အခန်း (၂၂၄၃-၂၂၄၄)

အပိုင်း(၂၂၄၃)

နှစ်လက်မ...

သုံးလက်မ...

ဝေ့ဝူယင်၏ ခြေထောက်မှာ ကျန်ရှိသော နှစ်လက်မခန့်ကို ဆက်လက် နင်းချလိုက်ရာ ပင့်ကူအရိပ်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။ ထိုပင့်ကူအရိပ်မှာ မီးတောက်များအတွင်း ရုန်းကန်ရင်း သေဆုံးသွားကာ ၎င်း၏ ခြေတံများမှာ အတွင်းသို့ လိပ်ဝင်သွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ဝေ့ဝူယင် တကယ်ပင် ဒေါသထွက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူသာ မြင်ကွင်းကို မပိတ်ဆို့ထားခဲ့လျှင် သူတို့သည် သူတစ်ဦးတည်းသာ မြင်တွေ့ခွင့်ရှိသော ချောင်စွေ့ဖုန်း၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိလှသည့် ခန္ဓာကိုယ်ကို မြင်တွေ့သွားကြပေလိမ့်မည်။ ဤသည်မှာ မည်မျှအထိ မလေးမစား ပြုမူခြင်း ဖြစ်သနည်း။

ထို့ပြင် သူတို့ကို ငှားရမ်းခဲ့သူများမှာလည်း ဝေ့ဝူယင်၏ စွမ်းအားကို စမ်းသပ်ရန်အတွက် သူတို့ကို တမင်တကာ လက်တုံ့ပြန်မှု ခံရအောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သဲလွန်စအချို့ကိုလည်း သူ ချန်ထားခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ သူတို့အကြားတွင် မကျေနပ်မှု မျိုးစေ့ကို မလွဲမသွေ ပျိုးထောင်ပေးလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဖေးလင်လင်မှာ မြင့်မြတ်သော မျိုးရိုး၊ အတွေ့အကြုံရှိသော အသက်အရွယ်နှင့် ခိုင်မာသော သတ္တိရှိသည့် မာနကြီးသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း... အခြေအနေကို နားလည်တတ်သူ ဖြစ်သည်။ သူမ၏ သေလုနီးပါး အတွေ့အကြုံကို အခြေခံ၍ သူမအား ကယ်တင်ခဲ့သူ၏ ခြေသလုံးကို ဖက်တွယ်ထားရန် အပြည့်အဝ နားလည်ထားသည်။ အစောပိုင်းတုန်းက အထွတ်အထိပ် သူတော်စင် တစ်ပါး၏ ကာမဖော် ကိုယ်လုပ်တော် ဖြစ်လာရမည်ဟု တွေးထင်ခဲ့သော်လည်း၊ ယခုမူ ဤဂုဏ်သရေရှိသော အမျိုးသား၏ ဇနီးသည်ထံတွင် နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းမျှသာ အစေခံလုပ်ရမည် ဖြစ်ရာ ၎င်းမှာ သူမအတွက် ပို၍ပင် လက်ခံနိုင်စရာ ကောင်းလှသည်။

ဝေ့ဝူယင်သည် သူမအား အနည်းငယ် ပြန်လည် နာလန်ထူလာစေရန်အတွက် သီးခြား ရှန့်ထိုလက်စွပ် တစ်ခုအတွင်း၌ ချိတ်ပိတ်ကာ ထားရှိလိုက်သည်။ သူမ၏ လက်ရှိ အခြေအနေဖြင့် မည်သူ့ကိုမျှ အမှုမထမ်းနိုင်သေးပေ။ သူမ၏ ဒဏ်ရာများနှင့် ပြဿနာများကြောင့် ချောင်စွေ့ဖုန်းကို အနှောင့်အယှက် မပေးလျှင်ပင် ကံကောင်းလှပြီ ဖြစ်သည်။

"ရှင့်ရဲ့ အစီအစဉ်တွေ ကျရှုံးသွားတာလား"

ဝေ့ရှောင်ထျန်းက ကျီစယ်လိုက်သည်။ ဖေးလင်လင်က အရာအားလုံးကို ထုတ်ဖော်ပြောပြခဲ့သော်လည်း ဝေ့ဝူယင်ကမူ သူမအပေါ် သူ့ စိတ်ဝင်စားမှုကို ထုတ်မပြောခဲ့ပေ။

"ကျရှုံးတယ်... ငါ သိချင်တဲ့ အဖြေတွေ ရခဲ့တာပဲ မဟုတ်လား"

ဝေ့ဝူယင်က ပြုံးလိုက်၏။ သူ့အနေဖြင့် အခွင့်အရေးတစ်ခု လက်လွတ်သွားသကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း၊ အမှန်စစ်စစ် သူ့လို ကောင်းကင်ဖီဆန်သည့် လူငယ်တစ်ဦး၏ ချစ်သူဖြစ်လာမည့် စစ်မှန်သော ကံကောင်းခြင်းကို လက်လွတ်လိုက်ရသူမှာ ဖေးလင်လင်သာ ဖြစ်သည်။

"အင်းပါ... ကိုယ့်ဘာသာကိုယ်ပဲ အဲဒီအတိုင်း ဆက်ယုံနေလိုက်တော့... ခစ် ခစ်..."

ဝေ့ရှောင်ထျန်းက ချစ်စဖွယ် ရယ်မောသံလေးဖြင့် ပြတ်ပြတ်သားသား မှတ်ချက်ပေးလိုက်သည်။ ဝေ့ဝူယင်၏ ခက်ထန်သော အကြည့်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူမက နှုတ်ခမ်းလေးကို ဆူလိုက်ပြီး၊ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အပြုံးလေးအဖြစ်သို့ တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

"ရှင်သာ လိုချင်မယ်ဆိုရင် ကျွန်မ ဒီမှာ ရှိနေပေးမှာပါ... အချိန်မရွေးပေါ့"

“မင်း ခုလို ငါ့ကို ဆက်ပြီး မြူဆွယ်နေမယ် ဆိုရင် ဘာတွေ ဖြစ်လာမလဲ ဆိုတာ ငါ အာမမခံနိုင်တော့ဘူးနော်”

ဝေ့ဝူယင်က နှာခေါင်းရှုံ့ရင်း ဆိုလိုက်သည်။

ဝေ့ရှောင်ထျန်းကတော့ မည်သည်ကိုမျှ မကြောက်ပေ။ သူမ၏ ပန်းရောင်လျှာလေးဖြင့် သူမ၏ စိုပြည်လှပသော နှုတ်ခမ်းလွှာများကို လျက်လိုက်ပြီး၊ မျက်မှန်ကို ပြင်လိုက်ကာ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက် ထင်ရှားစေရန် ဝတ်စုံကို ပြင်ဝတ်လိုက်ရင်း ဝေ့ဝူယင်အား ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်နေလေ၏။

သူမသည် ငရဲမီးနှင့် ကစားနေခြင်း ဖြစ်ပြီး ထိုအန္တရာယ်ကို သဘောကျနေသည်။ သို့သော် ဝေ့ဝူယင်က သူမအတွက် စိတ်ကို ထိန်းချုပ်ထားသည်ကို မြင်ရသောအခါ သူမ၏ ရင်ထဲတွင် နွေးထွေးမှုနှင့်အတူ အပြစ်ရှိသလို ခံစားချက်လေးလည်း ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ သူမသည် ကောင်းကင်ဘုံက ထုဆစ်ထားသော အနှိုင်းမဲ့ အလှတရားတစ်ခု ဖြစ်ပြီး ဝေ့ဝူယင်၏ သွေးမျိုးဆက်များကြောင့် ပို၍ပင် လှပလာကြောင်း သူမကိုယ်တိုင် သိရှိထားသည်။

သူမက အကြောင်းအရာကို ပြောင်းလိုက်သည်။

"ရှင်ပြောတဲ့ သူတော်စင် အတုမ အကြောင်းကော ဘယ်လိုလဲ"

“သူတော်စင် အတုမ ဟုတ်လား...”

ဝေ့ဝူယင် ချောင်းတစ်ချက် ဟန့်လိုက်သည်။ သူသည် အကျိုးဆက်အားလုံးကို မေ့ဖျောက်ကာ စိတ်ရိုင်းများ ဝင်လာလုနီးနီး ဖြစ်နေသော်လည်း၊ ဝေ့ရှောင်ထျန်းက အကြောင်းအရာ ပြောင်းလိုက်ခြင်းကြောင့် သူ၏ ရင်ထဲမှ အရှိန်အဟုန်ပြင်းသော မီးတောက်များကို ငြိမ်သက်သွားစေသည်။

"ကောင်းကင် ထိတွေ့ခြင်း လား"

သူမသည် သူတော်စင် နှလုံးသား ကလဲ့စား ကျိုက်ရင်းဝမ် နှင့်အတူ ပါလာသူဖြစ်ပြီး ဖေးလင်လင်၏ ပြင်းထန်သော ဖိနှိပ်မှုကို ခံခဲ့ရသဖြင့် အစစ်အမှန် ကျင့်ကြံခြင်း အခြေခံပင် ပေါ်လုဆဲဆဲ ဖြစ်ခဲ့သည်။ အရာအားလုံး ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက်တွင် သူမသည် နောက်ကွယ်သို့ တိတ်တဆိတ် ဆုတ်ခွာသွားခဲ့သည်။

ထိုတိုက်ပွဲပြီးနောက် သူမ၏ ဟန်ဆောင်မှုများ ကြာရှည်မခံနိုင်တော့သည်ကို သိသဖြင့် အကြောင်းပြချက်တစ်ခုပေးကာ ချက်ချင်း ထွက်ပြေးသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဝေ့ဝူယင်ကလည်း သူမအား ထွက်ခွာခွင့် ပေးခဲ့သည်။

သို့သော် တစ်နေရာသို့ ရောက်သောအခါ ဝေ့ဝူယင်သည် ဟင်းလင်းပြင် အမှောင်ထုအတွင်း ခရီးသွားနေသော သူမကို ချက်ချင်းပင် ဖမ်းဆီးလိုက်တော့သည်။ သူမတွင် အားကိုးစရာ သူတော်စင်အဆင့် ပြင်ပစွမ်းအားများ မရှိတော့သဖြင့်၊ မူလတရားသူကြီး တစ်ဦးအနေဖြင့် သူမ၏ ကံကြမ္မာကို လက်ခံလိုက်ရုံသာ ရှိတော့သည်။

ဝှစ်...

ဝေ့ဝူယင်က လက်တစ်ဖက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ၊ အိပ်မောကျနေသော ကောင်းကင် ထိတွေ့ခြင်းမှာ ကုတင်ပေါ်သို့ သက်သောင့်သက်သာ ရောက်ရှိလာသည်။ ဝေ့ရှောင်ထျန်းက သူမအား ခေတ္တမျှ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ သူမ၏ အိပ်ပျော်နေသော ပုံစံမှာ အနှိုင်းမဲ့လှပပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိလှသည်။

"နောက်ထပ် ယင်ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလား... ရှင့်ရဲ့ မိန်းမကံကတော့ အံ့ဩစရာပဲ"

ဝေ့ရှောင်ထျန်းက အံ့ဩတကြီးဖြင့် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ ကောင်းကင် ထိတွေ့ခြင်းထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော မူလယင်အော်ရာမှာ အင်မတန် ပြင်းထန်လှသည်။ သူမသည် ပြီးပြည့်စုံသော သံဝါသ ကျင့်ကြံဖော် တစ်ဦးပင် ဖြစ်တော့သည်။

ဝေ့ဝူယင်သည်လည်း သူမ၏ အမြင်ကို သဘောတူမိသည်။ အနည်းဆုံး... ကောင်းကင် ထိတွေ့ခြင်းမှာ ပြီးပြည့်စုံသော သံဝါသ ကျင့်စဉ်ဖော် တစ်ဦးဖြစ်သည်ဟူသော အချက်ကိုပင်။ သူမတွင် နတ်မိမယ် တိတ်ဆိတ်ခြင်းထက် များစွာ ပိုမိုကြွယ်ဝ၊ စင်ကြယ်ပြီး ကျယ်ပြောသော မူလယင်အမြုတေ ရှိနေသည်။ သို့သော် သူမသည် သူ၏ ကံကောင်းခြင်း မဟုတ်ဟု သူ ခံစားနေရသည်။

"သူ့မှာ ကောင်းကင်လွှမ်းမိုးခြင်း ယင်ခန္ဓာကိုယ် ရှိနေတာပဲ... ပြောရရင် ဒါက အင်မတန် အာဏာစက်ပြင်းတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်မျိုး... သူ့ရဲ့ မူလယင်က ကောင်းကင်ယံလိုပဲ အတိုင်းအဆမရှိ ကျယ်ပြောတယ်... အဲဒါရဲ့ စင်ကြယ်မှုနဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေက ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲပစ်နိုင်ပြီး ကံအလှည့်အပြောင်းတွေကို ဖန်တီးနိုင်စွမ်း ရှိတယ်... သူက အရည်အချင်းမရှိတဲ့ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကိုတောင် ခေတ်အဆက်ဆက်မှာ ကျော်ကြားမယ့် ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်လာအောင် လုပ်ပေးနိုင်တယ်... ဒီယင်ခန္ဓာကိုယ်ဟာ ကောင်းကင်အောက်မှာ အဆင့် ၁၀ အတွင်း ပါဝင်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်မျိုးပဲ"

ဝေ့ရှောင်ထျန်းက ရှင်းပြသည်။ သူမသည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ အပိုင်းအစ ဖြစ်သလို တားမြစ်ထားသော အသိပညာများကို သိမ်းဆည်းထားသော ပန်းသီးဖြစ်ရာ၊ သူမနှင့် ကာမကျင့်စဉ် ကျင့်ကြံခြင်းသည်လည်း ယောက်ျား တစ်ယောက်၏ ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်ပြီး ကျင့်ကြံခြင်းဆိုင်ရာ နက်နဲသော အသိပညာနှင့် နားလည်မှုများကို ပေးစွမ်းနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

"သူက ချွင်ဆွေဟွကျိ ခန္ဓာကိုယ်တော့ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူ့လို ယင်ခန္ဓာကိုယ်မျိုးတွေ၊ အထူးသဖြင့် စင်ကြယ်တဲ့ ယင်ကျင့်စဉ်တွေကို ကျင့်ကြံတဲ့သူတွေမှာတော့ ချွင်ဆွေဟွကျိ ခန္ဓာကိုယ်တွေ ဘယ်တော့မှ မယှဉ်နိုင်တဲ့ အားသာချက်တွေ ရှိတယ်..."

ဝေ့ရှောင်ထျန်းက မှတ်ချက်ပေးသည်။ အကယ်၍ ဝေ့ဝူယင်၏ နေရာတွင် အခြားသူတစ်ဦးသာဆိုလျှင် ဤနူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး လှပလွန်းသော အမျိုးသမီးမှာ မူလယင်များ အကုန်အစင် အစုပ်ယူခံရပြီး၊ သူမ၏ အလောင်းမှာလည်း အပြင်သို့ ပစ်ထုတ်ခံရပြီး ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ဝေ့ရှောင်ထျန်း ယူဆမိသည်။ ထိုလူငယ်က တကယ့်ကို...။

ထိုကောင်းကင်ဘုံ၏ အပိုင်းအစလေးမှာ ဝေ့ဝူယင်ကို မျက်တောင်တဖျတ်ဖျတ် ခတ်ရင်း ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် မျက်ဝန်းများအတွင်း စူးစမ်းလိုစိတ်များဖြင့် သူ့အနားသို့ တိုးကပ်သွားသည်။

ချက်ချင်းပင် ဝေ့ဝူယင်မှာ အသက်ရှူ မှားသွားရ၏။ သူက အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ရင်း...

"မင်းနဲ့ ယှဉ်ရင် သူတို့နှစ်ယောက်လုံးက အဆင့်မမီပါဘူး"

ဝေ့ရှောင်ထျန်းမှာ သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင် လက်မအနည်းငယ်မျှသာ ကွာဝေးတော့သဖြင့် အသက်ရှူသံများ၏ နွေးထွေးမှုကို ခံစားမိကာ ခေတ္တမျှ အံ့အားသင့်သွားရ၏။ သူမက ပြုံးစစ ဖြစ်နေသည့် ဖြစ်နေသည့် သူ၏ နှုတ်ခမ်းလွှာများကို ငုံ့ကြည့်လိုက်၏။ ထို့နောက် ဤလောကတွင် သူမ ပထမဆုံး အသက်ရှူချိန်ကတည်းက မြင်တွေ့ခဲ့ရသော ငွေရောင် မျက်ဝန်းများကို ပြန်လည် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

ဘာကိုမှ မစဉ်းစားတော့ဘဲ သူမ ပို၍ တိုးကပ်သွားလိုက်သည်။

ထို့နောက်... နှုတ်ခမ်း နှစ်စုံမှာ ထပ်တူကျသွားတော့သည်။

***

အပိုင်း(၂၂၄၄)

၎င်းသည် အံ့ဩဖွယ်ရာ မှော်ဆန်သည့် အပူရှိန် ပေါက်ကွဲမှုတစ်ခု၊ ကောင်းကင်ဘုံကို တုန်လှုပ်စေသော လျှပ်စီးကြောင်းများ၏ ရိုက်ခတ်မှု၊ အတားအဆီးမဲ့သော အာရုံတို့၏ လန်းဆန်းမှုများကို ခံစားလိုက်ရသည့်နှယ် ဖြစ်သည်။ ထိုပေါက်ကွဲမှုကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအတွင်း၌ စနစ်တကျ ထိန်းချုပ်ထားသဖြင့် အတွင်းရှိသူများမှာ အရာအားလုံးကို အပြည့်အဝ ခံစားနိုင်သည်။ လူနှစ်ဦးသာ ဤအရာကို ခံစားနိုင်သည်။ သူတို့နှစ်ဦးပင်။

ဝေ့ဝူယင်နှင့် ဝေ့ရှောင်ထျန်းတို့၏ နှုတ်ခမ်းလွှာများမှာ အနှိုင်းမဲ့သော လိုက်ဖက်ညီမှုဖြင့် ထပ်တူကျသွားကြသည်။ သံသယဖြစ်စရာမလိုအောင်ပင် ကံကြမ္မာက ဖန်တီးပေးထားသည့်အလား။

ဝေ့ဝူယင်မှာ ခေတ္တမျှ မှင်သက်သွားသော်လည်း၊ ပင်ကိုယ် ကျွမ်းကျင်မှုများ နိုးထလာကာ အခြေအနေကို ထိန်းချုပ်လိုက်တော့သည်။ ဝေ့ရှောင်ထျန်း၏ စိတ်အာရုံမှာမူ ပြင်းထန်သော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဝေဝါးနေ၏။ ဝေ့ဝူယင်က သူမ၏ ကျောပြင်အလယ်သို့ သူ၏ လက်တစ်ဖက်ဖြင့် နွေးထွေးစွာ ထိန်းကိုင်ကာ သူ့ထံသို့ ဆွဲကပ်လိုက်မှသာ သူမ စိတ်လွတ် မသွားတော့ဘဲ တည်ငြိမ်သွားတော့သည်။ သူသည် သူမအား နောက်ဆုတ်ခွင့် မပေးသလို၊ သူမကိုယ်တိုင်ကလည်း နောက်ဆုတ်လိုစိတ် အလျဉ်းမရှိချေ။

ဝေ့ရှောင်ထျန်းသည် သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်သတ္တိကိုပင် သူမ မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်နေသော်လည်း၊ ယခုကဲ့သို့ ရဲရင့်သော လုပ်ရပ်အတွက်မူ အနည်းငယ်မျှ နောင်တမရပေ။ သူမသည် အံ့ဩဖွယ်ရာ ခံစားချက်တိုင်းတွင် နစ်မြုပ်နေလိုက်တော့သည်။ ဝေ့ဝူယင်၏ လက်အစုံမှာ ခိုင်မာတောင့်တင်းလှသလို၊ သူ၏ ဦးဆောင်မှုပေးသော နှုတ်ခမ်းများမှာလည်း အတွေ့အကြုံရှိလှသဖြင့် သူမ၏ ခံစားချက်တိုင်းမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အတတ်ပညာများဖြင့် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေတော့သည်။

သူတို့၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ ရောယှက်ကခုန်နေကြပြီး လျှာဖျားများမှာလည်း အသက်ရှူသံများနှင့်အတူ စည်းချက်ညီညီ ရစ်ပတ်နေကြသည်။ နှလုံးခုန်သံများမှာလည်း တစ်သားတည်း ဖြစ်နေသည်။ ဤအချိန်မှာ ထာဝရကာလ၏ တစ်ဝက်ခန့်ဟု ထင်မှတ်ရသော်လည်း သူတို့အတွက်မူ မလုံလောက်သေးချေ။ လက်တွေ့တွင်မူ ခုနစ်စက္ကန့်မျှသာ ကုန်ဆုံးသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝေ့ဝူယင်၏ အခြားလက်တစ်ဖက်မှာ သူမ၏ အားကျဖွယ်ကောင်းသော ရင်သားအစုံဆီသို့ ဦးတည်သွားပြီးမှ ရပ်တန့်သွားသောအခါ၊ ဝေ့ရှောင်ထျန်းက သူ၏လက်ကို ဆွဲယူကာ သူမ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ပိုမိုနီးကပ်စေခဲ့သည်။ သူမသည် ဝေ့ဝူယင်ကို စိန်ခေါ်နေခြင်းပင်။ သူမသည် ရဲရင့်သလောက် နှလုံးသားမှာလည်း ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်နေသည်။ သို့သော် သူမမှာ နောက်မဆုတ်ဘဲ တည်ကြည်နေဆဲပင်။

ဝေ့ဝူယင် အတွက်လည်း သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများထံမှ ခွဲခွာရန်မှာ ငရဲဘုံ၏ ကပ်ဘေးများကို ကျော်ဖြတ်ရသည်ထက်ပင် ခက်ခဲနေတော့သည်။ သူတို့၏ မျက်ဝန်းများ ဆုံသွားကြသည်။ သူတို့ တိတ်တဆိတ် ဆက်သွယ်လိုက်ကြသည်။

‘စောလွန်းသေးတယ်...’

သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများ၊ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် မျက်ဝန်းများက သူ့အား ပိုမို တောင့်တနေသဖြင့် ဝေ့ဝူယင်မှာ ပေါက်ကွဲလုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။ သူမ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ မလုံလောက်သေးသဖြင့် ရှေ့ဆက်ရန် အန္တရာယ်ရှိသည်ကို သူမ သိသော်လည်း၊ သူမ၏ လုပ်ရပ်များမှာမူ အကြောက်အလန့်မရှိ ဦးဆောင်နေသည်။ ဤအရာကို တွန်းလှန်ရန်မှာ အင်မတန် ခက်ခဲလှသည်။

ဝေ့ရှောင်ထျန်းက ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အသံတိုးတိုးဖြင့် ရေရွတ်လိုက်၏။

"တခြား လုပ်လို့ရတာတွေ ရှိပါသေးတယ်... အစ်မကြီး စုယင် ပြောတာတော့ ရှင်က..."

သူမက စကားကို တစ်ဝက်တစ်ပျက် ရပ်လိုက်ရာ ဝေ့ဝူယင်၏ မျက်ဝန်းများမှာ ပြောမပြနိုင်သော ပြင်းထန်မှုများဖြင့် တောက်လောင်သွားတော့သည်။ ဝေ့ဝူယင်သည် မည်မျှအထိ မိမိကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်ထားခဲ့ရသနည်း။

လပိုင်းမျှသာ ရှိသေးသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း၊ ဝေ့ဝူယင်အတွက်မူ ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာသော ကျင့်ကြံခြင်း အတွေ့အကြုံများ ရှိနေခဲ့ပြီး၊ ဝေ့ရှောင်ထျန်း၏ ကျင့်ကြံခြင်း တိုးတက်မှုကို သူ မစဉ်းစားမိသည့် အပတ်ဟူ၍ မရှိခဲ့ပေ။ သူမ လိုအပ်သမျှ အရာအားလုံး ရှိမရှိကိုလည်း အမြဲ စုံစမ်းနေတတ်သူ ဖြစ်သည်။

သူသည် စိတ်မရှည်သူ မဟုတ်ပေ။ သူသည် နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ စိတ်ရှည်နိုင်သူ ဖြစ်သည်။ သူမ ဆန္ဒရှိမှသာ သူမအပေါ် တစ်စုံတစ်ရာ လုပ်ဆောင်မည် ဖြစ်သည်။ သူမသည် သူ၏ ရမ္မက်အပြစ် သွေးမျိုးဆက်ကို ရယူနိုင်ရန် စမ်းသပ်နေသည့် ကောင်းကင်ဘုံ၏ အစိတ်အပိုင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် ဤတွန်းလှန်ရခက်သော ကပ်ဘေးကြီးအပေါ် အံ့ဩဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် စိတ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့သဖြင့် ကောင်းကင်တာအိုများနှင့် သိရှိသူများပင် မှင်သက်သွားကြပေလိမ့်မည်။

ဝေ့ဝူယင်အနေဖြင့် ဤနေရာတွင် ငြင်းပယ်ရန်မှာ မိုက်မဲရာ ရောက်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် သူသည် လူမိုက်တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သည်။

"အန္တရာယ် များလွန်းတယ်... မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က တခြားသူတွေနဲ့ မတူဘူး... တစ်ခုခု... ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်တာ... မျိုးက မမျှော်လင့်ထားတဲ့ အကျိုးဆက်တွေ ဖြစ်လာနိုင်တယ်..."

ဝေ့ဝူယင်သည် ထိုစကားလုံးများကို မချိမဆန့် ပြောထွက်ခဲ့ရသည်။

ဝေ့ရှောင်ထျန်း ဤအချက်ကို သိသော်လည်း သူမသည် စွန့်စားရန် အသင့်ရှိနေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူမက ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အသံဖြင့် အသာအယာ မေးလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် ကျွန်မတို့... ဒါလေးပဲ လုပ်ကြရင်ကော..."

ဝေ့ဝူယင်သည် သူမ ဆိုလိုသည်မှာ ရှေ့က အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော နမ်းရှိုက်မှုများကို ဆိုလိုခြင်းဖြစ်ကြောင်း နားလည်သဖြင့် မငြင်းပယ်ခဲ့ပေ။ သူက ရှေ့သို့ တိုးကာ ထိုပြီးပြည့်စုံသော ကောင်းကင်ဘုံ၏ လက်ရာ နှုတ်ခမ်းလွှာများကို ထပ်ခါတလဲလဲ သိမ်းပိုက်လိုက်တော့သည်။

ခုနစ်စက္ကန့်မှာ ခုနစ်မိနစ် ဖြစ်သွားပြီး၊ ခုနစ်နာရီအထိ အလွယ်တကူ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။ အဆုံးတွင် ဝေ့ရှောင်ထျန်းမှာ အပေါ်ပိုင်း ဗလာကျင်းနေပြီး၊ ဝေ့ဝူယင်မှာမူ တစ်ကိုယ်လုံး ဗလာကျင်းနေကာ၊ ဘေးတွင်မူ သီးခြားဖြစ်နေပြီး သတိမေ့နေသော ကောင်းကင် ထိတွေ့ခြင်း ရှိနေသည်။

သူတို့သည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ထိတွေ့မှုများတွင် အမှန်တကယ်ပင် နစ်မြုပ်နေကြသည်။ ပျော်ရွှင်မှုနှင့် စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် အနေအထားသစ်များ၊ ညည်းတွဲသံများကြားတွင် အချိန်ကုန်ဆုံးသွားခြင်းမှာ ဘာမှမဟုတ်တော့ပေ။

ဝေ့ရှောင်ထျန်းသည် သူမ၏ လက်များ၊ လျှာနှင့် နှုတ်ခမ်းများကို အသုံးပြုရာတွင် ကောင်းကင်အဆင့် နားလည်မှုကို ပြသခဲ့ပြီး၊ ဝေ့ဝူယင်၏ လက်များ၊ လက်ချောင်းများနှင့် ပါးစပ်တို့မှာမူ သူမထက် အဆင့်တိုင်းတွင် သာလွန်နေသဖြင့် သူမအား စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် အထွတ်အထိပ်များစွာသို့ အဖန်ဖန် ရောက်ရှိစေခဲ့သည်။

သူတို့အား နှောင့်ယှက်ရန် ကြိုးပမ်းမှုများ ရှိခဲ့သော်လည်း ဝေ့ဝူယင်က အားလုံးကို ပိတ်ဆို့ထားခဲ့သည်။ အချိန် ခုနစ်နာရီ ပြည့်သွားပြီးနောက်မှသာ ဝေ့ဝူယင်နှင့် ဝေ့ရှောင်ထျန်းတို့မှာ အချိန်ကိုက် ရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။ ဝေ့ရှောင်ထျန်းမှာ အစွန်းကုန် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပြီး သူမ၏ မျက်ဝန်းများမှာ ဝေဝါးနေကာ အသက်ရှူသံများမှာလည်း ကမ္ဘာကြီးကို ပခုံးပေါ်ထမ်း၍ အမြင့်ဆုံးတောင်ထိပ်သို့ တက်နေရသော မိစ္ဆာတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ပြင်းထန်နေသည်။ သူမသည် စကားတစ်ခွန်းကိုပင် သဲသဲကွဲကွဲ မပြောနိုင်တော့ပေ။

ဝေ့ရှောင်ထျန်းသည် သူမ၏ နူးညံ့လှသည့် ခန္ဓာကိုယ်အား ပွေ့ဖက်ထားသည့် ဝေ့ဝူယင်၏ လက်မောင်းများကို ခံစားရင်း ကျေနပ်စွာဖြင့် အိပ်မောကျသွားတော့သည်။

ဝေ့ဝူယင် ကုတင်ခြေရင်းတွင် မတ်မတ် ထိုင်လိုက်သည်။ ကုတင်ပေါ်တွင် သတိမေ့နေသော နတ်သမီးနှစ်ဦး ရှိနေ၏။ သူ၏ မျက်ဝန်းများက တစ်ဖက်နံရံကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

"ဘယ်လို စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာမှုမျိုးလဲ..."

ဘုရင်က ဤအခိုက်အတန့်တွင် အံ့ဩတကြီး ချီးကျူးလိုက်သည်။ သူ၏ ကြယ်တာရာ ဝိညာဉ်ဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ၊ လွန်ခဲ့သော ခုနစ်နာရီအတွင်း ဝေ့ဝူယင် အသုံးချခဲ့သော စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာမှုတိုင်းကို ခံစားနိုင်သည်။ အနှိုင်းမဲ့ အလှတရားအဖြစ် ကောင်းကင်ဘုံက ထုဆစ်ထားပြီး ဝေ့ဝူယင်၏ အန်နီမာ-ဝါးမြိုသူ အမှတ်အသားများနှင့် ပေါင်းစပ်ထားသော ဝေ့ရှောင်ထျန်း၏ ဆွဲဆောင်မှုအတွင်းသို့ နစ်မဝင်သွားရန်မှာ အင်မတန်မှ ခက်ခဲလှသည်။

ဝေ့ဝူယင်သည် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကျင့်စဉ်တစ်ခုကို အောင်မြင်စွာ ကျင့်ကြံပြီးစီးသွားသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး၊ သူ၏ စိတ်ဓာတ်စွမ်းအားမှာလည်း ယခင်ကထက် များစွာ တိုးတက်သွားခဲ့သည်။

သူသည် တောင်တစ်လုံးကဲ့သို့ လေးလံသော သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို ချလိုက်သည်။ ဝေ့ရှောင်ထျန်း... တကယ့်ကို မြူဆွယ်တတ်သူလေးပင်။ သို့သော် သူသည် သူမ၏ စစ်မှန်သော ခံစားချက်တိုင်းကို သိရှိနေပြီး၊ ဤခံစားချက်များမှာ သူမ ကျင့်ကြံရင်း၊ ကမ္ဘာအနှံ့ ခရီးသွားရင်း ဝေ့ဝူယင်၏ ယခင်က ဆုံးဖြတ်ချက်များနှင့် သူ၏ စရိုက်များကို သိလာရလေလေ ပိုမို တိုးပွားလာလေလေ ဖြစ်သည်။

ဝေ့ဝူယင်သည် ဝေ့ရှောင်ထျန်းနှင့် မပြီးပြတ်သေးသည့် ဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းရန် အတွက် သူ အချိန်မရွေး‌ ခေါ်ဆောင်နိုင်သည့် ချောင်စွေ့ဖုန်း သို့မဟုတ် လျူစုယင်တို့ကို အိပ်ခန်းထဲသို့ ခေါ်ယူရန် မစဉ်းစားခဲ့ပေ။ ထို့ပြင် သူတို့မှာ သူအလိုရှိတိုင်း ခေါ်ယူအသုံးချရမည့် အရုပ်များ မဟုတ်ကြချေ။ သူသည် သူ၏ လက်တွဲဖော်များကို ထိုကဲ့သို့ သဘောထားရန် သို့မဟုတ် စဉ်းစားရန်ပင် ငြင်းဆန်သည်။

"ငါသာ ရမ္မက် အပြစ်ရဲ့ အမှန်တရားကို မသိခဲ့ရင်၊ ကမ္ဘာပေါ်မှာရှိတဲ့ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ သက်ရှိတွေထဲက ရွေးချယ်ခံရတဲ့ ရမ္မက် အပြစ်ရဲ့ အမွေခံ အပြစ်သား တစ်ယောက် ဟုတ်မဟုတ်တောင် သံသယဖြစ်မိမှာပဲ"

ဝေ့ဝူယင်က ပြုံးလျက် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။ သူသည် ဤအချက်ကို သိရှိထားသော်လည်း၊ သူ၏ ရမ္မက် အပြစ် အော်ရာမှာ အခါအားလျော်စွာ ပြင်းထန်စွာ ထွက်ပေါ်နေပြီး အခြားသူများနှင့် သူ့ကိုယ်သူအပေါ် သိမ်မွေ့သော နည်းလမ်းများဖြင့် သက်ရောက်မှုရှိနေကြောင်း သူ သိသည်။

ဝေ့ရှောင်ထျန်းအတွက်မူ ၎င်းမှာ သိမ်မွေ့သည်ဟုပင် မဆိုနိုင်တော့ပေ။ ရှန့်ဝမ်ချင်းအတွက်မူ ၎င်းမှာ အနည်းငယ် သိမ်မွေ့နေဆဲ ဖြစ်သည်။

သူမနှင့် နီးကပ်စွာ ရှိနေချိန်တိုင်း ဝေ့ဝူယင်သည် မိမိ၏ ရမ္မက် အပြစ်သား သွေးမျိုးဆက် ထံမှ လှုံ့ဆော်မှုကို ခံစားနေရသည်။ ၎င်းသည် ကောင်းကင်တာအို၏ စီမံခန့်ခွဲမှု နယ်ပယ်အတွင်းရှိ ကောင်းချီးခံ တစ်ဦး၏ ကံကြမ္မာကို လုယူရန် ကြိုးပမ်းနေခြင်းပင်။ ဤလှုံ့ဆော်မှုသည် ကောင်းကင် ထိတွေ့ခြင်း ထံသို့ပါ ကူးစက်ပျံ့နှံ့နေသည်။

ဝေ့ဝူယင်သည် ငရဲ၏ ကပ်ဘေးကြီး လေးခုကို အောင်နိုင်ခဲ့ပြီး မူလမီးတောက်နှင့် မူလဖုန်မှုန့်တို့ကို နားလည်သဘောပေါက်ခဲ့ပြီးနောက် ဤကဲ့သို့သော အရာများကို ပိုမိုသိရှိ နားလည်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ စိတ်ကို ထိန်းချုပ်ခံရခြင်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ သူ၏ သိစိတ်က ထိုလှုံ့ဆော်မှုကို အသိအမှတ်ပြုထားနိုင်သဖြင့် မိမိကိုယ်ပိုင် ဆန္ဒအတိုင်းသာ ဆောင်ရွက်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။ ၎င်းသည် ညင်သာသော တိုက်တွန်းချက်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်၏။

ကံကောင်းထောက်မစွာပင် သူသည် အခွင့်အရေးများကို အမိအရ ဆုပ်ကိုင်တတ်သူ ဖြစ်သည်။ သူတော်စင်များပင်လျှင် ချွင်ဆွေဟွကျိ ခန္ဓာကိုယ် ပိုင်ရှင်များအတွက် သတ်ဖြတ်ရန် ဝန်မလေးကြရာ၊ ထိုကဲ့သို့သော ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင် အလှနတ်သမီးတစ်ပါးကို သူက အဘယ်ကြောင့် ငြင်းပယ်ရမည်နည်း။ ထို့အပြင် သူမက သူ၏ ကိုယ်လုပ်တော်အဖြစ်သာ နေထိုင်ရန် ဆန္ဒရှိသည် မဟုတ်ပါလော။

ဝေ့ဝူယင် ကုတင်ထက်မှ ဖြည်းညှင်းစွာ ထရပ်လိုက်စဉ် ဝတ်စုံသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်၌ အလိုက်သင့်ပင် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ သူသည် ဝေ့ရှောင်ထျန်းကို သူ၏ ဟင်းလင်းပြင် နဂါး လျှို့ဝှက်အင်အား ဖြင့် သီးသန့် ခွဲထုတ်ထားလိုက်ရာ မည်သူမျှ သူမကို အလွယ်တကူ မမြင်နိုင်သလို ဆက်သွယ်၍လည်း မရနိုင်တော့ပေ။ ထို့နောက် သူက ကောင်းကင် ထိတွေ့ခြင်းကို နှိုးလိုက်၏။ သူ၏ ငွေရောင်မျက်ဝန်းများမှာ ပျောက်ကွယ်သွားကာ အဂ္ဂိရတ် တာအို၏ ကြယ်တာရာများအလား တောက်ပလာပြန်သည်။