အခန်း (၅၅-၅၆)

အခန်း (၅၅) - ရန်စန်းနျန်၏ အတိတ်

ရန်စန်းနျန်က မထွက်ခွာမီ နောက်ဆုံး သတိပေးစကား ပြောရန် မမေ့ဘဲ ကူချူတုန်း နောက်မှ မီးဖိုချောင်ထဲသို့ လိုက်ဝင်သွားရင်း ပြောလိုက်၏။

"သခင်လေး ကူ... ရှင့်ရဲ့ စေတနာကိုတော့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မအတွက်တော့ သစ်သားပန်းပု မထွင်းပေးပါနဲ့... တကယ် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်နော်"

ကူမော့က အကူအညီမဲ့စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

ခန့်ညားထည်ဝါလှသော "ဓားပျံရှောင်လီ" ပင်လျှင် အထင်သေးခြင်း ခံနေရလေသည်။

သူက သစ်သားပန်းပုကို အသာအယာ ကိုင်တွယ်ကြည့်ပြီးနောက် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကုတ်ကာ တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်၏။

"တကယ်ပဲ အဲ့ဒီလောက် ရုပ်ဆိုးနေလို့လား"

တကယ်တော့ သူသည် လီရွှင်ဟွမ်း ကို အတုယူကာ ဓားမြှောင်ပျံဖြင့် ပုံတူပန်းပုများ ထွင်းထုနေခြင်း ဖြစ်သည်။ လီရွှင်ဟွမ်းသည် လွမ်းဆွတ်တမ်းတမှုကြောင့် သူသတိရသောသူများ၏ ပုံတူများကို ဓားမြှောင်ပျံဖြင့် ထွင်းထုလေ့ရှိသော်လည်း ၎င်းမှာ သူ၏ ဓားစွမ်းရည်ကို သွေးသင်ပေးသည့် နည်းလမ်းတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ငြင်းဆို၍ မရပေ။

အထူးသဖြင့် ပုံတူပန်းပုများ ထွင်းထုရာတွင် အပြင်ပန်းအသွင်အပြင်နှင့် အဝတ်အစားများကိုသာမက ဇာတ်ကောင်၏ မျက်နှာအမူအရာအပေါ်တွင်ပါ အာရုံစိုက်ရန် လိုအပ်သည်။ အသက်ဝင်နေစေရန်အတွက် အလွန် သေချာပြီး အသေးစိတ်ကျရန် လိုအပ်ကာ ထောင့်တစ်ဖက်မှ ကြည့်လျှင် ပျော်ရွှင်နေပုံပေါ်ပြီး၊ အခြားထောင့်တစ်ဖက်မှ ကြည့်လျှင် ဝမ်းနည်းနေပုံပေါ်သည်အထိ ထွင်းထုနိုင်စွမ်း ရှိရမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း... ကူမော့သည် သူ၏ သစ်သားပန်းပုကို ဘာကြောင့် အထင်သေးခံရသလဲဆိုတာ နားလည်နိုင်ပါသည်။ သူက မျက်စိမမြင်ရသလို ဒီအလုပ်မှာ အတွေ့အကြုံမရှိသေးသူ ဖြစ်နေသည်လေ။ သူ၏ "ဓားပျံရှောင်လီ" မှာ အမြင့်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီး ထိပ်တန်း သိုင်းပညာများ၏ အနှစ်သာရကို သူ နားလည်ထားသော်လည်း ၎င်းက သူ၏ ပန်းပုထွင်းထုခြင်း စွမ်းရည်ကို ချက်ချင်း အမြင့်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်သွားစေမည်ဟု မဆိုလိုပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် "ဓားပျံရှောင်လီ" ဆိုသည်မှာ သိုင်းပညာတစ်ခုသာဖြစ်ပြီး ပန်းပုထွင်းသည့် နည်းစနစ်တစ်ခု မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ကူမော့သည် ခြံဝင်းအတွင်း၌ ဇွဲကောင်းကောင်းဖြင့် ဆက်လက် ထွင်းထုနေ၏။

သို့သော် ခက်ခဲသော လူပုံတူများကို ဒီလောက်စောစော မကြိုးစားသင့်သေးကြောင်း သူ သဘောပေါက်သွားသဖြင့် အလွယ်ကူဆုံးဖြစ်သော သစ်သားဓားနှင့် ဓားရှည်လေးများမှ စတင် ထွင်းထုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ရန်စန်းနျန်နှင့် ကူချူတုန်းတို့ ဟင်းလျာများ ယူဆောင်လာချိန်တွင် ကူမော့ လူပုံတူ ထွင်းထုခြင်းကို လက်လျှော့လိုက်ပြီဖြစ်ကြောင်း မြင်တွေ့ရသောအခါ သူတို့ အနည်းငယ် စိတ်အေးသွားကြလေသည်။

ကူမော့က ဟင်းနံ့များကို ရှူရှိုက်ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်၏။

"မမရန်... ခင်ဗျား ဟင်းချက်တတ်မယ်လို့ ကျွန်တော် မထင်ထားခဲ့ဘူး... ခင်ဗျားလို သခင်မလေး တစ်ယောက်က ဘာမှ လုပ်စရာ မလိုဘူးလို့ ထင်ခဲ့တာ၊ တကယ်တမ်းကျတော့ ခင်ဗျားက ဟင်းချက် အရမ်းကောင်းတာပဲ... အနံ့လေးက တကယ်ကို မွှေးနေတာပဲ"

ကူချူတုန်းကလည်း ထောက်ခံလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်... အထဲရောက်တော့ ကျွန်မ အံ့ဩသွားတာပဲ... မမက ကျွန်မအတွက် ဟင်းချက်ပေးမယ်လို့ ပြောတုန်းက နောက်နေတယ်လို့ပဲ ထင်နေခဲ့တာ"

ရန်စန်းနျန်က တခစ်ခစ် ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။

"ချူတုန်း... ငါ့ကို သခင်မလေး လို့ ဘယ်သူက ပြောလဲ... ငါက ဆင်းရဲသား ရပ်ကွက်ကနေ လာတာပါနော်... အကယ်၍ ငါသာ ဟင်းမချက်တတ်ရင် ငါ ငတ်သေသွားတာ ကြာလောက်ပြီပေါ့"

ကူချူတုန်းက အံ့အားသင့်စွာ မေးလိုက်သည်။

"ဆင်းရဲသား ရပ်ကွက်က ဟုတ်လား... တကယ်လား... သိုင်းလောကမှာ ရှိတဲ့ လူတိုင်းက မမမှာ အရမ်း အင်အားကြီးတဲ့ နောက်ခံ ရှိတယ်လို့ ပြောနေကြတာ မဟုတ်ဘူးလား"

ကူမော့သည်လည်း စပ်စုချင်စိတ် ဖြစ်သွား၏။

သူ မျက်စိမကွယ်ခင်က "အရိုးခြစ်ဓား" ဟု နာမည်ကြီးသော ရန်စန်းနျန် အကြောင်း မကြာခဏ ကြားဖူးခဲ့သည်။ သူမသည် လင်းကျန်းခရိုင် သိုင်းလောကတွင် သေချာပေါက် နာမည်ကျော်ကြားသူ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူမ၏ လှပမှုအပြင် လူတွေ အပြောများဆုံး ကိစ္စမှာ သူမ၏ အင်အားကြီးမားပုံရသော နောက်ခံအကြောင်းပင်။ သူမသည် လင်းကျန်းခရိုင် အုပ်ချုပ်ရေးမှူးနှင့်ပင် စားပွဲဝိုင်းတစ်ခုတည်း အတူထိုင်ကာ စကားပြောနိုင်စွမ်း ရှိသည်ဟု ဆိုကြသည်။

ကောလာဟလများအရ သူမသည် မြို့တော်မှ အဆင့်မြင့် အရာရှိကြီးတစ်ဦး၏ သမီးဖြစ်သည်ဟု အချို့က ဆိုကြပြီး၊ အချို့ကလည်း သိုင်းလောကမှ ဩဇာကြီးမားသူ တစ်ဦး၏ သမီးဟု ဆိုကြသည်။ သို့သော် အပျံ့နှံ့ဆုံး ကောလာဟလမှာ သူမသည် အရေးကြီး ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး၏ မယားငယ် သို့မဟုတ် လျှို့ဝှက်ကိုယ်စားလှယ် ဖြစ်သည်ဟူ၍ပင်။

ဒီကောလာဟလတွေထဲက ဘယ်ဟာကမှ အတည်မပြုနိုင်ခဲ့ပေမယ့် သူမမှာ ကျယ်ပြန့်တဲ့ အဆက်အသွယ်တွေ ရှိပြီး သိုင်းလောကမှာ အရမ်း ဩဇာလွှမ်းမိုးမှု ရှိတယ်ဆိုတာတော့ ငြင်းလို့ မရပါဘူး။ သူမကို မြေအောက်လောကကရော၊ အစိုးရကပါ လေးစားကြပါတယ်။ မဟုတ်ရင် မိန်းမတစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ သူမက ‘လေဖမ်းခန်းမဆောင်’ ကို တည်ထောင်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ လေဖမ်းခန်းမဆောင် ဆိုတာ သတင်းအချက်အလက်တွေအပေါ်မှာ လုံးဝ မှီခိုနေရပြီး၊ သတင်းအချက်အလက် ဆိုတာက အဆက်အသွယ်တွေနဲ့ နောက်ခံအပေါ်မှာ မူတည်နေတာကိုး။

ရန်စန်းနျန်က ထမင်းတစ်လုတ်ကို ဖြည်းညင်းစွာ မျိုချလိုက်ပြီးနောက် အသာပြုံးကာ ပြောလိုက်၏။

"ရှင်တို့ စိတ်ပျက်သွားကောင်း စိတ်ပျက်သွားနိုင်ပေမယ့်၊ ကျွန်မဆီမှာ ဒဏ္ဍာရီလာ အင်အားကြီးတဲ့ နောက်ခံဆိုတာ မရှိပါဘူး... ကျွန်မက တရားမဝင်တဲ့ ကလေးတစ်ယောက်ပါ၊ ဆင်းရဲသား ရပ်ကွက်မှာ အမေ တစ်ယောက်တည်းကပဲ ပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့တာ... ကျွန်မ ဆယ်ကျော်သက် အရွယ်မှာ အမေ ဆုံးသွားတယ်၊ အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက ကျွန်မကိုယ်ကျွန်မ ကျွန်အဖြစ် ရောင်းစားဖို့တောင် ပြင်ဆင်ထားခဲ့တာ၊ အဲ့ဒီအချိန်မှာမှ အဖေက လာတွေ့သွားတာပဲ...

"ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့အထိ ဆယ်နှစ်ကျော် ကြာခဲ့ပြီ၊ အဖေ့ကို ကျွန်မ နှစ်ခါပဲ တွေ့ဖူးသေးတယ်၊ ပြီးတော့ တစ်ခွန်းမှတောင် စကားမပြောဖြစ်ခဲ့ဘူး... သူ ကျွန်မကို သမီးတစ်ယောက်အနေနဲ့ အသိအမှတ်ပြုရဲ့လား ဆိုတာတောင် ကျွန်မ မသိဘူး"

ကူချူတုန်းမှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်သွား၏။

ကူမော့ လည်း အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ နာမည်ကျော် "အရိုးခြစ်ဓား" ရန်စန်းနျန်တွင် ဒီလို အတိတ်မျိုး ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။

ရန်စန်းနျန်က ဆက်ပြောလိုက်သည်။

" ကျွန်မ အဖေကတော့ တကယ့် လူကြီးတစ်ယောက်ပါ၊ ဒါပေမဲ့ ရှင်တို့ကို ပြောပြလို့ မရဘူး... အဲ့ဒီစံအိမ်ထဲမှာ ကျွန်မ ငါးနှစ်လောက် နေခဲ့ရတယ်၊ အဲ့ဒီနောက်မှ ဩဇာမကောင်းဘူး ဆိုပြီး အပြင်ကို အပို့ခံလိုက်ရတာ... အဲ့ဒီနောက် သူတို့က ကျွန်မကို ‘ပုအာစံအိမ်’ ဆိုတဲ့ ဝိုင်ဆိုင်လေး တစ်ဆိုင် ပေးလိုက်တာလေ... မူလ ပုအာစံအိမ် က ဝိုင်ရောင်းတယ်ဆိုတာ ရှင်တို့ သိမှာပါ"

ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့ နှစ်ဦးစလုံး ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြ၏။

ယခင်က ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့ မိန်းမတဏှာရူး ကျိုးထုံ၏ ခေါင်းကို ယူကာ ဆုကြေးငွေထုတ်ရန် လင်းကျန်းမြို့သို့ ပြန်လာစဉ်က လမ်းတွင် ရန်စန်းနျန်နှင့် ဆုံခဲ့ပြီး သူမက လမ်းပိတ်တားခဲ့ဖူးသည်။ ထိုစဉ်က ကူမော့သည် ရန်စန်းနျန်ကို ဝိုင်မရောင်းတော့ဘူးလားဟုပင် နောက်ပြောင်ခဲ့သေးသည်။

ရန်စန်းနျန်က ရှင်းပြလေသည်။

"သိုင်းလောကမှာ ကျွန်မရဲ့ အင်အားကြီးတဲ့ နောက်ခံအကြောင်း ကောလာဟလတွေ အများကြီး ပျံ့နှံ့နေရတဲ့ အကြောင်းရင်းက ပုအာစံအိမ် ကြောင့်ပါပဲ... မူလက ပုအာစံအိမ် ဟာ ကျွန်မအဖေရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုတစ်ခုလေ... အရမ်းကြီး အရေးမပါဘူး ဆိုပေမယ့် သူ့ရဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကတော့ မတူဘူးပေါ့... ရုတ်တရက်ကြီး ကျွန်မလို မိန်းမတစ်ယောက်ရဲ့ လက်ထဲ ရောက်သွားတော့ သဘာဝကျကျပဲ သံသယပေါင်းစုံ ထွက်လာတာပေါ့...

"အဲ့ဒါက ကျွန်မအတွက်တော့ ကောင်းတဲ့အရာ ဖြစ်သွားတယ်... ကျွန်မရဲ့ လက္ခဏာကို ဖွင့်မပြောရဲခဲ့ဘူးလေ... သေချာတာပေါ့၊ ကျွန်မက တရားမဝင်တဲ့ သမီးတစ်ယောက်ပဲ၊ မိသားစုကလည်း ကျွန်မရဲ့ လက္ခဏာကို အသိအမှတ်ပြုမှာ မဟုတ်ဘူး... ဒါကြောင့် ကောလာဟလတွေ စတင်ထွက်ပေါ်လာတဲ့အခါ ကျွန်မက ရှင်းမပြဘဲ တိတ်တဆိတ် မီးထိုးပေးလိုက်တာပါ... တခြားလူတွေ လာမေးရင်လည်း ငြင်းတာမျိုး မလုပ်သလို၊ ဟုတ်တယ်လို့လည်း အတည်မပြုပေးဘူး... ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီလို လုပ်လေလေ၊ သူတို့က ပိုပြီး သံသယဝင်လေလေ ဖြစ်သွားတာပေါ့...

"ဒါကြောင့် သူတို့ ယုံသည်ဖြစ်စေ၊ မယုံသည်ဖြစ်စေ ဘယ်သူ့ကိုမှ မစော်ကားဘူး ဆိုတဲ့ မူဝါဒနဲ့ ကျွန်မကို မျက်နှာသာ ပေးခဲ့ကြတယ်... အဲ့ဒီနောက် ကျွန်မက ကောလာဟလတွေကို နေရာအနှံ့ ဖြန့်လိုက်တာ၊ နှင်းလုံးလေး လိမ့်ကျလာသလို ပိုပိုပြီး ကြီးလာတာပေါ့... ကျွန်မမှာ အင်အားကြီးတဲ့ နောက်ခံ ရှိတယ်လို့ ယုံကြည်တဲ့သူတွေ ပိုများလာတယ်၊ ယုံကြည်တဲ့သူတွေ များလာတော့ အရင်က မယုံတဲ့သူတွေတောင် ယုံလာကြတာပဲ...

"တကယ်တော့ ကျွန်မရဲ့ တကယ့် နောက်ခံအင်အားက အားချီ တစ်ယောက်တည်းပါပဲ... သူက..."

"အရမ်း ရိုးစင်းတဲ့ ဓားသမား တစ်ယောက်ပါ... ကျွန်မက သူ့အသက်ကို ကယ်ခဲ့ဖူးလို့ ကျေးဇူးဆပ်တဲ့အနေနဲ့ ကျွန်မ နောက်ကို လိုက်လာတာ... သူက တိုက်ခိုက်တဲ့နေရာမှာ အမြဲတမ်း ရမ်းကားတတ်တယ်၊ ချမ်းသာတဲ့ လူငယ် သခင်လေး အတော်များများကိုလည်း သတ်ခဲ့ဖူးတယ်... သူ့ရဲ့ ရက်စက်တဲ့ နည်းလမ်းတွေကြောင့် တခြားလူတွေက ကျွန်မကို တိုက်ခိုက်ဖို့ တွန့်ဆုတ်သွားကြတာ၊ ကျွန်မကို ဘာမှမကြောက်တဲ့သူလို့ ထင်ပြီး မရန်စရဲကြတော့ဘူးလေ... အဲ့ဒီ သခင်လေးတွေကြောင့်ပဲ သိုင်းလောကမှာ ကျွန်မက ‘အရိုးခြစ်ဓား’ ဆိုတဲ့ နာမည်ပြောင်ကို အကြောင်းပြချက်မရှိ ရသွားတာပဲ"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ရန်စန်းနျန်က သူမ၏ ဝိုင်ခွက်ကို ကောက်ကိုင်ကာ တစ်ကျိုက်တည်း မော့သောက်လိုက်ပြီး ပြုံးလျက် မေးလိုက်၏။

"ဘယ်လိုလဲ သိုင်းသူရဲကောင်း ကူ... ညီမလေး ချူတုန်း... နည်းနည်း စိတ်ပျက်သွားပြီလား"

ကူချူတုန်းက ခေါင်းယမ်းကာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"စိတ်မပျက်ပါဘူး... ဆန့်ကျင်ဘက် အနေနဲ့ မမရန် နဲ့ ပိုပြီး ရင်းနှီးသွားသလိုတောင် ခံစားရတယ်... မမက အရမ်း တော်တာပဲ... ကျွန်မက ငယ်ငယ်လေးကတည်းက လောကကြီးထဲမှာ လှည့်လည်သွားလာနေခဲ့ရပေမယ့်၊ ကျွန်မကို ချစ်ပြီး ကာကွယ်ပေးမယ့် အစ်ကို တစ်ယောက် ရှိတယ်လေ... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်မကို ကာကွယ်ပေးဖို့ အစ်ကိုက အမြဲတမ်း ရှိနေတယ်... ဒါပေမဲ့ မမကတော့... မမမှာ ဘာမှ မရှိခဲ့ဘူးပဲ"

ကူမော့က ဘာမှမပြောဘဲ ဝိုင်ခွက်ကို မြှောက်ကာ ပြောလိုက်၏။ "မမယရန် အတွက်... ဂုဏ်ပြုပါတယ်"

ရန်စန်းနျန်က ပြုံးကာ ရှက်သွေးဖြာဟန်ဆောင်လျက် အားနည်းသံဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"သိုင်းသူရဲကောင်း ကူ က ကျွန်မကို ဂုဏ်ပြုပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... ကျွန်မ အရမ်းကို ဂုဏ်ယူမိပါတယ်"

ကူမော့က သူ၏ ဝိုင်ကို တစ်ကျိုက်တည်း မော့သောက်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။

"ဒီသိုင်းလောက က အမြဲတမ်း ပုံပြင်တွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတဲ့ နေရာတစ်ခုပဲ... ပြောစရာ ပုံပြင်မရှိတဲ့သူက ဒီလောကထဲကို ဝင်လာရဲမှာ မဟုတ်ဘူး"

ရန်စန်းနျန်က ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ်... ဒီသိုင်းလောကမှာ ပုံပြင်တွေ အများကြီး ရှိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ နားထောင်မယ့်သူကတော့ ရှားတယ်လေ... ဒါပေမဲ့ သခင်လေး ကူ... ရှင့်ရဲ့ ပုံပြင်ကတော့ သိုင်းလောက တစ်ခုလုံးမှာ နာမည်ကြီးတော့မယ်... သိုင်းလောကမှာ လှည့်လည်သွားလာနေတဲ့ လူအများကြီး အိပ်မက်မက်ပေမယ့် မရနိုင်တဲ့ အဲ့ဒီ နာမည်ဂုဏ်သတင်း ကြီးမားလာတော့မယ့် ရှင့်ကို ဂုဏ်ပြုတဲ့အနေနဲ့ ကျွန်မ ဒီနေ့ အထူးတလည် ဟင်းလာချက်ပေးတာပါ"

ရန်စန်းနျန်က ဝိုင်ခွက်ကို မြှောက်ကာ ပြောလိုက်၏။

"သခင်လေး ကူ အတွက်... ဂုဏ်ပြုပါတယ်"

ကူချူတုန်းမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် မျက်နှာများ နီရဲနေပြီး သူမအတွက် ဝိုင်ငဲ့ရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ကူမော့က နှုတ်ခမ်းမဲ့ကာ တားလိုက်သည်။

"ကလေးတွေ ဝိုင်မသောက်ရဘူး"

ကူချူတုန်း၏ ရယ်မောသံမှာ ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွား၏။

ကူမော့က သက်ပြင်းချကာ ခွင့်ပြုလိုက်သည်။

"ဒီတစ်ခါပဲနော်၊ နောက် မသောက်နဲ့တော့"

ကူချူတုန်းက ချက်ချင်းပင် ပြန်လည် ရယ်မောသွားလေသည်။

"သခင်လေး ကူ အတွက် ဂုဏ်ပြုပါတယ်... မမရန် အတွက် ဂုဏ်ပြုပါတယ်"

"သခင်လေး ကူ အတွက် ဂုဏ်ပြုပါတယ်... သူရဲကောင်းမလေး ကူ အတွက် ဂုဏ်ပြုပါတယ်"

"မမရန် အတွက် ဂုဏ်ပြုပါတယ်... သူရဲကောင်းမလေး ကူ အတွက် ဂုဏ်ပြုပါတယ်"

အခန်း (၅၆) - ကြောင်

ရန်စန်းနျန် ပြောခဲ့သည့်အတိုင်းပင်...

ကူမော့၏ နာမည်ဂုဏ်သတင်းမှာ သိုင်းလောက တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားလေတော့သည်။ ယုံအန်းခရိုင်ရှိ ဝမ်မိသားစု၏ ဖြစ်ရပ်က ယွင်ကျိုးနယ် သိုင်းလောက တစ်ခုလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။ မုဘုရင်၏ မျိုးဆက်များ ဖန်တီးခဲ့သော ကြီးမားလှသည့် လိမ်ညာမှုကြီးကြောင့် သိုင်းလောကရှိ နာမည်ကျော် ပုဂ္ဂိုလ်များစွာ ပါဝင်ပတ်သက်ခဲ့ရပြီး တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့မှ သိုင်းပညာရှင် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ သေဆုံးခဲ့ရသည်။ ယွင်ကျိုးနယ် တစ်ခုလုံး အနေဖြင့် ကြည့်လျှင် ၎င်းမှာ ကြီးမားသော အမှုကြီး တစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရလေသည်။

ဒီဖြစ်ရပ်က အကွေ့အကောက်တွေ အများကြီးနဲ့ ပြည့်နှက်နေခဲ့ပါတယ်။

ကျိုးချင်းဖုန်း သည် လျင်မြန်ပြီး ရက်စက်သော ထောက်လှမ်းရေးမှူး တစ်ဦးအဖြစ်မှ လူတိုင်း၏ ရှုတ်ချခြင်းကို ခံရသူဖြစ်လာပြီး၊ ထိုမှတစ်ဖန် အပြစ်ကင်းစင်ကြောင်း သက်သေပြနိုင်ခဲ့သည်။ ဝမ်မိသားစုမှာ သေဒဏ်ချမှတ်ခံထားရသည့် ချမ်းသာသော မိသားစု တစ်ခုအဖြစ်မှ မုဘုရင်၏ မျိုးဆက်များ ဖြစ်လာပြီး၊ ထိုမှတစ်ဖန် ပုန်ကန်ရန် ကြံစည်သူများ ဖြစ်လာခဲ့၏။

အဆုံးတွင်တော့ ဒီဖြစ်ရပ်က ကူမော့ ကို သူရဲကောင်းကြီး တစ်ယောက်အဖြစ် နာမည်ဂုဏ်သတင်း ခိုင်မာသွားစေခဲ့ပါတယ်။

အဆိပ်ပင့်ကူ ကို သတ်ဖြတ်ခြင်း၊ ထိပ်တန်း လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ ငွေရောင်မြေခွေး ကို သတ်ဖြတ်ခြင်း၊ ထိပ်တန်း ကြေးစားဓားသမား လေးယောက်အနက်မှ တစ်ယောက်ဖြစ်ရာမှ ကြီးမားသော လျှို့ဝှက်ကြံစည်မှုကို တစ်ယောက်တည်း ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့ခြင်း၊ အခြား ကြေးစားဓားသမား သုံးယောက်ကို သတ်ဖြတ်ခြင်း၊ နှစ်ပေါင်းများစွာ သေဟန်ဆောင်နေခဲ့သော ဝိညာဉ်မျက်နှာ အဘွားအို ကို သတ်ဖြတ်ခြင်း၊ နှင့် ဒူးလေးသမား တစ်ရာပါဝင်သော အဖွဲ့ကို တစ်ယောက်တည်း ဖြတ်ကျော် တိုက်ခိုက်နိုင်ခဲ့ခြင်း စသည်တို့ ဖြစ်သည်။

ဒီအဖြစ်အပျက်တွေ အားလုံး ပေါင်းစပ်လိုက်တဲ့အခါ...

သိုင်းလောက၏ လှိုင်းထန်နေသော ရေပြင်ကို ပိုမို လှုပ်ခတ်သွားစေခဲ့သည်။

သိုင်းလောကတွင် ကူမော့နှင့် ကျိုးချင်းဖုန်းတို့အကြောင်း ကောလာဟလများ ပိုမို ပျံ့နှံ့လာခဲ့၏။ သူရဲကောင်း နှစ်ဦးသည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် လေးစားအားကျကြပြီး ယခုမှ စတင် သိကျွမ်းကြသော်လည်း ချက်ချင်းပင် ရင်းနှီးသွားခဲ့ကြသည်။ လောကကြီး တစ်ခုလုံးက ကျိုးချင်းဖုန်းကို မယုံကြည်ကြသော်လည်း ကူမော့ကတော့ သူ့ကို အခိုင်အမာ ယုံကြည်ခဲ့ပြီး သူ့ကို ဖမ်းဆီးမည့် တာဝန်ကို လူသိရှင်ကြား ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။

ကမ်းလှမ်းလာသော ကြီးမားသည့် ဆုကြေးငွေများကိုပင် မမက်မောဘဲ ကျိုးချင်းဖုန်း၏ နာမည်ကို ရှင်းလင်းပေးရန် အခက်အခဲပေါင်းများစွာကို ကျော်လွှားကာ ကူညီပေးခဲ့သည်။ သူတို့၏ ခင်မင်ရင်းနှီးမှုမှာ သိုင်းလောကတွင် ဒဏ္ဍာရီလာ ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ် ဖြစ်လာခဲ့ပြီး ကူမော့၏ သစ္စာစောင့်သိမှု နာမည်ဂုဏ်သတင်းကို လူတိုင်းက လေးစားအားကျခဲ့ကြလေသည်။

...

ကူမော့သည် ကျိုးချင်းဖုန်းနှင့် ချက်ချင်း ရင်းနှီးသွားခဲ့ပြီး ယိမ်းယိုင်မှုမရှိသော သစ္စာစောင့်သိမှု ရှိသည်ဟူသော ကောလာဟလများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူ အလွန် အံ့အားသင့်သွားရသည်။

ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ အဲ့ဒီ ဇာတ်လမ်းတွေထဲက တစ်ခုမှ အမှန် မဟုတ်လို့ပါပဲ။

သူက ကျိုးချင်းဖုန်းကို ဖမ်းဖို့ တာဝန်ကို ငြင်းခဲ့တာ မှန်ပေမယ့်၊ အဲ့ဒါက ယုံကြည်မှုနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ပါဘူး။ စနစ်က တာဝန် မထုတ်ပေးလို့နဲ့ နောက်ကွယ်မှာ အခြား အကြောင်းရင်း တစ်ခုခု ရှိမယ်လို့ ခံစားရလို့သာ ငြင်းခဲ့တာပါ။

အဲ့ဒီအပြင် "သစ္စာတရားက ပထမ" ဆိုတာတွေရော၊ "နာမည်ရှင်းပေးဖို့ မဆုတ်မနစ် ကူညီပေးတယ်" ဆိုတာတွေရော အကုန်လုံးက ချူယွမ် ရဲ့ ကိစ္စတွေချည်းပါပဲ၊ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါတွေက သူ့ဆီကို အတင်းအကျပ် ပုံချခံလိုက်ရတာလေ။

ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင်... ဝမ်မိသားစုမှာ ကျိုးချင်းဖုန်းနဲ့ နှစ်ရက်လောက် အတူရှိခဲ့ပြီးတဲ့နောက် ကူမော့က သူ့အပေါ် အမြင်ကောင်း ရှိခဲ့ပေမယ့် သူတို့နှစ်ယောက်ကြားမှာ တကယ့် ခင်မင်ရင်းနှီးမှုတော့ မရှိခဲ့ပါဘူး။ နောက်ပိုင်းမှာ သူက ကျိုးချင်းဖုန်းကို ချူယွမ်နဲ့ တွေ့ဖို့ပဲ ကူညီပေးခဲ့တာပါ။ သူ ယုံအန်းခရိုင်ကို သွားခဲ့တာက အဆိပ်ပင့်ကူ ကို သတ်ဖို့ သက်သက်ဖြစ်ပြီး ဒီအရှုပ်အထွေးထဲကို မတော်တဆ ပါသွားခဲ့တာပါ။

ကျိုးချင်းဖုန်းကို ခြွင်းချက်မရှိ ယုံကြည်ပြီး အသက်စွန့်ပြီး အတူလိုက်သွားခဲ့တာက ချူယွမ် ပါ။

အဲ့ဒါက ကူမော့နဲ့ သိပ်မဆိုင်လှပါဘူး။

ချင်းဖျင် လမ်းကြားရှိ ကူ မိသားစု ခြံဝင်းအတွင်း...

ကျိုးချင်းဖုန်းနှင့် ချူယွမ်တို့သည် ကူမော့ထံ လာရောက်လည်ပတ်ကြ၏။ သိုင်းလောကတွင် မကြာသေးမီက ပျံ့နှံ့နေသော ကောလာဟလများအကြောင်း ပြောရင်း သူတို့အားလုံး မနေနိုင်ဘဲ ရယ်မောလိုက်ကြသည်။

ကျိုးချင်းဖုန်းက ပြောလိုက်သည်။

"ဇာတ်လမ်းက နည်းနည်းတော့ လွဲနေပေမယ့် ယေဘုယျအားဖြင့်တော့ မှန်ပါတယ်... သခင်ကြီးချူ ရော ကျွန်တော်ပါ သခင်လေး ကူ ရဲ့ ကယ်တင်ခြင်းကို ခံခဲ့ရတာလေ... သခင်လေး ကူ နဲ့အတူ အခုလို ဒဏ္ဍာရီလာ ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်မှာ ပါဝင်ခွင့်ရတာ ဂုဏ်ယူစရာပါပဲ"

ချူယွမ်ကလည်း ဝင်ပြောလိုက်၏။

"ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက်... တစ်ယောက်က လျင်မြန်ပြီး ရက်စက်တဲ့ ထောက်လှမ်းရေးမှူး၊ နောက်တစ်ယောက်က ကျွမ်းကျင်တဲ့ ဓားသမား... နှစ်ယောက်စလုံးက သိုင်းလောကမှာ အတွေ့အကြုံ ရင့်ကျက်တဲ့ သူတွေချည်းပဲ... တစ်ယောက်က သူခိုးဖမ်းပြီး အမှုရှင်းတယ်၊ နောက်တစ်ယောက်က ရာဇဝတ်ကောင်တွေကို ဖမ်းပြီး သူခိုးတွေကို သတ်တယ်... အဲ့ဒီလို ဒဏ္ဍာရီလာ ဇာတ်လမ်းမျိုးက တော်တော်လေး ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိပါတယ်"

ကူမော့က ပြုံးကာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်လည်း အများကြီး ဂုဏ်ယူမိပါတယ်... ပထမဆုံး အနေနဲ့ ထောက်လှမ်းရေးမှူး ကျိုး အပြစ်ကင်းစင်ပြီး ရာထူးပြန်ရတဲ့အတွက် ဂုဏ်ပြုပါတယ်... ရာထူးတိုးတယ်လို့ ကြားတယ်၊ ဟုတ်လား"

ကျိုးချင်းဖုန်းက ခေါင်းယမ်းကာ ပြောလိုက်၏။

"ရာထူးတိုးတယ် ဟုတ်လား... ဘာရာထူးတိုးတာလဲ... အမှန်တရားက နောက်ဆုံးမှာ ပေါ်လာတယ် ဆိုပေမယ့် ဒီဖြစ်စဉ်ထဲမှာ ညီအစ်ကိုတွေ အများကြီး အသက်ပေးခဲ့ရတယ်လေ... ကျွန်တော့်ရဲ့ တာဝန်ပျက်ကွက်မှုက ကြီးမားတဲ့ ပြစ်မှုကြီးပါ... ဌာနချုပ်က ကျွန်တော် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြိုးစားခဲ့တာကို ထောက်ထားပြီးတော့မှ ရာထူးပြန်ပေးခဲ့တာပါ"

ချူယွမ်ကလည်း ထောက်ခံလိုက်သည်။

"အဲ့ဒါ မှန်ပါတယ်... ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက်စလုံး ယွင်ကျိုး ဌာနချုပ်ကို အခေါ်ခံရပြီး အပြင်းအထန် ဆူပူခံခဲ့ရတာ... အခုတော့ အသက်နည်းနည်း ပြန်ရှူနိုင်အောင် အေးအေးချမ်းချမ်း နေရဖို့ပဲ မျှော်လင့်တော့တယ်"

ကူမော့က အကူအညီမဲ့စွာ ပြုံးပြီး သတိပေးလိုက်၏။

"အဲ့ဒီလို စကားမျိုး မပြောပါနဲ့... ပုံမှန်အားဖြင့် အဲ့ဒီလို ပြောလိုက်ရင် ကိုယ်အကြောက်ဆုံး အရာတွေ ဖြစ်လာတတ်တယ်လေ"

ချူယွမ်: "..."

"သခင်လေး ကူ... ကျွန်တော့်ကို မခြောက်ပါနဲ့ဗျာ"

ကူမော့က ရယ်မောလိုက်သည်။

"နောက်တာပါ၊ နောက်တာပါ... ဟားဟား..."

ကျိုးချင်းဖုန်းကလည်း ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။

"ကျေးဇူးပြုပြီး အဲ့ဒီလို မနောက်ပါနဲ့ဗျာ... ဒီကိစ္စတစ်ခုလုံးက ကျွန်တော်တို့ကို တကယ် ပင်ပန်းသွားစေတာ... ကျွန်တော်တို့ အရမ်း ကြောက်နေပြီ... ဒါနဲ့ သခင်လေး ကူ... ခင်ဗျားက မကြာသေးခင်ကမှ သိုင်းလောကမှာ တကယ်ကို နာမည်ကြီးနေတာပဲ... လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က ယွင်ကျိုး ဌာနချုပ်ကို သတင်းသွားပို့တုန်းက ခင်ဗျားရဲ့ နာမည်ဂုဏ်သတင်းက ယွင်ကျိုးမြို့ အထိတောင် ရောက်နေပြီလေ"

ချူယွမ်က ရုတ်တရက် ဝင်ပြောလိုက်သည်။

"ဒါကို ခင်ဗျား စဉ်းစားဖူးလား... သိုင်းလောကမှာ နာမည်ကြီးလာတာက ကောင်းတဲ့အရာ ဖြစ်ပေမယ့် အကုန်လုံး ကောင်းတာတော့ မဟုတ်ဘူးနော်"

ကျိုးချင်းဖုန်းက မေးလိုက်၏။

"ဘယ်လိုမျိုးလဲ"

ချူယွမ်က ရှင်းပြလေသည်။

"အရင်တုန်းက သခင်လေး ကူ အလိုရှိရာဇဝတ်ကောင် တွေကို သွားဖမ်းရင် သူ့ကို ဘယ်သူမှ မသိဘူးလေ... သူသွားရင် ရာဇဝတ်ကောင်တွေက သူ့ကိုတောင် ပြန်တိုက်ခိုက်ကြသေးတယ်... အခု သခင်လေး ကူ သွားရင် ရာဇဝတ်ကောင်တွေက သူ မရောက်ခင်ကတည်းက ထွက်ပြေးကုန်ကြရော... သခင်လေး ကူ အနေနဲ့ အောင်ပွဲခံဖို့ သွားပေမယ့် အရှက်ကွဲပြီး ပြန်လာရတာမျိုး မဖြစ်နိုင်ဘူးလား"

"ဟားဟားဟား... အဲ့ဒါလည်း ယုတ္တိရှိတာပဲ"

"သခင်လေး ကူ... ဒီငွေတွေက ရှာရတာ အဲ့ဒီလောက် လွယ်တော့မှာ မဟုတ်ဘူးနော်"

"..."

...

ကူမော့၏ နာမည်ဂုဏ်သတင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။ လင်းကျန်းခရိုင်တွင် ၎င်းမှာ သိုင်းလောက၏ နံပါတ်တစ် သတင်းဖြစ်သည်မှာ ယုံမှားဖွယ်ရာ မရှိပေ။ လင်းကျန်းခရိုင် အပြင်ဘက် ယွင်ကျိုးနယ် တစ်ခုလုံးတွင်ပင် အတော်လေး လှုပ်ခတ်သွားစေခဲ့သည်။ လင်းကျန်းခရိုင်လောက် မဆူညံသော်လည်း သိုင်းလောကတွင် ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ဆွေးနွေးပြောဆိုနေကြဆဲ ဖြစ်သည်။

ဒီနေ့မှာတော့... ချင်းယန်ခရိုင်ရှိ မြို့ငယ်လေး တစ်မြို့တွင်...

ပူပြင်းသော နေရောင်အောက်တွင် ဖျောင်ရှီး (အစောင့်အရှောက်) တစ်စု ကွင်းပြင်တစ်ခုတွင် အနားယူနေကြ၏။ သူတို့ထဲမှ အချို့မှာ ရေခပ်ရန် မြို့ထဲရှိ လယ်သမားတစ်ဦး၏ အိမ်သို့ သွားကြသည်။ ဤကုန်တင်ယာဉ်တန်းမှာ လူတစ်ရာနီးပါး ပါဝင်ပြီး မြင်းလှည်း တစ်ဒါဇင်ကျော် အပြည့် တင်ဆောင်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို စောင့်ရှောက်လာသော အဖွဲ့မှာ လင်းကျန်းခရိုင်ရှိ ရာစုနှစ်တစ်ခု သက်တမ်းရှိသော ချန်ဖုန်း အစောင့်အရှောက်အဖွဲ့ ပင်ဖြစ်သည်။

အဖွဲ့ကို ဦးဆောင်လာသူမှာ ချန်ဖုန်း အစောင့်အရှောက်အဖွဲ့ ၏ အဓိက အစောင့်အရှောက်ခေါင်းဆောင် လင်းကျန့်ယွဲ့ ဖြစ်ပြီး သိုင်းလောကတွင် "ပွဲတစ်ရာနိုင် နတ်လက်သီး" ဟု လူသိများသည်။ သူသည် ယွင်ကျိုးနယ်တွင် နာမည်ကျော် ဖျောင်ရှီး တစ်ဦးဖြစ်ပြီး အစောင့်အရှောက်လုပ်ငန်း အပြင်ဘက် ယွင်ကျိုး သိုင်းလောက တစ်ခုလုံးတွင်လည်း အတော်လေး နာမည်ကြီးကာ သူ၏ သံမဏိ လက်သီးများကို အားကိုး၍ ကုန်ပစ္စည်းများကို ဆယ်စုနှစ်များစွာကြာအောင် စောင့်ရှောက်ပေးလာခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

သို့သော် လင်းကျန့်ယွဲ့ ပင်လျှင် ဤကုန်ပစ္စည်းအတွက် အလွန် သတိထားနေရ၏။ ဤကုန်ပစ္စည်းမှာ ချန်ဖုန်း အစောင့်အရှောက်အဖွဲ့ ၏ သမိုင်းတစ်လျှောက် အကြီးမားဆုံး သုံးခုစာရင်းဝင် ဖြစ်ပြီး အာမခံကြေး ငွေစင် နှစ်သိန်း ရှိလေသည်။ ချန်ဖုန်း အစောင့်အရှောက်အဖွဲ့မှ ကျွမ်းကျင်သူ အားလုံးနီးပါးကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ပြီး အဓိက အစောင့်အရှောက်ခေါင်းဆောင် ကိုယ်တိုင် ပါဝင်သလို အစောင့်အရှောက်ခေါင်းဆောင် ဆယ်ယောက်တွင် ရှစ်ယောက်အထိ ပါဝင်လာခဲ့သည်။

အချို့က အနားယူနေကြပြီး အချို့က ကင်းစောင့်နေကြ၏။

သိပ်မကြာခင်မှာပင် ရေခပ်သွားသော ဖျောင်ရှီး များ ပြန်ရောက်လာကြသည်။ သူတို့ထဲမှ မုတ်ဆိတ်မွေး အပြည့်နှင့် လူတစ်ယောက်က အဝေးမှနေ၍ အော်ခေါ်လိုက်သည်။

"အစောင့်အရှောက်ခေါင်းဆောင် ချွီ... အစောင့်အရှောက်ခေါင်းဆောင် ချွီ... ကျွန်တော် မြို့ထဲမှာ ဘာကြားခဲ့ရလဲ ခန့်မှန်းကြည့်ပါဦး"

မြေပြင်ပေါ်တွင် အနားယူနေသော ချွီဟန်က နားမလည်နိုင်စွာ မေးလိုက်၏။

"မင်း ဘာကြားခဲ့လို့လဲ"

မုတ်ဆိတ်မွေးနှင့် လူက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"လူတွေက ကူမော့ အကြောင်း ပြောနေကြတာ ကြားခဲ့ရတယ်... ခင်ဗျားရဲ့ တူလေ... အို ဘုရားရေ... အစကတော့ ကျွန်တော် နားကြားမှားတာလားလို့ ထင်ခဲ့တာ... သေချာအောင် ခဏခဏ မေးကြည့်ရတယ်၊ သူတို့ ပြောနေတာက ခင်ဗျားရဲ့ တူ ကူမော့ အကြောင်းပါ... အခု သူက သိုင်းသူရဲကောင်းကြီး ကူ လို့ နာမည်ကြီးနေပြီ... လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ ငွေရောင်မြေခွေး တောင် သူ့လက်ချက်နဲ့ သေသွားပြီတဲ့"

"ဘာ... ယွင်ကျိုးနယ်ရဲ့ နံပါတ်တစ် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ လား"

တစ်ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် အဓိက အစောင့်အရှောက်ခေါင်းဆောင် လင်းကျန့်ယွဲ့ အပါအဝင် ဖျောင်ရှီး အားလုံး စိတ်ဝင်စားသွားကြ၏။

သူတို့သည် မကြာသေးမီက ကုန်ပစ္စည်းများ ပို့ဆောင်ရာတွင် အလုပ်ရှုပ်နေခဲ့သဖြင့် သူတို့၏ သတင်းအချက်အလက်များမှာ အနည်းငယ် နောက်ကျနေခဲ့ပြီး၊ ငွေရောင်မြေခွေးသည် ယွင်ကျိုးနယ်၏ နံပါတ်တစ် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ ဖြစ်သည်ဟူသော အသိတွင်သာ ရပ်တန့်နေခဲ့ကြသည်။

မုတ်ဆိတ်မွေးနှင့် ဖျောင်ရှီး က ရေပုံးကို ချလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။

"ကျွန်တော်တို့ရဲ့ သတင်းတွေက နောက်ကျနေပြီ... လင်းကျန်းခရိုင်မှာ မကြာသေးခင်က ကိစ္စကြီးတွေ အများကြီး ဖြစ်ခဲ့တယ်... ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါတွေ အားလုံးက အဲ့ဒီ ကောင်လေး ကူမော့ နဲ့ ဆက်စပ်နေတာချည်းပဲ... မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး၊ အခုတော့ သိုင်းသူရဲကောင်းကြီး ကူ ဖြစ်နေပြီ..."

အခြား ဖျောင်ရှီး များမှာ အလွန် စိတ်ဝင်တစား နားထောင်နေကြပြီး ရံဖန်ရံခါ အံ့ဩတကြီး ရေရွတ်သံများ ထွက်ပေါ်လာ၏။

သို့သော် ကင်းစောင့်နေသူမှာမူ ပတ်ဝန်းကျင်ကို သတိကြီးစွာဖြင့် ဆက်လက် စောင့်ကြည့်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

သူတို့ သတိမထားမိလိုက်သည့် အရာကတော့... မြို့ထဲရှိ ခေါင်မိုးတစ်ခုပေါ်မှ အနက်ရောင် ကြောင်တစ်ကောင်က သူတို့ကို စူးစိုက်ကြည့်နေခြင်းပင်။ အချိန်အတော်ကြာ ကြည့်ပြီးနောက် ကြောင်က လှည့်ထွက်သွားလေသည်။ ထိုအချိန်မှာပင် မြို့ထဲရှိ ခေါင်မိုးများ အားလုံးပေါ်တွင် ကြောင်များ ပေါ်လာကြ၏။

တစ်ကောင်၊ နှစ်ကောင်... ရာနှင့်ချီသော ကြောင်များမှာ ပြည့်နှက်နေပြီး ဒီရေအလား တိုးဝင်လာသော်လည်း ကျောချမ်းစရာကောင်းလောက်အောင် တိတ်ဆိတ်နေကာ တိတ်ဆိတ်သော တစ္ဆေတပ်ကြီးတစ်ခုအလား ဖြစ်နေပြီးနောက် လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားကြလေတော့သည်။