အခန်း (၄၀၇)

လုချွမ်း၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ကိုယ်ပျောက် ၁ သည် ဇွန်ဘီရုပ်သေးအုပ်စုထဲမှ ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကိုယ်ပျောက် ၁ ၏ စွမ်းဆောင်ရည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိပေ။ ၎င်းသည် အမှားအယွင်းမရှိသော လူသတ်သမား အမျိုးအစား ဇွန်ဘီတစ်ကောင် ဖြစ်သည်။ အလွန်အစွမ်းထက်သော ကိုယ်ပျောက်စွမ်းရည်ဖြင့် ရန်သူ၏ နယ်မြေအတွင်းသို့ တိတ်တဆိတ် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နိုင်ပြီး သေစေနိုင်သော ထိုးနှက်ချက်ကို ပေးစွမ်းနိုင်သည်။

ထို့နောက် လုချွမ်းသည် အဆင့် ၄ အမြုတေ လေးခုကို ကိုယ်ပျောက် ၁ အား ကျွေးလိုက်သည်။

အမြုတေများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဝါးမြိုလိုက်သည့်အခါ မူလက ခဲနေသော ကျောက်တုံးများမှာ ဆူပွက်နေသော ရေကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်များအဖြစ် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး ကိုယ်ပျောက် ၁ ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ရူးသွပ်မတတ် စီးဆင်းလာတော့သည်။ ရေစီးသံသဲ့သဲ့ပင် ထွက်ပေါ်လာ၏။

ခဏအကြာတွင် ပြင်းထန်လှသော နာကျင်မှုကြောင့် ကိုယ်ပျောက် ၁ ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ တုန်ယင်လာပြီး ၎င်း၏ ချောမွေ့ဖြူလျော့နေသော အရေပြားများမှာ စတင်အက်ကွဲလာကာ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ပင့်ကူအိမ်သဏ္ဌာန် သွေးရောင်လိုင်းများ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

စွမ်းအင်များက ကိုယ်ပျောက် ၁ ကို စတင်အသွင်ပြောင်းလဲစေသည်နှင့်အမျှ ၎င်း၏ အရှိန်အဝါမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း မြင့်တက်လာပြီး အဆင့် ၅ သို့ ဦးတည်လှမ်းတက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ရှဲ... ရှဲ...

ပြည့်လျှံနေသော စွမ်းအင်များသည် အကြောအခြင်များအတွင်းသို့ ချောင်းရေစီးသကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ စီးဆင်းသွားသည်။

တဖြည်းဖြည်းနှင့် ထိုစွမ်းအင်များသည် အသိစိတ်ရှိလာသည့်အလား ကိုယ်ပျောက် ၁ ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အချက်အခြာတစ်ခုဆီသို့ စုစည်းသွားကြသည်။

ဝိညာဉ်အလင်းစက်တစ်ခုမှာ ဖယောင်းတိုင်မီးလျှံကဲ့သို့ စတင်လင်းလက်လာပြီး လျင်မြန်စွာ တောက်ပလာကာ နောက်ဆုံးတွင် ဖြည်းညင်းစွာ လည်ပတ်နေသော ဝိညာဉ်ဆေးလုံးတစ်လုံးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

ဝိညာဉ်ဆေးလုံးထံမှ ဝိညာဉ်အဆီအနှစ်များမှာ အကြောအခြင်များအတိုင်း စီးဆင်းသွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းအသီးသီးကို အားဖြည့်ပေးလိုက်ရာ ကိုယ်ပျောက် ၁ သည် အဆင့် ၄ မှ အဆင့် ၅ သို့ အသွင်ပြောင်းခြင်းကို လျင်မြန်စွာ ပြီးဆုံးစေခဲ့သည်။

ဘုန်း…

ပြင်ပတွင်မူ ကိုယ်ပျောက် ၁ ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ အသံခပ်အုပ်အုပ်တစ်ချက် ပွင့်ထွက်လာပြီးနောက် ပြင်းထန်လှသော အဆင့် ၅ အရှိန်အဝါများသည် အရပ်မျက်နှာအားလုံးသို့ ရိုက်ခတ်သွားတော့သည်။

ဤသို့ဖြင့် ကိုယ်ပျောက် ၁ သည် အဆင့် ၅ သို့ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"အောင်မြင်ပြီ"

ကိုယ်ပျောက် ၁ ကို အမြဲမပြတ် စောင့်ကြည့်နေသော လုချွမ်းမှာ အတိုင်းထက်အလွန် ဝမ်းသာသွားသည်။

သူ၏ ဆဋ္ဌမမြောက် အဆင့် ၅ ဇွန်ဘီရုပ်သေးကို ရရှိခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

အဆင့် ၅ သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် ကိုယ်ပျောက် ၁ တွင် ပြောင်းလဲမှုများစွာ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရ ကြည့်မည်ဆိုလျှင် သိသာထင်ရှားသော ပြောင်းလဲမှုကြီးကြီးမားမား မရှိသော်လည်း အဆင့် ၅ ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှုအပြင် ၎င်း၏ ခြေထောက်များမှာ ရှည်လျားသန်မာလာပြီး ခုန်နိုင်စွမ်းရည်မှာလည်း အလွန်အမင်း ကောင်းမွန်လာခဲ့သည်။

၎င်း၏ သံမဏိလက်သည်းများမှာ ပိုမိုထက်မြက်လာပြီး လက်သည်းထိပ်များမှာ ဆူးချွန်များကဲ့သို့ အေးစက်စူးရှသော အလင်းတန်းများကို ထုတ်လွှတ်နေတော့သည်။

ဤသည်တို့မှာ ကိုယ်ပျောက် ၁ ၏ ပြင်ပရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အပြောင်းအလဲများသာ ဖြစ်

သော်လည်း လုချွမ်းကို ပိုမိုစိတ်လှုပ်ရှားစေသည်မှာ အဆင့်တက်ပြီးနောက် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် အတွင်းပိုင်း စွမ်းရည်အပြောင်းအလဲများပင်

ကိုယ်ပျောက် ၁ ၏ ထူးခြားသော ကိုယ်ပျောက်စွမ်းရည်မှာ များစွာတိုးတက်လာခဲ့သည်။ ကိုယ်ပျောက်နေစဉ်အတွင်း အခြားသော ရုပ်ဝတ္ထုပစ္စည်းတစ်ခုခုနှင့် တိုက်မိခိုက်မိလျှင်ပင် ၎င်း၏ ကိုယ်ထည်အစစ်မှာ ပေါ်ထွက်လာတော့မည် မဟုတ်ပေ။

ဤစွမ်းရည်ကြောင့် ကိုယ်ပျောက် ၁ သည် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်မှုတစ်ခု မအောင်မြင်ခဲ့လျှင်ပင် ကိုယ်ပျောက်စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုကာ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ချက်ချင်း ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ကိုယ်ပျောက် ၁ သည် အလွန်ကောင်းမွန်သော စွမ်းရည်သစ်နှစ်ခုကိုပါ ရရှိခဲ့သေးသည်။

ပထမစွမ်းရည်တစ်ခုကိုမူ လုချွမ်းက ရိပ်ခြေခုန်ခြင်းဟု အမည်ပေးလိုက်သည်။

အမည်နှင့်လိုက်ဖက်စွာပင် ဤစွမ်းရည်မှာ ကိုယ့်မြင်ကွင်းအတွင်းရှိ အရိပ်ကျနေသော မည်

သည့်နေရာကိုမဆို နေရာရွှေ့ပြောင်းလိုက်သကဲ့သို့ အလွန်လျှင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ခုန်ကူးနိုင်စွမ်း ရှိခြင်းဖြစ်သည်။

ဤရိပ်ခြေခုန်ခြင်းစွမ်းရည်ကြောင့် ကိုယ်ပျောက် ၁ သည် ယခင်ကကဲ့သို့ ရန်သူ့အနားသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ချဉ်းကပ်ရန် မလိုတော့ဘဲ အဝေးမှနေ၍ တိုက်ရိုက်ခုန်အုပ်ကာ တိုက်ခိုက်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။ ပြင်ဆင်ထားခြင်းမရှိသော ပစ်မှတ်တစ်ခုကို ဤစွမ်းရည်ဖြင့် အသေအလဲ ထိုးနှက်ချက် ပေးနိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။

ရိပ်ခြေခုန်ခြင်းအပြင် နောက်ထပ် စွမ်းရည်တစ်ခုကိုမူ လုချွမ်းက ရိပ်ခြေအရှင်သခင်ဟု အမည်ပေးလိုက်သည်။

ဤစွမ်းရည်မှာ မီတာတစ်ရာအကွာအဝေးအထိ လွှမ်းခြုံနိုင်သော အရိပ်နယ်မြေတစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်ပြီး ၎င်းအတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားသော ရန်သူများသည် အမြင်အာရုံများ ပျောက်ဆုံးသွားကာ မည်သည့်အရာကိုမျှ အာရုံခံစားနိုင်စွမ်း မရှိတော့ချေ။

ကိုယ်ပျောက် ၁ သည် ထိုအရိပ်နယ်မြေအတွင်းရှိ အရိပ်များကို စွမ်းအင်အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ရန်သူများကို ချုပ်နှောင်ခြင်း သို့မဟုတ် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ခြင်းများကို ပြုလုပ်နိုင်သည်။

အစိတ်လှုပ်ရှားစရာအကောင်းဆုံး အချက်မှာ ဤစွမ်းရည်နှစ်ခုကို ပေါင်းစပ်အသုံးပြုနိုင်ခြင်းပင်။ အရိပ်နယ်မြေအတွင်းတွင် ရိပ်ခြေခုန်ခြင်းကို အသုံးပြုလိုက်ပါက ကိုယ်ပျောက် ၁ သည် နေရာအနှံ့တွင် ရှိနေသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး ရန်သူများကို အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စေမည့် စစ်မှန်သော လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်မှုဘုရင် ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် လုချွမ်းသည် ကိုယ်ပျောက် ၁ နှင့် အခြားဇွန်ဘီရုပ်သေးများကို ခေါ်ဆောင်ကာ လီမြစ်သို့သွားပြီး ဤစွမ်းရည်အသစ်များကို စမ်းသပ်ရန် စီစဉ်လိုက်သည်။

...

တစ်ရက်ကြာပြီးနောက် ဗီလာရှိ ဆိုဖာပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသော လုချွမ်းသည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ရာ စူးရှသောအလင်းတန်းများ ပေါ်ထွက်လာသည်။

"နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာပြီပေါ့"

ကျောက်လင်းဆီမှ သတင်းရရှိပြီးကတည်းက လုချွမ်းသည် ပျံသန်းသူ ၁ နှင့် မြေလျှိုး ၁ တို့ကို အခြေစိုက်စခန်း၏ အပြင်ဘက် ဆယ်မိုင်အကွာအထိ နေ့စဉ် ကင်းလှည့်ခိုင်းထားခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် မိုးကြိုးဟိန်းသံရောက်ရှိလာမည့်အချိန်ကို အသင့်ပြင်ထားနိုင်ခဲ့ခြင်းပင်။

ယခုလေးတင် ပျံသန်းသူ ၁ ၏ မြင်ကွင်းမှတစ်ဆင့် လုချွမ်းသည် လီမြစ်အခြေစိုက်စခန်းဆီသို့ ဦးတည်ပြီး အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးလွှားလာနေသော အရွယ်အစားမတူသည့် ပုံရိပ်နှစ်ခုကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရသည်။

လုချွမ်း ရှာဖွေတွေ့ရှိလိုက်သော ကျောက်လင်းမှာ အခြေစိုက်စခန်းသို့ ရောက်ရှိရန် လမ်းကြောင်းအတိုင်း အားတင်းပြီး ပြေးလွှားနေရရှာသည်။

"နီးနေပြီ... ရောက်တော့မှာပါ"

တစ်ခေါက်ရောက်ဖူးပြီးသားဖြစ်သဖြင့် ကျောက်လင်းသည် စိတ်ထဲမှ အားတင်းနေမိသည်။ သူမသည် အကန့်အသတ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော့နေပြီး အသက်ကိုလည်း ပြင်းထန်စွာ ရှူနေရတော့သည်။

အဆင့် ၅ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူတစ်ဦး ဖြစ်သော်ငြားလည်း သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဖျက်ဆီး၍မရနိုင်သော သံမဏိကိုယ်ထည်မျိုး မဟုတ်ပေ။ သူမသည် အစွမ်းကုန် တောင့်ခံထားရခြင်းဖြစ်ပြီး အခြေစိုက်စခန်းသို့ ရောက်ရန်သာ နီးကပ်မနေခဲ့လျှင် သူမ ဆက်လက်ရှင်သန်နိုင်တော့မည်မဟုတ်ချေ။

နောက်ဘက်မှ လိုက်ပါလာသော မိုးကြိုးဟိန်းသံမှာမူ အရှိန်ကို လျှော့ချခြင်းမရှိဘဲ ၎င်း၏တစ်ကိုယ်လုံးမှ အငွေ့များ ထွက်နေကာ ပါးစပ်မှလည်း အမြှုပ်များ ထွက်နေသည်။ ၎င်း၏ အသက်ရှူသံကြီးမှာ မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ပင် ပြင်းထန်လှသည်။

သို့သော်လည်း ၎င်းသည် ရှေ့မှ ပုရွက်ဆိတ်ငယ်ကို အပြတ်ရှင်းရန် အလွန်အမင်း စွဲလမ်းနေပုံရပြီး ကျန်သည့်အခြေအနေများကို လျစ်လျူရှုကာ ကျောက်လင်းကိုသာ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ဖြင့် မရပ်မနား လိုက်လံနေတော့သည်။

"နီးနေပြီ... ဟားဟား ရောက်တော့မယ် ဒီတစ်ခါ တာဝန်အောင်မြင်ဖို့အတွက် တပ်မှူးကျောက်က အကောင်းဆုံး စွမ်းဆောင်ပေးနိုင်ခဲ့တာပဲ"

နောက်ဘက်ရှိ ယာဉ်တန်းတွင်မူ မြေပုံနှင့် ဗီဒီယိုမှတ်တမ်းကို တိုက်ဆိုင်စစ်ဆေးကြည့်ပြီးနောက် ယွမ်ရိက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ရယ်မောပြောဆို လိုက်သည်။

"ကောင်းတယ်... ကောင်းတယ်... တကယ်ကို ကောင်းတယ်"

သူ့ဘေးမှ ကျန်းဟုန်ကန်းကလည်း အားတက်သရော ထောက်ခံလိုက်သည်။ အကယ်၍ ဤတာဝန်သာ အောင်မြင်သွားပါက သူတို့ရဲဘော်များ၏ ပေးဆပ်မှုမှာ အချည်းနှီး ဖြစ်တော့မည်မဟုတ်ပေ။ အခြားသူများမှာလည်း စိုးရိမ်မှုများ ပြေပျောက်သွားပြီးနောက် ဝမ်းသာအားရ ပြုံးနိုင်ကြပြီဖြစ်သည်။ လီမြစ်အခြေစိုက်စခန်းမှာ လက်တစ်ကမ်းအလိုသို့ ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်ရာ ယခုတစ်ကြိမ် တာဝန်မှာ အောင်မြင်ရန် သေချာသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

လီမြစ်အခြေစိုက်စခန်း ဗီလာဧရိယာအတွင်း၌မူ...

မိုးကြိုးဟိန်းသံ ရောက်ရှိလာတော့မည်ကို သိရှိလိုက်သည်နှင့် လုချွမ်းသည် ချက်ချင်းဆိုသလို မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး အရပ်ရပ်၌ ရှိနေသော အဆင့်မြင့် ဇွန်ဘီရုပ်သေးများကို စုစည်းလိုက်သည်။ ယနေ့တွင် သူသည် မိုးကြိုးဟိန်းသံကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ပြီး လူသားများဘက်ကို ထူးခြားဆန်းပြားသည့် အစွမ်းတစ်ခု ပြသရန် စီစဉ်ထားသည်။

ဝုန်း... ဝုန်း...

တာဖန်းနှင့် အခြားဇွန်ဘီများ၏ ဆူညံသံမှာ အလွန်ပင် ကျယ်လောင်လှရာ အိပ်ခန်းအတွင်းရှိ ကျိရုရွှယ်ကို ချက်ချင်းပင် နိုးသွားစေသည်။ သူမ၏ မျက်နှာမှာ တစ်စုံတစ်ခုကို ခန့်မှန်းမိသွားသည့်အလား ပြောင်းလဲသွားပြီး အောက်ထပ်သို့ အပြေးဆင်းလာခဲ့သည်။

"ဖေဖေ ဘာဖြစ်တာလဲဟင် မိုးကြိုးဟိန်းသံ ရောက်လာပြီလား"

ကျိရုရွှယ်က အပြင်ထွက်ရန် ပြင်နေသော လုချွမ်းကို အလောတကြီး မေးမြန်းလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လုချွမ်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး စာရွက်ပေါ်တွင် ရေးသားလိုက်သည်။

"ချီချီလေး... ဖေဖေ မိုးကြိုးဟိန်းသံကို သွားကိုင်တွယ်လိုက်ဦးမယ်။ အိမ်မှာပဲနေပြီး ဖေဖေ့ကို စောင့်နေနော်"

"ဖေဖေ... သမီးလည်း လိုက်ချင်တယ်။ သမီးကိုလည်း ခေါ်သွားပေးပါ ပြီးတော့ သမီးက အဲဒီ ဝက်ဝံကြီးကို ဖေဖေ နိုင်အောင် ကူညီပေးနိုင်တာပေါ့"

ကျိရုရွှယ်၏ မျက်လုံးများမှာ ဝင်းလက်သွားသည်။ သူမသည် အိမ်တွင် တစ်ယောက်တည်း ကျန်ခဲ့ရန် လုံးဝ အလိုမရှိပေ။ သူမသည် လုချွမ်း၏ လက်မောင်းကို ဖက်တွယ်ထားရင်း တောင်းဆိုနေတော့သည်။