အခန်း (၁၆၃-၁၆၄)

အခန်း ၁၆၃ ရှေ့ဆက်သွားပါ၊ နောက်ကို ဘယ်တော့မှ ပြန်မကြည့်ပါနဲ့တော့

"ဝုန်း"

ရှောင်မိုက သူ၏မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း ထုတ်ဖော်လိုက်သောအခါ မဟာတာအိုနိယာမက ယင်းကို အာရုံခံမိသွားပြီး မိုးကြိုးတစ်ချက်က အဆက်မပြတ် စုစည်းလာကာ ပြန်လည်ဝင်စားခြင်းနိယာမမှ သွေဖည်သွားသော ဤဝိညာဉ်ကို လုံးဝ ဖျက်ဆီးပစ်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားလေသည်။

"ကျွန်မ မသွားဘူး"

ဘိုင်ရုရွှယ်က သူမ၏ ရင်ခွင်ထဲရှိ အမျိုးသားကို ပို၍ တင်းကျပ်စွာ ပွေ့ဖက်ထားပြီး ခေါင်းကို အဆက်မပြတ် ခါယမ်းနေလေသည်။

"ကျွန်မ မသွားဘူး ကျွန်မ လုံးဝ မသွားဘူး ရှောင်မို၊ ရှင့်ကို ဘာမှ ဖြစ်ခွင့်မပေးဘူး"

"ငါတို့ လက်ထပ်တောင် မလက်ထပ်ရသေးဘူးလေ"

"ရှင် ကျွန်မနဲ့ အမြဲတမ်း အတူရှိနေမယ်လို့ ကတိပေးထားတယ်လေ"

"အရူးမလေး၊ မင်းက တကယ်ကို ငါ့ရဲ့ တစ်သက်တာအချစ်ပါပဲ"

ရှောင်မိုက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်ပြီး ဘိုင်ရုရွှယ်ကို ငေးကြည့်နေသော သူ၏ မျက်လုံးများက တဖြည်းဖြည်း ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်လာလေသည်။

"ရုရွှယ်၊ ရှေ့ဆက်သွားပါ၊ နောက်ကို ဘယ်တော့မှ ပြန်မကြည့်ပါနဲ့တော့"

"ဝုန်း"

ရှောင်မို၏ စကားများ ဆုံးသွားသည့် အခိုက်အတန့်မှာပင်။

အပြာရောင် မိုးကြိုးက ပစ်ချလာလေသည်။

ဘိုင်ရုရွှယ်၏ သူငယ်အိမ်များ ကျုံ့ဝင်သွားလေသည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် မိုးကြိုးဘေးဒဏ်က ရှောင်မို၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ တည့်မတ်စွာ ရိုက်ချလိုက်လေသည်။

ရှောင်မို၏ ကိုယ်ထည်က ဝိညာဉ်စွမ်းအား အမှုန်အမွှားများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ပိုးစုန်းကြူးများအလား ဘိုင်ရုရွှယ်၏ ရင်ခွင်ထဲမှ ပြန့်ကျဲလွင့်စင်သွားလေသည်။

"ရှောင်မို ဟင့်အင်း၊ ရှောင်မို"

ဘိုင်ရုရွှယ်က လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ရူးသွပ်စွာ ဖမ်းဆုပ်လိုက်သော်လည်း ဝိညာဉ်စွမ်းအား အမှုန်အမွှားများက သူမ၏ ရင်ခွင်ထဲမှ အဆက်မပြတ် လွတ်မြောက်သွားပြီး သူမ၏ လက်ချောင်းဖျားများမှတစ်ဆင့် ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

သူမ မည်သည့် ပညာရပ်ကို သုံးသည်ဖြစ်စေ၊ သူတို့ကို သူမ ထိန်းသိမ်းမထားနိုင်ခဲ့ချေ

မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်နေသော ငွေရောင်ဆံပင်နှင့် အမျိုးသမီးက ခေါင်းမော့ကာ ရွံရှာမုန်းတီးဖွယ်ကောင်းသော ကောင်းကင်ယံသို့ ကြည့်လိုက်သည်; အပြာရောင် အလင်းမှုန်များက တဖြည်းဖြည်း မြင့်တက်သွားပြီး မဟာတာအိုထံသို့ မူလအဖြစ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားလေသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် မဟာတာအိုက သူမကို ဝိညာဉ်စုဆောင်းခြင်း မှော်ဝင်္ကပါ အသုံးပြုရန် အခွင့်အရေးပင် မပေးခဲ့ချေ။

သူမ၏ မျက်ရည်များ ကျဆင်းလာမှု ရပ်တန့်သွားပြီး မည်သည့် ခံစားချက်ကိုမျှ မခံစားရတော့ဘဲ သူမကိုယ်သူမ တည်ရှိနေခြင်းကိုပင် မခံစားရတော့ချေ။

သူမက ရုပ်တုတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည့်အလား ဗလာဟင်းလင်းစွာ ငေးကြည့်နေရုံသာ ငေးကြည့်နေလေသည်။

သူမလည်း သေဆုံးသွားသည့်အလားပင်။

အန်းရှန်မြို့။

မြို့သခင်အိမ်တော် ခန်းမထဲတွင် စာရွက်စာတမ်းများ ရေးသားနေသော ရှန်ကျိုးလီက ရုတ်တရက် သူမ၏ စုတ်တံကို ရပ်တန့်လိုက်လေသည်။

ရှန်ကျိုးလီက ခေါင်းမော့ကာ ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ သွယ်လျသော လက်လေးက အလိုအလျောက် ရင်ဘတ်ကို တင်းကျပ်စွာ ဖိထားမိကာ သူမ၏ အသက်ရှူနှုန်းက အနည်းငယ် မြန်ဆန်လာလေသည်။

"ကျိုးလီ၊ ဘာဖြစ်လို့လဲ" ရှန်မုန် အမည်ရသော အမျိုးသမီးက စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။ "မင်း သွားနားလိုက်တာ ကောင်းမယ် ထင်တယ်။ မင်း မျက်နှာက အရမ်း ဖြူရော်နေတယ်"

"ငါ အဆင်ပြေပါတယ်" ရှန်ကျိုးလီက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး အပြင်ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ မိုးအရမ်းရွာနေတယ်နော်"

ရှန်မုန်ကလည်း လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ "တကယ်ပဲ သဲသဲမဲမဲ ရွာနေတာပဲ။ ခုနလေးတင် လုံးဝ သာယာနေတာကို"

နဂါးကံတရားအကျိုးဆက်များ စုစည်းရာနေရာဆီသို့ ပျံသန်းသွားသော လမ်းပေါ်တွင်။

လော့ယန်မှာ အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ပူပန်နေလေသည်။

ကျောက်စိမ်းသန့်စင်ခြင်းအဆင့် အောက်ရှိ ကျင့်ကြံသူများက ကောင်းကင်ယံတွင် နဂါးကံတရားအကျိုးဆက်များ စုစည်းနေသည်ကို မမြင်နိုင်ကြချေ။

သို့သော် အထက်သုံးဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအနေဖြင့် လော့ယန်က စစ်မှန်သောနဂါးတစ်ကောင် ဘေးဒဏ်ခံယူနေကြောင်းကို သေချာပေါက် အာရုံခံမိလေသည်။

ဤ စစ်မှန်သောနဂါးမှာ မည်သူဖြစ်သည်ကိုမူ လော့ယန်က သူ၏ ဂိုဏ်းတူညီလေး၏ ဇနီး ဖြစ်နိုင်ခြေ အများဆုံးဖြစ်ကြောင်း ခန့်မှန်းမိလေသည်။

လော့ယန်က သူ သွားလျှင်တောင်မှ သိပ်အများကြီး မကူညီနိုင်ကြောင်း သိထားပြီး သူ၏ ဂိုဏ်းတူညီလေးက ထိုနေရာသို့ ရောက်နေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် လော့ယန်မှာ လုံးဝ စိတ်မအေးနိုင်ခဲ့ချေ။

လော့ယန်က လမ်းတစ်ဝက်သို့ ရောက်ရှိချိန်မှာပင် ကြည်လင်သော လေပြေတစ်သုတ် တိုက်ခတ်သွားလေသည်။

ဤ ရင်းနှီးနေသော မင်ရနံ့ပါသည့် လေပြေကို ခံစားလိုက်ရသောအခါ။

လော့ယန်က ရပ်တန့်လိုက်ပြီး အဝေးသို့ ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများက သွေးရောင်လွှမ်းနေပြီး သူ၏ လက်ထဲရှိ ဓားရှည်ကို အလိုအလျောက် တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်လေသည်။

ထို အမြင့်မြတ်ဆုံး ကောင်းကင်ဘုံ နယ်မြေတွင် ရာဇပလ္လင်ပေါ်၌ ထိုင်နေသော ပုဂ္ဂိုလ်က တစ်စုံတစ်ခုကို အာရုံခံမိပြီး ရုတ်တရက် မျက်လုံးဖွင့်လိုက်လေသည်။

သူတို့က မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး သူတို့၏ ဝတ်ရုံအနားစက ရှည်လျားသော လှေကားထစ်များကို တိုက်ခတ်သွားကာ ကျယ်ပြောလှပြီး ဟာလာဟင်းလင်းဖြစ်နေသော ကောင်းကင်တရားရုံးတော်မှ အပြင်သို့ တစ်လှမ်း လှမ်းထွက်လိုက်လေသည်။

ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကြားရှိ လမ်းကြောင်းက ပြတ်တောက်နေသောကြောင့် သူတို့က အောက်ကမ္ဘာသို့ ဆင်းသက်၍ မရနိုင်ချေ။

သို့သော် သူတို့၏ နတ်ဘုရားအာရုံက ဒေသတစ်ခုဆီသို့ လွှမ်းခြုံသွားနိုင်လေသည်။

နှစ်ပေါင်း မည်မျှကြာခဲ့ပြီမှန်း မသိသော်လည်း သူတို့၏ နှလုံးသားက ဤမျှ မြန်ဆန်စွာ မခုန်ခဲ့ဖူးချေ။

နောက်ဆုံးတွင် သူတို့၏ နတ်ဘုရားအာရုံက လွင်ပြင်ငယ်တစ်ခုဆီသို့ ရောက်ရှိသွားလေသည်။

ဤ လွင်ပြင်ငယ်လေးတွင် လူသားမျိုးနွယ် ကျင့်ကြံသူများနှင့် ဘေးဒဏ်ခံယူခြင်း ပြီးဆုံးခါစ စစ်မှန်သောနဂါးတစ်ကောင် ရှိနေလေသည်။

အရေးအကြီးဆုံးမှာ သူတို့က ထိုသူ၏ အငွေ့အသက်ကို အာရုံခံမိလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

သူက ယခုလေးတင် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီး ဝိညာဉ်လွင့်စင် ပျက်စီးခြင်းသို့ပင် ရောက်ရှိသွားခဲ့သော်လည်း သူတို့က ဂရုမစိုက်ခဲ့ချေ။

မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးမြို့တော်ရှိ ခြံဝင်းငယ်လေးတစ်ခုတွင် အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးက စာအုပ်တစ်အုပ်ကို လှန်လှောဖတ်ရှုနေလေသည်။

ဤ ခြံဝင်းငယ်လေးမှာ အမျိုးသမီး၏ ဆရာ ဖြစ်သူ နေထိုင်ခဲ့ဖူးသော နေရာဖြစ်သည်။

ဆရာ ထွက်သွားပြီးနောက် သူမက ပြောင်းရွှေ့လာခဲ့သည်။

ပြီးတော့ သူမ ဖတ်နေသော စာအုပ်မှာ 'အသိနှင့်အလုပ် ပေါင်းစပ်ခြင်း ရှင်းလင်းချက်' ဟု အမည်ရလေသည်။

၎င်းသည် ဆရာ သူမအတွက် ချန်ထားရစ်ခဲ့သော မူရင်းစာအုပ်လည်း ဖြစ်သည်။

ဆရာ ထွက်သွားပြီးကတည်းက ရွှီယွဲ့ရိုက 'အသိနှင့်အလုပ် ပေါင်းစပ်ခြင်း ရှင်းလင်းချက်' ကို သေချာစွာ ကူးယူရေးသားပြီး ကွန်ဖြူးရှပ်ကျောင်းတော်သို့ ပေးပို့ခဲ့လေသည်။

ထို့နောက် ကွန်ဖြူးရှပ်ကျောင်းတော်က ဤစာအုပ်ကို ပုံနှိပ်ပြီး အနန္တဓမ္မလောက တစ်ခွင်သို့ ဖြန့်ဝေခဲ့လေသည်။

ဤစာအုပ်က ယခုအခါ ပညာရှင်တိုင်း ဖတ်ရှုရမည့် ဂန္ထဝင်ကျမ်းများထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ရွှီယွဲ့ရိုက လက်ဖက်ရည်ကျိုမီးဖိုပေါ်တွင် တင်ထားသော လက်ဖက်ရည်အိုးကို ယူရန် လက်ဆန့်ထုတ်လိုက်ချိန်မှာပင်။

"ဒိုင်း" ဟူသော အသံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရလေသည်။

လက်ဖက်ရည်အိုးက ရုတ်တရက် ကွဲအက်သွားပြီး လက်ဖက်ရည်များက နေရာအနှံ့ ပက်ဖြန်းသွားလေသည်။

"ဆရာ"

ရွှီယွဲ့ရိုက စိုးရိမ်ပူပန်နေသော သူမ၏ ရင်ဘတ်ကို ဖိလိုက်ပြီး မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းရှိ ဦးတည်ရာတစ်ခုဆီသို့ ကြည့်လိုက်လေသည်။

မိစ္ဆာကမ္ဘာ၊ မန်ယွဲ့တိုင်းပြည်၏ မြို့တော်အောက်တွင်။

ဟဲ့ယဲ့ယဲ့က မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးမြို့တော် တပ်မတော်ကို ဦးဆောင်ကာ တိုက်ပွဲဝင်နေလေသည်။

သူမ၏ လက်ထဲရှိ အနက်ရောင် တံစဉ်းရှည်ကြီးကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်တိုင်း မိစ္ဆာမျိုးနွယ်ဝင် ရာပေါင်းများစွာက သူမ၏ ဓားသွားအောက်တွင် သေဆုံးသွားသော ဝိညာဉ်များ ဖြစ်လာကြလေသည်။

တာ့ခွိုက်ထို ဟဲ့ကန်းက ဧရာမ ပုဆိန်ကြီးကို ကိုင်ဆောင်ကာ သားရဲဆိုးကြီးတစ်ကောင်အလား တိုက်ပွဲမြေပြင်တစ်လျှောက် ရမ်းကားနေလေသည်။

မန်ယွဲ့တိုင်းပြည်က မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးမြို့တော် တပ်မတော်နှင့် တိုက်ပွဲမြေပြင်တွင် မတိုက်ခိုက်လိုကြချေ။

သို့သော် မကြာမီက မန်ယွဲ့တိုင်းပြည် မြို့တော်၏ မြို့စောင့်မှော်ဝင်္ကပါမှာ ချိုးဖျက်ခံလိုက်ရပြီး ဟဲ့ယဲ့ယဲ့၏ ဆဲဆိုမှုများက အလွန်အမင်း ကြမ်းတမ်းလွန်းလှလေသည်။

ထို့အပြင် မန်ယွဲ့တိုင်းပြည်၏ ဘုရင်မှာ မူလကတည်းက အလွန်အမင်း ဒေါသကြီးသော မိစ္ဆာဧကရာဇ်တစ်ပါး ဖြစ်ပြီး ဒေါသတကြီးဖြင့် သူ၏ တပ်မတော်ကို ဦးဆောင်ကာ ရန်သူကို ရင်ဆိုင်ရန် ထွက်လာခဲ့လေသည်။

ဟဲ့ယဲ့ယဲ့က ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တိုးလိုက်လေသည်။

ထို မသေမျိုးအဆင့် ဘုရင် တုံ့ပြန်နိုင်ခြင်း မရှိမီမှာပင် ဟဲ့ယဲ့ယဲ့၏ တံစဉ်းက သူ၏ ခေါင်းကို ဖြတ်တောက်သွားပြီး ဖြစ်သည်။

"ဖူး"

ဟဲ့ယဲ့ယဲ့က ရှန်းကျာသီးစေ့တစ်စေ့ကို ထွေးထုတ်လိုက်သည် ထိုအစေ့နှင့်အတူ ကျဆင်းလာသည်မှာ မိစ္ဆာဧကရာဇ်၏ ဦးခေါင်းပင် ဖြစ်သည်။

မန်ယွဲ့မြို့တော်၏ ဘုရင် သေဆုံးသွားပြီးနောက် မိစ္ဆာတပ်မတော်မှာ လုံးဝ ပြိုကျသွားပြီး အထိတ်တလန့် ထွက်ပြေးကြလေတော့သည်။

ဟဲ့ယဲ့ယဲ့က သူမ၏ တံစဉ်းကို ရှေ့သို့ ညွှန်ပြလိုက်ပြီး သူမ၏ အသံက စစ်သားတိုင်း၏ နားထဲသို့ ပျံ့နှံ့သွားလေသည်: "မြို့ကို ချိုးဖျက်ကြ"

မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးမြို့တော် တပ်မတော်က မြို့ထဲသို့ ချိုးဖောက် ဝင်ရောက်သွားချိန်တွင်။

ဤသည်မှာ ဟဲ့ယဲ့ယဲ့က မိစ္ဆာမျိုးနွယ် တိုင်းပြည် ဆယ့်သုံးခုကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့ပြီဖြစ်ကြောင်း ဆိုလိုလေသည်။

ဟဲ့ယဲ့ယဲ့က မြို့ထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် ပြင်ဆင်နေချိန်မှာပင်။

ရုတ်တရက် ဟဲ့ယဲ့ယဲ့က ရပ်တန့်သွားပြီး အနန္တဓမ္မလောကရှိ ဦးတည်ရာတစ်ခုဆီသို့ ကြည့်လိုက်လေသည်။

"ရှီးကျွင်း"

ဟဲ့ယဲ့ယဲ့က လှမ်းခေါ်လိုက်လေသည်။

"မြို့သခင်" အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ဟဲ့ယဲ့ယဲ့၏ ဘေးတွင် ချက်ချင်း ပေါ်လာလေသည်။

"မြို့တော်ကို လုယက်ပြီးတာနဲ့ တပ်မတော်ကို ဦးဆောင်ပြီး မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးမြို့တော်ကို ချက်ချင်း ပြန်ဆုတ်ကြ။ ဆက်ပြီး ရှေ့တိုးဖို့ မလိုတော့ဘူး။ တပ်မတော် တစ်ခုလုံးကို မင်းရဲ့ ကွပ်ကဲမှုအောက်မှာ ထားခဲ့တယ်" ဟဲ့ယဲ့ယဲ့က ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆို မြို့သခင်ကရော" ရှီးကျွင်းက မှင်တက်သွားပြီး နားမလည်နိုင်စွာ မေးလိုက်သည်။ "မြို့သခင်က တပ်မတော်နဲ့အတူ ပြန်မလိုက်ဘူးလား"

"တစ်ယောက်ယောက်က စစ်ပွဲစွမ်းဆောင်ရည်မှတ်ကို ပစ္စည်းတစ်ခုနဲ့ လဲလှယ်လိုက်လို့လေ။ ဒီအဘွားကြီးက အခု အနန္တဓမ္မလောကကို ပြန်သွားရတော့မယ်"

သူမ စကားပြောအပြီးတွင် ဟဲ့ယဲ့ယဲ့က သူမ၏ လည်ပင်းရှိ ဆွဲကြိုးကို ဖြုတ်ယူလိုက်လေသည်။

ဤ ဆွဲကြိုးမှာ ပထမအဆင့် မှော်ရတနာတစ်ခု ဖြစ်ပြီး ကမ္ဘာနှစ်ခုကို ချက်ချင်း ဖြတ်ကျော်နိုင်စွမ်း ရှိသော်လည်း တစ်ကြိမ်သာ အသုံးပြုနိုင်လေသည်။

ဟဲ့ယဲ့ယဲ့က ဆွဲကြိုးကို အသက်သွင်းလိုက်သည်; ဆွဲကြိုးက ဟင်းလင်းပြင်ကို ဆုတ်ဖြဲလိုက်ပြီး လိမ်ယှက်နေသော ပုံရိပ်ယောင် တံခါးတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်လေသည်။

ဟဲ့ယဲ့ယဲ့က သူမ၏ တံစဉ်းကို ကိုင်ဆောင်လျက် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားလေသည်။

သမင်ဖြူကျောင်းတော်။

မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းနေလေသည်။

သမင်ဖြူကျောင်းတော်၏ ကျောင်းအုပ်ကြီး ရှန်ချီက အိမ်ခေါင်မိုးစွန်းအောက်တွင် ရပ်နေပြီး ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်ရှိ မိုးစက်မိုးပေါက်များကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေလေသည်။

"ကျောင်းအုပ်ကြီး"

ပိုင်ဟဲ့တောင်ထွတ်၏ တောင်ထွတ်သခင်က ပျံသန်းလာပြီး အခန်းထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ဝင်ရောက်လာလေသည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ" ရှန်ချီက လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ စိတ်အခြေအနေမှာ လေးလံနေလေသည်။

"ကျောင်းအုပ်ကြီး၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ပိုင်မိုတောင်ထွတ်ကို ချက်ချင်း သွားကြည့်ပေးပါ အဲဒီမှာ ကြီးမားတဲ့ ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်နေပြီ" ကျောင်းတော်ညွှန်မှူးက အလောတကြီး ပြောလိုက်သည်။

ရှန်ချီက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ခြံဝင်းထဲမှ ထွက်လာကာ ခြေလှမ်းအနည်းငယ်ဖြင့် ပိုင်မိုတောင်ထွတ်သို့ ရောက်ရှိသွားလေသည်။

အထက်သို့ မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ တောင်ထွတ်၏ အထက်တည့်တည့်ရှိ တိမ်တိုက်များတွင် ပုံရိပ်ယောင် နဂါးအရိပ်တစ်ခုက ကောင်းကင်ယံ၌ လှည့်ပတ်နေပြီး အသံတိတ် ဟောက်နေကာ ငိုကြွေးနေပုံရလေသည်။

အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်သောအခါ ရေလှိုင်းများက ရေကာတာကို ချိုးဖောက်သွားပြီး တောင်များနှင့် သစ်တောများကို တိုက်စားနေလေသည်။

ဤ မိုရေကန်က မိုင်တစ်ထောင်အထိ စီးဆင်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်လေသည်။

အခန်း ၁၆၄ ဒီအမျိုးသမီး၊ သူမကို ငါကာကွယ်ပေးမယ်

သည်းထန်သော မိုးဖွဲဖွဲက လောကကြီးကို လွှမ်းခြုံထားလေသည်။

အဖြူရောင် ဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီးက နေရာတွင် တစ်ကိုယ်တည်း ဒူးထောက်နေလေသည်။

ရေတံခွန်အလား မိုးရေများက သွန်းချလာပြီး သူမ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်ကာ သူမ၏ နှင်းကဲ့သို့ ဖြူစင်သော ငွေရောင်ဆံပင်များကို လုံးဝ စိုရွှဲသွားစေသည်။

သူမ၏ ရွှေရောင် ဒေါင်လိုက် သူငယ်အိမ်များက ဟာလာဟင်းလင်းဖြစ်ကာ တိတ်ဆိတ်နေပြီး သူမ၏ လက်ဖဝါးထဲရှိ အကြေးခွံကိုသာ စိုက်ကြည့်နေလေသည်။

သူမက မလှုပ်မယှက် ဒူးထောက်နေပြီး ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူမအတွက် အချိန်ကာလများပင် ရပ်တန့်သွားသည့်အလားပင်။

သူမက အသက်ရှင်နေထိုင်ရန် အကြောင်းပြချက်ကို လုံးဝ ဆုံးရှုံးသွားပုံရလေသည်။

ကောင်းကင်ယံတွင် ဝဲပျံနေကြသော ကျင့်ကြံသူအများအပြားက သူတို့၏ အကြည့်များကို ဖုန်းချန်းချိုးဆီသို့ လှည့်လိုက်ကြလေသည်။

ဤအချိန်တွင် အနီးနားရှိ ထျန်းချုံးတာအိုရှင်ကလည်း ဘိုင်ရုရွှယ်ကို အကဲခတ်နေလေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ဖုန်းချန်းချိုးက သူ၏ လက်မောင်းကို ခံစားချက်မဲ့စွာ ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး ရှေ့သို့ ပြတ်သားစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်လေသည်: "သူမကို သတ်လိုက်"

ဖုန်းချန်းချိုး၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကျင့်ကြံသူအားလုံးက ချက်ချင်း လှုပ်ရှားလိုက်ကြပြီး ဘိုင်ရုရွှယ်ကို နေရာမှာတင် အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းရန် ရည်ရွယ်လိုက်ကြလေသည်။

ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများဖြစ်ကြသော ထျန်းချုံးတာအိုရှင်နှင့် ဖုန်းချန်းချိုးတို့ကလည်း ဘိုင်ရုရွှယ်ဆီသို့ ပြေးဝင်သွားကြလေသည်။

ထျန်းချုံးတာအိုရှင်၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် နောင်တရသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားလေသည်။

ဤ စစ်မှန်သောနဂါး သေဆုံးသွားပြီးနောက် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အခြားသူများနှင့်အတူ အတင်းအကျပ် ခွဲဝေယူရဖွယ် ရှိလေသည်။

သို့သော် ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဤလူများ၏ အကူအညီဖြင့် အထူးသဖြင့် ဖုန်းချန်းချိုး ရှိနေသောကြောင့် ဘိုင်ရုရွှယ်က သေချာပေါက် ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ သူမက ဒီနေ့ သေချာပေါက် သေဆုံးရမည် ဖြစ်သည်

တကယ်တော့၊

ဘိုင်ရုရွှယ်အတွက်မူ သူမက အသက်ရှင်ရန် ရည်ရွယ်ချက် လုံးဝ မရှိပုံရလေသည်။

ရှောင်မို၏ ဝိညာဉ်က လွင့်စင်ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူမက သူ့ကို ဘယ်တော့မှ ပြန်ရှာတွေ့နိုင်တော့မည် မဟုတ်ချေ။

ထိုသို့ဆိုလျှင် ဤလောကကြီးက သူမအတွက် ဘာအဓိပ္ပာယ် ရှိတော့မည်နည်း။

"ရှောင်မို။ ခဏလောက် စောင့်ပါဦး၊ ကျွန်မ ရှင့်ဆီ လိုက်လာခဲ့ပါ့မယ်"

ဘိုင်ရုရွှယ်က ခေါင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ မော့လိုက်ပြီး ရှောင်မို၏ ဝိညာဉ် လွင့်စင်ပျောက်ကွယ်သွားရာ ဦးတည်ရာသို့ ကြည့်လိုက်လေသည်။

ကျင့်ကြံသူများစွာ အနီးသို့ ပြေးဝင်လာသော်လည်း သူမ၏ မျက်လုံးများ၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာတွင် ကျယ်ပြောလှသော ကောင်းကင်ယံကိုသာ ရောင်ပြန်ဟပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

"ဂါး"

နဂါးဟောက်သံကြီးက ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် လူတိုင်း၏ အမြင်အာရုံ၌၊

အဖြူရောင်နဂါးက ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်သွားလေသည်

စစ်မှန်သောနဂါး၏ သွေးဆက်နွယ်မှုစွမ်းအားမှ မြစ်ဖျားခံသော အမြင့်မြတ်ဆုံး ဖိအားက ထိုနေရာရှိ ကျင့်ကြံသူတိုင်း၏ စိတ်နှလုံးများကို ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

သူတို့၏ အဆင့်နှင့် ကျင့်ကြံမှုများ မည်မျှပင် နက်ရှိုင်းစေကာမူ သူတို့၏ အရိုးများထဲတွင် စွဲထင်နေသော ရှေးဟောင်း အကြောက်တရားက သူတို့ကို အလိုအလျောက် ချွေးအေးများ ပျံသွားစေသည်။

အဖြူရောင်နဂါးက ကျောက်စိမ်းသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို ပထမဆုံး ပစ်မှတ်ထားလိုက်ပြီး ၎င်း၏ ဧရာမ နဂါးလက်သည်းကြီးဖြင့် ရိုက်ချလိုက်ရာ သူ့ကို သွေးမှုန်များအဖြစ် ချက်ချင်း ကြွေမွသွားစေသည်။

ယင်းနောက် ချက်ချင်းပင် သူမက ကိုယ်ကို ရုတ်တရက် လိမ်လိုက်ပြီး အလွန်အမင်း အေးခဲသော အငွေ့အသက်များ ပါဝင်သည့် နဂါးအသက်ရှူငွေ့တစ်ခုကို မသေမျိုးအဆင့် အဘိုးအိုကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဆီသို့ မှုတ်ထုတ်လိုက်လေသည်။

မသေမျိုးအဆင့် အဘိုးအို၏ နှလုံးသားက သတိပေးချက်များ အော်ဟစ်နေလေသည်; သူက လက်သင်္ကေတများကို အလျင်စလို ဖွဲ့စည်းကာ ရွတ်ဆိုလိုက်ပြီး သာမန်ဟုထင်ရသော မိုးမခရွက်တစ်ရွက်ကို လျင်မြန်စွာ ဖန်ဆင်းလိုက်လေသည်။

မိုးမခရွက်က သူ၏ လက်ထဲမှ ထွက်ခွာသွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ၎င်းက လေနှင့်ဆန့်ကျင်ကာ လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာပြီး နဂါးအသက်ရှူငွေ့က သူ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာချိန်မှာပင် အတားအဆီးတစ်ခုအဖြစ် သီသီလေး ဖွဲ့စည်းသွားလေသည်။

သို့သော် ဤ မိုးမခရွက် မှော်ရတနာက နဂါးအသက်ရှူငွေ့နှင့် ထိတွေ့လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် လျင်မြန်စွာ အေးခဲသွားပြီး အသက်တစ်ဝက်ပင် မရှူရသေးမီ အရိုးကွဲမတတ် အေးစက်မှုကြားတွင် ပေါက်ကွဲထွက်သွားလေသည်

မသေမျိုးအဆင့် အဘိုးအိုက လက်သင်္ကေတများကို အလျင်စလို ထပ်မံ ဖွဲ့စည်းလိုက်ပြီး သူ၏ ရှေ့တွင် ထူထဲသော မှော်အကာအကွယ်တစ်ခုကို လျင်မြန်စွာ ဖန်တီးလိုက်လေသည်။

"ဝုန်း"

စစ်မှန်သောနဂါး၏ စွမ်းအားများ အပြည့်အဝ ပါဝင်နေသော နဂါးအသက်ရှူငွေ့က အကာအကွယ်ကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားလေသည်။ အဘိုးအိုက ဥက္ကာပျံတစ်ခုနှင့် ရိုက်ခတ်ခံလိုက်ရသည့်အလား အောက်ဘက်ရှိ လွင်ပြင်ပေါ်သို့ ကြယ်ပျံတစ်စင်းအလား ပြုတ်ကျသွားပြီး ချက်ချင်းပင် ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများ ရရှိကာ သတိလစ်သွားလေသည်။

သူ မသေဆုံးသွားသော်လည်း သူ နိုးလာခဲ့လျှင်တောင်မှ သူ၏ အုတ်မြစ်ကို ထိခိုက်သွားဖွယ်ရှိပြီး ဤဘဝတွင် မဟာတာအိုအတွက် မျှော်လင့်ချက် ရှိတော့မည် မဟုတ်ချေ။

"ယုတ်မာတဲ့ သားရဲ ဒီလောက် မာနမကြီးစမ်းပါနဲ့"

ကောင်းကင်ယံဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ် ဖုန်းချန်းချိုးက မျက်မှောင်ကို ပြင်းထန်စွာ ကြုတ်လိုက်ပြီး ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်ကာ သူ၏ ဝတ်ရုံလက်မောင်းစကျယ်ကြီးကို ပြင်းထန်စွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်လေသည်။

ရှုပ်ထွေးပြီး နက်နဲသော အစီအရင်များစွာက လေဟာပြင်ထဲမှ ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာပြီး ဧရာမ အဖြူရောင်နဂါးကို အလယ်ဗဟိုတွင် ခိုင်မြဲစွာ ချုပ်နှောင်လိုက်လေသည်။

မှော်ဝင်္ကပါများအားလုံးက တစ်ပြိုင်နက်တည်း အသက်ဝင်လာပြီး အစီအရင်ထဲတွင် မိမိနေသော အဖြူရောင်နဂါးကို လုံးဝ ဖျက်ဆီးပစ်ရန် ရည်ရွယ်လေသည်။

သို့သော် ဘိုင်ရုရွှယ်က ဤအစီအရင်များကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုလိုက်ပြီး သူမ၏ နဂါးအမြီးကို ဧရာမ အင်အားဖြင့် တံမြက်စည်းလှည်းသလို ရိုက်ထုတ်လိုက်ရာ ကောင်းကင်ကို ခွဲဖြာပစ်မည့် ဧရာမ ပုဆိန်ကြီးတစ်ခုအလားပင်။

ဖျက်ဆီး၍မရနိုင်ဟု ထင်ရသော ထို မှော်ဝင်္ကပါများက သူမ၏ ကြမ်းတမ်းသော တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် ရေခဲလွှာပါးပါးလေးများအလား ချက်ချင်း ကြွေမွသွားလေသည်။

လွတ်မြောက်သွားသော အဖြူရောင်နဂါးက ကြီးမြတ်ခမ်းနားသော နဂါးခေါင်းကို မြင့်မားစွာ မော့လိုက်ပြီး နဂါးအသက်ရှူငွေ့ကို နောက်တစ်ကြိမ် မှုတ်ထုတ်လိုက်လေသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် နဂါးအသက်ရှူငွေ့က အလွန်အမင်း နက်ရှိုင်းသော အေးစက်မှု မဟုတ်တော့ဘဲ အရာအားလုံးကို ပြာကျသွားစေနိုင်စွမ်းရှိသော လောင်ကျွမ်းနေသည့် အဖြူရောင် မီးတောက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်

လောကရှိ ကြီးမြတ်သော ထူးဆန်းသည့် မီးတောက်ကြီး ဆယ်မျိုးအနက် မီးတောက်တစ်မျိုးမှာ စစ်မှန်သောနဂါး၏ လောင်ကျွမ်းနေသည့် မီးတောက်ပင် ဖြစ်သည်။

ဖုန်းချန်းချိုးက ၎င်းကို ထိပ်တိုက် မရင်ဆိုင်ရဲချေ။ သူက သူ၏ ကျယ်ဝန်းသော လက်စွပ်ထဲမှ ကျောက်စိမ်းပြာရောင် ရတနာပန်းအိုးတစ်လုံးကို ချက်ချင်း ဆွဲထုတ်လိုက်လေသည်။

ထိုပန်းအိုးထဲတွင် ဖုန်းဆိုးမြေ၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာမှ စုဆောင်းထားသည့် ယင်ဓာတ်နှင့် အေးစက်သော ဂုဏ်သတ္တိများ အလွန်အမင်း ပါဝင်သော မြေအောက်စမ်းရေများ ပါရှိလေသည်။ ဤသည်မှာ မူလက ဆေးဖော်စပ်ရာတွင် သူ အသုံးပြုရန် ဖြစ်သော်လည်း ယခု နဂါးမီးတောက်ကို ခုခံရန် အသုံးပြုခြင်းက အလွန်အမင်း သင့်လျော်နေလေသည်။

မြေအောက်စမ်းရေများက လောင်ကျွမ်းနေသော အဖြူရောင် နဂါးမီးတောက်နှင့် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားပြီး ကောင်းကင်ကို ဖုံးကွယ်သွားမည့် ဧရာမ မြူခိုးများအဖြစ် ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်သွားလေသည်။

ဖုန်းချန်းချိုးက သူ၏ လက်စွပ်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ဝှေ့ယမ်းကာ သူ၏ရှေ့တွင် ကျန်ရစ်နေသော မြူခိုးများကို ဖယ်ရှားလိုက်ချိန်တွင်၊

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များကို သယ်ဆောင်လာသည့် ဘိုင်ရုရွှယ်၏ ဧရာမ နဂါးကိုယ်ထည်ကြီးက အခြားတစ်ဖက်ရှိ ထျန်းချုံးတာအိုရှင်ဆီသို့ ပြေးဝင်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

ထျန်းချုံးတာအိုရှင်၏ မျက်နှာထားက ပြင်းထန်စွာ ပြောင်းလဲသွားလေသည်။ သူက လက်သင်္ကေတများကို အလျင်စလို ဖွဲ့စည်းကာ ရွတ်ဆိုလိုက်ပြီး အရာအားလုံးကို ဖိနှိပ်နိုင်သည့် အင်အားဖြင့် အဖြူရောင်နဂါးပေါ်သို့ ကျဆင်းလာသော ထူးကဲသော စေတီတော်ကို အသက်သွင်းလိုက်လေသည်။

သို့သော် ဘိုင်ရုရွှယ်က ၎င်းကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုလိုက်လေသည်။

မာကျောသော နဂါးအကြေးခွံများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသည့် သူမ၏ အမြီးရှည်က ခွန်အားများကို စုစည်းကာ ထူးကဲသော စေတီတော်ကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်လေသည်။

"ဒေါင်"

သတ္တုချင်း ရိုက်ခတ်သည့် နားကွဲမတတ် အသံကြီးက ကောင်းကင်ယံတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး ထူးကဲသော စေတီတော်မှာ ဤကြမ်းကြုတ်သော အမြီးရိုက်ချက်ကြောင့် အဝေးသို့ လွင့်စင်သွားလေသည်

ထူးကဲသော စေတီတော်မှ ကြွင်းကျန်ရစ်သော တုန်ခါမှုကြောင့် ဘိုင်ရုရွှယ်က သူမ၏ လည်ချောင်းထဲတွင် ချိုမြိန်သော အရသာတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူမ၏ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများကို တုန်လှုပ်သွားစေသော်လည်း။

သူမ၏ စစ်မှန်သောနဂါး ကိုယ်ထည်က ထျန်းချုံးတာအိုရှင်၏ အရှေ့တည့်တည့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်

"ဝုန်း"

ထျန်းချုံးတာအိုရှင်က အနည်းငယ်မျှ အင်အားမလျှော့ရဲဘဲ အတင်းအကျပ် ပြေးဝင်လာသော အဖြူရောင်နဂါးကို တိုက်ခိုက်ရန် သူ၏ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ဓမ္မပုံရိပ်ယောင်ကို ချက်ချင်း အသုံးချလိုက်လေသည်

ဘိုင်ရုရွှယ်က နဂါးအသွင်ပြောင်းခြင်း ဘေးဒဏ်ကို ယခုလေးတင် ခံယူပြီးစီးထားသော်လည်း သူမ၏ အဆင့်မှာ မတည်ငြိမ်သေးဘဲ ကောင်းကင်ဘေးဒဏ်၏ မိုးကြိုးပြစ်ဒဏ်ကြောင့် ကိုယ်တွင်းဒဏ်ရာများ ရရှိထားဆဲဖြစ်ကာ အားအနည်းဆုံး အခြေအနေတွင် ရှိနေလေသည်။

သို့သော် ထျန်းချုံးတာအိုရှင်နှင့် ရှောင်မိုတို့က ယခင်က အချိန်အကြာကြီး တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသောကြောင့် ကြီးမားသော ခွန်အားကုန်ခန်းမှုများ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပြီး သူ၏ လက်ရှိ အခြေအနေမှာလည်း သိပ်မကောင်းလှချေ။

ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ ထျန်းချုံးတာအိုရှင်က ဤ စစ်မှန်သောနဂါး—နှစ်ပေါင်းတစ်သောင်းအတွင်း အောင်မြင်စွာ ဘေးဒဏ်ခံယူပြီး လူသားအသွင်ပြောင်းနိုင်ခဲ့သော တစ်ကောင်တည်းသော နဂါး—ကို ပြင်းထန်စွာ အထင်သေးခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

လုံးဝ တံဆိပ်အချိုးခံလိုက်ရသော နဂါးမျိုးနွယ်၏ ကံတရားအကျိုးဆက်များက ယခုအခါ သူမအပေါ်တွင် လုံးလုံးလျားလျားနီးပါး ထပ်တူကျနေပြီး သူမ၏ ခွန်အားကို သူ တစ်ကိုယ်တည်း မည်သည့်အခါမျှ မခုခံနိုင်သော အရာတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားစေလေသည်။

"တာအိုရောင်းရင်းဖုန်း မြန်မြန် လာကူပါဦး"

ထျန်းချုံးတာအိုရှင်၏ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ဓမ္မပုံရိပ်ယောင်က အဖြူရောင်နဂါး၏ တိုက်ခိုက်မှုများကြောင့် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်နှက်ခံရပြီး လုံးဝ ပြိုကျလုမတတ် ယိမ်းယိုင်နေချိန်တွင် သူက ဖုန်းချန်းချိုးထံ အကူအညီတောင်းခံလိုက်လေသည်။

ဖုန်းချန်းချိုးက မျက်မှောင်ကို တင်းကျပ်စွာ ကြုတ်လိုက်လေသည်။

သူ၏ စိတ်နှလုံး နက်ရှိုင်းသော နေရာတွင် သူက ထျန်းချုံးတာအိုရှင်ကို တကယ်တော့ ရွံရှာလေသည်။

ဤအဘိုးကြီးက သူ့ကိုယ်သူနှင့် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ဂိုဏ်း၏ အကျိုးစီးပွားကိုသာ ဂရုစိုက်သည်ဟု သူ အမြဲတမ်း ယုံကြည်ထားလေသည်။

နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လျှင် အနန္တဓမ္မလောက တစ်ခုလုံး၏ အတက်အကျက နောက်တန်းသို့ ရောက်သွားလေသည်။

ဆိုဖွယ်ရာ မရှိ၊ ဤတိုက်ပွဲမြေပြင်သို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် ဗေဒင်တွက်ချက်မှုတွင် အလွန်အမင်း ကျွမ်းကျင်သော ဖုန်းချန်းချိုးက ဇာတ်လမ်းအစအဆုံးကို တွက်ချက်သိရှိပြီးဖြစ်ရာ ထျန်းချုံးတာအိုရှင်၏ လုပ်ရပ်များအပေါ် ပို၍ပင် အထင်အမြင်သေးသွားစေလေသည်။

သူတို့ရှေ့ရှိ ဘေးအန္တရာယ်အားလုံးနီးပါးမှာ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်လက်ဖြင့် လှုံ့ဆော်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်

သို့သော် အနန္တဓမ္မလောကနှင့် မိစ္ဆာကမ္ဘာတို့ကြားရှိ စစ်ပွဲကြီးမှာ တကယ်တမ်း ငြိမ်သက်သွားခြင်း မရှိသေးချေ。

အနန္တဓမ္မလောကက ထျန်းချုံးတာအိုရှင်ကဲ့သို့ ထိပ်တန်း တိုက်ခိုက်ရေး ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးကို လိုအပ်နေဆဲဖြစ်သည်; သူ ဒီနေရာမှာ သေဆုံးသွားတာကို သူ လုံးဝ လက်ပိုက်ကြည့်နေလို့ မရချေ။

ဖုန်းချန်းချိုး၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး လုံးဝ မည်းနက်နေသော ရိုးရှင်းပြီး ရှေးကျသည့် မက်မွန်သစ်သားဓားတစ်လက်ကို ပြတ်သားစွာ ဆင့်ခေါ်လိုက်လေသည်။

ဤ မက်မွန်သစ်သားဓားမှာ တစ်ပိုင်းမသေမျိုးလက်နက် အဆင့်ရှိ မှော်ရတနာတစ်ခုသာ ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းက ဖုန်းချန်းချိုး ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းကြောင်းပေါ်သို့ စတင် လျှောက်လှမ်းကတည်းက သူ့အနားတွင် ရှိနေခဲ့ပြီး နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ ပြုစုပျိုးထောင်ကာ သန့်စင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဖုန်းချန်းချိုး၏ လက်ထဲတွင် ဤ မွေးရာပါ မက်မွန်သစ်သားဓား ထုတ်လွှတ်နိုင်သော စွမ်းအားက သာမန် မသေမျိုးလက်နက်များကိုပင် ကျော်လွန်ရန် လုံလောက်လေသည်။

"သွား"

ဖုန်းချန်းချိုးက သူ၏ ဓားလက်ချောင်းများကို ပူးလိုက်ပြီး ဘိုင်ရုရွှယ်ဆီသို့ အဝေးမှ ညွှန်ပြလိုက်လေသည်။

အနက်ရောင် မက်မွန်သစ်သားဓားက ကြည်လင်သော ဓားအော်သံတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး မယုံနိုင်လောက်အောင် လျင်မြန်သော အနက်ရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ မိုးရေစက်များကို ဆုတ်ဖြဲလျက် အဖြူရောင်နဂါးဆီသို့ တည့်မတ်စွာ ထိုးစိုက်သွားလေသည်

ဖုန်းချန်းချိုးက ဤ ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် ဘိုင်ရုရွှယ်ကို တိုက်ရိုက် သတ်ဖြတ်နိုင်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ချေ။

ဘိုင်ရုရွှယ်က ဤတိုက်ခိုက်မှုကြောင့် အာရုံလွှဲခံရပြီး ကာကွယ်ရန် အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးခံရမည်ဖြစ်ကာ အန္တရာယ်ကျရောက်နေသော ထျန်းချုံးတာအိုရှင်အတွက် အသက်ရှူချောင်မည့် အခိုက်အတန့်လေးတစ်ခုကို ဝယ်ယူပေးနိုင်ရန်သာ သူ မျှော်လင့်ခဲ့လေသည်။

သို့သော် လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်မှာ

ဘိုင်ရုရွှယ်က မက်မွန်သစ်သားဓားကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

သူမက သေလမ်းကို ရှာဖွေနေသည့်အလားပင်။

သို့သော် မသေဆုံးမီ သူမ၏ တစ်ခုတည်းသော စွဲလမ်းမှုမှာ သူမရှေ့တွင် ရပ်နေသော ဤအဘိုးကြီးယုတ်ကို ဦးစွာ သတ်ဖြတ်ရန်ပင် ဖြစ်သည်

"ဂါး"

ဘိုင်ရုရွှယ်က ကောင်းကင်ယံသို့ နဂါးဟောက်သံကြီးတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် စစ်မှန်သောနဂါး၏ သွေးဆက်နွယ်မှုစွမ်းအားဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ဆင့်ခေါ်ခံရသော ရှေးခေတ်မှ သေဆုံးသွားသည့် နဂါးမျိုးနွယ်ဝင်များ၏ ကြွင်းကျန်ရစ်သော ဝိညာဉ်များနှင့် စွဲလမ်းမှုများက တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကြပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ခေတ်ကာလများတစ်လျှောက် စုဆောင်းလာခဲ့သည့် နာကြည်းမှုများကို သယ်ဆောင်လျက် ထျန်းချုံးတာအိုရှင်ဆီသို့ ရူးသွပ်စွာ ပြေးဝင်သွားကြလေသည်။

ထျန်းချုံးတာအိုရှင်မှာ မှင်တက်သွားလေသည်။ ဤအချိန်တွင် သူက နဂါးနှလုံးသား သို့မဟုတ် နဂါးသွေးကို မည်သို့လျှင် ဂရုစိုက်နိုင်တော့မည်နည်း။ သူ၏ တစ်ခုတည်းသော အတွေးမှာ မည်သည့်စျေးနှုန်းကို ပေးရပါစေ ဤနေရာမှ ထွက်ပြေးရန်ပင် ဖြစ်သည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့်၊ နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

မရေမတွက်နိုင်သော ကြွင်းကျန်ရစ်သည့် နဂါးမျိုးနွယ်၏ ဝိညာဉ်များက မျက်မြင်မရသော သံကြိုးများအလား လုပ်ဆောင်ကြပြီး ထျန်းချုံးတာအိုရှင်၏ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ဓမ္မပုံရိပ်ယောင်နှင့် သူ၏ စစ်မှန်သော ကိုယ်ထည်ကို ခိုင်မြဲစွာ ချုပ်နှောင်လိုက်လေသည်။

ထူးကဲသော စေတီတော်က ၎င်း၏ သခင်ကို ကယ်တင်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း ဘိုင်ရုရွှယ်က နဂါးမျိုးနွယ်၏ မွေးရာပါ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တစ်ခုကို အသက်သွင်းလိုက်ရာ ဝန်းကျင်ရှိ တိမ်တိုက်များနှင့် မြူခိုးများက ဧရာမ တိမ်တိုက်မြူခိုး စစ်မှန်သောနဂါးတစ်ခုအဖြစ် ချက်ချင်း စုစည်းသွားပြီး ထူးကဲသော စေတီတော်ကို တင်းကျပ်စွာ ရစ်ပတ်ကာ ရွေ့လျားမရအောင် ပြုလုပ်လိုက်လေသည်။

ယင်းနောက် ချက်ချင်းပင် ဘိုင်ရုရွှယ်၏ ဧရာမ နဂါးခေါင်းကြီးက နောက်တစ်ဖန် မြင့်မားစွာ မော့တက်သွားလေသည်။

စစ်မှန်သောနဂါး၏ လောင်ကျွမ်းနေသည့် မီးတောက်၊ မိုးကြိုးနှင့် နက်ရှိုင်းသော နှင်းခဲများက သူမ၏ နဂါးခေါင်းရှေ့တွင် ဒေါသတကြီး စုစည်းကာ ဖိသိပ်သွားလေသည်။

အသက်နှင့် သေဆုံးခြင်းကြားရှိ ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဖုန်းချန်းချိုး၏ အနက်ရောင် မက်မွန်သစ်သားဓားကလည်း ရောက်ရှိလာပြီး ဘိုင်ရုရွှယ်၏ ကျောရိုးဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ထိုးစိုက်သွားလေသည်

"ဖူး"

မက်မွန်သစ်သားဓားက အဖြူရောင်နဂါး၏ ဧရာမ ကိုယ်ထည်ထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားလေသည်။ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကြောင့် ဘိုင်ရုရွှယ်၏ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်သွားပြီး ပူနွေးသော နဂါးသွေးများက သူမ၏ လည်ချောင်းထဲသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ဆန်တက်လာသော်လည်း သူမက သွေးချီများကို အတင်းအကျပ် ဖိနှိပ်ထားလိုက်လေသည်။

"ဝုန်း"

ဘိုင်ရုရွှယ် ပိုင်ဆိုင်သမျှ အရာအားလုံး ပါဝင်နေသော ဤတိုက်ခိုက်မှုက လောကကို ခွဲဖြာပစ်မည့် အလင်းတန်းတစ်ခုအလား သူမ၏ ပါးစပ်မှ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး သူမရှေ့ရှိ အရာအားလုံးကို ချက်ချင်းပင် လုံးဝ လွှမ်းမိုးသွားလေသည်။

ဤ နဂါးအသက်ရှူငွေ့က မိုင်ပေါင်းသောင်းချီ အကွာအဝေးကို ဖောက်ထွက်သွားပြီး မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းကို ဖြတ်သန်းသွားသည့် အဖြူရောင် သေဆုံးခြင်းမြစ်ကြီးတစ်ခုအလား ၎င်း၏ လမ်းကြောင်းရှိ အရာအားလုံးကို ဝါးမျိုသွားလေသည်

ထို လောကကို ဖျက်ဆီးမည့် အလင်းတန်းကြီး နောက်ဆုံးတွင် ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ။

ထျန်းချုံးတာအိုရှင်သည် သူ၏ ဧရာမ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ဓမ္မပုံရိပ်ယောင်ကြီးနှင့်အတူ ကြွင်းကျန်ရစ်သော ဝိညာဉ်အငွေ့အသက်လေးတစ်ခုမျှပင် မချန်ရစ်နိုင်ဘဲ လုံးဝ အရိပ်အယောင်မရှိ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

ဘိုင်ရုရွှယ်က သူမ၏ ဧရာမ နဂါးခေါင်းကြီးကို နာကျင်စွာ လိမ်လိုက်ပြီး သူမ၏ ကျောရိုးတွင် နက်ရှိုင်းစွာ စိုက်ဝင်နေသော အနက်ရောင် မက်မွန်သစ်သားဓားကို ကိုက်ကာ ခေါင်းကို ပြင်းထန်စွာ ခါရမ်းလျက် ဘေးသို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထွေးထုတ်လိုက်လေသည်။

"ဒေါင်"

မက်မွန်သစ်သားဓားက အဝေးရှိ ရွှံ့မြေထဲသို့ စောင်းရွက်စိုက်ဝင်သွားပြီး ၎င်း၏ ဓားသွားက တုန်ခါနေလေသည်။

ကျန်းလေးရာ ရှည်လျားသော ကြီးမြတ်ခမ်းနားသည့် အဖြူရောင်နဂါးကြီးက ကောင်းကင်ယံတွင် တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်ကာ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

သူမက လူသားအသွင်သို့ ပြန်လည်ပြောင်းလဲသွားပြီး ကြိုးဖြတ်ခံလိုက်ရသော ရုပ်သေးရုပ်လေးတစ်ရုပ်အလား အေးစက်နေသော ရွှံ့မြေပေါ်သို့ အားနည်းစွာ ပြိုကျသွားလေသည်။

ထိုနေရာမှာ ရှောင်မို သေဆုံးသွားခဲ့သည့် နေရာတည့်တည့်ပင် ဖြစ်သည်။

ဘိုင်ရုရွှယ်က သူမ၏ ကျောဘက်ရှိ ဒဏ်ရာကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ခဲ့ချေ။

သူမ၏ လက်ဖဝါးက ငွေရောင်သန်းနေသော မြွေအကြေးခွံကို ဆုပ်ကိုင်ထားဆဲ ဖြစ်သည်။

သစ်သား သမင်နတ်ဘုရား ဆံထိုးလေးက အမျိုးသမီး၏ ငွေရောင်ဆံပင်များကြားတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ခိုအောင်းနေဆဲ ဖြစ်သည်။

သူမ၏ မျက်တောင်များက အနည်းငယ် တုန်ယင်နေလေသည်။ သူမ၏ ရွှေရောင် ဒေါင်လိုက် သူငယ်အိမ်များက အလင်းရောင်အားလုံးကို ဆုံးရှုံးသွားခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ပြီး အဆုံးမရှိသော တိတ်ဆိတ်ခြင်းနှင့် ဟာလာဟင်းလင်းဖြစ်မှုများကိုသာ ချန်ရစ်ထားခဲ့လေသည်။

ဖုန်းချန်းချိုးက သူ၏ လက်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး ဘေးဘက်သို့ လှမ်းဆွဲမည့် ဟန်ပန်တစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်လေသည်။

မြေကြီးထဲတွင် စိုက်ဝင်နေသော အနက်ရောင် မက်မွန်သစ်သားဓားက ကြည်လင်သော အော်သံတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး ရွှံ့နွံထဲမှ ချက်ချင်း ရုန်းထွက်ကာ သူ၏ လက်ဖဝါးထဲသို့ ပြန်လည်ပျံသန်းလာလေသည်။

ဖုန်းချန်းချိုးက သူ၏ ဓားကို အောက်သို့ ခုတ်ချလိုက်လေသည်။

သို့သော် မဟာတာအို၏ ဆန္ဒများ ပါဝင်နေသော ဤ ဓားချီက ဘိုင်ရုရွှယ်၏ ဖြူရော်နေသော လည်ပင်းဆီသို့ ခုတ်ချလာချိန်မှာပင်။

သိပ်မဝေးသည့် နေရာရှိ ဟင်းလင်းပြင်က သတိပေးချက်မရှိဘဲ ကွဲအက်သွားလေသည်

အနက်ရောင် တံစဉ်းရှည်ကြီးတစ်ခုက ကွဲအက်နေသော ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ လည်ထွက်လာပြီး ထက်မြက်သော ဓားချီနှင့် မယုံနိုင်လောက်အောင် တိကျစွာ ရိုက်ခတ်သွားလေသည်။

"ဒေါင်"

သတ္တုချင်း ရိုက်ခတ်သည့် ဧရာမ အသံကြီးကြားတွင် ဓားချီမှာ အတင်းအကျပ် ချိုးဖျက်ခံလိုက်ရလေသည်။

လေးလံသော အင်အားများကို သယ်ဆောင်လာသည့် တံစဉ်းက ဘိုင်ရုရွှယ်၏ ရှေ့ တစ်ပေခန့်အကွာရှိ ရွှံ့နွံထဲသို့ "ဒေါင်" ဟူသော အသံနှင့်အတူ စောင်းရွက်စိုက်ဝင်သွားလေသည်။

တံစဉ်းက အဆက်မပြတ် တုန်ခါနေပြီး နိမ့်ရှိုင်းသော အသံတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေလေသည်။

ဤ ရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲကြောင့် ဘိုင်ရုရွှယ်၏ ဟာလာဟင်းလင်းဖြစ်နေသော ရွှေရောင် ဒေါင်လိုက် သူငယ်အိမ်များက အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားလေသည်။ သူမက ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး အနည်းငယ် လမ်းပျောက်နေပုံရလေသည်။

တစ်ကျန်းခန့် အကွာအဝေးတွင် အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားသော သေးသွယ်နုနယ်သည့် မိန်းကလေးတစ်ဦးက သတိမထားမိလိုက်ချိန်တွင် ပေါ်လာသည်ကို သူမ မြင်လိုက်ရလေသည်။

မိန်းကလေးက ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် လက်ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး သူမကိုယ်သူမထက် အရပ်ပိုရှည်သော တံစဉ်းကို မြေကြီးထဲမှ အလွယ်တကူ ဆွဲထုတ်ကာ သူမ၏ သွယ်လျသော ပခုံးပေါ်တွင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး တင်ထားလိုက်လေသည်။

ဖုန်းချန်းချိုး၏ အကြည့်က ဓားတစ်လက်အလား ရုတ်တရက် ထက်မြက်သွားလေသည်။ သူက အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားသော မိန်းကလေးကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်: "ဟဲ့ယဲ့ယဲ့၊ မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ"

ဟဲ့ယဲ့ယဲ့က သူမ၏ သွေးရောင် မျက်လုံးများကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီး ထန်ဟူလုတစ်ခုကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ကိုက်စားလိုက်ကာ သူမရှေ့ရှိ အထက်သုံးဆင့် ကျင့်ကြံသူများအားလုံးကို ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် အကဲခတ်လိုက်လေသည်။ သူမ၏ ကြည်လင်သော အသံက မိုးရေများကြားမှ ရှင်းလင်းစွာ ပဲ့တင်ထပ်သွားလေသည်:

"ဒီအမျိုးသမီး၊ သူမကို ငါကာကွယ်ပေးမယ်။"