အရင်က ရန်သူလို့ သတ်မှတ်ထားရင် ခုညှိနှိုင်းလဲအလကားပဲ ၂

"ကောင်းပြီ။"

ရှန်းယီက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

တကယ်တော့၊ အစောပိုင်းက သူတို့နှစ်ဦးကြားက စကားပြောဆိုမှုကို သူ ကြားခဲ့ရပြီး ဘာအကြောင်းလဲဆိုတာကို အကြမ်းဖျင်း ခန့်မှန်းမိခဲ့သည်။

ပြဿနာများကို အမြစ်ပြတ်ရှင်းလင်းရမည်ဆိုသည့်မူဝါဒကို သူ စွဲကိုင်ထားသော်လည်း၊ ရှန်းယီ သည် သူ၏ လုပ်ရပ်များ၏ အတိုင်းအတာကိုလည်း သိရှိပေသည်။

အနန္တတာအိုအင်ပါယာဂိုဏ်း၏ တပည့်တစ်ဦးကို ပန်ရှန်းဂိုဏ်းအတွင်း သတ်ဖြတ်ခြင်းက ဤကျင့်ကြံသူများအတွက် ကြီးမားသော ဒုက္ခကို ယူဆောင်လာပေလိမ့်မည်။

ဖန်းဘိုယန်က ဤမျှအလောတကြီး ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့မိရုံသာ။

ထားလိုက်ပါတော့၊ နောင်ကျရင် တခြားအခွင့်အရေးတွေ ရှိလာမှာပါ။

"ဒီဘက်ကို ကြွပါ။"

ယန်ချုံကျန်းသည် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ပြီး၊ထုံးစံအတိုင်း လမ်းသွယ်လေးတစ်ခုမှတစ်ဆင့် အခြားတစ်ဖက်လူကို ဂိုဏ်းပြင်ပသို့ ခေါ်ဆောင်သွားလေသည်။

ရှန်းယီသည် မတ်တပ်ရပ်ကာ နောက်မှ လိုက်သွားခဲ့ပြီး၊ အန်းယီသည် သူ၏ ဖိနပ်ဖနောင့်ကိုသာ စူးစိုက်ကြည့်နေကာ တစ်လှမ်းမှ နောက်မကျဘဲ လိုက်ပါလာခဲ့၏။

ယန်ချုံကျန်း၏ လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင်၊ သူတို့သုံးဦးသည် ပန်ရှန်းဂိုဏ်းမှ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာလာခဲ့ကြ၏။

"မိတ်ဆွေ ရှန်း ဒီတစ်ကြိမ်မှာ ကျွန်တော်တို့ လစ်ဟင်းမှုတွေ ရှိခဲ့ပါတယ်။ နောက်တစ်ခါ အားလပ်လို့ လာလည်ချင်တဲ့အခါ တုံ့ဆိုင်းမနေပါနဲ့။"

ယန်ချုံကျန်း သည် အနီးအနားတွင် ချောင်းမြောင်းနေသော အနန္တတာအိုအင်ပါယာဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူများမရှိကြောင်း သေချာစေရန်နှင့် သူ ထွက်ခွာသွားရန်လုံလောက်သော ဘေးကင်းမှု ရှိစေရန် ရှန်းယီကို အဝေးကြီးအထိ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့၏။

သူက ကူကယ်ရာမဲ့စွာဖြင့် ဦးညွှတ်နှုတ်ဆက်ရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။

သူ၏ ဆရာ သင်ကြားပေးခဲ့သည့် အရာတစ်ခုမှ ယနေ့တွင် အသုံးမဝင်ခဲ့ပေ။

"ခဏလေး။"

ရှန်းယီ သည် သူ၏ လက်ထဲတွင် ကျောက်စိမ်းပြား

တစ်ခုကို ကိုင်ထားပြီး ထွက်သွားရန် အလျင်မလိုခဲ့ပေ။

"ဘာကိစ္စ ရှိသေးလို့လဲ မိတ်ဆွေလေး။ အားမနာတမ်း ပြောပါ။" ယန်ချုံကျန်းသည် ဤအချိန်တွင် သူ၏ ဆရာ ကစားသော ကစားကွက်များကို ဆက်ကစားရန် စိတ်မဝင်စားတော့ပေ။

အပြန်အလှန် အကွက်ဆင်နေရသည့် ခံစားချက်ကို သူ သဘောမကျပေ။ ထို့ပြင် ရှန်းယီ၏ အမူအရာကို ကြည့်ရသည်မှာ သူလည်း ထိုအကွက်များထဲ ဝင်လာမည် မဟုတ်ချေ။

ရှန်းယီ သည် သူ၏ လက်ကို မြှောက်လိုက်တော့မည့်ဆဲဆဲတွင်၊ အနည်းငယ် လှည့်ကာ နောက်သို့ ပြန်ကြည့်လိုက်၏။

ယန်ချုံကျန်း သည်လည်း တစ်စုံတစ်ရာကို ခံစားမိလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားကာ ရုတ်တရက် နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်လေသည်။

ကောင်းကင်အစွန်းတွင်၊ ခမ်းနားလှသော ရှုခင်းပန်းချီကားတစ်ချပ်သည် သူတို့ဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ကျယ်ပြန့်လာပြီး၊ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသော ပင်လယ်နှင့် ကောင်းကင်ယံဆီသို့ စည်ကားနေသောဈေးတန်းတစ်ခု၏ လေထုကို ချက်ချင်း ထည့်သွင်းပေးလိုက်လေ၏။

ပန်းချီကား၏ အပြင်ဘက်မှ ပုံရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ တောင်နှင့် မြစ်များကို ဖြတ်ကျော်ကာ လမ်းမများနှင့် လမ်းသွယ်များကို ဖြတ်သန်းလာရာ၊ ခြေအောက်ရှိ ကျယ်ဝန်းလှသော အကွာအဝေးမှာ ခဲတစ်ပစ်စာမျှသာ ရှိပုံရလေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူတို့နှစ်ဦး၏ အထက်တည့်တည့်၌ ရပ်တန့်သွားသည်အထိပင်။

ဖန်းဘိုယန် သည် သူ၏ လက်ကိုင်ပုဝါကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးလုံးချေကာ လွှင့်ပစ်လိုက်ပြီးနောက်၊ညင်သာစွာလက်ရိုက်လိုက်ကာ အနည်းငယ် ပြုံးလျက်အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

"တကယ်ကို ပန်ရှန်းဂိုဏ်းရဲ့ တာအိုကလေးငယ် ဖြစ်ထိုက်ပါပေတယ်၊ မင်းက တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်တော့ ရှိသားပဲ။ ငါရှာနေတဲ့လူက မင်းရဲ့ ပန်ရှန် းဂိုဏ်းထဲမှာ ရှိနေတာကိုတောင်၊ မင်းက ဘာမှမဖြစ်သလို ဟန်ဆောင်နိုင်သေးတယ်။"

"အကယ်၍ ငါသာ အထူးဂရုတစိုက်နဲ့ မင်းဆီမှာ ခြေရာတွေချန်မထားခဲ့ဘူးဆိုရင်၊ ဒီနေ့တော့ မင်း ငါ့ကို လှည့်စားသွားနိုင်မှာပဲ။"

"ငါ မေးပါရစေ၊ အခုရော ငါက သတိလက်လွတ် စကားပြောနေတုန်းပဲလို့ ထင်နေသေးလား။"

ဖန်းဘိုယန်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ ကွေးတက်သွားသော်လည်း၊ သူ၏ မျက်လုံးများမှာမူ မယုံနိုင်လောက်အောင် အေးစက်နေလေ၏။

"ပန်ရှန်းဂိုဏ်းက ငါ့ဂိုဏ်းနဲ့ သဘောတူညီချက် တစ်ခုလုပ်ထားပေမယ့် ကတိဖျက်ခဲ့တယ်၊ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်နဲ့ ပူးပေါင်းပြီး ငါ့စီနီယာ ရွှယ်ရဲ့ အစီအစဉ်ကြီးကို ဖျက်ဆီးခဲ့တယ်။ မင်းရဲ့ ဂိုဏ်းက ငါ့ရဲ့ဒေါသကို ဘယ်လို ပြေလျော့စေမလဲဆိုတာ အခု သေသေချာချာစဉ်းစားထားတာ ကောင်းလိမ့်မယ်။"

ဤလူကြီးမင်းသည် ဤကဲ့သို့သော ပြုမူခြင်းမှာ သူ့အတွက်ပထမဆုံးအကြိမ်မဟုတ်ကြောင်း သိသာနိုင်ပေသည်။ စကားအနည်းငယ်ဖြင့်ပင်၊ သူသည် ပန်ရှန်းဂိုဏ်းအပေါ် အပြစ်ကို ခိုင်ခိုင်မာမာ ပုံချလိုက်လေပြီဖြစ်၏။

"မင်းအတွက်ကတော့၊ မင်းရဲ့ အပိုင်းက အများကြီး ပိုလွယ်ပါတယ်။"

ဖန်းဘိုယန် သည် သူ၏ အကြည့်ကို အနက်ရောင် ဝတ်ရုံဝတ်ဆင်ထားသော အခြားပုံရိပ်တစ်ခုဆီသို့ လှည့်လိုက်ပြီး၊ အပြုံးကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖျောက်လိုက်၏။

"မင်းက ငြိမ်းငြိမ်းချမ်းချမ်းသေဆုံးရဖို့ သေချာအောင် လုပ်ရုံပါပဲ။"

စကားအနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ယန်ချုံကျန်း၏ အသက်ရှူသံမှာ ပိုမို ပြင်းထန်လာခဲ့၏။ မြောက်ပိုင်းဟုန်၏ နည်းစနစ်များက သူ လုံးဝ မသိလိုက်နိုင်လောက်အောင် အလွန် နက်နဲလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

ယခု အမှန်တရားပေါ်ပေါက်သွားပြီဖြစ်ရာ၊ ပန်ရှန်းဂိုဏ်း အပေါ် ကျရောက်လာမည့် ကြီးမားသော ပြဿနာကို သူ ကြိုမြင်နေနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ဖန်းဘိုယန်၏ စကားသာ မှန်ကန်ပြီး နတ်ဆိုးပါရမီရှင်ကို ဖမ်းဆီးခြင်းက ရွှယ်ယန် နှင့် အမှန်တကယ် ပတ်သက်နေပါက၊ ဤကိစ္စသည် တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်မှ အထွတ်အထိပ်ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးဖြစ်သော သူ၏ ဆရာကိုပင် ပါဝင်ပက်သက်သွားစေနိုင်ပေသည်။

သက်သေအထောက်အထားနှင့်တကွ မိသွားပြီ။

ယန်ချုံကျန်း၏ အတွေ့အကြုံများအားလုံးနှင့်ပင် ယခု ဘာလုပ်ရမည်ကို သူ စဉ်းစားမရဖြစ်နေလေသည်။

သူ တကယ်ပဲ... ဒီ တာဝန်ရှိသူကို သတ်လိုက်ရမလား။

ထိုအကြံက အလွန်ဆွဲဆောင်နိုင်ပြီး၊ ပန်ရှန်းဂိုဏ်း၏ နယ်မြေပေါ်တွင် ရှိနေခြင်းက သူတို့ တကယ်တမ်းလုပ်ဆောင်ရန် ဆုံးဖြတ်ပါက ဖန်းဘိုယန်အတွက် သေချာပေါက် အဆုံးသတ်သွားမည် ဖြစ်သော်လည်း၊ သူ ဤမျှရဲတင်းစွာ ရောက်ရှိလာခြင်းကပင် ထိုသို့လုပ်ဆောင်ရန် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း ထင်ရှားနေလေသည်။

ထင်ထင်ရှားရှား လှည့်လည်သွားလာနေသော အနန္တတာအိုအင်ပါယာဂိုဏ်း၏ တိုက်ရိုက်တပည့်တစ်ဦး၏ သွားလာမှုများကို လူသိများ၏။ အကယ်၍ သူသာ အနောက်ပိုင်းဟုန်တွင် ကျဆုံးသွားပါက၊ ၎င်းကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ထို့ပြင် အနန္တတာအိုအင်ပါယာဂိုဏ်းက ဤကိစ္စကို လွယ်လွယ်ကူကူ လွှတ်ပေးထားမည် မဟုတ်သည်မှာ သေချာပေသည်။

ထိုသို့သော အခြေအနေမျိုးတွင်၊ တောင်ပိုင်းဟုန် သားတော်ခုနစ်ပါးကဲ့သို့ မိမိကိုယ်ကို အထီးကျန်စွာ နေထိုင်ရန်ဖိအားပေးခံရခြင်းကပင် ပန်ရှန်းဂိုဏ်း အတွက် အကောင်းဆုံး ရလဒ်ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နေလိမ့်မည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ။ ငါ့ရဲ့ ပုံစံအစစ်ကို မြင်တော့ အရင်ကလို ရိုင်းစိုင်းဖို့ မရဲတော့ဘူးလား။"

ဖန်းဘိုယန်သည် ရှန်းယီကို စူးစိုက်ကာကြည့်လိုက်၏။ အခြားတစ်ဖက်လူ၏ တိတ်ဆိတ်မှုကို မြင်သောအခါ၊ ၎င်းက အလွန် စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းကြောင်း ရုတ်တရက်ခံစားလိုက်ရသည်။

"..."

ရှန်းယီက သူ၏ လက်ထဲရှိ ကျောက်စိမ်းပြားကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ၊ သူ၏ မျက်လုံးများထဲရှိ ဂနာမငြိမ်မှုများက ပိုမို ပြင်းထန်လာလေ၏။

သူက တိုးညင်းစွာ ပြောလိုက်၏။ "မျက်လုံးမှိတ်ထား။"

ဖန်းဘိုယန် နှင့် ယန်ချုံကျန်း နှစ်ဦးစလုံး တပြိုင်နက်တည်း အံ့အားသင့်သွားကြ၏။

ခဏအကြာတွင် ယန်ချုံကျန်း သည် ထိုစကားများက သူ့အတွက် ရည်ရွယ်ခြင်းဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားသည်။

မှိတ်... ငါ့မျက်လုံးကို မှိတ်ရမယ်။

နတ်ဝိညာဉ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် ကျောက်စိမ်းဖြူ မြို့တော် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက်၊ ဤလုပ်ရပ်သည် ခေါင်းလောင်းခိုးရင်းနားပိတ်ထားခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ၎င်းသည် ရှန်းယီ၏ သဘောထားကိုလည်း ကိုယ်စားပြုနေလေ၏။

ပထမအချက်အနေဖြင့်၊ ၎င်းသည် အဆိုပါ ဖြစ်ရပ်ကို ပန်ရှန်းဂိုဏ်းနှင့် မပတ်သက်စေရန် ခွဲထုတ်ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ အတိအကျ ဘာကို ခွဲထုတ်နေသနည်း ဆိုလျှင်..

ယန်ချုံကျန်း သည် ရုတ်တရက် လှည့်ပြီး၊ သူ၏ ဘေးရှိ လူငယ်လေးကို တုန်လှုပ်စွာကြည့်ကာ အလျင်စလို ပြောလိုက်၏။

"မိတ်ဆွေ ရှန်း စိတ်လိုက်မာပါ မလုပ်ပါနဲ့၊ငါ သူ့ကို ထပ်ပြောကြည့်ပါရစေဦး။"

အနန္တတာအိုအင်ပါယာဂိုဏ်း၏ တိုက်ရိုက်တပည့်တစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ခြင်းသည် နောက်ပြောင်စရာ ကိစ္စမဟုတ်ပေ။ အထူးသဖြင့် ထိုသူသည် ယခု လူကိုယ်တိုင်ရောက်ရှိလာပြီး သူ၏ ခွန်အားမှာ ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်ကနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍မရအောင် ကွာခြားနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"မှိတ်ထား။"

ရှန်းယီ သည် ထပ်မပြောလိုတော့ဘဲ၊ လက်ကို အနည်းငယ်ဝှေ့ယမ်းကာ ထျန်းယန် ၄၉ ကို ယန်ချုံကျန်း အပေါ် သက်ရောက်စေလိုက်၏။

ပန်ရှန်းဂိုဏ်း၏ တာအိုကလေးငယ် အတွက် ထို မှင်သက်နေသော အခိုက်အတန့်လေးတွင်၊

ရှန်းယီသည် နောက်ဆုံး၌ အကြည့်ကို ပင့်တင်လိုက်ပြီး၊ အထက်ရှိ ရင်းနှီးနေသော်လည်း စိမ်းသက်နေသောပုံရိပ်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ကြည့်ကာ၊ အေးစက်ပြီးခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု ရောယှက်နေသည့် တည်ငြိမ်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ငါ အရင်က မင်းကို ပြောခဲ့ဖူးတယ် ထင်တယ်၊ တစ်ယောက်ယောက်က ငါ့အထက်မှာရပ်ပြီး စကားပြောတာကို ငါ မကြိုက်ဘူးလို့။"

ဤရင်းနှီးနေသော စကားများကိုကြားပြီး ရှန်းယီ

၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ ယခင်ကနှင့်ထပ်တူဖြစ်သော အေးစက်စက်အမူအရာကို မြင်လိုက်ရလေ၏။