အခန်း (၆၈၈)

"ခင်ဗျားတို့ရဲ့လေးစားအပ်တဲ့ ဂိုဏ်းရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်နဲ့ဆိုရင် တခြား နက်ရှိုင်းတဲ့ တာအိုနန်းတော်ကျင့်စဉ်တွေကို ရှာဖွေဖို့ဆိုတာ ခဲယဉ်းတဲ့ ကိစ္စမဟုတ်ပါဘူး" ဟု ယန်ချုံကျန်းက တစ်ဖက်လူနှင့် အေးအေးဆေးဆေး စကားစမြည် ပြောဆိုနေလိုက်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ၊ ဤလူငယ်လေးသည် အခြားနေရာသို့လျှောက်မသွားဘဲ ပင်မခန်းမဆောင်ထဲတွင်သာ ငြိမ်သက်စွာ နေထိုင်နေသရွေ့၊ ရှန်းယီ၏ ကျင့်ကြံခြင်းကို မနှောင့်ယှက်မိစေရန်အတွက် ကျန်သည့်ကိစ္စအားလုံးမှာ ညှိနှိုင်း၍ ရပေသည်။

"ဟက်... ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ယောက် ဖြစ်လာဖို့ဆိုရင် အနန္တတာအိုအင်ပါယာဂိုဏ်းရဲ့ အတတ်ပညာတွေကို ကျင့်ကြံရမယ်ဆိုတာ ကျုပ်တို့ဂိုဏ်းရဲ့ မဖောက်ဖျက်အပ်တဲ့ သံမဏိစည်းကမ်းပဲ... ဒါက မင်းအတွက်တော့ နည်းနည်း ပျင်းစရာကောင်းနေမလား။ ဒီကိစ္စက မင်းနဲ့ မဆိုင်ဘူးလို့ မင်း ထင်နေတာလား" ဖန်းဘိုယန်သည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားလိုက်ပြီး၊ သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များမှာ ထူးဆန်းသော အကွေးအဆန့်တစ်ခုအဖြစ် ကွေးညွတ်သွားလေသည်။

ညီအစ်ကို နှစ်ဦးစလုံးသည် အနန္တတာအိုအင်ပါယာဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်များ တစ်ပြိုင်တည်း ဖြစ်လာကြမည်ဆိုလျှင်၊ ထိုဂုဏ်သိက္ခာမှာ ပြောစရာပင် မလိုတော့ချေ။

"..."

ဖန်းဘိုယန်၏ စကားများထဲမှ ခြိမ်းခြောက်သံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ယန်ချုံကျန်း၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

"ကျုပ်တို့ဂိုဏ်းမှာ မသေမျိုးကျောက်စာတိုင် ရှိတယ်၊ အဲဒီအပေါ်မှာ တပည့်အားလုံးရဲ့ တာအိုနန်းတော်တွေကို ရေးထိုးထားတာ။ မကြာသေးခင်ကပဲ အဲဒီအပေါ်မှာထူးဆန်းပြီး ကွဲပြားတဲ့ နတ်ဆိုးနန်းတော်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့တယ်။"

ဖန်းဘိုယန်က သူ၏ အသံကို နှေးကွေးလိုက်ပြီး

"အကြီးအကဲ ရွှယ်က အဲဒါကို အကြာကြီး လေ့လာခဲ့ပြီးနောက် နောက်ဆုံးမှာတော့ သူ့ညီအတွက် လမ်းသစ်တစ်ခုကို ရှာတွေ့ခဲ့တယ်၊ အခုဆိုရင် အဲဒါက အစပျိုး အောင်မြင်မှုတွေတောင် ပြနေပြီ။ အကယ်၍ သူသာ အဲဒီ အစိမ်းရောင်ဖီးနစ်ငှက်ကို ရခဲ့မယ်ဆိုရင်၊ သူ့ညီအတွက် ကြီးမားတဲ့အတားအဆီးတစ်ခုကို ကျော်ဖြတ်ဖို့ ကူညီပေးနိုင်မှာဖြစ်သလို၊ အကြီးအကဲ ရွှယ်အတွက်လည်း ကြီးမားတဲ့ ဝမ်းမြောက်မှုကို ဆောင်ကြဉ်းပေးနိုင်မှာ အသေအချာပဲ... ဒါပေမယ့် အခုတော့ အဲဒီ အစိမ်းရောင် ဖီးနစ်ငှက်က သေသွားပြီ၊ လုံးဝ တန်ဖိုးမရှိတော့ဘူး။"

"အဲဒါက ခင်ဗျားတို့ ပန်ရှန်းဂိုဏ်းရဲ့ လျစ်လျူရှုမှုအောက်မှာ သေဆုံးသွားခဲ့တာ"

ဤစကားများ ထွက်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ရောက်ရှိနေသူ အားလုံးမှာ တုန်လှုပ်သွားကြ၏။

ယန်ချုံကျန်းသည်လည်း ရုတ်တရက် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ အမူအရာမှာ ခက်ထန်သွားကာ "အကြီးအကဲ ဖန်း၊ ခင်ဗျား အစားကိုတော့ စိတ်ကြိုက်စားနိုင်ပေမယ့် စကားကိုတော့ စိတ်ကြိုက်မပြောပါနဲ့။ ဒီလို လျစ်လျူရှုမှုဆိုတဲ့ စွပ်စွဲချက်က ဘယ်ကနေ ရောက်လာတာလဲ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

"ဘာတွေ လောနေတာလဲ။"

ဖန်းဘိုယန်သည်လည်း အေးအေးလူလူ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး "ခင်ဗျားတို့ အားလုံးက သူ ကျုပ်ကို တိုက်ခိုက်နေတာကို ဘာမှဝင်မလုပ်ဘဲ ကြည့်နေခဲ့ကြတာပဲ။ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲ။ ဒါက ကျုပ် ပြောသလို ဖြစ်နေတာပဲ မဟုတ်လား။"

"အခုရော... ကျုပ် စည်းကျော်နေတယ်လို့ ထင်နေတုန်းပဲလား။"

သူသည် သူ၏ အင်္ကျီလက်စကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပုတ်လိုက်ပြီး "စိတ်ချပါ၊ အကြွေးရှိရင် ဆပ်ရမှာပဲ။ ကျုပ်ရဲ့ ဒီဒေါသကိုသာ ထွက်ပေါက်ပေးမယ်ဆိုရင်၊ အစိမ်းရောင် ဖီးနစ်ငှက်ကိစ္စကို ဘယ်တုန်းကမှ မမြင်ခဲ့သလိုမျိုး ကျုပ် ဟန်ဆောင်ပေးလိုက်မယ်။ တာအိုကလေးငယ် ယန်၊ အချိန်ဆွဲမနေပါနဲ့တော့။ အဲဒီနေ့က ရှိနေခဲ့တဲ့ လူအားလုံးကို ခေါ်ထုတ်လိုက်ပါ။ အဲဒီလူငယ်ရဲ့ အမှတ်အသားကို ကျုပ် သိရတဲ့အထိ တစ်ယောက်ချင်းစီကို ကျုပ် စစ်မေးချင်တယ်။"

"..."

ယန်ချုံကျန်း၏ အကြည့်မှာ သူ၏ အောက်ရှိ အကြီးအကဲများထံသို့ လျင်မြန်စွာ ဝေ့ဝဲသွားခဲ့၏။

အကြီးအကဲများသည် သူတို့၏ လက်ဝါးများကို တိတ်ဆိတ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားကြပြီး၊ အခြေအနေ မည်မျှစိုးရိမ်ရသည်ကို လူတိုင်း ကောင်းစွာ သိရှိထားကြသည်။

ဟုန်ကျယ်တောင်ပိုင်းမှ ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ကျင့်ကြံသူသည် ပန်ရှန်းဂိုဏ်းအတွက် မည်မျှ အရေးပါသည်ကို သူတို့ သိထားကြပေသည်၊ ရှန်းယီသည် အမည်မဲ့တောင်၏ လျှို့ဝှက်ရတနာများကို ဖွင့်လှစ်နိုင်မည့် တစ်ဦးတည်းသော သော့ချက် ဖြစ်သည်။

တာအိုကလေးငယ်သည် ဤခဲခဲယဉ်ယဉ် ရရှိထားသော အခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည်ဖြစ်ရာ၊ သူတို့ကလည်း သူ့ကို နောက်ကနေ ဆွဲမချနိုင်ကြပေ။

"အကယ်၍ အကြီးအကဲဖန်းက မယုံကြည်ဘူးဆိုရင်လည်း၊ ခင်ဗျား စိတ်ကြိုက်သာ လုပ်နိုင်ပါတယ်" ယန်ချုံကျန်းသည် သူ၏ အကြည့်ကို အနည်းငယ် လွှဲလိုက်ပြီး ပြန်လည် ထိုင်ချလိုက်လေသည်။

မမေ့ပါနှင့်၊ ရှန်းယီသည် ယခုအခါ ပန်ရှန်းဂိုဏ်း အတွင်း၌ ရှိနေသည်။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် မည်မျှပင် ဒေါသထွက်နေပါစေ၊ ယခု အခိုက်အတန့်တွင် ၎င်းကို ဖိနှိပ်ထားရန်သာ တတ်နိုင်ပေသည်။

"အတော်လေး တည်ငြိမ်နေတာပဲ" ဖန်းဘိုယန်က ခပ်တိုးတိုး ရယ်မောလိုက်၏။ ပန်ရှန်းဂိုဏ်း၏ တာအိုကလေးငယ်သည် ထိုနေ့က ကြားဝင်စေ့စပ်ပေးခဲ့သော လုပ်ရပ်မှာ အလွန်တရာ ထူးဆန်းလှသည်။

ပန်ရှန်းဂိုဏ်း၏ လက်ရှိ အခြေအနေအရ၊ အနန္တတာအိုအင်ပါယာဂိုဏ်းနှင့် ဆက်သွယ်ခွင့် ရရှိခြင်းမှာ သူတို့၏ ဘိုးဘေးသင်္ချိုင်းများမှ မီးခိုးစိမ်းများ ထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ကံကောင်းလှသည့် ကိစ္စဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း တစ်ဖက်လူမှာ ထိုကဲ့သို့ ပုံမှန်မဟုတ်သော လှုပ်ရှားမှုကို ပြုလုပ်ခဲ့၏။

ယင်းမှာ မသက်ဆိုင်ပါဟု ပြောဆိုခြင်းမှာ မိမိကိုယ်ကို ဝက်တစ်ကောင်အဖြစ် သတ်မှတ်ခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်လိမ့်မည်။

"ခင်ဗျား၊ ဒီကို လာခဲ့" ဖန်းဘိုယန်သည် သူ၏ အောက်ရှိ အကြီးအကဲများထဲမှ တစ်ဦးကို လက်ဟန်ခြေဟန်ဖြင့် ခေါ်ယူလိုက်သည်။

သူ၏ မထီမဲ့မြင်ပြုသော အမူအရာကြောင့် ထိုအကြီးအကဲ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် သံရောင်ကဲ့သို့ ညိုမည်းသွားခဲ့၏။ ဟုန်ကျယ်အနောက်ပိုင်း၏ ထိပ်တန်း အင်အားစုများမှ လာသူတစ်ဦးအနေဖြင့်၊ သူသည် ဤကဲ့သို့သော အရှက်ခွဲမှုကို တစ်ခါမျှ မခံစားခဲ့ရဖူးပေ။

သို့သော် ယန်ချုံကျန်း၏ အချက်ပြမှုကြောင့်၊ သူသည် ဒေါသကို မျိုသိပ်ကာ လျှောက်သွားခဲ့၏။

အချိန်များ ကုန်ဆုံးသွားသည်နှင့်အမျှ...

ဖန်းဘိုယန်သည် အောက်ရှိ လူများကို တစ်ဦးချင်းစီ အပျင်းပြေ စကားပြောဆိုသကဲ့သို့ စစ်မေးနေခဲ့သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့်၊ ယန်ယွင်ဟန်သည် အရာအားလုံးကို ကြိုတင်ရှင်းပြထားပြီးဖြစ်ကာ၊ ဟုန်ကျယ်တောင်ပိုင်းနှင့် ပတ်သက်သည့် ကိစ္စရပ်အားလုံးကို တိုက်ရိုက် လျစ်လျူရှုထားခဲ့ကြသည်။

ဖန်းဘိုယန်က မည်သို့ပင် သွယ်ဝိုက်၍ စုံစမ်းနေပါစေ၊ အဖြေများမှာ အတူတူပင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

"အခုရော ခင်ဗျား ကျေနပ်ပြီလား။ ကျေနပ်ပြီဆိုရင်တော့၊ လူကြီးလူကောင်း တစ်ယောက်အနေနဲ့ အခြေအမြစ်မရှိတဲ့ စကားတွေကို ပြောမနေသင့်တော့ဘူး" ယန်ချုံကျန်းသည် ဧည့်သည်ကို ပြန်လွှတ်တော့မည့် အမူအရာကို ပြုလုပ်လိုက်သည်။

"ကျေနပ်ပြီလား"

ဖန်းဘိုယန်မှာ အလျင်စလို ဖြစ်နေဟန် မပေါ်ပေ။ သူ၏ အပြုံးမှာ ပိုမို ကျယ်ပြန့်လာပြီး၊ သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့၏။

"ကျုပ် အထင်မမှားဘူးဆိုရင်၊ ခင်ဗျားတို့ဂိုဏ်းရဲ့ အကြီးအကဲကြီးက အခုထိ မျက်နှာပြမလာသေးဘူး။ သူက ဂိုဏ်းကိစ္စတွေ သွားလုပ်နေတာပါလို့တော့ ကျုပ်ကို လာမပြောနဲ့နော်။"

ဤမျှ အချိန်ဆွဲပြီးနောက်တွင်မူ၊ ဤလူငယ် ကျင့်ကြံသူသည် နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ အစွယ်များကို ထုတ်ပြလာခဲ့လေပြီ။

သူ ဂိုဏ်းသို့ ရောက်ရှိလာစဉ်ကပင်၊ ယန်ချုံကျန်းက မည်သူမျှအဖော်မပါဘဲ တစ်ဦးတည်း လာရောက်ကြိုဆိုသည်ကို မြင်ကတည်းက ဖန်းဘိုယန်မှာ သံသယ ရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့ အရှက်ရဖွယ် ကိစ္စမျိုးကို အကြီးအကဲကြီးက တာအိုကလေးငယ် တစ်ဦးတည်းကိုသာ ရင်ဆိုင်ခိုင်းထားသည်လော။

အဘယ်ကြောင့် ရှောင်ဖယ်နေရသနည်း။ ယင်းမှာ အပြစ်မကင်းသည့် စိတ်ကြောင့်သာ ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

ထို့အပြင် အစိမ်းရောင် ဖီးနစ်ငှက်ကို သတ်ဖြတ်စဉ်ကလည်း၊ အကြီးအကဲကြီးမှာ စကားပြောချင်သော်လည်း မပြောရဲဘဲ၊ ဂနာမငြိမ် ဖြစ်နေသည့် ပုံစံမျိုး ရှိခဲ့သည်။

ဖန်းဘိုယန်၏ စိတ်ထဲမှ ခန့်မှန်းချက်မှာ ပို၍ပင် သေချာသွားခဲ့သည်။

"ကဲ... တာအိုကလေးငယ် ယန်၊ အကြီးအကဲကြီးကို ဒီကိုလာဖို့ ဖိတ်ကြားပေးပါဦး" ဟု ဖန်းဘိုယန်က ဆိုလိုက်သည်။

ယန်ချုံကျန်းသည် နောက်ဆုံးတွင် စိတ်မထိန်းနိုင်ဘဲ ပြဿနာရှာတော့မည့်အချိန်မှာပင်၊ ဖန်းဘိုယန်မှာ လေငြိမ်သည့် အချိန်မှ တိမ်တိုက်တစ်ခုကဲ့သို့ တည်ငြိမ်စွာ ပြန်လည် ထိုင်ချလိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

အံကြိတ်လိုက်မိပြီးမှသာ၊ ဟုန်ကျယ်မြောက်ပိုင်းမှ ကျင့်ကြံသူများသည် ရင်ဆိုင်ရ မည်မျှ ခက်ခဲကြောင်း သူ သတိပြုလိုက်မိတော့သည်။

"ဒါဆိုရင်တော့ အကြီးအကဲဖန်းကို ခေတ္တစောင့်ဆိုင်းပေးဖို့ပဲ ပြောရတော့မှာပေါ့" ယန်ချုံကျန်းသည် လှည့်ထွက်ကာ ပင်မခန်းမဆောင်ထဲမှ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထွက်ခွာသွားလေတော့သည်။