← Chapters

အခန်း (၈၇-၈၈)

Vol. 9 Ch. 87-88

အခန်း (၈၇-၈၈)

Vol. 9 Ch. 87-88

အခန်း။ ၈၇

"ဒါကြောင့်မို့လို့ ငါ့ရဲ့အင်အားအတွက် မင်းတို့ကိုတော့ စတေးရမှာပဲ"

နင်ချန်းယွီ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။

ခေတ္တအကြာတွင် ချန်မိသားစုမှ အကြီးအကဲအချို့သည် အဝေးမှ လျှောက်လှမ်းလာကြပြီး လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ပြုံးရွှင်လျက် နှုတ်ဆက်ကြလေသည်

"ဂုဏ်သရေရှိ ဧည့်သည်တော်တို့... ခရီးပန်းလာကြပြီ ထင်ပါတယ်။ ဂိုဏ်းချုပ်က ဧည့်သည်တော်တို့ကို တည်ခင်းဧည့်ခံဖို့ အဓိကတောင်ထိပ်မှာ စားပွဲတစ်ခု ပြင်ဆင်ခိုင်းထားပါတယ်။ ဒီဘက်ကို ကြွကြပါခင်ဗျာ"

တာဝန်ခံဖြစ်သူ ရွှီချင်းကျိုးက အသာအယာ ပြုံးလိုက်ပြီး "ဒါဆိုရင်တော့ ရွှီမိသားစုကိုယ်စား ကြိုတင်ပြီး ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ရှင်" ဟု ပြောလိုက်၏။

"အို... မင်းက မိန်းကလေး ရွှီချင်းကျိုးလား။ ကြွပါ... ကြွပါ။ ငါတို့ ဂိုဏ်းချုပ်က မင်းအကြောင်းကို ခဏခဏ ချီးကျူးတတ်တယ်။ ရွှီမိသားစုဟာ ထူးချွန်ထက်မြက်တဲ့ ဖီးနစ်ငှက်မလေးတစ်ကောင် ပိုင်ဆိုင်ထားလို့ ကံကောင်းလှပါတယ်တဲ့။ ဒီနေ့ လူချင်းတွေ့ရတော့လည်း အရှိန်အဝါက တကယ့်ကို ထူးခြားတာပဲ နာမည်ကျော်ဆိုတာ မမှားပါဘူး"

ထိုသို့ စကားဖောင်ဖွဲ့ရင်း အကြီးအကဲများသည် ဧည့်သည်တော်များကို အဓိကတောင်ထိပ်ဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားကြတော့သည်။

နင်ချန်းယွီသည် လူအုပ်ကြား၌ တိတ်ဆိတ်စွာ လိုက်ပါလာရင်း သူ၏ အသိအာရုံပင်လယ်

အတွင်းရှိ အသက်သခင်ကျမ်းကို တိတ်တဆိတ် ဖွင့်လှစ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သွားလာနေကြသော ချန်မိသားစု တပည့်များ၏ ကံကြမ္မာပုံစံများကို လေ့လာစစ်ဆေးနေ၏။

နက်ပြာရောင်ကံကြမ္မာ - သာမန်ပါရမီ။

နက်ပြာရောင်ကံကြမ္မာ - သာမန်ပါရမီ။

အဖြူရောင်ကံကြမ္မာပုံစံ - ထူးခြားမှုမရှိ။

...

ကောင်းကင်ပြာရောင်ကံကြမ္မာ - ထူးချွန်သောပါရမီ။

နင်ချန်းယွီသည် သူ၏ အသက်သခင်ကျမ်းကို ကြည့်ရင်း ခေါင်းကို အသာအယာ ခါယမ်းလိုက်မိသည်။ တစ်ချိန်က ထာဝရရှင်သန်ခြင်း မိသားစု ဖြစ်ခဲ့သော ဂုဏ်သရေရှိ မိသားစုကြီးတစ်ခုအတွက် လမ်းတစ်လျှောက်တွင် သူတွေ့ခဲ့ရသော မျိုးဆက်သစ်တပည့်များထဲ၌ အစွမ်းအထက်ဆုံးမှာ ကောင်းကင်ပြာရောင်ကံကြမ္မာရှိသည့် ထူးချွန်သူတစ်ဦးသာ ဖြစ်နေသည်။

"အရင်ဘဝတုန်းက ငါ မရှိခဲ့ရင်တောင် ဇီဝေချန်မိသားစုက တဖြည်းဖြည်းနဲ့ လုံးဝ ဆုတ်ယုတ်သွားမယ့် အခြေအနေပဲပေါ့"

နင်ချန်းယွီက ရင်ထဲမှ တွေးတောနေမိ၏။

သူ၏အရှေ့ မလှမ်းမကမ်းတွင်မူ လမ်းပြအကြီးအကဲက ရွှီချင်းကျိုးကို ချန်မိသားစုအကြောင်း ယဉ်ကျေးပျူငှာစွာ ရှင်းပြနေသည်။

"မိန်းကလေးရွှီ... မင်းနဲ့ ငါတို့ရဲ့ တတိယသခင်လေးက မျိုးဆက်တစ်ခုတည်းကလို့ ပြောလို့ရတယ်။ ဒီအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး တတိယသခင်လေးနဲ့ ရင်းနှီးအောင် လုပ်ထားပေါ့။ မင်းတို့ချင်း စကားပြောလို့ ကောင်းမယ့် အကြောင်းအရာတွေ အများကြီး ရှိမှာပါ"

အကြီးအကဲက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ"

ရွှီချင်းကျိုးကလည်း အပြုံးဖြင့် ပြန်လည် ထူးလိုက်၏။

"ကဲ... ခန်းမဆောင်ကြီးကို ရောက်ရင်တော့ ခဏ အနားယူကြတာပေါ့။ ငါတို့ရဲ့ တတိယသခင်လေးလည်း မကြာခင် ရောက်လာပါလိမ့်မယ်။ အခုတစ်ခေါက် ဆွေးနွေးပွဲနဲ့ ပတ်သက်သမျှ ကိစ္စရပ်အားလုံးကို ဇီဝေချန်မိသားစုက တတိယသခင်လေးကိုပဲ အကုန်တာဝန်လွှဲထားတာပါ"

အကြီးအကဲက ပြောလိုက်သည်။

"ရှင်..."

ရွှီချင်းကျိုးမှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားကာ မျက်မှောင်ပင့်လိုက်မိသည်။ ယခုတစ်ကြိမ် ဇီဝေချန်မိသားစုသို့ လာကြသည်မှာ ရွှီမိသားစု တစ်ခုတည်း မဟုတ်ချေ။ ရှေးဟောင်းအထွတ်အမြတ်နယ်မြေများနှင့် ချန်ယန်အကယ်ဒမီတို့မှ လူများလည်း ရောက်ရှိလာကြမည် ဖြစ်သည်။

ထိုကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် ဇီဝေချန်မိသားစုက တတိယသခင်လေးကို တစ်ဦးတည်း တာဝန်ပေးထားသည်ဆိုခြင်းမှာ သူသည် တစ်မိသားစုလုံးကို ကိုယ်စားပြုမည်ဟု ဆိုလိုခြင်းပင်။ ဤအချက်က တတိယသခင်လေးအား နောင်တစ်ချိန်တွင် ဇီဝေကြယ်တာရာ၏ အရှင်သခင် ဖြစ်လာစေရန် လေ့ကျင့်ပေးနေခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှသည်။

"တတိယသခင်လေးလား... ဘယ်တတိယသခင်လေးကို ပြောတာလဲ"

ထိုစဉ်မှာပင် နင်ချန်းယွီသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးကာ မေးမြန်းလိုက်တော့သည်။

"တတိယသခင်လေးလား... ဘယ်တတိယသခင်လေးကို ပြောတာလဲ"

နင်ချန်းယွီသည် ရှေ့သို့တစ်လှမ်းတိုးကာ သူတို့၏စကားဝိုင်းကို ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

မျိုးနွယ်စုအကြီးအကဲသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး နင်ချန်းယွီကို ခြေဆုံးခေါင်းဆုံး အကဲခတ်ကြည့်ရှုပြီးနောက် ရွှီချင်းကျိုးဘက်သို့လှည့်ကာ ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဒါက... ဘယ်သူများပါလိမ့်"

ရွှီချင်းကျိုးသည် စကားပြတ်သွားသဖြင့် သူမ၏မျက်ခုံးအစုံကို အနည်းငယ်တွန့်ချိုးလိုက်မိသည်။ သူမသည် ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးမှ နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ ပြောလိုက်၏။

"ဒါက ကျွန်မရဲ့ ခင်ပွန်း... နင်ချန်းယွီပါ"

"ခင်ပွန်း မိန်းကလေးရွှီမှာ ခင်ပွန်းရှိနေပြီလား"

အကြီးအကဲသည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် ရွှီချင်းကျိုးအပေါ် ထားရှိသည့် စိတ်အားထက်သန်မှုမှာ သိသိသာသာ လျော့နည်းသွားဟန်ဖြင့် နင်ချန်းယွီဘက်သို့ လှည့်

ကြည့်ကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"သြော်... မိန်းကလေးရွှီရဲ့ ခင်ပွန်းကိုး တကယ့်ကို ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖုံးကွယ်ထားနိုင်တဲ့သူပဲ။ ဒီအဖိုးကြီးတောင် သတိမထားမိလိုက်ဘူး"

ခေတ္တရပ်ပြီးနောက် အကြီးအကဲက ပြုံးလျက် ဆက်ပြောသည်။

"ဒီဇီဝေတောင်မှာ တတိယသခင်လေးဆိုလို့ တတိယတောင်ထိပ်ရဲ့ အကြီးဆုံးသား ချန်ကျီရှင်း ကလွဲလို့ တခြားဘယ်သူ ရှိဦးမှာလဲ။ ဒီတစ်ခေါက် ဆွေးနွေးပွဲတစ်ခုလုံးကို တတိယသခင်လေးရဲ့ လက်ထဲမှာပဲ အပ်နှင်းထားတာပါ"

ထိုစကားများအဆုံးတွင် ရွှီမိသားစုမှ အခြားသူများမှာမူ ထူးခြားမှုတစ်စုံတစ်ရာမရှိဘဲ တည်ငြိမ်စွာ ရှိနေကြသော်လည်း နင်ချန်းယွီမှာမူ မိုးကြိုးပစ်ချခံလိုက်ရသကဲ့သို့ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရင်သွားတော့သည်။

"ဘယ်လိုလုပ် သူဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ အရေးကိစ္စတွေကို သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ကိုင်တွယ်နိုင်မှာလဲ"

နင်ချန်းယွီသည် ရုတ်တရက် ရှေ့သို့ အဟုန်ဖြင့် တိုးဝင်လိုက်ပြီး အကြီးအကဲကို စူးစူးဝါးဝါး စိုက်ကြည့်လိုက်၏။

တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီ။

အကုန်လုံး လုံးဝကို မှားယွင်းနေပြီ။

သူ၏ မှတ်ဉာဏ်များအရဆိုလျှင် ယခုအချိန်၌ ချန်ကျီရှင်းသည် သူ့ကိုယ်သူ အလိုလိုက်ကာ ဘဝကို အရှုံးပေးစပြုနေပြီ ဖြစ်သည်။ ဇီဝေချန်မိသားစုကလည်း သူ့ကို လက်လျှော့ထားပြီးဖြစ်ရာ ဤကဲ့သို့သော အရေးကြီးသည့်ပွဲမျိုးကို ကိုင်တွယ်ခိုင်းရန်မှာ လုံးဝမဖြစ်နိုင်သည့် ကိစ္စပင်။

"သခင်လေးနင်... ဒါက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။ ငါတို့ ဇီဝေချန်မိသားစုရဲ့ တတိယသခင်လေးက ဒီကိစ္စကို ကိုင်တွယ်ဖို့ အရည်အချင်း မပြည့်မီဘူးလို့ မင်း ထင်နေတာလား"

မျိုးနွယ်စုအကြီးအကဲ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် တင်းမာသွားတော့သည်။ သူသည် ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ ရှင်သန်လာသူ ဖြစ်ရာ ကျင့်ကြံဆင့်မှာ အထွတ်အထိပ် မဟုတ်စေကာမူ စကား၏ အဓိပ္ပာယ် အကောင်းအဆိုးကို ခွဲခြားနိုင်စွမ်းရှိသူ ဖြစ်၏။

ဤနင်ချန်းယွီဆိုသူမှာ စကားအနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် တတိယသခင်လေးအား ဤအရေးကိစ္စကို ကိုင်တွယ်ရန် မထိုက်တန်ဘူးဟု ထင်မြင်နေကြောင်း အလွန်ပင် သိသာလှသည်။ ဂိုဏ်းချုပ်က အဘယ်ကြောင့် ဤသို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်ကို သူကိုယ်တိုင်ပင် နားမလည်သော်လည်း ဂိုဏ်းချုပ်လုပ်ဆောင်သမျှမှာ ခိုင်လုံသော အကြောင်းပြချက် ရှိရပေမည်။

အကယ်၍ အကြောင်းပြချက် မရှိလျှင်ပင် တတိယသခင်လေးသည် ဇီဝေချန်မိသားစု၏ တိုက်ရိုက်မျိုးဆက်ဖြစ်ရာ ပြင်ပလူများက ဝေဖန်စွက်ဖက်ရန် မလိုအပ်ပေ။

"နင်ချန်းယွီ... မင်းက ငါတို့ရွှီမိသားစုရဲ့ သမက်တစ်ယောက်ပဲ။ ဒီလိုနေရာမှာ စွက်ဖက်ဖို့ ဘာအရည်အချင်း ရှိလို့လဲ"

"ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း"

"ရိုင်းစိုင်းလှချည်လား"

ရွှီမိသားစု အကြီးအကဲများနှင့် ရွှီချင်းဟယ်တို့မှာ ထိတ်လန့်သွားကြပြီး နင်ချန်းယွီကို ချက်ချင်းပင် ငေါက်ငမ်းလိုက်ကြတော့သည်။ ရွှီချင်းကျိုး၏ မျက်ခုံးအစုံမှာလည်း ပိုမိုတွန့်ချိုးသွား၏။ နင်ချန်းယွီ၏ စကားမှာ အမှန်တကယ်ပင် စဉ်းစားဆင်ခြင်မှု ကင်းမဲ့လွန်းလှသည်။

"အဘိုးကြီး နားလည်မှုလွဲသွားပါပြီ။ ကျွန်တော် ကြားဖူးတာက တတိယသခင်လေးက အသက်ငယ်ငယ်လေးပဲ ရှိသေးတယ်ဆိုလို့။ အခုလို တာဝန်ယူနိုင်တယ်ဆိုတာကို သိလိုက်ရတော့ အံ့သြသွားမိလို့ပါ"

နင်ချန်းယွီသည် သူ၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ အနည်းငယ် လွန်ကဲသွားကြောင်း သတိထားမိလိုက်သဖြင့် မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခုကို အတင်းဖန်တီးကာ လေသံကို ပြန်လျှော့လိုက်သည်။

"သြော်... ဒီလိုလား"

အကြီးအကဲ၏ မျက်နှာထားမှာ ပြေလျော့သွားပြီး ပြုံးလျက် "ငါကပဲ အများကြီး တွေးမိသွားပုံပဲ။ ငါတို့ တတိယသခင်လေးက အသက်နဲ့မလိုက်အောင် ရင့်ကျက်သူပါ။ သခင်လေးနင်လည်း သူနဲ့ ထိတွေ့ဆက်ဆံကြည့်ရင် ပိုပြီး သိလာပါလိမ့်မယ်"

"ဟုတ်ကဲ့... သေချာပေါက် သိလာရမှာပါ"

နင်ချန်းယွီက ပြုံး၍ ပြန်ထူးလိုက်၏။

ထို့နောက်တွင် သူသည် လူအုပ်ကြားထဲသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်သွားသော်လည်း သူ၏ မျက်နှာမှာမူ မှောင်မှောင်မည်းမည်းနှင့် အတွေးပေါင်းစုံဖြင့် ရှုပ်ထွေးနေတော့သည်။ သူ စိုးရိမ်နေသည်မှာ ချန်ကျီရှင်းက ဆွေးနွေးပွဲကို ဦးဆောင်နေခြင်းကြောင့် မဟုတ်ပေ။

သူ စိုးရိမ်နေသည်မှာ သူ၏ မှတ်ဉာဏ်များ လွဲချော်နေခြင်းပင်။

ငါ့ရဲ့ မှတ်ဉာဏ်က လုံးဝ မမှားနိုင်ဘူး။ ဒါဆိုရင် အခုအချိန်မှာ ချန်မိသားစုက ချန်ကျီရှင်းကို တကယ်ကြီး လက်မလျှော့သေးတာလား...

နင်ချန်းယွီ၏ မျက်ဝန်းတို့မှာ အနည်းငယ် လှုပ်ခတ်သွားပြီးနောက် သူ၏ သံသယများကို မျိုသိပ်ကာ ဘာတွေ ဆက်ဖြစ်လာမလဲဆိုသည်ကို စောင့်ကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

မကြာမီမှာပင် အကြီးအကဲ၏ လမ်းပြမှုအောက်တွင် ရွှီမိသားစု အဖွဲ့ဝင်များသည် အဓိကတောင်ထိပ်သို့ အလျင်အမြန် ရောက်ရှိလာကြပြီး တောင်ထိပ်ပေါ်ရှိ ခန်းမဆောင်ကြီးအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာကြသည်။ အဝေးမှနေ၍ နင်ချန်းယွီသည် လူရိပ်တစ်ခုကို မြင်လိုက်ရရာ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်မှာ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ လှုပ်ခတ်သွားတော့သည်။

အခန်း။ ၈၈

ထိုသူမှာ ပညာရှိပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးကဲ့သို့ ဝတ်ဆင်ထားသည့် သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးဖြစ်ပြီး တောင်ပေါ်မှ ဆင်းသက်လာကာ သူတို့အား ပြုံးပြလျက် ခေါင်းညိတ်ကာ နှုတ်ဆက်နေသည်။

"ဇီဝေချန်မိသားစုရဲ့ စတုတ္ထတောင်ထိပ်သခင်... ချန်ထျန်းချန်"

နင်ချန်းယွီသည် ထိုစကားကို အံကြိတ်လျက် ရေရွတ်လိုက်မိပြီး သူ၏မျက်နှာမှာလည်း ယခင်ကထက် ပိုမိုတင်းမာသွားတော့သည်။ သူ၏မှတ်ဉာဏ်များအရဆိုလျှင် ဤလူသည် ချန်

မိသားစု၏ စမ်းသပ်ပွဲတစ်ခု၌ ပင့်ကူအိမ်ဟုခေါ်သော အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံရကာ သေဆုံးသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။

ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်တာလဲ။ ငါ့မှတ်ဉာဏ်တွေနဲ့ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ကွာခြားနေရတာလဲ။

နင်ချန်းယွီ၏ ရင်ထဲ၌ မတင်မကျဖြစ်မှုများနှင့်အတူ စိုးရိမ်စိတ်တို့မှာ ပိုမိုပြင်းထန်လာခဲ့သည်။ အရာအားလုံးသည် သူ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှ လွတ်ထွက်သွားသကဲ့သို့ သူ ဗီဇအရ ခံစားနေရ၏။

"ချန်းယွီ... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဇီဝေချန်မိသားစုဆိုတာ တစ်ချိန်က အထက်တန်းလွှာ မိသားစုကြီးတစ်ခုပဲ။ မင်းရဲ့ အပြောအဆို အမူအရာကို ဆင်ခြင်ပါ။ မဟုတ်ရင် တစ်ခုခုလွန်သွားရင် ငါလည်း မင်းကို သိပ်ပြီး မကူညီနိုင်ဘူး"

ခန်းမဆောင်ကြီးအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာပြီးနောက် ရွှီမိသားစုဝင်များ နေရာယူနေစဉ် ရွှီချင်းကျိုးက သတိပေးစကား ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပါပြီ"

နင်ချန်းယွီ၏ ရင်ထဲ၌ အနည်းငယ် နွေးထွေးသွားရသည်။ သူ၏ အမည်ခံဇနီးသည်မှာ သူ့အပေါ် အနည်းငယ်တော့ စိုးရိမ်ပေးပုံရသည်ဟု သူတွေးမိလိုက်၏။ ဤအချက်က သူ၏ ရှုပ်ထွေးနေသော စိတ်အာရုံကို အနည်းငယ် ပြန်လည်တည်ငြိမ်စေခဲ့သည်။

ဒါဟာ အရေးမပါတဲ့ အလွဲအချော်လေးတွေပဲ ဖြစ်မှာပါ။ ငါ့ရဲ့ အချိန်မှတ်တမ်းတွေ သိပ်မရှင်းတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။ နှစ်ပေါင်းငါးရာတောင် ကြာခဲ့ပြီဆိုတော့ အသေးစိတ် အချက်အလက်လေးတွေ မှားမှတ်မိတာက ပြဿနာမဟုတ်ပါဘူး။

နင်ချန်းယွီသည် ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ရင်း သူ၏စိတ်ကို တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်တည်ငြိမ်အောင် ကြိုးစားလိုက်သည်။

အချိန်တို့သည် တရွေ့ရွေ့ ကုန်လွန်သွားခဲ့ကာ ရွှီမိသားစုဝင်များမှာလည်း အလျင်မလိုဘဲ အချင်းချင်း တိုးတိုးတိတ်တိတ် ဆွေးနွေးရင်း ချန်ကျီရှင်း၏ ရောက်ရှိလာမှုကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

ခေတ္တအကြာတွင်...

"တတိယသခင်လေး... အားလုံး ရောက်နေကြပါပြီ အထဲကို ကြွပါ"

ခန်းမဆောင်ကြီးကို စောင့်ကြပ်နေသော အစေခံတစ်ဦး၏ အသံထွက်ပေါ်လာသည်။

ရှုးးး ရှုးးး ရှုးးး

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ရွှီချင်းကျိုး၊ ရွှီချင်းဟယ်၊ နင်ချန်းယွီနှင့် ရွှီမိသားစုဝင်အားလုံးသည် ခေါင်းကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း မော့လိုက်ကြပြီး ခန်းမဆောင်ကြီး၏ ဝင်ပေါက်ဆီသို့ စိုက်ကြည့်လိုက်ကြတော့သည်။

"ကောင်းပြီ... ငါသိပြီ"

ပထမဦးစွာ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ကြည်လင်နူးညံ့သော အသံတစ်ခု လေထဲ၌ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ ထို့နောက်တွင်မူ မြင့်မားထည်ဝါသော ပုံရိပ်တစ်ခု ခန်းမဆောင်ကြီးအတွင်းသို့ လှမ်းဝင်လာသည်ကို အားလုံး မြင်တွေ့လိုက်ရလေတော့သည်။

ထိုပုံရိပ်သည် နှင်းပွင့်ကဲ့သို့ ဖြူစင်သော ဝတ်ရုံရှည်ကို ဆင်မြန်းထားပြီး ခါးတွင် ကျောက်စိမ်းစီခြယ်ထားသော ခါးပတ်တစ်ခုကို ပတ်ထားရာ သူ၏ သွယ်လျထည်ဝါသော ကိုယ်ဟန်ကို ပိုမိုပေါ်လွင်စေသည်။ ဝတ်ရုံ၏ အနားသတ်များတွင်မူ အသက်ဝင်လှသော တိမ်မည်းပုံစံ ပန်းထိုးများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားရာ မြင့်မြတ်သောအရှိန်အဝါနှင့် ကျော့ရှင်းမှုကို ပေါင်းစပ်ပေးထားသည်။

ထိုသူသည် တည်ငြိမ်ပြီး စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းသော မျက်နှာထား၊ သဲ့သဲ့လေးပြုံးနေသော နှုတ်ခမ်းအစုံဖြင့် လျှောက်လှမ်းဝင်လာသောအခါ...

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် လူတိုင်း၏ အကြည့်တို့မှာ သူ၏အပေါ်သို့သာ ကျရောက်သွားတော့သည်။ မည်သူမျှ မိတ်ဆက်ပေးရန် မလိုဘဲ ဤသူသည် တတိယသခင်လေး ချန်ကျီရှင်း ပင် ဖြစ်ရမည်ဟု အားလုံးက အသေအချာ သိရှိလိုက်ကြ၏။

"တတိယသခင်လေး"

ရွှီချင်းဟယ်နှင့် ရွှီမိသားစု အကြီးအကဲအားလုံးမှာ နေရာမှ ထ၍ အလျင်အမြန် နှုတ်ဆက်လိုက်ကြသည်။ ရွှီချင်းကျိုး၏ လှပသော မျက်ဝန်းအစုံမှာလည်း အနည်းငယ် လှုပ်ခတ်သွားသော်လည်း ချက်ချင်းပင် တည်ငြိမ်မှု ပြန်ရသွားခဲ့၏။ သူမအတွက်မူ အမျိုးသားတစ်ဦး၏ ရုပ်ရည်မှာ အဓိက စိတ်ဝင်စားစရာ မဟုတ်ပေ။

နင်ချန်းယွီမှာမူ လက်ထဲမှ လက်ဖက်ရည်ခွက်မှာ လေထဲ၌ပင် တောင့်တင်းသွားတော့သည်။ ချန်ကျီရှင်းကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် သူ၏ မျက်သူငယ်အိမ်တို့မှာ ဗီဇအရပင် ကျဉ်းမြောင်းသွားခဲ့၏။

ဒါ... ငါ့ရဲ့ အရင်ဘဝက အသုံးမကျတဲ့ ချန်ကျီရှင်း ဟုတ်ရဲ့လား။

နင်ချန်းယွီသည် လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားရင်း ချန်ကျီရှင်းကို ခြေဆုံးခေါင်းဆုံး အသေအချာ အကဲခတ်နေမိသည်။

မတူဘူး။

လုံးဝကို ကွဲပြားခြားနားနေတယ်။

သူ့ရှေ့က ဖြူလွလွဝတ်ရုံနှင့် အမျိုးသား၏ မျက်နှာမှာ သူမှတ်မိနေသော ချန်ကျီရှင်းနှင့် ထပ်တူကျနေသော်လည်း သူ၏ အရှိန်အဝါနှင့် ဟန်ပန်မှာမူ လုံးဝကို လူနှစ်ယောက်ကဲ့သို့ ကွာခြားလွန်းနေသည်။

ယခင်ဘဝမှ ချန်ကျီရှင်းသည် မာန်မာနကြီးပြီး သူ့ကိုယ်သူ အထင်ကြီးနေပုံ ပေါက်သော်လည်း အကဲခတ်တတ်သူတိုင်းက ထိုမာနများမှာ စိုးရိမ်စိတ်များပြီး နုနယ်သော စိတ်နှလုံးကို ဖုံးကွယ်ထားသည့် ဟန်ပြသက်သက်သာဖြစ်ကြောင်း သိနိုင်ကြသည်။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှုမရှိသူများမှာသာ မာနနှင့် လျစ်လျူရှုမှုများကို အကာအကွယ်အဖြစ် အသုံးပြုတတ်ကြပြီး အနည်းငယ် ထိခိုက်လိုက်သည်နှင့် ဒေါသတကြီးဖြင့် ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်သွားတတ်ကြသည်။

သို့သော် ယခု သူ၏ရှေ့တွင်ရှိနေသော ချန်ကျီရှင်းမှာမူ တည်ငြိမ်ရင့်ကျက်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိနေသည့် အရှိန်အဝါမျိုး ထွက်ပေါ်နေသည်။

ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်တာလဲ။

ဘာလို့ ဇီဝေချန်မိသားစုနဲ့ ပတ်သက်သမျှ ချန်ကျီရှင်းနဲ့ ပတ်သက်သမျှ အရာအားလုံးက ငါ့မှတ်ဉာဏ်တွေနဲ့ ဒီလောက်တောင် ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေရတာလဲ။

နင်ချန်းယွီ၏ မျက်ဝန်း၌ စိတ်မရှည်မှုများ ဖြတ်ပြေးသွားပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာလည်း မှောင်မှောင်မှိုင်းမှိုင်း ဖြစ်သွားတော့သည်။ ချန်ကျီရှင်း နေရာတွင် ထိုင်လိုက်မှသာ နင်ချန်းယွီသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူကာ သူ၏စိတ်ကို အတင်းတည်ငြိမ်အောင် ထိန်းလိုက်ရသည်။

ကောင်းပြီလေ... ချန်ကျီရှင်းက အပြင်ပန်း ဟန်ပြသက်သက်ပဲလားဆိုတာ ငါ့ရဲ့ အသက်သခင်ကျမ်းနဲ့ စစ်ဆေးကြည့်ရတာပေါ့။

နင်ချန်းယွီသည် မျက်နှာသေဖြင့် ကျောက်ထိုင်ခုံပေါ်တွင် ထိုင်နေသော ချန်ကျီရှင်းကို အေးစက်စွာ ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲမှ တိုးတိုးလေး အမိန့်ပေးလိုက်၏။

"အသက်သခင်ကျမ်း... ပွင့်စေ"

ရှုးးး

နင်ချန်းယွီ၏ မျက်ဝန်းအိမ် အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာ၌ ရွှေရောင်တောက်ပနေသော မဟာတာအို သင်္ကေတများစွာသည် ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာပြီး လှုပ်ခတ်လာတော့သည်။

ထိုသင်္ကေတတို့သည် အချင်းချင်း ရစ်ပတ်ယှက်နွယ်ကာ မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်နေကြပြီး နောက်ဆုံးတွင် ကျမ်းစာစာမျက်နှာတစ်ခု၏ ပုံသဏ္ဌာန်အဖြစ်သို့ စုစည်းသွားသည်။

တွေ့ပြီ ရုပ်ရည်နဲ့ ဟန်ပန်ကိုတော့ ဟန်ဆောင်လို့ ရကောင်းရလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ ကံကြမ္မာနဲ့ ပါရမီကိုတော့ ဘယ်လိုမှ လိမ်လို့မရဘူး။

တစ်ကြိမ်ပြန်လည်မွေးဖွားလာတာနဲ့တင် ချန်ကျီရှင်းရဲ့ ပါရမီနဲ့ ကံကြမ္မာတွေကပါ ပြောင်းလဲသွားမယ်ဆိုတာ ငါ လုံးဝမယုံဘူး။

နင်ချန်းယွီ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တို့မှာ အနည်းငယ် ကွေးညွတ်သွားပြီး သူ၏ နတ်ဘုရားအသိအာရုံကို အသိအာရုံပင်လယ်အတွင်းသို့ နစ်မြုပ်စေကာ ထိုအသက်သခင်ကျမ်း၏ စာမျက်နှာကို အလျင်အမြန် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

နက်နဲဆန်းကြယ်ပြီး ရှေးကျကာ သူ၏ယခင်ဘဝက အထွတ်အထိပ်နယ်ပယ်ကိုးဆင့်အထိ ရောက်ရှိခဲ့သည့်တိုင်အောင် မည်သည့်နေရာမှ ဆင်းသက်လာသည်ကို မသိရှိခဲ့ရသော အဆိုပါကျမ်းစာက စာသားများကို တဖြည်းဖြည်း ဖော်ပြလာတော့သည်။

စာလုံးတို့သည် ပိုးကောင်လေးများ လှုပ်ရှားနေသကဲ့သို့ တဖြည်းဖြည်းချင်း စုစည်းလာကြ၏။

အသက်သခင်ကျမ်း ပေါ်ဝယ် ပထမဆုံးသော စာကြောင်းမှာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

[ကြက်သွေးရောင်ရွှေကံကြမ္မာ ကောင်းသောကံတရားတို့၏ ကောင်းချီးကို ခံရသူ]

နင်ချန်းယွီသည် မျက်မှောင်ကို အနည်းငယ် ပင့်လိုက်မိသည်။

ကောင်းသောကံတရားတို့ရဲ့ ကောင်းချီးကို ခံရသူတဲ့လား...

ထာဝရရှင်သန်ခြင်း မိသားစု၏ တိုက်ရိုက်မျိုးဆက်အဖြစ် မွေးဖွားလာရခြင်းမှာ ချန်ကျီရှင်းအတွက် တကယ့်ကို ကံကောင်းလှသည်ဟု ပြောရမည်ပင်။

သူ စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင်...

ကျမ်းစာပေါ်တွင် စာလုံးတို့က နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။

"အို... ကံကြမ္မာနှစ်ခုလား။ ငါမှတ်မိသလောက် အရင်ဘဝက ချန်ကျီရှင်းမှာ ကံကြမ္မာနှစ်ခု မရှိခဲ့ပါဘူး..."

နင်ချန်းယွီ သူ၏အတွေးကိုပင် မဆုံးသေးမီမှာပင် သူ၏ မျက်စိသူငယ်အိမ်တို့မှာ အလွန်အမင်း ကျယ်သွားတော့သည်။

ကျမ်းစာပေါ်တွင် မျက်စိကျိန်းမတတ် တောက်ပလွန်းလှသော နောက်ထပ် စာကြောင်းတစ်ကြောင်း ထပ်မံထွက်ပေါ်လာခြင်းပင်။

[တောက်ပသောရွှေကံကြမ္မာ - ခွန်အားတာအို၏ သူတော်စင်]

"ဒါ... ဒါက တကယ့်ကို တောက်ပတဲ့ရွှေကံကြမ္မာကြီးလား။ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ရွှီချင်းကျိုးမှာတောင် ထိပ်တန်းအဆင့်ဖြစ်တဲ့ တောက်ပတဲ့ရွှေကံကြမ္မာ တစ်ခုပဲ ရှိတာလေ"

နင်ချန်းယွီ၏ စိတ်အာရုံတို့မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားပြီး သူ၏ အသက်ရှူသံတို့မှာလည်း ရုတ်တရက် လေးလံလာခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုဒုတိယမြောက် ကံကြမ္မာမှာ ခဏမျှသာ ပေါ်လာပြီး ပြောင်းလဲသွားပြန်သည်။

[တောက်ပသောရွှေကံကြမ္မာ - ဓားတာအို ပါရမီရှင်]

All Chapters