နှစ်တစ်သောင်း အာဏာရှင်

အပြင်ဘက်တွင်

ထန်ထျန်းရှိနေသည့် အလင်းမျက်နှာပြင်ကို ကြည့်ရင်း လူတိုင်းမှာ တစ်ဖန် ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားကြပြန်ပြီး ပြန်မစိနိုင်တော့ပေ။

ရှင်းဟယ် အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်၏ မျက်လုံးထဲတွင်မူ မယုံကြည်နိုင်လောက်သည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လွင်နေသည်။

"ထန်ထျန်းက... ဒီတာအိုကျင့်စဉ် ကိုလည်း သိတာလား"

သူက အံ့အားသင့်စွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

မှန်ပါသည်။ ထန်ထျန်းနှင့် လုမင်တို့ တိုက်ခိုက်ပြီး မကြာမီမှာပင် လုမင်က ရှင်းဟယ် အင်မော်တယ်ဧကရာဇ် အစောပိုင်းက ပြောခဲ့သည့် ထိုတာအိုကျင့်စဉ်ကို ထုတ်သုံးလိုက်သည်။

၎င်းမှာ တကယ့်ကို အလွန်အစွမ်းထက်သည့် တာအိုကျင့်စဉ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး အလင်းမျက်နှာပြင်မှတစ်ဆင့် ကြည့်နေရုံနှင့်ပင် ထိုယပ်တောင်အောက်တွင် ပုန်းကွယ်နေသည့် ကြောက်မက်ဖွယ် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကို သူတို့ ခံစားနေရသည်။

သို့သော်လည်း နောက်တစ်ခဏတွင်တော့ သူတို့အားလုံး အံ့သြလွန်း၍ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားကြရသည်။

အကြောင်းမှာ ထန်ထျန်းသည်လည်း လုမင်နှင့် ထပ်တူကျသော တာအိုကျင့်စဉ်ကို ထုတ်သုံးလိုက်သောကြောင့်ပင်။

၎င်းပြင် လုမင်ထက်ပင် ပို၍ အစွမ်းထက်နေသေးသည်

ထိုကြောက်မက်ဖွယ် အော်ရာ ကြောင့် ဤတာအိုကျင့်စဉ်၏ အစွမ်းထက်ပုံကို သူတို့ တကယ်ကို သိသွားကြသည်။

၎င်းသည် အဆင့်မြင့် အင်မော်တယ် ကျင့်စဉ်ထက် သာလွန်ရုံတင်မကဘဲ အဆင့်ချင်း လုံးဝကို မတူညီသည့် တည်ရှိမှုမျိုးပင်

လုမင်၏လက်ထဲတွင် ရှင်းဟယ် အင်မော်တယ်ဧကရာဇ် အဘယ်ကြောင့် အကြိမ်ကြိမ် ရှုံးနိမ့်ခဲ့သည်မှာ မဆန်းတော့ပေ။ တစ်ယောက်က သံကို ရွှံ့လို ဖြတ်နိုင်သည့် နတ်ဘုရားလက်နက်ကို သုံးနေပြီး နောက်တစ်ယောက်က ကလေးကစားစရာ သစ်သားဓားကို သုံးနေသလိုမျိုး ဖြစ်နေမှတော့ ဘယ်လိုလုပ် အနိုင်ရနိုင်ပါ့မလဲ

လူတိုင်းက ရှင်းဟယ် အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်ကို ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးထဲတွင် ကိုယ်ချင်းစာနာမှုနှင့် နားလည်ပေးမှုများ ပါဝင်နေသည်။

ဒီလိုလူမျိုးကို ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရတာ တကယ်ကို မနာလိုစရာ မဟုတ်ပေ။

ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ လုမင်က ရှင်းဟယ် အင်မော်တယ်ဧကရာဇ် အရင်က ကြုံခဲ့ရတဲ့ အခြေအနေမျိုးနဲ့ ပြန်တိုးနေရပြီပင်။

ထန်ထျန်း၏ ဤတာအိုကျင့်စဉ်အပေါ် ကျွမ်းကျင်မှုအဆင့်မှာ လုမင်ထက် သိသိသာသာ ပို၍ မြင့်မားနေသည်။

ထို့ကြောင့် နှစ်ဦးသား တိုက်ခိုက်ကြသောအခါ လုမင်တွင် မည်သည့် အားသာချက်မှ မရှိတော့ပေ။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် အောက်စီးသို့ ရောက်သွားတော့သည်။

ခဏမျှ တောင့်ခံပြီးနောက် ထန်ထျန်း၏ လက်ဝါးရိုက်ချက်တစ်ခုဖြင့် ကောင်းကင်ယံမှ ရိုက်ချခြင်း ခံလိုက်ရပြီး ပြန်လည် အနိုင်ယူနိုင်မည့် အခွင့်အရေး လုံးဝ မရှိတော့ပေ။

ဤအခြေအနေကို မြင်သောအခါ မင်ရွှမ် အင်မော်တယ်အရှင်က သူ၏မုတ်ဆိတ်မွေးကို ပွတ်သပ်ရင်း ရယ်မောကာ ပြော၏။ "နှစ်တစ်ရာ ပါရမီရှင်ဆိုတာလည်း ဒီလောက်ပါပဲလား"

"သူက ထာဝရ စင်မြင့်ရဲ့ ခွန်အားလျှော့ချတာ ခံထားရလို့လား"

"ထန်ထျန်းကတော့ အေးအေးဆေးဆေးပဲ အနိုင်ရသွားသလို ခံစားရတယ်"

လူတိုင်း၏ မျက်နှာမှာ ထူးဆန်းသွားကြသည်။ ဤကောင်ကတော့ မျက်စိရှေ့မှာ မြင်နေရတာကိုတောင် လိမ်ပြောနေတာပင်။

လုမင်နှင့် ဆုံခဲ့ရသည့် အခြား မြင့်မြတ်သားတော်အချို့မှာ ပြန်လည် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းပင် မရှိတော့ဘဲ အရိုက်ခံနေရသည်ကို သူ မမြင်ဘူးလား

လုမင်က သာမန် အကွက် တွေကိုပဲ သုံးနေတာတောင် အဲဒီလို ဖြစ်နေတာပင်။

ကုရွှမ် တစ်ယောက်သာ လုမင်ကို အနည်းငယ် တောင့်ခံနိုင်သော်လည်း ထိုမျှသာ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ခန့်မှန်းရသည်။

ထိုတာအိုကျင့်စဉ်ကိုသာ ထုတ်သုံးလိုက်လျှင် ကုရွှမ်လည်း ဘယ်လောက်ကြာကြာ ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်မလဲ မသေချာပေ။

ထန်ထျန်း တစ်ယောက်သာ ချွင်းချက်ဖြစ်နေသည်...

"တော်ပြီ တော်ပြီ၊ ထန်ထျန်း သန်မာတာကို ငါတို့ အားလုံး သိကြပါတယ်၊ ဒီမှာ လာပြီး ရွဲ့မနေနဲ့တော့"

မဟာအကြီးအကဲက စိတ်မရှည်စွာ ပြောလိုက်သည်။

လန်တင်း အင်မော်တယ်အရှင်ကမူ ပြုံးလျက် ပြော၏။ "အကယ်၍ ထန်ထျန်းက နောက်ထပ်လာမယ့် နှစ်တစ်ထောင် ထူးချွန်သူ ကိုပါ အနိုင်ရနိုင်မယ်ဆိုရင်တော့ သမိုင်းသစ်ကို ထပ်ပြီး ရေးထိုးနိုင်တော့မှာပဲ"

"သမိုင်းတစ်လျှောက် ထာဝရ စင်မြင့် စမ်းသပ်ပွဲမှာ ဒီတောင်ကြီးကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့တဲ့သူ တစ်ယောက်မှ မရှိသေးဘူး"

လူတိုင်းက ခေါင်းညိတ်ကြသည်။

ယင်းနောက် သူတို့အားလုံး မျှော်လင့်တကြီး စောင့်ကြည့်နေကြသည်။

သမိုင်းဝင် အခိုက်အတန့်ကို သက်သေထူခွင့်ရဖို့ဆိုတာ အလွန် ရှားပါးလှသည်မဟုတ်ပါလား။

.....

ထာဝရ စင်မြင့်ပေါ်တွင်

လုမင်က "ချန်းကျီရှန်းဝူ" ကို ထုတ်သုံးလိုက်စဉ်ကတည်းက သူသည် ထိုကျင့်စဉ်ကို အလွန်အမင်း ကျွမ်းကျင်သည့် အဆင့်တွင် မရှိသေးဘဲ အတတ်နိုင်ဆုံး ကျွမ်းကျင် ခြင်း အဆင့် မှာသာ ရှိသေးကြောင်း ထန်ထျန်း သိလိုက်သည်။

ဒါကလည်း ဟုတ်ပါသည်။ မူလတာအို ကျင့်စဉ်ဆိုသည်မှာ တာအိုအဆင့် နှင့် အထက် ကျွမ်းကျင်သူများပင် လုံးဝ နှံ့စပ်အောင် ကျင့်ကြံနိုင်ရန် မသေချာပေ။ သာမန် အင်မော်တယ်အဆင့် လူငယ်တစ်ဦးအဖို့တော့ မဆိုထားနှင့်။

အတတ်နိုင်ဆုံး ကျွမ်းကျင် ခြင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိခြင်းမှာပင် ကောင်းကင်ကို ဆန့်ကျင်နေသည့် ပါရမီပင် ဖြစ်သည်။

နှမြောစရာကောင်းသည်မှာ သူက "စနစ်" သုံးထားသည့်လူနှင့် လာတွေ့နေခြင်းပင်။

ဤတာအိုကျင့်စဉ်အတွက် ထန်ထျန်းက ၎င်းကို "အကြီးစား အောင်မြင်မှု" အဆင့်အထိ တင်ထားပြီးသား ဖြစ်သည်။

လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်ချလိုက်ပြီးနောက် လုမင်က သူ၏ အော်ရာ များကို ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။

သူ့တွင် အနိုင်ရရန် မည်သည့် အခွင့်အရေးမှ မရှိတော့ကြောင်း သူ သိလိုက်ပြီဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်ယံရှိ ထန်ထျန်းကို ကြည့်ရင်း သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့သြမှုနှင့် လေးစားမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

"တကယ်ကိုပဲ နောက်တက်တဲ့လှိုင်းက ရှေ့လှိုင်းကို တွန်းထုတ်သွားတာပဲ"

"ငါတို့တွေ တစ်ခေတ်တည်းသား မဖြစ်ခဲ့တာကို ငါ အခုတော့ ဝမ်းသာမိသွားပြီ"

"မဟုတ်ရင်တော့ မင်းကိုမြင်တာနဲ့ ငါ ရှောင်ပြေးနေမိမှာ သေချာတယ်"

လုမင်က ပြုံး ကာ ပြောလိုက်သည်။

ထန်ထျန်းမှာ စိတ်ထဲမှ ဆွံ့အသွားသည်။ ဤကောင်က လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းတစ်ရာကတည်းက ဤကဲ့သို့ စိတ်ဓာတ်မျိုး ရှိခဲ့သည်ကိုး။

"စီနီယာ တကယ်ပဲ ဘာမှ မမှတ်မိတော့ဘူးလား"

သူက မလျှော့သော ဇွဲဖြင့် ထပ်မေးလိုက်သည်။

လုမင်က ပြုံးလျက် ပြော၏။ "မမှတ်မိသင့်တာတွေကိုတော့ မမှတ်မိတော့ဘူး"

"မင်းက အခု နတ်ဘုရားသားတော် စမ်းသပ်ပွဲကို လုပ်နိုင်သေးတယ်ဆိုတော့ ဖြစ်နိုင်ရင် ငါတို့တွေ တကယ့်လက်တွေ့လောကမှာ ဆုံဖို့ အခွင့်အရေး ရှိကောင်းရှိနိုင်ဦးမှာပါ"

"ဒါပေမဲ့ ငါကတော့ မင်းနဲ့ ဘယ်တော့မှ မဆုံပါစေနဲ့လို့ပဲ ဆုတောင်းပါတယ်"

ပြောပြီးသည်နှင့် သူ၏ ပုံရိပ်မှာ တဖြည်းဖြည်း ဝေဝါးလာတော့သည်။

ခဏအကြာတွင် စင်မြင့်ပေါ်မှ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အဖြူရောင် အလုံးလေးတစ်ခုသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

၎င်းမှာ လုမင်၏ ပါရမီရှင်ဝိညာဉ် ဖြစ်သည်။

ထန်ထျန်းက ၎င်းကို လက်ထဲသို့ လှမ်းယူလိုက်ပြီး စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်မိသည်။

လုမင်၏ မျှော်လင့်ချက်မှာ လွဲချော်သွားခဲ့ပြီပင်။ သူတို့ ဆုံခဲ့ကြပြီးပြီ ဖြစ်သလို သူ၏ နောက်ဆုံးခရီးကိုလည်း ထန်ထျန်းက ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီးပြီ ဖြစ်သည်။

ဒါကိုလည်း ကံကြမ္မာတစ်ခုလို့ပဲ ပြောရမှာပေါ့။

ထာဝရ စင်မြင့်ပေါ်မှာ လုမင်ကို ထပ်တွေ့ရလိမ့်မည်ဟု ထန်ထျန်း မထင်ထားခဲ့ပေ။

ဒုတိယမြောက် ပါရမီရှင်ဝိညာဉ်ကို သိမ်းဆည်းပြီးနောက် ထန်ထျန်းက ရှေ့သို့ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

နောက်ထပ် ပုံရိပ်တစ်ခုမှာ သူ့ရှေ့တွင် စတင် စုစည်းလာပြန်သည်။

ဤသူက "နှစ်တစ်ထောင် ထူးချွန်သူ " ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ပုံရိပ်မှာ လုံးဝ ပေါ်လာသောအခါ ထန်ထျန်းက မျက်ခုံးပင့်လိုက်မိသည်။

ဤလူကိုလည်း သူ မြင်ဖူးသည်။

အပြင်ဘက်တွင်

"လျိုထျန်းဟုန် လား"

"ဟင်း... ဒီတစ်ကြိမ် ထာဝရ စင်မြင့် စမ်းသပ်ပွဲရဲ့ ခက်ခဲမှုကတော့ တကယ်ကို ကြီးမားလွန်းတယ်"

အကြီးအကဲများက ထန်ထျန်း၏ ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည့် လူကို မှတ်မိသွားကြသည်။

"ငါကတော့ သူက နှစ်တစ်သောင်း အာဏာရှင် အဆင့် ဖြစ်လိမ့်မယ် ထင်ထားတာ၊ ဘာပဲပြောပြော... သူက အထက်က ဆင်းလာတဲ့သူ မဟုတ်လား"

မဟာအကြီးအကဲက အံ့သြစွာ ပြောလိုက်သည်။

အခြားသူများမှာလည်း ထပ်တူပင် ခံစားနေကြရသည်။

"သူ့အကြောင်းဆိုရင်တော့ ငါက ပြောဖို့ အသင့်တော်ဆုံးပဲ"

လန်တင်း အင်မော်တယ်အရှင်က ခါးသီးစွာ ပြုံးလျက် "ငါက သူနဲ့ တစ်နှစ်တည်းသား တပည့်တွေပါ၊ ဒါပေမဲ့ ငါတို့နဲ့ သူနဲ့ ကြားက ကွာခြားချက်က... ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးလိုပဲ"

"မင်း ဘယ်လောက်ပဲ ကြိုးစားပါစေ သူ့ရဲ့ နောက်ကျောကိုတောင် လှမ်းမမြင်နိုင်ဘူး"

"သူ့ကို နှစ်တစ်သောင်း အာဏာရှင် လို့ ခေါ်ရင်တောင် မမှားပါဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူက တိမ်တိုက်ထျန်းဖူနန်းတော်ရဲ့ ငြင်းစရာမရှိတယ့် နံပါတ်တစ် ဖြစ်ခဲ့ပြီး ဘယ်သူမှ သူ့ရဲ့ နေရာ ကို စိန်ခေါ်နိုင်စွမ်း မရှိခဲ့လို့ပဲ"

သူက သက်ပြင်းချရင်း ပြော၏။

သို့သော်လည်း စကားအဆုံးတွင် မင်ရွှမ် အင်မော်တယ်အရှင်က ရှေ့မှ အလင်းမျက်နှာပြင်ကို ညွှန်ပြကာ ပြော၏။ "အင်း..."

"အခုတော့ ငြင်းစရာ ရှိသွားပြီ ထင်တယ်"

လန်တင်း အင်မော်တယ်အရှင်မှာ ကြောင်သွားပြီး ရှေ့သို့ ကြည့်လိုက်သည်။

ခဏချင်းမှာပင် သူက သစ်ငုတ်တိုကဲ့သို့ မှင်သက်သွားတော့သည်။

ထန်ထျန်း၏ ရှေ့တွင် ရပ်နေသည့် လျိုထျန်းဟုန်မှာ ပုံပျက်ကာ ပျောက်ကွယ်စပြုနေပြီ ဖြစ်သည်

ချင်းဖုန်းနှင့် လုမင်တို့ထက်ပင် ပို၍ မြန်ဆန်နေသေးသည်

ထာဝရ စင်မြင့်ပေါ်တွင်

ထန်ထျန်းက လက်ကို နောက်ပစ်ကာ ရပ်နေပြီး လျိုထျန်းဟုန် ဖြည်းဖြည်းချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ကြည့်နေသည်။

သူ့ကို သူ စာအုပ်ထဲတွင် မြင်ဖူးသည်၊ တိမ်တိုက်ထျန်းဖူနန်းတော်၏ ရှေးယခင်မှ ယခုတိုင် အတော်ဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်ပင်။

နှမြောစရာကောင်းတာက ထန်ထျန်းက သူ့ကို သိပ်ပြီး စိတ်မဝင်စားတာပဲ။

ဤကောင်မှာ တကယ် အစွမ်းထက်သည်၊ လုမင်ထက် အဆပေါင်းများစွာ သန်မာပြီး သူသည်လည်း မူလတာအို ကျင့်စဉ် တစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့်အပြင် နိယာမနယ်ပယ်တွင်လည်း အလွန်နက်ရှိုင်းသည့် အောင်မြင်မှုများ ရှိထားသည်။

ကြည့်ရတာ ဒီလောကသားနဲ့တောင် မတူပေ။

ဒါပေမဲ့ ထန်ထျန်းက အကြီးစား အောင်မြင်မှု အဆင့်ရှိတဲ့ မူလတာအို ကျင့်စဉ်ကို ထုတ်သုံးလိုက်တဲ့အခါမှာတော့ အရာအားလုံးက အချည်းနှီး ဖြစ်သွားရသည်။

နံပါတ်တစ် ပုဂ္ဂိုလ် လျိုထျန်းဟုန်က တစ်ချက်တည်းနှင့် အသတ်ခံလိုက်ရသည်

တည်ငြိမ်နေသည့် ထန်ထျန်းကို ကြည့်ရင်း လျိုထျန်းဟုန်၏ မျက်နှာမှာ မကျေနပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"တကယ့် လက်တွေ့လောကက ငါသာ မင်းက ငါ့ကို ဒီလောက် လွယ်လွယ်ကူကူ အနိုင်ယူလိုက်တာကို သိရင်..."

"ငါ... မင်းကို သေချာပေါက် ပြန်လာရှာမှာပဲ"

သူက ခြိမ်းခြောက်စကား တစ်ခွန်း ပြောခဲ့သည်။

ထန်ထျန်းက ပြန်မဖြေဘဲ ရယ်ပင် ရယ်ချင်နေမိသည်။

ငါက ရူးနေလို့ အပြင်ရောက်ရင် ကိုယ့် ဒုက္ခကို ရှာရမှာလား

တကယ့် လက်တွေ့လောကက မင်းက ဒီကိစ္စကို သိနိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်နေမှသာလျှင် ဖြစ်လိမ့်မည်။ မဟုတ်လျှင်တော့ သူတို့ ဆုံစည်းကြဖို့ အကြောင်းမရှိပေ။

လျိုထျန်းဟုန်၏ ပါရမီရှင်ဝိညာဉ်ကို သိမ်းဆည်းပြီးနောက် စတုတ္ထမြောက် ပြိုင်ဘက်မှာ လျင်မြန်စွာ စုစည်းလာသည်။

နှစ်တစ်သောင်း အာဏာရှင်

ဤလူ ပေါ်လာသောအခါတွင်မူ အမည်မသိသော စိတ်ဆန္ဒတစ်ခုမှာ ရုတ်တရက် အတူတူ ဆင်းသက်လာတော့သည်။

"ဒီစင်မြင့်က တော်တော် စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းတာပဲ"

ရှေ့မှ လူငယ်လေးမှာ အသက်ကြီးရင့်သော အသံတစ်ခုကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

သူက ထန်ထျန်းကို ကြည့်ကာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောလိုက်သည်။ "ကောင်လေး... မင်းကလည်း တော်တော် စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းသားပဲ"

ထန်ထျန်းမှာ ချက်ချင်းပင် အံ့အားသင့်သွားရသည်။

တောက်

ဒီ "နှစ်တစ်သောင်း အာဏာရှင်" ဆိုတဲ့လူက လက်တွေ့လောကမှာ တကယ်ကို ဒီလောက်အထိ အစွမ်းထက်နေတာလား