← Chapters

မြေဆီလွှာအဆင့်မြှင့်တင်ခြင်းကတ်အသစ်နှင့် အလုပ်ရှုပ်နေခြင်း

Vol. 7 Ch. 92

မြေဆီလွှာအဆင့်မြှင့်တင်ခြင်းကတ်အသစ်နှင့် အလုပ်ရှုပ်နေခြင်း

Vol. 7 Ch. 92

ကြက်လှောင်အိမ်ထဲတွင် ကြက်ပေါက်လေးများ မကျန်တော့သဖြင့် အစာကျွေးရသည်မှာ အထူးတလည် ဂရုစိုက်နေစရာ မလိုတော့ပေ။

မြက်ခြောက်အချို့ကို ပိုင်းဖြတ်ကာ ငါးမှုန့်များနှင့် ရောနှော၍ ပစ်ထည့်ပေးရုံသာဖြစ်ပြီး တစ်ခါတစ်ရံတွင်မူ ပြောင်းဖူးအချို့ကို ကျွေးမွေးလိုက်သည်။

မိမိထံတွင် ဂျုံအပိုများ မရှိသေးပေ။ အကယ်၍ စိုက်ပျိုးရေးဧရိယာကို ချဲ့ထွင်နိုင်ပါက ၎င်းတို့ကို ဂျုံများ ကျွေးနိုင်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ဂျုံသည် A အဆင့်ရှိ အပင်ဖြစ်ပြီး A အဆင့် မြေဆီလွှာမှာမူ ရှားပါးလှ၏။ ပန်းအိုးတစ်လုံးနှင့် သစ်သာစည်ပိုင်းတစ်ခုတွင်သာ A အဆင့် မြေဆီလွှာ ရှိနေခြင်းဖြစ်သည်။

ဂျုံသာမက S အဆင့်မြက်ခြောက်များကိုလည်း နွားများ၏ အဆင့်ကို ထိန်းထားနိုင်ရန်အတွက် အခြားပန်းအိုးတစ်လုံးထဲမှသာ အနိုင်နိုင်ညှစ်ထုတ် စိုက်ပျိုးနေရခြင်းဖြစ်သည်။ မြက်ခြောက်အများစုကိုမူ သာမန်စိုက်ခင်းများတွင်သာ စိုက်ပျိုးထားရသည်။

“အဆင့်မြင့်မြေဆီလွှာတွေ ပိုရရင် ကောင်းမယ်။”

ရှောင်းယီက တီးတိုးရေရွတ်လိုက်၏။

၎င်းမှာ စိတ်ကူးယဉ်မှုသက်သက်သာ ဖြစ်သည်။ အဆင့်မြင့်မြေဆီလွှာကို ရရှိနိုင်ရန်မှာ မလွယ်ကူလှပေ။ ရရှိခဲ့လျှင်ပင် တစ်ကြိမ်လျှင် အနည်းငယ်သာဖြစ်ပြီး စိုက်ပျိုးရေးချဲ့ထွင်ရန်အတွက်မူ လုံးဝမလုံလောက်ပေ။

ကျန်းယွင်ထျန်းနှင့် ယွမ်နွန်တို့ ရွက်လှေကို ဆက်လက်ပြင်ဆင်နေကြစဉ်အတွင်း၌ပင် ညချမ်းအချိန်သို့ တဖြည်းဖြည်း ရောက်ရှိခဲ့လာသည်။

ယနေ့မွန်းလွဲပိုင်းတွင် ရှောင်းယီသည် ကျွန်း၏ အုတ်မြစ်ကျောက်ကို လာရောက်တိုက်ခိုက်သည့် နောက်ဆုံးပင်လယ်သတ္တဝါကို ရှင်းလင်းနိုင်ခဲ့၏။ ၎င်းမှာ သာမန်အဆင့်သာ ရှိသေးသည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ရက်က ပုံစံအရ ရှောင်းယီ၏ကျွန်းသည် တစ်နေ့လျှင် လေးကြိမ် တိုက်ခိုက်ခံရပြီး တစ်ကြိမ်မှာ အဆင့်မြင့်ပင်လယ်သတ္တဝါ ဖြစ်သည်။ အဆင့်အတိအကျကိုမူ မသေချာပေ။

ပထမနေ့က C အဆင့်၊ ဒုတိယနေ့က B အဆင့်ဖြစ်သည်။

“အဆင့်တွေ ဆက်မတက်လာဖို့ မျှော်လင့်ရတာပဲ။ ဒီအတိုင်းသာ ဆက်သွားရင် အပတ်စဉ်ရဲ့ နောက်ဆုံးရက်တွေမှာ S အဆင့်တွေ ဖြစ်လာနိုင်တယ်။”

ရှောင်းယီ တွေးတောမိလိုက်သည်။

ဝမ်ချိုင်သည် အလိုအလျောက် ငါးဖမ်းပိုက်ဖြင့် ဖမ်းမိထားသော ထောက်ပံ့ရေးသေတ္တာ ခြောက်လုံးကို တိုက်ခန်းအဝင်ဝသို့ ဆွဲယူလာခဲ့၏။ ရှောင်းယီက ရှေ့သို့တက်သွားကာ သေတ္တာတစ်လုံးကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။

“ရရှိသောပစ္စည်း - အုတ်မြစ်ကျောက် ၂”

“ရရှိသောပစ္စည်း- ကျောက်ဖရုံစေ့ ၅”

“ရရှိသောပစ္စည်း- အုတ်မြစ်ကျောက် ၃”

“ရရှိသောပစ္စည်း- ကျောက်တုံးအိမ်ထုတ်လုပ်မှုပုံစံ ၁၊ ကြေးနီ...”

...

ထောက်ပံ့ရေးသေတ္တာ ခြောက်လုံးမှ အုတ်မြစ်ကျောက် စုစုပေါင်း ၅ ခု ရရှိခဲ့၏။ ၎င်းမှာ မဆိုးလှသော်လည်း အစားအသောက်နှင့် ရေမှာမူ မပါဝင်ခဲ့ပေ။ သို့သော် အိမ်ထုတ်လုပ်မှုပုံစံတစ်ခု ပါလာခြင်းက ရှောင်းယီကို အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။

[ကျောက်တုံးအိမ်ထုတ်လုပ်မှုပုံစံ]: ကျောက်တုံး ၁၀၀၊ သစ်သား ၂၀။

“ဒါဆိုရင် လူတိုင်းနေဖို့ လုံလောက်သွားပြီ။”

ရှောင်းယီက ရေရွတ်လိုက်သည်။

သူ့တွင် သစ်သားအိမ်ငယ် နှစ်လုံး၊ ကျောက်တုံးအိမ်တစ်လုံးနှင့် ကိုယ်ပိုင်တိုက်ခန်း ရှိနေပြီဖြစ်ရာ လုံလောက်သည်ထက်ပင် ပိုနေပြီဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ဆုဝမ်ကလည်း လဲလှယ်မှုတစ်ခုကို စတင်ပေးပို့လာခဲ့သည်။

“[အုတ်မြစ်ကျောက်] ၁၊ [လိမ္မော်စေ့] ၅၊ [ကျောက်တုံး] ၂... - အခမဲ့လဲလှယ်ခြင်း။”

“ဒီနေ့ သေတ္တာနှစ်လုံးထဲက အုတ်မြစ်ကျောက် တစ်ခုပဲ ထွက်တယ်။”

ဆုဝမ်က စိတ်ပျက်လက်ပျက် ပြောလာ၏။

“အုတ်မြစ်ကျောက်တစ်ခုရတာတောင် ကံကောင်းနေပါပြီ။”

ရှောင်းယီက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“အနည်းဆုံးတော့ သစ်သီးစေ့တစ်မျိုးလည်း ရခဲ့သေးတာပဲ။ အဆင်ပြေပါတယ်။”

“လူအများစုအတွက်တော့ မျိုးစေ့ရတာက သိပ်အဓိပ္ပာယ်မရှိပါဘူး။ မြေဆီလွှာဖန်တီးဖို့က မလွယ်ဘူးလေ။ သစ်သီးပင်တွေက နေရာသိပ်မယူပေမဲ့ ဂျုံလိုကောက်ပဲသီးနှံတွေကျတော့ အကြီးအကျယ် စိုက်ပျိုးဖို့လိုတယ်။ ဒါက ကျွန်းရဲ့ ဧရိယာကို စမ်းသပ်နေသလိုပဲ။ အဲ့ဒီပြဿနာတွေ ပြေလည်သွားရင်တောင် နောက်ထပ် အသက်အန္တရာယ်ရှိတဲ့ ပြဿနာတစ်ခု ရှိသေးတယ်။”

ရှောင်းယီက ဟာသတစ်ခုတောင် မပြောရသေးခင်မှာပင် ဆုဝမ်က ဆက်ပြောလိုက်သည်။

“အဲ့ဒါက ရေပဲ။ လူတွေက ရေငတ်လို့ သေလုနီးပါး ဖြစ်နေကြတယ်။ အပင်တွေကို လောင်းဖို့ ရေပိုရေလျှံ မရှိကြဘူး။”

“ဟုတ်တာပေါ့။”

ရှောင်းယီက လက်မထောင်ပြလိုက်သည်။

လဲလှယ်မှုကို သဘောတူလိုက်ပြီးနောက် ရှောင်းယီသည် လိမ္မော်စေ့များကို ယူကာ အပြင်ဘက်စိုက်ခင်း၏ အစွန်းတွင် စိုက်ပျိုးလိုက်ပြီး S အဆင့်ရေသန့်ကို လောင်းပေးလိုက်သည်။

ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်ဆီသို့ ပြန်သွားသောအခါ အန်းယွဲ့ကလည်း လဲလှယ်မှုတောင်းဆိုချက်တစ်ခု ပေးပို့ထားပြီးဖြစ်သည်။

“[အုတ်မြစ်ကျောက်] ၂၊ [မြေဆီလွှာအဆင့်မြှင့်တင်ခြင်းကတ်] ၁၊ [ကြေးနီ] ၅... - အခမဲ့လဲလှယ်ခြင်း။”

“ဒါတွေက ဒီနေ့ဖမ်းမိတာတွေနဲ့ စုထားတဲ့ ပစ္စည်းအချို့ပါ။ မင်းလက်ထဲမှာရှိတာက ပိုပြီးအသုံးဝင်လိမ့်မယ်။”

အန်းယွဲ့က ပြောလိုက်သည်။

“ဦးလေးအန်း ဦးလေးက လှုပ်လှုပ်ရှားရှား သိပ်မလုပ်နိုင်သေးဘူးလေ။ သေတ္တာတွေဖမ်းဖို့ အလောတကြီး မလုပ်ပါနဲ့။”

ရှောင်းယီသည် မြေဆီလွှာအဆင့်မြှင့်တင်ခြင်းကတ်ကို မြင်သောအခါ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားခဲ့သော်လည်း မျက်မှောင်ကျုံ့ကာ သတိပေးလိုက်သည်။

“ငါလည်း အလကား ထိုင်စားနေလို့တော့ မဖြစ်ဘူးလေ။”

“ဒဏ်ရာကို ဂရုစိုက်ပါ။”

ရှောင်းယီက သတိပေးလိုက်သည်။

“အခု ကျုပ်ရဲ့ စိုက်ပျိုးမြေတွေက အကုန်ပြည့်နေတာ။ ဦးလေးကတ်အသစ် ရလာလို့ တော်သေးတာပေါ့။”

လဲလှယ်မှုကို လက်ခံပြီးနောက် ရှောင်းယီသည် ယခင်အသုံးပြုထားသော စိုက်ခင်းလေးခု၏ ဘေးတွင် မြေဆီလွှာကတ်ကို အသုံးပြုလိုက်၏။ ၎င်းက စိုက်ပျိုးမြေ ၅၀ စတုရန်းမီတာကို တိုးပွားစေခဲ့ပြီး ရှောင်းယီသည် သူ ရရှိထားသော ကျောက်ဖရုံစေ့များကို ချက်ချင်းစိုက်ပျိုးလိုက်တော့သည်။

စိုက်ပျိုးပြီးနောက် ရှောင်းယီသည် အများသုံးချန်နယ်သို့ ဝင်ကြည့်လိုက်သည်။

“တစ်ရက်တောင် ရှိသွားပြီ။ လူပျောက်ကြော်ငြာ ကြည့်ရမယ့်သူတွေလည်း ကြည့်ပြီးလောက်ပြီပေါ့။ အခု တခြားကိစ္စတွေ ဆွေးနွေးလို့ ရလောက်ပြီမလား။”

“ဟုတ်တယ်။ ဒါကို လူရှာဖို့ချည်းပဲ သုံးနေလို့ မရဘူး။ အများသုံးချန်နယ်က ဆက်သွယ်ပြောဆိုဖို့အတွက်လည်း ဖြစ်သင့်တယ်။”

ထိုစကားနှစ်ခွန်းနှင့်အတူ လူတိုင်းသည် စကားများ စတင်ပြောဆိုလာခဲ့ကြပြီး ယခင်လူပျောက်ကြော်ငြာများမှာ အောက်သို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

လူရှာနေသူများကလည်း မကန့်ကွက်ကြပေ။ အချက်အလက်များမှာ တစ်နေ့လုံး တက်နေခဲ့ပြီးဖြစ်၏။ အကယ်၍ မည်သူမျှ မတွေ့ပါက ၎င်းတို့သည် ဤဧရိယာတွင် မရှိခြင်းသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

“ငါ အဝေးကနေ ရွက်လှေအကြီးကြီး တစ်စီး ဖြတ်သွားတာကို မြင်လိုက်ရသလိုပဲ။”

“တကယ်လား။ မင်း မျက်စိမှားတာ နေမှာပါကွာ။”

“လူတွေအများကြီးက ရွက်လှေကြီးတွေ တွေ့တယ်လို့ ပြောကြပေမဲ့ နောက်ပိုင်းမှာ ဘယ်သူမှ ထပ်မပြောကြတော့ဘူး။”

“မျက်စိမှားတာ ဟုတ်ပါ့မလား။ ငါ့မျက်စိက ၂.၀ ရှိတယ်။ မျက်စိစမ်းသပ်တဲ့ ဇယားရဲ့ အောက်ဆုံးစာကြောင်းအထိ မြင်ရတယ်။ မှားဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ငါ စိတ်ကူးယဉ်နေတာ မဟုတ်ဘူး။ အခု ငါ အရမ်းကိုမှ လန်းဆန်းနေတာကွ။”

“ပြီးတော့ အခုတလော သူဌေးကြီး တစ်ယောက်က ရေနဲ့ ငါးတွေကို အလဲအလှယ်လုပ်တဲ့ နှုန်းထားကို လျှော့ချပေးထားတယ်။ အခုချိန်မှာ လူအများစုက အသက်ရှင်သန်ဖို့အတွက် အစားအစာနဲ့ ရေကို လုံလုံလောက်လောက် လဲနိုင်နေပြီဆိုတော့ မျက်စိမှားတာမျိုး မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး။”

“အဲဒီသင်္ဘောပေါ်မှာ ဘယ်သူဌေးကြီး ပါလဲဆိုတာ သိလို့ရမလား။ ကျုပ်ကိုလည်း သင်္ဘောပေါ် တင်သွားပေးပါ။ ကျုပ် ကျွဲလို နွားလို အလုပ်လုပ်ပေးပါ့မယ်။ ကျုပ်ရဲ့ကျွန်းက အခု ၂ စတုရန်းမီတာပဲ ကျန်တော့တယ်။”

“သင်္ဘောပေါ် တက်ချင်တယ် ဟုတ်လား။မင်းက ပိုပြီးမြန်မြန် သေချင်နေတာပဲ ဖြစ်ရမယ်။ ငါတို့ဆီမှာ သစ်သားလှေငယ် လုပ်တဲ့သူ နှစ်ယောက်ရှိတယ်။ သူတို့ဆို ပင်လယ်ထဲမှာ တစ်ရက်တောင် မခံခဲ့ဘူး။ ပင်လယ်သတ္တဝါတွေ ဖျက်ဆီးလို့ သင်္ဘောနစ်ပြီး သေကုန်ကြပြီ။”

၎င်းမှာ တိလင်းအင်ပါယာမှ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦး၏ မှတ်ချက်ဖြစ်သည်။

တိလင်း၏ စည်းကမ်းမှာ အဖွဲ့ဝင်များအနေဖြင့် အတွင်းရေးကိစ္စများကို အပြင်တွင် မပြောရန် ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါတွင် ထိန်းချုပ်ရန်မှာ မလွယ်ကူတော့ပေ။ ပြောချင်သူများက ပြောကြမည်သာဖြစ်ပြီး အဆိုးဆုံးမှာ အဖွဲ့မှ ထုတ်ပယ်ခံရရုံသာ ရှိသည်။ သို့သော် ထိုသူများက ဂရုစိုက်ပါမည်လော။ လုံးဝ မစိုက်ကြတော့ပေ။

“ပင်လယ်က အဲဒီလောက်တောင် အန္တရာယ်များတာလား။ သင်္ဘောကြီးဆိုရင် ပိုကောင်းလောက်မလား။”

“မင်း အများကြီး တွေးနေပြီ။ ငါ့အထင်အရတော့ သင်္ဘောကြီးလေလေ ပိုပြီး ကြမ်းတမ်းတဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတွေကို ဆွဲဆောင်မိလေလေပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်။”

ထိုမှတ်ချက်ကို မြင်သောအခါ ရှောင်းယီသည် အနည်းငယ် တွေးတောလိုက်မိပြီး တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

“ဒါက အမှန်ပဲ ထင်တယ်။ အလတ်စား ရွက်လှေတွေ တိုက်ခိုက်ခံရတာ အရမ်း စိတ်ညစ်ဖို့ ကောင်းတာပဲ။”

All Chapters