ဒုတိယပတ်ကုန်ဆုံးခြင်းနှင့် အရိပ်အမြွက်အသစ်များ
Vol. 6 Ch. 82
ရှောင်းယီသည် သူရရှိထားသမျှ အုတ်မြစ်ကျောက်များ အားလုံးကို အသုံးပြု၍ သူ၏ကျွန်းကို ချဲ့ထွင်လိုက်၏။ သစ်သားအိမ်ထုတ်လုပ်မှုပုံစံနှင့် ပတ်သက်၍မူ ဆုဝမ်နှင့် အခြားသူများ ရောက်လာမှသာ မည်သူ့ကို ပေးရမည်ဆိုသည်ကို ဆုံးဖြတ်ရန် ချန်ထားလိုက်သည်။
သူ၏ တိုက်ခန်းမှာ လူနှစ်ယောက်စာ ဆန့်သော်လည်း လူတိုင်းကို စုပြုံနေထိုင်ခိုင်းရန်မှာ အဆင်မပြေဟု သူ ခံစားရပေသည်။ လူတိုင်းတွင် ကိုယ်ပိုင်လွတ်လပ်သော နေရာရှိရန် လိုအပ်သည် မဟုတ်ပါလား။
“ကျဉ်းနေတုန်းပဲ...”
ရှောင်းယီသည် သူ၏ကျွန်းပြန့်ကြီးကို ကြည့်ရင်း တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်မိသည်။
ထိုနေ့တွင် ငါးဖမ်းရန် အားထုတ်ခဲ့သော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ တိုင်း အကြီးအကျယ် ရိတ်သိမ်းခွင့် ရခဲ့ကြသည်။ အနည်းဆုံး အုတ်မြစ်ကျောက် ၃ ခုစီ ရရှိခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုအုတ်မြစ်ကျောက်များ ရှိနေသဖြင့် မည်သူမျှ သူတို့၏ကျွန်း ရေမြုပ်သွားမည်ကို စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ပေ။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် တစ်ပတ်လျှင် အုတ်မြစ်ကျောက် ၁ ခုသာ ရေတိုက်စားခံရခြင်းဖြစ်ရာ ၃ ခု ရှိနေပါက ၃ ပတ်အထိ အေးအေးဆေးဆေး ခံနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
ဆုဝမ်၊ ယွမ်နွန်နှင့် ကျန်းယွင်ထျန်းတို့သည် ညအတွက် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သည့် အရာများမှလွဲ၍ သူတို့ကျွန်းပေါ်ရှိ ကျန်သမျှ အရာအားလုံးကို ရှောင်းယီထံသို့ ပို့လိုက်ကြသည်။ သူတို့အားလုံး ရှောင်းယီ၏ကျွန်းသို့ လာကြမည်ဖြစ်ရာ ပစ္စည်းများကို ချန်ထားခဲ့ခြင်းမှာ အပိုအလုပ်ရှုပ်ပြီး ခွန်အားကုန်ခမ်းရုံသာ ရှိပေလိမ့်မည်။
ထိုလွှဲပြောင်းမှုများကြောင့် ရှောင်းယီထံသို့ နောက်ထပ် အုတ်မြစ်ကျောက် ၁၁ ခုနှင့် အခြေခံ ရိက္ခာများ ထပ်မံရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ဆုဝမ်သည်လည်း သစ်သားအိမ်ထုတ်လုပ်မှုပုံစံ တစ်ခုကို ရရှိခဲ့သည်မှာ အံ့အားသင့်စရာပင်။
သစ်သားအိမ် ၂ လုံးနှင့် တဲများရှိနေပါက လူတိုင်းအတွက် လုံလောက်မည် ဖြစ်သည်။
အများသုံး ချန်နယ် တစ်ခုလုံးမှာ ပွဲတော်တစ်ခုကဲ့သို့ စည်ကားနေပြီဖြစ်သည်။
“နေ့တိုင်းသာ ဒီလိုမျိုး နေသာပြီး ပစ္စည်းတွေ ရနေရင် သိပ်ကောင်းမှာပဲ။”
“ဟုတ်တယ်။ ငါတို့တွေ အားလပ်ရက် အပန်းဖြေခရီး ထွက်နေရသလိုပဲ။”
“ငါ အုတ်မြစ်ကျောက် ၅ ခုတောင် ရခဲ့တယ်။ နောက်ဆုံးတော့ အသက်ဝဝ ရှူနိုင်သွားပြီ။”
“အေးဆေးပဲ ဟုတ်လား။ ဒီနေ့က ကောင်းလွန်းနေလို့ မယုံနိုင်စရာပဲ။ ဒါက ငါတို့ကို သတ်ခါနီး ကျွေးမွေးပြုစုနေသလိုပဲ။”
“ကျုပ်လည်း အဲ့ဒီလိုပဲ ခံစားရတယ်။ နောက်အပတ်ကျရင် စည်းမျဉ်းတွေ ပြောင်းသွားပြီး တစ်နေ့ကို အုတ်မြစ်ကျောက် တစ်ခုစီ ရေမြုပ်ပစ်မယ်ဆိုရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ အဲ့ဒီကျရင် ငါတို့တွေ တစ်ပတ်လုံး ရုန်းကန်ရတော့မှာ။”
“ငါ့ကို လာမခြောက်ကြပါနဲ့ကွာ...။”
“စိတ်လျှော့ထားကြစမ်းပါ။ အဲ့ဒီလိုသာ ဖြစ်လာရင် ငါတို့အားလုံးလည်း သေဖို့ပဲ ရှိတာပဲ။”
စကားပြောခန်းကို ဖတ်ပြီးနောက် လူအများစုမှာ သူတို့ရရှိထားသော ပစ္စည်းများအပေါ် ပျော်ရွှင်မှု လျော့နည်းသွားခဲ့ကြသည်။
“ဒီကမ္ဘာကြီးက လူသားဆန်တဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်တွေ ချပေးဖို့ပဲ ငါ မျှော်လင့်တယ်။”
“ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်တွေနဲ့ ကျွန်းတွေကို ဖန်တီးနိုင်တဲ့အရာက လူသားမဟုတ်ဘူး။ အဲ့ဒါ နတ်ဘုရားပဲ။ နတ်ဘုရားတစ်ပါးကို လူသားဆန်ဖို့ တောင်းဆိုလို့ မရဘူး။”
“သူတစ်ပါးဆီက မျှော်လင့်မနေကြစမ်းပါနဲ့။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ပဲ သန်မာအောင် လုပ်ကြစမ်းပါ။”
“ပြောရတာတော့ လွယ်တာပေါ့ကွာ...”
“ဟူး... ဒီကမ္ဘာကြီးက တကယ်ပဲ ဘာကို လိုချင်နေတာလဲ။”
မည်သူမျှ မသိကြပေ။ ရှောင်းယီ ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ကုတင်ပေါ်တွင် လှဲချကာ ရေတိုက်စားမှု ပြီးဆုံးမည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်၏။ တဖြည်းဖြည်းနှင့် အများသုံးချန်နယ်မှာ တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။
လူတိုင်းမှာ ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်မှ ထွက်ပေါ်လာမည့် နောက်ထပ် မက်ဆေ့ချ်...တစ်နည်းအားဖြင့် ၎င်း၏ စီရင်ချက်ကို စောင့်ဆိုင်းနေကြပုံရသည်။ ထိုလေးလံသော ဖိအားများအောက်တွင် သန်းခေါင်ယံအချိန်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
[ဒုတိယပတ်ကို ရှင်သန်နိုင်ခဲ့တဲ့အတွက် ဂုဏ်ယူပါတယ်။ အတော်များများ အသက်ရှင်နေကြသေးတာ အံ့ဩစရာပဲ။ ပိုမိုကြီးမားတဲ့ စမ်းသပ်မှုတွေအတွက် ပြင်ဆင်ထားကြပါ။]
[ရာသီဥတုက ပြဿနာရှိမှာမဟုတ်ပါဘူး။ လာမယ့်တစ်ပတ်က သာယာတဲ့ရာသီဥတု ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။”]
[သီးသန့် ချတ်ဂရု (Private chat groups) တွေကို အခု အသုံးပြုနိုင်ပါပြီ။ တစ်ဦးလျှင် အုပ်စုတစ်ခုစီ တည်ဆောက်နိုင်ပါတယ်။]
[သင်တို့ရဲ့ သူငယ်ချင်းအသစ်အချို့နဲ့လည်း တွေ့ဆုံရပါလိမ့်မယ်။ ကံကောင်းကြပါစေ။]
ထိုကြေညာချက်က အများသုံးချန်နယ်ကို မီးဟုန်းဟုန်းတောက်သွားစေခဲ့သည်။
“ ‘ပိုမိုကြီးမားတဲ့ စမ်းသပ်မှု’ ဆိုတာ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။”
“ပြောစရာရှိတာကို တည့်ပြောစမ်းပါ။”
“နောက်အပတ် ရာသီဥတုကောင်းမယ်ဆိုတာကတော့ နည်းနည်း သက်သာရာရစေပါတယ်။”
“နောက်ဆုံးတော့ အုပ်စုဖွဲ့လို့ရပြီ။ အသင်းအဖွဲ့တွေအတွက်တော့ တကယ် အဆင်ပြေတာပဲ။”
“ ‘သူငယ်ချင်းအသစ်’ ဆိုတာကကော ဘာလဲ။”
ခန့်မှန်းချက်မျိုးစုံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ရှောင်းယီသည်လည်း ထိုကြေညာချက်ကို ဖတ်ပြီး စဉ်းစားနေမိသည်။ စနစ်က သူ့ကို အပိုအရိပ်အမြွက်များ မပေးခဲ့ပေ။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ အခြေအနေတစ်ရပ်ကို မပြည့်မီသေး၍ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
ကျောက်တိုင်က သူတို့အရေအတွက်ကို အံ့ဩနေသည်ဟု ပြောခြင်းမှာ အခြားသော နယ်မြေများလည်း ရှိနေနိုင်ကြောင်း ပြသနေခဲ့သည်။ လူသားမျိုးနွယ်မှာ အမှန်တကယ် ကွဲကွာနေခဲ့ခြင်းပင်။
ပိုမိုကြီးမားသော စမ်းသပ်မှုနှင့် ပတ်သက်၍မူ နောက်အပတ်တွင် သိရပေလိမ့်မည်။ ‘သူငယ်ချင်းအသစ်’ ဟု ဖော်ပြထားခြင်းမှာ ဒေသခံများကို ဆိုလိုခြင်းလော၊ သူငယ်ချင်းများလော၊ သို့မဟုတ် ကျောက်တိုင်က ကဲ့ရဲ့ကာ နောက်ပြောင်နေခြင်းလော။
သူ သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ အတွေးများကို ဖယ်ထုတ်လိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် ဂရုတစ်ခု တည်ဆောက်ကာ ဆုဝမ်နှင့် အခြားသူများကို ဆွဲထည့်လိုက်လေသည်။ ယခုဆိုလျှင် မက်ဆေ့ချ် တစ်ခုတည်းကို ၃ ကြိမ်စီ ကူးယူပို့နေစရာ မလိုတော့ပေ။
“သိပ်ကောင်းတာပဲ။ နောက်ဆုံးတော့ အုပ်စုဖွဲ့လို့ရပြီ။ ကျွန်မက ဆုဝမ်ပါ။ ရှောင်းယီရဲ့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်ဟောင်းပါ။”
“ငါက ယွမ်နွန်ပါ။ ရှောင်းယီက ငါ့အသက်ကို ကယ်ခဲ့တယ်။ ငါက စိုက်ပျိုးရေးနဲ့ မွေးမြူရေးအကြောင်း သိပါတယ်။ ကူညီဖို့ အသင့်ပါပဲ။”
“ကျန်းယွင်ထျန်းပါ။ ရှောင်းယီကြောင့် ကျုပ်ကလေး အသက်ရှင်ခဲ့ရတာပါ။ ကြေးစားစစ်သားဟောင်းတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး အခုတော့ အချိန်ပြည့် ဖခင်တစ်ယောက်ပေါ့။ လုံခြုံရေးပိုင်းကို ကျုပ် ကိုင်တွယ်ပါ့မယ်။”
“ကျုပ်က အန်းယွဲ့ပါ။ အားလုံးပဲ မင်္ဂလာပါ။”
သူ၏ မိတ်ဆက်မှုမှာ တိုတောင်းပြီး သူသည် အုပ်စုနှင့် အနည်းငယ် ကင်းကွာနေဆဲ ဖြစ်ပုံရသည်။
မိတ်ဆက်ပြီးနောက် သူတို့အားလုံး ကျောက်တိုင်၏ မက်ဆေ့ချ်အကြောင်း မေးမြန်းကြတော့သည်။ ရှောင်းယီက အမြဲတမ်း ပိုသိနေတတ်သည် မဟုတ်ပါလော။ သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ စနစ်က ဘာမှ ထပ်မပြောခဲ့ပေ။
“ဒီတစ်ခါတော့ ကျုပ်လည်း မသိသေးဘူး။ မနက်ဖြန်ကျရင်တော့ သိရမှာပါ။”
သူက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
“မနက်ဖြန် ရွက်လွှင့်မယ့်သူတွေ စောစောအိပ်ကြပါ။ မနက် ၆ နာရီမှာ စထွက်ကြမယ်။”
“လက်ခံရရှိပါတယ်။”
အားလုံးက တညီတညွတ်တည်း ပြန်ဖြေလိုက်ကြသည်။
ရှောင်းယီပင် ဘာမှမသိပါက လာမည့်တစ်ပတ်၏ ခြေအနေမှာ တကယ့်ကို စိုးရိမ်စရာ ဖြစ်နေလိမ့်မည်။ သူတို့အားလုံး စိတ်မအေးစွာဖြင့် အိပ်ပျော်သွားခဲ့ကြသည်။
နောက်တစ်နေ့ နံနက် ၅ နာရီခွဲတွင် ရှောင်းယီကို စနစ်က အမိန့်ပေးထားသည့်အတိုင်း နှိုးလိုက်သည်။
“ဦးလေးယွမ်၊ အစ်ကိုကျန်း၊ နိုးကြပြီလား။”
သူက ဂရုထဲတွင် မေးလိုက်သည်။
“နိုးပြီ”
နှစ်ယောက်စလုံးက ပြန်ဖြေလာခဲ့သည်။
“သယ်ရပြုရ ခက်တဲ့ ပစ္စည်းမှန်သမျှ ကျုပ်ဆီ လွှဲပေးလိုက်ပါ။ လက်နက်တွေကိုပဲ ယူထားကြ။”
“အခု လုပ်လိုက်မယ်။”
သူတို့သည် သူတို့၏အိပ်ရာလိပ်များအထိ လွှဲပြောင်းပေးလိုက်ကြပြီး ရှောင်းယီက သူတို့တစ်ဦးစီထံသို့ အလတ်စား ရွက်လှေတစ်စင်းစီ ပို့ပေးလိုက်သည်။
“ခရီးစဉ် ချောမွေ့ပါစေ။ အမြဲတမ်း အဆက်အသွယ် လုပ်ကြပါ။”
“နားလည်ပြီ။”
ကျန်းယွင်ထျန်းက လက်ခံလိုက်သောအခါ သူ၏ သစ်သားလှေငယ်လေးထက် အဆပေါင်းများစွာ ကြီးမားသော ရွက်လှေတစ်စင်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
[အလတ်စား ရွက်လှေတစ်စင်း တွေ့ရှိပါသည်။ ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်ကို သင်္ဘောပေါ်သို့ ရွှေ့ပြောင်းပါမည်လား။]
[သတိပေးချက်- ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်ကို တစ်နှစ်လျှင် တစ်ကြိမ်သာ ရွှေ့ပြောင်းနိုင်ပါသည်။]
“ရွှေ့ပြောင်းမယ်”
ကျန်းယွင်ထျန်းက ပြောလိုက်သည်။
[ရွှေ့ပြောင်းနေပါသည်။ ၁၀ မိနစ်အတွင်း သင့်ရဲ့ကျွန်းပေါ်ကနေ ထွက်ခွာပါ။ ကျွန်းက ရေမြုပ်တော့မှာ ဖြစ်ပါတယ်။]
ထို့နောက် သူသည် ကျွင်းကျွင်းကို ပွေ့ချီကာ အလတ်စား ရွက်လှေပေါ်သို့ တက်လိုက်တော့လေသည်။