← Chapters

အခန်း (၂၂၇၇-၂၂၇၈)

Vol. 163 Ch. 2277-2278

အခန်း (၂၂၇၇-၂၂၇၈)

Vol. 163 Ch. 2277-2278

အပိုင်း(၂၂၇၇)

အမျိုးသမီး အထွတ်အထိပ် သူတော်စင်သည် တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေရင်း စိတ်ထဲမှ ကျိန်ဆဲနေမိသည်။

‘မဟာပုရောဟိတ်ကြီး တွက်ချက်မှု မှားယွင်းသွားပြီ... ဒီနယ်ခြားသားနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ဟာတွေက ဘာလို့ ဒီလောက် ရှာရခက်နေရတာလဲ... သူက ကောင်းကင်ရဲ့ မျက်နှာသာပေးမှုကို ရထားတာ ဖြစ်နိုင်ပေမယ့် သူ့ဘဝက ဖုံးကွယ်ထားလွန်းတယ်... အခုတော့ ငါတို့အားလုံး မမြင်နိုင်တဲ့ ထောင်ချောက်ထဲကို ကိုယ့်ဘာသာ တိုးဝင်မိသလို ဖြစ်နေပြီ...'

အခြားသော အထွတ်အထိပ် သူတော်စင်များမှာလည်း အလားတူပင် တွေးနေကြသည်။ အထူးသဖြင့် စူးဟောင်ရန်ပင်။ သူသည် အစစ်အမှန် ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ရှိနေပြီး "ပဲ့တင်ထပ် ဝိညာဉ်" အဆင့် ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် အထွတ်အထိပ် နိမိတ်ဖတ် ရတနာကို အသုံးပြုကာ စာချုပ်ကို လိုက်လံရှာဖွေနေသည်။

ဝေ့ဝူယင်သည် "ပဲ့တင်ထပ် ဝိညာဉ်" အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ခံစားရမည့် ပြစ်ဒဏ်မျိုးကို ရှုံးနိမ့်မှု စည်းကမ်းအဖြစ် ထည့်သွင်းလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ကြချေ။ အထွတ်အထိပ် သူတော်စင်များပင်လျှင် မြင့်မားသော ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်အတန်းရှိသော်လည်း ဤပွဲတွင် အနိုင်ရရန် မသေချာလှပေ။ ထို "လျှို့ဝှက် စာချုပ်" ကသာ သူတို့အား သစ္စာရှိစေရန် တားဆီးထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝေ့ဝူယင်၏ ရူးသွပ်မှုကို လွဲမှားစွာ တွက်ချက်ခဲ့မိသောကြောင့် "ထျန်းရှီကျောက်ရွှမ်" ကို စူးဟောင်ရန် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကျိန်ဆဲနေမိသည်။ သို့သော်... သူသည် နာမည်ကို တိုက်ရိုက်မခေါ်ဘဲ သွယ်ဝိုက်၍သာ ကျိန်ဆဲခြင်း ဖြစ်သည်။ အဂ္ဂိရတ် ပညာရှင်များအတွက် နာမည်များတွင် စွမ်းအားရှိပြီး အတွေးပုံရိပ်များကပင် သက်ရောက်မှု ရှိနိုင်သောကြောင့် သူသည် အလွန်ပင် သတိထားနေရသည်။

စူးဟောင်ရန်သည် သူ၏ ဘေးတွင် ပျံသန်းနေသော ငွေရောင်လိပ်ပြာလေးကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။ ထိုလိပ်ပြာလေးသည် သူ၏ အချိန်စီးဆင်းမှုကို တည်ငြိမ်နေစေရန် ကူညီပေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် အချိန်စီးဆင်းမှုဆိုင်ရာ ကပ်ဘေးကို မကြုံတွေ့လိုသဖြင့် အလွန်သတိထားနေရသည်။ သူတို့အားလုံးသည် အချိန်မြစ်ကြီး၏ တည်ရှိမှုနှင့် ရည်ရွယ်ချက်ကို ကောင်းစွာ နားလည်ထားကြသည်။ ဝေ့ဝူယင်နှင့် ခြားနားစွာပင် သူတို့ကို ကာကွယ်ပေးမည့် "ဖူရှီ" ကဲ့သို့သော တည်ရှိမှုမျိုး မရှိကြချေ။

စာချုပ်ကို ရှာဖွေနေသူမှာ သူတို့သာမက မိုးကုပ်စက်ဝိုင်း သန့်စင်ခြင်း မျှော်စင်မှလည်း တာအို တရားဥပဒေ ထိန်းသိမ်းသူကို စေလွှတ်ထားသည်။ သူမသည် အသားညိုညို၊ ခန္ဓာကိုယ် ပြည့်ပြည့်နှင့် လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း သူမ၏ စိမ်းဖန့်ဖန့် မျက်လုံးများမှာမူ ဝိညာဉ်ကိုပင် လှုပ်ခတ်စေနိုင်လောက်အောင် လှပလှသည်။

သူမနှင့်အတူ ရုပ်ရည်ချောမောသော ဝတ်ရုံဖြူ လူငယ်တစ်ဦးလည်း ပါရှိသည်။ သူသည် နုပျိုသည့် ရုပ်ရည် ရှိသော်လည်း အမှန်တကယ်မှာမူ သက်တမ်းအလွန်ရင့်နေသူ ဖြစ်၏။ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းမှာ "ဉာဏ်အလင်းရ သူတော်စင်" အဆင့်တွင် ရှိသည်။ သူ့အား ကလေးဦးခေါင်းခန့်ရှိသော ရွှေရောင် အလင်းလုံး ၁၅ လုံးက ဝန်းရံထားသည်။

"ရှာတွေ့ပြီ..."

အသက်ကြီးသော်လည်း နုပျိုသော ပုံစံရှိသည့် နိမိတ်ဖတ် ပညာရှင်ကြီးက အော်ဟစ်လိုက်သည်။

အမျိုးသမီး အထွတ်အထိပ် သူတော်စင်၏ မျက်လုံးများက တောက်ပသွား၏။

"ဘယ်မှာလဲ"

"အဲဒီမှာ... လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်သောင်း နှစ်ထောင် သုံးရာ ငါးဆယ့်ခြောက် နှစ်ဆီမှာ..."

နိမိတ်ဖတ် ပညာရှင်ကြီးက တစ်နေရာကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။ အမျိုးသမီး အထွတ်အထိပ် သူတော်စင်သည် သူမ၏ ကျင့်ကြံခြင်း စွမ်းအားအားလုံးကို ထုတ်သုံးကာ နိမိတ်ဖတ် ပညာရှင်ကြီးကို ဆွဲ၍ အချိန်စီးကြောင်းများအတွင်းသို့ တိကျစွာ ခုန်ဝင်လိုက်လေတော့သည်။

သူမသည် အာကာသနှင့် အချိန်ကို ဖြတ်သန်းကာ သတ်မှတ်ထားသော အချိန်ကာလတစ်ခုကို အုပ်စိုးသည့် ဟင်းလင်းပြင် နယ်မြေအတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။

ဟူး... ဟူး...

သူမ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှ ကောင်းကင် ပဲ့တင်ထပ် ချီစွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး သစ်သားဥပဒေသ အပေါ် သာမညအာဏာစက်ကို အသုံးပြုကာ အချိန်ကာလကို ဖောက်ထွင်းလိုက်သည်။ ထိုအော်ရာမှာ အဆုံးမဲ့သော သက်ရှိတို့၏ သံသရာကဲ့သို့ပင် အားကောင်းလှပြီး မည်သည့်ကပ်ဘေးကမျှ တားဆီးနိုင်စွမ်း မရှိချေ။ သူမက တုန်ခါနေသော ဟင်းလင်းပြင် အလွှာပေါ်သို့ လက်ဝါးဖြင့် ဖိချလိုက်သည်။

ဖောက်...

အလွန်ရင်းနှီးလှသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။ သူမသည် ဟင်းလင်းပြင်ကို အကြမ်းထည် စွမ်းအားဖြင့် ဖောက်ထွင်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်ကာ အာကာသ အက်ကြောင်းတစ်ခု ပွင့်သွားလေတော့သည်။

ထိုအက်ကြောင်း၏ တစ်ဖက်တွင် ဂြိုဟ်တစ်လုံးရှိပြီး ထိုဂြိုဟ်ပေါ်ရှိ စည်ကားလှသော မြို့တော်တစ်ခုနှင့် သေမျိုးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ကုန်တိုက်ကြီးတစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ သေမျိုးများ၏ အထက် ကောင်းကင်ယံမှာ ဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရသော်လည်း ၎င်းတို့အမြင်တွင်မူ ကောင်းကင်ကြီး ရုတ်တရက် မှောင်မည်းသွားသည်ဟုသာ ထင်မှတ်ကြပြီး ရာသီဥတု ဖောက်ပြန်သည်ဟု ဆိုကာ ၎င်းတို့၏ အလုပ်များကိုသာ ဆက်လက် လုပ်ကိုင်နေကြသည်။

"ဘယ်မှာလဲ..."

သူမသည် တစ်ကိုယ်လုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်လာကာ အလောတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ အချိန်ကာလ၏ ဆန္ဒက သူမထံသို့ တဖြည်းဖြည်း ချဉ်းကပ်လာနေသည်ကို သူမ ခံစားနေရပြီ ဖြစ်သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာပင် သူမတွင် အချိန်အနည်းငယ် ရှိသေးသည်။ လျှို့ဝှက် စာချုပ် သည် လျှို့ဝှက် ဥပဒေသများဖြင့် ချည်နှောင်ထားသည့် တည်ရှိမှုတစ်ခု ဖြစ်သောကြောင့် ၎င်း၏ စွမ်းအားအရင်းအမြစ်နှင့်အတူ အာကာသနှင့် အချိန်အလွှာတိုင်းတွင် ပုံရိပ်ယောင်မဟုတ်သော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တည်ရှိမှုအဖြစ် ရှိနေတတ်သည်။ ထို့ကြောင့်လည်း ၎င်းသည် အချိန် ကစဉ့်ကလျားဖြစ်စဉ်ကို မဖြစ်ပေါ်စေခြင်း ဖြစ်၏။

ထို့ကြောင့်လည်း စာချုပ်သည် အာကာသနှင့် အချိန်၏ မည်သည့်နေရာတွင်မဆို ပေါ်လာနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် ထိုစာချုပ်များသည် အကြောင်းမဲ့ ပျက်စီးသွားတတ်သော်လည်း အလွန်ပင် ရှားပါးလှသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းတို့သည် စာချုပ်လက်မှတ်ထိုးသူများ၏ အရင်းအမြစ်နှင့် ယှဉ်နိုင်သော စွမ်းအားများဖြင့် ကာကွယ်ထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဤစာချုပ်သည် လျှို့ဝှက်အရှင် အဆင့်၏ စွမ်းအားကိုပင် ခံနိုင်ရည်ရှိရာ သူတော်စင်အဆင့် သို့မဟုတ် ထိုထက်မြင့်သော ဘေးအန္တရာယ်မျိုးနှင့် ကြုံမှသာ ပျက်စီးနိုင်ချေ ရှိသည်။

"နေဦး... နေဦး..."

နိမိတ်ဖတ် ပညာရှင်ကြီးသည် သူ၏ နှစ်တစ်ရာစာ ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် ညီမျှသော ကံကြမ္မာ စွမ်းအားများကို အလင်းလုံးနှစ်လုံး ဖောက်ခွဲ၍ ထုတ်သုံးလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် ဟင်းလင်းပြင်အတွင်းသို့ ပြန်ကြည့်လိုက်ရာ မျက်နှာတစ်ခုလုံး ပျက်ယွင်းသွား၏။

"အဲဒါ ရွှေ့သွားပြီ..."

အမျိုးသမီး အထွတ်အထိပ် သူတော်စင် ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လောကကြီးအတွင်း၌ မိုးကြိုးသံကဲ့သို့သော ဟိန်းဟောက်သံကြီး ပေါ်ထွက်လာသည်။ သေမျိုးအားလုံး တုန့်ခနဲ ရပ်သွားကြ၏။ သူမ၏ ပါးပြင်များ တုန်ယင်သွားကာ မျက်နှာမှာ သေလုမတတ် ဖြူဖျော့သွားပြီး နောက်သို့ ဆုတ်ခွာရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

"ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ... အဲဒီအရာက ဒီကို ရောက်နေပြီလား..."

သို့သော် အချိန်ကာလ၏ အလိုတော်သည် အချိန်စီးဆင်းမှုအတွင်းရှိ ဝိရောဓိကို ရှာတွေ့သွားပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ရှေ့နောက်မညီသော တည်ရှိမှု တစ်ခု ဆင်းသက်လာမည်ကို စောင့်ကြိုနေသည့်အလားပင်။

သူမ၏ အစစ်အမှန် ဝိညာဉ် တစ်ခုလုံးမှာ ချုပ်နှောင်သည့် စွမ်းအားတစ်ခု၏ ပစ်မှတ်ထားခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။ သူမသည် ထိုအလိုတော်၏ အမျက်ဒေါသကို ရင်ဆိုင်ရတော့မည်ဖြစ်ရာ တိုက်ခိုက်ခဲ့ပါက သူမ၏ ကျင့်ကြံခြင်းကို များစွာ ထိခိုက်စေပေလိမ့်မည်။ သို့သော် သူမသည် အပြစ်ကင်းစင်သော ပုံစံရှိသော်လည်း အလွန်ပင် ရက်စက်သူ ဖြစ်သည်။

သူမသည် ကျင့်စဉ်တစ်ခုကို ချက်ချင်း ထုတ်သုံးလိုက်သည်။ သူမ၏ လက်ချောင်းဖြင့် နိမိတ်ဖတ် ပညာရှင်ကြီး၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားကို ထိလိုက်ရာ ပညာရှင်ကြီးမှာ မျက်လုံးအပြူးသား ဖြစ်သွားတော့သည်။ ရုတ်တရက်ဆိုသလို ထိုနိမိတ်ဖတ် ပညာရှင်ကြီးမှာ သူမ၏ အစစ်အမှန် ဝိညာဉ် အော်ရာများ ထွက်ပေါ်နေသော သူမ၏ သစ်သားရုပ်ပွား အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

ဝှစ်...

သူမသည် ထိုရုပ်ပွားကို အတိတ်ကမ္ဘာထဲသို့ ပစ်ထည့်လိုက်ပြီး ကိုယ်လွတ်ရုန်း ထွက်ပြေးလေတော့သည်။

နိမိတ်ဖတ် ပညာရှင်ကြီးမှာ အံ့အားသင့်လွန်းသဖြင့် ဘာမျှပင် မတတ်နိုင်တော့ချေ။ ဟင်းလင်းပြင်၏ အက်ကြောင်းကြီး ပိတ်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း သူ၏ အစစ်အမှန် ဝိညာဉ်မှာ ချုပ်နှောင်ခံလိုက်ရသဖြင့် အသက်ရှူ ကျပ်လာသည်။ သူ၏ မည်သည့် နိမိတ်ဖတ် စွမ်းအားကမျှ ဤကဲ့သို့သော ရလဒ်မျိုးကို ကြိုတင် မမြင်ခဲ့မိပေ။

"ဟူး... ဟူး..."

ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း၌မူ ဝဝပြည့်ပြည့် အမျိုးသမီး အထွတ်အထိပ် သူတော်စင်သည် သူမ၏ ရင်ဘတ်ကို ဖိကာ အမောတကော အသက်ရှူနေသည်။ သူမ ကဲ့သို့ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်ရှိသူများသာလျှင် ဝိရောဓိ ဖြစ်စဉ်၏ နောက်ဆက်တွဲ အကျိုးရလဒ်ကို အမှန်တကယ် နားလည်ကြသည်။ အချိန်ဥပဒေသနှင့် အာကာသဥပဒေသကို ပိုင်ဆိုင်မထားပါက အလွန်မြင့်မားသော ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်မရှိလျှင် သေရမည်မှာ သေချာသလောက်ပင်။

သေရုံတင်မက...

၎င်းမှာ ပြန်လည်ဝင်စားခြင်း မရှိသော သေခြင်းမျိုး ဖြစ်သည်။ သဘာဝတရား၏ ဥပဒေသများကို ချိုးဖောက်ခြင်းမှာ အလွန်ကြီးလေးသော တားမြစ်ချက်ပင် ဖြစ်၏။

သူမ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ဒါနဲ့ဆို ဒုတိယမြောက် တစ်ယောက်ပဲ... သူတို့ ငါ့ကို တတိယတစ်ယောက် ထပ်ပေးပါဦးမလား... ဉာဏ်အလင်းရ သူတော်စင် တစ်ယောက်ဆိုရင် လုပ်နိုင်မယ်လို့ ငါ ထင်ခဲ့တာ..."

သူမ၏ စကားများကိုသာ နိမိတ်ဖတ် ပညာရှင်များ ကြားခဲ့ပါက ဝိညာဉ်တိုင်အောင် တုန်လှုပ်သွားကြပေလိမ့်မည်။ အဂ္ဂိရတ် ပညာရှင်များနှင့် ခြားနားစွာပင် နိမိတ်ဖတ် ပညာရှင်များမှာ လေ့ကျင့်ရန် မခက်ခဲလှသကဲ့သို့ အစွမ်းကုန် သန့်စင်ခြင်း ဂလက်ဆီ တွင် အဂ္ဂိရတ် ပညာရှင်များလောက် တန်ဖိုးမထားကြချေ။ မိုးကုပ်စက်ဝိုင်း သန့်စင်ခြင်း မျှော်စင် တစ်ခုတည်းမှာပင် မဟာ ပုရောဟိတ် ၈၀ ကျော်နှင့် နိမိတ်ဖတ် ပညာရှင် သောင်းချီ၍ ရှိနေသည်။

သူမသည် သူမ၏ အချိန်စီးကြောင်းအတွင်းသို့ ပြန်ရန် ဟင်းလင်းပြင် ရတနာ၏ စွမ်းအားကို အလောတကြီး အသုံးပြုလိုက်သည်။ သူမ၏ ကျင့်ကြံခြင်းမှာ ဟင်းလင်းပြင်မှတစ်ဆင့် အချိန်နှင့် အာကာသကို ဖြတ်သန်းနိုင်လောက်အောင် မြင့်မားသော်လည်း မည်သည့် မတော်တဆမှုကိုမျှ မကြုံလိုတော့ချေ။

ထို့နောက် သူမသည် နောက်ထပ် နိမိတ်ဖတ် ပညာရှင်တစ်ဦး စေလွှတ်ရန် သူမ၏ ကိုယ်ပွားအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်သော ပဲ့တင်ထပ် ချီစွမ်းအင် လှိုင်းတစ်ခုကို စေလွှတ်လိုက်သည်။

သို့သော် သူမ၏ ကိုယ်ပွား အစွမ်းကုန် သန့်စင်ခြင်း ဂလက်ဆီသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ နှလုံးသားကို ထိုးစိုက်လိုက်သကဲ့သို့ ထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းသော ခံစားချက်ကြီးတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

နတ်ဘုရား ပြစ်ဒဏ် တစ်ဖြစ်လည်း လျှို့ဝှက် ပြစ်ဒဏ်...

သူမသည် အစစ်အမှန် ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် အပြေးအလွှား ပြန်လာခဲ့ရတော့သည်။ သူမ မဖြစ်မနေ ပြန်လာရမည်။

"ဟို စက်ဆုပ်ဖို့ကောင်းတဲ့ ကောင်စုတ်လေး... ကောင်းကင်မှာ ဘာတွေများ လုပ်လိုက်ပြန်တာလဲ..."

***

အပိုင်း(၂၂၇၈)

မူလအာရုဏ်ဦး နန်းတော်...

မူလအာရုဏ်ဦး နန်းတော် အတွင်း၌ ထူးခြားသော အာကာသအခန်းငယ်တစ်ခု ရှိသည်။ ထိုအခန်းကို အဆင့်မြင့်မားလှသော လျှို့ဝှက်စွမ်းအား များဖြင့် လုံခြုံစွာ စောင့်ကြပ်ထားပြီး ထာဝရအော်ရာများ ဖုံးလွှမ်းလျက် ရှိ၏။ ထိုအခန်းသည် အပြင်ဘက်တွင် ကျင်းပနေသော "လျှို့ဝှက် ကစားပွဲ" နှင့် အခြားသော မြင်ကွင်းပေါင်းစုံကို ပြသနေသည့် ဝိညာဉ်ရေးရာ ချိတ်ဆက်ထားသော ပုံရိပ်ယောင် မျက်နှာပြင်ကြီးနှင့်လည်း ဆက်နွယ်နေသည်။

ချောင်စွေ့ဖုန်းသည် ဝေ့ဝူယင်၏ အခြံအရံများနှင့်အတူ အလွန် သက်တောင့်သက်သာရှိသော ဆိုဖာတစ်ခုပေါ်တွင် ထိုင်နေသည်။ သူမ၏ ဘေးတွင် ရှီနင် ရှိနေပြီး ရှီနင်သည် သူမ၏ လက်ကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဆုပ်ကိုင်ထား၏။ ရွှေရောင်အစက်အပြောက်များ ပါရှိသည့် ဆွဲမက်ဖွယ် ခရမ်းရောင် မျက်ဝန်းများက ဝေ့ဝူယင်၏ ပုံရိပ်ပေါ်သို့ အာရုံစိုက်ထားသည်။

လျှို့ဝှက် ကစားပွဲ တစ်ခု၏ ကနဦးအဆင့်များသည် ကစားပွဲကိုယ်တိုင်ထက်ပင် ပို၍ အရေးကြီးလှသည်။ ၎င်းသည် ကစားသမားများ၏ ပထမဆုံးသော အကွက်ရွှေ့မှုများ ဖြစ်သလို အသာစီးရယူရန် သို့မဟုတ် ပြိုင်ဘက်၏ အရှိန်အဟုန်ကို ဖျက်ဆီးရန်အတွက် အချက်အချာကျသည်။

ဥပမာအားဖြင့် ယွီပေါင်ယွဲ့ နှင့် စုရီ တို့သည် ကစားပွဲတစ်ခုလုံးကို သက်ရောက်စေမည့် ဖျက်ဆီး၍မရသော စည်းကမ်းချက်များကို ထုတ်ပြန်ခဲ့ကြပြီး ဖြစ်သည်။

ရှီနင်မှာမူ ရင်ခုန်သံများ မြန်ဆန်နေပြီး အလွန်အမင်း စိုးရိမ်နေသည်။ ဤသည်မှာ စည်းကမ်းချက်များကြောင့်ပင် ဖြစ်၏။ တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုသော် သူမသည် ကမ္မအဆက်အသွယ်များအရ ဝေ့ဝူယင်၏ မဟာမိတ်ဖြစ်နေရာ ဝေ့ဝူယင်သာ ကစားပွဲတွင် အကြီးအကျယ် ရှုံးနိမ့်သွားပါက သူမပါ ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော လျှို့ဝှက် ပြစ်ဒဏ် ကို ခံရပေလိမ့်မည်။ သူမ သေဆုံးသွားနိုင်သည်။

ထိုသို့သေဆုံးခြင်းမှာ... ထာဝရ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းမျိုး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ချောင်စွေ့ဖုန်းအနေဖြင့် ရှီနင်၏ ကြောက်ရွံ့မှုကို နားလည်ပေးနိုင်ပါသည်။ ရှီနင်သည် ဝေ့ဝူယင်ကို "ပဲ့တင်ထပ် ဝိညာဉ်" အဆင့် ပညာရှင်တစ်ဦးဟု ယုံကြည်ထားသူ မဟုတ်ပါလား။ ထို့ပြင် ဝေ့ဝူယင် ထုတ်ပြန်ထားသော ရက်စက်သည့် စည်းကမ်းချက်မှာ သူ့ဘက်တွင်သာ မျက်နှာသာပေးထားခြင်းမျိုး မဟုတ်သောကြောင့် ပြိုင်ဘက်များအနေဖြင့် ကန့်ကွက်ရန် အကြောင်းမရှိခဲ့ချေ။

အကယ်၍ သူက ပြစ်ဒဏ်ကို "ပဲ့တင်ထပ် ဝိညာဉ်" အဆင့်၏ ကနဦးအဆင့်လောက်သာ သတ်မှတ်ခဲ့ပါက အားလုံးက ကန့်ကွက်ကြပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ယခုမူ လျှို့ဝှက် ပြစ်ဒဏ်သည် ဝေ့ဝူယင်၏ လက်ရှိကျင့်ကြံခြင်းထက် လေးဆင့်မျှ ပိုမြင့်သော အဆင့်အထိ ရှိနေသည်။

အကယ်၍ ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ပြီး သူသာ အမှန်တကယ် "ပဲ့တင်ထပ် ဝိညာဉ်" အဆင့်သာ ဖြစ်ခဲ့ပါက သူသည် ဧကန်မုချ သေဆုံးပေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့်လည်း အဖွဲ့အစည်းအသီးသီးမှ ပညာရှင်များသည် ဟင်းလင်းပြင်၏ အန္တရာယ်များကို ရင်ဆိုင်ကာ လျှို့ဝှက် စာချုပ် ကို လိုက်လံရှာဖွေနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝေ့ဝူယင်၏ အသက်ကို လက်ဝါးထဲ ထည့်ထားနိုင်ရန်နှင့် သူ ရှုံးနိမ့်ခါနီးတွင် အလျှော့ပေးခိုင်းရန်အတွက် ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် အထွတ်အထိပ် သူတော်စင်တစ်ဦးနှင့် အဆင့်မြင့် အဂ္ဂိရတ် ပညာရှင်တစ်ဦးကို အကြပ်ကိုင် ချုပ်ကိုင်ထားနိုင်ရန် ကြိုးစားနေကြခြင်းပင်။

...

ကောင်းဟိန် သူ၏ ကြွယ်ဝမှု သက်သေပြခြင်း လုပ်ငန်းစဉ် စတင်ခါနီးမှာပင် ချောင်စွေ့ဖုန်း၊ ယွီစွန်းလီ ၊ လျူစုယင် ၊ ချင်ချူးမူ ၊ ဝေ့စီ၊ မီးခိုးရောင် နှင်းဆီနှင့် အဖြူရောင် အဘိဿလ် အတွင်းရှိ ဝိရောဓိ အချိန် စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူခဲ့ဖူးသူများ အားလုံး၏ လောကီမျက်လုံး များမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာကြသည်။

လောကအနှံ့အပြားတွင်ရှိသော "ဉာဏ်အလင်းရ သူတော်စင်" တစ်ဦးသည် လက်တွေ့ဖြစ်တည်နေသော အတိတ်ကာလအတွင်း၌ ဝိရောဓိ ပြုပြင်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

တည်ရှိမှုတစ်ခုသည် အသတ်ခံလိုက်ရရုံသာ မဟုတ်ပေ။ ၎င်းတို့မှာ လောကကြီးမှ ဖယ်ရှားပြုပြင်ခြင်း ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ချောင်စွေ့ဖုန်းနှင့် ယွီစွန်းလီတို့ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ဝေ့ဝူယင် တစ်ချိန်က ပြောခဲ့သော စကားများကို ၎င်းတို့ ပြန်လည် သတိရမိကြ၏။

"ဝိရောဓိ စွမ်းအင် ဆိုတာ အချိန်စွမ်းအင် ငါးမျိုးထဲမှာ နားလည်ဖို့၊ ခံစားမိဖို့နဲ့ ဖန်တီးဖို့ အခက်ခဲဆုံး စွမ်းအင်ပဲ... သူ့ရဲ့ သဘောသဘာဝက မဖြစ်နိုင်တဲ့အရာ၊ မရှိသင့်တဲ့အရာမျိုးပဲ... သူ့ရဲ့ အဓိက ရည်ရွယ်ချက်ကတော့ အချိန်စီးဆင်းမှုထဲမှာ တခြားအရာအားလုံးကို ကပ်ဘေးသင့်စေမယ့် အမှားအယွင်းတွေ ရှိနေရင် အချိန်ကာလကို သတိပေးဖို့နဲ့ ပြုပြင်ဖို့ပဲ...”

“အဲဒီလို ဝိရောဓိတွေ ရှိလာတဲ့အခါ ဝိရောဓိ ပြုပြင်ခြင်း ဆိုတာ ပေါ်လာတတ်တယ်... တကယ်လို့ မင်းတို့တွေ ဒီနေရာကနေ အခုအတိုင်း ထွက်သွားမယ်ဆိုရင် ပြုပြင်ခံရလိမ့်မယ်... အချိန်စီးဆင်းမှုထဲကနေ ဖျက်ထုတ်ခံရလိမ့်မယ်... အခြေအနေ ဆိုးဝါးရင် မင်းတို့ရဲ့ 'လက်ရှိအတိတ်' က ပျောက်ကွယ်သွားပြီး 'အနာဂတ်' ဆိုတာ ရှိမလာနိုင်တော့ဘူး...”

“အဲဒီလိုသာ ဖြစ်ခဲ့ရင် မင်းတို့တွေ မရှိခဲ့ဖူးသလိုမျိုး ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်... ဘယ်သူကမှ မင်းတို့ကို မှတ်မိမှာ မဟုတ်ဘူး... မင်းတို့ မွေးဖွားတာ၊ ပထမဆုံး လမ်းလျှောက်တာ၊ ပထမဆုံး စကားပြောတာကနေ သေဆုံးတာအထိ ဘယ်သူမှ သတိရမှာ မဟုတ်ဘူး... အချိန်စီးဆင်းမှုထဲမှာ မင်းတို့ရဲ့ ဖြစ်တည်မှု အနှစ်သာရ အားလုံးကို ဆုံးရှုံးသွားလိမ့်မယ်..."

၎င်းမှာ သဘာဝတရား၏ စည်းမျဉ်းကို ချိုးဖောက်ခြင်းဖြစ်ရာ ထိုအကျိုးဆက်ကို ခုခံနိုင်သူ အလွန်ရှားပါးလှသည်။ သို့သော် အချိန်စွမ်းအင်များကို ၎င်းတို့၏ လောကီမျက်လုံး အတွင်းသို့ အနုစိတ် သန့်စင်ထည့်သွင်းထားသူများကမူ မှတ်ဉာဏ်အချို့ကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ဆဲပင်။

ထိုစဉ်က ဝေ့ဝူယင်သည် ၎င်းတို့၏ လောကီမျက်လုံးအတွင်းသို့ ထိုစွမ်းအင်များ ထည့်သွင်းပေးခဲ့ခြင်းကြောင့် အန္တရာယ်ကြီးမားသော ဖြစ်ရပ်မှာ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းပြီး ထူးခြားသည့် အတွေ့အကြုံတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ၎င်းတို့ မည်သည့်အရာကိုမှ အတိအကျ မပြောနိုင်သော်လည်း ၎င်းတို့၏ လောကီမျက်လုံးများမှာ မှတ်ဉာဏ်အချို့ ပျောက်ကွယ်မသွားစေရန် ခုခံနေသည်ကို ခံစားနေရသည်။ နာမည်တစ်ခုခု သို့မဟုတ် တစ်စုံတစ်ယောက်က ၎င်းတို့အား ချောင်းကြည့်နေသည်ဟု ခံစားခဲ့ရသော ထိုအော်ရာ၏ ခံစားချက်မျိုးကို ခုခံနေခြင်း ဖြစ်သည်။ မည်မျှပင် သေးငယ်စေကာမူ လောကကြီးမှ ပျောက်ကွယ်တော့မည့် တည်ရှိမှုတစ်ခု၏ သက်သေအထောက်အထားများသည် လက်တွေ့ဘဝမှ ဖယ်ရှားခြင်း ခံနေရသည်။

ချောင်စွေ့ဖုန်း၏ စိတ်ထဲမှာ လေးလံလာသည်။ တစ်နေရာရာမှာ သူမ သိကျွမ်းခဲ့ဖူးသော တစ်စုံတစ်ယောက်သည် အချိန်ကာလ၏ ဝိရောဓိ တစ်ခုအဖြစ် ဖျက်ထုတ်ခံလိုက်ရသည်ဟူသော အသိက လက်ခံရန် ခက်ခဲလှသည်။ သူမသည် မည်သူဖြစ်ကြောင်းကို သိနိုင်လောက်သော အဆင့်တွင် မရှိသေးပေ။

လူတိုင်း ဤနေရာတွင် ရှိနေသည်ကို သေချာအောင် ကြည့်ပြီးမှသာ၊ အထူးသဖြင့် ဝေ့ဝူယင် ကျောက်စိမ်းစားပွဲတွင် အပြုံးမပျက် ထိုင်နေသည်ကို မြင်ရမှသာ သူမ၏ ရင်ထဲမှာ အေးသွားတော့သည်။

ယွီစွန်းလီသည် သူမ၏ ပေါင်ပေါ်တွင် မျက်လုံးလေးမှိတ်ကာ အိပ်စက်နေသော ဒါကာရိုင်း ၏ အမည်းရောင် အမွေးအမှင်လေးများကို ပွတ်သပ်ပေးနေခဲ့၏။

"ရှင် ထင်လား...”

"သူ့ကိုပဲ အားလုံး လွှဲထားလိုက်ကြတာပေါ့"

ချောင်စွေ့ဖုန်းက ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ သူမသည် ဝေ့ဝူယင်ကို အကြွင်းမဲ့ ယုံကြည်ခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်၏။ ယွီစွန်းလီသည်လည်း ထိုနည်းတူပင် ခံစားနေရသည်။

ရှီနင်ကတော့ အလွန်ထူးချွန်ပြီး နာမည်ကျော်ကြားလှသော ပညာရှင်ကြီးတစ်ဦး အချိန်စီးဆင်းမှုထဲမှ ဖယ်ရှားခြင်း ခံလိုက်ရသည်ကို မသိရှိရှာချေ။ ရှီနင်သည် ထိုသူကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မသိလျှင်ပင် နာမည်အားဖြင့်မူ ဧကန်မုချ သိထားသူ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ ရှီနင်အား ထိုသူအကြောင်း မေးမြန်းလျှင်ပင် သူမအနေဖြင့် မည်သည့်အရာကိုမျှ မှတ်မိတော့မည် မဟုတ်ပေ။

သာမန်လူများအဖို့မူ ဤဖြစ်စဉ်မှာ အလွန်ပင် သဘာဝကျလှသည်။ ထိုသူတို့သည် တည်ရှိခဲ့သော်လည်း တစ်ခါမှ မတည်ရှိခဲ့ဖူးသကဲ့သို့ပင်။ သိရှိသူများအဖို့မူကား "အချိန်မြစ်ကြီး" ၏ ဝိရောဓိ ပြင်ဆင်ခြင် စွမ်းအားကို ကြည့်ကာ တုန်လှုပ်ချောက်ချားနေကြပြီး ၎င်း၏ နက်နဲလှသော တန်ခိုးအာဏာအပေါ် ဝိညာဉ်ထိတိုင်အောင် ပိုမိုရိုသေခန့်ညားနေကြတော့သည်။

"လောကရှန့်ထို အဆိပ်ပြောင်းပြန်"

ပြင်းထန်သော ဟစ်အော်သံတစ်ခုကြောင့် အားလုံး၏ အာရုံမှာ ကျောက်စိမ်းစားပွဲဆီသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ သေလုမတတ် ဖြူဖျော့နေသော ကောင်းဟိန်သည် သူ၏ ဥကို ကြောင်တောင်တောင်ဖြင့် ကိုင်ထားသည်။ ၎င်းမှာ ဗလာဖြစ်နေသော ဥတစ်လုံးသာ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ပုံစံမှာ လုံးဝ မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့နေသည့် ပုံစံပင်။

စုရီက ပြုံးလိုက်၏။ ကောင်းဟိန် တစ်ယောက် အကြောင်းမဲ့ သက်သက် စိတ်ပျက်အားငယ်နေခြင်း မဟုတ်ပေ။ သူ၏ စရိုက်မှာ မည်သို့ပင်ရှိစေကာမူ သူသည် အသက်နှစ်သောင်းအတွင်းမှာပင် အခြေခံအဆင့်မှ အထွတ်အထိပ် လောကရှန့်ထို အဂ္ဂိရတ် ပညာရှင်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သည့် "ကျင့်ကြံခြင်း နှလုံးသား" ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူ ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ သူ၏ မာနနှင့် ကလဲ့စားချေလိုစိတ်များကြောင့် ဖြစ်သော်လည်း အလွန်တရာ ထူးခြားသော စွမ်းဆောင်ချက် ဖြစ်သည်မှာ ငြင်းမရပေ။

လွန်ခဲ့သော မိနစ်အနည်းငယ်ကပင် သူသည် သူ၏ "ရှန့်ထို လက်စွပ်" အတွင်းရှိ ပစ္စည်းအားလုံးကို အလောတကြီး ထုတ်ယူရန် ကြိုးစားခဲ့သေးသည်။ အာကာသ တုန်ခါမှုများ ဖြစ်ပေါ်နေပြီး ပစ္စည်းများ ထွက်လာတော့မည့် အရိပ်အယောင်များ ပြနေသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ မည်သည့်အရာမျှ ထွက်မလာခဲ့ချေ။ ဤသည်ကို စားပွဲရှိ လူများက ထူးဆန်းစွာ စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ ကောင်းဟိန် ဘာတွေ ကစားနေသနည်း။

ခဏကြာပြီးနောက် ကောင်းဟိန်မှာ မျက်နှာပျက်ပျက်နှင့်ပင် "အဆိပ်ပြောင်းပြန် အဂ္ဂိရတ် မျိုးဆက်" ကို ပေးကမ်းရန် ကမ်းလှမ်းလာသည်။ ဤသည်မှာ အားလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေသော ထူးဆန်းသည့် ဖြစ်ရပ်ပင်။ တစ်ခုခုတော့ မှားနေချေပြီ။

တရားသူကြီးများ... အထူးသဖြင့် စွန်းကျားကျန့်သည် ဤကစားပွဲကို အမြင့်ဆုံးအဆင့်အထိ လေးစားသူဖြစ်သည်။ ကောင်းဟိန်မှာ ပုံမှန်မဟုတ်သော်လည်း သူ၏ တာဝန်ကို ဘက်လိုက်မှုကင်းစွာ ထမ်းဆောင်နေသည်။ ကောင်းဟိန်၏ အဂ္ဂိရတ် မျိုးဆက်ကို စစ်ဆေးလိုက်ရာ ၎င်းမှာ "လျှို့ဝှက်" အဆင့်၏ အထက်တန်းအဆင့်သို့ပင် မရောက်ရှိချေ။ ဆေးဖော်စပ်နည်း အားလုံးကို စုပေါင်းတွက်ချက်လျှင်ပင် တန်ဖိုးမှာ မပြောပလောက်ပေ။ ၎င်းတို့မှာ "သူတော်စင် နိုးထခြင်း ဆေးရည်" အနည်းငယ်၏ တန်ဖိုးနှင့်သာ ညီမျှသည်။

သူသည် အထွတ်အထိပ် လောကရှန့်ထို အဂ္ဂိရတ် ပညာရှင်အဖြစ် နာမည်ကျော်သော်လည်း ကိုယ်ပိုင် "လျှို့ဝှက်လောက" အဆင့် မျိုးဆက်တစ်ခု ဖန်တီးရန်မှာ အလွန်ခက်ခဲလှသည်။ ၎င်းမှာ အဂ္ဂိရတ် ကြယ်တာရာများကို သာလွန်သန့်စင် အဆင့်သို့ တက်လှမ်းစေနိုင်သည့် အကြီးမားဆုံးသော နည်းလမ်း ခုနစ်သွယ်ထဲမှ တစ်ခုပင် ဖြစ်၏။ သူသည် ထိုအဆင့်သို့ပင် မရောက်သေးချေ။

"ကျွန်မ သတိပေးပါရစေ လောကရှန့်ထို အဆိပ်ပြောင်းပြန်... ရှင် လောင်းကြေးထပ်ထားတဲ့ ပမာဏနဲ့ ညီမျှတဲ့ ပစ္စည်းကို လက်ရှိ ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ အရာတွေထဲကပဲ ပေးရမှာပါ... အဲဒါက လျှို့ဝှက် ကောင်းကင် အမတေ ကျောက်တုံး ၅၃ တုံး တန်ဖိုး ရှိပါတယ်... ရှင်ရဲ့ အဂ္ဂိရတ် မျိုးဆက်က ရှင့်ဆီမှာ အမြဲရှိနေတယ်လို့ သတ်မှတ်နိုင်ပေမယ့် စာလိပ်၊ စာအုပ် သို့မဟုတ် ကျမ်းစာအုပ် ကဲ့သို့သော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ သက်သေပြနိုင်တဲ့ အရာမျိုး မရှိရင်တော့ မလုံလောက်ပါဘူး"

မစ်ဆူလီနာက ကောင်းဟိန်၏ ထိတ်လန့်မှုကို ရိပ်မိကာ အသိပေးလိုက်သည်။ သူမ ပြောနေစဉ်မှာပင် နှလုံးသား တစ်ခုလုံးမှာ မိုးကြိုးသံများကဲ့သို့ ပြင်းထန်စွာ ခုန်နေသည်။ ဤအရာက တကယ်ပဲ ဖြစ်ပျက်နေသည်လား။

စုရီ နန်းတော် မျက်နှာကျက်ကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွား၏။

ဝေ့ဝူယင်ကို မတွက်ဘဲ လက်ရှိရှိနေသူများထဲတွင် စုရီ တစ်ဦးတည်းသာလျှင် ထိုအရာကို အာရုံခံနိုင်သည့် "ဝိညာဉ် အာရုံခံ" ကျင့်စဉ်ကို သုံးထားခြင်း ဖြစ်သည်။ အမှန်စင်စစ် အခြားတစ်ဦးလည်း ရှိသေးသည်။ ချင်ရင်ရင်၏ အသားအရေမှာ ကြက်သီးမွေးညင်းများ ထနေ၏။

တစ်ခုခု နိုးထလာနေချေပြီ။

***

All Chapters