← Chapters

လူကြီးမင်း၊ ရှင် ကတိဖျက်ခဲ့ပြီ

Vol. 68 Ch. 678

လူကြီးမင်း၊ ရှင် ကတိဖျက်ခဲ့ပြီ

Vol. 68 Ch. 678

လူသူကင်းမဲ့နေသော ကောင်းကင်ပြာကြီးအထက်တွင်၊ အရပ်ရှည်ရှည်တောင့်တောင့်တင်းတင်း လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးသည် လက်နှစ်ဖက်ကိုဘေးချကာ မတ်တပ်ရပ်နေလေသည်။

သူ၏ ဆံပင်များကို သပ်ရပ်စွာဖြီးသင်ထားပြီး ဖြူမည်းရောနှောနေကာ၊ အဖြူနှင့် အမည်းဖာထေးထားသည့် အထူသားမွေးဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။

သူ၏ ကျောပြင်မှာ မတ်မတ်ဖြောင့်တန်းနေပြီး၊ သူ၏ အကြည့်များက ငြိမ်သက်နေသော ရေပြင်ကဲ့သို့ပင်။

သူ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သည့် အခါမှသာ မြစ်များနှင့် တောင်တန်းပေါင်း ထောင်ချီကို ဖြတ်ကျော်သွားနိုင်သည့် ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် သူ၏ ပုံရိပ်မှာ ဝေဝါးသွားပြီး၊ လက်စားချေရန် လိုက်လံရှာဖွေနေသည့် အရိပ်အယောင်ကို ပြသနေလေသည်။

ဟုန်ကျယ်အနောက်ပိုင်း၏ ထိပ်တန်း အင်အားစုများအနက် နဂါးနန်းတော်ပြီးလျှင် ဒုတိယလိုက်သော နှင်းကျား မျိုးနွယ်စု။

သူတို့၏ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်သည် ကျယ်ပြောလှသောကုန်းမြေနှင့် ရေပြင်တစ်ခွင်တွင် ကျော်ကြားသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်မှာ သဘာဝပင်။

အန်းထင်ဖုန်းကို တုန်လှုပ်ချောက်ချားစေနိုင်သည့် အရာ အလွန်နည်းပါးပြီး၊ ယခုလက်ရှိ ကြုံတွေ့နေရသောကိစ္စရပ်ပင်လျှင် ထိုအထဲအပါအဝင်ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း အခြေအနေက အမှန်တကယ်ပင် အလွန် ထူးဆန်းနေခဲ့၏။

မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် တစ်ယောက်အနေဖြင့်၊ သူသည် မျိုးနွယ်စုအင်အား၏ ခုနစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းခန့်ကို အတင်းအကျပ်အသုံးပြုခဲ့ပြီး၊ ဟုန်ကျယ်မြောက်ပိုင်းရှိ ဂိုဏ်းများထံမှ အကူအညီကို အခက်အခဲကြီးစွာဖြင့် တောင်းခံပြီးနောက်၊ နောက်ဆုံးတွင် တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့သော ရတနာလမင်းဂူသင်္ချိုင်းကြီးမှာ ယခုကဲ့သို့ လွယ်လွယ်ကူကူ ဖောက်ထွင်းခံလိုက်ရသည်။

အကယ်၍ အခြားသော တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက လှုပ်ရှားခဲ့လျှင်ပင် သူရောက်လာသည်အထိ တောင့်ခံထားနိုင်စွမ်းရှိသည့် ရတနာလမင်းဝိညာဉ်ငြိမ်သက်ခြင်း မဟာအစီအရင် မှာ ရှင်းပြ၍မရနိုင်လောက်အောင် ကျရှုံးသွားခဲ့ပုံရသည်။

ပို၍ ထူးဆန်းသည်မှာ၊ သူ ရောက်ရှိလာချိန်တွင်၊ ဂူသင်္ချိုင်းကြီးမှာ ပျက်စီးယိုယွင်းမှု မရှိဘဲ နဂိုအတိုင်း ရှိနေပုံရခြင်းပင်။

သေချာသည်မှာ၊ ဤကိစ္စများက အရေးမကြီးပေ။ မျိုးနွယ်စု၏ မဏ္ဍိုင်ကြီး ဆယ့်ရှစ်ခု ပြိုလဲသွားလျှင်ပင်ကိစ္စမရှိချေ။

သူသည် သင်္ချိုင်းအစောင့်အရှောက် ကျားနတ်ဆိုးများကို ရတနာလမင်း သင်္ချိုင်းဂူကြီးမှ ထွက်ခွာခွင့်ပြုရန် မည်သည့်အခါကမျှအစီအစဉ် မရှိခဲ့ပေ။

ဤသည်မှာ နှင်းကျားမျိုးနွယ်စုက သူ့အပေါ် ယခင်ကတည်းက အကြွေးတင်နေခဲ့သော အရာဖြစ်သည်။

သူ ဂရုစိုက်သော တစ်ခုတည်းသော အရာမှာ သူ၏ သမီးကို မည်သို့ ပြန်လည်ရယူရမည် ဆိုသည်ပင်။

သူတို့အကြားတွင် သစ္စာဖောက် ရှိနေသည်ဖြစ်စေ၊ အခြားအခြေအနေ တစ်ခုခုကြောင့်ဖြစ်စေ၊ အန်းထင်ဖုန်းမှလွဲ၍ အခြားမည်သူ့အတွက်မဆို၊ ဂူသင်္ချိုင်းကြီးထဲတွင် တန်ဖိုးအရှိဆုံး အရာမှာ ဂူသင်္ချိုင်းကြီး ကိုယ်တိုင်ပင် ဖြစ်သည်။

နှင်းကျား မျိုးနွယ်စုကို စော်ကားမိခြင်းအတွက် ပေးဆပ်ရမည့် တန်ဖိုးမှာ၊ ဂူသင်္ချိုင်းကို ဖောက်ထွင်းခြင်းမှ ရရှိမည့် အကျိုးအမြတ်များနှင့် လုံးဝမျှတမှု မရှိချေ။

ထို့ကြောင့် ၎င်းမှာ စေ့စပ်ညှိနှိုင်းလိုသော ဆန္ဒတစ်ခုထက် မပိုနိုင်ပေ။

ဤအတွေးဖြင့်၊ အန်းထင်ဖုန်း၏ မျက်လုံးများတွင် ဂရုမစိုက်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု လင်းလက်သွား၏။

တစ်ဖက်လူက မည်သည့်အရာပဲလိုချင်ပါစေ၊ သူ ပေးနိုင်သရွေ့ ပေးရန် ဆန္ဒရှိသည်။ သို့သော် သူတို့က ၎င်းကို ခံစားစံစားရန် အသက်ရှင်နေမှသာ ဖြစ်မည်။

သူသည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ၊ မှော်ရတနာ၏ အငွေ့အသက်ကို စတင် ခြေရာခံလိုက်၏။

ကျူးလွန်သူသည် သူ၏သမီးထံမှ ရတနာကို ထိန်းချုပ်ရန် လျှို့ဝှက်မန္တန်ကို ရယူရန်အတွက် တစ်နည်းနည်းဖြင့် နည်းလမ်းတစ်ခုခုကို အသုံးပြုခဲ့ပြီး၊ သူ၏ လိုက်လံရှာဖွေမှုကို ခုခံကာကွယ်ရင်း သူတို့၏ အငွေ့အသက်ကို ဖုံးကွယ်ရန် စဉ်ဆက်မပြတ် ကြိုးစားနေခဲ့သည်။

ဟမ့်၊ လောကကြီး၏ အကြောင်းကို အတွေ့အကြုံမရှိသေးသော လူငယ်လေးတစ်ဦးကို အနိုင်ကျင့်နေတာပဲ။

အန်းထင်ဖုန်းသည် နောက်ထပ် ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ပြီး၊ သူ၏ အသံမှာ အေးစက်သွားကာ "ယုတ်မာတဲ့ သတ္တဝါ၊ မင်း သေဒဏ်ပေးခံရမယ်။"

ကောင်းကင်ပြာနှင့် ကျယ်ပြောလှသော ပင်လယ်ပြင်အကြားတွင်၊တောက်ပနေသော ဝတ်ရုံကြီးမှာ လေထဲတွင် လွင့်မျောနေပြီး၊ တောင်ပေါ်မှ ဆင်းသက်လာသော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည့် ကျားတစ်ကောင်ကဲ့သို့၊ ၎င်း၏ သတ်ဖြတ်လိုသော ရည်ရွယ်ချက်မှာ တုန်ခါနေကာ ဖုံးကွယ်ထားခြင်း မရှိပေ။

ထိုအချိန်မှာပင်။

အရောင်အသွေးစုံလင်သော ဝတ်ရုံကြီးသည် ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်စွာငြိမ်သက်သွားပြီး၊ ယခင်ကကဲ့သို့ ရန်လိုမှုများ မပါဝင်တော့ချေ။

အန်းထင်ဖုန်းသည် ရှေ့သို့ကြည့်ရန် ခေါင်းကို လျင်မြန်စွာမော့လိုက်ရာ၊ ယခင်က တည်ငြိမ်နေခဲ့သော သူ၏ မျက်ဝန်းအိမ်များမှာ တုန်ရီသွားပြီး အပ်ပေါက်တစ်ပေါက်စာမျှ ကျဉ်းမြောင်းသွားလေ၏။

တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ခုခံနိုင်စွမ်းရှိသော မှော်ရတနာမှာလည်း ရှင်းပြ၍မရနိုင်လောက်အောင် လွတ်မြောက်သွားခဲ့သည်။ ကျိုးပျက်သွားခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ လွတ်မြောက်သွားခြင်းပင်။

မေ့မထားသင့်သည်မှာ သူ၏သမီးကိုပင် လျှို့ဝှက်မန္တန်၏ နောက်ဆုံးအပိုင်းကို မည်သည့်အခါကမျှ သင်ကြားပေးခဲ့ခြင်း မရှိပေ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ သူမကို ကယ်တင်ရန် နည်းလမ်းရှာဖွေနေစဉ်အတွင်းကျန်ရစ်နေသော ဝိညာဉ်ကို ထိန်းသိမ်းထားရန်မှာ အချိန်များစွာလိုအပ်ပြီး၊ ဤကဲ့သို့ ကံကြမ္မာကို ဆန့်ကျင်သည့် လုပ်ရပ်မှာ မလွှဲမရှောင်သာ နာကျင်ရပေမည်။

သူမ၏ ငယ်ရွယ်သော အသက်အရွယ်နှင့် အပြစ်ကင်းစင်သော သဘာဝအရ၊ ထိုကဲ့သို့သော နာကျင်မှုကို သူမ ခံနိုင်ရည်ရှိမည် မဟုတ်ဘဲ၊ မိသားစုကို ဝမ်းနည်းပူဆွေးစေမည့် ပြင်းထန်သော လုပ်ရပ်များကို လုပ်ဆောင်ရန် ဦးတည်သွားစေနိုင်ပေသည်။

ဤယုတ်မာသော ပုဂ္ဂိုလ်များသည် သေချာပေါက် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်မည်။

"မင်းတို့ ဘယ်လိုတောင် ရဲတင်းရတာလဲ"

အန်းထင်ဖုန်းသည် နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ တည်ငြိမ်မှုကို ဆုံးရှုံးသွားလေပြီ။ သူ၏ ဟိန်းဟောက်သံသည် လေထုကို ဖောက်ထွင်းသွားကာ၊ လျင်မြန်စွာ ပြန့်နှံ့သွားပြီး ကောင်းကင်ယံရှိ တိမ်ဖြူများကို ပြန့်ကျဲသွားစေကာ ပေထောင်ချီမြင့်သော လှိုင်းလုံးကြီးများကို မြင့်တက်လာစေခဲ့၏။

သူ၏ ဟိန်းဟောက်သံထဲမှ ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်မှာ ရေခဲတမျှရှင်းလင်းနေပြီး၊ အရပ်မျက်နှာအားလုံးကို ခြောက်လှန့်နေသည့် ကျားတစ်ကောင်၏ ဟိန်းဟောက်သံအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

အနီးနားရှိ အင်အားစုများမှ ကျင့်ကြံသူများနှင့် နတ်ဆိုးများအားလုံးသည် ကောင်းကင်ယံကို ကြောက်လန့်တကြား မော့ကြည့်နေကြ၏။

တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်ရှိ ဧရာမ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတစ်ဦးထံမှ ဒေါသပေါက်ကွဲမှုကို မည်သည့်အရာက ဆွပေးလိုက်သနည်းဆိုတာကို နားမလည်နိုင်ကြပေ။

ရေအောက်တွင်မူ၊ နဂါးနန်းတော်မှ နတ်ဆိုးစစ်သည်များသည် ရေနက်ပိုင်းသို့ လှည့်ကာငုပ်ဆင်းသွားကြပြီး၊ သခင်များထံသို့ အမြန်ပြန်လည် သတင်းပို့ရန် သွားရောက်စဉ် သူတို့၏ မျက်နှာများထက်တွင်ကြီးလေးသော အမူအရာများ ထင်ဟပ်နေလေသည်။

"ဟင်း..”

အန်းထင်ဖုန်းသည် အသက်လုရှူလိုက်ရ၏။ အကယ်၍ ထိုလူများက စေ့စပ်ညှိနှိုင်းရန်သာ အလိုရှိခဲ့ပါက၊ သူတို့ အောင်မြင်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူ၏ မျက်လုံးထဲမှ မသက်မသာဖြစ်မှုများသည် ပိုမို ပြင်းထန်လာကာ၊ မသိမသာနီးပါး ထိတ်လန့်မှုတစ်ခု အဖြစ်သို့ပင် ပေါ်လွင်လာလေသည်။

ထိုအုပ်စုက ဒီနေရာမှာတင် ရပ်တန့်ရန် အစီအစဉ် မရှိခဲ့ပုံရသည်။

ဒီအရူးတွေက ဘာကို အတိအကျ လိုချင်နေကြတာလဲ။ ပြောစမ်း ဘာလို့ သူ့ကို ပြန်မဖြေကြတာလဲ။

...

ဝုန်း

ရှန်းယီသည် ရေပေါ်ကျွန်းတစ်ခုပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်ပြီး၊ နတ်ဆိုးကျောက်တိုင်၏ အစောပိုင်း အဆင့်မြှင့်တင်မှုမှ အငွေ့အသက်များ ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စိုက်ကြည့်နေမှုကို သူ ဆက်လက် မခံစားရတော့ပေ။

တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်နှင့် ညီမျှသော မဟာနတ်ဆိုးကြီး တစ်ကောင်၏ အချိန်မရွေး လိုက်လံချေမှုန်းခံရခြင်းမှာ လူတစ်ယောက်၏ ရင်ဘတ်ကို တဒိန်းဒိန်းခုန်စေသည့် စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် ခံစားချက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

သူသည် သူ၏ အသက်ရှူနှုန်းကို ထိန်းညှိလိုက်ပြီး သူ၏ လက်ထဲရှိ ကျားနတ်ဆိုးပေါက်လေးကို ကြည့်လိုက်၏။

လွန်ခဲ့သည့် ခဏလေးကပင်၊ သူ၏ လက်ဖဝါးထဲမှ အငွေ့အသက်များစီးဆင်းနေသည့် ခံစားချက်မှာ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

"ဖြေရှင်းပြီးသွားပြီ" ကျားနတ်ဆိုးပေါက်လေးက သူမ၏ ပုံမှန် ဂရုမစိုက်သော အမူအရာကို ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထား၏။

ဂူသင်္ချိုင်းထဲတွင်၊ သူမအနေဖြင့် ရှင်သန်ခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်းကြားတွင် တည်ရှိနေရသော ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုကို ခံစားရုံမှလွဲ၍ အခြား လုပ်စရာ မရှိခဲ့ပေ။ သူမ၏ အသိစိတ်များ အပြည့်အဝနီးပါး ပြန်လည်ရရှိချိန်များတွင်၊ သူမသည် ထိုအဓိပ္ပါယ်မဲ့သောလုပ်ဆောင်ချက်ကိုသာ တူညီစွာ လုပ်ဆောင်နေခဲ့သည်။

၎င်းမှာ၊ ထိုမန္တန်များကို အသုံးပြု၍ မှော်ရတနာ၏ ကန့်သတ်ချုပ်ချယ်မှုများမှ မည်သို့ ရုန်းထွက်ရမည်ကို ကောက်ချက်ချခြင်းပင်။

သေချာသည်မှာ၊ တစ်နေ့တွင် သူမ၏ လုပ်ရပ်များကအသုံးဝင်လာလိမ့်မည်ဟု သူမ တစ်ခါမျှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ သူမ၏ အသက်ကို အဆုံးသတ်ရန်အတွက်သာ တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်ရှိ မဟာနတ်ဆိုးကြီး တစ်ကောင်၏ လိုက်လံချေမှုန်းခံရမည့် အန္တရာယ်ကို စွန့်စားစေရန် အခြားသူများကို သွေးဆောင်နိုင်လောက်သည့် အမှန်တကယ် တန်ဖိုးရှိသော အရာ မည်သည့်အရာကိုမျှ သူမ ပိုင်ဆိုင်မထားပေ။

"လူကြီးမင်းရဲ့ အကူအညီအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" ကျားနတ်ဆိုးပေါက်လေးသည် သူမ၏ ညစ်ပတ်နံစော်နေသော လက်ရှေ့ဖဝါးလေးကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ၊ ၎င်းအတွင်းတွင် ရွှေရောင်လက်စွပ်ငယ်လေး တစ်ကွင်း တည်ရှိနေလေ၏။

ရှန်းယီသည် အားနာနေခြင်း မရှိဘဲ၊ ၎င်းကို တိုက်ရိုက်ယူလိုက်ပြီး သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်တွင် စွပ်လိုက်သည်။

ထိုမျှအဖိုးတန်လှသော ရတနာမျိုးမှာ၊ တောင်ပိုင်းဟုန်၏ သားတော်ခုနစ်ပါး အကြားတွင်ပင်လျှင်၊ ရွေးချယ်ခံရသူ အနည်းငယ်သာ ရှိကောင်းရှိနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ယွီလန်နှင့် ယိုချန်တို့သည် သူ၏ဘေးတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေကြ၏။ ၎င်းမှာ ကျားနတ်ဆိုးပေါက်လေး၏မျက်လုံးများထဲတွင် ဂရုမစိုက်မှုမှလွဲ၍ အခြားသော အမူအရာကို သူတို့ ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

မှုန်ဝါးသော မျှော်လင့်ချက်နှင့် စိုးရိမ်ထိတ်လန့်မှု တစ်မျိုးပင် ဖြစ်သည်။

All Chapters