အခန်း (၁၆၅-၁၆၆)

အခန်း ၁၆၅ ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီး ချိတ်ဆက်သွားတဲ့အခါ ရှင့်ကို ကျွန်မကိုယ်တိုင် သတ်ပစ်မယ်

"ဒီအမျိုးသမီး၊ သူမကို ငါကာကွယ်ပေးမယ်"

ဟဲ့ယဲ့ယဲ့က ဘိုင်ရုရွှယ်၏ ရှေ့တွင် ရပ်လိုက်လေသည်။

ဟဲ့ယဲ့ယဲ့က ရွှေဆံထိုးအရွယ် မိန်းမငယ်လေးတစ်ဦးနှင့် တူသော်လည်း သူမ၏ အနည်းငယ် ပြည့်ဖောင်းနေသော မျက်နှာလေးက ချစ်စရာကောင်းသည့် အရိပ်အယောင်ပင် ပါရှိနေလေသည်။

သို့သော် သူမ၏ အမည်က ဟဲ့ယဲ့ယဲ့ ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

ဤ စာလုံးသုံးလုံးက ကမ္ဘာနှစ်ခုလုံးမှ ကျင့်ကြံသူအားလုံးကို သူမအား အထင်မသေးရဲအောင် ပြုလုပ်ထားလေသည်။

"ဟဲ့ယဲ့ယဲ့၊ မင်း ဒါကို တကယ်လုပ်ချင်တာ သေချာလား" ဖုန်းချန်းချိုးက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်လေသည်။

သူက အလွန်အမင်း နားလည်ရခက်နေလေသည်။

ဘာကိုမှ ဂရုမစိုက်တတ်သော ဟဲ့ယဲ့ယဲ့။

အိမ်မှ ထွက်ပြေးသွားပြီးကတည်းက အနန္တဓမ္မလောကသို့ နှစ်တစ်ထောင်တိုင်တိုင် ပြန်မလာခဲ့သော ဟဲ့ယဲ့ယဲ့။

သူမက သူမနှင့် ဘာမှမသက်ဆိုင်သော စစ်မှန်သောနဂါးတစ်ကောင်အတွက် အလောတကြီး ပြန်လာခဲ့ရုံသာမက ၎င်း၏ အသက်ကိုပင် ကာကွယ်ပေးမည်ဟု ပြောဆိုနေလေသည်။

"ငါ နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ် ပြောလိုက်မယ်"

ဟဲ့ယဲ့ယဲ့က သူမ၏ တံစဉ်းကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လျက် ရှေ့သို့ လျှောက်သွားလိုက်လေသည်။

"အဘိုးကြီးယုတ်တွေ၊ ဒီအမျိုးသမီးကို ငါ ကာကွယ်ပေးမယ်။ ရှင်တို့မှာ မေးစရာရှိရင် ငါ့ရဲ့ တံစဉ်းကိုပဲ မေးလိုက်"

သူမ၏ စကားများ ဆုံးသွားသည်နှင့် ဟဲ့ယဲ့ယဲ့က သူမ၏ လက်ထဲရှိ တံစဉ်းကို နောက်ဘက်သို့ ဝှေ့ယမ်းလိုက်လေသည်။

"ဝုန်း" ဟူသော အသံနှင့်အတူ။

မြေကြီးက တုန်လှုပ်သွားပြီး မိုင်ပေါင်းများစွာ ရှည်လျားသော နက်ရှိုင်းသည့် အက်ကွဲကြောင်းကြီးတစ်ခုက မြေပြင်ပေါ်တွင် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

ဟဲ့ယဲ့ယဲ့၏ ကျောဘက်တွင် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ဓမ္မပုံရိပ်ယောင်ကြီးက ဟောက်သံကြီးနှင့်အတူ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

ထို မိန်းမငယ်လေး၏ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ဓမ္မပုံရိပ်ယောင်က လက်တစ်ဖက်တွင် ပုံရိပ်ယောင် တံစဉ်းတစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး အခြားလက်တစ်ဖက်တွင် ပုံရိပ်ယောင် ထန်ဟူလုတစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ထားကာ ပခုံးပေါ်တွင် ဆံပင်နှစ်ခွ ချထားလေသည်။ သူမ၏ မထီမဲ့မြင်ပြုနေသော မျက်လုံးများက လူတိုင်းကို ပုရွက်ဆိတ်များအလား ကြည့်ရှုနေပုံရလေသည်။

အခြားသော ကျင့်ကြံသူများအားလုံးမှာ ကြောက်ရွံ့သွားကြပြီး နောက်သို့ တစ်လှမ်းဆုတ်သွားကာ ဖုန်းချန်းချိုးကို ကြည့်ရင်း သူ ဆုံးဖြတ်ချက်ချမည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေကြလေသည်။

ဖုန်းချန်းချိုးက သူ၏အကြည့်ကို ရင်ဆိုင်ကာ ရပ်နေသော ဟဲ့ယဲ့ယဲ့ကို စိုက်ကြည့်နေလေသည်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် ဖုန်းချန်းချိုးက ခေါင်းခါကာ သက်ပြင်းချလိုက်လေသည်။ "ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး လူသားမျိုးနွယ် မဟာမိတ်အဖွဲ့ကို ငါ အကြောင်းကြားလိုက်ပါ့မယ်။ မြို့သခင်ဟဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဂရုစိုက်နိုင်ဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

ဖုန်းချန်းချိုးက သူ ဟဲ့ယဲ့ယဲ့ကို အနိုင်မယူနိုင်ကြောင်း သိထားသောကြောင့် နောက်ထပ် အင်အားများကို အလဟဿ မဖြုန်းတီးတော့ချေ။

ဖုန်းချန်းချိုး ထွက်သွားပြီးနောက် အခြားသူများကလည်း သက်ပြင်းချကာ နောက်မှ လိုက်သွားကြလေသည်။

ဤကျင့်ကြံသူများ၏ အမြင်တွင် သူတို့ လုပ်နိုင်သမျှ အရာအားလုံးကို လုပ်ခဲ့ပြီးပြီ ဖြစ်သည်။ ဘိုင်ရုရွှယ်ကို ကာကွယ်လိုသူမှာ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးမြို့တော်၏ မြို့သခင်ဖြစ်ပြီး ဖုန်းချန်းချိုးပင်လျှင် ဟဲ့ယဲ့ယဲ့ကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ထွက်ခွာသွားခဲ့လေသည်။ လူသားမျိုးနွယ် မဟာမိတ်အဖွဲ့က တာဝန်ယူမှုကို စုံစမ်းစစ်ဆေးလျှင်တောင်မှ သူတို့အပေါ် ကျရောက်လာမည် မဟုတ်ချေ။

"အဘိုးကြီးယုတ်တွေက အဘိုးကြီးယုတ်တွေပါပဲ၊ ဘယ်လောက်တောင် ပျင်းစရာကောင်းလိုက်သလဲ"

ထိုအဘိုးကြီးများ ထွက်သွားပြီးနောက် ဟဲ့ယဲ့ယဲ့က နှာမှုတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ဓမ္မပုံရိပ်ယောင်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ကာ တံစဉ်းကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး သူမရှေ့ရှိ မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲကျနေသော အမျိုးသမီးကို လှည့်ကြည့်လိုက်လေသည်။

"အင်း၊ သူမက တကယ်ကို လှပလွန်းတယ်" ဟဲ့ယဲ့ယဲ့က ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။ "ရှောင်မိုဆိုတဲ့ ကောင်လေး မင်းကို ဒီလောက် သဘောကျနေတာ အံ့ဩစရာ မရှိပါဘူး။ ငါသာ ယောက်ျားလေးဆိုရင် ငါလည်း မင်းကို သဘောကျမိမှာပဲ"

"ရှင်က ဘယ်သူလဲ။ ကျွန်မကို ဘာလို့ ကယ်တင်ရတာလဲ" ဘိုင်ရုရွှယ်က ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်ပြီး သူမ၏ အသံတွင် အသက်ရှင်နေသည့်အငွေ့အသက် အလျဉ်းမရှိချေ။

"မင်းကို ကယ်တင်ချင်တာ ငါ မဟုတ်ဘူး၊ မင်းကို ကယ်တင်ချင်တာ ရှောင်မိုပဲ"

ဟဲ့ယဲ့ယဲ့က သူမ၏ ရွှေရောင် ဒေါင်လိုက် သူငယ်အိမ်များကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်လိုက်လေသည်။

"လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်စုနှစ်တွေတုန်းက ရှောင်မိုက မင်းအတွက် ကံတရားအကျိုးဆက်တွေ စုဆောင်းပေးဖို့ အနန္တဓမ္မလောကမှာ မိစ္ဆာတွေကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ဖူးတယ်။

သူက စာပေပညာရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်ပေမဲ့ တိုက်ပွဲမြေပြင်ထဲကို ဝင်ရောက်သွားတိုင်း သူ့အသက်ကို ဂရုမစိုက်တဲ့အလား လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားတတ်တယ်။

နောက်တော့ သူ့ရဲ့ ချစ်သူ ဒဏ်ရာရထားလို့ လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ ကံတရားအကျိုးဆက်တွေ အများကြီး လိုအပ်နေတယ်ဆိုတာကို ငါ သိလိုက်ရတယ်။

နောက်ပိုင်း အနန္တဓမ္မလောကကြီး ချိုးဖောက်ခံရတော့မယ့် အချိန်မှာ သူက ကွန်ဖြူးရှပ် တာအိုသူတော်စင်တစ်ပါး ဖြစ်လာခဲ့တယ်။

သူသာ မရှိခဲ့ရင် ဝမ်လီမြို့ကို ကာကွယ်နိုင်ခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး။

ဝမ်လီမြို့ကိုသာ မကာကွယ်နိုင်ခဲ့ရင် အနန္တဓမ္မလောကမှာ ကြီးမားတဲ့ ကွက်လပ်ကြီးတစ်ခု စုတ်ပြဲသွားလိမ့်မယ်၊ ပြီးတော့ လက်ရှိ စစ်ပွဲအခြေအနေကလည်း ဒီနေ့လိုမျိုး ဖြစ်နေမှာ မဟုတ်ဘူး။

သူ ထွက်သွားတဲ့အချိန်တုန်းက ဘာနဲ့ လဲလှယ်ချင်သလဲလို့ ငါ သူ့ကို မေးခဲ့တယ်။

သူက ဒါနဲ့ လဲလှယ်ခဲ့တာပဲ"

ဟဲ့ယဲ့ယဲ့က ယင်နှင့်ယန် ငါးလေးတစ်ကောင်နှင့် တူသော ဆွဲကြိုးလေးတစ်ခုကို သူမ၏ ရင်ခွင်ထဲမှ ထုတ်ယူလိုက်လေသည်။

"ဒီဆွဲကြိုးက တစ်ကြိမ်ပဲ သုံးလို့ရပေမဲ့ ကမ္ဘာနှစ်ခုကို ဖြတ်ကျော်နိုင်တယ်။ ဒါ့အပြင် ဒီဆွဲကြိုးမှာ နောက်ထပ် အဓိပ္ပာယ်တစ်ခု ရှိသေးတယ်၊ အဲဒါက ငါ လုပ်ပေးချင်တဲ့ ကိစ္စဖြစ်နေသရွေ့ သူ့အတွက် ကိစ္စတစ်ခုကို လုပ်ပေးခွင့် ပြုထားတာပဲ။

ရှောင်မိုက သူ သေသွားတဲ့အခါ မင်းရဲ့ အသက်ကို ကယ်တင်ပေးဖို့ ငါ့ကို တောင်းဆိုခဲ့တယ်။

ငါ သဘောတူခဲ့တယ်။

အခုတော့ အဲဒီကတိကို ငါ ဖြည့်ဆည်းပေးခဲ့ပြီ"

ဟဲ့ယဲ့ယဲ့က ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ချလိုက်ပြီး ယင်နှင့်ယန် ငါးဆွဲကြိုးလေးကို သူမရှေ့တွင် ချထားပေးလိုက်လေသည်။

ဘိုင်ရုရွှယ်က သူမရှေ့ရှိ ဆွဲကြိုးလေးကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများက ငြိမ်သက်နေသော ရေအလား ဖြစ်နေလေသည်:

"သူ သေသွားပြီ"

ဟဲ့ယဲ့ယဲ့က ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်: "ငါ သိတယ်"

"သူက သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်ကိုတောင် ချန်မထားရစ်ခဲ့ဘူး၊ သူ့ကို ကျွန်မ ဘယ်တော့မှ ပြန်ရှာတွေ့နိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

ဟဲ့ယဲ့ယဲ့က ကျယ်ပြောလှသော အပြာရောင် ကောင်းကင်ယံကို မော့ကြည့်လိုက်လေသည်: "ငါ သိတယ်"

"သူက ကျွန်မဘဝရဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ။ အခု သူ မရှိတော့မှ ကျွန်မက ဘာအတွက် ဆက်ပြီး အသက်ရှင်ရတော့မှာလဲ" ဘိုင်ရုရွှယ်က တိုးညင်းသောအသံဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

"အဲဒါကိုတော့ ငါ မသိဘူး"

ဟဲ့ယဲ့ယဲ့က ကောင်းကင်ယံမှ သူမ၏အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်လေသည်။

"ငါ ဘယ်သူ့ကိုမှ မချစ်ခဲ့ဖူးဘူး။ ငါက ရန်သူတွေကို သတ်ဖြတ်ဖို့ မွေးဖွားလာခဲ့တာ။ လောကီအချစ်ဆိုတာ ဘယ်လိုမျိုးလဲ ငါမသိဘူး။ ရှောင်မိုကို မင်းရဲ့အသက်ကို ကယ်တင်ပေးမယ်လို့ ငါ ကတိပေးခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းက သေချင်နေတယ်ဆိုရင်တော့ မင်းကို ငါ တားဆီးလို့ မရဘူး"

ဟဲ့ယဲ့ယဲ့က ဘိုင်ရုရွှယ်ကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်လိုက်လေသည်။

"ဒါပေမဲ့ ဘိုင်ရုရွှယ်၊ ငါ့အမြင်အရဆိုရင် ဒီလောကမှာ တခြားဘယ်သူမဆို သေလို့ရတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းကတော့ သေလို့ မရဘူး"

ဟဲ့ယဲ့ယဲ့က လှည့်ကာ အဝေးသို့ လျှောက်သွားလိုက်လေသည်။

သူမ၏ ပုံရိပ်က ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူမ၏ အသံက ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကြားတွင် အေးအေးလူလူ ပဲ့တင်ထပ်နေလေသည်။

"ဆက်အသက်ရှင်ပါ၊ မင်း ဆက်အသက်ရှင်ရမယ်။

ရှောင်မိုက မင်းဘဝရဲ့ အဓိပ္ပာယ်ဖြစ်ပြီး မင်းက ရှောင်မိုရဲ့ အရာအားလုံးပဲ။

မင်း သေသွားရင် ရှောင်မိုက တကယ်ကို သေဆုံးသွားလိမ့်မယ်"

အမြင့်ဆုံး ကောင်းကင်ဘုံနယ်မြေ။ နတ်ဘုရားဘုံ။

သူမ၏ နတ်ဘုရားအာရုံက အောက်ကမ္ဘာမှ ရုပ်သိမ်းသွားလေသည်။

သူမက ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ပြီး ကောင်းကင်တရားရုံးတော်၏ အနောက်ဘက်အကျဆုံး နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားလေသည်။

ကောင်းကင်တရားရုံးတော်၏ အနောက်ဘက်အကျဆုံး နေရာတွင် မြစ်ရှည်ကြီးတစ်ခုက သူမရှေ့၌ ပြောင်းပြန်စီးဆင်းနေလေသည်။

မြစ်ရှည်ကြီးထဲရှိ တလက်လက် တောက်ပနေသော အစက်အပြောက်များမှာ ဝိညာဉ်လွင့်စင် ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်ရှိသွားကြသော ကျင့်ကြံသူများအားလုံးပင် ဖြစ်သည်။

ဤ အပိုင်းပိုင်းကွဲနေသော ဝိညာဉ်အလင်းများက ကောင်းကင်ယံ၏ အဆုံးသတ်တွင် လုံးဝ ပေါင်းစပ်သွားသောအခါ သူတို့က တာအိုထံသို့ လုံးလုံးလျားလျား ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားမည်ဖြစ်ပြီး လောကတစ်ခုလုံး၌ ပြန့်ကျဲလွင့်စင်သွားမည် ဖြစ်သည်။

သူမက အပြာရောင် မြစ်ရှည်ကြီးဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်ပြီး ၎င်း၏ အစွန်အဖျားတွင် ရပ်တန့်လိုက်လေသည်။

သူမက သူမ၏ လက်ချောင်းဖျားကို လက်သည်းဖြင့် ဖောက်လိုက်ရာ နတ်ဘုရား သွေးအဆီနှစ် တစ်စက်က အပြာရောင်မြစ်ထဲသို့ ကျဆင်းသွားလေသည်။

အဆုံးအစမရှိသော အပိုင်းပိုင်းကွဲနေသည့် ဝိညာဉ်အလင်းများကြားမှ အပိုင်းပိုင်းကွဲနေသော ဝိညာဉ်အလင်းစက်တစ်ခုပြီးတစ်ခုက ဆင့်ခေါ်ခံရသည့်အလား မြစ်ရှည်ကြီးထဲမှ ပေါလောပေါ်လာလေသည်။

ဤ အပိုင်းပိုင်းကွဲနေသော ဝိညာဉ်အလင်းများက အဆက်မပြတ် စုစည်းလာလေသည်။

နောက်ဆုံး အပိုင်းပိုင်းကွဲနေသော ဝိညာဉ်အလင်းစက်လေး မြစ်ရှည်ကြီးထဲမှ ပေါ်ထွက်လာသောအခါ။

ဤ အပိုင်းပိုင်းကွဲနေသော ဝိညာဉ်အလင်းများက အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် စာပေပညာရှင်တစ်ဦး၏ အသွင်အပြင်ကို ဖွဲ့စည်းသွားလေသည်။

တာအိုနိယာမ၏ လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင်။

စာပေပညာရှင်၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်က ပြန်လည်ဝင်စားခြင်းလမ်းကြောင်းပေါ်ရှိ ကောင်းကင်ဘုံနယ်မြေ၏ အောက်ပိုင်းဆီသို့ ပျံသန်းသွားလေသည်။

သို့သော် အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် စာပေပညာရှင် ထွက်ခွာတော့မည့် အချိန်မှာပင် သူမက သွေးဆီနှစ် အငွေ့အသက်လေးတစ်ခုကို သူ၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ထဲသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ပစ်သွင်းလိုက်လေသည်။

စာပေပညာရှင်က သာမန် ဝိညာဉ်တစ်ခုကဲ့သို့ပင် ဘဝသစ်တစ်ခုကို ရရှိပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ယခုမှစ၍ သူမ ဆန္ဒရှိနေသရွေ့ စာပေပညာရှင်၏ ခန့်မှန်း တည်ရှိမှုကို သူမ အမြဲတမ်း အာရုံခံနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး နှစ်ပေါင်း မည်မျှပင် ကြာသွားပါစေ သူ့ကို ရှာမတွေ့မည်ကို နောက်ထပ် စိုးရိမ်နေရန် မလိုအပ်တော့ချေ

သို့သော် သူမလိုနတ်ဘုရားပင်လျှင်။

ဤခေတ်ကာလလို ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ပြတ်တောက်နေမှုအောက်တွင် သူတော်စင်တစ်ပါး၏ ဝိညာဉ်ကို အတင်းအကျပ် စုစည်းကာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ နိယာမများကို ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခဲ့ပြီးနောက် သူမ၏ မျက်နှာကလည်း ဖြူရော်နေလေသည်။

သို့သော် သူမက ဂရုမစိုက်ခဲ့ချေ။

သူမက လှည့်ကာ ခြေလှမ်းလိုက်ပြီး သူမ၏ စကတ်အနားစက တိမ်တိုက်များကို ဖြတ်သန်းဆွဲငင်သွားလေသည်။

အသက်တစ်ရှိုက်အတွင်းမှာပင် သူမက ဟာလာဟင်းလင်းဖြစ်နေသော နတ်ဘုရားနန်းတော်ဆီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားလေသည်။

သူမက နတ်ဘုရား ရာဇပလ္လင်ပေါ်တွင် ပြန်ထိုင်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ မှိတ်ကာ တစ်ဖန်ပြန်လည် အိပ်စက်သွားလေသည်။

ရှင့်က ဝိဉာဉ်လွင့်ပြယ်ပြီး မြန်မြန်ပျောက်ကွယ်ပြီး သေချင်နေတယ်ပေါ့ ဟုတ်လား

ကျွန်မ နိုးထလာတဲ့အခါ၊ ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီး ပြန်ချိတ်ဆက်သွားတဲ့အခါ။

ရှင့်ကို ကျွန်မလက်နဲ့ ကိုယ်တိုင် သတ်ပစ်မယ်၊ စောင့်နေလိုက် ရှောင်… မို…

အခန်း ၁၆၆ ယနေ့မှစ၍ ငါ၏ ပင်လယ်လေးစင်း နယ်နိမိတ်အတွင်းသို့ ကျော်ဖြတ်လာသော မည်သည့် လူသားမျိုးနွယ် ကျင့်ကြံသူမဆို သေစေရမည်

ရှောင်မို၏ အသိစိတ်က ဘဝတစ်ရာစာအုပ်မှ ခွာထွက်သွားလေသည်။

ရှောင်မိုက တာအိုမေးမြန်းခြင်း ယဇ်ပလ္လင်၏ ဟင်းလင်းပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီး သူ၏ ကျောပြင်တစ်ခုလုံးမှာ ချွေးများဖြင့် စိုရွှဲနေလေသည်။

သူ၏ မျက်လုံးများထဲသို့ ကျဆင်းတော့မည့် နဖူးပေါ်မှ ချွေးများကို သုတ်ဖယ်လိုက်ပြီးနောက် ရှောင်မိုက သူ၏ ရင်ဘတ်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်လေသည်။

၎င်းက ဘဝတစ်ခု၏ အတွေ့အကြုံဖြစ်သည်ဟု ဆိုသော်လည်း။

အတွင်း၌ သူ တွေ့ကြုံခံစားခဲ့ရသမျှ အရာအားလုံးက လက်တွေ့ဘဝနှင့် လုံးဝနီးပါး ခွဲခြားမရနိုင်အောင် တူညီနေလေသည်။

သူ၏ နှလုံးသားကို ထုတ်ယူခံရချိန်တွင် တကယ်ကို နာကျင်ခဲ့ရသည်။

ဘဝတစ်ရာစာအုပ်ထဲမှ သူ ထွက်လာပြီးနောက်တွင်ပင် ရှောင်မိုက သူ၏ ရင်ဘတ်ထဲတွင် ဟာလာဟင်းလင်းဖြစ်နေသည့် ခံစားချက်ကို ခံစားနေရဆဲ ဖြစ်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဘဝတစ်ရာစာအုပ်၏ အသံနှင့် စာသားများက ရှောင်မို၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာလေသည်။

[ဘိုင်ရုရွှယ်၏ ဒုတိယဘဝ (ဘဝတစ်ရာစာအုပ်၏ တတိယဘဝ) ကို ပြီးစီးသွားပါပြီ။ ဘဝတစ်ရာစာအုပ်က လက်ရှိတွင် အချက်အလက်များကို စုစည်းအကျဉ်းချုံးနေပြီး ဆုလာဘ်များကို တွက်ချက်နေပါသည်။ ကျေးဇူးပြု၍ စိတ်ရှည်စွာ စောင့်ဆိုင်းပေးပါ ပိုင်ရှင်။

ပိုင်ရှင်အနေဖြင့် အချိန်မြစ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ပြီး လေ့လာသူတစ်ဦးအနေဖြင့် ဘဝတစ်ရာစာအုပ်၏ နောက်ဆက်တွဲများကို ကြည့်ရှုနိုင်ပါသည်။

ဝင်ရောက်ရန် ရွေးချယ်ပါသလား။]

"ရွေးချယ်မယ်"

ရှောင်မိုက တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ဘဝတစ်ရာစာအုပ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် ရွေးချယ်လိုက်လေသည်။

ဤအရာအားလုံးက ရှောင်မို ပါဝင်ပတ်သက်ခဲ့သော စာအုပ်ထဲမှ ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်မျှသာ ဖြစ်သော်လည်း။

စာအုပ်ထဲတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ နေထိုင်ခဲ့ရသော ရှောင်မိုအတွက် ရုရွှယ်က အလွန်အမင်း အရူးမလေးဖြစ်နေသောကြောင့် သူမကို သူ တကယ်ကို စိတ်မချနိုင်ခဲ့ချေ။

သူ၏ ဝိညာဉ်လွင့်စင် ပျက်စီးသွားပြီးနောက် ဤအရူးမလေးက ရူးမိုက်သော အလုပ်တစ်ခုခု လုပ်မိမည်ကို သူ စိုးရိမ်နေလေသည်။

ရှောင်မို၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု အတည်တကျဖြစ်သွားသည်နှင့် သူ၏ အသိစိတ်က ခဏတာ မှုန်ဝါးသွားလေသည်။

"ဒီနေရာက—"

ရှောင်မို သတိပြန်ဝင်လာသောအခါ သူက တောင်ခြေတစ်ခုတွင် ရပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ရှောင်မိုက မော့ကြည့်လိုက်ရာ တောင်တံခါးပေါ်တွင် ရေးသားထားသော "ကောင်းကင်ယံဂိုဏ်း" ဟူသည့် ဧရာမ စာလုံးကြီးသုံးလုံးကို မြင်လိုက်ရလေသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် ရှောင်မိုက တောင်ပေါ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော တိုက်ပွဲအသံများကို ကြားလိုက်ရလေသည်။ သစ်တောထဲမှ မီးတောက်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး လေထုထဲတွင် ပြင်းထန်သော သွေးနံ့နှင့် မိစ္ဆာချီများ ပါဝင်နေလေသည်။

ရှောင်မိုက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး အလွန်အမင်း နားလည်ရခက်သွားလေသည်။

ကောင်းကင်ယံဂိုဏ်းက အနန္တဓမ္မလောက၏ အလယ်ဗဟိုတွင် တည်ရှိပြီး မိစ္ဆာတပ်မတော် အများစုမှာ နယ်စပ်များဆီသို့ မောင်းထုတ်ခံခဲ့ရပြီး ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ကောင်းကင်ယံဂိုဏ်းတွင် ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းအဆင့် သားရဲတစ်ကောင်ဖြစ်သော ထျန်းချုံးတာအိုရှင် စောင့်ကြပ်နေရုံသာမက ၎င်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်မှာလည်း မသေမျိုးအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဖြစ်ကာ ဂိုဏ်းအတွင်း၌ ကျောက်စိမ်းသန့်စင်ခြင်းအဆင့်နှင့် သန္ဓေတည်ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ အများအပြား ရှိနေလေသည်။

ထို့ကြောင့် မည်သည့် မိစ္ဆာမျိုးနွယ် တပ်မတော်က ကောင်းကင်ယံဂိုဏ်းကို တိုက်ခိုက်ရဲသနည်း။

"ဖြစ်နိုင်တာက—" ရှောင်မို၏ နှလုံးသားက တစ်ချက် ခုန်သွားပြီး ခန့်မှန်းချက်တစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။

ရှောင်မိုက တောင်ထွတ်ဆီသို့ ချက်ချင်း ပျံသန်းသွားလေသည်။

တောင်ထွတ်ပေါ်တွင် ဤမိစ္ဆာမျိုးနွယ်များ အများစုမှာ ပင်လယ်မျိုးနွယ်များ ဖြစ်ကြပြီး အခြား ပင်လယ်ရေပြင်သုံးခုတွင်သာ တည်ရှိသော မိစ္ဆာသားရဲအချို့ပင် ပါဝင်နေလေသည်။

"ဂါး"

နဂါးဟောက်သံကြီးက ကောင်းကင်ယံကို ဆုတ်ဖြဲသွားလေသည်။

ရှောင်မိုက မော့ကြည့်လိုက်ရာ မြွေစိမ်းနဂါးတစ်ကောင်က ကောင်းကင်ယံဂိုဏ်း၏ ကျောက်စိမ်းသန့်စင်ခြင်းအဆင့် အကြီးအကဲတစ်ဦးနှင့် တိုက်ခိုက်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရလေသည်။

"ရှောင်ချင်း" ရှောင်မိုက ချက်ချင်း မှတ်မိသွားလေသည်။

"ဂါး"

ရှောင်ချင်းက ဟောက်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ယံဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲဆီသို့ ပြေးဝင်သွားလေသည်။

ထိုအကြီးအကဲက သူ ပြိုင်ဘက်မဖြစ်နိုင်ကြောင်း သိထားသောကြောင့် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားကာ ကောင်းကင်ယံဂိုဏ်းမှ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားလေသည်။

သို့သော် ရှောင်ချင်းက သူ့ကို ထွက်ပြေးခွင့်ပြုရန် ရည်ရွယ်ချက် လုံးဝ မရှိချေ။

ရှောင်ချင်းက လျင်မြန်စွာ နီးကပ်လာပြီးနောက် နဂါးလက်သည်းဖြင့် ရိုက်ချလိုက်လေသည်။

ပြိုင်ဘက်က လိပ်အခွံတစ်ခုကို ဖန်ဆင်းကာ တိုက်ခိုက်မှုကို ပိတ်ဆို့ရန် ကြိုးစားလေသည်။

သို့သော် ရှောင်ချင်း၏ အစွမ်းထက်သော ရုပ်ခန္ဓာက လိပ်အခွံနှင့်အတူ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို သွေးမှုန်များအဖြစ် ကြွေမွသွားစေလေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရှောင်မိုက တစ်စုံတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရပြီး ကောင်းကင်ယံရှိ အခြား ဦးတည်ရာတစ်ခုဆီသို့ ကြည့်လိုက်လေသည်။

"ဂါး"

စစ်မှန်သောနဂါး၏ ဟောက်သံကြီးက ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကြားတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားလေသည်။

ကျန်းလေးရာ ရှည်လျားပြီး ကောင်းကင်ယံကို ဖုံးကွယ်ထားသော စစ်မှန်သောနဂါးကြီးက အထက်မှ ပျံသန်းဆင်းသက်လာလေသည်။

စစ်မှန်သောနဂါးက အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် မိန်းမပျိုလေးတစ်ဦး၏ အသွင်အပြင်သို့ ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

သူမ၏ လက်ဖဝါးထဲတွင် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ ခေါင်းကို ကိုင်ထားပြီး ထိုကျင့်ကြံသူ တစ်ကိုယ်လုံးကို အမျိုးသမီးက အမှိုက်တစ်စအလား မလိုက်လေသည်။

သူက ကောင်းကင်ယံဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်ပြီး ယခင်က ထျန်းချုံးတာအိုရှင်နှင့်အတူ ဘိုင်ရုရွှယ်နှင့် ရှောင်ချင်းတို့ကို ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

"သခင်မလေးဘိုင်၊ မင်းက နည်းနည်းတော့ လွန်သွားပြီ"

ဓမ္မအသံတစ်ခု ရောက်ရှိလာလေသည်။

ယင်းနောက် ချက်ချင်းပင် မင်ရနံ့ပါသော စာအုပ်လှန်လေပြေတစ်သုတ်က ဘိုင်ရုရွှယ်နှင့် မီတာတစ်ရာအကွာတွင် ကျဆင်းလာလေသည်။

စာအုပ်လှန်လေပြေက ပြန့်ကျဲသွားသောအခါ ကွန်ဖြူးရှပ်ကျောင်းတော်၏ ကျောင်းတော်သခင်ဖြစ်သူ ခုံရှန်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။

"လွန်သွားပြီလား" အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် မိန်းမပျိုလေးက ခုံရှန်းကို ခံစားချက်မဲ့စွာ ကြည့်လိုက်လေသည်။

ခုံရှန်းက ဘာပြောရမှန်းမသိဘဲ တုံ့ဆိုင်းနေလေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကိစ္စရပ်များကို ပထမဆုံး စတင်ခဲ့သူမှာ လူသားမျိုးနွယ်များ ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

ဘိုင်ရုရွှယ်က ကောင်းကင်ယံကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် ခန့်ညားသော စာပေပညာရှင်တစ်ဦး၏ ပုံရိပ်က ရောင်ပြန်ဟပ်နေပုံရလေသည်:

"အဲဒီအချိန်တုန်းက ကျွန်မသာ ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းအဆင့်မှာ ရှိနေခဲ့မယ်ဆိုရင် မြောက်ပိုင်းပင်လယ်နဲ့ ချုပ်ဆိုထားတဲ့ စာချုပ်ကို မင်းတို့ ဖျက်ဆီးရဲခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး"

"အဲဒီအချိန်တုန်းက ကျွန်မသာ ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းအဆင့်မှာ ရှိနေခဲ့မယ်ဆိုရင် အဲဒီအဘိုးကြီးယုတ် ထျန်းချုံးတာအိုရှင်က ကျွန်မရဲ့ မြောက်ပိုင်းပင်လယ် နဂါးမျိုးနွယ်အပေါ် အကြံအစည်တွေ ရှိရဲခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး"

"အဲဒီအချိန်တုန်းက ကျွန်မသာ ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းအဆင့်မှာ ရှိနေခဲ့မယ်ဆိုရင်..." ဘိုင်ရုရွှယ်က သူမ၏အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ခုံရှန်းကို တည့်တည့် ကြည့်လိုက်လေသည်။ သူမ၏အသံက မကျယ်လောင်သော်လည်း လူတိုင်း၏ နားထဲတွင် ရှင်းလင်းစွာ ပဲ့တင်ထပ်နေလေသည် "သူ သေခဲ့ရမှာ မဟုတ်ဘူး"

"ကျွန်မက တခြားသူတွေကို မရန်စသရွေ့ တခြားသူတွေကလည်း ကျွန်မကို ရန်စမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ အမြဲတမ်း ထင်ခဲ့တာ။ ပြီးတော့ သူ့နဲ့အတူ ကောင်းမွန်တဲ့ ဘဝတစ်ခုကို တည်ဆောက်နိုင်မယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ"

ဘိုင်ရုရွှယ်၏ မျက်လုံးများက ချောက်ကမ်းပါးထဲမှ အေးစက်သော ရေခဲများအလား လုံးဝ အေးစက်နေလေသည်။

"ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးမှာ ကျွန်မ မှားနေတယ်ဆိုတာကို သိလိုက်ရတယ်။ ဒီလောကမှာ တခြားသူတွေရဲ့ စားသောက်တာကို မခံရဖို့ဆိုရင် မင်းက အရင်ဆုံး တခြားသူတွေကို စားသောက်ရမယ်"

သူမ၏ စကားများ ဆုံးသွားသည်နှင့်။

ဘိုင်ရုရွှယ်၏ နူးညံ့သော လက်ငယ်လေးက ဖြည်းညင်းစွာ တင်းကျပ်သွားပြီး ကောင်းကင်ယံဂိုဏ်းချုပ်၏ ဦးခေါင်းခွံ ကြွေမွသွားသံနှင့်အတူ သူ၏ မျက်နှာပေါက်ခုနစ်ပေါက်မှ လတ်ဆတ်သော သွေးများ စီးကျလာလေသည်။

"ကျောင်းတော်သခင် ကယ်ပါဦး၊ ကျောင်းတော်သခင်၊ ကယ်..."

"ဘုန်း"

ကောင်းကင်ယံဂိုဏ်းချုပ်က သူ၏ နောက်ဆုံးစကားလုံးဖြစ်သော "ပါ" ဟူသည့် စကားလုံးကို မပြောနိုင်မီမှာပင် သွေးမှုန်များအဖြစ် ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး လေထဲတွင် ဖြည်းညင်းစွာ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

"သတ် တစ်ယောက်မှ အရှင်မထားနဲ့"

ဘိုင်ရုရွှယ်က အမိန့်ပေးလိုက်ရာ သူမ၏အသံက မိစ္ဆာမျိုးနွယ်အားလုံး၏ သွေးများကို လောင်ကျွမ်းသွားစေသည်။

နဂါး၏ ကြီးမြတ်ခမ်းနားမှုက တောင်ကြီးတစ်လုံးအလား ခုံရှန်းအပေါ် ပို၍ပင် ဖိနှိပ်လာလေသည်။

ခုံရှန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး တိတ်ဆိတ်စွာ နေလိုက်လေသည်။

ကောင်းကင်ယံဂိုဏ်းရှိ တိုက်ပွဲက ဆက်လက် ဖြစ်ပွားနေလေသည်။

ဂိုဏ်းချုပ် သေဆုံးသွားပြီးနောက် ကောင်းကင်ယံဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူအားလုံးက ခုခံလိုစိတ်များ လုံးဝ ပျောက်ဆုံးသွားကြသည်; အချို့က သေဆုံးကြပြီး အချို့က ထွက်ပြေးကြလေသည်။

တိုက်ပွဲအသံများ၊ သနားညှာတာမှု တောင်းခံသံများ၊ အော်ဟစ်သံများ။

အဆုံးအစမရှိ ပေါ်ထွက်နေလေသည်။

"ခုံရှန်း၊ ဒီနေ့ မင်း ဒီနေရာမှာ ပေါ်လာခဲ့ပေမဲ့ မလှုပ်ရှားရဲဘူး။ အဲဒါ မင်းက သနားကြင်နာတတ်လို့လား"

ဘိုင်ရုရွှယ်က အနန္တဓမ္မလောက၏ ဤ လေးစားအပ်သော အကြီးအကဲကို တည့်တည့် ကြည့်လိုက်လေသည်။

ဒီ လူသား-မိစ္ဆာ စစ်ပွဲကို လူသားမျိုးနွယ်က အနိုင်ရခဲ့ပေမဲ့ အနန္တဓမ္မလောကထဲက ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ အရေအတွက်က အခု မိစ္ဆာကမ္ဘာထက် နည်းပါးနေပြီဆိုတာကို မင်း သိနေလို့ပဲ။ မင်းသာ ငါ့ကို တိုက်ခိုက်ရင် မင်းက ငါနဲ့အတူ သေဆုံးရလိမ့်မယ်၊ အဲဒီအချိန်ကျရင် အနန္တဓမ္မလောကက အလွန်အမင်း အရေးနိမ့်သွားလိမ့်မယ်။

ငါက အခု ပင်လယ်လေးစင်းကို အုပ်စိုးနေပြီး ပင်လယ်လေးစင်းက မိစ္ဆာမျိုးနွယ် တပ်မတော် သန်းပေါင်းများစွာက မင်းတို့ရဲ့ အနန္တဓမ္မလောကကို ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်လို့ပဲ။ ငါသာ သေသွားရင် ပင်လယ်လေးစင်း မိစ္ဆာမျိုးနွယ်က ကုန်းမြေပေါ်ကို တက်လာဖို့ တုံ့ဆိုင်းနေမှာ မဟုတ်ဘူး။

အဲဒီ လူသား-မိစ္ဆာ စစ်ပွဲ ပြီးဆုံးသွားတာနဲ့ မင်းတို့ရဲ့ လူသားမျိုးနွယ် ညီအစ်ကိုတွေက တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် စိမ်းကားသွားကြပြီး ယခင် မဟာမိတ်ဂိုဏ်းတွေရဲ့ အကြွင်းအကျန်တွေကို အပူတပြင်း ဝါးမျိုနေကြတယ်ဆိုတာကို မင်း သိနေလို့ပဲ။ မင်းရဲ့ ဖိနှိပ်မှုသာ မရှိရင် လောဘကြောင့် လူသားမျိုးနွယ်ကိုယ်တိုင်က အတွင်းရေး ပဋိပက္ခတွေထဲကို ကျဆင်းသွားလိမ့်မယ်

လူသားမျိုးနွယ် အများစုက မိစ္ဆာမျိုးနွယ်တွေလိုပါပဲ

တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်တယ်

ညစ်ပတ်တယ်

ကျွန်မက အနန္တဓမ္မလောကနဲ့ စစ်မဖြစ်တာက ဒီကုန်းမြေပေါ်မှာ သူ တစ်ချိန်က ကာကွယ်ပေးခဲ့တဲ့ အပြစ်မဲ့ ပြည်သူတွေ ရှိနေလို့ပဲ။

အနည်းဆုံးတော့ တချို့လူတွေက လူသားဆန်နေသေးလို့ပဲ

ဒါပေမဲ့

ဘိုင်ရုရွှယ်က လှည့်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ယံဂိုဏ်းကို အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းခဲ့သော တပ်မတော်ကို ဦးဆောင်ကာ မြောက်ပိုင်းပင်လယ်သို့ ပြန်သွားလေသည်။

သို့သော် သူမ၏အသံက အနန္တဓမ္မလောက၏ နေရာတိုင်းတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေလေသည်။

"ဒီနေ့ကနေစပြီး

ငါရဲ့ ပင်လယ်လေးစင်း နယ်နိမိတ်အတွင်းကို ကျော်ဖြတ်လာတဲ့ လူသားမျိုးနွယ်တိုင်း သေရမယ်”