အခန်းပို

​ကုန်းကုန်းဧကရာဇ်။ အပိုင်း (ခွန်း ကိုသ​ဘောကျ၏။)

မူရင်းစာရေးဆရာ - Silent Cake And Pastrie

ဘာသာပြန် - Author Chang’e 🌕

True Immortal Team

တုပိုင် သူ၏ ရင်ခွင်ထဲမှ ကြွေပုလင်းတစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်၏။ တုပိုင်အနေဖြင့် ဤကြွေပုလင်းကို ရရှိရန်အတွက် ကျောင်းရေနဂါး၏ ရွှေရောင်သွေးကို လဲလှယ်ပေးဆပ်ခဲ့ရသည်။

တုပိုင် မေးလိုက်၏။ "ဒါက ဘာလဲ"

သေမင်းနတ်ဘုရား အနူးဘစ်က ရှင်းပြသည်။ "မီးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ ရတနာဖြစ်တဲ့ ရှေးဟောင်းနဂါးသွေးပဲ"

တုပိုင် အံ့အားသင့်သွားကာ မယုံနိုင်ဖြစ်သွားရ၏။ သူက ကြွေပုလင်းကို ကြည့်ကာ သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "တကယ့် နဂါးစစ်စစ်လား။ အရောင်ပြောင်းရေနဂါး ဒါမှမဟုတ် ရေနဂါးလိုမျိုး နဂါးအတုအယောင်တွေ မဟုတ်ဘူးမလား"

သေမင်းနတ်ဘုရား အနူးဘစ်က ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ဆို၏။ "ဟုတ်တယ်၊ တကယ့် နဂါးစစ်စစ်ရဲ့ သွေးမျိုးဆက်ပဲ"

တုပိုင်က ဆက်၍ မေးလိုက်သည်။ "ဒါကို ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး ဂရစ်ဆစ်က ဘာလို့ ကျွန်တော့်ကို ပေးရတာလဲ၊ ပြီးတော့ အရင် ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီးတွေကရော ဘာလို့ မသုံးခဲ့ကြတာလဲ"

အနူးဘစ်က အကြောင်းပြချက် ပေးသည်။ "အရင်တုန်းက ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီး မဆိုက်ရောက်သေးလို့ပေါ့။ အခုတော့ ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီးက မကြာခင် ရောက်လာတော့မယ်။ အချိန် ရက်ပေါင်း တစ်ရာ့သုံးဆယ် ပဲ ကျန်တော့တယ်လေ"

တုပိုင် ထောက်ပြလိုက်၏။ "နဂါးနဲ့ ကျောင်းရေနဂါးဆိုတာ လုံးဝကို ကွဲပြားခြားနားတာနော်"

အနူးဘစ် အတည်ပြုသည်။ "သေချာပေါက် ကွဲပြားတာပေါ့။ ကျောင်းရေနဂါးတွေက အမြဲတမ်း မြွေတွေပဲ၊ ဘယ်တော့မှ နဂါးဖြစ်မလာနိုင်ဘူး။ ကျောင်းရေနဂါးတွေနဲ့ အရောင်ပြောင်းရေနဂါးတွေက အမြဲတမ်း မြေကြီးပေါ်မှာပဲ တွားသွားနေကြပေမဲ့ နဂါးတွေကကျတော့ ကောင်းကင်ယံမှာ ပျံသန်းကြတာလေ။ တကယ့် နဂါးစစ်စစ်တွေက ကျောင်းရေနဂါးတွေထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုပြီး အစွမ်းထက်တယ်"

တုပိုင်က မျက်ခုံးပင့်လျက် မေးလိုက်သည်။ "မင်း တကယ့် နဂါးစစ်စစ်ကို မြင်ဖူးလို့လား"

အနူးဘစ်က ခေါင်းရမ်းလိုက်ပြီး ဖြေ၏။ "ဘယ်လိုလုပ် မြင်ဖူးမလဲ"

တုပိုင်က ချက်ချင်းပင် ပြန်ချေပလိုက်သည်။ "ဒါဆို နဂါးက ဘယ်လိုပုံစံမျိုးလဲဆိုတာ မင်း ဘယ်လိုလုပ် သိလဲ"

အနူးဘစ်က တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ရှင်းပြ၏။ "နဂါးတွေ ဘယ်လိုပုံစံလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိကြဘူး။ ဒါပေမဲ့ လူတိုင်းရဲ့ ရင်ထဲမှာတော့ နဂါးတွေက အလွန်တရာ အစွမ်းထက်ပြီး မြင့်မြတ်ကြတယ်လို့ ယူဆထားကြတာပဲ မဟုတ်လား။ ပြီးတော့ သူတို့က ကျောင်းရေနဂါးတွေနဲ့ လုံးဝကွဲပြားတယ်လေ"

တုပိုင်က စူးစမ်းလိုက်သည်။ "တကယ်လို့ ရှေးဟောင်းနဂါးရဲ့ သွေးကို ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ထိုးသွင်းလိုက်ရင် ဘာဖြစ်လာမလဲ"

အနူးဘစ်က ပခုံးတွန့်ပြကာ ဆို၏။ "ငါလည်း မသိဘူး၊ ဘယ်သူမှ ထိုးမသွင်းဖူးလို့လေ"

ဤအပေးအယူနှင့် ပတ်သက်၍ တုပိုင် အများကြီး စဉ်းစားမနေခဲ့ပေ။ သူသည် ကျောင်းရေနဂါး၏ ရွှေရောင်သွေးကို ပေးအပ်ခဲ့ရသော်လည်း ရှေးဟောင်းနဂါး၏ သွေးကို ပြန်လည် ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အနူးဘစ်က သတိပေးလိုက်သည်။ "သေချာတာပေါ့... မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို ထိုးသွင်းဖို့ ရွေးချယ်နိုင်သလို၊ မထိုးသွင်းဖို့လည်း ရွေးချယ်ခွင့် ရှိပါတယ်"

တုပိုင်က သက်ပြင်းချလျက် ရေရွတ်လိုက်၏။ "ငါတို့မှာ ရွေးချယ်ခွင့်ရှိတယ်လို့ ထင်ရပေမဲ့ တကယ်တမ်းမှာတော့ ရွေးချယ်စရာ မရှိပါဘူး"

အနူးဘစ်က မေးလိုက်၏။ "ဒါဆို... ငါတို့ စကြမလား"

တုပိုင် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ "စမယ်"

ထို့နောက် သူသည် ကျောက်သလင်းကုတင်ပေါ်တွင် တစ်ဖန် ပြန်လှဲလိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းတွင် မှော်ဆရာ ဒါဇင်နှင့်ချီ၍ အရှေ့သို့ တိုးလာကြပြီး တုပိုင်ကို ဝန်းရံရန် ကျောက်သလင်း ကိရိယာ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို ရွှေ့ပြောင်းနေရာချလိုက်ကြ၏။

"ရွှီး... ရွှီး... ရွှီး..."

ကျောက်သလင်း အစီအရင် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာထံမှ အလင်းတန်းများက တုပိုင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ဖြာကျလာသည်။

အနူးဘစ်က တောင်းဆိုလိုက်၏။ "အရှင်မင်းမြတ်... ကျေးဇူးပြုပြီး မှောက်လျက် လှဲပေးပါ"

တုပိုင် မှောက်လျက် လှဲလိုက်လေသည်။ အနူးဘစ်သည် သူ၏ လက်သည်းများဖြင့် တုပိုင်၏ ကျောပြင်ပေါ်မှ အရေပြားကို ညင်သာစွာ ခွဲဟလိုက်ရာ ကျောရိုးဆစ်များ ပေါ်လာလေ၏။

အနူးဘစ်က ဆက်၍ ပြောသည်။ "ရှေးဟောင်းနဂါးရဲ့ သွေးကို မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ထိုးသွင်းပေးမယ်။ ဒါက နက်နဲဆန်းကြယ်ပြီး အလွန်တရာ အစွမ်းထက်တဲ့ သွေးမျိုးဆက်ပဲ။ မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ဝင်သွားပြီးတဲ့နောက် ဘာဖြစ်လာမလဲဆိုတာကိုတော့... ငါလည်း မသိဘူး"

ထို့နောက် အနူးဘစ်သည် ကြွေပုလင်းကို ဖွင့်လိုက်ပြီး တုပိုင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ စုတ်ပြဲနေသော နေရာသို့ ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။

"ဝုန်း..."

ရုတ်တရက် ကျောက်သလင်း စမ်းသပ်ခန်း တစ်ခုလုံး အမှောင်ကျသွားလေတော့သည်။ ပတ်ပတ်လည်ရှိ ကျောက်သလင်း စွမ်းအင်ကိရိယာ အားလုံးမှာလည်း ကြေမွ ပျက်စီးသွားလေ၏။

"ဂီး..."

ရှေးဟောင်းဆန်သည့် သက်ပြင်းချသံများနှင့်အတူ နက်နဲဆန်းကြယ်၍ အစွမ်းထက်လှသော စွမ်းအားများ ပြည့်နှက်နေသည့် ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုက ကြွေပုလင်းထဲမှ ထွက်ပေါ်လာ၏။

ဤအရာက... ရှေးဟောင်းနဂါး၏ သွေးဖြစ်သည်လော။

"ဝှစ်"

ထိုရွှေရောင်အလင်းတန်းသည် တုပိုင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ရုတ်တရက် တိုးဝင်သွားလေတော့သည်။ ရှေးဟောင်းနဂါး၏ သွေးမျိုးဆက်က တုပိုင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီးနောက် မည်သို့ ဆက်ဖြစ်လာမည်နည်း။ မည်သို့ပင် ချဲ့ကားတွေးတောစေကာမူ လွန်မည်ဟု မထင်ပေ။

ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး တုန်လှုပ်သွားကာ တောင်ကုန်းများ ပြိုကျပြီး မြေကြီးများ အက်ကွဲကာ ကမ္ဘာလောကကြီး တစ်ခုလုံး ပျက်သုဉ်းသွားမတတ် ဖြစ်သွားမည်လော။

သို့မဟုတ် တုပိုင်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အကြိမ်ကြိမ်အခါခါ ပြန်လည်သန့်စင်မွေးဖွားကာ ရွှေရောင်ခန္ဓာကိုယ်၊ ရွှေရောင်နဂါးကိုယ်ထည်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားမည်လော။ အခြားသော ဖြစ်နိုင်ခြေများစွာလည်း ရှိနေသေး၏။

အတိုချုပ်ဆိုရလျှင် တုန်လှုပ်ချောက်ချားဖွယ်ရာ တုံ့ပြန်မှုမှန်သမျှ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းမှာ ပုံမှန်ပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ယခုလက်ရှိ အခြေအနေကမူ ပုံမှန်မဟုတ်နေချေ။

ရှေးဟောင်းနဂါးစင်စစ်၏ သွေးမျိုးဆက်သည် အမှန်တကယ်ပင် ကောင်းကင်ဘုံကို ဆန့်ကျင်နိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်လှ၏။ သွေးမျိုးဆက် စွမ်းအင်သက်သက်သာ မဟုတ်ဘဲ အသက်ရှင်နေသော စွမ်းအင်ကိုယ်ထည်တစ်ခုအလား တုပိုင်၏ လည်ပင်းကျောရိုးဆစ်ထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာလေ၏။

အခြားသော သွေးမျိုးဆက်များကဲ့သို့ မျိုချရန် သို့မဟုတ် တိုက်ရိုက် ထိုးသွင်းရန် မလိုအပ်ခဲ့ပေ။

သို့သော် ထို့နောက်တွင်မူ မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှ မရှိလာချေ။

တုပိုင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ တုံ့ပြန်မှု မရှိသကဲ့သို့ ပတ်ဝန်းကျင်မှလည်း မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှ မရှိပေ။ အရာအားလုံးမှာ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေလေ၏။

တုပိုင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးက ပေါက်ကွဲထွက်မသွားသလို မီးတောက်များလည်း ထွက်ပေါ်မလာချေ။ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ နဂါးအကြေးခွံများ ထွက်ပေါ်မလာသကဲ့သို့ နဂါးချိုများလည်း ပေါက်မလာပေ။

ရှေးဟောင်းနဂါး၏ သွေးမျိုးဆက်သည် တုပိုင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီးနောက် ရွှံ့နွံပင်လယ်ထဲ ကျသွားသကဲ့သို့ အရိပ်အယောင်မျှပင် မကျန်တော့ဘဲ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားလေ၏။

တုပိုင် တစ်ဆယ့်ငါးမိနစ်ခန့် အချိန်အတော်ကြာအောင် စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်၏။ ထို့နောက် တုပိုင် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် မေးလိုက်သည်။ "ဘာအပြောင်းအလဲမှ ဆက်မဖြစ်တော့ဘူးလား"

သေမင်းနတ်ဘုရား အနူးဘစ်က ခေါင်းရမ်းလိုက်ပြီး ဖြေသည်။ "ဒီနေ့တော့ ဘာအပြောင်းအလဲမှ မဖြစ်လောက်တော့ဘူး"

တုပိုင်က သံသယဖြင့် ထပ်မေးသည်။ "ဒီလိုမျိုးဖြစ်တာက ပုံမှန်ပဲလား"

အနူးဘစ်က ပြန်ရှင်းပြ၏။ "ဒီရှေးဟောင်းနဂါးရဲ့ သွေးကို ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ထိုးသွင်းပြီးတဲ့နောက် ဘယ်လို တုံ့ပြန်မှုမျိုးပဲဖြစ်ဖြစ် ပုံမှန်ပဲလို့ ငါ ပြောခဲ့တယ်လေ"

ထို့နောက် သူ၏ ရင်တွင်းမှ တုန်လှုပ်မှုကို မဖုံးကွယ်နိုင်ဘဲ ဆက်ပြောလေသည်။ "ဒါပေမဲ့ ဘာတုံ့ပြန်မှုမှ မရှိတာကတော့ ငါ မျှော်လင့်ထားတာထက် လုံးဝကို ကျော်လွန်နေတယ်။ ဒါက ဖြစ်နိုင်ခြေတွေထဲမှာ အနည်းဆုံး ခြေအနေပဲ ဖြစ်ရမယ်"

တုပိုင် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ သွေးကြောများ၊ ဒန်တျန်နှင့် ဦးနှောက်နယ်ပယ်အတွင်းသို့ စိတ်စွမ်းအင်ကို အသုံးပြု၍ ကြည့်ရှုစစ်ဆေးလိုက်သော်လည်း ရှေးဟောင်းနဂါးသွေးမျိုးဆက်ကို မတွေ့ချေ။

တုပိုင် တွေဝေစွာဖြင့် ရေရွတ်လိုက်မိသည်။ "ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားတဲ့ပုံပဲ"

သေမင်းနတ်ဘုရား အနူးဘစ်က လေးနက်စွာ မှတ်ချက်ချ၏။ "ဒါ တကယ်ကို ပုံမှန်မဟုတ်ဘူး"

တုပိုင်က မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် မေးလိုက်သည်။ "ဒါက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ"

အနူးဘစ်က ရှင်းပြသည်။ "ဒီရှေးဟောင်းနဂါးရဲ့ သွေးမျိုးဆက်က ထင်ထားတာထက် အများကြီး ပိုပြီး နက်နဲဆန်းကြယ်ပြီး အစွမ်းထက်တယ်ဆိုတာကို သက်သေပြနေတာပဲ။ ဒီနေ့ ဘာတုံ့ပြန်မှုမှ မရှိတာက နောက်တစ်ချိန် ကမ္ဘာမြေကို တုန်လှုပ်သွားစေမယ့် တုံ့ပြန်မှုတစ်ခုခုအတွက် ဖြစ်လိမ့်မယ်။ တစ်နေ့နေ့ အဲဒီအချိန်ရောက်လာရင် တစ်ကမ္ဘာလုံးကို ပြောင်းလဲပစ်လိုက်နိုင်တယ်"

တုပိုင်က သေချာစေရန် မေးလိုက်၏။ "တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရရင် ဒီနေ့အတွက် အားလုံး ပြီးသွားပြီပေါ့"

အနူးဘစ်က ခေါင်းညိတ်ပြကာ ဆိုသည်။ "ဟုတ်တယ်၊ ဒီနေ့အတွက် အရာအားလုံး ပြီးဆုံးသွားပြီ"

တုပိုင်က စကားလမ်းကြောင်းလွှဲကာ ဆိုလိုက်၏။ "ငါ နားမလည်နိုင်တဲ့ ကိစ္စတစ်ခု ရှိတယ်"

သေမင်းနတ်ဘုရား အနူးဘစ်က ချက်ချင်း သိမြင်သွားပြီး ဆိုလေသည်။ "ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး ဂရစ်ဆစ်က အဲဒီလောက်တောင် မွန်မြတ်နေမှတော့၊ သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် လဲလှယ်တဲ့ ခွဲစိတ်မှုက အပြစ်ကင်းတဲ့ အသက်ပေါင်းများစွာကို စတေးခဲ့ရတာ မဟုတ်ဘူးလား၊ ဒါက ဒီလောကမှာ ကိုယ်ကျင့်တရား အကင်းမဲ့ဆုံး ကိစ္စမဟုတ်ဘူးလားလို့ မင်း မေးချင်တာမလား"

တုပိုင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဖြေသည်။ "ဟုတ်တယ်"

သေမင်းနတ်ဘုရား အနူးဘစ်က ပြောရင်း ခေါ်ဆောင်သွားသည်။ "ငါ့နောက် လိုက်ခဲ့"

တုပိုင်သည် အနူးဘစ်၏ နောက်သို့လိုက်ကာ စမ်းသပ်ခန်းထဲမှ ထွက်ခွာလာခဲ့ပြီး အခြား စမ်းသပ်ခန်းတစ်ခုဆီသို့ ရောက်ရှိသွားလေ၏။

ထိုနေရာတွင် သူ အလွန်တရာ အံ့မခန်းဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရချေသည်။ ဤနေရာကား ပုံမှန်မဟုတ်သော လူသားများ စုဝေးရာ ဗဟိုဌာနတစ်ခုနှင့် တူနေပေသည်။ ဤနေရာရှိ လူတိုင်း အလွန် ငယ်ရွယ်ကြသော်လည်း မည်သူမျှ ပုံမှန်မဟုတ်ကြချေ။ လူအားလုံးနီးပါး၏ ဦးနှောက်များ ချို့ယွင်းနေကြပြီး သို့မဟုတ် သူတို့၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် ကြီးမားသော အကျိတ်ကြီးများ ရှိနေကြသည်။

သေမင်းနတ်ဘုရား အနူးဘစ်က ထောက်ပြလိုက်၏။ "အရှင်မင်းမြတ် ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး ဂရစ်ဆစ်မှာ လက်မောင်း လေးဖက် ရှိနေတာကို မင်း သတိထားမိမှာပါ"

တုပိုင်က သဘောတူလျက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

အနူးဘစ်က ဆက်ပြောပြလေသည်။ "အဲဒါက အထာကျဖို့ ဒါမှမဟုတ် တခြားသူတွေနဲ့ မတူ ကွဲပြားနေဖို့ မဟုတ်ဘူး။ အဲဒီ ခန္ဓာကိုယ်က မူလကတည်းက ပုံပျက်ပန်းပျက် ဖြစ်နေခဲ့တာ။ ပြီးတော့ အဲဒီနေ့က ဒီခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ ဦးခေါင်းက သေလုမြောပါး ဖြစ်နေတာနဲ့ တိုက်ဆိုင်သွားတော့ ဒီခန္ဓာကိုယ်ကို သုံးပြီး ဦးခေါင်း လဲလှယ်တဲ့ ခွဲစိတ်မှုကို ငါ လုပ်ပေးခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က ပုံပျက်နေရတာပေါ့"

တုပိုင်က စိတ်ဝင်တစား မေးလိုက်၏။ "ဒါဆို ဒီလူတွေရဲ့ သွေးမျိုးဆက် ပါရမီကရော"

အနူးဘစ်က ပြန်ရှင်းပြသည်။ "အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင်ကို မြင့်မားကြတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူတို့အားလုံးက ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ ဒေသတစ်ခုမှာ မွေးဖွားလာကြပြီး အခြားကမ္ဘာက စွမ်းအင်တစ်မျိုးမျိုးရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံခဲ့ရလို့ပဲ။ သူတို့ရဲ့ ဦးနှောက်တွေက ဒီစွမ်းအင်ကို ဒဏ်မခံနိုင်ပေမဲ့ သွေးမျိုးဆက်တွေကတော့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့တယ်။ ဒီလိုမျိုး လူပုံစံရှိတဲ့သူ ထောင်ပေါင်းများစွာကို ငါတို့ စုဆောင်းထားခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ အဲဒါတွေကို သုံးစရာ မလိုတော့ပါဘူးလေ"

တုပိုင်က ကောက်ချက်ချလိုက်၏။ "ဆိုလိုတာက ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး ဂရစ်ဆစ်က သေလုမြောပါး ဖြစ်နေတဲ့ လူတွေရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ခွဲစိတ်မှုအတွက် အသုံးပြုခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ အဲလူတွေကလည်း ပုံပျက်ပန်းပျက် ဖြစ်နေကြတာပေါ့"

သေမင်းနတ်ဘုရား အနူးဘစ်က ဝန်ခံသည်။ "ဟုတ်တယ်၊ ဒါပေမဲ့... ဒါက ကိုယ်ကျင့်တရား ကင်းမဲ့နေဆဲပါပဲ"

တုပိုင်က သက်ပြင်းချလျက် ထောက်ခံသည်။ "ဟုတ်တယ်၊ ကိုယ်ကျင့်တရား ကင်းမဲ့နေဆဲပဲ။ ဒါကြောင့်လည်း ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး ဂရစ်ဆစ်က ကိုယ်ကျင့်တရားအကြောင်းကို ပြောနေခဲ့ပြီး သူကိုယ်တိုင် နှိပ်စက်ခံနေရလို့ မြန်မြန် သေချင်နေခဲ့တာပဲ"

သေမင်းနတ်ဘုရား အနူးဘစ်က ဆက်လက် ညီးတွား၏။ "အဝမ်းနည်းရဆုံး အချက်ကတော့ သူ သေလို့တောင် မရခဲ့တာပဲ။ လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်စုနှစ်တွေတုန်းက နောက်ဆုံးတော့ သူ ဆက်ခံသူတစ်ယောက် ရခဲ့တယ်။ မင်းရဲ့ နောင်တော်ကြီးပေါ့။ သူ လွတ်မြောက်ပြီလို့ ထင်ခဲ့ပေမဲ့ နောက်ဆုံးတော့ အဲဒီလူက မလုပ်နိုင်ဘူးဆိုတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်လေ"

တုပိုင် မီးနတ်ဘုရားဂိုဏ်း လောကအတွင်းရှိ ဘုရင် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို သွားရောက် တွေ့ဆုံခြင်း မပြုခဲ့ချေ။ ထိုသူများနှင့် တွေ့ဆုံရမည်ကို သူ၏ ပင်ကိုယ်ဗီဇအရ ရှောင်နေမိသည်။

မီးနတ်ဘုရားဂိုဏ်း လောက၏ အမြင့်ဆုံးသော လောကီအာဏာကို ရယူရန် တမင်တကာပင် ရှောင်လွှဲနေသကဲ့သို့ ရှိလေ၏။

သူသည် သရဖူကိုဖြစ်စေ၊ ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး၏ ဝတ်ရုံကိုဖြစ်စေ ဝတ်ဆင်ခြင်းပင် မပြုခဲ့ပေ။ သို့သော် ထိုအရာက ကိစ္စမရှိပေ။ ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး ဂရစ်ဆစ်ကိုယ်တိုင်လည်း မည်သည့်အခါမျှ အင်ပါယာဝတ်ရုံ သို့မဟုတ် သရဖူကို ဝတ်ဆင်လေ့မရှိခဲ့ချေ။ ညတိုင်း အာရုံစူးစိုက် ကျင့်ကြံနေသော ရသေ့တစ်ပါးအလား ရိုးရှင်းစွာ ဝတ်ဆင်လေ့ရှိပြီး ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးများကြားတွင်သာ နေထိုင်ခဲ့သည်။

တုပိုင်က စကားစကို ဖြတ်လျက် မေးလိုက်၏။ "ငါတို့ရဲ့ လေတပ်က ဘယ်မှာလဲ"

သူတော်စင်မလေးက လမ်းပြကာ ဆိုလေသည်။ "ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်မနောက် လိုက်ခဲ့ပါ"

သူတို့နှစ်ဦးသည် ခွန်ပန်ငှက်ကြီးတစ်ကောင်ပေါ်သို့ တက်စီးကာ နေရာတစ်ခုဆီသို့ ပျံသန်းသွားကြလေ၏။ မိုင်နှစ်ထောင်ခန့် ပျံသန်းပြီးနောက် ဧရာမ အက်ကွဲကြောင်းကြီးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ထိုအက်ကွဲကြောင်း တစ်လျှောက်လုံးသို့ ဆက်လက် ပျံသန်းဝင်ရောက်သွားကြသည်။

​ကုန်းကုန်းဧကရာဇ်။ အပိုင်း (ခွန်း ကိုသ​ဘောကျ၏။) ပြီး။

မူရင်းစာရေးဆရာ - Silent Cake And Pastrie

ဘာသာပြန် - Author Chang’e 🌕

True Immortal Team