← Chapters

ကြောင်အသွားသော ကုရွှမ်

Vol. 53 Ch. 552

ကြောင်အသွားသော ကုရွှမ်

Vol. 53 Ch. 552

ဤနေရာက ကျယ်ဝန်းသော ပန်းခြံတစ်ခုဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်ယံတွင် နေမင်းက တောက်ပနေသော်လည်း တောင်ကြားထဲမှ အေးမြမှုကိုမူ မထိခိုက်စေပေ။

ရိုးရှင်းသော အခမ်းအနားနေရာတစ်ခုကို ပန်းခြံ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ပြင်ဆင်ထားသည်။

ထန်ထျန်းနှင့် ရှင်းဟယ် အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်တို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် လူများစွာမှာ ကြိုတင်ရောက်ရှိနေကြပြီဖြစ်သည်။

အများစုမှာ တိမ်တိုက်ထျန်းဖူ၏ အဆင့်မြင့်အကြီးအကဲ များ၊ အနားယူသွားကြပြီဖြစ်သော အင်မော်တယ်အရှင်ဟောင်းများနှင့် အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်ဟောင်းများ ဖြစ်ကြသည်။ ၎င်းတို့က ရာထူးမှ ဆင်းပေးခဲ့ကြပြီဖြစ်သော်လည်း ဩဇာအာဏာမှာ ရှိနေဆဲဖြစ်ကာ တိမ်တိုက်ထျန်းဖူနန်းတော် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးအတွက်လည်း ချွေးနှဲစာများစွာ ရင်းနှီးပေးဆပ်ခဲ့ကြသူများ ဖြစ်သည်။

ယခုကဲ့သို့ အောင်ပွဲခံ ဂုဏ်ပြုပွဲတွင် ဤကဲ့သို့သော အကျိုးဆောင် ပုဂ္ဂိုလ်ဟောင်းကြီးများ မပါဝင်ဘဲ မနေနိုင်ပေ။

၎င်းတို့အပြင် အထူးသတ်မှတ်ထားသော နေရာတစ်ခုတွင် ထိုင်နေကြသည့် လူငယ်မျက်နှာအချို့ကိုလည်း တွေ့ရသည်။

၎င်းတို့၏ အော်ရာများမှာ အလွန်အစွမ်းထက်ကြပြီး အားလုံးမှာ အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်အဆင့်အထက် ကျင့်ကြံမှုများ ရှိကြသည်။

အချို့မှာ ကြည့်ရသည်မှာ ရှင်းဟယ် အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်ကဲ့သို့သော ဝါရင့် အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်များနှင့်ပင် ယှဉ်နိုင်လောက်သည့် အခြေအနေမျိုး ရှိနေသည်။

ဤသူများမှာ ကမ္ဘာ့အစွန်အဖျားမှ ပြန်လာကြသည့် ယခင်မျိုးဆက်မှ မြင့်မြတ်သားတော်များပင် ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့က နတ်ဘုရားသားတော် စမ်းသပ်ပွဲတွင် ထန်ထျန်းနှင့် တိုက်ရိုက်ယှဉ်ပြိုင်ရမည့် ပြိုင်ဘက်များလည်း ဖြစ်ကြသည်။

"မင်းရဲ့နေရာက ဟိုဘက်မှာ... အရင်သွားထိုင်နှင့်လိုက်"

"ငါကတော့ ဝမ်ဟဲ နန်းတော်သခင်နဲ့ ဟောင်ကုန်း နန်းတော်သခင်တို့ဆီ သွားလိုက်ဦးမယ်။ သူတို့က နောက်ဆုံး စီစဉ်စရာရှိတာတွေကို တိုင်ပင်နေကြတာဆိုတော့ အောင်ပွဲခံပွဲက မကြာခင် စတော့မှာ"

ရှင်းဟယ် အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်က ပြောသည်။

ထန်ထျန်းက ခေါင်းညိတ်ပြပြီး အခမ်းအနားကျင်းပရာ နေရာသို့ ဝင်လာခဲ့သည်။

ဤနေရာရှိ လူအများစုကို သူ သိပြီးသားဖြစ်ရာ တစ်ယောက်ချင်းစီကို နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် ရှင်းဟယ် အင်မော်တယ်ဧကရာဇ် ညွှန်ပြခဲ့သည့် နေရာသို့ လာခဲ့သည်။

ဤနေရာက အခြား မြင့်မြတ်သားတော်ဟောင်းများနှင့် အတူတူမဟုတ်ဘဲ အပေါ်ဘက် ခပ်မြင့်မြင့်နေရာတွင် ရှိနေသည်။

ကြည့်ရသည်မှာ နန်းတော်သခင် သုံးဦး၏ ထိုင်ခုံများနှင့် အဆင့်အတူတူလောက် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း ရှင်းဟယ် အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်၏ အစီအစဉ်ဖြစ်သည့်အတွက် အခြား နန်းတော်သခင် နှစ်ဦးကလည်း သဘောတူထားပြီးဖြစ်မည်မှာ သေချာသဖြင့် ထန်ထျန်းက တိုက်ရိုက်ပင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။

ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အဆင့်မြင့်အကြီးအကဲ များကလည်း ဒါကို မြင်သော်လည်း ထူးထူးခြားခြား ဘာမှ မပြကြပေ။

ထန်ထျန်း ထိုနေရာတွင် ထိုင်နေခြင်းမှာ ဖြစ်သင့်ဖြစ်ထိုက်သည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်ပုံရသည်။

သို့သော်လည်း အချို့လူများအတွက်မူ စိတ်ထဲတွင် သိပ်ပြီး မသက်သာလှပေ။

ကုရွှမ် က ရွှမ်းကျန်း နှင့် ခွဲခွာပြီးနောက်တွင် ထန်ထျန်းဆိုသည့် အမည်ကို စိတ်ထဲတွင် မှတ်ထားခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် ပြန်ရောက်ရောက်ချင်းမှာပင် ထန်ထျန်းနှင့်ပတ်သက်သည့် အချက်အလက်များကို စုံစမ်းစစ်ဆေးခဲ့သည်။

ရရှိလာသည့် ရလဒ်များမှာ သူ့ကို အမှန်တကယ်ပင် အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။

တိမ်တိုက်ထျန်းဖူနန်းတော် သမိုင်းတစ်လျှောက်တွင် ထန်ထျန်းကဲ့သို့... ထူးဆန်းလှသည့် မြင့်မြတ်သားတော်မျိုး တစ်ယောက်မှ မရှိခဲ့ဖူးပေ။

ထန်ထျန်း၏ ကိုယ်ပိုင်ခွန်အားထက် သူ တိမ်တိုက်ထျန်းဖူနန်းတော် အတွက် လုပ်ဆောင်ပေးခဲ့သည့် ကိစ္စများ၏ တောက်ပမှုမှာ ပို၍ပင် ပြောင်မြောက်နေပုံရသည်။

အထူးသဖြင့် ထျန်းရှထုန်အသင်းနှင့် ဟင်းလင်းပြင်နယ်မြေတို့မှာ သူ၏ ကမ္ဘာ့အမြင်ကိုပင် အသစ်တစ်ဖန် ဖြစ်သွားစေသည်။

ရွှမ်းကျန်း ပြောခဲ့တာ မှန်ပါသည်။ အကယ်၍ ကုသိုလ် တစ်ခုတည်းနှင့် ပြောမည်ဆိုပါက ထန်ထျန်းသည် နတ်ဘုရားသားတော် နေရာအတွက် ယှဉ်ပြိုင်ရန် အရည်အချင်း လုံလောက်စွာ ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ထိုသို့ဖြစ်လေလေ ကုရွှမ်က ထန်ထျန်းအပေါ် အမြင်မကြည်လင်လေလေ ဖြစ်လာသည်။

သူတို့က ဘာတွေလဲ

သူတို့က မြင့်မြတ်သားတော်တွေ

ကုန်သည်တွေလည်း မဟုတ်သလို အလှူရှင်တွေလည်း မဟုတ်ဘူး

မြင့်မြတ်သားတော်ဆိုတာ အေးအေးဆေးဆေးနဲ့ ကျင့်ကြံမှုကိုပဲ အာရုံစိုက်ပြီး သူတို့ရဲ့ အစွမ်းထက်တဲ့ ပါရမီနဲ့ ခွန်အားကို သုံးပြီး လူတိုင်းကို အနိုင်ယူရမှာ ဖြစ်သည်။

ပိုက်ဆံသုံးပြီး လူတွေရဲ့ နှလုံးသားကို သိမ်းသွင်းတာက ဘာထူးခြားတဲ့ စွမ်းရည်မို့လို့လဲ

ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရရင် မင်း ထန်ထျန်းက ဒီနေ့ တိမ်တိုက်ထျန်းဖူနန်းတော် မှာ ဒီလိုနေရာမျိုး ရနေတာက ပိုက်ဆံနဲ့ ဝယ်ထားတာ မဟုတ်ဘူးလား

ပြီးတော့ မြင့်မြတ်သားတော် စမ်းသပ်ပွဲတုန်းက ကမ္ဘာ့မူလ တစ်သောင်းဆိုတာကလည်း ကံကောင်းလို့ ရခဲ့တာပဲ ဖြစ်မှာပင်။

ဒါကို ဘာဖြစ်လို့ တကယ့်အရည်အချင်းလို့ ခေါ်နိုင်မှာလဲ

ကုရွှမ် ပြန်ရောက်လာပြီးနောက် လူတိုင်းက ထန်ထျန်းကို ချီးကျူးဂုဏ်ပြုနေကြတာကို ကြားရတဲ့အခါ စိတ်ထဲမှာ အကြိမ်ပေါင်း ရာနဲ့ချီပြီး မကျေမနပ် ဖြစ်နေမိသည်။

ယခုအခါ သူက ထန်ထျန်းကို ဂုဏ်ပြုပွဲ၏ အမြင့်ဆုံးနေရာတွင် ထိုင်နေသည်ကို ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ ပို၍ပင် မကျေမနပ် ဖြစ်သွားတော့သည်။

ကြေးနံ့ နံနေတဲ့ ပစ္စည်းတွေအပေါ် အားကိုးနေတဲ့ ကောင်စုတ်တစ်ယောက်က တကယ့်လက်တွေ့စွမ်းရည်နဲ့ တိုက်ယူထားရတဲ့ ငါတို့လို မြင့်မြတ်သားတော်တွေထက် ဘာဖြစ်လို့ နေရာ ပိုမြင့်နေရတာလဲ

ခဏမျှ ထန်ထျန်းကို စိုက်ကြည့်နေပြီးနောက် သူက အခြား မြင့်မြတ်သားတော် နှစ်ဦးကို မျက်ရိပ်ပြလိုက်ကာ ထိုင်ရာမှထပြီး ထန်ထျန်းရှိရာသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

အခြား နှစ်ဦးမှာလည်း တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး ကုရွှမ်နောက်မှ လိုက်သွားကြသည်။

အခြား မြင့်မြတ်သားတော်များကမူ မျက်ခုံးပင့်လိုက်ကြပြီး ပွဲကြည့်မည့် ပုံစံမျိုး လုပ်နေကြသည်။

မကြာခင်မှာပင် သူတို့က ထန်ထျန်း၏ ရှေ့သို့ ရောက်လာခဲ့သည်။

"မင်းက ဒီတစ်ကြိမ် မြင့်မြတ်သားတော် စမ်းသပ်ပွဲမှာ ပထမရခဲ့တဲ့သူလား"

ကုရွှမ်က အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။

အပေါ်စီးကနေ ကြည့်နေသည့် ပုံစံပင်

ထန်ထျန်းက မျက်တောင်ခတ်လိုက်ပြီး သူ့ကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။

သူ အခမ်းအနားကို စရောက်လာကတည်းက သူ့ကို မလိုတမာစိတ်နဲ့ အေးစက်စက် စိုက်ကြည့်နေတဲ့ အကြည့်တစ်ခုကို ခံစားမိနေသားပင်။

သူက ဂရုမစိုက်ဘဲ နေခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ဒါပေမဲ့ ဒီကောင်က ကိုယ်တိုင် သူ့ရှေ့ အထိ လာပြီး ပြဿနာရှာလိမ့်မယ်လို့ သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။

"ဟုတ်ပါတယ်၊ ကျွန်တော်ပဲ"

"ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ"

ထန်ထျန်းက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြန်ဖြေလိုက်ပြီး ထိုင်ခုံနောက်ကျောကို မှီကာ ခြေထောက်ကို အေးအေးဆေးဆေး ချိတ်လိုက်သည်။

ယခု တိမ်တိုက်ထျန်းဖူနန်းတော် တွင် သူ့ကို ပြဿနာ လာရှာရဲသူမှာ အလွန်နည်းပါးသွားပြီဖြစ်သည်။

စဉ်းစားနေစရာပင် မလိုဘဲ ဤလူများမှာ ကမ္ဘာ့အစွန်အဖျားမှ ပြန်လာကြသည့် ယခင်မျိုးဆက်မှ မြင့်မြတ်သားတော်များ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

မမှားဘူးဆိုရင် ရှေ့ဆုံးက လူက ကုရွှမ် ဖြစ်ပြီး ယခင်မျိုးဆက်ရဲ့ နံပါတ်တစ် မြင့်မြတ်သားတော် ဖြစ်သည်။

ထန်ထျန်း၏ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထိုင်ပုံကို မြင်ရသောအခါ ကုရွှမ်၏ မျက်တောင်များမှာ မသိမသာ တုန်ခါသွားပြီး အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ထန်ထျန်း... လွန်ခဲ့တဲ့ ရှစ်နှစ်ကတည်းက ငါက မြင့်မြတ်သားတော် ဖြစ်ခဲ့တာ"

"ယဉ်ကျေးမှုအရဆိုရင် မင်းက ထပြီး ငါ့ကို ဂါရဝပြုရမှာလေ၊ အခုလို ဆက်ထိုင်နေဖို့ မဟုတ်ဘူး"

သူက ငေါက်ငေါက်ငမ်းငမ်း ပြောလိုက်သည်။

ထန်ထျန်း၏ မျက်နှာက မပြောင်းလဲဘဲ ပျော့ပျောင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဘာယဉ်ကျေးမှုလဲ ကျွန်တော် တစ်ခါမှ မကြားဖူးပါလား"

"ဘာလဲဆိုတာ ထုတ်ပြပါဦး"

"အကယ်၍ ဒီလိုမျိုး စာနဲ့ပေနဲ့ သတ်မှတ်ထားတဲ့ စည်းကမ်းရှိတယ်ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော် မင်းပြောတဲ့အတိုင်း လုပ်ပါ့မယ်။ ကျွန်တော်က စည်းကမ်း အလိုက်နာဆုံး လူတစ်ယောက်ပါပဲ"

ကုရွှမ်၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ထန်ထျန်း စိတ်ထဲမှ ကျိတ်ပြီး ပြောလိုက်မိ၏။ "ဒါက သိပ်ပြီး အောက်တန်းကျလွန်းတယ်"

ဘယ်ခေတ်ကြီး ရောက်နေပြီလဲ၊ ဒီလို နည်းလမ်းတွေနဲ့ သူတစ်ပါးကို ဖိနှိပ်နေတုန်းလား

နန်းတွင်း ဇာတ်ကား တွေ ရိုက်နေတာလား

ထန်ထျန်း၏ အရေးမစိုက်သည့် ပုံစံကြောင့် ကုရွှမ်၏ မျက်နှာမှာ ညိုမှောင်သွားပြီး အော်လိုက်သည်။ "အခုခေတ် လူငယ်တွေကတော့ တကယ်ပဲ ယဉ်ကျေးမှု မရှိကြတော့ဘူးပဲ"

"ငါ့ကို ဂါရဝမပြုတာကိုတော့ ငါ မင်းကို မပြောတော့ပါဘူး"

"ဒါပေမဲ့ မင်း အခု ထိုင်နေတဲ့ နေရာက ဘယ်လိုနေရာလဲဆိုတာ သိရဲ့လား"

"ဒီနေရာက နန်းတော်သခင်တွေနဲ့ တိမ်တိုက်ထျန်းဖူနန်းတော် အတွက် အကျိုးဆောင်ပေးခဲ့ကြတဲ့ အကြီးအကဲတွေအတွက်ပဲ ဖြစ်တယ်"

"မင်းကို ဘယ်သူက သတ္တိပေးလို့ ဒီမှာ လာထိုင်နေရတာလဲ"

သူက ဒေါသတကြီး အော်လိုက်သည်။

ထန်ထျန်းက စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်မိသည်။ ဒီကောင်က ဘာလို့ ဉာဏ်ရည်မပြည့်ဝတဲ့ ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေရတာလဲ ငရဲဘုံကို ရှစ်နှစ်လုံး စောင့်ကြပ်နေရလို့ ရူးသွားတာလား

လူမှုရေးဆိုတာ တစ်စက်ကလေးမှ မသိပါလား။

အကယ်၍ သူသာ ဒီမှာ ထိုင်ဖို့ အရည်အချင်း မရှိဘူးဆိုရင် တစ်ယောက်ယောက်က သူ့ကို နှင်ထုတ်လိုက်တာ ကြာပါပြီ၊ ကုရွှမ် ဒီမှာ လာပြီး ခွေးဟောင်နေဖို့ လိုဦးမလား

ထန်ထျန်းက ကိုယ်ကို အနည်းငယ် မတ်လိုက်ပြီး စကားပြောရန် ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင်ပင် ဘေးနားမှ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဟေ့... ထန်ထျန်း"

"မင်း ဘာလို့ ဒီမှာ ထိုင်နေတာလဲ၊ ဒါက သိပ်ပြီး မသင့်တော်ဘူး မဟုတ်လား"

ထန်ထျန်း လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ လာသူမှာ ထိုက်ယန် အင်မော်တယ်ဧကရာဇ် ဖြစ်နေသည်။

သူက ဟိုဘက်တွင် သင်ယူမှုများကို အဆုံးသတ်ပြီး အခမ်းအနားသို့ ပြန်ရောက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

ထန်ထျန်း ထိုင်နေသည့် နေရာကို မြင်သောအခါ သူက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ပြောလိုက်သည်။

ကုရွှမ် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ စိတ်ထဲမှ ဝမ်းသာသွားသည်။

သူ ထိုက်ယန် အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်ကို သိသည်။ သူက တိမ်တိုက်ထျန်းဖူနန်းတော် တစ်ခုလုံးတွင် ဩဇာအာဏာ အရှိဆုံး နန်းတော်သခင်ဟောင်းကြီး ဖြစ်သည်။

နန်းတော်သခင်ဟောင်းကြီး ကိုယ်တိုင် ပြောလိုက်ပြီဆိုမှတော့ မင်း ထန်ထျန်းက ဆက်ပြီး အေးအေးဆေးဆေး ထိုင်နိုင်ဦးမလား

ထို့နောက် သူက မီးလောင်ရာ လေပင့်သည့်အနေဖြင့် စကားအချို့ ထပ်ပြောရန် ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော်လည်း ထိုက်ယန် အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်၏ နောက်ဆက်တွဲ စကားများကြောင့် ကုရွှမ်၏ စကားများမှာ လည်ချောင်းထဲတွင် တစ်ဆို့သွားပြီး မေးစေ့ပြုတ်ကျမတတ် အံ့အားသင့်သွားရတော့သည်။

"မင်းက ငါတို့ရဲ့ အဓိကနေရာ မှာ ထိုင်ရမှာလေ"

"ရှင်းဟယ်တို့ ကောင်စုတ် သုံးယောက် ဒီနှစ်တွေမှာ ရှာခဲ့တဲ့ ကမ္ဘာ့မူလ အားလုံး ပေါင်းလိုက်ရင်တောင် မင်း တစ်ယောက်တည်း ရှာပေးထားတာလောက် မရှိဘူး"

"မင်း အဲဒီမှာ သွားထိုင်လိုက်၊ ငါ ပြောတယ်လို့သာ ပြော။ အဲဒီ သုံးယောက် ပြန်လာလည်း ဘာမှ မပြောရဲပါဘူး"

ထိုက်ယန် အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်က ပြော၏

ကုရွှမ် : ??!!!

ထန်ထျန်းက ချက်ချင်း ထလိုက်ပြီး လက်သီးဆုပ် ဂါရဝပြုလျက် ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။ "စီနီယာ ထိုက်ယန် ကလည်း နောက်နေပြန်ပြီ"

"တပည့်က နန်းတော်သခင် သုံးဦးနဲ့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး တန်းတူယှဉ်နိုင်မှာလဲ"

"စီနီယာပဲ အပေါ် နေရာမှာ ထိုင်ပါ"

All Chapters