အခန်း (၄၀၅)

မိနစ်အနည်းငယ် ကြာသွားသော်လည်း မိုးကြိုးဟိန်းသံမှာ သူမကိုသာ ရန်လိုစွာ ဟိန်းဟောက်နေပြီး တံတားကိုမူ လုံးဝ ဖြတ်မလာသည်ကို တွေ့ရသောအခါ...

ကျောက်လင်းတစ်ယောက် မိုးကြိုးဟိန်းသံသည် အမှန်တကယ်ပင် ရေကြောက်နေကြောင်း အတည်ပြုနိုင်သွားတော့သည်။

ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ ကျောက်လင်းမှာ အံ့သြလွန်း၍ စကားပင် မဆိုနိုင်တော့ချေ။

အောင်မြင်မှုက လက်တစ်ကမ်းအလို ခြေလှမ်းတစ်ရာမှာ ကိုးဆယ့်ကိုးလှမ်းအထိ ရောက်နေပြီဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံး အရေးကြီးဆုံး ခြေတစ်လှမ်းပဲ လိုတော့သည့် အချိန်မှ ယခုကဲ့သို့ ထူးဆန်းသော အခြေအနေမျိုး ကြုံတွေ့နေရခြင်းပင်။

မိုးကြိုးဟိန်းသံ... နင်က အဆင့် ၅ ရှိတဲ့ သားရဲဆိုးကြီးလေ။ သတ်ဖြတ်မှုတွေလည်း မရေမတွက်နိုင်အောင် လုပ်ခဲ့ပြီး အရမ်းလည်း ကြမ်းကြုတ်တာ မဟုတ်လား။

အခုကျမှ နင်က ရေကြောက်တယ်လို့ ပြောနေတာလား။

တံတားကိုတောင် ဖြတ်ဖို့ ကြောက်နေတာလား။

ကျောက်လင်းသည် အောင်မြင်မှုက သူမရှေ့တွင် ရှိနေသဖြင့် ဤအတိုင်း အလွယ်တကူ လက်လျှော့ရန် အစီအစဉ် မရှိပေ။ ဤတာဝန် အောင်မြင်မှု ရှိမရှိ ဆိုသည်မှာ ကျင်းပြည်နယ်

တစ်ခုလုံးရှိ သူမ၏ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် ယွီဟွာအခြေစိုက်စခန်းရှိ သူမ၏ အဆင့်အတန်းနှင့်လည်း သက်ဆိုင်နေသည်။

မိုးကြိုးဟိန်းသံက တစ်ဖက်ကမ်းမှ ကူးမလာသည်ကို မြင်သောအခါ ကျောက်လင်းမှာ နောက်သို့ ပြန်လှည့်သွားရန်မှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။

မကြာမီမှာပင် ကျောက်လင်းသည် တံတားပေါ်တွင် ရပ်လျက် မိုးကြိုးဟိန်းသံနှင့် မီတာရာနှင့်ချီသော အကွာအဝေးသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။

"ဂီးးး"

ကျောက်လင်း အနားသို့ တိုးကပ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မိုးကြိုးဟိန်းသံမှာ အမှန်တကယ်ပင် ဒေါသအကြီးအကျယ် ထွက်သွားတော့သည်။ ၎င်း၏ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ခရမ်းရောင် လျှပ်စီးကြောင်းများ တဖျတ်ဖျတ် ထွက်ပေါ်လာပြီး မိုးခြိမ်းသံများ ဆူညံသွားကာ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် လျှပ်စီးတန်း ဒါဇင်နှင့်ချီ၍ ပစ်လွှတ်လိုက်လေတော့သည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် မိုးကြိုးလျှပ်စီးတန်းများက ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းကာ ကျောက်လင်းကို တိုက်ခိုက်လာတော့သည်။ ကံကောင်းသည်မှာ ကျောက်လင်းက ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားခြင်းပင်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်အဆီအနှစ်များကို လှည့်ပတ်စေကာ တံတားပေါ်တွင် လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားလျက် မိုးကြိုးအချက်ပေါင်း ဒါဇင်နှင့်ချီကို အလွယ်တကူ ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။

ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း

မိုးကြိုးအားလုံးမှာ မြေပြင်ကို ထိမှန်သွားပြီး ကျင်းကြီးများ ပွင့်ထွက်သွားစေကာ တံတားမျက်နှာပြင်ကိုပင် ဖောက်ထွက်လုနီးပါး ဖြစ်သွားစေသည်။

သို့သော်လည်း တိုက်ခိုက်မှုမှာ တိုက်ခိုက်မှုသာ ဖြစ်သည်။ မိုးကြိုးဟိန်းသံမှာမူ ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်းမျှပင် တိုးမလာခဲ့ပေ။ တံတားမျက်နှာပြင်ကြီးမှာ ကြောက်မက်ဖွယ် သားရဲကြီးတစ်ကောင် ဖြစ်နေသည့်အလား ၎င်းသည် ကျောက်လင်းကို မိုးကြိုးများဖြင့် အဆက်မပြတ် ပစ်ခတ်နေသော်လည်း တိုက်ရိုက်ခုန်အုပ်ရန်မူ ဝန်လေးနေဆဲပင်။

ဤအခြေအနေကြောင့် မိုးကြိုးတိုက်ကွက်များကို ရှောင်တိမ်းနေရသော ကျောက်လင်းမှာ အတော်ပင် စိတ်ရှုပ်ထွေးနေရတော့သည်။

"တောက်... ငါတော့ ဒါကို မယုံနိုင်ဘူး"

နောက်တစ်ခဏတွင် ကျောက်လင်း၏ မျက်နှာမှာ တည်ကြည်လေးနက်သွားပြီး အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ သူမ၏လက်ထဲမှ တိုက်ပွဲဝင်ဓားမှာ ပြာနက်ရောင် ဝိညာဉ်အလင်းတန်းများ ထပ်မံထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။

ကျောက်လင်းသည် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်အဆီအနှစ်များကို အဆက်မပြတ် စုစည်းလိုက်သည့်အခါ ဓားပေါ်မှ ပြာနက်ရောင်အလင်းမှာ ပိုမိုတောက်ပလာပြီး အလွန်အမင်း အင်အားကြီးမားသော အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်လာတော့သည်။

ဒေါသလှိုင်းဓားချက်…

ယခုအချိန်တွင် ကျောက်လင်းသည် အရာအားလုံးကို ပိုင်းဖြတ်နိုင်စွမ်းရှိသော ဓားအသိများ လွှမ်းခြုံထားသည့် တိုက်ပွဲဝင် စစ်သည်တော်တစ်ဦးကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ သူမ၏ လက်ထဲမှ သံမဏိဓားမှာ လေထုထဲတွင် အေးစက်စူးရှစွာ ဝင်းလက်သွားပြီး မိုးကြိုးဟိန်းသံဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ လွှဲခုတ်လိုက်သည်။

ရွှပ်…

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် စူးရှတောက်ပသော ပြာနက်ရောင် ဓားအရှိန်အဝါတစ်ခု ပျံထွက်သွားသည်။ ၎င်းမှာ ရှေ့ရှိ ဟင်းလင်းပြင်ကို နှစ်ပိုင်းပိုင်းဖြတ်ပစ်နိုင်သည့်အလား ကောင်းကင်ယံကို ခွဲထွက်သွားပြီး နားကွဲမတတ် စူးရှလှသော ဓားမြည်သံကြီးကိုပါ ထွက်ပေါ်စေသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ထိုပြာနက်ရောင် ဓားအရှိန်အဝါမှာ အလွန်ပင် လျင်မြန်လှရာ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း မိုးကြိုးဟိန်းသံ၏ အနားသို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

ကျောက်လင်းကို အသေအလဲ စိုက်ကြည့်နေသော မိုးကြိုးဟိန်းသံမှာလည်း ဤမျှ ခြိမ်းခြောက်မှုရှိသော ဓားအရှိန်အဝါကို အထိခံမည်မဟုတ်ပေ။ ၎င်းသည် ရုတ်တရက်ဆိုသလို ပါးစပ်မှ မိုးကြိုးတိုင်ကြီး တစ်ခုကို မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။

ဝုန်း…

ထက်မြက်လှသော ဓားအရှိန်အဝါသည် မိုးကြိုးတိုင်ကြီးကို မီတာအနည်းငယ်ခန့် အကွာအဝေးအထိ အပိုင်းပိုင်းဖြတ်တောက်ပြီးနောက် နှစ်ခုစလုံး တပြိုင်နက် ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ထိုပေါက်ကွဲမှု၏ တုန်ခါမှုကြောင့် အလွန်ပင် ခိုင်ခံ့လှသော လီမြစ်ကူးတံတားကြီးမှာ သိသိသာသာ တုန်ခါသွားရသည်။

ပြင်းထန်သော လေလှိုင်းများမှာ အရပ်ရပ်သို့ ပျံ့လွင့်သွားပြီး တံတား၏ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်ရှိ သံမဏိကြိုးများမှာလည်း မခံမရပ်နိုင်သော အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်အထိ တုန်ခါနေတော့သည်။

မိုးကြိုးဟိန်းသံသည် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ရပြီး ပေါက်ကွဲမှု၏ ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် ၎င်း၏ ဧရာမ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်ခွာသွားရသည်။ ၎င်း၏ ရှေ့ဘက်ရှိ အမွေးအမှင်အချို့မှာလည်း ပေါက်ကွဲမှုကြောင့် မီးကျွမ်းသွားခဲ့သည်။

တစ်ဖက်တွင်မူ ကျောက်လင်းသည် ပေါက်ကွဲမှုဗဟိုချက်နှင့် ဝေးကွာသောကြောင့် ထိခိုက်မှုနည်းပါးခဲ့ပြီး လွင့်စင်လာသော လေပြင်းများနှင့် အပိုင်းအစများကိုသာ လက်ဖြင့် ကာကွယ်လိုက်ရသည်။

သို့သော်လည်း ကံဆိုးသည်မှာ ကျောက်လင်းက မည်မျှပင် ရန်စပြီး အမုန်းပွားအောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့စေကာမူ မိုးကြိုးဟိန်းသံကို တံတားပေါ်သို့ မျှားခေါ်နိုင်ခြင်း မရှိသေးပေ။

တစ်ဖက်က သားရဲကြီးမှာ အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်နေသော်လည်း တံတားမျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ ခြေတစ်လှမ်းမျှ မနင်းဘဲ ကျောက်လင်းကိုသာ မိုးကြိုးများဖြင့် တရစပ် ပစ်ခတ်တိုက်ခိုက်နေသဖြင့် တံတားမျက်နှာပြင်မှာ ကျင်းကြီးကျင်းငယ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေတော့သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း ကျောက်လင်း၏ မျက်နှာမှာ အလွန်ပင် ညှိုးငယ်သွားပြီး စိတ်ထဲတွင်လည်း ဘာမှမတတ်နိုင်ဘဲ အားကိုးရာမဲ့သလို ခံစားနေရသည်။

မိုးကြိုးဟိန်းသံက ကူးမလာဘူးဆိုတော့ ငါ ဘာဆက်လုပ်ရမှာလဲ။

နောက်ဘက်ရှိ ယွမ်ရိနှင့် အခြားသူများမှာလည်း ဤအခြေအနေကို စောင့်ကြည့်နေကြပြီး မိုးကြိုးဟိန်းသံက ဘယ်လိုမှ တံတားဖြတ်မည့်ပုံ မပေါ်သည်ကို မြင်ရသောအခါ အလွန်ပင် စိုးရိမ်ပူပန်နေကြတော့သည်။

"ကြည့်ရတာ ဒီသားရဲက တံတားကို လုံးဝ ဖြတ်မှာမဟုတ်ဘူး။ တောက်..."

ကျန်းဟုန်ကန်းက ဘာမှမတတ်နိုင်သည့်အပြင် နောင်တရဟန်ဖြင့် ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်သည်။

ဒီလောက်အထိ ရောက်လာပြီးမှ တာဝန်က တကယ်ပဲ ကျရှုံးတော့မှာလား။

ကျန်းဟုန်ကန်းသာမက ယွမ်ရိနှင့် အခြားသူများမှာလည်း မျက်နှာပျက်နေကြပြီး စိတ်ထဲတွင် လုံးဝ လက်မခံနိုင်ဘဲ ဖြစ်နေကြသည်။

မိုးကြိုးဟိန်းသံ၏ ရေကြောက်စိတ်ကြောင့် တာဝန်ကြီးတစ်ခုလုံး ရပ်တန့်သွားလိမ့်မည်ဟု မည်သူကမှ မျှော်လင့်မထားခဲ့ကြပေ။

ဒါက တကယ့်ကို...

"ဘယ်သူက ထင်မှာလဲ... ဒီသားရဲကြီးက ရေကြောက်နေလိမ့်မယ်လို့။ တကယ်ကို ထူးဆန်းလွန်းပါတယ်"

ထိုအချိန်တွင် လီမြစ်အနီး၌ ပုန်းအောင်းနေသော ဟွမ်ရွှမ်းသည် ဤမြင်ကွင်းကို အဝေးမှ လှမ်းမြင်လိုက်ရသောအခါ အံ့အားသင့်လွန်း၍ စကားပင် ဆွံ့အသွားတော့သည်။

အစိုးရဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူများအဖွဲ့က မိုးကြိုးဟိန်းသံကို လီမြစ်အနီးအထိ မျှားခေါ်လာနိုင်သည်ကို မြင်ခဲ့ရစဉ်က သူ အလွန်ပင် ဝမ်းသာပီတိ ဖြစ်ခဲ့ရသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ၏ အစီအစဉ်များမှာ အောင်မြင်ခါနီးနေပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ကိစ္စရပ်များမှာ ဤအဆင့်တွင် တန့်နေလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။

မိုးကြိုးဟိန်းသံက ရေကို ကြောက်ရွံ့နေပြီး မြစ်ကိုပင် ဖြတ်မကူးရဲချေ။ တံတားပေါ်ရှိ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူက ၎င်းကို အဆက်မပြတ် ရန်စနေသော်လည်း ခြေတစ်လှမ်းမျှ တိုးမလာအောင် ဖြစ်နေရသည်။ ဤအချက်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် မိုးကြိုးဟိန်းသံသည် မြစ်ရေကို မည်မျှအထိ ရွံရှာကြောက်ရွံ့နေကြောင်း သိသာလှသည်။ ရေနှင့် မထိတွေ့ချင်သည်မှာ တစ်ကြောင်း ရေပေါ်တွင် ဆောက်ထားသော တံတားကိုပင် မနင်းချင်သည်မှာ တစ်ကြောင်း ဖြစ်နေတော့သည်။

ဤသည်ကို တွေးမိရင်း ဟွမ်ရွှမ်းမှာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူက အလွန်ဝေးကွာသော နေရာတွင် ရှိနေသဖြင့် အစိုးရဘက်မှ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူ၏ မျက်နှာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်ရပေ။ အကယ်၍သာ မြင်ခဲ့မည်ဆိုပါက ထိုသူမှာ ထိုနေ့က မိန်းကလေးငယ်နှင့်အတူ ရှိနေခဲ့သည့် အမျိုးသမီးဖြစ်ကြောင်းနှင့် သူကိုယ်တိုင် ဇွန်ဘီဘုရင်၏ မိန်းမဟု သတ်မှတ်ထားသူဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း သိသွားပေလိမ့်မည်။

မိနစ်အနည်းငယ်ကြာ စောင့်ကြည့်ပြီးနောက် မိုးကြိုးဟိန်းသံမှာ ရှေ့သို့ မတိုးနိုင်သေးသည်ကို မြင်ရသောအခါ ဟွမ်ရွှမ်း၏ မျက်နှာမှာ ပို၍ မှောင်မှောင်မည်းမည်း ဖြစ်လာတော့သည်။

တောက်... အကယ်၍ မိုးကြိုးဟိန်းသံက မြစ်ကို မဖြတ်နိုင်ဘူးဆိုရင် ငါ့ရဲ့ အစီအစဉ်က ပြီးမြောက်ဖို့ ခက်ခဲသွားလိမ့်မယ်။ ဇွန်ဘီဘုရင်ကို လက်စားမချေနိုင်ရုံတင်မကဘဲ ငါ့ရဲ့ သားရဲထိန်းကျောင်းမှုအတွက် အရန်ထားထားတဲ့ ဒီမိုးကြိုးဟိန်းသံကို ဘယ်တော့မှ ယဉ်ပါးအောင် လုပ်နိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး။

"မဖြစ်ဘူး... ငါကိုယ်တိုင် ထွက်ပေါ်လာရမယ့် အန္တရာယ်ရှိရင်တောင် မိုးကြိုးဟိန်းသံကို မြစ်ဖြတ်ကူးအောင် လုပ်ရမယ်"

ဟွမ်ရွှမ်း၏ မျက်လုံးများတွင် ပြတ်သားသော ဆုံးဖြတ်ချက်များ ပေါ်ပေါက်လာသည်။ မူလကမူ သူသည် အစိုးရဘက်မှ ခြေရာခံမိမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် လှုပ်ရှားမှု မပြုလုပ်ချင်ခဲ့ပေ။ သို့သော် လက်ရှိအခြေအနေအရ သူသာ အချိန်မီ မလှုပ်ရှားခဲ့လျှင် အစိုးရအဖွဲ့ဝင်များက မိုးကြိုးဟိန်းသံကို မျှားခေါ်သည့်အလုပ်ကို လက်လျှော့သွားနိုင်သည်မှာ အသေအချာပင်။ ၎င်းကို သူ လုံးဝ အဖြစ်မခံနိုင်ချေ။

သူတို့ဘက်က အစိုးရအဖွဲ့ကို ကူညီပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားလျှင်ပင် သူ၏ အစီအစဉ်ကို ကျရှုံးခွင့် မပြုနိုင်ပေ။

နောက်တစ်ခဏတွင် ဟွမ်ရွှမ်းသည် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး တံတားအစတွင် ကျောက်လင်းနှင့် ရင်ဆိုင်နေသော မိုးကြိုးဟိန်းသံကို လွှမ်းခြုံလိုက်တော့သည်။

ကျောက်လင်းကို မိုးကြိုးများဖြင့် အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်နေသော မိုးကြိုးဟိန်းသံမှာ ရုတ်တရက် တန့်သွားပြီး ၎င်း၏ မျက်လုံးများတွင် နာကျင်မှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာကာ မိုးကြိုးတိုက်ကွက်များမှာလည်း ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားသည်။

ဟွမ်ရွှမ်းသည် မိုးကြိုးဟိန်းသံကို တိုက်ခိုက်နေခြင်း မဟုတ်ဘဲ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားဖြင့် ထိုသားရဲကြီးကို ထိန်းချုပ်ပြီး လွှမ်းမိုးရန် ကြိုးစားနေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့နှစ်ဦးကြားရှိ အင်အားကွာခြားချက်အရ အောင်မြင်ရန် အခွင့်အလမ်းမှာ သုညနီးပါး ရှိသည်ကို ဟွမ်ရွှမ်း ကိုယ်တိုင်လည်း နားလည်ထားသည်။

သူက ဤနည်းလမ်းကို ရွေးချယ်ရခြင်းမှာ မိုးကြိုးဟိန်းသံကို ထိတ်လန့်သွားစေရန်နှင့် ဒေါသပေါက်ကွဲသွားစေရန် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ မိုးကြိုးဟိန်းသံက အခြားသူ၏ ထိန်းချုပ်မှုကို မခံလိုဘဲ သူ၏ အသက်အန္တရာယ်ကို စိုးရိမ်လာခဲ့မည်ဆိုလျှင် ၎င်းအား ထိန်းချုပ်ရန် ကြိုးစားနေသော တရားခံဖြစ်သည့် သူ့ကို သတ်ဖြတ်ရန်အတွက် တံတားပေါ်သို့ တဟုန်ထိုး ပြေးတက်လာမည်မှာ အသေအချာပင်။