အခန်း (၅၇၅-၅၇၆)

အပိုင်း ၅၇၅ - ပိုက်ဆံပေး၊ မဟုတ်ရင် ထွက်သွား

အကျိုးကျေးဇူးများကို အခွင့်ထူးခံ လူနည်းစုကသာ သိမ်းပိုက်ထားသော လောကကြီးတွင် အမွေဆက်ခံသူများသည် သာမန်လူများ အိပ်မက်ပင် မမက်နိုင်သော အရာများကို ခံစားနိုင်ရန် ကံကောင်းစွာ မွေးဖွားလာရန်မှလွဲ၍ အခြား မလိုအပ်ပေ။ စွမ်းအား ကြီးမားလေလေ၊ တာဝန်ယူမှု များလေလေ ဖြစ်သော်လည်း ကောင်းကင်ရုံးတော်တွင် ယွမ်ရှောင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်မှာ ပြင်းထန်လွန်းသော အာဏာငတ်မွတ်မှုပင် ဖြစ်သည်။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးများနေသော်လည်း၊ လက်များက တစ်ခဏမျှ မရပ်တန့်ခဲ့ဘဲ သေရည် တစ်အိုးပြီးတစ်အိုး လွတ်လပ်စွာ သောက်နေခဲ့သည်။ လနီ၏ မျက်လုံးများကလည်း လောဘကြောင့် တောက်ပနေပြီး သားရဲလက်လေးများက လှမ်းမီသမျှ အစားအစာများကို ဆွဲယူကာ အားမနာတမ်း စားသောက်နေသည်။

"နည်းနည်း များနေပြီလို့ မထင်ဘူးလား။ လျှော့စားပါဉီး။ နင် အလှောင်ခံရလိမ့်မယ်"

ကျန်းဟိုင်ယန်နှင့် ကျန်းဟယ်ချင်းတို့က ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်ကာ ခပ်တိုးတိုး သတိပေးသော်လည်း အချည်းနှီးပင်။

"ငါက ဂရုစိုက်မယ်လို့ ထင်လား"

အပေါ်ယံကြည့်လျှင် လူမှုရေး စုဝေးပွဲတစ်ခုဖြစ်သည့် ဤညစာစားပွဲသည် အဆင့်မြင့် အရာရှိများ၏ မျိုးဆက်များအတွက် သေရည်သောက်ရန်၊ သူတို့၏ ကျက်သရေကို ကြွားလုံးထုတ်ရန်နှင့် မဟာမိတ်ဖွဲ့ရန် အကာအကွယ်တစ်ခုသာ ဖြစ်ပြီး အုပ်စုများဖွဲ့ကာ တက်ကြွစွာ စကားစမြည် ပြောဆိုနေကြ၏။ ယွမ်ရှောင်အတွက် မည်သူမျှ အချိန်ပေးမည် မဟုတ်ဘဲ သူ့ကို မိတ်ဆွေဖွဲ့သော လူများက ရည်ရွယ်ချက် ရှိသူများ သို့မဟုတ် အရူးများသာ ဖြစ်ကြပေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် သူက လူတိုင်းကို လျစ်လျူရှုထားပြီး ရိုးရှင်းသော အချက် တစ်ခုကိုသာ လက်ကိုင်ထား၍ စည်းစိမ်ခံစားနေလိုက်သည်။ သူ၏ အမူအရာက ပွင့်လင်းပြီး သမားရိုးကျ ဝေဖန်မှုများမှာ အရေးမပါတော့ပေ။ ပါရမီရှင်များသည် သူ့ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်ကာ ခေါင်းခါခြင်း၊ သက်ပြင်းချခြင်းနှင့် လှောင်ပြောင်ခြင်းများပင် ပြုလုပ်နေကာ တိုးတိုးတိတ်တိတ် ပြောဆိုကြရင်း ရယ်မောသံများပင် တခါတလေ ထွက်ပေါ်လာတတ်၏။

ယွမ်ရှောင်က သူတို့ကို ဂရုမစိုက်ခဲ့ဘဲ ညစာစားပွဲ၏ အလွန်၊ အနောက်ဘက်ရှိ တောင်တန်းသို့ စိုက်ကြည့်နေကာ စက်ဝိုင်းပုံ သင်္ကေတတစ်ခု မှတ်သားထားသော ဓားဖိနှိပ်မှု တံခါး ရှိနေသည်။ ခမ်းနားထည်ဝါပြီး ဩဇာတိက္ကမရှိကာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော မိုးကြိုးမျက်လုံး တစ်လုံးပမာ ထင်ရသည့် ၎င်းက ဤသတ္တဝါများကို ကြည့်ရှုနေပြီး သူတို့၏ အပေါ်ယံ ဟန်ဆောင်မှုများကို လျစ်လျူရှုထားသလိုပင်။ ၎င်းက ယွမ်ရှောင် လာခဲ့ရသော အဓိက အကြောင်းရင်း ဖြစ်၍ အချိန်ကြာမြင့်စွာ လေ့လာစောင့်ကြည့်နေစဉ်မှာပင် ရင်ဘတ်ထဲရှိ လနီက ရုတ်တရက် ပြောလာသည်။

"ကြည့်စမ်း၊ ယွမ်ရှောင်၊ ဟိုမှာ မင်းအဒေါ် မဟုတ်ဘူးလား"

ယွမ်ရှောင်သည် ညစာစားပွဲ အထက် ကောင်းကင်တွင် ဖြတ်သန်းသွားသော ခရမ်းရောင် ပုံရိပ်တစ်ခုကို မြင်လိုက်ရပြီး ဓားဖိနှိပ်မှု တံခါးထံ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားနေသည်။

မိုးကြိုး တမန်တော် ချောင်ကို သူက ချက်ချင်း မှတ်မိသွားကာ ဘေးရှိ ကျန်းဟိုင်ယန်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မေးလိုက်သည်။

"မဟာကောင်းကင်ကျောင်းတော်မှာ သူက ဘာလုပ်နေတာလဲ"

"မိုးကြိုး တမန်တော် ချောင် က ကျောင်းတော်ရဲ့ ဒုတိယ ကျောင်းအုပ်ကြီး အဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်တယ်။ သူမက ဓားဖိနှိပ်မှု ခန်းမ မှာ တာဝန်ကျတာ ဖြစ်နိုင်တယ်"

"ဆိုလိုတာက ဓားဖိနှိပ်မှု တံခါးမှာ ရှိတဲ့ ကိစ္စတွေကို သူမက ဆုံးဖြတ်နိုင်တယ်လို့ ပြောချင်တာလား"

ယွမ်ရှောင်၏ မျက်လုံးများက မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် တောက်ပသွားသည်။

"ဟုတ်တယ်"

ကျန်းဟိုင်ယန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဒီမှာပဲ နေခဲ့။ မကြာခင် ပြန်လာခဲ့မယ်"

ယွမ်ရှောင်က သူတို့ကို ထားရစ်ကာ လူအများ၏ အကြည့်အောက်တွင် ညစာစားပွဲမှ ထွက်ခွာသွားပြီး ဓားဖိနှိပ်မှု တံခါးထံ ဦးတည်သွားသည်။

မလှမ်းမကမ်းတွင် ပိုင်ကျိကျွင်းသည် သခင်လေးတစ်စုနှင့်အတူ ရယ်မောကာ စကားပြောနေရင်း ထွက်ခွာသွားသော ပုံရိပ်ကို သတိထားမိသဖြင့် ပိုင်လင်းအာကို ဘေးသို့ ဆွဲခေါ်သွားသည်။

"အစ်မ၊ ဟိုကောင်က ညစာစားပွဲကနေ ဓားဖိနှိပ်မှု တံခါးကို ထွက်သွားတယ်။ သူက ကျောင်းတော်ရဲ့ တပည့် မဟုတ်ဘူးလေ။ သူ လျှောက်သွားနေလို့ မရဘူး"

"ငါ သိတယ်၊ ငါ လိုက်သွားမယ်

" ပိုင်လင်းအာ၏ မျက်လုံးများက ယွမ်ရှောင် ထွက်ခွာသွားသော လမ်းကြောင်းသို့ ကြည့်နေ၏။

ပိုင်ကျိကျွင်းက သူမ၏ လက်ကို ဆွဲဖမ်းထားလိုက်သည်။

"နေဦး အစ်မ၊ ငါ့သူငယ်ချင်းက အဲဒီမိန်းကလေး နှစ်ယောက်ကတစ်ဆင့် လုယောင်ကို စနောက်ချင်နေကြတာ။ အခု သူ ထွက်သွားပြီဆိုတော့ ဒီမိန်းကလေး နှစ်ယောက်ကို နည်းနည်းလောက် ခြောက်လှန့်လိုက်လို့ မရဘူးလား"

ပိုင်လင်းအာက ခေါင်းခါပြသည်။

"အဲဒါက စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းလို့လား။ အထီးကျန်ဖြစ်အောင် လုပ်တာရော၊ လှောင်ပြောင်တာရော သူ့အပေါ်မှာ အလုပ်မဖြစ်ဘူး"

"ဒါဆို ငါတို့က သူ ညစာစားပွဲကို ဝင်လာ၊ သောက်စားပြီး ပြဿနာမရှိဘဲ ပြန်ထွက်သွားတာကို ဒီအတိုင်း ကြည့်နေရမှာလား"

"စိတ်မပူပါနဲ့။ လူတိုင်း သူ့ကို စောင့်ကြည့်နေကြတယ်။ မိုးကြိုးဌာနဆိုတာ တရားဥပဒေ စိုးမိုးတဲ့ နေရာမို့ သူ့ကို ဒီအတိုင်း သတ်ပစ်လို့ မရဘူး"

ပိုင်ကျိကျွင်း က လှောင်ပြောင်သံဖြင့် ဆက်ပြောသည်။

"ဘာဖြစ်ဖြစ်၊ ငါတို့ သူ့ကို သက်တောင့်သက်သာ နေခွင့် ပေးလို့မရဘူး။ ဒီအရူးက သက်တောင့်သက်သာ ရှိနေရင်၊ မဟာကောင်းကင်ကျောင်းတော်က ငါတို့အားလုံး ကသိကအောက် ဖြစ်ကုန်မယ်"

ပိုင်လင်းအာကမူ စကား ထပ်မပြောတော့ဘဲ တိတ်ဆိတ်စွာ ထွက်ခွာသွားကာ ခမ်းနားကြီးကျယ်သော ညစာစားပွဲသည် အရှိန်အဟုန်မပျက် ဆက်လက် ကျင်းပနေသည်။

ဓားဖိနှိပ်မှု တံခါးအောက်တွင် ဓားဖိနှိပ်မှု ခန်းမ ဟု လူသိများသော နန်းတော်တစ်ခု ရှိကာ ဓားအိမ်တစ်ခုနှင့် ဆင်တူ၍ တစ်ခုလုံး မည်းနက်ကာ ဝင်ပေါက်တစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်။ ယွမ်ရှောင်က အပေါ်ကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ မိုးကြိုးမျက်လုံး၏ ခမ်းနားထည်ဝါမှုက ပိုမို ပြင်းထန်လာပြီး ကောင်းကင်ရှိ မိုးကြိုး အင်မော်တယ် အစီအရင်နှင့် တိုက်ရိုက် ချိတ်ဆက်နေသကဲ့သို့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဖိနှိပ်မှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဒီကို ရောက်လာမှတော့၊ ငါ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဓားအော်ရာ ပိုင်နက်တစ်ခုကို ဖန်တီးရမယ်"

ထို့ကြောင့် သူ ခန်းမထဲသို့ ဝင်သွားလိုက်ကာ အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ကြေညာလိုက်သည်။

"လုယောင် တွေ့ဆုံခွင့် တောင်းခံပါတယ်"

သူ၏ အသံ မဆုံးမီမှာပင် အမှောင်ထဲမှ တမန်တော်ချောင် ရှေ့သို့ ထွက်လာကာ ဆွဲဆောင်မှုရှိသည့် ရနံ့တစ်ခု ထွက်ပေါ်နေပြီး နီရဲသော နှုတ်ခမ်းများနှင့် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော မျက်ဝန်းများကြောင့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပုံပေါ်သည်။

"မဟာကောင်းကင်ကျောင်းတော်ထဲကို ဝင်လာရဲလောက်တဲ့အထိ မင်းက အကြောက်အလန့် မရှိဘူးလား"

"မိုးကြိုး တမန်တော် ချောင်၊ ငါ ဓားဖိနှိပ်မှု တံခါးကို အသုံးပြုချင်တယ်"

ယွမ်ရှောင်က လိုရင်းကို တိုက်ရိုက်ပြောကာ လေးလေးနက်နက် တောင်းဆိုသည်။

ချောင်ရူက သူ၏ ရဲတင်းမှုကို အသားကျနေပုံရသည်။

"မင်း ခုနက ငါ့ကို ဘယ်လိုခေါ်လိုက်တာလဲ"

ယွမ်ရှောင်က စုတ်တစ်ချက်သပ်ကာ အခေါ်အဝေါ် ပြောင်းလဲ၍ ထပ်ပြောလိုက်သည်။

"အဒေါ်၊ ကျွန်တော် ဓားဖိနှိပ်မှု တံခါးကို အသုံးပြုချင်ပါတယ်"

"အာ၊ နားထောင်လို့ ပိုကောင်းသွားပြီ"

သူမက မှတ်ချက်ချပြီး ယွမ်ရှောင်အနီးသို့ တိုးကပ်လာ၏။

"ဒီနေ့ ငါ ဒီမှာ တာဝန်ကျတယ်။ မင်းက မဟာကောင်းကင်ကျောင်းတော် ရဲ့ တပည့် မဟုတ်ပေမယ့် ငါ့တူဖြစ်နေတော့ မင်းအတွက် ချွင်းချက်တစ်ခု လုပ်ပေးနိုင်တယ်"

သူမက ညင်သာသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းများအထက် အပြုံးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ထင်ထားတာထက် အများကြီး ပို၍ လွယ်ကူနေသဖြင့် ယွမ်ရှောင်က ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

ထိုအချိန်တွင် သူမက လက်ဝါးဖြန့်ကာ တစ်ခုခု တောင်းလာသည်။

"ဒီကို ယူခဲ့"

"ဘာကိုလဲ"

"ဓားဖိနှိပ်မှု တံခါးကို ဖွင့်ဖို့ အခကြေးငွေလေ။ အင်မော်တယ် ကျောက်စိမ်း သုံးသောင်း။ ဒါက မဟာကောင်းကင်ကျောင်းတော် ရဲ့ စည်းကမ်းပဲ။ လူတိုင်း ပေးရတယ်။ ငါ့မှာ မင်းကို ကင်းလွတ်ခွင့်ပေးဖို့ အာဏာ မရှိဘူး"

"သုံးသောင်းတောင်၊ ဓားပြတိုက်နေတာလား"

"ငါ့ကို မယုံရင် သွားမေးကြည့်လိုက်လေ။ မရီးက မင်းကို ဘာမှ မပေးဘူးဆိုတာကို ငါ မယုံဘူး။ ထုတ်ပေးစမ်း။"

" ကုန်သွားပြီ။ ကျွန်တော့်မှာ အင်မော်တယ် ကျောက်စိမ်း တစ်ပြားမှ မကျန်တော့ဘူး"

"ဒါဆိုရင် ထွက်သွားတော့။ ငါ မင်းအတွက် စိုက်ပေးမယ်လို့ မထင်နဲ့နော်"

သူမက နှင်ထုတ်သည့်ဟန်ပန်ဖြင့် လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

အရာရာတိုင်းက ပိုက်ဆံ လိုအပ်နေရသောကြောင့် ယွမ်ရှောင် စိတ်ပျက်သွားကာ ရန်သူအနည်းငယ်ကို သွားရောက် သတ်ဖြတ်လုယက်ရန်ပင် အလေးအနက် စဉ်းစားနေမိသည်။

" မင်းက ဓားဖိနှိပ်မှု တံခါးကို တကယ် သုံးချင်နေတာပေါ့၊ ဟုတ်လား"

သူမက ရုတ်တရက် ကောက်ကျစ်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့"

"ငါ မင်းအတွက် စိုက်ပေးမယ်"

"အခြေအနေက ဘာလဲ"

ယွမ်ရှောင်က အသံနှိမ့်ကာ မေးလိုက်ပြီး၊ အထူးတလည် ဝမ်းသာမသွားပေ။

"ငါ့ကို ဦးညွှတ်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ပြန်ဆပ်"

ထိုတောင်းဆိုချက်ကြောင့် သူက စကားမပြောနိုင်လောက်အောင် ဆွံ့အသွားသည်။

" သတ္တိရှိရင် ဒီနေရာမှာတင် ငါ့အပေါ် တက်လိုက်။ ပြီးရင် ငါ ပိုက်ဆံပေးမယ်။ မင်းက ဓားဖိနှိပ်မှု တံခါးကို သွား၊ ငါက ကိုယ်ရောစိတ်ပါ ကျေနပ်သွားမယ်။ အားလုံး ပျော်ရတာပေါ့"

သူမက လျှာဖြင့် နှုတ်ခမ်းကို သပ်ပြလိုက်သောအခါ မငြင်းဆန်နိုင်လောက်အောင် ဆွဲဆောင်မှု ရှိနေသည်။

ထိုအချိန်၌ ဓားဖိနှိပ်မှု တံခါး၏ အပြင်ဘက်တွင် အဖြူရောင်ဝတ် မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦးက စူးစမ်းလိုသော မျက်နှာထားဖြင့် ခန်းမအနားသို့ ချဉ်းကပ်လာခဲ့လေသည်။

အပိုင်း ၅၇၆ - လှိုင်းလုံးကြီးများ ရိုက်ခတ်လာသော အရှုပ်တော်ပုံ

ယွမ်ရှောင်သည် အရှေ့မှ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အမျိုးသမီးကို ထပ်ကြည့်လိုက်ပြီး စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားသည်။

“သူမက ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် ရဲတင်းပြီး ပွင့်လင်းနေရတာလဲ။ အင်မော်တယ် ဖန်ဆင်းရှင် ခန္ဓာကိုယ်ကြောင့် သူမရဲ့ ရမ္မက်ကို နိုးကြားစေပြီး သဘာဝအရ ဆွဲဆောင်မှု ရှိနေလို့များလား”

ထိုအချိန်တွင် ချောင်ရူက နှုတ်ခမ်းကို ညင်သာစွာ ကိုက်ပြီး၊ မျက်လုံးများ ဆွဲဆောင်မှုရှိစွာ မှေးစင်းလာကာ နူးညံ့သော လက်ချောင်းများကို ယွမ်ရှောင်၏ ပခုံးများအထက် တင်ထားရင်း မျှော်လင့်တကြီးဖြစ်နေပုံပင်။

သူက စိတ်နှလုံးကို တည်ငြိမ်စေကာ ဆွဲဆောင်မှုကို တွန်းလှန်လိုက်၏။

"ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ စစ်မှန်တဲ့ ခံစားချက်တွေ မပါရင် ဒါတွေအကုန်လုံးက အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး"

၎င်းကို ကြားသောအခါ၊ သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာက အေးခဲသွားပြီး မျက်လုံးများထဲမှ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အကြည့်သည် ခရမ်းရောင် လျှပ်စီးအဖြစ် လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲလာကာ နားရွက်များပေါ်တွင် နားခိုနေသော မြွေငယ်နှစ်ကောင်မှာလည်း ယွမ်ရှောင်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း ပြိုင်တူကျိန်ဆဲကြသည်။

"ငမိုက်သား ကောင်လေး၊ ကျေးဇူးကန်းလိုက်တာ"

"သူ့ကို သတ်လိုက်"

သူတို့၏ ကြမ်းကြုတ်သော အမူအရာအရ သူမနှင့် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုတည်း မဟုတ်ဘဲ အသိဉာဏ်ရှိသော နတ်ဆိုးသားရဲများဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြနေကာ ကောင်းကင်ရုံးတော်တွင် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း မွေးမြူထားနိုင်ခြင်းကပင် ကြီးမားသော စွမ်းဆောင်ရည် တစ်ခုဖြစ်၏။

သူမသည်လည်း ချောမော၍ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော်လည်း ခေါင်းမာလွန်းသော လူငယ်လေးကို စိုက်ကြည့်ရင်း စိတ်ပျက်နေသည်။

"ငါ မလောဘူး၊ မင်း ပိုက်ဆံ နည်းနည်း သွားရှာလိုက်ဦး။ အဆင်သင့်ဖြစ်တဲ့အခါ ဒီကို လာခဲ့ပါ။ ဒါပေမယ့်၊ ငါ ဒီမှာ ရှိတာကတော့ ခပ်ရှားရှားပဲနော်"

သူမက ယွမ်ရှောင်၏ ပါးကို ဆွဲလိမ်ကာ ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်ပြီး ဆိုလိုသည်မှာ ယနေ့ညတွင် ဓားပိုင်နက်တစ်ခု ဖန်တီးရန် အစီအစဉ် ပျက်စီးသွားပြီ ဖြစ်သည်။

"မင်းက ဘာကို တွန့်ဆုတ်နေတာလဲ။ သာယာမှုလည်း ရမယ်၊ ဓားပိုင်နက်လည်း ဖန်တီးနိုင်မယ်လေ။ အဲဒါက ငှက်နှစ်ကောင်ကို ခဲတစ်လုံးတည်းနဲ့ ပစ်တာပဲ"

ကြယ်ပြာက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဒီအဒေါ်က အရမ်း ကြမ်းလွန်းလို့ သူ ကြောက်သွားပြီ"

လနီ က သက်ပြင်းချသည်။

သို့သော် ၎င်းသည် ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် သက်ဆိုင်သော ကိစ္စဖြစ်ကာ စစ်မှန်သော ခံစားချက်များဖြင့် မိတ်ဖက်ခြင်းက လက်ခံနိုင်စရာ ဖြစ်သော်လည်း အတင်းအကျပ် သို့မဟုတ် အရောင်းအဝယ်တစ်ခု ကဲ့သို့ ပြုလုပ်ခြင်းမျိုး မဟုတ်ပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ အမျိုးသား အမျိုးသမီး ကိစ္စများတွင် ယွမ်ရှောင်သည် ရှေးရိုးစွဲဆန်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှုရှိသူ ဖြစ်သည်။

"တခြားဘာမှ မရှိတော့ဘူးဆိုရင် ကျုပ် သွားသင့်ပြီ"

ယွမ်ရှောင်က လည်ပင်းကို ဖက်တွယ်ထားသော သူမ၏ လက်များကို ကြည့်လိုက်သည်။

ချောင်ရူက သူ့ကို မျှော်လင့်ချက်မဲ့စွာ ပြန်ကြည့်ရင်း သက်ပြင်းချကာ မေးလာ၏။

"မင်းကို ဦးညွှတ်ခိုင်းဖို့က အဲဒီလောက်တောင် ခက်ခဲနေတာလား"

"ကောင်းကင်ကို ရောက်ဖို့ ခက်ခဲသလောက်ပဲ"

"ငါ မယုံဘူး"

သူမက ကောက်ကျစ်စွာ ပြုံး၍ သူ မတုံ့ပြန်နိုင်ခင်မှာပင် သူ၏ လည်ပင်းကို တင်းကျပ်စွာ ဖက်တွယ်ပြီး ခေါင်းကို ရင်ခွင်ထဲသို့ အတင်းဆွဲချလိုက်သည်။ အမြင်အာရုံက အဖြူရောင်ပြောင်းသွားပြီးနောက် အမည်းရောင်ဖြစ်သွားကာ သူ၏ မျက်နှာတစ်ခုလုံး ပိတ်လှောင်ခံလိုက်ရသည်။

"ဒါက ဘာလုပ်တာလဲ"

သူက ရေဇလုံတစ်ခုထဲ အတင်းအကျပ် နှစ်ချခံရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး အသက်ရှူရခက်ခဲလာ၍ ရုန်းကန်နေရသည်။ အဆင့် ၄ ကောင်းကင် အရာရှိ တစ်ဦးအနေဖြင့် သူမက စွမ်းအား အလွန် ကြီးမားပြီး လက်များဖြင့် ဧရာမ မြွေကြီး နှစ်ကောင်ကဲ့သို့ ရစ်ပတ်ထားကာ သနားညှာတာမှုကင်းသော ပင်လယ်ပြင်ကြီးတွင် ရေနစ်နေသကဲ့သို့ လှုပ်ရှား၍မရ ဖြစ်စေသည်။

သူမသည် ယွမ်ရှောင်ကို ဖက်ထားရင်း နောက်သို့ လှဲချပစ်လိုက်ပြီး ယွမ်ရှောင်၏ စိတ်များ ဝေဝါးနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ရုတ်တရက် ရပ်တန့်၍ သူ့ကို တွန်းထုတ်ကာတိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"လူလာနေတယ်"

ယွမ်ရှောင်က ထရပ်ပြီး အနောက်သို့ ကြည့်လိုက်ရာ အဖြူရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော မိန်းကလေးတစ်ယောက်သည် ခန်းမ ဝင်ပေါက်တွင် ရပ်နေပြီး မျက်လုံးများမှာ အံ့အားသင့်မှုကြောင့် ပြူးကျယ်နေကာ မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း ကြောင်အနေပုံရသည်။ သူမက ယွမ်ရှောင်၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အနီရောင် အမှတ်အသားများကို ကြည့်ပြီးနောက် ချောင်ရူ၏ ဖရိုဖရဲ အဝတ်အစားများကို မြင်သောအခါ ချက်ချင်း နောက်ဆုတ်၍ ထွက်ခွာသွားလေသည်။

"တောင်းပန်ပါတယ်"

တောင်ပေါ်မှ ဆင်းလာစဉ် ပိုင်လင်းအာ၏ အမူအရာသည် ရှုပ်ထွေးမှုမှ ရွံရှာမှုသို့ ပြောင်းလဲသွား၏။

"ရွံစရာကောင်းလိုက်တာ"

သူမ၏ လက်ဖဝါးထဲတွင် ပုံရိပ်ဖမ်း စက်လုံးတစ်လုံးကို မြင်နိုင်ပြီး ခန်းမအတွင်းရှိ မြင်ကွင်းကို ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် မှတ်တမ်းတင်ထားခဲ့ခြင်းပင်။

"မိုးကြိုး တမန်တော် ချောင်၊ ရှင်က ဒီလိုကိစ္စမျိုးကို လုပ်ရဲမှတော့ လူတိုင်း ရှောင်ဖယ်တာကို ခံရဖို့ ပြင်ဆင်ထားသင့်တယ်။ ငါက ရှင့်ကို မကြောက်ဘူး။"

သူမသည် ယွမ်ရှောင်၏ ချောမောသော မျက်နှာကို ပြန်လည် အမှတ်ရသွားသောအခါ သက်ပြင်းချရင်း ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"နတ်ဘုရားတစ်ပါးလို ရုပ်ရည်မျိုး ရှိပေမယ့် မောက်မာပြီး မိုက်မဲတယ်။ လူတိုင်းရဲ့ အမုန်းကို ခံရတယ်။ အခု အရှုပ်တော်ပုံ တစ်ခု ထပ်ပေါင်းထည့်လိုက်ရင် သူက ကောင်းကင်ရုံးတော် မှာ နာမည်ဆိုးနဲ့ ကျော်ကြားပြီး အကျဉ်ခံရတော့မှာပဲ။ ဒီလို ရုပ်ရည်မျိုးကတော့ နှမြောစရာကောင်းလိုက်တာ"

သူမ၏အမြင်တွင် ယွမ်ရှောင်သည် လောဘ၊ ဒေါသ၊ မိုက်မဲမှုနှင့် ရမ္မက်တို့၏ လွှမ်းမိုးခြင်းကို ခံထားရသော လူမိုက်တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။

တောင်ခြေရှိ ညစာစားပွဲတွင် ပိုင်လင်းအာက မောင်ဖြစ်သူကို ဘေးသို့ ဆွဲခေါ်ကာ စက်လုံးကို ပြသလိုက်သောအခါ၊ ပိုင်ကျိကျွင်းသည် မနာလိုခြင်းကြီးစွာ ခံစားလိုက်ရပြီး အံကြိတ်ရင်း မျက်လုံးများ နီရဲလာသည်။

"အစ်မက ဒါကို လူသိရှင်ကြား ချပြမလို့လား။"

"ညစာစားပွဲ ဆိုတာ တခြားလူတွေရဲ့ ပြစ်မှုကို ကြည့်ဖို့ အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးပဲမလား"

ပိုင်လင်းအာက ဂရုမစိုက်သည့်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ပြဿနာ ရှိတယ်။ မိုးကြိုး တမန်တော်ချောင်က ဒါကို ပေါက်ကြားအောင် လုပ်ခဲ့တာ အစ်မမှန်း သိသွားရင် ကလဲ့စားချေလိမ့်မယ်"

သူက စိုးရိမ်တကြီး ပြောလိုက်သည်။

"ကိုယ့်ကိုကိုယ် ထိန်းချုပ်ပြီး မနေနိုင်တာလေ။ ဘယ်သူ့ကို အပြစ်တင်ရဲမှာလဲ။ အင်မော်တယ် လမ်းစဉ်အတွက် အရှက်ရစရာ ဖြစ်နေတဲ့ လူမျိုးကို ငါက ကြောက်ရမှာလား"

ရမ္မက်ကြီးသည့် အမျိုးသမီးများအပေါ် ပိုင်လင်းအာ၏ ရွံရှာစိတ်က သိသာထင်ရှားလှ၏။

ပိုင်ဇီကျွင်းက တွေးလိုက်ပြီး ဆုံးဖြတ်ချက် ချ၍ မျက်လုံးများ တောက်လောင်နေသည်။

"ချောင်အိမ်တော်က လူတွေဟာ အဖေရဲ့ ရန်သူတွေပဲ။ ချောင်ရှန်းက လုယောင်ကြောင့် နာမည် ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ။ အခု သူတို့ အားနည်းနေချိန်မှာ ထိုးနှက်ပြီး ဒီမောင်နှမ နှစ်ယောက်လုံးကို မိုးကြိုးဌာနရဲ့ လှောင်စရာ ဖြစ်အောင် လုပ်ဖို့ အခွင့်အရေးပဲ"

"ဒါပေမယ့် အရင်ဆုံး အဖေ့ကို တိုင်ပင်ဖို့ အဆောင်တစ်ခု ပို့လိုက်"

ပိုင်လင်းအာက ညွှန်ကြားပြီး လူအုပ်အတွင်းရှိ အပြာရောင် သံချပ်ကာ ဝတ်ဆင်ထားသော အေးစက်စက် လူငယ်တစ်ဦးထံ အကြည့် ရောက်သွားသည်။

"ငါ အစ်ကိုဖုန်းနဲ့ စကားပြောလိုက်မယ်။"

"ကောင်းပြီ"

မောင်နှမ နှစ်ယောက်သည် ချက်ချင်း လှုပ်ရှားလိုက်ကြပြီး မကြာခင်မှာပင် ဖခင်ဖြစ်သူ မိုးကြိုးမြို့စား ပိုင်တောက်ထံမှ အဆောင်တစ်ခု ပြန်ရောက်လာခဲ့၏။

"အစ်မ၊ အဖေက ညစာစားပွဲမှာ ဒါကို လူသိရှင်ကြား ထုတ်ပြခိုင်းတယ်။ သူတို့ကို လက်ပူးလက်ကြပ် ဖမ်းလိုက်နိုင်တာပဲ"

"အင်း၊ အစ်ကိုဖုန်းကလည်း စက်လုံးကို သောင်းနဲ့ချီ မိတ္တူပွားပြီး မိုးကြိုးဌာနက အရာရှိတိုင်း အရှက်မဲ့ခြင်းကို မြင်ပါစေလို့ ပြောတယ်"

ပိုင်လင်းအာ၏ မျက်နှာက ရေခဲကဲ့သို့ အေးစက်နေကာ အပြင်လူ တစ်ဦးအနေဖြင့်ပင် ရှက်စရာကောင်းသည်ဟု ခံစားနေရသည်။

ထို့ကြောင့် ညစာစားပွဲသည် အထွတ်အထိပ် ရောက်ရှိလာပြီး ပုံရိပ်ဖမ်းစက်လုံးက လူငယ် ပါရမီရှင် အားလုံး၏ အာရုံကို ဖမ်းစားသွားကာ အံ့ဩတကြီး ဖြစ်ကုန်သည်။ မြင်ကွင်းက ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားကာ စိတ်ကူးယဉ်စရာများစွာကို ချန်ထားခဲ့ပြီး ညစာစားပွဲ တစ်ခုလုံး သေမင်းတမန် ရောက်လာသကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

"အဲဒါ လုယောင် နဲ့ မိုးကြိုး တမန်တော် ချောင်ပဲ"

"အဒေါ်နဲ့ တူကြားမှာ ဒီလိုကိစ္စဖြစ်တာက သဘာဝကို ဖျက်ဆီးနေတာပဲ"

" ရွံစရာကောင်းလိုက်တာ"

တင်းကျပ်သော စည်းကမ်းချက်များရှိသည့် ကောင်းကင်ရုံးတော် အတွက် ၎င်းက အရှုပ်တော်ပုံ တစ်ခုဖြစ်၍ မိုးကြိုးဌာန၊ အဆင့်မြင့် အရာရှိများ၏ သားသမီးများ ကြီးပြင်းလာပုံအရ၊ ဤမြင်ကွင်းမှာ နာမကျန်းဖြစ်လာသလိုပင် ခံစားရစေသည်။

" မိုးကြိုးဌာနအတွက် အရှက်ရစရာပဲ"

"ကောင်းကင်အရာရှိတွေ ရမ္မက်ထန်နေတဲ့ သားရဲတွေလို ပြုမူနေကြတာက ဘယ်လို မြင်ကွင်းမျိုးလဲ။"

"မိုးကြိုးတမန်တော်ချောင်က အသိတရား ကင်းမဲ့တယ်လို့ ပြောကြတယ်၊ ရေတွက်လို့မရတဲ့ အမျိုးသား တပည့်တွေနဲ့ အချစ်ရေး ရှိတယ်လို့ ကောလာဟလ ထွက်နေတာက မှန်တယ်လို့ ထင်ရတယ်"

တီးတိုးပြောဆိုမှုများသည် တိုးတိတ်စွာ စတင်ခဲ့သော်လည်း မကြာမီ ကျယ်လောင်စွာ အသံထွက်လာကြ၏။

"ဒါ ဘယ်မှာ ဖြစ်နေတာလဲ"

မျက်လုံးများအားလုံး ဓားဖိနှိပ်မှု တံခါးသို့ ရောက်သွားသည်။

"သူတို့ကို လက်ပူးလက်ကြပ် သွားဖမ်းကြစို့"

"ပုံရိပ်ဖမ်းစက်လုံး ထပ်ယူလာပြီး အကုန်လုံးကို မှတ်တမ်းတင်ထား"

"ရယ်စရာပဲ၊ ချောမောတဲ့ ကောင်လေး လုယောင် က ချောင်ရူရဲ့ ကြမ်းကြုတ်မှုကို ခံနိုင်ရည် ရှိပါ့မလား။"

ရာနှင့်ချီသော ပါရမီရှင် စီရင်သူ များသည် ညစာစားပွဲကို ချက်ချင်း ပစ်ထားခဲ့ပြီး ဓားတံခါးခန်းမထံ ဦးတည်သွားကြသည်။

ခန်းမတွင်မူ ယွမ်ရှောင်သည် အသက်ရှူမှားလောက်သော အလှပိုင်ရှင်ကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်နေသည်။

"လူလာနေတယ်ဆိုတာကို ခင်ဗျား သိနေရက်နဲ့ ဒီအခြေအနေကို ဖန်တီးခဲ့တာပဲ။ ငါ့ကို ဒိုင်းတစ်ခုလို အသုံးချချင်နေတာလား"

"မင်း အတွေးလွန်နေပါပြီ။ ချစ်စရာကောင်းတဲ့ ငါ့တူလေးက အဒေါ်ကို တန်ဖိုးထားတတ်အောင်လို့ သင်ပေးချင်ရုံ သက်သက်ပါ"

"ငါ့မှာ အာဏာ မရှိဘူး၊ အဆင့်အတန်း မရှိဘူး၊ အင်အား မရှိဘူး၊ ဒါပေမယ့် ခင်ဗျားက အသုံးချတယ်၊ အဲဒါက ရလဒ်တစ်ခုတည်းကိုပဲ ဦးတည်တယ်။ ငါ ပျက်စီးသွားတာပဲ"

ယွမ်ရှောင်၏ အသံက ပိုမို အေးစက်လာသည်။

" တော်လောက်ပြီ။ ငါ မင်းအတွက် အင်မော်တယ် ကျောက်စိမ်း ၃၀,၀၀၀ စိုက်ပေးလိုက်ပြီ၊ အခု ဓားဖိနှိပ်မှု တံခါးကို သွားတော့။"

" အခု နားလည်သွားပြီ။ ခင်ဗျားက ကျုပ်ရဲ့ အသက် ရှင်ခြင်း သေခြင်းကို ဂရုမစိုက်ဘူး။ ခင်ဗျားက အသုံးဝင်တယ်လို့ပဲ ထင်နေတာ။ ခင်ဗျားကြောက်နေတဲ့ မြားကို ကျုပ် မတားနိုင်ရင်တောင် ပျက်စီးသွားတာက ခင်ဗျားမှ မဟုတ်တာပဲ"

ချောင်ရူက စိတ်မရှည်စွာဖြင့်၊ တံခါးကို လက်ညိုးထိုးပြလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ အကျိုးအမြတ်တွေကို ယူပြီး ထွက်သွားတော့။"

အပြင်ဘက်တွင် ဆူညံသံအချို့ကို ကြားနိုင်ပြီး ပိုင်လင်းအာ သတင်းဖြန့်မည်ကို သူ သိထားကာ ယွမ်ရှောင်၏ ပျက်စီးနေသော နာမည်ဂုဏ်သတင်းကို ပိုမို ဆိုးရွားသွားစေရုံသာ ရှိပေလိမ့်မည်။

"ချောင်ရူ၊ ခင်ဗျား ဒါကို နောင်တရလိမ့်မယ်"

ယွမ်ရှောင်က သူမကို ကြာမြင့်စွာ စိုက်ကြည့်ပြီးနောက် လှည့်ထွက်သွားသော်လည်း တစ်ဖက်လူသည် အလေးအနက် မထားကြောင်း ထင်ရှားလေသည်။