← Chapters

အခန်း (၂၂၉၃-၂၂၉၄)

Vol. 164 Ch. 2293-2294

အခန်း (၂၂၉၃-၂၂၉၄)

Vol. 164 Ch. 2293-2294

အပိုင်း(၂၂၉၃)

စုရီ...

စုရီသည် အသက် ၆ နှစ်ထက် မပိုသော ကောင်လေးတစ်ဦးကို တွေ့ရှိလိုက်သည်။ သူ၏ လက်ဖဝါးများတွင် အသားမာများ တက်နေပြီး၊ ကိုယ်တိုင်ချုပ်ထားသော ဖိနပ်များကို စီးထားကာ ခြေထောက်များတွင်လည်း ဆူးပင်များကြောင့် ဖြစ်ပေါ်ထားသော အမာရွတ်များ ပြည့်နေသည်။

သူ၏ အဝတ်အစားများမှာ သန့်ရှင်းသော်လည်း အရည်အသွေး ညံ့ဖျင်းပြီး အရောင်ပင် အနည်းငယ် လွင့်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့မှာ သူကိုယ်တိုင် ချုပ်လုပ်ထားခြင်း မဟုတ်ဘဲ မိခင်တစ်ဦး၏ လက်ရာကဲ့သို့ သိမ်မွေ့သေချာစွာ ချုပ်လုပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် အကြိမ်ကြိမ် ပြန်လည် ပြုပြင်ထားသော ခြင်းတောင်းတစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ကာ ဆေးဘက်ဝင်အပင်များကို ခူးဆည်းနေသည်။ သူ၏ ဘေးတွင်မူ ခေါင်းကြီးကြီးနှင့် ခွေးလေးတစ်ကောင် ရှိနေပြီး၊ ပတ်တီးအသစ်ဖြင့် ကုသထားသော ခြေထောက်တစ်ဖက်ဖြင့် ထော့နဲ့ထော့နဲ့ လိုက်ပါရင်း ကောင်လေးကို ကာကွယ်ပေးနေသည်။

သူ့နောက်ကို လိုက်ကြည့်ရာတွင် အိပ်ရာတစ်ခုသာ ရှိသော တဲအိမ်လေးတစ်လုံးနှင့်တူသည့် နှိမ့်ပါးလှသော အိမ်လေးတစ်လုံးကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုနေရာတွင် ဖျားနာနေသော အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦး ရှိနေပြီး၊ အရောင်လွင့်နေသော စာအုပ်တစ်အုပ်ကို စိတ်ဝင်တစား ဖတ်ရှုနေသည်။ သူမ၏ မျက်ဝန်းများတွင် နွေးထွေးမှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။ သူမသည် ငွေကြေးနှင့် ကျန်းမာရေးတွင် ဆင်းရဲသော်လည်း မေတ္တာတရားတွင်မူ မဆင်းရဲပေ။

ကောင်လေး၏ အိတ်ကပ်ထဲတွင် ကြေးနီဒင်္ဂါးပြားလေးများ ထည့်ထားသည့် အိတ်ငယ်လေးတစ်အိတ် ရှိနေသည်။ ထိုဒင်္ဂါးများကို သေချာစွာ ထိန်းသိမ်းထားပြီး တန်ဖိုးထားပုံရသည်။ စုရီသည် လူတစ်ဦး၏ အတိတ်ဖြစ်ရပ်မှန်ကို ကြည့်ရှုနိုင်သည့် သူ၏ အခွင့်အရေးကိုးကြိမ်အနက် တစ်ကြိမ်ကို အသုံးပြုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ထိုကောင်လေးသည် မိခင်ကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ရင်း စာဖတ်တတ်ရန် ကြိုးစားနေသူဖြစ်ကြောင်း သူ သိရှိလိုက်ရသည်။ သူတို့သည် ရာသီဥတုအလိုက် ဖိနပ်များနှင့် စောင်များကို ရောင်းချကာ အသက်မွေးကြသည်။ သူ၏ အိတ်ကပ်ထဲမှ ငွေများမှာ သူစုဆောင်းထားသမျှ ဖြစ်သည်။ သူတို့ရွာတွင် ဆေးဝါးကောင်းများ ဖော်စပ်တတ်သည့် အိုမင်းသော ဆေးဆရာကြီးတစ်ဦးရှိပြီး၊ သူ၏ စုဆောင်းငွေမှာ ဆေးတစ်ပုလင်းစာပင် မပြည့်သဖြင့် ဆေးဘက်ဝင် အပင်စိမ်းများကို ကိုယ်တိုင်ရှာဖွေပေးခြင်းဖြင့် ဈေးလျှော့ပေးရန် သဘောတူညီမှု ရယူထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုတဲအိမ်လေးထဲမှ အမျိုးသမီးမှာ သူ၏ မိခင်အရင်း မဟုတ်ပေ။ သူသည် အသက်သုံးနှစ်အရွယ်ကပင် မိဘမဲ့ဖြစ်ခဲ့ရပြီး၊ ဤအမျိုးသမီးမှာ ကူးစက်ရောဂါတစ်ခု ခံစားရပြီးနောက် အများပြည်သူရှေ့တွင် အဓမ္မ အငြိမ်းစားပေးခံခဲ့ရသည့် ပြည့်တန်ဆာဟောင်းတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူတို့နှစ်ဦးမှာ အချင်းချင်းသာ အားကိုးစရာ ရှိကြသည်။ သူမက စာဖတ်ခြင်းကို ဝါသနာပါပြီး၊ သူကမူ ငတ်မွတ်မနေရစေရန် ကြိုးစားနေသူဖြစ်သည်။ သူ၏ခွေးလေးမှာလည်း မြွေကိုက်ခံရသဖြင့် ပိုင်ရှင်ဟောင်းက စွန့်ပစ်ထားခဲ့သည့် ခွေးလေး ဖြစ်သည်။ သူသည် အသက်နှစ်နှစ်အရွယ်တွင် ဖခင်ဖြစ်သူထံမှ သင်ယူခဲ့ဖူးသော အတတ်ပညာအချို့ဖြင့် ထိုခွေးလေး၏ အသက်ကို ကယ်တင်ခဲ့သည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ ခွေးလေးမှာ သူ့အနားမှ မခွာတော့ချေ။

စုရီသည် အချက်အလက်အချို့ကို တွက်ချက်ပြီးနောက် ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။ ဤကောင်လေးတွင် တိုက်ပွဲဝင်စိတ်ဓာတ်နှင့် စိတ်ဓာတ်ကြံ့ခိုင်မှု အခြေခံကောင်းများ ရှိသည်။ ထို့အပြင် ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် မွေးရာပါပါရမီမှာလည်း မဆိုးလှပေ။ သူသည် အင်ပါယာလူ့အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုဖြစ်သော စူရှီး ဘုရင့်နိုင်ငံ တွင် မွေးဖွားသူဖြစ်သည်။

အတွေ့အကြုံများစွာ ရှိခဲ့သော စုရီအတွက်မူ အကောင်းဆုံးသော ကျင့်ကြံခြင်းပါရမီဆိုသည်မှာ လူတစ်ဦး၏ ကျင့်ကြံခြင်း နှလုံးသား သာ ဖြစ်သည်ကို သူ သိရှိထားသည်။

ဤအချက်မှာ မည်သည့် ပဲ့တင်ထပ် ဝိညာဉ် အဆင့် ပညာရှင်မျှ ငြင်းပယ်၍မရသော အဓိက လိုအပ်ချက်ပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် ရွေးချယ်မှု ပြုလုပ်လိုက်တော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တရားသူကြီး သုံးဦး၏ ဝိညာဉ်အာရုံမှာ ထိုနေရာသို့ ဆင်းသက်လာသည်။ ၎င်းတို့သည် စုရီ၏ တစ်ကြိမ်တည်းသော တောင်းဆိုချက်ကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

"အမွေအနှစ် တစ်ခုကို ချက်ချင်း ရရှိစေချင်တယ် - မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းဓား ကျင့်စဉ် ကို စိတ်ဆန္ဒ အမှတ်အသား ဒါမှမဟုတ် ရတနာတစ်ခုကနေတစ်ဆင့် ပေးအပ်ပါဦး... အစပိုင်းမှာ ရုန်းကန်ရမှု မရှိစေဘဲ အဆင့်လိုက် ပေးအပ်မှု ဖြစ်ရမယ်"

တရားသူကြီး သုံးဦးစလုံး ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။ ရှန့်လျိုက လက်သန်းထက် မကြီးသော ဓားနက်လေးတစ်စင်းကို ဖန်တီးကာ ဆေးဘက်ဝင် အပင်များအနီးရှိ ပျော့ပျောင်းသော မြေကြီးထဲတွင် မြှုပ်နှံပေးလိုက်သည်။ ၎င်းသည် နေရောင်အောက်တွင် တောက်ပနေပြီး ကောင်လေး၏ မြင်ကွင်းအတွင်း တည့်တည့်တွင် ရှိနေသည်။ ဓားငယ်လေးတွင် ဝိညာဉ်ရုပ်ပုံ မပါဝင်သော်လည်း တံခါးလေးချပ်ဖြင့် ပိုင်းခြားထားသော ဝိညာဉ် အာကာသ တစ်ခု ပါရှိသည်။

ပထမတံခါးမှာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အဆင့် အတွက် အမွေအနှစ်များကို ပေးအပ်မည်ဖြစ်ပြီး၊ သူ ချီပျစ်ခဲခြင်း အဆင့် သို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ ဒုတိယတံခါး ပွင့်လာမည်ဖြစ်သည်။ ထိုအခါ ချီဖန်တီးခြင်း၊ ပြင်ပစီးဆင်းခြင်း နှင့် ဒြပ်စင် မွေးဖွားခြင်း စသည့် အနိမ့်ပိုင်းအဆင့် ကျင့်စဉ်များကို ဖော်ထုတ်ပေးမည် ဖြစ်သည်။

ဤသို့ဖြင့် နောက်ဆုံးတံခါး ရောက်သည့်တိုင်အောင် အဆင့်လိုက် ဖော်ပြပေးသွားမည်ဖြစ်ပြီး၊ ကြယ်တာရာ အမြုတေ အဆင့်သို့ တက်လှမ်းမည့် နည်းလမ်းကိုလည်း ထည့်သွင်းထားသည်။ ဤသည်မှာ အဆင့်လိုက် ပေးအပ်မှု ၏ အဓိပ္ပာယ်ပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ရွေးချယ်ခံ အား တစ်ကြိမ်လျှင် ခြေတစ်လှမ်းချင်းစီ လှမ်းစေခြင်း ဖြစ်သည်။ စုရီသည် လမ်းညွှန်ပေးမည့် ဝိညာဉ်အသွင်ကို မတောင်းဆိုခဲ့ပေ။ ဤရွေးချယ်မှုအပေါ် သူ ကျေနပ်သွားပြီးနောက် နောက်ထပ် ရွေးချယ်ခံ တစ်ဦးကို ထပ်မံ ရှာဖွေပါတော့သည်။

...

အမြင့်ချင်း တူညီပြီး နွားချိုနှစ်ခုနှင့် ဆင်တူသော ထင်ထင်ရှားရှား ကွေးညွှတ်နေသည့် တောင်ထိပ်နှစ်ခုရှိသည့် တောင်တန်းတစ်ခုအတွင်း၌၊ ရှေးဟောင်းနွားမျိုးနွယ်ဝင် ကမ္ဘာဦးသားရဲ တစ်ကောင်ကို ကိုးကွယ်သည့် မျိုးနွယ်စုတစ်ခု ရှိနေသည်။ ထိုမျိုးနွယ်စုကို အိမ်နီးချင်းများက နွေဦး မျိုးနွယ်စုဟု ခေါ်ဝေါ်ကြပြီး၊ နူးညံ့သိမ်မွေ့ကာ ငြိမ်းချမ်းသူများဖြစ်ကြသဖြင့် လုယက်ခြင်း သို့မဟုတ် စစ်မက်ဖြစ်ပွားခြင်းကဲ့သို့သော အကြမ်းဖက်မှုများကို လုပ်ဆောင်လေ့ မရှိကြချေ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ၎င်းတို့၏ အုပ်ထိန်းသူသားရဲ ဂေါ့ဂ် သည်လည်း မိမိ၏ အေးချမ်းမှုကို မနှောင့်ယှက်သရွေ့ ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် သက်ရှိအားလုံးကို ကာကွယ်ပေးထားသည့် နူးညံ့သော သားရဲကြီးဖြစ်သည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းငါးရာအတွင်း နွေဦးမျိုးနွယ်စုသည် ဂေါ့ဂ်နှင့် ရင်းနှီးသော ဆက်ဆံရေးကို တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့ပြီး၊ သားရဲကြီးကလည်း ၎င်းတို့၏ တည်ရှိမှုကို အသိအမှတ်ပြုကာ ကြီးမားသော အရာဝတ္ထုများကို ရွှေ့ပြောင်းပေးခြင်းကဲ့သို့သော အလုပ်များကို ကူညီလုပ်ဆောင်ပေးလေ့ရှိသည်။

ဤတောင်တန်းရှိ မျိုးနွယ်စုအတွင်း၌ ရည်မှန်းချက်ကြီးမားပြီး သန်မာသော ခန္ဓာကိုယ်ရှိသည့် အသက် ၁၅ နှစ်အရွယ် လူငယ်တစ်ဦး ရှိနေသည်။ သူသည် ချိုကဲ့သို့သော တောင်ထိပ်များပေါ်သို့ တက်ရသည်ကို နှစ်သက်ပြီး၊ အထက်ရှိ တောက်ပသော ကြယ်စင်တန်းများအောက်တွင် သူ၏ အသားညိုညိုကို အလင်းပေးကာ လေညင်းများကို ခံစားရသည်ကို မြတ်နိုးသူဖြစ်သည်။

ယခုအခါတွင်မူ သူသည် တောင်ထိပ်၏ အစွန်းဆုံးတွင် ရပ်လျက်၊ လက်မောင်းများကို ကျယ်ပြန့်စွာ ဆန့်ထုတ်ကာ မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားရင်း အချိန်ရပ်တန့်နေသည့် အခြေအနေတွင် အေးခဲနေသည်။ သူ၏ ရှုပ်ပွနေသော ဆံပင်နက်များကို လေညင်းက တိုက်ခတ်နေပြီး သူ၏ နှလုံးသားထဲမှ ကြည်နူးပီတိဖြစ်မှုကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သိသာလှပေသည်။

ထျန်းရှီယာ၏ ဝိညာဉ်အာရုံသည် ဤနေရာသို့ ဆင်းသက်လာပြီး ခေတ္တမျှ ဝဲပျံနေသည်။ အစပိုင်းတွင် စူးစမ်းလိုစိတ်၊ ထို့နောက် စိတ်ဝင်စားမှု၊ ထို့နောက်တွင်မူ သူ၏ အတွင်းပိုင်းကို ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ စစ်ဆေးကြည့်သောအခါ အံ့အားသင့်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဤလူငယ်တွင် မွေးရာပါ ပါရမီနှစ်မျိုးရှိနေသည် - ခန္ဓာကိုယ် နှင့် စိတ်ဝိညာဉ် တို့ ဖြစ်သည်။ ခန္ဓာကိုယ်ပါရမီမှာ မြေကြီးနှင့် ဆင်တူပြီး စိတ်ဝိညာဉ်မှာမူ အတိုင်းအဆမဲ့သော လေနှင့်တူသည့် ဂုဏ်သတ္တိများ ရှိနေသည်။ ဤနှစ်မျိုးမှာ အချင်းချင်း အားဖြည့်ပေးကာ သန်မာသော ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဖျတ်လတ်သော ဉာဏ်ရည်ကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

အလွန်ပင် ပြည့်စုံသော လျာထားသူ တစ်ဦးပင် ဖြစ်သည်။

သူမ သူ့ကို ရွေးချယ်လိုက်ပါတော့သည်။

...

ပိုင်ယိုဘုရင့်နိုင်ငံ...

မွှေးရနံ့များ သင်းပျံ့နေပြီး ကာမဂုဏ်ခံစားမှုဆိုင်ရာ ပစ္စည်းကိရိယာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကာ နွေးထွေးသော အပြင်အဆင်ရှိသည့် အခန်းတစ်ခုအတွင်း၌၊ သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးသည် ကုတင်အစွန်းရှိ သူ၏ အညိုရောင်အိတ်ထဲသို့ လက်နှိုက်ကာ ဒင်္ဂါးပြားအိတ်ကို ထုတ်ယူရန် ပြင်နေပုံရသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ ဝေဝါးထိုင်းမှိုင်းနေပြီး လည်ပင်းရှိ သွေးကြောများမှာ အနည်းငယ် ဖောင်းကြွနေသည်။ အကယ်၍ ဆေးဆရာတစ်ဦးသာ ရှိနေပါက ဤအမျိုးသားမှာ အဆိပ်မိနေကြောင်း သိရှိနိုင်ပေလိမ့်မည်။

သူ၏ နောက်ကွယ်တွင်မူ ညဖျော်ဖြေရေးမယ် တစ်ဦးမှာ အေးခဲနေသည်။ သူမသည် လှပသော်လည်း လိမ်းခြယ်ထားသော နှုတ်ခမ်းနီနှင့် အလှပြင်ပစ္စည်းများက သူမအား အခြားသူများကို ဖျော်ဖြေသည့် အတတ်ပညာတွင် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးအဖြစ် ထူးခြားစွာ ဖုံးကွယ်ပေးထားသည်။ အကယ်၍ သူမသာ အလှပြင်မှုများကို ဖယ်ရှားပြီး သာမန်လမ်းမပေါ်တွင် လျှောက်လှမ်းမည်ဆိုပါက သေချာစွာ မကြည့်ဘဲနှင့် သူမ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို ခွဲခြားရန် ခဲယဉ်းပေလိမ့်မည်။

သူမ၏ မျက်ဝန်းများမှာ တည်ငြိမ်လွန်းသဖြင့် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်စရာကောင်းသော်လည်း၊ လက်ထဲတွင် ထက်မြက်သော မြှောင်ဓားတစ်စင်းကို ကိုင်ဆောင်ကာ ထိုအမျိုးသား၏ လည်ပင်းသို့ အားကုန်လွှဲ၍ ထိုးစိုက်ရန် ပြင်နေစဉ်တွင် ငြိမ်သက်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ဖြာထွက်နေသည်။ အကယ်၍ ထိုးစိုက်မိပါက အမျိုးသား၏ လည်ပင်းသွေးကြောပြတ်တောက်သွားမည်ဖြစ်ပြီး လေပြွန်လည်း ပေါက်ထွက်သွားပေလိမ့်မည်။ သွေးထွက်လွန်၍ မသေဆုံးမီ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်သွေးများဖြင့်ပင် အသက်ရှူကျပ် သေဆုံးသွားပေလိမ့်မည်။

ချင်ရင်ရင်၏ ဝိညာဉ်အာရုံမှာ ဤအခိုက်အတန့်သို့ ဆင်းသက်လာသည်။ မိမိ၏ သေခြင်းတရားကို မသိရှိဘဲ သူခက်ခဲစွာ ရှာဖွေထားသော ငွေကြေးအနည်းငယ်နှင့် အလဲအလှယ်လုပ်ကာ ပျော်ရွှင်စရာအချိန်ကို မျှော်လင့်နေသော ကံဆိုးမည့် ပစ်မှတ်နှင့်၊ သူ့ကို မြှူဆွယ်ကာ ဤညဘက် လှုပ်ရှားမှုများအတွင်း သတ်ဖြတ်ရန် ငှားရမ်းခံထားရသည့် လှပသော လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူမလေး။

သူမသည် ထိုမိန်းကလေးကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။

***

အပိုင်း(၂၂၉၄)

ဟုန်လီဘုရင့်နိုင်ငံ...

အသက် ၁၄ နှစ်အရွယ် မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦးမှာ ရေကန်ဘေးတွင် စူပုပ်ပုပ်ဖြင့် ထိုင်နေပြီး၊ သစ်သားချောင်းလေးတစ်ခုကို အသုံးပြုကာ ငေးငေးငိုင်ငိုင်ဖြင့် ရေကို ထိုးဆွနေသည်။ သူမသည် နုနယ်သော အသားအရေနှင့် သန့်ရှင်းစင်ကြယ်သော အဝတ်အစားများကို ပိုင်ဆိုင်ထား၏။ အသက်ကြီးသော အစေခံအမျိုးသမီးတစ်ဦးက သူမ ဘေးကင်းစေရန်နှင့် လိုအပ်ချက်များ ပြည့်စုံစေရန် အဝေးမှနေ၍ ဂရုတစိုက် စောင့်ကြည့်ပေးနေသည်။ ရုပ်ရည်သွင်ပြင်အရ သူမသည် နိုင်ငံတော်ကို တုန်လှုပ်စေမည့် အလှပိုင်ရှင် တစ်ဦး ဖြစ်လာမည်မှာ ထင်ရှားလှပေသည်။

သူမ၏ ခါးတွင် ဆွဲထားသော အဆောင်လက်ဖွဲ့နှင့် အဝတ်အစားပေါ်တွင် ထိုးထားသော ပန်းချီကားချပ်များအရ သူမမှာ မြင့်မြတ်သော မျိုးနွယ်စုမှ ဖြစ်ကြောင်း သိနိုင်သည်။ လှပသော သွားများနှင့် သပ်ရပ်သော ဆံပင်ပုံစံကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဤမိန်းကလေးမှာ မွေးဖွားကတည်းက ခက်ခဲမှု အနည်းငယ်မျှသာ ကြုံတွေ့ခဲ့ရကြောင်း သိနိုင်သော်လည်း၊ သူမ၏ ငေးငိုင်နေသော အမူအရာက လှည့်လည်ကြည့်ရှုနေသော ဝိညာဉ်အာရုံ၏ စူးစမ်းလိုစိတ်ကို နှိုးဆွပေးခဲ့သည်။

ယွီပေါင်ယွဲ့သည် စူးစမ်းလိုစိတ်ကြောင့် လောကီမျက်လုံး ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။ ဤမိန်းကလေးမှာ အခြားသော တော်ဝင် မျိုးနွယ်စုတစ်ခုမှ ပါရမီမရှိဘဲ အသုံးမကျဟု သတင်းကြီးသည့် လူငယ်တစ်ဦးနှင့် လက်ထပ်ရန် စေ့စပ်ကြောင်းလမ်းထားခြင်းကို သိရှိသွားရသဖြင့် ငေးငိုင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

သူမသည် အခြားသူတစ်ဦးအပေါ်တွင် သဘာဝအလျောက် ချစ်မြတ်နိုးစိတ် ရှိနေခဲ့သဖြင့် သူမ၏ အနာဂတ် ပျော်ရွှင်မှုကို မိဘများနှင့် ဘိုးဘွားများက ဆုံးဖြတ်ခြင်းအပေါ် လက်ခံရန် ဝန်လေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမ၏ လက်ရှိအချစ်မှာ ငယ်ရွယ်နုပျိုမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် ခေတ္တခဏတာ စိတ်ကူးယဉ်မှုသာ ဖြစ်နိုင်သော်လည်း၊ သူမ၏ အိမ်ထောင်ရေးကို သူမကိုယ်တိုင် မဆုံးဖြတ်နိုင်ခြင်းမှာ အမှန်တရားပင်။ အကယ်၍ သူမတွင်သာ ကျင့်ကြံခြင်း ပါရမီ ရှိခဲ့ပါက၊ သူမ၏ အစ်မကြီးကဲ့သို့ မည်သည့်ချုပ်နှောင်မှုမှမရှိဘဲ လွတ်လပ်စွာဖြင့် သူမ၏ အနာဂတ်ကို ရွေးချယ်နိုင်ကာ ကမ္ဘာကြီးကို စူးစမ်းပြီး သူမချစ်သောသူကို ချစ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

"အကယ်၍..."

ယွီပေါင်ယွဲ့၏ စိတ်နှလုံးမှာ လှုပ်ရှားသွားခဲ့သည်။ သူမသည် ပါဝင်ပတ်သက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ထို့အပြင် မိန်းကလေး၏ အတိတ်ဖြစ်ရပ်မှန်ကို စစ်ဆေးကြည့်သောအခါ၊ သူမ၏ မိဘများသည် မိသားစုချင်း ချိတ်ဆက်ရန်အတွက် သူမ၏ ကျင့်ကြံခြင်းပါရမီကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့ကြောင်း သိရှိလိုက်ရသည်။ သူမ၏ အစ်မကြီးကဲ့သို့ လွတ်လပ်သွားမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် သူမအား ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းစအားလုံးမှ ဖြတ်တောက်ကာ အမြဲတမ်း စောင့်ကြည့်နေခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ အနည်းငယ် အစွန်းရောက်လှသည်။ သို့သော် မိဘများ၏ စိတ်ထဲတွင်မူ မိသားစု၏ အနာဂတ်အတွက် အကောင်းဆုံး ဆုံးဖြတ်ချက်ဟု ယူဆထားကြသည်။ ထိုလူငယ်မှာ အသုံးမကျဘဲ မိဘများ ကွယ်လွန်သွားပြီဟု ယူဆရသော်လည်း၊ သူ၏ မျိုးရိုးမှ ရရှိထားသော လုပ်ငန်းများကို သိမ်းယူလိုက်ပါက မြို့တော်တွင် ပိုမိုချမ်းသာလာပြီး အရှိန်အဝါ ကြီးမားလာမည်ဟု တွေးတောထားကြသည်။

ယွီပေါင်ယွဲ့သည် ထိုမိန်းကလေးကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။

....

ဟုန်လီ ဘုရင့်နိုင်ငံ...

မဟာ ပုရောဟိတ် အမှောင်လှိုင်း၏ ဝိညာဉ်အာရုံမှာ အသက် ၁၇ နှစ်အရွယ် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး နေတတ်သော လူငယ်တစ်ဦးအပေါ်တွင် ရောက်ရှိနေသည်။ ထိုလူငယ်မှာ သစ်ပင်၏ ကိုင်းဖျားကြီးတစ်ခုပေါ်တွင် အိမ်စေအဘိုးကြီး တစ်ဦး၏ အကြည့်မှ လွတ်အောင် ခိုအောင်းနေသည်။

ထိုအိမ်စေမှာ လူငယ်ရှိနေသည်ကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လျစ်လျူရှုကာ လိုက်လံရှာဖွေနေဟန် ဆောင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် ကျင့်ကြံသူ မဟုတ်ဟန် ဆောင်နေသော်လည်း၊ အမှန်စင်စစ်တွင် ချီပျစ်ခဲခြင်း အဆင့်ခြောက် ရှိသော မှားသောအမှန် အဆင့် ပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး မြို့တော်ရှိ အသန်မာဆုံးသော ကျင့်ကြံသူများထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်နေပေသည်။

အိမ်စေမှာ နှစ်ရှည်လများ တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့မှုကြောင့် ကျင့်ကြံခြင်း အခြေခံတွင် ထိခိုက်မှုအချို့ ရှိနေကာ အသက်အရွယ်ကြောင့် ယခင်ကကဲ့သို့ ခွန်အား မရှိတော့သော်လည်း သူ၏ သက်တမ်းမှာ ဆယ်စုနှစ်အနည်းငယ်မျှ ကျန်ရှိနေသေးသည်။

ထိုလူငယ်သည် ဆုတ်ယုတ်ပျက်စီးနေသော တော်ဝင်မျိုးနွယ်စုမှ ဖြစ်သည်။ သူ၏မိဘများသည် ပြီးခဲ့သည့် စစ်ပွဲကြီးအတွင်း အကျိုးပြုခဲ့မှုကြောင့် နယ်စားဂုဏ်ထူးဆောင်ဘွဲ့ကို ဆက်ခံရရှိခဲ့ကြပြီး သူသည်လည်း ထိုဂုဏ်သိက္ခာ၏ အရိပ်အာဝါသအောက်တွင် ကြီးပြင်းခဲ့ရသည်။ ထို့နောက်... မိဘများ ပျောက်ဆုံးသွားသောအခါ သူသည် မိဘများ စေ့စပ်ပေးခဲ့သည့် အိမ်ထောင်ရေးကတိကဝတ်တစ်ခုနှင့်အတူ တစ်ဦးတည်း ကျန်ရစ်ခဲ့ရခြင်းဖြစ်သည်။

တစ်ဦးတည်းသော သားဖြစ်သည့်အတွက် သူ၏ပခုံးပေါ်တွင် တာဝန်ဝတ္တရားများစွာ ရှိနေသော်လည်း၊ လွန်ခဲ့သော ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော်ကပင် သူ၏မိဘများ အောင်မြင်စွာ တည်ထောင်ခဲ့သည့် မိသားစုစီးပွားရေးလုပ်ငန်းများကို မျက်စိကျနေသည့် ဝိညဉ်ဆိုးများစွာ ရှိနေသည်။ ထို့အပြင် သူ၏ သွေးကြောများမှာ ပိတ်ဆို့နေသဖြင့် စွမ်းအင်စုပ်ယူရန် အလွန်ခက်ခဲကြောင်း အကဲဖြတ်ခံထားရရာ၊ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်ကို မလျှောက်လှမ်းနိုင်သည့် မသန်စွမ်းတစ်ဦးနှင့် မခြား ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ဤအချက်ကြောင့်ပင် သူ၏ ယခင်စေ့စပ်ထားသူမှာ သူမ၏ နောက်ခံအရှိန်အဝါကို အသုံးချကာ စေ့စပ်ကြောင်းလမ်းမှုကို ဖျက်သိမ်းခဲ့သည်။ သူမသည် ဘုရားသခင်ကဲ့သို့ စွမ်းအားများရှိသည်ဟု ဆိုရမည့် မှားသောအမှန်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးရှိရာ ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခုတွင် တပည့်ဖြစ်သွားခဲ့ပြီးနောက်၊ အလွန်အမင်း အရှက်ရဖွယ်ကောင်းသော တွေ့ဆုံမှုတစ်ခုအပြီးတွင် ထိုစာချုပ်မှာ ပျက်ပြယ်သွားခဲ့ရသည်။

သို့သော် သူသည် ထိုတာဝန်ဝတ္တရားများမှ လွတ်မြောက်ပြီဟု ထင်မှတ်နေချိန်တွင် စာချုပ်မှာ ပျက်ပြယ်မသွားဘဲ ထိုအိမ်တော်၏ ညီမငယ်ထံသို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ၎င်းမှာလည်း ပြဿနာမရှိပေ။ သူ၏ မိဘများ၏ ဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်သရွေ့ သူသည် အနည်းငယ်မျှ စိတ်မရှိခဲ့ချေ။

မဟာ ပုရောဟိတ် အမှောင်လှိုင်းသည် ထိုကောင်လေး၏ ကံကြမ္မာကို သိရှိရန် သူ၏ လောကီမျက်လုံးကို အသုံးပြုရန်ပင် မလိုခဲ့ချေ။ ကောင်းကင်တာအို နှင့် သူ၏ ဆက်နွှယ်မှုကပင် လုံလောက်နေပြီဖြစ်သည်။

စိတ်ဝင်စားစရာမှာ ထိုအစ်မအကြီးဆုံး၏ ဆရာဖြစ်သူသည် နောက်နောင်တွင် ကလဲ့စားချေမည့် အခွင့်အရေးကို အမြစ်ဖြတ်ရန်အတွက် လူငယ်အား မိမိကိုယ်ကိုယ် သေကြောင်းကြံစည်ဟန် ဖန်တီးကာ သတ်ဖြတ်ရန် ကြိုးပမ်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ့ကို အရိပ်ထဲမှ ကာကွယ်ပေးနေသည့် အိမ်စေအဘိုးနှင့် ထိုဆရာဖြစ်သူတို့သည် မြို့တော်အတွင်း၌ တိုက်ပွဲကြီးတစ်ခု ဆင်နွှဲခဲ့ကြဖူးသည်။

လူငယ်လေး၏ မိဘများ၏ ကံကြမ္မာနှင့် ပတ်သက်၍မူ သူတို့သည် ဘုရင်ကြီး၏ လျှို့ဝှက်တာဝန်တစ်ခုဖြင့် စေလွှတ်ခြင်း ခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

မဟာ ပုရောဟိတ် အမှောင်လှိုင်းက ထိုလူငယ်ကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။

...

ဝေဝူယင်သည် ကျောက်စိမ်းစားပွဲဝိုင်း အလယ်ရှိ စင်မြင့်ကမ္ဘာလုံးကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

‘ဒါက နည်းနည်းတော့ မတရားသလို...’

ဝေဝူယင်က သူ ကျပန်း ရရှိထားသော ကတ်သုံးကတ်ကို ကြည့်ရင်း တွေးလိုက်မိသည်။ သူသည် ထိုကတ်များကို အနည်းငယ်မျှ မပြင်ဆင်ခဲ့ပေ။ အထူးသဖြင့် လျှို့ဝှက် စာချုပ် များက ထိုသို့လုပ်ဆောင်ခြင်းကို တားမြစ်ထားပြီး သူ၏ စာချုပ်မှာလည်း အောက်ခြေအတိုင်း ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

၁။ ကောင်းကင်အဆင့် အဂ္ဂိရတ်ကောင်းချီး၊ အခြေခံ - ရွေးချယ်ခံတစ်ဦးအား ထိုကမ္ဘာ၏ အမြင့်ဆုံး ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် [လက်ရှိ- လောကပင်လယ် အဆင့်၊ ကောင်းချီးကန့်သတ်ချက်- သတ္တမအဆင့်] နှင့် ညီမျှသော အဂ္ဂိရတ်ပစ္စည်း ခုနစ်မျိုးကို ပေးအပ်သည်။ ၎င်းတို့မှာ အခြေခံ အမျိုးအစား ပစ္စည်းများ ဖြစ်ရမည်။

၂။ ကောင်းကင်အဆင့် လမ်းညွှန်တာအို၊ ဆင်းသက်ခြင်း - ငါးနှစ် ကြာအောင် သင်၏ ရွေးချယ်ခံကို ဝိညာဉ်ခန္ဓာ အဖြစ် လမ်းညွှန်ပေးနိုင်သည်။ သတ်မှတ်ထားသော အချိန်ကန့်သတ်ချက် သုံးနှစ်အတွင်း ထိုဝိညာဉ်ခန္ဓာကို စတေးခြင်းဖြင့် မြေကြီးအဆင့် သက်ရှိကတ်တစ်ကတ်ကို ရယူနိုင်သည်။

၃။ မြေကြီးအဆင့် အကူအညီပေးသောသက်ရှိ၊ လျှို့ဝှက် - မိမိနှစ်သက်ရာ ရွေးချယ်ခံတစ်ဦးကို အမှတ်အသား ပြုလုပ်နိုင်သည်။ သေလုမျောပါး ဖြစ်ချိန်တွင် ဤကတ်သည် ၎င်းတို့၏ အသက်နှင့် ကျင့်ကြံခြင်းအခြေခံကို ကာကွယ်ပေးမည်ဖြစ်ပြီး အမြဲတမ်း မသန်စွမ်းဖြစ်သွားခြင်းမှ တားဆီးပေးမည်။ ဤအာနိသင်ကို ပယ်ဖျက်နိုင်သော်လည်း ၎င်း၏ အာနိသင် မစတင်မီတွင်သာ ပြုလုပ်နိုင်သည်။

"..."

ဝေဝူယင်သည် သူ၏ အပြစ်သား သွေးမျိုးဆက် တက်တူးကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် အင်ပီရီယန် တစ်ဦးဖြစ်ရာ သူရရှိမည့် ကတ်များသည် အံ့ဩစရာကောင်းနေမည်မှာ ထင်ရှားသော်လည်း၊ ဤသည်မှာ မတရားလွန်းလှသည်။ ကတ်ပေါင်း သောင်းနှင့်ချီ ရှိသည့်အနက် ကစားသမားအားလုံးထဲတွင် တစ်ကြိမ်လျှင် တစ်ကတ်သာ ထွက်ပေါ်နိုင်သည့် ကောင်းကင်အဆင့် ကတ်နှစ်ကတ်ကို သူက ရရှိထားခြင်း ဖြစ်သည်။

‘ရပါတယ်လေ... ဒါက မျှော်လင့်ထားပြီးသားပါပဲ...’

ဝေဝူယင်သည် သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံကို ဖီဆန်နဂါး တိုက်ကြီး အတွင်းသို့ စေလွှတ်လိုက်ရာ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဆွဲငင်မှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် အသာတကြည်ပင် ထိုနောက်သို့ လိုက်ပါသွားရာ ကိုယ်ဝန်ကိုးလရှိသော အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦးထံသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ သူမသည် မြင်းစီးကျင့်ကြံသူများ၏ လိုက်လံဖမ်းဆီးမှုကို ခံနေရပြီး တောအုပ်အတွင်း အားကုန်ပြေးလွှားနေရသည်။ သူမ၏ အမူအရာမှာ ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် နာကျင်မှုများ ပြည့်နှက်နေသော်လည်း မလျှော့သော ဇွဲလုံ့လ ရှိနေသည်။ ရွှံ့နွံများ ပေကျံနေကာ ခြေဗလာဖြင့်၊ စုတ်ပြဲနေသော အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထားရသော်လည်း သူမသည် ငိုကြွေးခြင်း သို့မဟုတ် လက်နက်ချခြင်း လုံးဝမရှိချေ။

ထိုအရာက သူ ဆွဲခေါ်ခံရသည့် နေရာပင်။

‘ဒါက အဆင်ပြေတယ်...’

ဝေဝူယင်သည် ဆင်းသက်ပြီး ပထမတစ်စက္ကန့်အတွင်းမှာပင် သူ၏ ရွေးချယ်မှုကို ပြုလုပ်လိုက်ပါတော့သည်။

...

"ရွေးချယ်ခံ ရွေးချယ်မှုအဆင့် ပြီးဆုံးပါပြီ... တကယ်လို့ သင်တို့ဟာ ရွေးချယ်ခံ သုံးဦးစလုံးကို မရွေးချယ်ရသေးဘူးဆိုရင်တော့ နောက်ထပ် စင်မြင့်ကမ္ဘာရဲ့ တစ်နှစ်တာကာလ ကုန်ဆုံးပြီးမှသာ ရွေးချယ်ခွင့် ရပါတော့မယ်"

စွန်းကျားကျန့်က ကစားသမားများနှင့် ပရိသတ်များကို တင်းမာသောအသံဖြင့် အသိပေးလိုက်သည်။

ကစားသမား ခြောက်ဦးသည် လွန်ခဲ့သော သုံးနာရီလုံးလုံး ဖီဆန်နဂါး တိုက်ကြီး တစ်ခုလုံးကို သူတို့၏ ဝိညာဉ်အာရုံများဖြင့် လှည့်လည်ကြည့်ရှုကာ အလားအလာရှိသူများကို ရှာဖွေခဲ့ကြသည်။ ယွီပေါင်ယွဲ့နှင့် မဟာ ပုရောဟိတ် အမှောင်လှိုင်းတို့မှလွဲ၍ ကျန်သူများ၏ ဝိညာဉ်အာရုံများမှာ ထိတွေ့မိခြင်း မရှိကြချေ။ ထိုထိတွေ့မှုမှာလည်း ခေတ္တမျှသာ ဖြစ်သဖြင့် သူတို့သည် နယ်မြေတစ်ခုတည်းမှ လူကို ရွေးချယ်ခဲ့သလားဆိုသည်မှာ သိရန် ခဲယဉ်းသည်။ သို့သော် ကစားသမားများမှာမူ အစပိုင်းတွင်သာ မသိနားမလည် ဖြစ်နေခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့၏ ဝိညာဉ်အာရုံများကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီးနောက် ယွီပေါင်ယွဲ့၏ အမူအရာမှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွား၏။ သူမသည် အတွေးနှင့် ခံစားချက်များကို လုံးဝထုတ်မပြသော မဟာ ပုရောဟိတ် အမှောင်လှိုင်းကို အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်စွာ လှမ်းကြည့်လိုက်တော့သည်။

***

All Chapters