အခန်း (၁၆၉-၁၇၀)

အခန်း ၁၆၉ နတ်ဘုရားတို့၏ သင်္ချိုင်း

ဘိုင်ရုရွှယ် သမင်ဖြူကျောင်းတော်မှ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် နှစ်ပေါင်းလေးရာ ကုန်လွန်သွားခဲ့လေသည်။

အချိန်မြစ်၏ ဤနှစ်ပေါင်းလေးရာ ကာလတစ်လျှောက်လုံးတွင် ရှောင်မိုက ဘိုင်ရုရွှယ်၏ အနားတွင် အမြဲတမ်း နေထိုင်ခဲ့လေသည်။

ဘိုင်ရုရွှယ်က မူလသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်း အတတ်ပညာဟု သိကြသော ပညာရပ်ကို ရှာဖွေနေခဲ့လေသည်။

မူလသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်း အတတ်ပညာက ရှေးဟောင်းခေတ်တွင် တည်ရှိခဲ့သည်ဟု ကောလာဟလများ ရှိလေသည်။

မူလသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်း အတတ်ပညာကို အသုံးပြုကာ ရှန်ကျိုးလီက အပင်ပန်းခံ ရေးဆွဲပေးခဲ့သော ပန်းချီလိပ်နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်ခြင်းဖြင့် ရှောင်မို၏ ကြွေမွသွားသော ဝိညာဉ်များကို ဆင့်ခေါ်ကာ ဝိညာဉ်တစ်ခုအဖြစ် ပြန်လည်စုစည်းစေပြီးနောက် သူ့ကို ဝင်စားခြင်းလမ်းကြောင်းသို့ ဝင်ရောက်ခွင့်ပြုနိုင်လေသည်။

ရှောင်မို သေဆုံးပြီးနောက် လေးရာခုနစ်ဆယ့်နှစ်နှစ်မြောက်တွင် ဘိုင်ရုရွှယ်က တားမြစ်နယ်မြေတစ်ခုသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့လေသည်။

ထို တားမြစ်နယ်မြေထဲတွင် ဘိုင်ရုရွှယ်က ခွန်းဖန်ငှက်ကြီး၏ အကြွင်းအကျန်များ၊ မီးငှက်၊ ဖီးနစ်နှင့် စစ်မှန်သောနဂါးတို့၏ အရိုးများအပြင် ကျိုးပဲ့နေသော မသေမျိုးလက်နက်များနှင့် အပိုင်းပိုင်းကွဲနေသော ရုပ်တုများကို မြင်တွေ့ခဲ့ရလေသည်။

ဤ တားမြစ်နယ်မြေက လောကနှင့် အဆက်အသွယ်ပြတ်တောက်နေပြီး ၎င်း၏ ကိုယ်ပိုင် သီးခြားကမ္ဘာလေးတစ်ခုကို ဖန်တီးထားကာ မဟာတိုက်ပွဲကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး လောကကို တစ်စစီ ရိုက်ခွဲကာ ဤ လျှို့ဝှက်နယ်မြေကို ဖန်တီးခဲ့သည့်အလားပင်။

သေဆုံးခြင်းချီများက တားမြစ်နယ်မြေထဲတွင် လွှမ်းခြုံနေလေသည်။

ကြွင်းကျန်ရစ်သော ဝိညာဉ်များတွင် အသိစိတ် မရှိကြသော်လည်း တစ်စုံတစ်ဦး ချဉ်းကပ်လာသည်ကို အာရုံခံမိသည်နှင့် သူတို့က တက်ကြွစွာ တိုက်ခိုက်ကြလေသည်။

ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူဖြစ်သော ဘိုင်ရုရွှယ်ပင်လျှင် ၎င်းအတွင်း၌ သေဆုံးလုမတတ် ဖြစ်ခဲ့လေသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဘိုင်ရုရွှယ်က ဒဏ္ဍာရီလာ မူလသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်း အတတ်ပညာကို တကယ်ပင် ရှာတွေ့ခဲ့လေသည်။

ဘိုင်ရုရွှယ် တားမြစ်နယ်မြေထဲမှ သီသီလေး လွတ်မြောက်လာပြီးနောက် ထို လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ အဝင်အထွက်ပေါက်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဘိုင်ရုရွှယ်က ၎င်းကို ထပ်မံ အာရုံမခံနိုင်တော့ချေ။

သို့သော် ဘိုင်ရုရွှယ်က ဂရုမစိုက်ခဲ့ချေ။ သူမ လိုချင်သောအရာကို သူမ ရရှိခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဘိုင်ရုရွှယ်က မူလသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်း အတတ်ပညာကို ကျွမ်းကျင်အောင် လေ့ကျင့်ရန် သုံးနှစ် အချိန်ယူခဲ့လေသည်။

သို့သော် သူမက မူလသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်း အတတ်ပညာကို မလုပ်ဆောင်နိုင်မီ မရဏငါးတစ်ကောင်ကို ရှာဖွေရန် မရဏရေခဲစမ်းရေသို့ သွားရန် လိုအပ်သေးလေသည်။

ဘိုင်ရုရွှယ်က မရဏရေခဲစမ်းရေ တည်ရှိရာ နေရာကို ဖူချန်အား မေးမြန်းရန် စီစဉ်ခဲ့လေသည်။

ဖူချန်က ထိုအချိန်က ဟေးရှန်းဂိုဏ်း၏ မဟာတိုက်ပွဲကြီးသို့ မလာခဲ့သော်လည်း ဘိုင်ရုရွှယ်က သူမကို အပြစ်မတင်ခဲ့သလို အပြစ်တင်စရာ အကြောင်းပြချက်လည်း မရှိချေ။

ထိုအချိန်က ဖူချန်က ဖုန်းဆိုးမြေ၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာတွင် သူမအတွက် ဆေးဘက်ဝင်အပင်များကို စုဆောင်းနေခဲ့လေသည်။

ဖုန်းဆိုးမြေ၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာက အပြင်လောကနှင့် အဆက်အသွယ်အားလုံးကို ဖြတ်တောက်ထားသော သဘာဝ မှော်ဝင်္ကပါတစ်ခုကို ဖန်တီးထားလေသည်။

ထို့ကြောင့် သူမက ဘာတွေဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို လုံးဝ မသိခဲ့ချေ။

ထို့အပြင် ဖူချန်ကို အနန္တဓမ္မလောကအား ဆန့်ကျင်ရန် သူမက ဘယ်လို အခွင့်အရေးမျိုးနဲ့ တောင်းဆိုနိုင်မည်နည်း။

"မင်းက မူလသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်း အတတ်ပညာကို တကယ်ရှာတွေ့လိမ့်မယ်လို့ ငါ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး။"

ဘိုင်ရုရွှယ်၏ အတွေ့အကြုံများကို ကြားပြီးနောက် ဖူချန်ကလည်း အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားခဲ့လေသည်။

"မရဏရေခဲစမ်းရေ ဘယ်မှာရှိလဲဆိုတာကိုတော့ ငါ သိတယ်။

ဒါပေမဲ့ ရုရွှယ်၊ မင်း တကယ်သွားဖို့ စဉ်းစားထားတာလား။

မူလသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်း အတတ်ပညာမှာ ပြောထားတဲ့အတိုင်းဆိုရင် မင်း အဲဒီမှာ အနည်းဆုံး လအတော်ကြာ နေရလိမ့်မယ်၊ နှစ်တွေနဲ့ချီပြီးတောင် ကြာနိုင်တယ်။

ပြီးတော့ မရဏရေခဲစမ်းရေရဲ့ အေးစက်တဲ့ချီက မင်းကို သေချင်စိတ်ပေါက်သွားအောင် လုပ်လိမ့်မယ်။"

ဘိုင်ရုရွှယ်က ဖူချန်ကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်နေပြီး ဘာမှ ပြန်မပြောခဲ့ချေ။

ဘိုင်ရုရွှယ်၏ မျက်လုံးများကို ကြည့်ရင်း ဖူချန်က ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ပြုံးလိုက်လေသည်။ "မှန်ပါတယ်။ မင်းအတွက် သူ့ကို မရှာတွေ့တာက သေချင်စိတ်ပေါက်တာထက် ပိုပြီး နာကျင်ရမှာပေါ့။"

ဆယ်ရက်အကြာတွင် ဖူချန်က ဘိုင်ရုရွှယ်ကို ဖုန်းဆိုးမြေရှိ ဂူတစ်ခုဆီသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့လေသည်။

သူတို့နှစ်ဦးက ဂူထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကြလေသည်။

ဂူက အဆက်မပြတ် နိမ့်ဆင်းသွားပြီး မြေကြီးထဲသို့ မည်မျှ နက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်သွားသည်ကို မသိနိုင်ချေ။

ဤအချိန်အတွင်း ဘိုင်ရုရွှယ်က မြစ်တစ်စင်းကို မြင်တွေ့ခဲ့လေသည်။ ဖူချန်က ဤသည်မှာ မြေအောက်စမ်းရေဖြစ်ပြီး ကျင့်ကြံသူအချို့က ဆေးဖော်စပ်ရန်အတွက် မြေအောက်စမ်းရေများကို လာရောက် စုဆောင်းတတ်ကြကြောင်း ပြောပြလေသည်။

သို့သော် မရဏရေခဲစမ်းရေက ပို၍ နက်ရှိုင်းသော နေရာတွင် ရှိလေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ဖူချန်က ဘိုင်ရုရွှယ်ကို ရေကန်တစ်ခုရှေ့သို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့လေသည်။

ရေကန်မှ ထွက်ပေါ်လာသော အေးစက်သည့်ချီများက ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူဖြစ်သော ဘိုင်ရုရွှယ်ကိုပင် အလိုအလျောက် တုန်ရီသွားစေလေသည်။

"မင်း ဒီမှာ ဘယ်လောက်ကြာကြာ နေမလဲဆိုတာ မင်းအပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်။ ငါ မင်းကို နားချမှာ မဟုတ်ဘူး၊ ငါက အပြင်ဘက်မှာ မင်းရဲ့ အစောင့်အဖြစ် နေပေးမယ်။

ဒါပေမဲ့ ငါတို့ အစောပိုင်းက သဘောတူထားတဲ့အတိုင်း မင်းက အသက်မီးအိမ် တစ်လုံးကို ထွန်းထားရမယ်။ မင်းရဲ့ အသက်မီးအိမ် ငြိမ်းတော့မယ့် အချိန်ရောက်ရင် ငါ လာပြီး မင်းရဲ့ အသက်ကို ကယ်တင်ဖို့ အပြင်ကို ခေါ်ထုတ်သွားမယ်။

မင်း သဘောမတူရင် မင်းကို ဒီမှာ နေခွင့်မပေးဘူး။"

ဖူချန်က ဘိုင်ရုရွှယ်ကို အလျှော့ပေးစရာ နေရာမရှိသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

"နားလည်ပါပြီ။"

ဘိုင်ရုရွှယ်က ဖူချန်၏ လက်ထဲရှိ အသက်မီးအိမ်ကို ထွန်းညှိလိုက်လေသည်။

ဖူချန်က ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ မီးအိမ်ကို ကိုင်ကာ လှည့်ထွက်သွားပြီး ဘိုင်ရုရွှယ်ကို တစ်ယောက်တည်း ချန်ထားရစ်ခဲ့လေသည်။

ဘိုင်ရုရွှယ်က သူမ၏ ခွဲထွက်ဝိညာဉ် အငွေ့အသက်လေးတစ်ခုကို ငါးစာအဖြစ် အသုံးပြုကာ ငါးဖမ်းတံတစ်ချောင်းကို ပစ်ချလိုက်လေသည်။

သူမက ကမ်းစပ်တွင် မလှုပ်မယှက် ထိုင်နေလေသည်။ မည်မျှပင် အေးစက်နေပါစေ ငါးစာလာဟပ်မည့် မရဏငါးကို မထိခိုက်စေရန် သူမကိုယ်သူမ မတုန်ရီအောင် ထိန်းချုပ်ထားရလေသည်။

မရဏရေခဲစမ်းရေ၏ အေးစက်မှုက ဘိုင်ရုရွှယ်၏ စိတ်ကူးထက် တကယ်ကို ကျော်လွန်နေလေသည်။

ရက်များ ကုန်လွန်လာသည်နှင့်အမျှ ဘိုင်ရုရွှယ်၏ ဖြူဝင်းသော အရေပြားနှင့် ငွေရောင်သန်းနေသော ဆံပင်ရှည်များမှာ နှင်းခဲလွှာပါးပါးလေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းလာလေသည်။

သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် အေးစက်မှုအပြင်။

ဘိုင်ရုရွှယ်က သူမ၏ ခွဲထွက်ဝိညာဉ်ကို ငါးစာအဖြစ် အသုံးပြုထားလေသည်။ မရဏရေခဲစမ်းရေက သူမ၏ ခွဲထွက်ဝိညာဉ်ထဲသို့ စိမ့်ဝင်သွားပြီး ထိုခံစားချက်များက သူမ၏ ပင်မကိုယ်ထည်ထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာကာ သူမကို တဖြည်းဖြည်း အက်ကွဲလာနေသော ရေခဲရုပ်တုတစ်ခုအလား ခံစားရစေလေသည်။

ရုရွှယ်၏ ဘေးတွင် ထိုင်နေသော ရှောင်မိုက သူမ ခံစားနေရသော နက်ရှိုင်းသည့် နာကျင်မှုကို မမှန်းဆနိုင်ခဲ့ချေ

ရုရွှယ်က သူမ၏ နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်ဖောက်ထားပြီး သူမ၏ လက်သည်းများက အသားထဲသို့ စိုက်ဝင်နေကာ ထွက်လာသော သွေးများက လျင်မြန်စွာ အေးခဲသွားကြောင်းကိုသာ သူ သိလေသည်။

သူမ၏ မျက်လုံးများက တဖြည်းဖြည်း မှိတ်ကျလာပြီး သူမ၏ အသိစိတ်များ မှေးမှိန်လာနေသည်ကို ရှောင်မို ခံစားနိုင်လေသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဖူချန်က အပြင်ဘက်တွင် သူမ၏ အသက်မီးအိမ်ကို စောင့်ကြပ်နေပြီး နောက်ဆုံးအချိန်ရောက်လာသောအခါ ဖူချန်က သူမကို အပြင်သို့ ခေါ်ထုတ်သွားမည် ဖြစ်သည်။

[ဘဝတစ်ရာစာအုပ် ဆုလာဘ် တွက်ချက်မှု ပြီးစီးပါပြီ။ နောက်ထပ် ဆယ်စက္ကန့်အတွင်း ပိုင်ရှင်က အချိန်မြစ်ထဲမှ ထွက်ခွာရပါမည်။ တစ်ဆယ်၊ ကိုး။]

ထိုအချိန်တွင် ဘဝတစ်ရာစာအုပ်၏ အသံက ရှောင်မို၏ နားထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

ရှောင်မိုက မတ်တတ်ရပ်ကာ သူမဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်လေသည်။

နှင်းခဲလွှာများဖြင့် တစ်ကိုယ်လုံး ဖုံးလွှမ်းနေသော သူမကို သူ ကြည့်လိုက်လေသည်။

သူမ တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားသော ငါးဖမ်းတံကို သူ ကြည့်လိုက်လေသည်။

သူမ၏ ခေါင်းမာသော အသွင်အပြင်ကို သူ ကြည့်လိုက်လေသည်။

[ရှစ်၊ ခုနစ်။ ခြောက်။]

"ငါ ပြောသမျှ အရာအားလုံးကို နားထောင်မယ်လို့ မင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောခဲ့တယ်လေ။ ရှေ့ဆက်သွားဖို့နဲ့ နောက်ကို ဘယ်တော့မှ ပြန်မကြည့်ဖို့ ငါ မင်းကို ပြောခဲ့တာတောင် မင်းက ဘာလို့ နားမထောင်ရတာလဲ"

[ငါး၊ လေး။ သုံး။]

ရှောင်မိုက လက်ဆန့်ထုတ်ကာ သူမ၏ ငွေရောင်သန်းနေသော ဆံပင်များကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး သူမ၏ အသွင်အပြင်ကို သူ မည်သည့်အခါမျှ မေ့မသွားစေရန် သူ၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ထဲတွင် ထွင်းထုထားချင်သည့်အလားပင်:

"မင်းက အခု ပင်လယ်လေးစင်းရဲ့ အရှင်သခင် ဖြစ်နေပြီလေ။"

[နှစ်၊ တစ်။]

"အရူးမလေး၊ မင်းက ဘာလို့ ဒီလောက် ခေါင်းမာရတာလဲ"

နောက်ဆုံး ရေတွက်မှု ပျောက်ကွယ်သွားချိန်တွင် ညင်သာသော လေပြေတစ်သုတ် တိုက်ခတ်သွားပြီး အသိစိတ် ပျောက်ဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်နေသော ဘိုင်ရုရွှယ်က ရုတ်တရက် မျက်လုံးဖွင့်လာလေသည်။

"ရှောင်မို။"

သူ၏ နာမည်ကို ခေါ်လိုက်ချိန်တွင် ဘိုင်ရုရွှယ်၏ နှလုံးသားက အလွန်မြန်ဆန်စွာ ခုန်ပေါက်နေလေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင် ဘိုင်ရုရွှယ်၏ ခွဲထွက်ဝိညာဉ်က ၎င်းဆီသို့ ပြေးဝင်လာသော ငါးတစ်ကောင်ကို အာရုံခံမိလိုက်လေသည်။

ထိုငါးက ဘိုင်ရုရွှယ်၏ ခွဲထွက်ဝိညာဉ်ကို ဝါးမျိုတော့မည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူမက ၎င်းကို ချက်ချင်း ရုပ်သိမ်းလိုက်လေသည်။ မရဏငါးက ငါးစာကို လွတ်သွားပြီး ချိတ်ကို ကိုက်မိသွားလေသည်။

ဘိုင်ရုရွှယ်က ပြင်းထန်စွာ ဆွဲတင်လိုက်လေသည်။

လုံးဝ မည်းနက်နေပြီး ခွိုင်ငါးနှင့် ဆင်တူသော ငါးကြီးတစ်ကောင် လေထဲသို့ မြောက်တက်လာလေသည်။

ဘိုင်ရုရွှယ်က မူလသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်း အတတ်ပညာ၏ မန္တန်ကို ရွတ်ဆိုလိုက်ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပန်းချီလိပ်ကို ဖြန့်ချကာ မရဏငါးဆီသို့ ပစ်လိုက်လေသည်။

ဒဏ္ဍာရီများအရ မရဏငါးက ဤပန်းချီလိပ်ကို ကြားခံအဖြစ် အသုံးပြုကာ ရှောင်မို၏ ကြွင်းကျန်ရစ်သော ဝိညာဉ်များကို ဆင့်ခေါ်ပေးမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင် မမျှော်လင့်ထားသော အရာတစ်ခု ဖြစ်ပျက်သွားလေသည်။

ပန်းချီလိပ်က ချက်ချင်း ကြွေမွသွားပြီး စာရွက်ပိုင်းများက ရေကန်မျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ လွင့်ကျသွားလေသည်။

မရဏရေခဲစမ်းရေရှိ လှုပ်ရှားမှုများကို အာရုံခံမိပြီးနောက် ဖူချန်ကလည်း ဘိုင်ရုရွှယ်၏ ဘေးသို့ ရောက်လာပြီး ဤမြင်ကွင်းကို တိုက်ဆိုင်စွာ မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။

"ဗွမ်း" ဟူသော အသံနှင့်အတူ မရဏငါးက ချိတ်မှ ရုန်းထွက်သွားပြီး မရဏရေခဲစမ်းရေထဲသို့ ပြန်ကျသွားကာ လျင်မြန်စွာ ကူးခတ်ထွက်ပြေးသွားလေသည်။

"ရှောင်မိုရဲ့ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်က ဝင်စားခြင်းလမ်းကြောင်းထဲကို ရောက်သွားပြီလား" ဖူချန်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ခန့်မှန်းလိုက်လေသည်။

"ဖူချန် တာအိုသီလရှင်၊ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ" ဘိုင်ရုရွှယ်က သူမ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို ဖိနှိပ်ထားရင်း လက်သီးကို ဆုပ်ကာ လှည့်မေးလိုက်လေသည်။

"လောကမှာရှိတဲ့ ဝိညာဉ်ဆင့်ခေါ်တဲ့ ပညာရပ်အားလုံးက တူညီတဲ့ နိယာမတစ်ခု ရှိတယ်လို့ ဆရာက တစ်ခါ ပြောဖူးတယ်။ အဲဒါက ဝိညာဉ်က ဝင်စားခြင်းလမ်းကြောင်းထဲကို မရောက်သေးတာ ဖြစ်ရမယ်တဲ့။ တကယ်လို့ ဝိညာဉ်က ဝင်စားခြင်းလမ်းကြောင်းထဲကို ရောက်သွားပြီဆိုရင် ဝိညာဉ်ဆင့်ခေါ်ဖို့ အသုံးပြုတဲ့ ကြားခံက သေချာပေါက် ကြွေမွသွားလိမ့်မယ်။

ရှောင်မိုရဲ့ ဝိညာဉ်လွင့်စင် ပျက်စီးသွားတာက သူ့ရဲ့ ကြွင်းကျန်ရစ်တဲ့ ဝိညာဉ်အားလုံး ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးကို ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားတယ်လို့ ဆိုလိုတယ်။ သူ ပြန်လည်ဝင်စားခြင်းလမ်းခြောက်သွယ်ထဲကို ဝင်ရောက်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ ဒါကြောင့် ယုတ္တိအရဆိုရင် ဒီကြားခံက ကြွေမွမသွားသင့်ဘူး။

ဒီလိုမှ မဟုတ်ရင်—"

"ရှောင်မိုရဲ့ ဝိညာဉ်က ဝင်စားခြင်းလမ်းကြောင်းထဲကို ရောက်သွားပြီဆိုရင်တော့" ဘိုင်ရုရွှယ်၏ မျက်လုံးများက ဝမ်းမြောက်မှုများဖြင့် တောက်ပသွားသော်လည်း သူမက လျင်မြန်စွာ တည်ငြိမ်သွားပြီး တိုးညင်းသောအသံဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်: "ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ အဲဒီအချိန်တုန်းက မိုးကြိုးဘေးဒဏ်က..."

"ရုရွှယ်၊ ငါ မင်းကို မပြောရသေးတဲ့ ကိစ္စတစ်ခု ရှိတယ်။ မူလသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်း အတတ်ပညာကို မင်း ရှာတွေ့ခဲ့တဲ့ တားမြစ်နယ်မြေကို ဘယ်လို ခေါ်သေးလဲဆိုတာ မင်း သိလား"

ဖူချန်က ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်လေသည်။

"အဲဒီ တားမြစ်နယ်မြေကို နတ်ဘုရားတို့ရဲ့ သင်္ချိုင်းလို့လည်း ခေါ်တယ်။

ရှေးဟောင်းခေတ်ကို နတ်ဘုရားခေတ်လို့လည်း ခေါ်ကြတယ်။

နတ်ဘုရားတွေ တကယ် တည်ရှိခဲ့တယ်လို့ ဒဏ္ဍာရီတွေမှာ ဆိုကြတယ်။

ဒီ နတ်ဘုရားတချို့က စစ်ပွဲကို ထိန်းချုပ်တယ်၊ တချို့က အိမ်ထောင်ရေးကို ထိန်းချုပ်တယ်၊ ပြီးတော့ တချို့က အသက်နဲ့ သေဆုံးခြင်းကို ထိန်းချုပ်ကြတယ်။

ဒါပေမဲ့ ရှေးဟောင်းခေတ်မှာ ဘာဖြစ်ခဲ့မှန်းမသိဘဲ နတ်ဘုရားအားလုံး သေဆုံးသွားခဲ့ကြတယ်။ ပြန်လည်ဝင်စားခြင်းနဲ့ ရှင်သန်ခြင်း၊ သေဆုံးခြင်းကို ထိန်းချုပ်တဲ့ နတ်ဘုရားတစ်ပါးပဲ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သေးတယ်လို့ ကောလာဟလတွေ ရှိတယ်။"

"ဖူချန် တာအိုရှင်က သူမက ရှောင်မိုရဲ့ ကြွင်းကျန်ရစ်တဲ့ ဝိညာဉ်တွေကို စုစည်းပေးခဲ့တယ်လို့ ဆိုလိုတာလား" ဘိုင်ရုရွှယ်က ပို၍ နားလည်ရခက်လာလေသည်။ "သူမက ဘာလို့ အဲဒီလို လုပ်ရမှာလဲ"

"ငါ မသိဘူး။"

ဖူချန်က ခေါင်းခါလိုက်လေသည်။

"ဒီလောကမှာ ငါတို့ မသိတဲ့ အရာတွေ အရမ်းများလွန်းတယ်။ ငါ ပြောခဲ့သမျှ အရာအားလုံးက ဒဏ္ဍာရီတွေ သက်သက်ပါပဲ။"

"ဒါပေမဲ့ သေချာတာ တစ်ခုတော့ ရှိတယ်။"

ဖူချန်က ဘိုင်ရုရွှယ်၏ မျက်လုံးများကို တည့်တည့် ကြည့်လိုက်လေသည်:

"ဒီလို နတ်ဘုရားမျိုး တကယ် တည်ရှိနေမယ်ဆိုရင် ရှောင်မိုက သူတို့ရဲ့ ပစ်မှတ်ထားခြင်းကို ခံလိုက်ရတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။"

အခန်း ၁၇၀ အရှင်မင်းကြီးကို ဓားသိုင်းဘယ်သူသင်ပေးတာလဲ

ရှောင်မိုက မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖွင့်လိုက်သည်။

ဘဝတစ်ရာကျမ်းထဲရှိ အချိန်မြစ်ထဲမှ သူ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သော ယခင်နှစ်ကြိမ်နှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။

ရှောင်မို၏ ဗိုက်ထဲတွင် ကမောက်ကမဖြစ်သွားပြီး ပျို့အန်ချင်စိတ်များ လှိုင်းလုံးတစ်ခုအလား တက်လာကာ သူ၏ စိတ်အစဉ်က အချိန်မြစ်ထဲတွင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသော မြင်ကွင်းများကို ထိန်းချုပ်မရနိုင်လောက်အောင် ပြန်လည်အမှတ်ရနေလေသည်။

သို့သော် အကြိမ်အနည်းငယ် ကြုံတွေ့ပြီးနောက် ရှောင်မိုက အနည်းငယ် ခံနိုင်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ သူ၏ အတွေးများကို တည်ငြိမ်အောင်ပြုလုပ်ရန် အချိန်သိပ်မကြာလိုက်ချေ။

ရှောင်မိုက သူ၏ အသက်ရှူနှုန်းကို ထိန်းညှိပြီးနောက် ဘဝတစ်ရာကျမ်း၏ စာသားများနှင့် အသံက သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

[ဘိုင်ရုရွှယ်၏ ဒုတိယဘဝ (ဘဝတစ်ရာကျမ်း၏ တတိယဘဝ) ဖြတ်သန်းမှု ပြီးဆုံးသွားပါပြီ။]

[သင်က မူလက သာမန် တံငါရွာလေးတစ်ခုတွင် မွေးဖွားခဲ့ပြီး မြောက်ပိုင်းပင်လယ်၏ အရှင်သခင် ဘိုင်ရုရွှယ်၏ ရှာဖွေတွေ့ရှိမှုကို ခံခဲ့ရသည်။ ထိုနေ့မှစ၍ သူမက သင်နှင့်အတူ နေထိုင်ခဲ့သည်။

တစ်နေ့တွင် သူမက သင့်အား နဂါးအဆီအနှစ်နှင့် ယွီဟွာဆေးလုံးတို့ကို ပေးအပ်ခဲ့ပြီး သင့်ကို ကျင့်ကြံခွင့် ပြုခဲ့သည်။

ထို့နောက် သင်က ကွန်ဖြူးရှပ်တာအို လမ်းကြောင်းပေါ်သို့ လျှောက်လှမ်းခဲ့ပြီး သမင်ဖြူကျောင်းတော်တွင် ပညာသင်ကြားကာ ကျောင်းတော်တာဝန်ရှိသူ ချီတောက်မင်၏ တပည့်တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။

သင်က မွေးရာပါ ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်ပြီး ကြိုးစားပမ်းစား ကျင့်ကြံခဲ့ကာ ကွန်ဖြူးရှပ်တာအိုအတွက် လမ်းသစ်တစ်ခု ဖောက်လုပ်ရန် ခိုင်မာစွာ ဆုံးဖြတ်ထားခဲ့သည်။

သင်က ကွန်ဖြူးရှပ်ကျောင်းတော်၏ ပညာရှင်မွန် အကဲဖြတ်ပွဲတွင် ပါဝင်ခဲ့ပြီး အထူးကောင်းမွန်သော အမှတ်ကို ရရှိခဲ့ကာ ဖြောင့်မတ်သောပညာရှင်မွန်အဖြစ် အကဲဖြတ်ခံခဲ့ရသည်။

သင်က ဝါးတောထဲတွင် ဉာဏ်အလင်းရခဲ့ပြီး သင်၏ဆရာ ချီတောက်မင်နှင့် အချေအတင် ဆွေးနွေးခဲ့ရာ သူက သင်၏ ကွန်ဖြူးရှပ်ပညာရပ်များကို အသိအမှတ်ပြုခဲ့သည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ သင်က ကျောင်းတော်ညွှန်မှူး ဖြစ်လာခဲ့ပြီး စာပေပညာရှင်များ၏ အချေအတင်ဆွေးနွေးခြင်း လမ်းကြောင်းပေါ်သို့ လျှောက်လှမ်းခဲ့သည်။

သင်က ဘိုင်ရုရွှယ်နှင့်အတူ လောကတစ်ခွင်သို့ ခရီးလှည့်လည်ခဲ့ပြီး နေရာအနှံ့ရှိ ပညာရှင်များနှင့် အချေအတင် ဆွေးနွေးခဲ့ရာ သင်၏နာမည်က လောကကြီးကို တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။

ကွန်ဖြူးရှပ်ပညာရှင် တင်းချန်က စာချုပ်ကို တစ်ဖက်သတ် ဆုတ်ဖြဲခဲ့ပြီး မြောက်ပိုင်းပင်လယ်ကို လုပ်ကြံစွပ်စွဲကာ နဂါးမျိုးနွယ်ကို သတ်ဖြတ်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။

မြောက်ပိုင်းပင်လယ် မဟာတိုက်ပွဲကြီးအပြီးတွင် ဘိုင်ရုရွှယ်က ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိခဲ့သည်။

ထို့နောက် သင်က သူမအတွက် ကံတရားအကျိုးဆက်များ စုဆောင်းရန်နှင့် လောကရှိ အပြစ်မဲ့ ပြည်သူများအတွက် ဝမ်လီတံတိုင်းကြီးပေါ်သို့ ခြေချခဲ့သည်။

သင်က ဝမ်လီတံတိုင်းကြီးကို နှစ်ဆယ့်တစ်နှစ်တိုင်တိုင် စောင့်ကြပ်ခဲ့ပြီး မရေမတွက်နိုင်သော မိစ္ဆာမျိုးနွယ်ဝင်များကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။

ဝမ်လီတံတိုင်းကြီး ချိုးဖျက်ခံရတော့မည့် အချိန်မှာပင် သင်က အသိနှင့်အလုပ် ပေါင်းစပ်ခြင်း ရှင်းလင်းချက်ကို ရေးသားခဲ့ပြီး ကွန်ဖြူးရှပ် သူတော်စင်အဆင့်အတန်းကို ရရှိခဲ့ကာ တိုက်ပွဲ၏ လမ်းကြောင်းနှင့် အနန္တဓမ္မလောက၏ ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့သည်။

ရှန်းဟိုင်ကွမ် တောင်ကြားတံခါးတွင် သင်က ဓားတစ်လက်ဖြင့် တစ်ကိုယ်တော် ရပ်တည်ကာ မိစ္ဆာမျိုးနွယ် တပ်မတော် ငါးသိန်းကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။

ကျားဖြူလွင်ပြင်တွင် သင်က ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းအဆင့် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ ဝမ်ရှီးနှင့် အကြိမ်ထောင်ပေါင်းများစွာ တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး သူ၏ ဦးခေါင်းကို မိစ္ဆာတပ်မတော်ရှေ့သို့ ပစ်ချခဲ့သည်။

ဟေးရှန်းတောင်ဂိုဏ်းတွင် သင်က အရေးကြီးသော အခိုက်အတန့်၌ ဘိုင်ရုရွှယ်ကို ကယ်တင်ခဲ့ပြီး ထျန်းချုံးတာအိုရှင်နှင့် သွေးထွက်သံယို တိုက်ပွဲကို ဆင်နွှဲခဲ့သည်။

မြက်ပင်တစ်သောင်းတောင်ကြားတွင် သင်က ဘိုင်ရုရွှယ်အတွက် တာအိုအစောင့်အရှောက်အဖြစ် သင်၏ သူတော်စင်နှလုံးသားကို စတေးခဲ့ပြီး သူမ နဂါးအသွင်ပြောင်းရာတွင် ကူညီပေးခဲ့ကာ နဂါးမျိုးနွယ်၏ ကံတရားအကျိုးဆက် ချိတ်ပိတ်ထားမှုကို ချိုးဖျက်ပေးခဲ့သည်။

သင် သေဆုံးခဲ့သောနေ့တွင်

သမင်ဖြူကျောင်းတော်ရှိ မိုရေကန်က မိုင်တစ်ထောင်အထိ လျှံကျစီးဆင်းသွားခဲ့သည်။

သင် သေဆုံးပြီးနောက် ဆယ်နှစ်အကြာတွင် လူသားနှင့်မိစ္ဆာ စစ်ပွဲ ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီး လူသားမျိုးနွယ်က အောင်ပွဲခံနိုင်ခဲ့သည်။

လူသားနှင့်မိစ္ဆာ စစ်ပွဲတွင် သင်က ကြီးမားသော စွမ်းဆောင်ရည်များကို တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော် သင်က ဘိုင်ရုရွှယ်အတွက် အနန္တဓမ္မလောကကို ဆန့်ကျင်ခဲ့ပြီး သူမအတွက် တာအိုအစောင့်အရှောက်အဖြစ် သင်၏ သူတော်စင်နှလုံးသားကို အသုံးပြုခဲ့ကာ နဂါးမျိုးနွယ် ကြီးပွားတိုးတက်လာစေရန် သွယ်ဝိုက်၍ ကူညီပေးခဲ့သောကြောင့် ကျင့်ကြံသူများစွာက သမိုင်းမှတ်တမ်းများတွင် သင့်အကြောင်းကို မည်သို့ ရေးသားရမည်ကို မသိခဲ့ကြချေ။

လူသားမျိုးနွယ် မဟာမိတ်အဖွဲ့က ပြင်းထန်စွာ အချေအတင် ဆွေးနွေးခဲ့ကြပြီး နောက်ဆုံးတွင် သင်၏နာမည်ကို လောကတွင် မတည်ရှိစေရန် ဖျက်ပစ်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။

ဆုလာဘ် သူတော်စင်နှလုံးသား။

ဤ သူတော်စင်နှလုံးသားက ပိုင်ရှင်အတွက် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ဟောင်ရန် ဖြောင့်မတ်ခြင်းချီများကို စုဆောင်းပေးနိုင်ပြီး ပိုင်ရှင်၏ ပါရမီနှင့် ဝိညာဉ်သွေးကြောများကို အဆက်မပြတ် တိုးတက်စေကာ တိုက်ပွဲများ၊ တရားအလင်းရခြင်းနှင့် ဝိညာဉ်ရေးရာတို့တွင်လည်း အခန်းကဏ္ဍတစ်ခုမှ ပါဝင်နိုင်ပါသည်။

သို့သော် ပိုင်ရှင်၏ အဆင့်မှာ သူတော်စင်နှလုံးသားကို အပြည့်အဝ ခံနိုင်ရည်ရှိရန် အလွန်နိမ့်ကျနေသောကြောင့် ဘဝတစ်ရာကျမ်းက ပိုင်ရှင် ပေါက်ကွဲသေဆုံးခြင်း မရှိစေရန် သေချာစေရန်အတွက် သူတော်စင်နှလုံးသားပေါ်တွင် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ယာယီ တံဆိပ်တစ်ခု ချိတ်ပိတ်ထားပါသည်။

ပိုင်ရှင်၏ အဆင့် မြင့်တက်လာသည်နှင့်အမျှ သူတော်စင်နှလုံးသားပေါ်ရှိ တံဆိပ်က တဖြည်းဖြည်း ပွင့်လာမည်ဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုက ပိုမို ကြီးမားလာမည် ဖြစ်သည်။

ဆုလာဘ် နှစ် ကံတရားအကျိုးဆက် ဆေးလုံး။

ဤဆေးလုံးကို စားသုံးပြီးနောက် ပိုင်ရှင်က ကံတရားအကျိုးဆက်များကို စုဆောင်းရန် ဗုဒ္ဓဘာသာ ဓမ္မကို ကျင့်ကြံသောအခါ စုဆောင်းရရှိသော ကံတရားအကျိုးဆက်များက ရာခိုင်နှုန်းနှစ်ဆယ်အထိ တိုးလာမည် ဖြစ်သည်။ ကံတရားအကျိုးဆက် ဆေးလုံး၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုက တစ်သက်တာလုံး တည်တံ့မည် ဖြစ်သည်။

ဆုလာဘ် သုံး မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး တာအိုလက်ဖွဲ့။

ပိုင်ရှင်က မိစ္ဆာမျိုးနွယ်ကို တိုက်ခိုက်ပါက မည်သည့် မှော်ပညာမဆို မိစ္ဆာမျိုးနွယ်အပေါ် ရာခိုင်နှုန်းနှစ်ဆယ် ပိုမို ထိခိုက်ပျက်စီးစေမည် ဖြစ်သည်။]

[ဘဝတစ်ရာကျမ်းက လက်ရှိတွင် စတုတ္ထဘဝကို ပြင်ဆင်နေပါသည်။ ပြင်ဆင်ချိန်ကို အတိအကျ မသတ်မှတ်ရသေးပါ။ ဤကာလအတွင်း ပိုင်ရှင်က ဘဝတစ်ရာကျမ်းထဲသို့ ထပ်မံ ဝင်ရောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပါ။ ပြင်ဆင်မှု ပြီးစီးသွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ပိုင်ရှင်ကို အကြောင်းကြားမည်ဖြစ်ပြီး ပိုင်ရှင်က ဘဝတစ်ရာကျမ်း၏ စတုတ္ထဘဝထဲသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ပါသည်။]

ဘဝတစ်ရာကျမ်း၏ စာသားများနှင့် အသံက သူ၏ စိတ်ထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့်အမျှ ရှောင်မိုက သူ၏ နှလုံးသားထဲသို့ နွေးထွေးသော ရေစီးကြောင်းတစ်ခု စီးဆင်းသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး အလွန်အမင်း သက်တောင့်သက်သာ ရှိလှပေသည်။

နွေးထွေးသော ရေစီးကြောင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် ရှောင်မိုက ကိုယ်တွင်းစူးစမ်းခြင်းကို ပြုလုပ်လိုက်ရာ သူ၏ ကိုယ်တွင်းရှိ နှလုံးသားက မင်ရောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ၎င်းမှ ထုတ်လွှတ်သော ဟောင်ရန် ဖြောင့်မတ်ခြင်းချီများက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အာဟာရဖြည့်တင်းပေးနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။

ဓားသိုင်းကျင့်ကြံခြင်းကြောင့် ရရှိလာသော ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများကလည်း သိသိသာသာ လျော့ကျသွားခဲ့လေသည်။

ထို့နောက် ရှောင်မိုက ကံတရားအကျိုးဆက် ဆေးလုံးကို စားသုံးလိုက်သော်လည်း မည်သည့်အရာကိုမျှ မခံစားရချေ။

မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး တာအိုလက်ဖွဲ့အတွက်လည်း အတူတူပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ရှောင်မိုက ၎င်းတို့ နှစ်ခုလုံး တည်ရှိနေကြောင်းကိုမူ အမှန်တကယ် အာရုံခံနိုင်လေသည်။

ရှောင်မိုက မူလက စတုတ္ထဘဝထဲသို့ ချက်ချင်း ဝင်ရောက်ချင်ခဲ့သော်လည်း စတုတ္ထဘဝက ပြင်ဆင်ချိန် လိုအပ်နေသောကြောင့် ရှောင်မိုကို ခေါင်းကိုက်သွားစေသည်၊ အချိန်မည်မျှ ကြာမည်ကို သူ မသိခဲ့ချေ။

"ထားလိုက်ပါတော့။ ဘဝတစ်ရာကျမ်းထဲကို ဝင်လို့မရမှတော့ ငါ့ရဲ့ ဓားသိုင်းကို အရင်ကျင့်ကြံလိုက်မယ်"

ရှောင်မိုက မတ်တတ်ရပ်ကာ သူ၏ မက်မွန်သစ်သားဓားကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး မြက်ပင်ဓားသိုင်းကို စတင် ကျင့်ကြံလေတော့သည်။

နန်းတော်အတွင်းဆောင်ရှိ နိုင်ငံတော်ဆရာအိမ်တော်။

ကျန်းချင်ရီ နန်းတော်ထဲသို့ ရောက်ရှိနေသည့် လေးရက်တာ ကာလအတွင်း သူမက နိုင်ငံတော်ဆရာအိမ်တော်မှ အပြင်သို့ မထွက်ခဲ့ချေ။

နေ့စဉ်နေ့တိုင်း သူမက ထိုအဖြူရောင်နဂါး နန်းတော်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီးနောက် ဖြစ်ပျက်လာနိုင်သည့် အရာအားလုံးကို ဗေဒင်တွက်ချက်နေခဲ့သည်၊

သူမ မည်သို့ တုံ့ပြန်သင့်သည်၊ သူမကို မည်သို့ ရင်ဆိုင်လှုပ်ရှားရမည်နှင့် အကျိုးဆက်များက မည်သို့ ရှိလာမည်တို့ကို တွက်ချက်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကျန်းချင်ရီ မည်မျှပင် တွက်ချက်နေစေကာမူ ရလဒ်များက မကောင်းခဲ့ချေ။

သဘာဝကျကျပင် သူမက မည်သည့် အသာစီးရမှုကိုမျှ မရရှိနိုင်ခဲ့ချေ။

သူမ၏ အတွေးများကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီးနောက် ကျန်းချင်ရီက ဆက်လက် တွက်ချက်နေခြင်းသည် အဓိပ္ပာယ်မရှိဟု ခံစားလိုက်ရလေသည်။

"ဒီမှာ တစ်ယောက်ယောက်ရှိလား" ဟု ကျန်းချင်ရီက လှမ်းခေါ်လိုက်လေသည်။

"နိုင်ငံတော်ဆရာသခင်"

မကြာမီ အစေခံမလေးတစ်ဦး ဝင်ရောက်လာပြီး ကျန်းချင်ရီကို ဦးညွတ်လိုက်လေသည်။

"အရှင်မင်းကြီး အခု ဘယ်မှာလဲ" ဟု ကျန်းချင်ရီက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မေးလိုက်လေသည်။

"နိုင်ငံတော်ဆရာကို လျှောက်တင်ပါတယ်၊ အရှင်မင်းကြီးက တာအိုမေးမြန်းခြင်း ယဇ်ပလ္လင်မှာ ကျင့်ကြံနေလောက်ပါတယ်"

"တာအိုမေးမြန်းခြင်း ယဇ်ပလ္လင် ဟုတ်လား။ ငါ နားလည်ပြီ"

ကျန်းချင်ရီက မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး တာအိုမေးမြန်းခြင်း ယဇ်ပလ္လင်ဆီသို့ တစ်ယောက်တည်း လျှောက်သွားလိုက်လေသည်။ သူမက နန်းတော်ထဲသို့ ဝင်လာစဉ်က တာအိုမေးမြန်းခြင်း ယဇ်ပလ္လင်ကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရသဖြင့် ၎င်း၏ တည်နေရာကို သိထားလေသည်။

သူက မည်သည့် တာအိုကို အတိအကျ ကျင့်ကြံနေသနည်းဆိုသည်ကို သူမ မြင်တွေ့ချင်ခဲ့လေသည်။

အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်စာ အချိန်ကုန်လွန်ပြီးနောက် ကျန်းချင်ရီက တာအိုမေးမြန်းခြင်း ယဇ်ပလ္လင်ဘေးရှိ မြင့်မားသော နံရံဆီသို့ ရောက်ရှိလာလေသည်။

တာအိုမေးမြန်းခြင်း ယဇ်ပလ္လင်တွင် ဝိညာဉ်စုဆောင်းခြင်း မှော်ဝင်္ကပါတစ်ခု တပ်ဆင်ထားလေသည်။ ဝိညာဉ်စုဆောင်းခြင်း မှော်ဝင်္ကပါတစ်ခုတွင် များသောအားဖြင့် နတ်ဘုရားအာရုံ ထောက်လှမ်းမှုကို ဖယ်ခွာထားခြင်းနှင့် အပြင်လူများ ဝင်္ကပါထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပါက သတိပေးချက် ထုတ်လွှတ်ခြင်းစသည့် အကျိုးသက်ရောက်မှုများ ရှိလေသည်။

သို့သော် ဤ အတားအဆီးက ကျန်းချင်ရီအတွက်မူ အသုံးမဝင်ခဲ့ချေ။

သူမက အပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်ပြီး အတားအဆီးကို တိတ်ဆိတ်စွာ ဖြတ်ကျော်ကာ မြင့်မားသော နံရံပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်လေသည်။

"သူက ဓားသိုင်း ကျင့်နေတာလား"

ကျန်းချင်ရီက သူ့ကို တည်ငြိမ်သော မျက်လုံးများဖြင့် အကဲခတ်နေလေသည်။

သို့သော် သူမ ကြည့်လေကြာလေ တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေသည်ဟု သူမ ပို၍ ခံစားရလေသည်။

သူမ ကြည့်လေကြာလေ ကျန်းချင်ရီ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ပို၍ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်လာသလို ခံစားရလေသည်။

"ဒီဓားသိုင်းက"

ရှောင်မိုက ကျန်းချင်ရီ အတားအဆီးကို ဖြတ်ကျော်ဝင်ရောက်လာပြီး နံရံပေါ်တွင် ထိုင်ကာ သူ့ကို အကဲခတ်နေသည်ကို လုံးဝ သတိမထားမိခဲ့ချေ။

သူက ဓား၏ တာအိုထဲတွင် နစ်မြောနေပြီး ဓားချက်တစ်ချက်ချင်းစီကို ဝှေ့ယမ်းရာတွင် အာရုံစူးစိုက်ထားလေသည်။

အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်စာ အချိန်ကုန်လွန်သွားပြီးနောက် ရှောင်မိုက တစ်စုံတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ ဓားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်လေသည်။

ထက်မြက်သော ဓားချီက သူ၏ရှေ့ရှိ သစ်သားတိုင်ကို ထက်ပိုင်း ပိုင်းဖြတ်သွားလေသည်။

"မဆိုးဘူး"

ရှောင်မိုက လေပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူသွင်းလိုက်ပြီး သူ၏ လက်ရှိ ကျင့်ကြံခြင်း တိုးတက်မှုကို အတော်လေး ကျေနပ်နေလေသည်။

မကြာမီ သူက ချီသန့်စင်ခြင်း ဆဋ္ဌမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်မည်ဟု သူ ခန့်မှန်းထားလေသည်။

ရှောင်မိုက သူ၏ ဓားရှည်ကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ကြည်လင်သောစမ်းရေ နန်းဆောင်သို့ သွားကာ ရေပူစမ်း စိမ်ရန် စီစဉ်နေချိန်မှာပင်။

မွှေးပျံ့သော လေပြေတစ်သုတ် တိုက်ခတ်သွားလေသည်။

ပါးလွှာသော မျက်နှာဖုံးစကို တပ်ဆင်ထားသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ရှောင်မို၏ရှေ့တွင် ရပ်နေလေသည်။

ရှောင်မိုမှာ မှင်တက်သွားလေသည်။ "နတ်မိမယ်ကျန်း"

သူမ၏ အဆင့်က ထိုမျှအထိ မြင့်မားနေသည်လော။

သူမက တာအိုမေးမြန်းခြင်း ယဇ်ပလ္လင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသော်လည်း မှော်ဝင်္ကပါက မည်သည့် သတိပေးချက်မျှ မပေးခဲ့ချေ။

"နတ်မိမယ်ကျန်းမှာ လိုအပ်တာ တစ်ခုခုများ ရှိပါသလား" ဟု ရှောင်မိုက တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်လေသည်။

"အရှင်မင်းကြီးရဲ့ ဓားသိုင်းကိုလေ"

ကျန်းချင်ရီက ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တိုးလာလေသည်။ ရှောင်မိုက အလိုအလျောက် နောက်သို့ ခြေတစ်ဝက် ဆုတ်လိုက်လေသည်။ အမျိုးသမီး၏ ရင်ဘတ်က သူ၏ ရင်ဘတ်နှင့် ထိလုမတတ် ဖြစ်သွားလေသည်။

"ဘယ်သူ သင်ပေးခဲ့တာလဲ"