အခန်း (၂၂၅၃-၂၂၅၄)

အပိုင်း(၂၂၅၃)

စုရီနှင့် ဝေ့ဝူယင်တို့ သဘောတူထားသည့် သုံးရက်တာ အချိန်မှာ ဟိန်းဟောက်နေသော မီးလျှံပမာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုရက်များအတွင်း ကြယ်တံတားများစွာမှာ သံချပ်ကာ ကောင်းချီး ကြယ်ကွင်းပြင်အတွင်းသို့ အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးမှ ဝင်ရောက်လာကြသည်။ ပါဝင်လာသူများမှာလည်း တစ်ဦးထက်တစ်ဦး ပိုမို ထင်ရှားကျော်ကြားသူများ ဖြစ်ကြသည်။

ဤမြင်ကွင်းမှာ ခမ်းနားထည်ဝါလှပြီး အဆင့်မြင့် ပုဂ္ဂိုလ်များနှင့် မယုံနိုင်လောက်အောင် ကြွယ်ဝသော ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုတို့၏ နိမိတ်တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

သံချပ်ကာ ကောင်းချီး ကြယ်ကွင်းပြင် ၏ အစွန်းပိုင်း ဟင်းလင်းပြင်ထဲရှိ လွင့်မျောနေသော ကုန်းမြေငယ်တစ်ခုပေါ်၌ ခမ်းနားလှသော ငွေရောင်နန်းတော်တစ်ခု ရှိနေသည်။ ထိုနန်းတော်၏ ဝရံတာတွင် ရပ်နေသော ဝတ်စုံနက် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးမှာ ငွေရောင် အဂ္ဂိရတ်ဝတ်ရုံကို ထပ်မံ ဝတ်ဆင်ထားသည်။ ၎င်းမှာ အစွမ်းကုန် သန့်စင်ခြင်း ဂလက်ဆီ တွင် မမြင်ဖူးသော ထူးခြားသည့် ဒီဇိုင်းပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် ကြယ်တာရာမျက်ဝန်းများဖြင့် ကြယ်အလင်းတန်းများကို ငေးကြည့်နေမိသည်။

ဝေ့ဝူယင်၏ သာလွန် သန့်စ်င အဂ္ဂိရတ်ကြယ်တာရာများမှာ ပြင်းပြစွာ တောက်ပနေပြီး သူ၏ လက်နှစ်ဖက်မှာလည်း ဝရံတာ လက်ရန်းကို တင်းတင်းဆုပ်ထားမိသည်။ အဘယ်ကြောင့်နည်း။

ပြင်းပြင်းထန်ထန် အားထုတ်ခဲ့ရသဖြင့် အင်အားကုန်ခမ်းနေသော ပိုင်ရှုမှာ ဝေ့ဝူယင်၏ ဘယ်ဘက်ပုခုံးပေါ်တွင် ထိုင်လျက် ထူးဆန်းသော စွမ်းအင်များဖြင့် ကြယ်များကို ငေးကြည့်နေသည်။

“လာနေပြီ ကျွန်မ ခံစားနေရတယ် သခင်”

အစောပိုင်းက ဂလက်ဆီ အပြင်ဘက်တွင် ရှိနေစဉ်ကပင် ပိုင်ရှုသည် တစ်ခုခုနှင့် နီးကပ်လာနေကြောင်း ဝေဝါးစွာ ပြောခဲ့ဖူးသည်။ အစွမ်းကုန် သန့်စင်ခြင်း ဂလက်ဆီ နှင့် နီးကပ်လာလေလေ၊ ထိုခံစားချက်မှာ ပိုမို ပြင်းထန်လာလေလေပင်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့်... ဝေ့ဝူယင်တွင် ထိုခံစားချက်၏ အရင်းအမြစ်ကို ရှာဖွေရန် အချိန်မရှိခဲ့ပေ။ အထူးသဖြင့် ဤကျယ်ပြောလှသော ဂလက်ဆီအတွင်း၌ သူသည် နယ်ခြားသားတစ်ဦး ဖြစ်သဖြင့် သူ၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းမှာ စောင့်ကြည့်ခံနေရသည်။ အကယ်၍ သူသာ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားပါက သူတော်စင်များစွာမှာ သူ့ကို အသည်းအသန် လိုက်လံ ရှာဖွေကြပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွား၍ မရပေ။ သို့သော် ယခုအခါ ထိုသို့ စွန့်စားရန် မလိုတော့ပေ။ ပိုင်ရှု ခံစားနေရသော အရာမှာ… ဤနေရာသို့ လာနေပြီ ဖြစ်သည်။ ပို၍ နီးကပ်လာနေပြီ ဖြစ်၏။

...

ဟူး... ဟူး...

ဟင်းလင်းပြင် သင်္ဘောအုပ်စုကြီးများနှင့် မမြင်နိုင်သော ကောင်းကင်ဖိအားများဖြင့် နယ်နိမိတ် သတ်မှတ်ထားသည့် သံချပ်ကာ ကောင်းချီး ကြယ်ကွင်းပြင်၏ အစွန်အဖျားတွင် ရတနာအဖိုးထိုက်များ စီခြယ်ထားသော ဟင်းလင်းပြင် သင်္ဘောတစ်စင်း ပေါ်လောပေါ်နေ၏။ ထိုသင်္ဘောပေါ်တွင် စီခြယ်ထားသော မီးဝိညာဉ်ပတ္တမြားများမှသည် မဟာလောက စိန်များအထိ အဖိုးတန် ကျောက်မျက်ရတနာအားလုံးမှာ လျှို့ဝှက်အာဏာရှင်များကိုပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားစေနိုင်သည့် လျှို့ဝှက်မြေကြီးအဆင့် ရတနာများသာ ဖြစ်ကြသည်။

ထိုရတနာများထဲတွင် အကြီးဆုံးကျောက်မျက်မှာ ရေလှိုင်းဂယက်များ ထွက်ပေါ်နေပြီး နက်မှောင်သော အပြာရောင်အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေသည့် တောက်ပသော နီလာကျောက်ကြီးပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် သန့်စင်မွန်မြတ်သော အော်ရာများကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး ပြင်းထန်သော လောကီဖိအားကိုလည်း ပေးဆောင်နေ၏။

ထိုကျောက်မျက်မှာ ကံကြမ္မာ ဂေဇက်မှ သတ်မှတ်ထားသည့် အဖိုးတန်လောကီကျောက်မျက် အဆင့်သတ်မှတ်ချက်တွင် နံပါတ် (၃) ချိတ်သော ဧကရီကျောက်မျက် - မွန်မြတ်သော ရေနန်းနီလာ ပင် ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် ကျောက်မျက်ပညာရှင်များနှင့် ကျောက်မျက်ရှာဖွေသူများ အထွတ်အထိပ်ဟု သတ်မှတ်ထားကြသော အဆင့်မြင့်ဆုံး ပစ္စည်းတစ်ခုလည်း ဖြစ်၏။ ထိုကျောက်မျက်တစ်လုံးတည်း၏ တန်ဖိုးမှာ မပြည့်စုံသော လောကဝိညာဉ် တစ်ခု၏ တန်ဖိုးထက်ပင် များစွာသာလွန်နေသည်။ သက်ဆိုင်ရာ အာဏာပိုင်များ သတ်မှတ်ထားသည့် စျေးကွက်ပေါက်စျေးမှာ လျှို့ဝှက်လောကအမတေကျောက် သန်းပေါင်း နှစ်ထောင်ပင် ဖြစ်သည်။

သန်းပေါင်း နှစ်ထောင်...

ကြယ်တစ်လုံး ဂလက်ဆီဇုန်၊ ရှေးဟောင်း ချိပ်ပိတ်နယ်မြေ အတွင်း၌ ချီ အဆင့် အမတေကျောက်နှင့် ကြယ်တာရာအဆင့် အမတေကျောက်တို့မှာ တစ်သန်းလျှင် တစ်ခုနှုန်းဖြင့် လဲလှယ်နိုင်ကြ၏။ ဆိုလိုသည်မှာ ကြယ်တာရာအဆင့် အမတေကျောက်တစ်လုံးသည် ချီ အဆင့် အမတေကျောက် တစ်သန်းနှင့် ညီမျှပြီး ကြယ်တာရာအဆင့် အမတေကျောက် တစ်သန်းသည် လျှို့ဝှက်မြေကြီးအဆင့် အမတေကျောက် တစ်လုံးနှင့် ညီမျှသည်။

သို့သော်လည်း အစစ်အမှန် သူတော်စင် များ ရှိကြသည့် အထွတ်အထိပ် သန့်စင်ဂလက်ဆီနှင့် ရတနာတောင်ကြား ဂလက်ဆီကဲ့သို့သော နေရာကြီးများတွင်မူ လျှို့ဝှက်မြေကြီး၊ လျှို့ဝှက်လောက နှင့် လျှို့ဝှက်ကောင်းကင် အဆင့် အမတေကျောက်များ၏ တန်ဖိုးမှာ ထိုသို့ ရိုးရှင်းသော အတွက်အချက်များဖြင့် တိုင်းတာ၍ မရနိုင်တော့ပေ။

ထိုဂလက်ဆီကြီးများတွင် လျှို့ဝှက်မြေကြီးအဆင့်နှင့် လျှို့ဝှက်လောကအဆင့် အမတေကျောက်များ အမြောက်အမြား ထွက်ရှိသည့် ကမ္ဘာများနှင့် ကြယ်တာရာ နယ်မြေများကို ဖန်တီးရန်မှာ လွယ်ကူသော်လည်း ထိုအဆင့်ရှိသည့် သတ်မှတ်ထားသော ပစ္စည်းအမျိုးအစားများကို ရှာဖွေရန်မှာမူ ပို၍ ခက်ခဲလှသည်။ ထို့ကြောင့် အမတေကျောက်များကို ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် အသုံးပြုခြင်းမှာ အလွန်ပင် နှေးကွေးလှ၏။ သာမန် လောကရှန့်ထို တစ်ဦးအနေဖြင့် လျှို့ဝှက်လောကအဆင့် အမတေကျောက် တစ်လုံးကို အကုန်အစင် သန့်စင်ရန်မှာ ရာစုနှစ် တစ်ခု သို့မဟုတ် နှစ်ခုခန့် ကြာမြင့်နိုင်ပြီး လျှို့ဝှက်မြေကြီးအဆင့်အတွက်ပင် ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာနိုင်ပေသည်။

ထို့ကြောင့်ပင် အထွတ်အထိပ် အဆင့်ရှိသော သူတော်စင် နိုးထခြင်း ဆေးရည်တစ်ပုလင်းသည် လျှို့ဝှက်လောကအမတေကျောက် သန်းပေါင်း တစ်ရာ့ရှစ်ဆယ်ခန့်အထိ တန်ဖိုးရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။ လောကတွင် အမတေကျောက်များစွာ ရှိသော်လည်း အဂ္ဂိရတ် ထုတ်ကုန်များနှင့် အခြားရှားပါးပစ္စည်းများမှာမူ လုံလောက်စွာ မရှိပေ။

သို့သော်လည်း စျေးကွက်လဲလှယ်နှုန်းမှာ ရှိနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။ လျှို့ဝှက်လောကအဆင့် အမတေကျောက် တစ်လုံးကို လျှို့ဝှက်မြေကမ္ဘာအဆင့် အမတေကျောက် တစ်သန်းဖြင့် လဲလှယ်နိုင်သော်လည်း လျှို့ဝှက်ကောင်းကင်အဆင့် အမတေကျောက် တစ်လုံးကိုမူ လျှို့ဝှက်လောကအဆင့် အမတေကျောက် သန်းပေါင်း တစ်ထောင်ပေးလျှင်ပင် လဲလှယ်ရန် ခက်ခဲလှပေသည်။

မွန်မြတ်သော ရေနန်းနီလာ ၏ အစစ်အမှန်တန်ဖိုးမှာ လျှို့ဝှက်ကောင်းကင်အဆင့် အမတေကျောက် နှစ်လုံးပင် ဖြစ်ရာ အလွန်တရာ ကြီးမားသော ပမာဏဖြစ်၏။

ရတနာများဖြင့် စီခြယ်ထားသော ထိုဟင်းလင်းပြင် သင်္ဘော၏ ကုန်းပတ်ပေါ်တွင် လူသုံးဦး ရပ်နေကြသည်။ သူတို့သည် မွန်မြတ်သော ရေနန်းနီလာမှ ဖြာထွက်နေသော နက်ပြာရောင် အလင်းတန်းအောက်တွင် ရှိနေကြပြီး အဝေးမှနေ၍ မနာလိုဝန်တိုစိတ်ဖြင့် ကြည့်နေကြသူများမှာ အနည်းဆုံး လောကရှန့်ထို အဆင့်ရှိသူများ ဖြစ်ကြသော်လည်း မည်သူမျှ တစ်စုံတစ်ရာ ပြုလုပ်ရန် မဝံ့ရဲကြပေ။

အကြောင်းမှာ ထိုလူသုံးဦးအနက် နှစ်ဦးမှာ လုံးဝ မပြစ်မှားသင့်သော အံ့သြဖွယ် ပုဂ္ဂိုလ်များ သို့မဟုတ် ကိုယ်ပိုင်အစွမ်းဖြင့် နာမည်ကျော်ကြားလာသူများ ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

သင်္ဘောဦးတွင် သက်တန့်ရောင် အစင်းကြောင်းများ ပါရှိသည့် နက်မှောင်သော ဆံနွယ်လှိုင်းကလေးများ ပိုင်ဆိုင်သည့် အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦး ရပ်နေ၏။ သူမ၏ စိမ်းမြမြ မျက်ဝန်းအစုံမှာ မြသားများကဲ့သို့ တောက်ပနေပြီး သူမ၏ လက်ချောင်းများတွင်လည်း တစ်ခုချင်းစီ၌ ထူးခြားသော ကျောက်မျက်ရတနာများ စီခြယ်ထားသည့် ရွှေလက်စွပ်နှင့် ငွေလက်စွပ်များကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။

သူမ၏ ဦးခေါင်းပေါ်တွင် ထူးခြားသော ပုံဆောင်ခဲ ကျောက်မျက် စီခြယ်ထားသည့် သရဖူငယ်တစ်ခု ရှိနေပြီး ၎င်းမှ ဝိညာဉ်ကို ဆွဲဆောင်နိုင်သော ရောင်စဉ်ဖြာ အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေသည်။ သူမသည် အံ့မခန်း ကြွယ်ဝချမ်းသာမှု၏ ပြယုဂ်တစ်ခုကဲ့သို့ပင်။ သူမကား အခြားသူမဟုတ်၊ တောက်ပသော ရတနာ အဂ္ဂိရတ် ရှန့်ထို ဟု အမည်ကျော်သည့် ယွီပေါင်ယွဲ့ ပင် ဖြစ်သည်။

သူမ၏ ဘေးတွင်မူ ရိုးရှင်းစွာ ဝတ်ဆင်ထားသည့် အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦး ရှိနေသည်။ သူမမှာ အစေခံတစ်ဦးဖြစ်သလို အဂ္ဂိရတ် သူရဲကောင်း တစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်။ ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပင် မြင်တွေ့ရသော်လည်း သူမ၏ အစစ်အမှန် သူတော်စင် အဆင့် ကျင့်ကြံမှုမှာ မည်သူ့ကိုမဆို တုန်လှုပ်သွားစေနိုင်စွမ်းရှိ၏။

စုရီသည် လက်ရန်းကို မှီလျက် သက်သောင့်သက်သာ ရပ်နေ၏။ သို့သော်လည်း သူ၏ အသံတွင်မူ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်ဟန် ပါဝင်နေသည်။

"ဘာလို့ မင်းက ဒီကိစ္စမှာ ဝင်ပါရတာလဲ ပေါင်ယွဲ့"

လွန်ခဲ့သော သုံးရက်က ယွီပေါင်ယွဲ့သည် ဝေ့ဝူယင်၏ ဖိတ်ခေါ်မှုကို လက်ခံကာ ဤကစားပွဲတွင် ပါဝင်ပတ်သက်ခဲ့ပြီး နောက်ထပ် လူငါးဦးကိုလည်း ပါဝင်လာစေခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ ဝေ့ဝူယင်၏ မူလရည်မှန်းချက် ဟုတ်မဟုတ်ကို သိရန် ခက်ခဲလှသော်လည်း အခြေအနေမှာ ပိုမို ရှုပ်ထွေးလာခဲ့သည်။ ဝေ့ဝူယင်အနေဖြင့် သူ၏ နောက်ကွယ်မှ အစစ်အမှန် သူတော်စင်ကြီး၏ ဖိအားကြောင့် ရှန့်ဝမ်ချင်းကို အလွယ်တကူ ခေါ်မသွားနိုင်ဘဲ သို့မဟုတ် မသတ်နိုင်ဘဲ အလျှော့ပေးလိုက်ရခြင်းလား ဆိုသည်မှာလည်း မသေချာပေ။

ယွီပေါင်ယွဲ့က လှပစွာ ပြုံးပြလိုက်၏။

"ကျွန်မသာ ဝင်မပါရင် ဘယ်သူ ဝင်ပါဦးမှာလဲ"

ဝေ့ဝူယင်မှာ တစ်စုံတစ်ခုကို ကြံစည်နေပြီး စုရီမှာလည်း ခက်ခဲသော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေကြောင်း သူမ ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။ ထို့ကြောင့် သူမသည် ဝေ့ဝူယင်၏ ဖုံးကွယ်ထားသော ရည်ရွယ်ချက်များကို သိရှိနိုင်ရန် ဤကစားပွဲထဲသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အမှန်စင်စစ် ဝေ့ဝူယင် သတ်မှတ်ထားသည့် အရည်အချင်း ဆိုသည်မှာ သူရဲကောင်းတာအို ကပ်ဘေး တွင် ပါဝင်ပတ်သက်နေသူများကိုသာ ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ဤသည်မှာ ဝေ့ဝူယင်အနေဖြင့် သူ ဖျက်ဆီးခဲ့သော အစီအစဉ်များအတွက် ထိုသူများကို ပြန်လည် တုံ့ပြန်ရန် အခွင့်အရေး ပေးလိုက်ခြင်း မဟုတ်ပါလော။

စုရီက မျက်တောင်ခတ်ရင်း သက်ပြင်းသဲ့သဲ့ ချလိုက်၏။

"ဖြစ်ပြီးတာတွေအတွက်တော့ ဆွေးနွေးနေဖို့ မလိုတော့ပါဘူးလေ..."

"ဒီနေ့ဟာ နေ့ထူးနေ့မြတ်ပါပဲ..."

ယွီပေါင်ယွဲ့က အဓိပ္ပာယ်ပါပါ ပြောလိုက်၏။ သူမ၏ တောက်ပသော မျက်ဝန်းအစုံသည် ကျွန်းငယ်လေးတစ်ခုထက်တွင် ပေါ်လောပေါ်နေသည့် မူလအာရုဏ်ဦး နန်းတော် ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ ပါဝင်မည့်သူများ၏ စာရင်းအရ ဤကစားပွဲသည် လွယ်ကူရိုးရှင်းလိမ့်မည်မဟုတ်ကြောင်း သိသာလှပေသည်။

"ငါ့မှာ အစီအစဉ် ရှိပြီးသားပါ..."

စုရီက ပြောလိုက်သော်လည်း နောက်ထပ်ပြောမည့် စကားကို ရပ်တန့်လိုက်ကာ ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြန်၏။

"တစ်စုံတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ရင် မင်းကိုယ်မင်း ဘေးကင်းအောင်ပဲ ဂရုစိုက်ပါ..."

ယွီပေါင်ယွဲ့၏ မျက်ခုံးအစုံမှာ ပင့်တက်သွား၏။

"ရှင် ဘာတွေ ကြံစည်နေတာလဲ"

စုရီသည် အပြောကျယ်လှသော ကြယ်တာရာ ကောင်းကင်ယံကို ငေးကြည့်နေ၏။ သူ၏ မျက်ဝန်းအစုံတွင် အတုမရှိ ထက်မြက်မှုများ ကိန်းအောင်းနေပြီး သူ၏ နှလုံးသားနှင့် စိတ်ဆန္ဒတို့မှာလည်း တိုက်ပွဲဝင်လိုစိတ်များဖြင့် တောက်လောင်နေသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ... သူသည် ဝမ်ချင်းကို ကယ်တင်ရမည်သာ ဖြစ်၏။

သူ၏ အထက်ကောင်းကင်ယံ၌ လျှို့ဝှက်တာအို၏ ကပ်ဘေးနိမိတ်များမှာ ခပ်မှိန်မှိန် စုဝေးလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပုံမှန်ဆိုလျှင် လှုပ်ရှားနေတတ်သော ကောင်းကင်တာအိုတို့မှာမူ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေဆဲပင်။

***

အပိုင်း(၂၂၅၄)

အခြားတစ်ဖက်ရှိ သံချပ်ကာ ကောင်းချီး ကြယ်ကွင်းပြင်၏ အစွန်အဖျားတွင်မူ ‘င’ ပုံသဏ္ဌာန်ရှိသော အစိမ်းရောင် ဟင်းလင်းပြင် သင်္ဘောကြီးတစ်စင်း ဆိုက်ကပ်ထား၏။ ၎င်းသည် အရွယ်အစားကြောင့်သာမက အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေသော ဝိညာဉ်အလင်းတန်းများကြောင့် အလွန်ပင် ထင်ရှားလှပြီး အထွတ်အထိပ် အဆင့်အတန်းကို ဖော်ဆောင်နေသည်။ ထိုသင်္ဘောမှာ မိုးကုပ်စက်ဝိုင်း ဖန်တီးခြင်း မျှော်စင် ၏ အဓိက တာအို တရားဥပဒေသ ထိန်းသိမ်းသူ စူးဟောင်ရန် ပိုင်ဆိုင်သည့် သင်္ဘောဖြစ်၏။ ထိုသင်္ဘာကြီးသည် သူ၏ ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် ရှိနေသော်လည်း စူးဟောင်ရန် ကိုယ်တိုင် သင်္ဘောပေါ်တွင် ရှိနေခဲလှသည်။

သို့သော်လည်း ထိုသင်္ဘော ရှိနေခြင်းကပင် ဝိညာဉ်ပေါင်းများစွာကို တုန်လှုပ်စေ၏။ အထူးသဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဂြိုဟ်များ၏ ကောင်းကင်ယံတွင် နေ့ရောညပါ မြင်တွေ့နေရသည့် အစိမ်းရောင် လခြမ်းကွေးကြီး ပေါ်ထွက်လာသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။

စူးဟောင်ရန်သည် သင်္ဘောပေါ်တွင် ရှိနေ၏။ သူကိုယ်တိုင် မဟုတ်ဘဲ သူ၏ အဗာတာ တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ၎င်းက ကြောက်မက်ဖွယ် အော်ရာများကို ထုတ်လွှတ်နေသော်လည်း... ထူးခြားသည်က ထိုလှိုင်းများသည် အစစ်အမှန် သူတော်စင်ထက် အဆင့်နှင့်သာ ပို၍ ဆင်တူနေခြင်းပင်။

သူ၏ ဘေးတွင်မူ မက်မွန် အဂ္ဂိရတ် ရှန့်ထို ထျန်းရှီယာ ရှိနေ၏။ သူမသည် မက်မွန်ရောင် အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် ဝတ်စုံကို ဆင်မြန်းထား၏။ သူမ၏ အသားအရေမှာ နူးညံ့ချောမွေ့ကာ ကျော့ရှင်းသော အလှတရားကို ပိုမိုပေါ်လွင်စေသည့် အလင်းတန်းများကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထံမှ လတ်ဆတ်သော မက်မွန်သီးရနံ့နှင့် အသန့်စင်ဆုံး မြူနှင်းများ၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အော်ရာများမှာ သင်းပျံ့နေ၏။

သူမ၏ ဝတ်စုံမှာ လုံခြုံသပ်ရပ်လှသော်လည်း ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ခန္ဓာကိုယ်အလှကိုမူ ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ခြင်း မရှိပေ။ သူမ၏ အော်ရာမှာ နူးညံ့သော်လည်း ယုံကြည်မှုနှင့် အချိန်ကာလတို့ဖြင့် တည်ဆောက်ထားသည့် အတုမရှိ ခန့်ညားသော ဟန်ပန်မျိုး ရှိနေပြီး သူမ၏ စိတ်ဓာတ်မှာလည်း လာလတ္တံ့သော ကိစ္စရပ်များအတွက် အသင့်ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

စူးဟောင်ရန်သည် သံချပ်ကာကောင်းချီး ကြယ်ကွင်းပြင်ရှိ ကြယ်များ၊ ဂြိုဟ်များ၊ လများနှင့် လာရောက်သူအားလုံးကို တစ်ဖက်မြင် မှန်တင်းပေါက်မှနေ၍ တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြည့်နေ၏။

"ဘာလို့ သူဖြစ်ချင်တာတွေကို လိုက်လုပ်ပေးနေရတာလဲ... မင်းကိုယ်မင်း ဒီလိုမျိုး ဘာလို့ အကွက်ထုတ်ပြနေတာလဲ..."

စူးဟောင်ရန်က တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။

ထျန်းရှီယာမှာမူ အာရုံစူးစိုက်မှု အပြည့်ဖြင့် အသင့်ပြင်ထားသည့် အခြေအနေတွင် ရှိနေပြီး ထိုမေးခွန်းက သူမ၏ တက်ကြွနေသော ယှဉ်ပြိုင်လိုစိတ်ကို လျော့ကျသွားစေခြင်း မရှိပေ။

စူးဟောင်ရန်၏ မျက်ဝန်းများမှာ စူးရှသွား၏။

"သူက အကြီးအကျယ် ရှုံးနိမ့်သွားပြီးနောက်မှာ သူ့ရဲ့ ပေါက်ကွဲနေတဲ့ ဒေါသတွေကို ဖော်ထုတ်ဖို့ မင်းကို ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် အသုံးချနေတာပဲ... အဲဒီ မြေခွေးအိုကြီးက မင်းရဲ့ အနာဂတ်ကို အသုံးချပြီး ဒီလိုလုပ်နေတာက တကယ်ကို စိတ်ပျက်ဖို့ကောင်းတယ်"

"..."

ထျန်းရှီယာမှာမူ တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။ သူမ ဆုံးဖြတ်ချက် ခိုင်မာနေသည်ကို စူးဟောင်ရန် တစ်ကိုယ်လုံး ခံစားသိရှိနေ၏။ သို့သော်လည်း ဤအချိန်တွင် သူမကို သူ အပြစ်မတင်နိုင်ပေ။ အဂ္ဂိရတ်တာအိုကို အုပ်စိုးကာ အဂ္ဂိရတ်ဖန်တီးခြင်း၏ အမြင့်ဆုံး အာဏာပိုင်အဖြစ် ရပ်တည်နေသည့် ထိုမျှော်စင်၏ အထက်၌ ရှိနေသော မြေခွေးအိုကြီးမှာ ပရိယာယ်များလှပြီး လက်စားချေလိုစိတ် ပြင်းထန်သူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

အစစ်အမှန် သူတော်စင်ကြီးများ၏ အတွေးကို ခန့်မှန်းရန် ခက်ခဲလှသော်လည်း ကောင်းကင် အဂ္ဂိရတ် ရှန့်ထို တစ်ဦး၏ စိတ်အခြေအနေမှာမူ ကြယ်ကွင်းပြင် တစ်ခုလုံး၏ အခြေအနေနှင့် သူတော်စင်များ၏ အသက်ကိုပင် အတွေးတစ်ချက်ဖြင့် ဆုံးဖြတ်နိုင်စွမ်းရှိရာ အလွန်ပင် နက်နဲလှပေသည်။

စူးဟောင်ရန်သည် အစစ်အမှန် သူတော်စင်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူရဲကောင်းတာအို ကပ်ဘေး ၏ နောက်ကွယ်မှ ရေစီးကြောင်းများကို ပိုမိုသိရှိထားပြီး သတင်းဌာနများပင် သာမန်အားဖြင့် ထုတ်လွှင့်ရန် မဝံ့ရဲသော လျှို့ဝှက်ချက်များကို ကောင်းစွာ သိမြင်ထားသူ ဖြစ်သည်။

ခုနစ်ယောက်ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့သည့် ကစားပွဲ...

၎င်းသည် သာမန်အားဖြင့် ကစားလေ့ရှိသည့် ကျင့်ကြံခြင်းဆိုင်ရာ ကစားပွဲမျိုး မဟုတ်ဘဲ လျှို့ဝှက်ချက် - ကပ်ဘေးကြီး ဟု ခေါ်ဆိုသည့် ကစားပွဲမျိုး ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ပါဝင်သူတစ်ဦးချင်းစီအတွက် သတ်မှတ်ထားသော အချိန်တိုလေးအတွင်း အောင်မြင်မှု ရယူရမည့် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု မြင့်မားသော ကစားပွဲရှည်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်၏။

အလွန်တရာ တိကျသေချာလှသော အချိန်ကာလတစ်ခု...

ဥပမာအားဖြင့် ရှေးဟောင်း လျှို့ဝှက်အရှင် တစ်ဦး၏ နှစ်ပေါင်း နှစ်သိန်းပြည့် မွေးနေ့ကဲ့သို့သော အချိန်မျိုးပင်။

၎င်းမှာ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ခုနစ်သောင်းခုနစ်ထောင်က စတင်ခဲ့သည့် ကစားပွဲတစ်ခုပင် ဖြစ်တော့သည်။

ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ခဲ့သော၊ ရှုပ်ထွေးနက်နဲပြီး ရက်စက်လှသော ဤကစားပွဲကို စတင်ခဲ့သည့် အဓိကကစားသမား ခုနစ်ဦးထဲတွင် သူတော်စင် သုံးဦး၏ အသက်၊ တိုက်ကြီးတစ်ခု၏ မပြည့်စုံသော လောကဝိညာဉ်နှင့် မမွေးဖွားသေးသည့် မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦး၏ ဘဝတို့ ပါဝင်နေသည်။

ထိုအရာအားလုံးကို မမြင်နိုင်သော၊ မသိနိုင်သော လက်များက သူတို့၏ လက်ရှိ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်နှင့် တည်ရှိမှုများအထိ ရောက်ရှိလာစေရန် တဖြည်းဖြည်းချင်း သွေးဆောင်ခြယ်လှယ်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုလက်သည်များထဲတွင် မိုးကုပ်စက်ဝိုင်း ဖန်တီးခြင်း မျှော်စင် ၏ အဂ္ဂိရတ် ကောင်းကင်ရှန့်ထို - ထျန်းရှီးကျောက်ရွှမ်လည်း တစ်ဦးအပါအဝင် ဖြစ်၏။

မျှော်လင့်မထားသော နယ်ခြားသားတစ်ဦး၏ ကြားဖြတ်မှုကြောင့် ကစားသမား ခုနစ်ဦးအနက် ခြောက်ဦးမှာ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရပြီး နောက်ဆုံးတစ်ဦးသာ အနိုင်ရရှိရန် အခွင့်အလမ်း အနည်းငယ် ကျန်ရှိတော့သည်။ သို့သော်လည်း အမျိုးမျိုးသော အပြောင်းအလဲများကြောင့် ထိုအောင်မြင်မှုမှာလည်း ဝေဝါးနေဆဲဖြစ်ရာ ထိုခုနစ်ဦးမှာ အနိုင်အရှုံး သတ်မှတ်ချက်များနှင့် ပတ်သက်၍ အငြင်းပွားရင်း လမ်းပိတ်ဆို့နေကြ၏။

ထို့ပြင် ဤကစားပွဲသည် မျှော်လင့်မထားသော အပြောင်းအလဲများစွာ ရှိနေသဖြင့် အဆုံးအဖြတ်ပေးရန် ခက်ခဲလှပေသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် ဝေဝူယင်ကဲ့သို့သော ပြင်ပမှ ရောက်ရှိလာသည့် အပြောင်းအလဲတစ်ခုကို သူတို့ ကြားဖြတ်မတားဆီးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အံ့မခန်း သန်မာလှသော စုရီ၊ ထူးဆန်းသော ဝိညာဉ်သုံးခုပိုင်ရှင် ရှန့်ဝမ်ချင်း နှင့် ဝေဝူယင် တို့ကဲ့သို့သော အပြောင်းအလဲ အားလုံးကို လက်ခံရန် သူတို့ သဘောတူထားခဲ့ကြသည်။

သူတို့၏ မျက်လုံးထဲတွင် ဝေဝူယင်မှာ ကစားပွဲခုံပေါ်မှ နယ်ရုပ်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်၏။

သို့သော်လည်း ထိုပြင်ပမှ ရောက်ရှိလာသော နယ်ရုပ်သည် ကစားပွဲခုံကို ရိုက်ခွဲကာ၊ မှောက်လှန်ပစ်ပြီး တစ်စစီဖြစ်အောင် မီးရှို့ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်လေပြီ။

ယခုအခါတွင် ပါဝင်ပတ်သက်နေသည့် အင်အားစု ငါးခုသည် ဤရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာသော ကစားပွဲသစ်ဆီသို့ ကိုယ်စားလှယ်များ စေလွှတ်လိုက်ကြပြီ ဖြစ်သည်။ ဝေဝူယင်၏ အစွမ်းနှင့် လျစ်လျူရှုနိုင်စွမ်းကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူသည် စုရီကို စိန်ခေါ်နေခြင်း မဟုတ်ဘဲ သူတို့ကိုသာ စိန်ခေါ်နေခြင်းဖြစ်ကြောင်း ကစားသမားဟောင်းများ ကောင်းစွာ သိရှိကြသည်။

သူတို့ မည်သို့ ငြိမ်ခံနေနိုင်ပါမည်နည်း။

ဤကစားပွဲ လွယ်ကူရိုးရှင်းလိမ့်မည်မဟုတ်ဟု ဆိုခြင်းမှာပင် အလွန်အားနည်းသော အသုံးအနှုန်း ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။ ဤကိစ္စ၏ နောက်ဆက်တွဲ ရိုက်ခတ်မှုများမှာ ကပ်ဘေးတစ်ခုကဲ့သို့ပင် ပြင်းထန်လိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ ထျန်းရှီယာသည် ထျန်းရှီးကျောက်ရွှမ်၏ ငြင်းပယ်ရန်ခက်ခဲသော ကတိစကားကြောင့် အဂ္ဂိရတ်တာအိုတွင် နောက်တစ်ဆင့် တက်လှမ်းနိုင်မည့် အခွင့်အရေးအတွက် သူမ၏ အသက်ကိုပင် ပုံအောရန် ဆုံးဖြတ်ချက် ခိုင်မာနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း အခြားပါဝင်သူများမှာရော ထိုသို့ပင် မဟုတ်ပါလော။

ကောင်းကင်၏ စွမ်းအားကို ဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်သည့် အစစ်အမှန် သူတော်စင်ကြီး တစ်ဦးနှင့် မလိုက်ဖက်စွာပင် စူးဟောင်ရန်သည် သေမျိုးတစ်ဦးကဲ့သို့ စိုးရိမ်ပူပန်သော အမူအရာကို ပြသလိုက်၏။

"မင်းကို ငါ အရှုံး မခံနိုင်ဘူး..."

သူက ထျန်းရှီယာ၏ မတ်မတ်ရပ်နေသော ကျောပြင်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

ထိုစကားသံမှာ အလွန်တိုးညင်းလှသော်လည်း အာရုံစူးစိုက်နေသည့် ထျန်းရှီယာ၏ ခန္ဓာကိုယ်လေးမှာ ခဏတာ တုန်ယင်သွား၏။ သို့သော် ခဏတာမျှသာ ဖြစ်သည်။

သူမ၏ ကိုယ်ဟန်မှာ ပိုမိုမြင့်မားလာပြီး သူမ၏ အော်ရာမှာလည်း ယခင်ကထက် ပို၍ ခိုင်မာလာသည်။ စူးဟောင်ရန်ကို သူမအနေဖြင့် ရှုံးနိမ့်ရန် လာခဲ့ခြင်းမဟုတ်ကြောင်း၊ သူမ… အသက်ရှင်လျက်… ပြန်လာမည်ဖြစ်ကြောင်း… အသံတိတ် ပြောကြားနေသကဲ့သို့ပင်။

သူ့တွင် အတုမရှိသော စွမ်းအားများ ရှိနေသော်လည်း သူမ ရှာဖွေနေသည့် တစ်ခုတည်းသော အရာကိုမူ သူ မပေးနိုင်ခဲ့ပေ။ စူးဟောင်ရန်၏ မျက်ဝန်းများသည် ငွေရောင်နန်းတော်ရှိရာ ကျွန်းငယ်လေးဆီသို့ စူးစိုက် ရောက်ရှိသွား၏။

ဝှစ်...

ထျန်းရှီယာသည် အာကာသကို ဖြတ်ကျော်ကာ အမှောင်ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ထွက်ခွာသွား၏။ သူမက အဖြူရောင် အတောင်ပံ ခြောက်ခုပါသော မက်မွန်သီးပုံသဏ္ဌာန် ဟင်းလင်းပြင် သင်္ဘောငယ်လေးတစ်စင်းကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ အတောင်ပံတစ်ခုစီတွင် သန့်စင်သော အော်ရာများ ထုတ်လွှတ်နေသည့် လျှို့ဝှက်သင်္ကေတများ ထွင်းထုထား၏။ သူမသည် သင်္ဘောပေါ်သို့ တက်လိုက်ပြီး သင်္ဘောကြီးဆီသို့ ပြန်လည်ကြည့်ရှုလိုစိတ်ကို အောင့်အီးကာ ရှေ့သို့ ပျံသန်းသွားတော့သည်။

ဝေဝူယင်သည် ဝင်ရောက်လာနေသော ထူးခြားသည့် သင်္ဘော ခြောက်စင်းကို လှမ်းမြင်လိုက်၏။

"တကယ့်ကို ကောင်းမွန်တဲ့ အခွင့်အရေးပဲ... ဒီလို အခွင့်အရေးမျိုးကို ငါ ဘယ်လိုလုပ် လက်လွတ်ခံနိုင်မှာလဲ"

အမြတ်ထုတ် ကောင်းချီးခံ တစ်ဦးအနေဖြင့် ဝေဝူယင်သည် အခွင့်အရေးအနည်းငယ်ကိုပင် အရယူကာ အစွမ်းကုန် အသုံးချခြင်းဟူသော မူဝါဒဖြင့် ရှင်သန်ကျင့်ကြံလာသူ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ကိုယ်ကျင့်တရားနှင့် မူဝါဒများကို မထိခိုက်သရွေ့ ထိုအခွင့်အရေးများကို လက်လွတ်မခံတတ်ပေ။

ယနေ့ ဖြစ်ပျက်နေသော ရှုပ်ထွေးမှုများ၊ မမြင်နိုင်သော လက်များ၏ လှုပ်ရှားမှုများနှင့် ကောင်းကင်တာအို၏ အခြေအနေများကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူသည် အဖြစ်အပျက်အားလုံး၏ အသေးစိတ်ကို အကြမ်းဖျဉ်း သိရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် ထိုအထွတ်အထိပ် ပုဂ္ဂိုလ်များ၏ ဖုံးကွယ်ထားသော အော်ရာများကို သူ ခံစားမိနေ၏။

ရှန့်လျို၏ အသက် နှစ်သိန်းပြည့် မွေးနေ့တွင် သူတော်စင် အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်မည့် အခွင့်အရေး ရရှိမည်ဟူသော ကိုယ်ပိုင်နိမိတ် စသည့် မကြာသေးမီကမှ သိရှိခဲ့ရသော အချက်အလက်များစွာ ရှိနေသည်။ ထို့ပြင် ကောင်းကင်ဘုံနတ်မျက်လုံး ပိုင်ဆိုင်သည့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအနေဖြင့် ရှန့်လျို၏ ဝိညာဉ်တွင် ဉာဏ်အလင်းရ သူတော်စင် များပင် မမြင်နိုင်သော ဝိညာဉ်ချိပ်စည်းတစ်ခု ရှိနေသည်ကို ဝေဝူယင် ကောင်းစွာ သတိပြုမိသည်။

ထိုချိပ်စည်းသည် ပြင်ပမှ မည်သို့ပင် ကူညီပံ့ပိုးပေးစေကာမူ သူ့ကို အစစ်အမှန် သူတော်စင်အဆင့်သို့ မရောက်ရှိနိုင်အောင်၊ ကောင်းကင်ကံကြမ္မာကို မစုဆောင်းနိုင်အောင်နှင့် ဥပဒေသမျိုးစေ့ကို မဖန်တီးနိုင်အောင် ထာဝရ တားဆီးထားမည် ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ သူ့ကို အမြဲတစေ နှိပ်ကွပ်ထားရန် စီစဉ်ထားသော နက်နဲလှသည့် ကြံစည်မှုတစ်ခုပင်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင်လည်း အလွန်ပင် နက်နဲလှသော အသက်ရှည်ဆေးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။ ဝေဝူယင်၏ အာရုံခံစားမှု မှန်ကန်ပါက ထိုဆေးများကို ကောင်းကင် အဂ္ဂိရတ် ရှန့်ထိုများက ဖော်စပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ရှန့်လျိုမှာ ယုတ်မာသော ရည်ရွယ်ချက်များဖြင့် သတ်မှတ်ထားသော အချိန်ကာလတစ်ခုဆီသို့ အပို့ခံနေရခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ခန့်မှန်းရန် မခက်ခဲပေ။

ဤသည်မှာ ဂုဏ်သရေရှိ ကစားသမားများ ပါဝင်နေသည့် ကြီးမားသော ကစားပွဲတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သူ သေချာပေါက် သိရှိသည်။ ခန့်မှန်းရသလောက်ဆိုလျှင် ကစားသမားအချို့သည် လောကဝိညာဉ်ကို ဖွံ့ဖြိုးလာစေရန် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားကြပြီး အချို့မှာမူ စွေ့ယွမ်၊ ကျိုက်ရင်းဝမ် နှင့် ယုချီယီစန်း တို့ကို မြှင့်တင်ပေးရန် ရင်းနှီးထားကြသည်။ ဤသည်မှာ အခြားကစားသမားများ၏ အောင်မြင်မှုကို ခက်ခဲစေရန် သို့မဟုတ် မိမိ၏ အောင်မြင်မှု အခွင့်အလမ်းကို ပိုမိုရရှိစေရန် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ နောက်ဆုံးတွင် ရှန့်ဝမ်ချင်းကို ကာကွယ်ပေးနေသော ကစားသမားများလည်း ရှိနေသည်။

ပြင်းထန်သော လှိုင်းထန်မှုများကို ခုခံပေးထားသည့် သူမ၏ ထူးခြားသော အကာအကွယ်မှာ သက်သေပင် ဖြစ်သည်။ သူမကို လုယူထွက်ပြေးရန် သို့မဟုတ် သာမန် တိုက်ခိုက်မှုမျိုးဖြင့် အောင်မြင်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

အစပိုင်းတွင်မူ ဤမျှ ရှုပ်ထွေးလှသော အခြေအနေများကို သိရှိပြီးနောက် ဝေဝူယင်အနေဖြင့် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန် အနည်းငယ် ဝန်လေးနေခဲ့မိသည်။ သို့သော် အရာအားလုံးကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပြီးနောက်တွင်မူ သူ၏ စိတ်ထဲ၌ ပြင်းထန်သော အတွေးအမြင်များ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ သူသည် လူအများအပြား အသက်ရှင်ကျန်ရစ်စေရန် သေချာအောင် ပြုလုပ်နိုင်ရုံသာမက ထိုထက်မကသော အရာများကိုပါ လုပ်ဆောင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ယခုအခါတွင်မူ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ငါးစာကို မြင်သည့် ငါးများကဲ့သို့ပင် ထိုသူများသည် သူ၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာကြတော့မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း သူတို့ တကယ်ရော ရနိုင်ပါမည်လော။