ဧရာမ ရေဘဝဲအား သတ်ဖြတ်ခြင်းနှင့် ရိက္ခာပြတ်လပ်ခြင်း
Vol. 7 Ch. 94
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ကျန်းယွင်ထျန်းသည် မေ့ဆေးသေနတ်ကို တစ်ချက်ချင်းပစ်စနစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ ခလုတ်ကို နှိပ်လိုက်တော့၏။
မေ့ဆေးသေနတ်သည် ဧရာမရေဘဝဲ၏ ကိုယ်ခန္ဓာပေါ်ရှိ အထိခိုက်လွယ်ဆုံးနေရာကို အလိုအလျောက် ပစ်မှတ်ထားလိုက်သည်။
ရွှတ်... ဒိုင်း
ကျည်ဆန်သည် ရေထဲသို့ တိုးဝင်သွားပြီး ရေဘဝဲ၏ ဦးခေါင်းတည့်တည့်ကို ထိမှန်သွားခဲ့သည်။
ပစ်ခတ်လိုက်သည့် ခဏတာအတွင်းမှာပင် ရေဘဝဲသည် ရွက်လှေကို ထပ်မံတိုက်ခိုက်ခဲ့သေးသော်လည်း ကျန်းယွင်ထျန်းက တစ်ကြိမ်ထပ်မံ ပြုပြင်ပြီးနောက်တွင် ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်မှ ပျက်စီးမှုသတိပေးချက်များ တက်မလာတော့ပေ။
ကျန်းယွင်ထျန်းသည် ရွက်လှေတွင်ပါလာသော ရိုးရိုးကျောက်ဆူးကို ရေထဲသို့ ပစ်ချလိုက်၏။ ၎င်းမှာ သင်္ဘောကို ရပ်တန့်ရန် မဟုတ်ဘဲ နောက်ပိုင်းတွင် သူ သင်္ဘောပေါ် ပြန်တက်ရာ၌ လွယ်ကူစေရန် ဖြစ်သည်။
“ကျွင်းကျွင်း ဒီမှာပဲ နေနော်။ တကယ်လို့ ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်ကနေ အဖေ့ကို တစ်ယောက်ယောက် လှမ်းမေးရင် အဖေ ရေထဲဆင်းသွားတယ်လို့ ပြောလိုက်။”
ကျန်းယွင်ထျန်းက မှာလိုက်သည်။
“ဟုတ်ကဲ့။”
ကျွင်းကျွင်းက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
ထို့နောက် ကျန်းယွင်ထျန်းသည် ငါးဖမ်းပိုက်ကို ဆွဲယူကာ ခါးတွင် B အဆင့် ဓားမြှောင်ကို ချိတ်လိုက်ပြီး ရေထဲသို့ ခုန်ချလိုက်တော့၏။
ဗွမ်း
သူ ရေထဲသို့ တိုးဝင်သွားချိန်တွင် ဧရာမ ရေဘဝဲကြီးကြီးသည် လှုပ်ရှားမှုမရှိတော့ဘဲ ပင်လယ်ကြမ်းပြင်သို့ ဖြည်းညင်းစွာ နစ်မြုပ်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရလေသည်။
သူ ရေကူးသွားပြီး ဓားမြှောင်ဖြင့် ထိုသတ္တဝါ၏ ဦးခေါင်းကို နှစ်ခြမ်းခွဲပစ်လိုက်တော့သည်။ မေ့ဆေးသေနတ်၏ အာနိသင်မှာ အံ့မခန်းပင်။ အသားများကို လှီးဖြတ်နေသည့်တိုင် ရေဘဝဲမှာ တုန်ပင်မတုန်သွားခဲ့ပေ။
အနည်းငယ် စဉ်းစားပြီးနောက် ကျန်းယွင်ထျန်းသည် အထူဆုံးသော လက်တံများကို လှီးဖြတ်ကာ ပိုက်ကွန်ထဲသို့ ထည့်ပြီး ကျောက်ဆူးကြိုးတွင် ချည်နှောင်လိုက်၏။ ထို့နောက် ကျောက်ဆူးကြိုးအတိုင်း သင်္ဘောပေါ်သို့ အမြန်ပြန်တက်လာခဲ့သည်။
သင်္ဘောပေါ်ရောက်သည်နှင့် ကျောက်ဆူးကို ပြန်ဆွဲတင်လိုက်ရာ ရေဘဝဲလက်တံများ ပြည့်နှက်နေသည့် ပိုက်ကွန်ကြီးတစ်ခု ပါလာခဲ့လေသည်။
“ရေထဲမှာ သွေးညှီနံ့တွေ အများကြီး ရှိနေတာက အနီးအနားက အသားစားသတ္တဝါတွေကို ရောက်လာစေလိမ့်မယ်။ ငါတို့ အခုချက်ချင်း ထွက်သွားမှဖြစ်မယ်။”
သူသည် ရွက်ကို လေကြောင်းအတိုင်း ပြင်ဆင်လိုက်ပြီး အနောက်မြောက်ဘက်သို့ ဦးတည်ခုတ်မောင်းလိုက်တော့သည်။
“ရှောင်းယီ ပြဿနာ ပြေလည်သွားပြီ။ သွေးနံ့ကြောင့် တခြားသားရဲတွေ ရောက်လာနိုင်လို့ အခု အနောက်မြောက်ဘက်ကို ခဏ ရှောင်နေတယ်။”
ကျန်းယွင်ထျန်းက အစီရင်ခံလိုက်သည်။
“ကောင်းပြီ ဘေးကင်းဖို့က ပထမပဲ။”
ရှောင်းယီက ပြန်ဖြေလိုက်၏။
ကျန်းယွင်ထျန်းသည် ရေဘဝဲ လက်တံကြီးများကို ရှောင်းယီထံ ပို့ပေးလိုက်လေသည်။ သူ၏ လှေငယ်လေးပေါ်တွင် ဤမျှကြီးမားသော အသားများကို စီမံရန် နည်းလမ်းမရှိချေ။
“[ဧရာမ ရေဘဝဲ လက်တံ] (C အဆင့်) ၄၀၀ ကီလိုဂရမ် — အခမဲ့ လဲလှယ်ခြင်း။”
လက်တံ ၈ ချောင်းတည်းနှင့်ပင် ထိုမျှ အလေးချိန်ရှိနေသည်မှာ ထိုသတ္တဝါ၏ အရွယ်အစားမှာ အံ့မခန်းပင်။
ရှောင်းယီသည် ၎င်းကို လက်ခံလိုက်ပြီး လက်တံများကို သူ၏ ဂိုဒေါင်ထဲရှိ အအေးခန်းထဲတွင် သိမ်းဆည်းလိုက်၏။ ထိုအသားပမာဏမှာ တစ်ခါတည်းစားရန်အတွက် များလွန်းလှသော်လည်း C အဆင့်အစားအစာမှာ ရောင်းထုတ်ရန် နှမြောစရာကောင်းလှသဖြင့် မနက်ဖြန်တွင် ရေရှည်သိမ်းဆည်းထားနိုင်ရန် ဆားနယ်ပြီး အသားခြောက်ပြုလုပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။
သူသည် အခြေခံရိက္ခာများကို ရေတပ်သားနှစ်ဦးထံ ပို့ပေးလိုက်ပြီး ကုတင်ပေါ်သို့ ပြန်လှဲချလိုက်တော့သည်။
“မူလအရှိန်အတိုင်းဆိုရင် ကျန်းယွင်ထျန်းက မနက်ဖြန်မနက်လောက် ငါ့ဆီရောက်ရမှာ။ အခုတော့ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး။”
ရှောင်းယီ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်မိလိုက်သည်။
ရေဘဝဲနှင့် တိုက်ခိုက်မှု၊ လေဆင်နှာမောင်းကြောင့် လမ်းကြောင်းပြောင်းခဲ့ရမှုများကြောင့် သူတို့၏ ခရီးစဉ်မှာ ထပ်မံကြန့်ကြာဦးမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ပင်လယ်ခရီးတွင် ဤသို့သော အခက်အခဲများမှာ ရှောင်လွှဲ၍မရပေ။
တစ်ဝက်တစ်ပျက် အိပ်ပျော်နေစဉ်မှာပင် ရှောင်းယီ လန့်နိုးလာခဲ့ပြန်၏။ ယွမ်နွန်သည်လည်း ဧရာမ ပင်လယ်သတ္တဝါတစ်ကောင်၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံနေရပြန်ပြီ။
“ရှောင်းယီ ငါ ပြင်နိုင်တာထက် ပိုမြန်တဲ့အရှိန်နဲ့ အဲ့အကောင်ကြီးက လှေကို တိုက်ခိုက်နေတယ်။”
ယွမ်နွန်က သတိပေးလိုက်သည်။
“အစ်ကိုကျန်း မေ့ဆေးသေနတ်ကို သူ့ဆီ မြန်မြန်ပို့ပေးလိုက်။”
ရှောင်းယီ အမိန့်ပေးလိုက်၏။
ကျန်းယွင်ထျန်းသည် မေ့ဆေးသေနတ်ကို ယွမ်နွန်ထံ ချက်ချင်း လွှဲပြောင်းပေးလိုက်သည်။ ယွမ်နွန်သည် သေနတ်ကို ကုန်းပတ်ပေါ်သို့ သယ်လာပြီး လှေ၏ ညာဘက်ရှိ အမည်းရောင် အရိပ်ကြီးကို ပစ်မှတ်ထားလိုက်တော့လေသည်။
“ပစ်မှတ်ကို အတည်ပြုပြီးပါပြီ။
ခရိုနိုဆောရပ်စ်: တစ်နာရီကြာ မေ့မြောစေရန် ကျည် ၂ တောင့် လိုအပ်သည်။ နှစ်ဆပစ်ခတ်ပါက ကြာချိန် နှစ်ဆတိုးမည်။”
“ဘာ... ဒိုင်နိုဆောလား။”
ရှောင်းယီသည် ထိုနာမည်ကို ကြားလိုက်ရသည့်အခိုက်၌ အလွန်အံ့အားသင့်သွားခဲ့၏။
ခဏအကြာတွင် ယွမ်နွန်က ပြောလာခဲ့သည်။
“ခရိုနိုဆောရပ်စ်ဆိုတာ ခရီတေးရှတ် (Cretaceous) ခေတ်က မျိုးသုဉ်းသွားပြီဖြစ်တဲ့ ပင်လယ်တွင်းသွား ဒိုင်နိုဆောတစ်မျိုးပဲ။ ဒီမှာ သူနဲ့တွေ့ရလိမ့်မယ်လို့ ငါ တစ်ခါမှ မတွေးခဲ့ဖူးဘူး။”
“ရှေးဦးခေတ်က တွားသွားသတ္တဝါတွေတောင် ပေါ်လာတာလား။”
ရှောင်းယီ မျက်မှောင်ကျုံ့လိုက်၏။
“ဒါက ဘယ်လိုကမ္ဘာကြီးလဲ။”
ထိုရှေးဟောင်း သားရဲကြီးများသည် တီရက်စ် (T-Rex) ကဲ့သို့ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သတ်ဖြတ်ရေးစက်ပစ္စည်းများ ဖြစ်ကြသည်။ ၎င်းတို့၏ အလတ်စားရွက်လှေများမှာ ရှောင်ပြေးရန်သာ တတ်နိုင်သော်လည်း ယခုအခါမှာမူ လွတ်မြောက်ရန် မလွယ်ကူတော့ပေ။
ကိရိယာ၏ အချက်အလက်များအရ ခရိုနိုဆောရပ်စ်သည် လူသတ်ဝေလငါးထက် ပို၍သေစေစွမ်းရှိနိုင်၏။ ဝေလငါးကို ကျည်တစ်တောင့်တည်းဖြင့် ၂ နာရီကြာ မေ့မြောစေနိုင်သော်လည်း ဤသားရဲကြီးအတွက်မူ ၁ နာရီအတွက်ပင် ကျည် ၂ တောင့် လိုအပ်ပေသည်။
“ကျည် ၄ တောင့်နဲ့ ပစ်လိုက်။ ၂ နာရီကြာအောင် မေ့မြောနေတုန်း မြန်မြန်သာပြေး။”
ရှောင်းယီ ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်သည်။
ယွမ်နွန်သည် ကျည် ၄ တောင့်ကို အသင့်ပြင်ကာ ပစ်ခတ်လိုက်၏။ ကျည်အားလုံး ထိမှန်သွားပြီးနောက် ခရိုနိုဆောရပ်စ်သည် တစ်ချက်မျှ ရုန်းကန်ပြီးနောက် ငြိမ်သက်သွားကာ ရေအောက်သို့ နစ်မြုပ်သွားတော့သည်။
ထိုတစ်ချက်မျှ ရုန်းကန်လိုက်မှုသည်ပင် ယွမ်နွန်၏ လှေပဲ့ပိုင်းကို ပျက်စီးသွားစေခဲ့လေသည်။
“ဒီ... ဒီ... သတိပေးချက် - လှေကိုယ်ထည် ပြင်းထန်စွာ ပျက်စီးနေသည်။ ချက်ချင်း ပြုပြင်ပါ။”
ယွမ်နွန်က လိုအပ်သော ပစ္စည်းစာရင်းကို တင်ပြလိုက်ပြီးနောက် ရှောင်းယီက ချက်ချင်း ပို့ပေးလိုက်၏။ ပစ္စည်းများ ရောက်ရှိလာသည်နှင့် ရွက်လှေမှာ ပြန်လည်ကောင်းမွန်သွားခဲ့သည်။
“လေကြောင်းအတိုင်း အဲဒီနေရာကနေ အမြန်ဆုံး ထွက်သွားတော့။”
ရှောင်းယီက အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
“ဒါပေမဲ့ လေက အရှေ့တောင်ဘက်က တိုက်နေတာ။ အဲ့ဒီဘက်ကို မောင်းရင် လမ်းကြောင်းလွဲသွားလိမ့်မယ်။”
ယွမ်နွန် တုံ့ဆိုင်းသွား၏။
“ဘေးကင်းဖို့က ပထမပဲ။”
ရှောင်းယီက ထပ်ပြောလိုက်သည်။
“တကယ်လို့ အဲ့ဒီ ခရိုနိုဆောရပ်စ်ကြီး ပြန်နိုးလာရင် ခင်ဗျား ကျွန်းကို ဘယ်တော့မှ ရောက်မှာမဟုတ်တော့ဘူး။”
“ကောင်းပြီ။ ငါ နားလည်ပါပြီ။”
ယွမ်နွန်က သက်ပြင်းချရင်း အနောက်မြောက်ဘက်သို့ လှေဦးလှည့်လိုက်တော့လေသည်။
မေ့ဆေးသေနတ်တွင် ကျည် ၁၀ တောင့်သာ ပါသော်လည်း ယခုအခါ ၈ တောင့်မှာ ကုန်သွားပြီဖြစ်ရာ ၂ တောင့်သာ ကျန်တော့သည်။ ကျန်းယွင်ထျန်းနှင့် ယွမ်နွန်တို့ ကြုံတွေ့နေရသည့် အခြေအနေများအရ သူတို့ ကျွန်းသို့ ဘေးကင်းစွာ ရောက်ရှိနိုင်ပါ့မလားဆိုသည်မှာ စိုးရိမ်စရာ ဖြစ်လာခဲ့၏။
လောလောဆယ်တွင် ရှောင်းယီ၌ ပိုကောင်းသော အစီအစဉ်မရှိသေးဘဲ အခြေအနေအရသာ တုံ့ပြန်သွားရမည်ဖြစ်သည်။
ည၏ ကျန်ရှိသော အချိန်များတွင် ရှောင်းယီသည် ၂ နာရီခြားတစ်ခါ နိုးလာခဲ့ရကာ လှေပြုပြင်ရန် ပစ္စည်းများ ပံ့ပိုးပေးခဲ့ရပြီး မနက် ၆ နာရီတွင် အာရုဏ်တက်လာခဲ့၏။ ကြက်ခြံထဲမှ ကြက်ဖများသည်လည်း အစွမ်းကုန် တွန်ကျူးနေကြပြီဖြစ်သည်။
အွတ် အီးအီး အွတ်....
သူ မည်မျှပင် ပင်ပန်းနေပါစေ ထပ်မံအိပ်စက်ရန် အခွင့်အရေး မရှိတော့ပေ။ ညဘက်တွင် နှစ်ကြိမ်၊ သုံးကြိမ်မျှ နိုးခဲ့ရသော်လည်း ကံကောင်းသည်မှာ ယွမ်နွန်သည် ခရိုနိုဆောရပ်စ်နှင့် ထပ်မံမတွေ့ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
“တော်တော်ဝေးဝေးကို ရောက်လာပြီဆိုတော့ လွတ်လောက်ပါပြီ။ အခု ငါ ဆုဝမ်ရဲ့ ကျွန်းဘက်ကို လမ်းကြောင်းပြန်လှည့်လိုက်ပြီ။”
ယွမ်နုန်က သတင်းပို့လာခဲ့သည်။ ရှောင်းယီက ခေါင်းညိတ်ကာ “ဆက်လုပ်ပါ” ဟုသာ ပြန်ပြောလိုက်၏။
ထို့နောက် သူသည် တိုက်ခန်းထဲမှ ထွက်လာကာ ကိုယ်လက်ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး ကြက်ခြံနှင့် နွားတင်းကုပ်များသို့ အစာများ ထည့်ပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ ဂိုဒေါင်ကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်၏။
ပင်လယ်ငါးနှင့် ရေများကို အခြေခံပစ္စည်းများနှင့် လဲလှယ်ထားသော်လည်း ထိုပစ္စည်းများမှာ ကုန်လုနီးပါး ဖြစ်နေခဲ့ပြန်ပြီ။ ကျန်းယွင်ထျန်းနှင့် ယွမ်နွန်တို့၏ ခရီးစဉ်၌ ရင်းမြစ်များစွာကို အသုံးပြုနေရသဖြင့် ယနေ့တစ်ရက်ပင် ခံနိုင်ရည်ရှိပါ့တော့မလားဆိုသည်မှာ မသေချာပေ။
ရှောင်းယီသည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ မျက်နှာသစ်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ဆုတောင်းရင်း ပြောလိုက်သည်။
“စနစ် လက်မှတ်ထိုးဝင်မယ်။”