← Chapters

ဂိုဏ်းချုပ်ဝတ်ရုံမရှိလည်း ငါနတ်ဆိုးဖမ်းစီးသူ လုပ်လို့ရသေးတယ် ၃

Vol. 68 Ch. 673

ဂိုဏ်းချုပ်ဝတ်ရုံမရှိလည်း ငါနတ်ဆိုးဖမ်းစီးသူ လုပ်လို့ရသေးတယ် ၃

Vol. 68 Ch. 673

"နားလည်ပါပြီ။"

သင်္ချိုင်းအစောင့်အရှောက် ကျားနတ်ဆိုးသည် တည်ငြိမ်ဟန်ဆောင်၍ ပြန်လည်ဖြေကြားပြီးနောက်လှည့်ထွက်လာခဲ့၏။

၎င်း၏ သခင်ထံမှ ရရှိထားသော အမိန့်မှာ သင်္ချိုင်းအစောင့်အရှောက် မဟာနတ်ဆိုးများ အုပ်စုလိုက် ရှိနေသည့်နေရာကို ဦးစွာအတည်ပြုရန်နှင့်၊ သခင်မလေးကို ခိုးယူနိုင်မည့် သင့်တော်သော အချိန်နှင့် လမ်းကြောင်းကို ရှာဖွေရန် ဖြစ်သည်။

၎င်း၏ရှေ့ရှိ ပြိုင်ဘက်မှာ အလွန်ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သူဖြစ်ရာ၊ ဤကဲ့သို့ ရိုးရှင်းသော အလုပ်ကိုပင် မအောင်မြင်ခဲ့ပါက ၎င်းအတွက် ကောင်းကျိုးရှိမည်မဟုတ်ကြောင်း ကြောက်ရွံ့မိသည်။

၎င်းသည် ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်စဉ်မှာပင်၊ နောက်ဘက်မှ ဇဝေဇဝါဖြစ်နေသော အသံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရ၏။

"ဟင်..."

သင်္ချိုင်းအစောင့်အရှောက် ကျားနတ်ဆိုးသည် ခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ၊ ၎င်း၏ နောက်ကျိနေသော မျက်လုံးများမှာ အနည်းငယ် ကြည်လင်လာ၏။

"ငါ မှတ်မိသလောက်တော့... မင်း တစ်ယောက်တည်း သွားတာ မဟုတ်ဘူးမဟုတ်လား။ အဲဒီတစ်ကောင်ကော ဘယ်မှာလဲ။"

"..."

ခေတ္တမျှတိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ကျားနတ်ဆိုးက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "အန်းထူရှောင်က နဂါးကြင်ယာတော်ရဲ့ မွေးနေ့စားပွဲမှာ လူတစ်ယောက်ကို သွားစော်ကားမိလို့၊ သူ့အသက်သူ ကာကွယ်ဖို့ ငါ လွှတ်လိုက်တာ။ သူ မကြာခင် ပြန်လာလိမ့်မယ်။"

နတ်ဆိုးနှစ်ကောင်လုံးသည် စောစောက အန်းထူရှောင်၏ စကားကို နားမထောင်ခဲ့ခြင်းမှာ သင်္ချိုင်းထဲ၌စည်းကမ်းများ ရှိနေသောကြောင့် မဟုတ်ဘဲ၊ စိတ်မဝင်စား၍သာ ဖြစ်သည်။

ဆေးဖက်ဝင်အပင်များ စုဆောင်းသည့် အခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ ကိုယ်ပိုင်ကိစ္စများ လုပ်ဆောင်ခြင်းမှာ သင်္ချိုင်းစောင့် မဟာနတ်ဆိုးများကြားတွင် ထုံးစံတစ်ခုပင်။

အသက်ဆက်ရေကြာပန်းကိုသာ ထိခိုက်မှုမရှိပါက မည်သူကမျှ အသေးအဖွဲကိစ္စများကို လိုက်လံ အပြစ်ရှာမည်မဟုတ်ပေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ၊ ဤသင်္ချိုင်းထဲတွင် ရှင်သန်ရသော ဘဝမှာ... အတော်လေး တောင့်ခံရခက်လှသည် မဟုတ်လား။

သို့သော် ဤရှင်းပြချက်က အခြားကျားနတ်ဆိုး၏ သံသယကို မဖယ်ရှားနိုင်ခဲ့ပေ။ ၎င်း၏ မျက်လုံးများမှာ မရေမရာဖြစ်သွားပြီး ခေါင်းကို အနီးသို့ ကပ်ကာ ၎င်းအားသေချာစွာ နမ်းကြည့်လေ၏။

ကျားနတ်ဆိုးသည် တည်ငြိမ်စွာပင် အေးစက်သောအကြည့်ဖြင့် ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်း ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။"

၎င်း၏ ဆင်ခြေမှာ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသည်ဟု ၎င်းမထင်ပေ။

"ဘာမှ မဆိုလိုပါဘူး။" အခြားတစ်ကောင်က ရုတ်တရက်ပြုံးလိုက်ပြီး ၎င်း၏အကြည့်ကို ရင်ဆိုင်ရန် မျက်လုံးများကို ပင့်ကြည့်လိုက်၏။

"မင်းရဲ့ လုပ်ရပ်တွေကို ငါ့ကိုရှင်းပြနေဖို့ လိုတယ်လို့ မင်းဘာလို့ ခံစားနေရတာလဲဆိုတာ ထူးဆန်းတယ်လို့ မင်းမထင်ဘူးလား။"

သင်္ချိုင်းအစောင့်အရှောက်များ အနေဖြင့် နေ့စဉ် နှိပ်စက်မှုကို ခံစားနေရချိန်တွင် ၎င်းတို့၏ စိတ်နေစိတ်ထားမှာ ယဉ်ကျေးပျူငှာနေရန်မှာ အဝေးကြီးပင်။

၎င်းသည် တစ်ခုခုကို တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားပုံရသည်။

"ပစ္စည်းတွေကို ငါ့ကိုပေး၊ ငါ သွားပို့ပေးမယ်။ မင်းကတော့သူပြန်လာတဲ့အထိ ဒီမှာပဲ စောင့်နေလိုက်။" ထိုသို့ပြောရင်း အဖော်ဖြစ်သူက ကျားနတ်ဆိုး၏ ပခုံးပေါ်သို့ ၎င်း၏ လက်သည်းများကို ညင်သာစွာ တင်လိုက်၏။

ကျားနတ်ဆိုးသည် လက်သည်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဆုပ်လိုက်သည်။ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အသစ်ဖြင့် အခြားတစ်ကောင်ကို အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်မကုန်မီအတွင်း သတ်ဖြတ်နိုင်သည်ဟု ယုံကြည်ချက်ရှိသော်လည်း၊ စွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်လာခြင်း သို့မဟုတ် မဟာအစီအရင် အသက်ဝင်လာခြင်းကိုမူ ၎င်း မတားဆီးနိုင်ပေ။

၎င်း၏ သခင် ပေးအပ်သော ပထမဆုံး တာဝန်မှာ တံခါးဝသို့ပင် မရောက်သေးမီမှာပင် ကျဆုံးခြင်းသို့ ဦးတည်နေချေပြီ။

ပို၍ ဆိုးရွားသည်မှာ ဤအဖော်ဖြစ်သူသည် သိသိသာသာ သံသယဝင်နေပြီဖြစ်ရာ ရေကြာပန်းကို ရသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် တိုက်ခိုက်လာနိုင်ပေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင်...

ကျားနတ်ဆိုးသည် ၎င်း၏ပခုံးပေါ်ရှိ လက်သည်းများပိုမိုတင်းကျပ်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး၊ ၎င်း၏ အဖော်မျက်နှာမှာလည်း လုံးဝ တောင့်တင်းသွားခဲ့၏။

အဖော်ဖြစ်သူ၏ အရပ်ရှည်ရှည် ခန္ဓာကိုယ်ကြီးသည် နောက်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာလှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ၊ သွေးစာလုံးများရစ်ပတ်ထားသော ဖြူဖျော့ဖျော့လက်တစ်ဖက်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုလက်၏ နောက်ကွယ်တွင်မူ ဝတ်ရုံနက်ဝတ် လူငယ်လေး၏ မျက်လုံးများမှာ ထူးခြားစွာပင် တည်ငြိမ်နေလေ၏။

ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် ဤအန္တရာယ်များသော တားမြစ်နယ်မြေထဲသို့ ပုံမှန် အသက်ရှူသံဖြင့်ပင် ဝင်ရောက်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ဝူရှန်းလက်ဝါးကို နောက်တစ်ကြိမ် အသုံးပြုလိုက်ရာ၊ ကျားနတ်ဆိုး၏ အဖော်မျက်လုံးများမှာ ပြာလဲ့လဲ့ဖြင့် ပြန်လည် အသက်မဲ့သွားပြန်သည်။

ရှန်းယီ ၏ နောက်ကွယ်တွင် ရပ်နေသော ယွီလန်နှင့် ယိုချန်တို့မှာ တိတ်ဆိတ်နေကြ၏။

၎င်းတို့ မကူညီချင်၍ မဟုတ်ဘဲ၊ ဤနေရာသို့ ဝင်ရောက်လာစဉ်ကတည်းက ၎င်းတို့၏ သခင်က အလိုအပ်ဆုံးအမိန့်တစ်ခုကိုသာ ပေးထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ မလိုအပ်သော အာရုံစိုက်မှုကို မခံရစေရန်အသက်ရှူသံကို လုံးဝ ဖုံးကွယ်ထားရန်ပင်။

အခြေအနေကို လုံးဝ ထိန်းမရတော့သည့် အချိန်မျိုးတွင်မှသာ ကြားဖြတ်ဝင်ရောက်ကာ သေစေနိုင်သောတိုက်ခိုက်မှုကို ဟန့်တားရန် ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ၊ ၎င်းတို့ လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် ဂူသင်္ချိုင်းကြီးအတွင်းရှိ ကျားနတ်ဆိုးများ အားလုံးသည် ချက်ချင်း သိရှိသွားကြမည်။

ရှန်းယီ၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ဖြူဖျော့နေသည်။

ဤသင်္ချိုင်းအစောင့်အရှောက် မဟာနတ်ဆိုးများ၏ အင်အားမှာ အမှန်တကယ်ပင် ခိုင်မာလှပေ၏။

အနည်းဆုံးတော့ ခယ်ရှစ်စန်းနှင့် ဝူကျွင်းတို့ကဲ့သို့သော ခန်းမသခင်များထက် သိပ်မနိမ့်ကျလှပေ။ နှစ်ကောင်ဆက်တိုက် တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် သူပင်လျှင် စွမ်းအင် သိသိသာသာကုန်ခမ်းသွားသလို ခံစားရသည်။

သို့သော် ရှန်းယီ၏ အကြည့်မှာ ပို၍ စူးရှလာ၏။

သင်္ချိုင်းအစောင့်အရှောက် ကျားနတ်ဆိုး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကွဲအက်သွားပြီး စနစ်မှ အကြောင်းကြားစာ ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်၊ နတ်ဆိုးအလောင်းတစ်ခုလုံးမှာ လက်စွပ်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ဖြစ်သည်။

ဖြစ်စဉ်တစ်ခုလုံးမှာ အကြိမ်ကြိမ်လေ့ကျင့်ထားသည့်အလား အပြစ်ပြောစရာမရှိအောင် ချောမွေ့နေခဲ့၏။

သွေးနံ့များမပြန့်နှံ့မီမှာပင် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရာ၊ တစ်ခါမျှ မရှိခဲ့သည့်အလား အစအနပင် မကျန်တော့ချေ။

"..."

ရှေ့ရှိ ဗလာဖြစ်နေသော နေရာကိုကြည့်ရင်း ကျားနတ်ဆိုးသည် ရုတ်တရက်ကျောရိုးထဲမှ စိမ့်တက်လာသော အအေးဓာတ်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။

၎င်းသည် ပင်ကိုယ်ဗီဇအရပင် ကရုဏာသက်ရန် အသနားခံချင်မိသည်။

သို့သော် ၎င်း၏ စိတ်ထဲသို့ လူငယ်လေး၏ နူးညံ့သောအသံက ဦးစွာရောက်ရှိလာ၏။ "ဆက်လုပ်၊ စိတ်မပူနဲ့။"

ကျားနတ်ဆိုး ခေတ္တမျှကြောင်အသွားမိသည်။

၎င်း၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သခင်သည် ၎င်းကို အပြစ်မပေးရုံတင်မကဘဲ ၎င်း၏စိတ်ကိုပင်တည်ငြိမ်အောင် လုပ်ပေးခဲ့သည်လော။

၎င်း တုံ့ပြန်ရန် အချိန်အများကြီး မရလိုက်မီမှာပင်။

ရှန်းယီသည် ထိုနေရာမှ တိတ်ဆိတ်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ အမြန်ဆုတ်ခွာနိုင်သလို အခြေအနေကိုလည်း သေချာစွာစောင့်ကြည့်နိုင်မည့် နေရာတစ်ခု၌ ပြန်လည်ပေါ်လာ၏။

သူသည် သစ်ပင်စည်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ မှီထားရင်း သားရဲသားရေစာလိပ်အသစ်တစ်ခုကို ထုတ်ကာ သေချာစွာ ဖတ်ရှုလိုက်၏။ သူသည် မောက်မာခြင်းလည်းမရှိ၊ စိတ်အားထက်သန်လွန်းခြင်းလည်းမရှိဘဲ အလွန်အမင်း စိတ်ရှည်မှုများသာ ရှိနေသည်။

သူ၏ ရံဖန်ရံခါ အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်သောအကြည့်မှာ မိမိ၏ အမဲလိုက်ကွင်းကို အကဲခတ်နေသော ကျွမ်းကျင်မုဆိုးတစ်ဦးကဲ့သို့ပင်။

ယွီလန်နှင့် ယိုချန်တို့သည် နောက်ကွယ်မှ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါလာကြ၏။

ရှန်းယီကို ပြန်ကြည့်နေသော အမျိုးသမီး၏ မျက်လုံးများထဲ၌ ခံစားချက်လှိုင်းအချို့ စတင်ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

သူမ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် သခင်ဖြစ်သူမှာ ပြတ်သားပြီး ဆုံးဖြတ်ချက်ခိုင်မာသူဖြစ်သော်လည်း၊ အတော်အတန် စိတ်လိုက်မာန်ပါ လုပ်တတ်သူလည်း ဖြစ်သည်။

တစ်ခုခုကို အလေးအနက် စဉ်းစားလေ့မရှိဘဲ ပင်ကိုယ်တုံ့ပြန်မှုဖြင့်သာ အစားထိုးလေ့ရှိ၏။

ဤသည်မှာ သူမအနေဖြင့် သူ၏ အခြားတစ်ဖက်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့ရခြင်းဖြစ်သည်။

အခြေအနေနှင့်အညီ နေရာရွေးချယ်မှုမှာ ပြောနေရန်ပင်မလို၊ ကျားနတ်ဆိုး၏ထွက်ပေါ်သွားခဲ့ပါက ဘာလုပ်မည်ဆိုသည့် ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုများမှာ သူ၏ အတွေ့အကြုံများစွာ ရှိခြင်းကို ပြသနေသည်။

သူ့ကို အသေးစိတ်ကျသူဟု ခေါ်ဆိုလျှင်ပင် ပိုမည်မဟုတ်ချေ။

"ဟူး။"

ကျားနတ်ဆိုးသည် မကြာမီမှာပင် ၎င်း၏ အသက်ရှူသံကို ပြန်လည်ထိန်းညှိလိုက်ပြီး ယခင်က တည်ငြိမ်မှုကို ပြန်ရှာတွေ့သွား၏။

နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းသည် ရှေ့သို့ ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။

သို့သော် မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်က အပင်ပန်းခံ တည်ဆောက်ထားသော မဟာအစီအရင်တွင် အားနည်းချက်များ အလွယ်တကူ ရှိနိုင်ပါ့မည်လော။

ဂူသင်္ချိုင်းကြီးအတွင်းသို့ ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့်အမျှ ခံစစ်မှာ ပိုမိုတင်းကျပ်လာပြီး၊ အခြားအဖော်များနှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံရခြင်းမှာ သာမန်ကဲ့သို့ဖြစ်လာ၏။

"မပုန်းနဲ့၊ သွားရှာလိုက်။"

ကျားနတ်ဆိုးသည် ပင်ကိုယ်ဗီဇအရ နောက်သို့ လှည့်ပြန်ချင်နေစဉ်မှာပင်၊ လူငယ်လေး၏ အသံသည် ၎င်း၏ စိတ်ထဲ၌ တစ်ကျော့ပြန် ပဲ့တင်ထပ်လာပြန်သည်။

All Chapters