ဂိုဏ်းချုပ်ဝတ်ရုံမရှိလည်း ငါနတ်ဆိုးဖမ်းစီးသူ လုပ်လို့ရသေးတယ် ၄

၎င်းသည် အလျင်စလို ရှေ့သို့ဆက်လက်သွားကာ အခြားအဖော်တစ်ဦးကို လှမ်းဆွဲလိုက်လေသည်။။

"ခဏလောက် နေဦး၊ မင်းနဲ့ တိုင်ပင်စရာလေး ရှိလို့။"

"ဟင်..."

ထိုကျားနတ်ဆိုးသည် နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လာ၏။

"မင်းက ဆေးသွားပို့ရမှာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဘာလို့ ငါ့ဆီ ရောက်လာတာလဲ။"

သင်္ချိုင်းအစောင့်အရှောက်ကျားနတ်ဆိုးသည် ၎င်း၏ နှုတ်ခမ်းကို သပ်လိုက်သည်။

"ငါ မင်းကို တစ်ခုလောက် ကြည့်ခိုင်းချင်လို့ပါ။"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ၎င်းသည် အခြားတစ်ဦး၏ အနောက်ဘက်သို့ လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်၏။

ဤကဲ့သို့သော အခြေခံကျလှသည့် လှည့်ကွက်မျိုးကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ၊ ၎င်း၏ အဖော်ဖြစ်သူ၏ မျက်ခွံများမှာတုန်ယင်သွားပြီး ချက်ချင်းဆိုသလို အပြည့်အဝ သတိဝင်သွားခဲ့သည်။

ကြွက်သားများ တင်းမာသွားကာ၊ ပြဿနာရှိဟန်ရသော သင်္ချိုင်းအစောင့်အရှောက်ကျားနတ်ဆိုးအပေါ်သို့ အာရုံအားလုံးစူးစိုက်ထားလိုက်သော်လည်း၊ မျက်လုံးထောင့်မှနေ၍ အနောက်ဘက်သို့ မသိမသာခိုးကြည့်ခြင်းကိုမူ မလွန်ဆန်နိုင်ခဲ့ချေ။

အလားတူ သွယ်လျသော လက်တစ်ဖက်သည် အောက်သို့ ကျဆင်းလာခဲ့၏။

ဟုန်မုန့်ကောင်းကင်လက်နက်ထက် သာလွန်သော တာအိုလက်နက် သုံးခု၏ အားဖြည့်မှု၊ ပြီးပြည့်စုံသော စိတ်ဝိညာဉ်နည်းစနစ်များနှင့် သူ၏ လက်ထဲရှိ တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် ရှန်းယွဲ့ပညာရပ် တို့နှင့်အတူ၊ အသက်ရှင်ထွက်ပြေးနိုင်မည့် လမ်းကြောင်းကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျစောင့်ကြပ်နေသော ရှန်းယီသည် ဤသင်္ချိုင်းအစောင့်အရှောက်ကျားနတ်ဆိုးများကို ဧကန်မလွဲမျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့သွားစေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

မကြာမီတွင်ပင်၊ လက်စွပ်အတွင်း၌ နောက်ထပ် အလောင်းတစ်ခု ထပ်တိုးလာခဲ့ပြန်သည်။

အသက်အရွယ်ကြီးရင့်သော နတ်ဆိုးကြီး သုံးကောင်ကို ဆက်တိုက် သတ်ဖြတ်ပြီးနောက်၊ ရှန်းယီ၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ အနည်းငယ်သာ ဖြူဖျော့သွားခဲ့သည်။

သူသည် ဂူအတွင်းရှိ အကောင်းဆုံး ပုန်းအောင်းရာနေရာတစ်ခုအတွင်းသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြန်သည်။

အတွေ့အကြုံ နှစ်ကြိမ်ရရှိပြီးနောက်၊ သင်္ချိုင်းအစောင့်အရှောက်ကျားနတ်ဆိုးသည် အတော်လေး အသားကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ယခင်က ၎င်း ဝိုင်းရံခံခဲ့ရစဉ်တုန်းက လှပသော အမျိုးသမီးနှင့် စပါးအုံးမြွေနတ်ဆိုးတို့ အဘယ်ကြောင့် ထိုမျှ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့ကြသနည်းဆိုသည်ကို နောက်ဆုံးတွင် ၎င်း နားလည်သွားခဲ့သည်။

မည်သည့် အပြန်အလှန် ဆက်သွယ်မှုမျိုးမျှ မလိုအပ်ဘဲ၊ သခင်၏ အမိန့်များကို လိုက်နာရုံဖြင့် အရာအားလုံးကို မျှော်လင့်မထားလောက်အောင် ချောမွေ့သွားစေနိုင်သောကြောင့်ပင်။

အရာအားလုံးသည် တစ်ဖက်လူ၏ အစီအစဉ်များအတွင်း၌ ရှိနေသကဲ့သို့ပင်။

သူ ပိုမို ကျွမ်းကျင်လာသည်နှင့်အမျှ၊ တူညီသော မြင်ကွင်းသည် ထပ်မံ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့၏။

ရတနာလမင်းဂူသင်္ချိုင်းကြီးအတွင်း၌ ဆဋ္ဌမမြောက် သင်္ချိုင်းအစောင့်အရှောက် ပျောက်ကွယ်သွားသည့်အချိန်မှာတော့ ရှန်းယီ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် သတိမပြုမိနိုင်လောက်သော ဒဏ်ရာအမာရွတ် အချို့နောက်ဆုံးတွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။

သို့သော် နတ်ဆိုးများ၏ သွေးများကို သူ ရှင်းလင်းလိုက်ရင်း သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ဒဏ်ရာများမှာလည်း လျင်မြန်စွာကုသသွားခဲ့ရာ မည်သူမျှသတိမထားမိခဲ့ပေ။

အဋ္ဌမမြောက်ကို ရှင်းလင်းအပြီးတွင်၊ ရှန်းယီ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်၌ ရုတ်တရက်ကြီးမားသော ဓားခုတ်ရာ အချို့ ပေါ်ထွက်လာခဲ့၏။

၎င်းမှာ သူ၏ လျှို့ဝှက်ချပ်ဝတ်တန်ဆာအား ပထမဆုံးအကြိမ် ထိုးဖောက်ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

နတ်ဘုရားဖီးနစ်မသေမျိုးဓားခန္ဓာသည် ဒဏ်ရာများကို လျင်မြန်စွာကုစားပေးခဲ့သော်လည်း၊ ရွှေရောင်မီးတောက်များ သယ်ဆောင်ထားသော သူ၏လက်ချောင်းထိပ်များဖြင့် ဓားခုတ်ရာများကို ပွတ်ဆွဲကာ သွေးများကို အငွေ့ပျံသွားစေချိန်တွင် သူ၏ မျက်မှောင်များ အနည်းငယ်တွန့်ချိုးသွားခဲ့၏။

အစမှအဆုံးတိုင်အောင် သူ၏ မျက်လုံးများမှာ တစ်ချက်မျှ တုန်လှုပ်သွားခဲ့ခြင်း မရှိပေ။

ဤကဲ့သို့ နတ်ဆိုးများကျက်စားရာ သင်္ချိုင်းဂူမျိုးတွင်၊ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရနေသည့်ပုံ မပေါက်စေရန်မှာ အကောင်းဆုံး ဖြစ်သည်။

"..."

ယွီလန်သည် တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြည့်နေရင်း၊ သူတို့အနေဖြင့် သူမကို လိုအပ်မည် မဟုတ်လောက်ဟု စတင် တွေးတောမိလာသည်။ သူမ၏ သခင် တစ်ဦးတည်းနှင့်ပင်၊ ရောဂါကပ်ဘေးကို ကျော်လွှားနိုင်မည့် အလားအလာမှာ ခက်ခဲသော လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခု ဖြစ်ပုံမပေါ်တော့ချေ။

ရန်သူများအပေါ် ရက်စက်သကဲ့သို့ သူ၏ ကိုယ်သူလည်း ရက်စက်လှ၏။

၎င်းမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

သူ၏ စွမ်းအားဖြင့်ဆိုလျှင် အများဆုံး သင်္ချိုင်းအစောင့်အရှောက်ကျားနတ်ဆိုး လေးကောင်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရင်ဆိုင်နိုင်မည်ဖြစ်ပြီး ထိုထက်ပိုပါက အားနည်းချက် ဖြစ်သွားနိုင်သော်လည်း၊ ယခုအခါတွင်မူ ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများရရှိမည့် တန်ဖိုးကို ပေးဆပ်ကာ ရှစ်ကောင်၏ အသက်ကို ပြတ်သားစွာ အဆုံးသတ်ပစ်ခဲ့လေပြီ။

ဤကဲ့သို့သော သူကို ရန်စမိသူ မည်သူမဆို အမှန်တကယ် ကံဆိုးသွားပေလိမ့်မည်။

ဤအချိန်တွင်တော့ သူတို့သည် ရတနာလမင်း ဂူသင်္ချိုင်းကြီး၏ အလယ်ဗဟို နှလုံးသားဆီသို့ အပြည့်အဝ ချဉ်းကပ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူ၏သခင်က နောက်ထပ် သားရဲသားရေစာလိပ် အသစ်တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်ကို ကြည့်ရင်း၊ သင်္ချိုင်းအစောင့်အရှောက်ကျားနတ်ဆိုးသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် ဇဝေဇဝါဖြစ်မှုတို့ ရောထွေးနေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ၊ ဤအစီအရင်များသည် တာအိုပေါင်းစည်းအဆင့်၏ ကိစ္စရပ်များ ပါဝင်နေသဖြင့်၊ တစ်ခဏအတွင်း နားလည်သဘောပေါက်နိုင်မည့် အရာမျိုး မဟုတ်ပေ။

အထူးသဖြင့် သူသည် နတ်ဆိုးကြီးတစ်ကောင်နှင့် တိုက်ခိုက်နေစဉ် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖတ်ရှုနေခြင်းကြောင့်ပင်။

"ဆက်လုပ်။"

ရှန်းယီသည် သားရဲသားရေစာလိပ်ကို အောက်သို့ချလိုက်ပြီး သူ၏ လက်ဖဝါးကို လှမ်းကြည့်လိုက်၏။

ဤမျှအားနည်းနေသော အခြေအနေမျိုးတွင်၊ ဝူရှန်းလက်ဝါးအတွင်း၌ သူ၏ အသက်ရှူသံကို ထပ်မံ ဖုံးကွယ်ထားနိုင်မည် မဟုတ်တော့ချေ။

ဤအတွေးကြောင့်၊ သူသည် ဘေးသို့ လှမ်းကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။

"မင်းတို့ နှစ်ယောက် အခု စပြီး လှုပ်ရှားလို့ရပြီ။"

လှုပ်ရှားရမည်လော။

ဤစကားများကို ကြားသောအခါ၊ ကျောက်တိုင်ကျားဖြူမှာ စိတ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် အထိတ်တလန့် ဖြစ်သွားခဲ့၏။

"သခင်ကို တင်ပြပါတယ်။ ဒါက အစီအရင်ကြီးရဲ့ တစ်ဝက်ပဲ ဖြစ်နေသေးတော့..."

တစ်ဖက်လူသည် နှင်းကျားမျိုးနွယ်စု၏ အစွမ်းကုန် ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုဖြင့် တည်ဆောက်ထားသော ဤဂူသင်္ချိုင်းကြီးအပြင် ရတနာလမင်း ဝိညာဉ်ငြိမ်သက်ခြင်းအစီအရင်ကြီးကို အပြည့်အဝ နားလည်မည် မဟုတ်ချေ။

သင်္ချိုင်းအစောင့်အရှောက်နတ်ဆိုးကြီး ရှစ်ကောင်သာ ကျန်ရှိတော့သော်လည်း၊ သူတို့အနေဖြင့် အစီအရင်ကို အပြည့်အဝ အသက်သွင်းလိုက်နိုင်သရွေ့၊ အနည်းဆုံး သူတို့၏လက်ရှိစွမ်းအားဖြင့် ဤနေရာမှ မည်သူမျှအသက်ရှင်လျက် ထွက်ခွာသွားနိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း စိုးရိမ်ရပေသည်။

၎င်း၏ စကားမဆုံးမီမှာပင်၊ ရှန်းယီသည် ယခင်က သူအသုံးပြုခဲ့သော လက်စွပ်ထဲမှ ကျားနတ်ဆိုးများ၏ အလောင်းများကို ရုတ်တရက် ထုတ်ယူလိုက်ပြီး၊ ၎င်းတို့အားလုံးကို သွေးမြစ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ သင်္ချိုင်းအစောင့်အရှောက်ကျားနတ်ဆိုး၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ လောင်းထည့်လိုက်လေ၏။

၎င်း၏ မျိုးနွယ် ရှစ်ဦး၏ သွေးမျိုးဆက်များသည် ယခုအချိန်မှာတော့ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ မိုးကြိုးပစ်ချသကဲ့သို့ ပေါင်းစပ်ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

ပြင်းထန်သော သွေးနံ့များ ပျံ့နှံ့ထွက်ပေါ်လာ၏။

၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ခွန်အားများ ရူးသွပ်စွာ တိုးပွားလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသော သင်္ချိုင်းအစောင့်အရှောက်ကျားနတ်ဆိုး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မည်သည့်သွေးရောင်မျှ မရှိတော့ချေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းသည် ၎င်း၏ အရှိန်အဝါများ ပြန့်နှံ့မှုကို လုံးဝ မထိန်းချုပ်နိုင်တော့သောကြောင့်ပင်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင်၊ ဂူသင်္ချိုင်းကြီး တစ်ခုလုံး နိုးထလာသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားလေ၏။

ပုံရိပ်တစ်ခုပြီးတစ်ခု သူတို့၏ မျက်လုံးများကို ဖွင့်လာကြသည်။

သူတို့က ကြမ်းတမ်းခက်ထန်သော အမူအရာများကို ဖော်ပြလိုက်သည်နှင့်အမျှ၊ မှိန်ပျပျ လင်းနေသောဂူအတွင်း ကြမ်းတမ်းသော ကျောက်တုံး အက်ကွဲကြောင်းများမှတစ်ဆင့် မီးခိုးရောင်မြူခိုးများနှင့်တူသော အရာများ၊ အမှန်တကယ်တွင်မူ ညစ်ညမ်းနေသော လမင်းအဆီအနှစ်များသည် ရုတ်တရက် အရပ်မျက်နှာအသီးသီးမှနေ၍ ဂူ၏ အလယ်ပိုင်းဆီသို့ လိမ့်ဆင်းလာခဲ့သည်။

နဂါးကြင်ယာတော်၏ မွေးနေ့ပွဲ အပြင်ဘက်တွင် သင်္ချိုင်းအစောင့်အရှောက်ကျားနတ်ဆိုး ဆင့်ခေါ်ခဲ့သော မီးခိုးရောင်မြူခိုးများသည် စမ်းချောင်းငယ်တစ်ခုနှင့် တူမည်ဆိုပါက၊ ယခုအချိန် ဂူအတွင်းရှိ မီးခိုးရောင်မြူခိုးများမှာမူ ရွှံ့နွံများကဲ့သို့ ထူထပ်နေပြီးကျယ်ပြောလှသော သမုဒ္ဒရာကြီးတစ်ခုနှင့် တူနေပေသည်။

"ဟီး... ဟီး..."

သင်္ချိုင်းအစောင့်အရှောက်ကျားနတ်ဆိုးသည် ၎င်း၏ အထဲတွင် မကြုံစဖူး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အင်အားတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရ၏။ ၎င်းသည် အလွန်အမင်း မာနထောင်လွှားနေသင့်သော်လည်း၊ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသော ထိုမီးခိုးရောင်မြူခိုးများကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ ၎င်း၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အကြောက်တရားသာ ကျန်ရစ်နေခဲ့တော့သည်။

၎င်းသည် မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ ကျယ်လောင်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်၏။

"ပြေးကြ"

ဤသည်မှာ တာအိုပေါင်းစည်းအဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူများပင် လျစ်လျူမရှုဝံ့သော အရာတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်၊ ၎င်း၏ ဟိန်းဟောက်သံမှာ မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုကိုမျှ မရရှိခဲ့ချေ။

ယွီလန်က ၎င်းအား ဂရုမစိုက်စွာ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး၊ နှလုံးသားမီးတောက်သည် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

ယိုချန် သည်လည်း သူ၏ အင်္ကျီလက်များကို ခေါက်တင်လိုက်ရာ၊ မြွေအကြေးခွံများ ဖုံးလွှမ်းနေသောသွယ်လျသည့် လက်မောင်းနှစ်ဖက် ပေါ်လာခဲ့သည်။

"မင်းတို့အားလုံး..."

သင်္ချိုင်းအစောင့်အရှောက်ကျားနတ်ဆိုးသည် အံ့အားသင့်မှင်တက်စွာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေစဉ်၊ ၎င်း၏ သူငယ်အိမ်များမှာ ရုတ်တရက် ကျုံ့ဝင်သွားခဲ့၏။

ထိုမီးခိုးရောင်မြူခိုးများ အနီးသို့ ရောက်လာချိန်မှာပင်၊ ဂူ၏အခြားတစ်ဖက်မှ ပိုမိုကြမ်းတမ်းပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မီးခိုးရောင်မြူခိုးလှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခုသည် လူးလွန့်နေသောနဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ သူတို့ဆီသို့ လှိုင်းလုံးထလာပြီး ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားခဲ့လေသည်။

ဝုန်း

ရှန်းယီသည် သင်္ချိုင်းမြေ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး အပိုင်းဆီသို့ အကြည့်ပို့လိုက်ပြီးနောက်၊ လက်သင်္ကေတများပြုလုပ်နေဆဲဖြစ်သော သူ၏ လက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ချလိုက်၏။

ထို့နောက် သူသည် ထိုနေရာဆီသို့ ခြေလှမ်းများ လှမ်းလိုက်ပြီး တည်ငြိမ်သော စကားတစ်ခွန်းကို ချန်ရစ်ခဲ့သည်။

"တစ်ကောင်မှ အရှင်မထားနဲ့။"

"သခင်ရဲ့ အမိန့်အတိုင်း နာခံပါ့မယ်"

ယွီလန်နှင့် ယိုချန်တို့သည် သပ်ရပ်စွာ ဦးညွှတ်ပြီး လက်ယှက်လိုက်ကြ၏။

နတ်ဆိုးကျောက်တိုင်ကျားဖြူသည် အလယ်တွင် တွေဝေစွာ ရပ်နေမိသည်။

ဤဂူထဲတွင် အင်အားအကြီးဆုံးဖြစ်နေသော်လည်း အလွန်အမင်း အံမဝင်ခွင်မကျသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။

"ပြေးကြ" ဟူသော အော်ဟစ်သံကို ပြန်တွေးမိသောအခါ၊၎င်းသည် ကျင်းတူးပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မြှုပ်နှံပစ်ချင်စိတ်ပင် ပေါ်လာခဲ့သည်။

အမှန်တကယ် ဘာတွေ ဖြစ်သွားခဲ့တာလဲ။

သခင်ဖြစ်သူသည် ထိုသားရဲသားရေစာလိပ်များကို တစ်ချက်မျှအကဲခတ်ရုံဖြင့် ဤနေရာကို နှစ်ပေါင်းများစွာစောင့်ကြပ်လာခဲ့သော သင်္ချိုင်းအစောင့်အရှောက်များအား ဆန့်ကျင်လျက် ရတနာလမင်းဝိညာဉ်ငြိမ်သက်ခြင်း ဝင်္ကပါကြီးကို ထိန်းချုပ်နိုင်ရန် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ခဲ့ပြီလော။