ပေါင်း တစ်သန်းနီးပါးကုန်ဆုံးခဲ့ပြီး သူမ၏ နတ်ဆိုး ခန္ဓာကိုယ်မှာ အမြင့်ဆုံးအကန့်အသတ်အထိ ကြီးထွားလာခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

ဘုန်း

ကျားနတ်ဆိုး၏ ဦးခေါင်းသည် ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး၊ နောက်ဆုံး ၎င်းအသက်ဝိညာဉ်၏ နိဂုံးချုပ်လိုက်လေ၏။

ရှန်းယီသည် သူ၏ ဖြောင့်စင်းရှည်လျားသော ဓားကို ဓားအိမ်ထဲသို့ ပြန်သွင်းလိုက်သည်။

လျှို့ဝှက်ချပ်ဝတ်တန်ဆာသည်လည်း ကောင်းကင်ယံဆီသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားခဲ့၏။

ယွီလန် နှင့် ယိုချန်တို့သည် နတ်ဆိုး အလောင်းများကိုသယ်ဆောင်လာကာ သူ၏ အနောက်တွင် ရိုသေလေးစားစွာ ရပ်နေကြလေ၏။

သူတို့သုံးဦးသည် ယခုအချိန်အထိ တိတ်ဆိတ်နေကြဆဲပင်။

အနက်ရောင်သန်းနေသော အနီရောင်ရေပြင်သည်သာ ယခုလေးတင်ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့သမျှကို သက်သေခံနေလေတော့သည်။