အခန်း (၆၁-၆၂)

အခန်း (၆၁) - ချွီဟန်နှင့် တွေ့ဆုံခြင်း

ကူချူတုန်းက အံ့အားသင့်စွာ ရေရွတ်လိုက်၏။

"နွားသူငယ်လောက် ကြီးတဲ့ ကြောင်တဲ့လား... ကြောင်တစ်ကောင်က ဘယ်လိုလုပ် အဲ့ဒီလောက် ကြီးနိုင်မှာလဲ"

ကျိုးချင်းဖုန်းက အသာပြုံးလိုက်ပြီး ရှင်းပြလေသည်။

"အဲ့ဒါကြောင့် သူတို့က ကြောင်မိစ္ဆာ လို့ ပြောကြတာလေ... သံသယရှိသူ ဆယ့်သုံးယောက်ရဲ့ အဆိုအရ၊ အဓိက အစောင့်အရှောက်ခေါင်းဆောင် လင်းကျန့်ယွဲ့ က ကုန်ပစ္စည်းတွေ ပို့ဆောင်နေတုန်း လမ်းပိတ်နေတဲ့ ကြောင်တချို့ကို သတိပေးချက်တွေကို လျစ်လျူရှုပြီး သတ်ပစ်ခဲ့လို့ ကြောင်မိစ္ဆာ ရဲ့ ကလဲ့စားချေတာကို ခံရတာတဲ့...

"သူတို့ရဲ့ ဖော်ပြချက်အရ... အဲ့ဒီညက သူတို့ ကုန်ပစ္စည်းတွေကို တည်းခိုခန်းတစ်ခုမှာ ချပြီး နားနေတုန်း ထူးဆန်းတဲ့ အသံတွေ ကြားရတယ်တဲ့... သူတို့ အပြင်ထွက်ကြည့်တော့ ခြံဝင်းထဲမှာ ကြောင်တွေ အပြည့်ပဲတဲ့... နောက်ဆုံးမှာ တစ်ကောင် ထွက်လာတယ်... ကြီးမားတဲ့ ကြောင်ဖြူကြီး တစ်ကောင်က လူစကားပြောပြီး၊ ပထမ လက်သည်းတစ်ချက်နဲ့ လင်းကျန့်ယွဲ့ ရဲ့ လက်နှစ်ဖက်စလုံးကို အသုံးမဝင်အောင် လုပ်လိုက်ပြီး၊ ဒုတိယ တစ်ချက်နဲ့ သူ့ကို သတ်လိုက်တယ်တဲ့...

"အဲ့ဒီနောက် ကြောင်ဖြူကြီးက သူ့ရဲ့ ကြောင်အုပ်ကြီးကို ဦးဆောင် ဝင်တိုက်ပြီး လူသတ်ပွဲ ဆင်နွှဲခဲ့တယ်တဲ့... ပြန်ထွက်သွားတဲ့ အချိန်မှာ ကြောင်ဖြူကြီးက လှည့်ကြည့်ပြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်တာကြောင့် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ အားလုံး သတိလစ်သွားကြတယ်တဲ့... သူတို့ သတိရလာတော့ ဖန်းခရိုင် နယ်စပ်က တောင်ပေါ်က ဂူတစ်ခုထဲ ရောက်နေပြီတဲ့... အဲ့ဒီမှာ ဘာတွေဖြစ်နေလဲဆိုတာကို သူတို့ သေချာ မစဉ်းစားနိုင်ခင်မှာပဲ တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့က သူတို့ကို ခြေရာခံပြီး အားလုံးကို ဖမ်းသွားတာလို့ ဆိုတယ်"

ကူမော့က အလောတကြီး မေးလိုက်၏။

"မျက်မြင်သက်သေ နှစ်ယောက် ရှိတယ်လို့ မင်း မပြောခဲ့ဘူးလား... သူတို့က ဘာပြောလဲ"

ကျိုးချင်းဖုန်းက ဖြေလိုက်သည်။

"တည်းခိုခန်း ပိုင်ရှင် နှစ်ယောက်ရဲ့ အဆိုအရ... သူတို့ နားနေတုန်း ခြံဝင်းထဲမှာ တိုက်ခိုက်သံတွေ ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရတယ်တဲ့... သူတို့ ချက်ချင်း ထပြီး အပေါ်ထပ် ပြတင်းပေါက်ကနေ ကြည့်လိုက်တော့ ချန်ဖုန်း အစောင့်အရှောက်အဖွဲ့ က ဖျောင်ရှီး တွေ အချင်းချင်း သတ်ဖြတ်နေကြတာကို မြင်လိုက်ရတယ်တဲ့... သူတို့ အရမ်း ကြောက်သွားပြီး ပုန်းနေခဲ့ကြတာ၊ အချိန်အတော်ကြာအောင် တိတ်ဆိတ်သွားမှ မြေအောက်ခန်းထဲကနေ ထွက်လာဖို့ သတ္တိမွေးနိုင်ခဲ့တယ်... အပြင်ရောက်တော့ အလောင်းတွေ နေရာအနှံ့ ပြန့်ကျဲနေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်တဲ့... သူတို့ နှစ်ယောက်က အဲ့ဒီညမှာတင် အစိုးရရုံးကို သတင်းပို့ဖို့ မြို့ထဲကို ပြေးသွားကြတာ... ဒါပေမဲ့ တည်းခိုခန်းက မြို့နဲ့ အတော်လေး ဝေးတော့ သူတို့ ရောက်တဲ့အချိန်မှာ မိုးတောင် လင်းနေပြီတဲ့"

ကူမော့က မေးလိုက်၏။

"ချွီဟန် တို့ကို ဘယ်အချိန်မှာ ဖမ်းမိတာလဲ"

ကျိုးချင်းဖုန်းက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"မိုးလင်းပြီးမှ အမှုလာတိုင်တာ၊ သူတို့ကို ခြေရာခံမိတာက နေမဝင်ခင်လေးတင်ပါ"

ကူမော့ မျက်မှောင်ကုတ်သွားပြီး မေးလိုက်၏။

"တခြား သံသယဖြစ်စရာ အချက်တွေ မရှိတော့ဘူးလား"

ကျိုးချင်းဖုန်းက ခဏမျှ တွေးတောပြီး ပြောလိုက်သည်။

"အခြေခံအားဖြင့်တော့ သံသယဖြစ်စရာ မရှိပါဘူး... သက်သေအထောက်အထားတွေအရ ကြည့်ရင် လူတစ်စုက ကိုယ်ကျိုးအတွက် အလွဲသုံးစားလုပ်ရင်း အတွင်းပဋိပက္ခ ဖြစ်သွားကြတာပဲ... ပြီးတော့ ချွီဟန် တို့ရဲ့ ထွက်ဆိုချက်တွေက ဖန်တီးထားတဲ့ လိမ်ညာမှုတွေနဲ့ တူနေတယ်...

"အခင်းဖြစ်ပွားတဲ့ နေရာမှာ ကြောင်တွေ အဝင်အထွက်ရှိတဲ့ လက္ခဏာတွေ တကယ် တွေ့ရတယ်... ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါက ဖန်းခရိုင် လေ၊ အိမ်တိုင်းက ကြောင်မွေးကြပြီး လေလွင့်ကြောင်တွေ နေရာတိုင်းမှာ ရှိတယ်... တည်းခိုခန်းကတောင် ကြောင် တစ်ဒါဇင်ကျော် မွေးထားသေးတာ၊ လေလွင့်ကြောင်တွေလည်း ခဏခဏ လာတတ်တယ်လေ...

"အဲ့ဒီအပြင် လင်းကျန့်ယွဲ့ သေဆုံးပုံက သူတို့ ဆယ့်သုံးယောက်ရဲ့ ထွက်ဆိုချက်တွေနဲ့ လုံးဝ မကိုက်ညီဘူး... သူတို့က လင်းကျန့်ယွဲ့ ရဲ့ လက်နှစ်ဖက်ကို ကြောင်မိစ္ဆာ ရဲ့ ပထမ လက်သည်းချက်နဲ့ အသုံးမဝင်အောင် လုပ်ခံရပြီး ဒုတိယ အချက်နဲ့ သတ်ခံရတာလို့ ပြောကြတယ်... ဒါပေမဲ့ တကယ်တမ်းမှာ လင်းကျန့်ယွဲ့ သေတာက လည်ချောင်းကို ဓားနဲ့ ထိုးခံရလို့ ဖြစ်ပြီး၊ သူ့လက်နှစ်ဖက်ကလည်း ဓားနဲ့ အဖြတ်ခံထားရတာလေ... ပြီးတော့ သူတို့ရဲ့ ဖော်ပြချက်အရ ကြောင်တွေ အများကြီးရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံခဲ့ရတယ် ဆိုပေမယ့်၊ အခင်းဖြစ်တဲ့နေရာမှာ သေသွားတဲ့သူတွေထဲက ဘယ်သူ့ဆီမှာမှ ကြောင်ကုတ်ထားတဲ့ ဒဏ်ရာတွေ မရှိဘူး... အားလုံးက လက်နက် အမျိုးမျိုးနဲ့ သေဆုံးခဲ့ကြတာပဲ...

"အကယ်၍ သံသယဖြစ်စရာ တစ်ခုခု ရှိတယ်ဆိုရင်... ချွီဟန် နဲ့ သူ့အဖော် ဆယ့်သုံးယောက်က ကလေးတွေမှ မဟုတ်တာ၊ သိုင်းလောက အတွေ့အကြုံ ရင့်ကျက်တဲ့ သူတွေလေ... ဘာလို့ ဒီလောက် ယုတ္တိမရှိတဲ့ လိမ်ညာမှုမျိုးကို ဖန်တီးရတာလဲ... တခြား ဘယ်လို အကြောင်းပြချက်မျိုးမဆို ဒီထက် အများကြီး ပိုကောင်းမှာပဲ"

ကူမော့က မေးလိုက်၏။

"ဒါဆို... သူတို့ လိမ်ပြောနေတာ မဟုတ်ဘူးဆိုတဲ့ ဖြစ်နိုင်ခြေရော မရှိဘူးလား"

ကျိုးချင်းဖုန်းက ရယ်မောလိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"မင်းက မိစ္ဆာတွေ တကယ် ရှိတယ်လို့ ယုံနေတာလား"

ကူမော့ တစ်ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွား၏။

သူ တကယ် ဘာပြောရမှန်း မသိတော့ပေ။

တကယ်တော့ သူသည် ပထမဆုံး အနေဖြင့် ကူးပြောင်းလာသူ ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် အနှစ်နှစ်ဆယ် ကြာပြီးနောက် သူ၏ မွေးဖွားမှု လျှို့ဝှက်ချက်ကို ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့ပြီး၊ မွေးရာပါ ဉာဏ်ပညာကို နှိုးဆွနိုင်ခဲ့သလို စနစ်တစ်ခုကိုပင် ပိုင်ဆိုင်ခဲ့ရလေသည်။ ဤအရာများ အားလုံးကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားမည်ဆိုပါက သူ့ကို ရုပ်ဝါဒီ တစ်ဦးအဖြစ် ဆက်လက် ရပ်တည်ခိုင်းခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် လွန်ကဲလွန်းလှပေသည်။

ထို့ကြောင့် ကျိုးချင်းဖုန်း၏ မေးခွန်းကို သူ သဘောမတူနိုင်ပေ။

ကျိုးချင်းဖုန်းက အနည်းငယ် အံ့အားသင့်စွာဖြင့် မေးလိုက်၏။

"သခင်လေး ကူ... မင်းက အဲ့ဒါကို တကယ် ယုံနေတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်"

ကူမော့က ငြင်းဆိုခြင်းလည်း မပြု၊ အတည်ပြုခြင်းလည်း မပြုဘဲ စကားလမ်းကြောင်း လွှဲကာ မေးလိုက်သည်။

"တပ်မှူးကျိုး... ချွီဟန် ကို ကျွန်တော် တွေ့လို့ ရမလား"

ကျိုးချင်းဖုန်းက ခဏမျှ တွေဝေသွားပြီး ပြန်ဖြေလိုက်၏။

"ရတယ်လေ... မင်းအတွက် ငါ စီစဉ်ပေးပါ့မယ်... အင်း... ကူမော့၊ ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် ငါတို့ အပြစ်ပေးဖို့ မကြေညာသေးတဲ့ အကြောင်းရင်းက သွေးမျက်ရည် ကျောက်ကမာ ကို ရှာမတွေ့သေးလို့ပါ... သက်သေအထောက်အထား အားလုံးက ချွီဟန် တို့ အလွဲသုံးစားလုပ်တယ် ဆိုတာကို သက်သေပြဖို့ လုံလောက်နေပြီ... အကယ်၍ မင်းက သူတို့ရဲ့ အမှုကို ပြောင်းပြန်လှန်ချင်တယ်ဆိုရင်တော့ အရမ်း ခက်ခဲလိမ့်မယ်"

ကူမော့က ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"နားလည်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ တပ်မှူးကျိုး... သက်သေအထောက်အထားတွေက ခိုင်လုံနေရင်တောင် အဲ့ဒါတွေက အတု ဖြစ်နေနိုင်သေးတယ် မဟုတ်လား... ခင်ဗျား အဲ့ဒါကို အသိဆုံးပဲလေ"

ကျိုးချင်းဖုန်း အနည်းငယ် လန့်သွား၏။ ကူမော့ ဆိုလိုသည်မှာ မကြာသေးမီက သူကိုယ်တိုင်လည်း ခိုင်လုံသော သက်သေအထောက်အထားများဖြင့် စွပ်စွဲခံခဲ့ရခြင်းကို ရည်ညွှန်းနေကြောင်း သူ သဘာဝကျကျပင် နားလည်လိုက်သည်။

ကျိုးချင်းဖုန်းက ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် မေးလိုက်၏။

"မင်း ချွီဟန် ကို အဲ့ဒီလောက်တောင် ယုံကြည်တာလား"

ကူမော့က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"အဲ့ဒီတုန်းက ခင်ဗျားကို ကျွန်တော် ယုံကြည်ခဲ့သလိုမျိုးပေါ့"

ကျိုးချင်းဖုန်းက အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။

"ချွီဟန် ကို သွားတွေ့ကြတာပေါ့... အကယ်၍ တွေ့ပြီးတဲ့နောက်မှာတောင် ချွီဟန် တို့ အပြစ်ကင်းတယ်လို့ မင်း ဆက်ပြီး ယုံကြည်နေသေးရင်၊ ဒီအမှုကို ခဏလောက် အချိန်ဆွဲထားပေးဖို့ ငါ ကြိုးစားကြည့်မယ်... ငါ မင်းနဲ့အတူ စုံစမ်းဖို့ လိုက်ခဲ့မယ်"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

...

သိပ်မကြာခင်မှာပင် ကျိုးချင်းဖုန်း၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့ တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့၏ အကျဉ်းထောင်သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

"အာမော့၊ ချူတုန်း..."

အကျဉ်းထောင်အတွင်း၌ ဒဏ်ရာများ ဖုံးလွှမ်းနေသော ချွီဟန်သည် ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့ကို မြင်သောအခါ အလွန် ဝမ်းသာသွား၏။ သူက အလောတကြီး လှမ်းခေါ်ပြီး မတ်တပ်ရပ်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း ဒဏ်ရာများ၏ နာကျင်မှုကြောင့် မထနိုင်ခဲ့ပေ။

ကူချူတုန်း၏ မျက်လုံးများ နီရဲသွားပြီး မေးလိုက်သည်။

"ဦးလေးချွီ... ဘယ်သူက ဒီလိုဖြစ်အောင် ရိုက်ထားတာလဲ"

အနီးတွင် ရပ်နေသော ကျိုးချင်းဖုန်းက အလောတကြီး ရှင်းပြလေသည်။

"ငါ မဟုတ်ပါဘူး... သူ ဒီကို လွှဲပြောင်းပေးကတည်းက ဒီလို ဖြစ်နေတာ... ချင်းယန်ခရိုင် တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့က လုပ်တာပါ... အင်း... ကူမော့၊ သခင်မလေး ချူတုန်း... မင်းတို့ နားလည်ရမှာက ဒီအမှုရဲ့ လက်ရှိ သက်သေအထောက်အထားတွေအရ ဆိုရင် ချွီဟန် တို့က ကိုယ်ကျိုးအတွက် အလွဲသုံးစားလုပ်တယ်လို့ အပြစ်ရှိကြောင်း အတည်ပြုပြီးသား ဖြစ်နေတယ်... သွေးမျက်ရည် ကျောက်ကမာ ရဲ့ တည်နေရာကို သူတို့က မပြောပြဘူးဆိုတော့၊ ချင်းယန်ခရိုင် တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့က သေချာပေါက် နည်းလမ်းတချို့ သုံးမှာပဲလေ"

မြေပြင်ပေါ်ရှိ မြက်ပုံပေါ်တွင် လဲနေသော ချွီဟန်က ပြောလိုက်၏။

"အာမော့၊ ချူတုန်း... ဦးလေးရဲ့ ဒဏ်ရာတွေက တပ်မှူးကျိုး နဲ့ တကယ်ကို ဘာမှမဆိုင်ပါဘူး... သူကတောင် သမားတော် ခေါ်ပြီး ဦးလေးတို့ကို ကုသပေးသေးတယ်"

ကူချူတုန်းက တစ်ခုခု ပြောရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ကူမော့က သူမကို တားရန် လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

အသက်မဲ့နေသော မျက်လုံးများဖြင့် အကျဉ်းထောင်တံခါးဝတွင် ရပ်နေသော ကူမော့က အလွန် တည်ငြိမ်သော လေသံဖြင့် မေးလိုက်၏။

"ဦးလေးချွီ... ဦးလေးတို့ ကုန်ပစ္စည်း ပို့ဆောင်တဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်တွေရယ်၊ အဲ့ဒီနေ့က အလုခံရတဲ့ အတွေ့အကြုံတွေရယ် ဦးလေး သိသမျှ အားလုံးကို ကျွန်တော့်ကို ပြောပြပါ"

"ကောင်းပြီလေ"

ချွီဟန်က ချက်ချင်းပင် စတင် ရှင်းပြလေသည်။

သို့သော် သူ ပြောပြီးသွားသောအခါ ကူမော့ အနေဖြင့် ထူးခြားမှု တစ်စုံတစ်ရာကို သတိမထားမိခဲ့ပေ။ ၎င်းမှာ ကျိုးချင်းဖုန်း ပြောခဲ့သည်များနှင့် အတိအကျ တူညီနေသည်။

ချွီဟန်က သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်၏။

"အာမော့၊ ချူတုန်း... ဦးလေးရဲ့ ဒီအမှုကို ပြောင်းပြန်လှန်လို့ မရတော့ပါဘူး... ဦးလေးမှာ တောင်းဆိုစရာ တစ်ခုပဲ ရှိတယ်... အာမော့၊ မင်းက အရမ်း အရည်အချင်းရှိပြီး သိုင်းပညာလည်း ကောင်းတယ်ဆိုတာ ဦးလေး သိပါတယ်... ဦးလေး သေသွားပြီးတဲ့နောက်မှာ အရင်က သံယောဇဉ်တွေကို ထောက်ထားပြီး မင်းအန်တီ နဲ့ ရှောင်ရှောင် ကို ကောင်းကောင်း စောင့်ရှောက်ပေးဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

ကူမော့က ခေါင်းအသာညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဦးလေးချွီ... စိတ်မပူပါနဲ့... ကျွန်တော် ရှိနေသရွေ့ အန်တီ နဲ့ ရှောင်ရှောင် ကို ဘယ်သူမှ အနိုင်ကျင့်လို့ မရစေရပါဘူး... ဒါပေမဲ့ ဦးလေးရဲ့ အမှုကို ပြောင်းပြန်လှန်နိုင်မယ့် နည်းလမ်းကိုတော့ ကျွန်တော် ကြိုးစားပြီး စဉ်းစားကြည့်ပါဦးမယ်"

ဘေးတွင် ရပ်နေသော ကျိုးချင်းဖုန်းကလည်း ဝင်ပြောလိုက်၏။

"ကူမော့... မင်းက ငါ့ကို ဒီလောက် ယုံကြည်ခဲ့တာဆိုတော့၊ ငါလည်း မင်းနဲ့အတူ ကြိုးစားကြည့်ပေးပါ့မယ်"

အခန်း (၆၂) - ကျိုးချင်းဖုန်းနှင့် ကူမော့

အကျဉ်းထောင်မှ ထွက်လာပြီးနောက် ကျိုးချင်းဖုန်းက ပြောလိုက်၏။

"ဒီအမှုအတွက် သခင်ကြီးချူ ကို အကူအညီ တောင်းရမယ်... အမှုမှာ သံသယဖြစ်စရာတွေ ရှိနေတယ်ဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက်နဲ့ အချိန်တတ်နိုင်သမျှ ဆွဲထားပြီး၊ ပြည်နယ်အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ရုံး ကို စစ်ဆေးဖို့ လွှဲပြောင်းပေးမယ့် ကိစ္စကို ခဏ ရပ်ထားမယ်... ဒါပေမဲ့ အချိန်အကြာကြီးတော့ မရလောက်ဘူး၊ အများဆုံး တစ်လလောက်ပဲ ရမယ်"

ကူမော့က ခေါင်းအသာညိတ်ကာ ရိုးသားစွာ ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် တပ်မှူးကျိုး... ခင်ဗျားကို ဒုက္ခပေးသလို ဖြစ်သွားပြီ"

ကျိုးချင်းဖုန်းက လက်ဝှေ့ယမ်းကာ ပြောလိုက်၏။

"ငါတို့ကြားမှာ ဒီလို ယဉ်ကျေးနေစရာ မလိုပါဘူး... အဲ့ဒီတုန်းက သိုင်းလောက တစ်ခုလုံးက ငါ့ကို လိုက်ရှာနေတဲ့ အချိန်မှာတောင် မင်းက ငါ့ကို ယုံကြည်ပြီး ကူညီပေးခဲ့သေးတာပဲ... အခု ငါက မင်းကို ကူညီနိုင်တဲ့ အချိန်မှာ ဘာမှ ထပ်ပြောနေစရာ မလိုတော့ပါဘူး"

ကူမော့က လက်ပူးဆုပ်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ကောင်းပါပြီ... တပ်မှူးကျိုး... ခင်ဗျားက ရာဇဝတ်ကောင်တွေ ဖမ်းတာနဲ့ အမှုစစ်ဆေးတဲ့ နေရာမှာ ကျွမ်းကျင်သူပဲ... အခု ဒီအမှုက လျှို့ဝှက်ချက်တွေ ဖုံးလွှမ်းနေတယ်... ကျွန်တော်တို့ရဲ့ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုတွေကို ဘယ်ကနေ စတင်သင့်တယ်လို့ ထင်လဲ"

ကျိုးချင်းဖုန်းက ပြန်ဖြေလိုက်၏။

"သဘာဝကျကျပဲ အခင်းဖြစ်ပွားတဲ့ နေရာကို သွားရမှာပေါ့... ဒီအမှုက ငြင်းမရနိုင်တဲ့ သက်သေတွေ ရှိနေပုံပေါ်ပေမယ့်၊ အကယ်၍ ချွီဟန် နဲ့ တခြား ဆယ့်သုံးယောက်က ပူးပေါင်းကြံစည်တာ မဟုတ်ဘဲ အမှန်အတိုင်း ပြောနေတာလို့ ယူဆလိုက်ရင် ရှင်းလင်းတဲ့ သဲလွန်စ တစ်ခု ရှိလာလိမ့်မယ်...

"လူဆယ့်သုံးယောက်လုံးက သတိလစ်နေခဲ့တာလေ... သူတို့က မိုင်တစ်ရာလောက် ဝေးတဲ့ နေရာကို ညတွင်းချင်း ဘယ်လိုလုပ် ရောက်သွားနိုင်မှာလဲ... အဲ့ဒီညက မိုးသည်းထန်စွာ ရွာနေတာဆိုတော့ ခရီးသွားရတာ လွယ်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ကူမော့က ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

"လူဆယ့်သုံးယောက်... ပြီးတော့ ပစ္စည်းတွေကလည်း နည်းတာ မဟုတ်ဘူး... ဒါကို လုပ်နိုင်ဖို့က လူသုံးလေးယောက်လောက်နဲ့ လုပ်နိုင်တဲ့ ကိစ္စ မဟုတ်ဘူး... မြင်းစီးပြီးတော့ ဖြစ်ဖြစ်၊ ရထားလုံးနဲ့ ဖြစ်ဖြစ် အမြန်နှုန်းနဲ့ သွားခဲ့ရမှာပဲ"

ကျိုးချင်းဖုန်းက ခေါင်းညိတ်ကာ ဆက်ပြော၏။

"အဲ့ဒီအပြင် အဲ့ဒီညက မိုးရွာနေတာလေ... လူတစ်ဒါဇင်ကျော်ကို မိုင်တစ်ရာကျော် ဝေးတဲ့ နေရာကို သယ်ဖို့ဆိုရင် သူတို့က လမ်းကြောင်းကို အရမ်း ကျွမ်းကျင်ရမယ်၊ မြင်းတွေကအစ အတွေ့အကြုံရှိပြီး လမ်းကို ကောင်းကောင်း သိနေရမယ်... မဟုတ်ရင် အဲ့ဒီလို လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး... ဘာလို့လဲဆိုတော့ မီးတုတ်တွေ ပါရင်တောင် မြင်းတွေက ညဘက်မှာ အမြန် မပြေးနိုင်ဘူးလေ၊ မိုးရွာနေရင် အလင်းရောင်ရဖို့ ပိုတောင် ခက်သေးတယ် မဟုတ်လား... ဒါကြောင့် လမ်းကြောင်းကို အရမ်း ကျွမ်းကျင်တဲ့ လူတွေနဲ့ မြင်းတွေပဲ ဖြစ်ရမယ်... ဒီသဲလွန်စတွေကို ပေါင်းစပ်လိုက်ရင် စုံစမ်းရတာ ပိုလွယ်သွားလိမ့်မယ်"

ကူမော့က ခေါင်းအသာညိတ်လိုက်၏。

ကူချူတုန်းက လေးစားအားကျစွာဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။

"တပ်မှူးကျိုး... ရှင်က အရမ်း တော်တာပဲ... သိုင်းလောကမှာ လေပြင်းထောက်လှမ်းရေးမှူး လို့ နာမည်ကြီးတာ အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ပါဘူး... ရှင့်ရဲ့ အမှုဖြေရှင်းတဲ့ စွမ်းရည်တွေက တကယ်ကို လေပြင်းလိုပဲ မြန်ဆန်တာကိုး"

ကျိုးချင်းဖုန်းက လက်ဝှေ့ယမ်းကာ ပြောလိုက်၏။

"သခင်မလေး ချူတုန်း ကလည်း မြှောက်ပြောလွန်းနေပါပြီ... ဒီလို လုပ်ကြတာပေါ့၊ မင်းတို့ မောင်နှမ နှစ်ယောက် အရင်ပြန်ပြီး ပစ္စည်းတွေ ပြင်ထားလိုက်... ငါ သခင်ကြီးချူ နဲ့ တိုင်ပင်ပြီး လွှဲပြောင်းရေး ကိစ္စတွေ စီစဉ်လိုက်မယ်၊ အဲ့ဒီနောက်မှ မင်းတို့ဆီ လာပြီး အတူတူ စုံစမ်းဖို့ သွားကြတာပေါ့"

"ကောင်းပါပြီ"

ကူမော့က လက်ပူးဆုပ်ကာ နှုတ်ဆက်ပြီး ကူချူတုန်းနှင့်အတူ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

ရထားလုံးသည် တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့ရုံးမှ ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်ခွာလာ၏။ ကူချူတုန်းက အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"အစ်ကို... တပ်မှူးကျိုး က သဲလွန်စတွေကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံနဲ့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိနေတာကို ဘာလို့ အရင်က မစုံစမ်းခဲ့တာလဲ"

ကူမော့က ခပ်ဟဟ ရယ်မောလိုက်ပြီး ရှင်းပြလေသည်။

"ပထမအချက်က... ချင်းယန်နယ် တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့က သက်သေအထောက်အထား အားလုံးကို စုဆောင်းပြီးပြီလေ၊ ပြီးတော့ အဲ့ဒီ သက်သေတွေက အပြစ်ပေးဖို့ လုံလောက်လောက်အောင် ခိုင်လုံနေတယ်... ဒီလို အခြေအနေမျိုးမှာ တပ်မှူးကျိုး က ဘာကို သွားစုံစမ်းရမှာလဲ... အဖြစ်မှန်က သူ့မျက်စိရှေ့မှာ ရှိနေပြီးသားပဲ... သူက တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့ရဲ့ သက်သေအထောက်အထားတွေကို ယုံမလား၊ ဒါမှမဟုတ် ဦးလေးချွီ ရဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ အဖြစ်အပျက်တွေကို ယုံမလား...

"ဒုတိယအချက်က... တပ်မှူးကျိုး က အဲ့ဒီ ထူးဆန်းတဲ့ အဖြစ်အပျက်တွေကို ယုံတယ် ဆိုရင်တောင်၊ အမှုကို ပြောင်းပြန်လှန်ဖို့ သူကိုယ်တိုင် စုံစမ်းရေး စတင်ဖို့ အကြံပြုပါ့မလား... အဲ့ဒါက ချင်းယန်ခရိုင် တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့က သက်သေအတုတွေ ဖန်တီးတယ်လို့ သံသယဝင်တာနဲ့ အတူတူပဲ မဟုတ်ဘူးလား၊ ပြီးတော့ သူတို့က တကယ့် တရားခံနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး အပြစ်မဲ့သူတွေကို အကွက်ဆင်တာလားလို့ မေးခွန်းထုတ်သလို ဖြစ်မနေဘူးလား... အကြောင်းပြချက်က ဘာလဲ... သူက ထူးဆန်းတဲ့ အဖြစ်အပျက်တွေကို ယုံလို့တဲ့လား... အဲ့ဒါသာ အပြင်ကို သတင်းထွက်သွားရင် တပ်မှူးကျိုး ရဲ့ ရာထူးနဲ့ နာမည်ဂုဏ်သတင်း ဘာဖြစ်သွားမလဲ"

ကူချူတုန်းက မေးလိုက်ပြန်၏။

"ဪ... နားလည်ပါပြီ... ဒါဆို သူက ဘာလို့ အခုမှ ပြန်စုံစမ်းတာလဲ"

ကူမော့က အသာပြုံးကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ငါ့ကြောင့်လေ"

"အစ်ကို့ကြောင့်"

"ဟုတ်တယ်၊ ငါက စုံစမ်းချင်လို့လေ... ဒါပေမဲ့ အမှုစုံစမ်းတဲ့ နေရာမှာတော့ သူက ပညာရှင်ပဲကိုး"

"သူက ချင်းယန်ခရိုင် တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့ကို စော်ကားမိမှာ မကြောက်ဘူးလား... သူ့နာမည် ပျက်သွားမှာ မကြောက်ဘူးလား... တာဝန်ယူရမှာ မကြောက်ဘူးလား"

"မကြောက်ဘူး"

"ဘာလို့ အရင်က ကြောက်ပြီး အခု မကြောက်တော့တာလဲ"

"အဲ့ဒါလည်း ငါ့ကြောင့်ပဲ"

"အစ်ကို့ကြောင့်ပဲလား"

"ဟုတ်တယ်၊ သူက ငါ့ကို သူငယ်ချင်းလို့ သတ်မှတ်ထားလို့လေ"

"သူငယ်ချင်း တစ်ယောက်က တခြား တစ်ယောက်အတွက် ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ အန္တရာယ်ကို ယူရဲလို့လား"

"ဖြစ်နိုင်တယ်၊ ဒါက သိုင်းလောကပဲလေ... ယောက်ျားတွေ ဆိုတာ ဒီလိုပါပဲ"

...

ထိုအချိန်တွင်... တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့ရုံး၏ ခန်းမတစ်ခုအတွင်း၌...

စစ်ဆေးရေးမှူး ချူယွမ်က ကျိုးချင်းဖုန်းကို တွေဝေစွာ ကြည့်ပြီး မေးလိုက်၏။

"မင်း ရူးနေလား... ဒီအမှုက ပိတ်သွားပြီလေ... မင်းက ပြောင်းပြန် လှန်ချင်တာလား... မင်း လုပ်နိုင်၊ မလုပ်နိုင် ဆိုတာကို ခဏထားဦး၊ ငါ မင်းကို မေးမယ်... မင်းမှာ ဒါကို ပြောင်းပြန်လှန်ဖို့ ဘာအကြောင်းပြချက် ရှိလို့လဲ... အဲ့ဒီလူတွေရဲ့ အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စကားတွေအပေါ် အခြေခံပြီး မင်းကလည်း အဲ့ဒါ ကြောင်မိစ္ဆာ ရဲ့ လုပ်ရပ်လို့ ထင်နေတာလား"

ကျိုးချင်းဖုန်းက ခေါင်းအသာယမ်းကာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"ငါ တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့ကို သုံးပြီး စုံစမ်းစရာ မလိုပါဘူး... ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် အနေအထားနဲ့ပဲ စုံစမ်းမယ်... ငါ့ကို ခွင့်ယူဖို့ စာရွက်လေး တစ်ရွက်ပဲ လုပ်ပေးပါ... ပြီးတော့ မင်းက ဒီအမှုကို တတ်နိုင်သမျှ အချိန်ဆွဲထားပေးရမယ်... အစိုးရရုံးကို အခုထိ လွှဲမပေးနဲ့ဦး"

ချူယွမ်က မျက်စောင်းထိုးကာ ပြောလိုက်၏။

"မင်းကတော့ လုပ်ချင်တာ လုပ်မှာပဲ၊ ငါက ဘာလုပ်ရမှာလဲ... ဒီအမှုက ဘယ်လောက် ကြီးလဲဆိုတာ မင်း မသိဘူးလား... ရက်အနည်းငယ်နေရင် လူတွေ အကုန်လုံး ပြောဆိုနေကြတော့မှာ၊ အဲ့ဒီအခါကျရင် အစိုးရရုံးက လူတွေကို သေချာပေါက် လာတောင်းတော့မှာလေ... ငါက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အချိန်ဆွဲထားရမှာလဲ... အစိုးရရုံးကို ငါက မိစ္ဆာ တကယ်ရှိတယ်လို့ ထင်လို့ ခဏလောက် စုံစမ်းဖို့ လိုသေးတယ်လို့ သွားပြောရမလား"

ကျိုးချင်းဖုန်းက ပခုံးတွန့်ကာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"ငါ ဂရုမစိုက်ဘူး... မင်းဘာသာမင်း စဉ်းစား"

ချူယွမ်က ကျိုးချင်းဖုန်းကို လက်ညှိုးထိုးကာ အချိန်အတော်ကြာ စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် အကူအညီမဲ့စွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"ကောင်းပြီလေ၊ ငါ စီစဉ်လိုက်ပါ့မယ်... အဲ့ဒါတွေကို ခဏထားလိုက်ပါဦး... ငါ မင်းကို မေးချင်တာက လင်းကျန်းခရိုင် တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့ရဲ့ တပ်မှူး တစ်ယောက်အနေနဲ့ အစိုးရရဲ့ တရားဝင် ခွင့်ပြုချက် မရှိဘဲ၊ ဆုံးဖြတ်ပြီးသား အမှုတစ်ခုကို စုံစမ်းဖို့ ချင်းယန်ခရိုင်ကို သွားတယ်ဆိုရင်... အကယ်၍ သူတို့ သိသွားရင် မင်း သေချာပေါက် သူတို့ကို စော်ကားမိသလို ဖြစ်သွားမယ်၊ အဲ့ဒီအခါကျရင် သူတို့က ဌာနချုပ်ကို တိုင်ကြတော့မှာ... အဲ့ဒီအခါကျရင် မင်း ဘယ်လိုလုပ်မလဲ... မင်းရဲ့ ရာထူးကို မလိုချင်တော့ဘူးလား"

ကျိုးချင်းဖုန်းက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ငါ သတိထားပြီး သူတို့ကို မသိအောင် လုပ်မှာပေါ့... ငါ မညံ့ဘူးဆိုတာ မင်း သိပါတယ်... လွန်ခဲ့တဲ့ အချိန်တုန်းက မြေအောက်လောက၊ သိုင်းလောက နဲ့ အစိုးရ အကုန်လုံးက ငါ့ကို လိုက်ရှာနေတာတောင် ငါ မြို့ထဲကို အစအနမကျန်အောင် ခိုးဝင်နိုင်ခဲ့သေးတာပဲ... ငါ သတိထားနေသရွေ့ ချင်းယန်ခရိုင် တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့က ဘယ်သူမှ ငါ့ကို မြင်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ချူယွမ်က နှုတ်ခမ်းမဲ့ကာ ပြောလိုက်၏

"မင်းက အမှုစုံစမ်းနေတာလေ... မင်း ပေါ်သွားတာက အံ့သြစရာ မဟုတ်ဘူး... ငါ နားမလည်တာက မင်းက ဘာအတွက်ကြောင့် ဒါတွေကို လုပ်နေတာလဲ... သက်သေအထောက်အထား ခိုင်လုံပြီးသား အမှုကို စုံစမ်းဖို့ ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ အန္တရာယ်ကို ယူနေတာလေ... မင်း မေ့သွားပြီလား၊ လွန်ခဲ့တဲ့ အချိန်က မုဘုရင်ရဲ့ မျိုးဆက် အမှုတုန်းက ငါတို့ကိစ္စတွေ မပြီးသေးဘူးနော်... ငါတို့ ခဏလောက် ငြိမ်ငြိမ်လေး နေဖို့ လိုတယ်... အကယ်၍ တခြား တစ်ခုခု ထပ်မှားသွားရင် ဌာနချုပ်က ငါတို့ကို သေချာပေါက် အပြစ်ပေးတော့မှာ... ငါ့သူငယ်ချင်း ကျိုး၊ ငါတို့ အခုတောင် ပြဿနာတွေ အများကြီး ကြုံနေရတာ၊ ရမ်းကားတဲ့ အလုပ်တွေ မလုပ်ကြရအောင်ကွာ၊ ဟုတ်ပြီလား"

ကျိုးချင်းဖုန်းက ခေါင်းယမ်းကာ ပြောလိုက်သည်။

"ကူမော့ က ငါ့ကို အကူအညီ တောင်းထားလို့လေ"

ချူယွမ်က သံသယဖြင့် မေးလိုက်၏။

"အဲ့ဒါက သူနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ... သူက ချန်ဖုန်း အစောင့်အရှောက်အဖွဲ့ မှာ မရှိတော့ဘူးလေ... ပြီးတော့ ငါ သိသလောက် သူ ချန်ဖုန်း အစောင့်အရှောက်အဖွဲ့ ကနေ ထွက်လာခဲ့တာ သိပ်ပြီး အဆင်ပြေပြေ မဟုတ်ဘူးနော်"

ကျိုးချင်းဖုန်းက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"အဲ့ဒီ သံသယရှိသူ ဆယ့်သုံးယောက်ထဲမှာ သူ့နဲ့ ဆက်ဆံရေးကောင်းတဲ့ လူတချို့ ပါတယ်လေ... သူတို့ထဲက ချွီဟန် က သူ့ရဲ့ လူကြီးတစ်ယောက် ဖြစ်ပြီး၊ သူတို့အပေါ် အရမ်း ကောင်းခဲ့တာတဲ့... သူက ငါ့ကို အကူအညီ တောင်းမှတော့ နောက်ဆက်တွဲ ဆိုးကျိုးတွေကို ငါက ဘာလို့ ဂရုစိုက်နေရမှာလဲ"

ချူယွမ်က ပါးစပ်ဟလိုက်သော်လည်း သူ ပြောမည့် စကားကို ဆက်မပြောနိုင်တော့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ သူငယ်ချင်းဟောင်း၏ စရိုက်ကို သူ ကောင်းကောင်း သိသောကြောင့်ပင် - အစိုးရ အရာရှိ တစ်ယောက် ဖြစ်သော်လည်း သိုင်းလောကသား အများစုထက် ပိုပြီး သူရဲကောင်းဆန်သော စိတ်ဓာတ် ရှိသူ ဖြစ်သည်။

ကျိုးချင်းဖုန်းနှင့် ကူမော့တို့ကြားက ဆက်ဆံရေးကို သူ သိသည်။ ကူမော့က စကားဟလာပြီ ဆိုကတည်းက သူ့ကို ဖျောင်းဖျ၍ ရမည်မဟုတ်ကြောင်း သူ ချက်ချင်း နားလည်သွားလေသည်။

"သွားပါ... သွားပါ..."

ချူယွမ်က လက်ဝှေ့ယမ်းကာ ပြောလိုက်၏။

"ငါ တတ်နိုင်သမျှ အချိန်ဆွဲထားပေးပါ့မယ်... သတိထားသွားနော်"