ပိတ်ဆို့မှု

"ဟုတ်ကဲ့ပါ ဆရာ..."

တံခါးဝတွင် ရပ်နေသော အမျိုးသားက ဖြေကြားပြီး ရွက်ဖျင်တဲအတွင်းသို့ လျှင်မြန်စွာ လျှောက်လှမ်းသွားသည်။

စားပွဲ၏ရှေ့တွင် ထိုင်နေသော သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားကို မြင်တွေ့ပြီးနောက် သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ထင်ဟပ်နေသော်လည်း သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာမူ မတ်မတ် ရပ်နေဆဲပင်။

"အားဟန်... ဘာကိစ္စ ရှိလို့လဲ..."

သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားက ဝိုင်အရက်ခွက်ကို ချထားလိုက်ပြီး မေးမြန်းလိုက်၏။

"အကြီးအကဲဆိုက်ဆီကို သတင်းပို့ပါတယ်... အဲ့ဒီရှေးဟောင်းသုတေသန ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်တွေရဲ့ အစည်းအဝေး ပြီးဆုံးသွားပါပြီ... အဲ့ဒီနေရာမှာ ကျွန်တော်တို့ စီစဉ်ထားတဲ့ ကင်မရာက မြင်ကွင်းတစ်ခုလုံးကို ရိုက်ကူးထားနိုင်ခဲ့တယ်... ဒါပေမဲ့ တချို့ မြင်ကွင်းတွေက အရမ်းထူးဆန်းနေတယ်..."

အားဟန်ဟုခေါ်သော အမျိုးသားက အလျင်အမြန် ပြောဆိုသည်။

ဆိုက်ဆီဆိုသည်မှာ ထိုသက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသား၏အမည်ပင်။

သူသည် အီဂျစ်ပိရမစ်ကို စူးစမ်းရှာဖွေရေးမှ လုံခြုံရေးတပ်ဖွဲ့များ၏ အမြင့်ဆုံးတပ်မှူးလည်း ဖြစ်ပေ၏။

သူသည် အီဂျစ်ပြည်ရှိ ထိပ်တန်းအရာရှိများအနက်မှ တစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်။

ဤနိုင်ငံတွင် သူက ကြီးမားသော အခွင့်အာဏာကို ကိုင်စွဲထားသည်။

အားဟန်၏စကားများကို ကြားပြီးနောက် ဆိုက်ဆီက သူ၏ မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းလိုက်ရာ သူ၏မျက်လုံးထောင့်ရှိ အရေးအကြောင်းများ စုပုံသွားပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ပို၍အေးစက်သွားပေ၏။

"ဘယ်လောက်တောင် ထူးဆန်းနေလို့လဲ..."

ဝိုင်ခွက်နှင့်ဝိုင်နီပုလင်းကို ချထားလိုက်ပြီး သူက သတ်ချင်လိုစိတ်များဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

သို့သော် အားဟန်ဟုခေါ်သော အမျိုးသားက ဆိုက်ဆီ၏လေသံ အနည်းငယ် မှားယွင်းနေကြောင်း သတိပြုမိသွားသည်။ ဤသည်ကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် သူက ရှေ့သို့လျင်မြန်စွာ တိုးသွားပြီး သူ၏လက်ထဲရှိ လက်တော့ပ်ကို ဖွင့်ကာ စားပွဲပေါ်သို့ တင်လိုက်၏။

"ဆရာဆိုက်ဆီ... အကြောင်းအရာအားလုံးက ဒီလက်တော့ပ်ထဲမှာ ရှိပါတယ်... ဆရာကို အခုချက်ချင်း ပြပေးပါ့မယ်..."

"အထဲမှာ ဗီဒီယိုပွားထားတာ ရှိသေးလား..."

ဆိုက်ဆီက မေးမြန်းလိုက်သည်။

အားဟန်က သူ့ကို အတည်ပြုပေးလိုက်သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့ ဆရာ... စောင့်ကြည့်ကင်မရာ ဗီဒီယိုအတွက်က ဒီတစ်ခုတည်းပဲ ရှိတော့တယ်... ကျွန်တော် ဒီနေရာကို မလာခင်ကတည်းက တခြားဗီဒီယိုတွေအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့ပါပြီ... အဲ့ဒါတွေက ပျံ့နှံ့မသွားဘူးဆိုတာကို ကျွန်တော် အာမခံပါတယ်..."

"အဲ့ဒါကို လူဘယ်နှစ်ယောက် မြင်သွားလဲ..."

ဆိုက်ဆီက ဆက်လက်၍ မေးမြန်းလိုက်သည်။

အားဟန်က အလေးအနက် ဖြေကြားလိုက်၏။

"သိပ်မများပါဘူး... ဆရာ စီစဉ်ထားတဲ့ စောင့်ကြည့်ရေး ဝန်ထမ်းတွေလောက်ပဲ မြင်တွေ့ခဲ့တာပါ... ဒါပေမဲ့ သူတို့က အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ လျှောက်ပြောရဲမယ်လို့ ကျွန်တော် မထင်ဘူး..."

"ငါ သိပြီ..."

ဆိုက်ဆီက ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် အားဟန်က စားပွဲခုံတွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်လိုက်ပြီး လက်တော့ပ်ကို ဂရုတစိုက် ဖွင့်လေသည်။

ဒိုင်း...

ရွက်ဖျင်တဲအတွင်း၌ ကျယ်လောင်ပြတ်သားသော အသံတစ်သံ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

မြေပြင်ပေါ်တွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်နေသော အားဟန်ကမူ သူ၏ခေါင်း ပြင်းထန်စွာ နာကျင်သွားသည်ကိုသာ ခံစားလိုက်ရသည်။ ထို့နောက် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ စွမ်းအားများအားလုံး ရူးသွပ်စွာ စုပ်ယူခြင်းခံလိုက်ရပြီး သူ၏အသိစိတ်မှာ အချိန်တခဏအတွင်း ဗလာကျင်းသွားတော့သည်။

ဘုန်း...

သူ၏ခန္ဓာကိုယ် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားချိန်တွင် ဖုန်မှုန့်အနည်းငယ် လွင့်စင်သွားပေ၏။

စားပွဲ၏အရှေ့ဘက်တွင် ဆိုက်ဆီ၏လက်ထဲ၌ ပစ္စတိုသေနတ်တစ်လက် ရှိနေပြီး သေနတ်ပြောင်းဝမှ အဖြူရောင်မီးခိုးငွေ့များ ထွက်ပေါ်နေဆဲပင်။

ထိုအရာအားလုံးမှာ အချိန်တစ်စက္ကန့်အတွင်း၌သာ ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ဆိုက်ဆီက မတ်တတ်ထရပ်ကာ မြေပြင်ပေါ်ရှိ အလောင်းကို ကြည့်ရှုရင်း ညင်သာစွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"တောင်းပန်ပါတယ် အားဟန်... မင်းက ငါနဲ့အတူ ရှစ်နှစ်လောက် ရှိနေခဲ့ပေမယ့် ဖာရိုဘုရင်ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကိုသိဖို့ အရည်အချင်း မပြည့်မီဘူး... သေဆုံးသွားတဲ့သူတွေကသာ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ပေါက်ကြားစေမှာ မဟုတ်ဘူးလေ..."

ဤသို့ပြောဆိုပြီးနောက် သူသည် သေနတ်ကို ပြန်သိမ်းလိုက်၏။

မကြာမီမှာပင် စစ်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသားနှစ်ဦး ဝင်ရောက်လာပြီး အားဟန်၏အလောင်းကို သယ်ဆောင်သွားကြသည်။

ဤကဲ့သို့ ကိစ္စမျိုး မကြာခဏ ဖြစ်ပွားလေ့ရှိသည့်အလား သူတို့သည် လုပ်ငန်းလုပ်ဆောင်ရာတွင် အသားကျနေခဲ့လေပြီ။

ရွက်ဖျင်တဲအတွင်း၌ ဆိုက်ဆီ တစ်ယောက်တည်းသာ ကျန်ရစ်နေချိန်တွင် သူက လက်တော့ပ်ကို ဖွင့်လိုက်ပြီး မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ ဗီဒီယို ဖိုင်တစ်ခုကို နှိပ်ကာ ကြည့်ရှုရန် ဟန်ပြင်လိုက်သည်။

သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်စက် အလင်းတန်းတစ်တန်း တောက်ပနေပေ၏။

သူ ကြည့်ရှုနေချိန်တွင် သူ၏စိတ်ထဲ၌ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး... တောင်းပန်ပါတယ်... အရှင့်ရဲ့ သက်တမ်းက နှစ်ပေါင်းငါးထောင် ဖြစ်လိမ့်မယ်... ဒါပေမယ့် အခု ခေတ်ကြီးက လုံးဝပြောင်းလဲသွားပြီ... ဒီစူးစမ်းရှာဖွေမှုက ထာဝရအသက်နဲ့ သေချာပေါက် ပတ်သက်နေလိမ့်မယ်... အခု ပိရမစ်တဝိုက်မှာ ငါ့ရဲ့လူတွေချည်းပဲ ရှိတော့တယ်... တရားမဝင် ခိုးသွင်းလာပြီး အထဲမှာ မြှုပ်နှံထားတဲ့ လက်နက်ကြီးတွေက မရေမတွက်နိုင်အောင် ရှိတယ်... အဲ့ဒီလျှို့ဝှက်ချက်ကို ငါ သေချာပေါက် ရယူရမယ်..."

သူ ထိုသို့ပြောဆိုလိုက်ချိန်တွင် ဆိုက်ဆီ၏ မျက်လုံးများတွင် အလွန်စိတ်အားထက်သန်သော အရိပ်အယောင်များ ထင်ဟပ်နေသည်။

"အဲ့ဒီပါမောက္ခယဲ့က သာမန်လူ မဟုတ်ဘူးလား..."

သို့သော် ဗီဒီယိုထဲတွင် ယဲ့ပိုင်က စင်မြင့်ပေါ်၌ ထိုင်နေပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ရှေးဟောင်းသုတေသန ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်များက သော့ကို လုယူရန် ပြေးတက်သွားသည်။ ထို့နောက် မြင်ကွင်းတစ်ခုလုံး ရေခဲသွားသည့်အလား ရပ်တန့်သွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ချိန်၌ သူ၏မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များ ကျဥ်းမြောင်းသွားပြီး ထိုင်ခုံမှ ချက်ချင်းမတ်တတ်ထရပ်လိုက်၏။

ဗီဒီယိုသည် ဆက်လက်၍ ပြသနေကာ ရွှေသော့က အလင်းရောင်များဖြင့် တောက်ပနေပြီး လေထုထဲတွင် မျောလွင့်နေသည်။

အဖြူရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော ခူးဖူ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ယဲ့ပိုင်နှင့်ခူးဖူတို့ စကားပြောဆိုခဲ့ကြပြီးနောက် သူတို့ ထွက်သွားကြသည်။

ဤအရေးကြီးသော အစိတ်အပိုင်းကို ဆိုက်ဆီ ကြည့်ရှုလိုက်ချိန်တွင် သူ၏အသက်ရှူနှုန်း အလွန်မြန်ဆန်လာခဲ့သည်။

"အံ့ဖွယ်အရာတွေ...ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ အံ့ဖွယ်အရာတွေ ရှိတယ်..."

"သေချာတာပေါ့... ဒီစွမ်းအားကို ဖာရိုဘုရင် တစ်ယောက်တည်း အသုံးပြုနိုင်တာ မဟုတ်ဘူး... တခြားလူတွေလည်း အသုံးပြုနိုင်တယ်..."

"ဒါက ကျိန်စာသင့်နေသလိုပဲ... တခြားစွမ်းအင်နိမ့်ကမ္ဘာတစ်ခုမှာ ငါ နေထိုင်နေရသလိုမျိုး ခံစားနေရတယ်..."

"အဲ့ဒါက အရမ်းကို ယုံကြည်နိုင်စရာ မရှိဘူး..."

ဆိုက်ဆီ၏ပါးစပ်မှ အသံများ ဆက်လက်၍ ထွက်ပေါ်နေပြီး သူ စားပွဲတွင် ပြန်ထိုင်လိုက်၏။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် သူ တဖြည်းဖြည်း တည်ငြိမ်သွားသည်။ ထို့နောက် သူ၏မျက်လုံးများက ဗီဒီယိုမှတစ်ဆင့် ယဲ့ပိုင်နှင့် အဖြူရောင်ဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသော ခူးဖူတို့ကို ကြည့်ရှုလိုက်ရာ သူ၏မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များ တဖြည်းဖြည်း ပို၍နက်ရှိုင်းလာပေ၏။

စက္ကန့်အနည်းငယ်ကြာ ထပ်မံ၍ ကြာမြင့်သွားသည်။

ဆိုက်ဆီက စားပွဲပေါ်ရှိ ဖုန်းတစ်လုံးကို ကောက်ကိုင်ပြီး နံပါတ်တစ်ခုကို နှိပ်လိုက်သည်။

"နားထောင်စမ်း... တကယ်လို့ သူတို့က လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို စူးစမ်းရှာဖွေဖို့ အထဲကို ဝင်ချင်တယ်ဆိုရင် ရှေးဟောင်းသုတေသန ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်တိုင်းမှာ လုံခြုံရေးဝန်ထမ်း နှစ်ယောက်စီ ပါရမယ်... ပြီးတော့ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ သူတို့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်ရမယ်... သူတို့ ဝင်သွားတာနဲ့ ဝင်ပေါက်ကို ချက်ချင်းပိတ်ဆို့ထားလိုက်တော့... ငါ အဲ့ဒီကို လာခဲ့မယ်..."

ဖုန်းချိတ်ဆက်မိသွားချိန်တွင် ဆိုက်ဆီက လျှင်မြန်စွာ ပြောဆိုသည်။

...

အခြားတစ်ဖက်တွင်။

ခူးဖူပိရမစ်၏ဝင်ပေါက်၌ အငြင်းပွားမှုတချို့ ဖြစ်ပွားနေခဲ့၏။

"ငါတို့က ရှေးဟောင်းသုတေသန ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်တွေပဲ... ဒီလမ်းကြောင်းကို အရင်က ဘယ်နှစ်ကြိမ်လောက် ဖြတ်လျှောက်ခဲ့လဲဆိုတာ ငါ မသိတော့ဘူး... မင်းတို့ရဲ့ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှုကို ဘယ်သူက လိုချင်လို့လဲ... မင်းတို့ ဒီလိုမျိုး ဝင်သွားရင် အတွင်းထဲက ပစ္စည်းတွေကို ပျက်စီးစေရုံပဲ ရှိလိမ့်မယ်..."

ဟုမ်းစ်က တံဆိပ်များတပ်ဆင်ထားသော အီဂျစ်အရာရှိတစ်ဦးကိုကြည့်ကာ ဒေါသတကြီးဖြင့် အော်ငေါက်လိုက်သည်။

"တောင်းပန်ပါတယ် လူကြီးမင်း... ကျွန်တော်က အထက်က အမိန့်တွေကို လိုက်နာနေတာပါ...ဒီတစ်ကြိမ် စူးစမ်းရှာဖွေမှုက ခင်ဗျားတို့ အရင်က တစ်ခါမှ မဝင်ဖူးတဲ့ နေရာကို ဝင်ရမယ်လို့ ဆိုထားတယ်... အထဲမှာ အန္တရာယ်ရှိမရှိဆိုတာကို ဘယ်သူမှ သေချာ မသိနိုင်တဲ့အတွက် လုံခြုံရေး သေချာစေဖို့ ကျွန်တော်တို့က လိုအပ်တဲ့ကိရိယာတွေ အများကြီးကို ယူဆောင်လာခဲ့တယ်... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီနေရာမှာရှိတဲ့ လူတိုင်းရဲ့လုံခြုံမှုက အရေးကြီးဆုံးပဲ..."

ထိုအရာရှိ၏စကားများသည် တိကျပြတ်သားနေသဖြင့် ဟုမ်းစ်ကို အချိန်တခဏမျှ အငြင်းပွားရန် မတတ်စွမ်းနိုင်အောင် ဖြစ်သွားစေသည်။

"လူအရမ်းများတာကလည်း ကောင်းတဲ့အရာ မဟုတ်ဘူး... ခင်ဗျားတို့ လိုက်လို့ရတယ်... ဒါပေမဲ့ တတ်နိုင်သမျှ အနည်းဆုံးပဲ ဖြစ်ရမယ်..."

တခြားရှေးဟောင်းသုတေသနပညာရှင်များက ပြောဆိုလိုက်ကြသည်။

ဤလူများအားလုံးသည် ငတုံးငအများ မဟုတ်ကြချေ။

ဤသို့ ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် အီဂျစ်က လူများအားလုံးကို စောင့်ကြည့်နေကြောင်း သိသာထင်ရှားသည်။

သို့သော် အရာရှိက ထိုကိစ္စကို နားထောင်ပြီးနောက် ရိုင်းပျစွာ ရှင်းပြလိုက်ရာ သူ၏အရှိန်အဝါမှာ တဖန်ပြန်၍ အားကောင်းလာခဲ့သည်။

"ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်တိုင်းမှာ လုံခြုံရေးဝန်ထမ်း နှစ်ယောက်စီ ပါရှိရမယ်... ပိရမစ်က ကျွန်တော်တို့အီဂျစ်က ပိုင်တယ်... ဒီပူးပေါင်း စစ်ဆင်ရေးကို ကျွန်တော်တို့ နိုင်ငံက စီစဉ်ထားတာပဲ... လူတိုင်းရဲ့လုံခြုံရေးကို ကာကွယ်ပေးတဲ့အပြင် အတွင်းထဲက ယဉ်ကျေးမှု အမွေအနှစ်တွေရဲ့ တန်ဖိုးကို ကျွန်တော်တို့က ပိုပြီးနားလည်သဘောပေါက်တယ်..."

အငြင်းပွားမှုများ ဆက်လက်၍ ဖြစ်ပွားနေသည်။

ယဲ့ပိုင်နှင့်ခူးဖူတို့က ရှေ့ဆုံးတွင် မတ်တတ်ရပ်နေကြ၏။

သူတို့နှစ်ဦး၏ မျက်လုံးများတွင် အလွန်အမင်း လျစ်လျှူရှုထားသော အရိပ်အယောင်များ ထင်ဟပ်နေသည်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် ယဲ့ပိုင်က စကားပြောဆိုလိုက်သည်။

"တချို့လူတွေက စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေကြပုံရတယ်..."

"သူတို့ကို အပြစ်တင်လို့ မရဘူး... တခြားစကားနဲ့ ပြောရရင် လျှို့ဝှက်ချက် တည်ရှိနေတယ်ဆိုတာကို သိတဲ့သူတိုင်းက ဒီလိုမျိုး ဖြစ်နေမှာပဲ..."

ခူးဖူက ပြောဆိုလိုက်၏။

ယဲ့ပိုင်၏အသံ အလွန်ဖျော့တော့နေသည်။

"မင်းကလည်း အဲ့ဒီလူတွေထဲက တစ်ယောက်ပဲ မဟုတ်လား..."

ထိုစကားကို နားထောင်ပြီးနောက် ခူးဖူက အချိန်တခဏကြာမျှ ရပ်တန့်သွားကာ အဝတ်ဖြူအတွင်းဘက်၌ ဖုံးကွယ်ထားသော သူ၏ပါးစပ်ထောင့် အနည်းငယ် ကွေးညွတ်သွားသည်။

"ဟုတ်တယ်... အမှန်ပါပဲ... ဒါပေမဲ့ ပါမောက္ခယဲ့ကရော အတူတူပဲ မဟုတ်လား..."

"မဟုတ်ဘူး..."

ယဲ့ပိုင်က သူ၏ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ခါယမ်းလိုက်၏။

ခူးဖူက တဖန်ထပ်၍ စကားပြောဆိုလိုက်ရာ သူ၏အသံမှာ အနည်းငယ် ပေါ့ပျက်ပျက် နိုင်နေသည်။

"ပါမောက္ခယဲ့... မင်းက အရာအားလုံးကို ရရှိပြီးပြီဆိုတော့ မင်း ဂရုမစိုက်တာ သဘာဝကျပါတယ်..."

ခူးဖူသည် ထိုသို့ ပြောဆိုပြီးနောက် ပိရမစ်၏ ဝင်ပေါက်၌ အေးစက်စက် လေပြင်းများ တိုက်ခတ်နေပေ၏။

တစ်ခါတစ်ရံတွင် သဲနှင့်ဖုန်မှုန့် လှိုင်းလုံးများ တလိမ့်လိမ့်ထနေသည်။

သို့သော် ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူတို့နှစ်ဦးသည် လုံခြုံရေးဝန်ထမ်းများကို တိုက်ရိုက်လျစ်လျူရှုကာ ဝင်ပေါက်ဆီသို့ လျှောက်လှမ်းသွားကြသည်။