ငါဘယ်လောက်ချမ်းသာလဲဆိုတာ ငါကိုယ်တောင်မသိဘူး
Vol. 11 Ch. 109
"ဒါနဲ့ ညီအစ်ကိုလင်း... မင်းဘက်ကရော ငွေဘယ်လောက် ထည့်နိုင်မလဲ"
ချင်လင်းက ခဏမျှ တွန့်ဆုတ်နေသော်လည်း ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် မေးလိုက်သည်။ ဤစီမံကိန်းတွင် အရေးကြီးဆုံးမှာ ရန်ပုံငွေဖြစ်ပြီး သူနှင့်ဝမ် နှစ်ယောက်ပေါင်းမှ ယွမ် ၂၂ ဘီလီယံသာ ရှိသည်။ တယ်ကျွမ်းအုပ်စုကို ဝယ်ယူရန် ယွမ် ၅၀ ဘီလီယံ လိုအပ်သဖြင့် ၂၈ ဘီလီယံ (၂ သောင်း ၈ ထောင်ကုဋေ) ခန့် လိုအပ်နေသေးသည်။
သူတို့နှစ်ဦး၏ တွက်ချက်မှုအရ ထိုငွေပမာဏကို လင်းဖန်က စိုက်ထုတ်ပေးရန်နှင့် ၎င်းနှင့်ညီမျှသော ရှယ်ယာများကို ခွဲဝေယူရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
"ငါ့ဆီမှာ သုံးလို့ရတဲ့ငွေ ဘယ်လောက်ရှိလဲဆိုတာ ငါလည်း အတိအကျ မသိဘူးကွာ"
လင်းဖန်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းရင်း မတတ်သာသလို ပြောလိုက်သည်။ အစောပိုင်း အနာဂတ်ဈေးကွက်ကစားစဉ်က သူသည် အမေရိကန်ဒေါ်လာ ဘီလီယံ ၂၀၀ ကျော် ရရှိခဲ့သည်။ ထိုငွေအချို့ကို ယွမ်ငွေအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ဖန်ထန်းရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုကို တည်ထောင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ထို့နောက် လုံထန်အုပ်စုကို တည်ထောင်ရန်၊ နိုင်ငံရပ်ခြားတွင် စက်မှုဥယျာဉ် လေးခု တည်ဆောက်ရန်အတွက်လည်း ငွေအမြောက်အမြား အသုံးပြုခဲ့ရသည်။
ထို့ပြင် ဝမ်ချောင် ချင်လင်းတို့နှင့် ပူးပေါင်းကာ သီးသန့်ရုပ်ရှင်ရုံများနှင့် ဒိုင်နက်စတီဖျော်ဖြေရေးလုပ်ငန်း တည်ထောင်ရန်အတွက်လည်း ယွမ် ၈၀ ဘီလီယံခန့် သုံးစွဲထားပြီးဖြစ်သည်။
ဆွစ်ဘဏ်ရှိ အမေရိကန်ဒေါ်လာ ၁၀၀ ဘီလီယံမှာမူ အရေးပေါ်အခြေအနေမှလွဲ၍ ထိစရာမလိုသော ငွေများဖြစ်သည်။
အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် သူ၏ ကျန့်ခန်းယွမ်ဥယျာဉ်အဖွဲ့က စီမံခန့်ခွဲနေသော ပိုင်ဆိုင်မှုများမှာ အလွန်များပြားလှသဖြင့် သူကိုယ်တိုင်ပင် မည်မျှချမ်းသာသည်ကို သေချာမသိတော့ဘဲ သုံးစရာငွေ အလုံအလောက်ရှိနေသည်ဆိုရုံသာ သိတော့သည်။
"ဟင်"
ချင်လင်းမှာ ဆွံ့အသွားမိသည်။ လင်းဖန်ပြောသည်ကို သူ လုံးဝနားမလည်နိုင်ပေ။ မိမိသုံးနိုင်သော ငွေပမာဏကိုပင် မသိရအောင် ဤငွေတွေက ကောင်းကင်က ကျလာတာလား။
"နေဦး... ငါ ဖုန်းဆက်ပြီး မေးကြည့်လိုက်မယ်"
ချင်လင်း တစ်ခုခုမေးရန် ပြင်နေစဉ်မှာပင် လင်းဖန်က ဖုန်းထုတ်လိုက်သည်။
"ဟဲလို... ရှင်းယာ၊ အခု ငါတို့ဆီမှာ ပြည်တွင်းသုံးငွေ ဘယ်လောက် ထုတ်ယူလို့ရမလဲ"
လင်းဖန်က ချင်လင်းရှေ့မှာပင် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း မေးလိုက်သည်။
ဖုန်းအခြားတစ်ဖက်မှ မိုရှင်းယာက ချက်ချင်းပြန်ဖြေသည်။
- "ဆရာကြီး... နေ့စဉ်လုပ်ငန်းလည်ပတ်ဖို့ ဖယ်ထားတာတွေအပြင် လက်ရှိ အကောင့်ထဲမှာ အသင့်သုံးနိုင်တဲ့ငွေ ယွမ် ၃၁၀ ဘီလီယံ (၃ သိန်း ၁ သောင်းကုဋေ) ရှိပါတယ်ရှင်"
"ဖူး..."
ဘေးမှ ချင်လင်းမှာ သောက်လက်စ ရိုမေးနီး-ကွန်တီ ဝိုင်များပင် ပန်းထွက်ကုန်တော့သည်။ အသင့်သုံးနိုင်သော ငွေသားချည်းတင် ယွမ် ၃၁၀ ဘီလီယံဆိုတာ ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိုင်တဲ့ ကိစ္စပင် သူတို့အတွက် ယွမ် ၅၀ ဘီလီယံဆိုသည်မှာပင် အလွန်များလှပြီဖြစ်ရာ ၃၁၀ ဘီလီယံဆိုသည်မှာ လူသားတစ်ယောက်၏ ပိုင်ဆိုင်မှုဟုပင် မထင်ရတော့ပေ။
"အိုကေ... သိပြီ"
လင်းဖန်က ခေါင်းညိတ်ကာ ဖုန်းချလိုက်သည်။
"အစ်ကိုလင်း... မင်း အမှန်အတိုင်းပြောစမ်း၊ မင်းမှာ ငွေဘယ်လောက်ရှိတာလဲ"
ချင်လင်းက မနေနိုင်ဘဲ မေးမိတော့သည်။ အကယ်၍ သူကြားတာ မမှားဘူးဆိုလျှင် ထို ၃၁၀ ဘီလီယံမှာ ပြည်တွင်းငွေသားသာ ဖြစ်သဖြင့် နိုင်ငံခြားတွင်လည်း ဤထက်ပို၍ ကြီးမားသော ပိုင်ဆိုင်မှုများ ရှိနေဦးမည်မှာ အသေအချာပင်။
လင်းဖန်က ခဏမျှ စဉ်းစားပြီး "ယွမ် ၁ ထရီလီယံ (၁ သန်းကုဋေ) လောက်တော့ ရှိမယ်ထင်တယ် အမှန်အတိုင်းပြောရရင် ငါ့ပိုင်ဆိုင်မှု ဘယ်လောက်ရှိလဲဆိုတာ ငါလည်း သေချာမသိဘူး ငါပိုင်တဲ့ ပစ္စည်းတွေ ဘယ်နေရာမှာ ရှိနေလဲဆိုတာတောင် အကုန်မသိဘူး"
ဟု မရေမရာ ပြန်ဖြေသည်။
ချင်လင်း - "......"
မဟုတ်ဘူးလေ... ကြွားတာမဟုတ်ရင်တောင် ငါတို့က သူငယ်ချင်းတွေပဲလေ။ မင်းပိုင်တဲ့ ပစ္စည်းတွေ ဘယ်မှာရှိမှန်း မသိရအောင် ဒါတွေက ကောင်းကင်က ကျလာတာလား။ အမွေဆက်ခံတာဆိုရင်တောင် ကိုယ်တိုင်လက်မှတ်ထိုး အတည်ပြုရမှာ မဟုတ်လား။
သို့သော် လင်းဖန် ပြောနေသည်မှာ အမှန်တရားဖြစ်သည်။ အနာဂတ်ဈေးကွက်မှ ရရှိသော ငွေသားများအပြင် ကျန့်ခန်းဥယျာဉ်အဖွဲ့က စီမံခန့်ခွဲနေသော ပိုင်ဆိုင်မှုများမှာ အမြောက်အမြား ရှိနေသည်။ ထိုအဖွဲ့သည် ငွေမှငွေပွားအောင် လုပ်ဆောင်နေသော သီးသန့် ဘဏ္ဍာရေးအဖွဲ့ဖြစ်သဖြင့် လင်းဖန်အနေဖြင့် တစ်ပြားတစ်ချပ်မှ စိုက်ထုတ်ရန်ပင် မလိုဘဲ အလိုအလျောက် လည်ပတ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
"ဒါဆို မင်းက ဒီဝယ်ယူရေး စီမံကိန်းကို သဘောတူပြီး ငါတို့နဲ့ ပူးပေါင်းမယ်လို့ ဆိုလိုတာလား"
ချင်လင်းက အသာအယာ စမ်းမေးကြည့်သည်။
"အင်း" လင်းဖန်က ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်ပြသည် - "ဝမ်ချောင်ကို ခေါ်လိုက်ဦး၊ စာချုပ်ကို ငါ့ကို ပြခိုင်းလိုက် ပြဿနာမရှိရင် လက်မှတ်ထိုးလိုက်မယ် စီမံခန့်ခွဲတဲ့အပိုင်းကိုတော့ အရင်အတိုင်းပဲ မင်းတို့နှစ်ယောက်ပဲ ကိုင်တွယ်ကြပေါ့"
တယ်ကျွမ်းအုပ်စုသည် အလားအလာရှိသော လုပ်ငန်းဖြစ်သဖြင့် သူရင်းနှီးမြှုပ်နှံခြင်းမှာ အရှုံးမရှိပေ။ ငွေသား ယွမ်ဘီလီယံ ရာချီ ပိုင်ဆိုင်ထားသော လင်းဖန်ကဲ့သို့ သူဌေးကြီးတစ်ဦးကို မည်သူကမှ လိမ်လည်လှည့်ဖျားရန် မဝံ့ရဲကြပေ။
"ကောင်းပြီ! အခုပဲ ငါ ဖုန်းဆက်လိုက်မယ်"
လင်းဖန်၏ အတည်ပြုချက်ကို ကြားသော် ချင်လင်းမှာ ဝမ်းသာအားရဖြင့် ဝမ်ချောင်ကို လှမ်းခေါ်လိုက်တော့သည်။
ထိုညမှာပင် သူတို့သုံးဦးသည် တယ်ကျွမ်းအုပ်စုကို ဝယ်ယူရန် လုပ်ငန်းခွဲဝေမှုများကို သေချာဆွေးနွေးကာ စာချုပ်ချုပ်ဆိုလိုက်ကြသည်။ လင်းဖန်ကလည်း မိုရှင်းယာကို ငွေလွှဲပေးရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
စာချုပ်အသစ်တွင် သူတို့သည် 'တယ်ကျွမ်း' ဆိုသော အမည်ကို ပြောင်းလဲခြင်း မပြုခဲ့ပေ။ အကြောင်းမှာ တယ်ကျွမ်းဟော့ပေါ့သည် တစ်နိုင်ငံလုံးတွင် နာမည်ကြီးပြီးသားဖြစ်သဖြင့် အမည်ပြောင်းပါက ထိခိုက်မှုများ ရှိနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော် အသစ်တည်ဆောက်မည့် ရုပ်ရှင်ရုံများကိုမူ ဒိုင်နက်စတီဖျော်ဖြေရေးလုပ်ငန်းနှင့် အညီ ဒိုင်နက်စတီ ရုပ်ရှင်ရုံဟု အမည်ပေးလိုက်သည်။
ထိုနှစ် ဇန်နဝါရီ ၁၅ ရက်နေ့ (တရုတ်ရိုးရာ လာပတ်ပွဲတော်နေ့) တွင် ဝမ်ချောင်နှင့် ချင်လင်းတို့၏ အဖွဲ့သည် တယ်ကျွမ်းအုပ်စုကို ဝယ်ယူရန် တရားဝင် စတင်လိုက်သည်။ ဤသတင်း ထွက်ပေါ်လာသောအခါ တစ်နိုင်ငံလုံးမှာ အုတ်အော်သောင်းနင်း ဖြစ်သွားတော့သည်။
"နိုင်ငံတော်ခင်ပွန်းလောင်း" ဟု တင်စားခံရသော ဝမ်ချောင်နှင့် ရှန်ဟိုင်းသူဌေးသားလေး ချင်လင်းတို့က ယွမ် ၅၀ ဘီလီယံ အသုံးပြုကာ ဟော့ပေါ့လုပ်ငန်းစုကြီးကို ဝယ်ယူလိုက်လိမ့်မည်ဟု မည်သူမှ မထင်ထားခဲ့ကြပေ။ မီဒီယာများကလည်း သူတို့နှစ်ဦး လွန်ခဲ့သော တစ်နှစ်အတွင်း လုပ်ဆောင်ခဲ့သမျှကို ဖော်ထုတ် ရေးသားကြတော့သည်။
#သူဌေးသားနှစ်ဦးရဲ့_ဖျော်ဖြေရေးလောကထဲက_ခြေလှမ်းများ
#နိုင်ငံတော်ခင်ပွန်းလောင်းရဲ့_အကြီးစား_လှုပ်ရှားမှု
#ရှင်းဝမ်တု_တည်ထောင်ခြင်း...
ဤသတင်းများမှာ ရှာဖွေရေးစာမျက်နှာများ၏ ထိပ်ဆုံးတွင် နေရာယူသွားပြီး ၂၀၁၉ ခုနှစ် အစပိုင်း၏ စိတ်ဝင်စားစရာ အကောင်းဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်များ ဖြစ်လာစေသည်။ ပို၍ အံ့သြစရာကောင်းသည်မှာ ဒိုင်နက်စတီ ဖျော်ဖြေရေးသည် ဖျော်ဖြေရေးကုမ္ပဏီ ၃၀ ကျော်ကို ယွမ် ၁၀ ဘီလီယံကျော် အသုံးပြုကာ ဝယ်ယူထားခြင်းပင်။
ထို့ပြင် သူတို့အမည်ဖြင့် တည်ဆောက်နေသော သီးသန့်ရုပ်ရှင်ရုံ စီမံကိန်းမှာလည်း တစ်နိုင်ငံလုံးရှိ မြို့ကြီးများတွင် အိမ်ခြံမြေ စီမံကိန်းကြီးများအဖြစ် တည်ရှိနေပြီး တန်ကြေးမှာ ယွမ် ၁၀၀ ဘီလီယံနီးပါး ရှိသည်။ တယ်ကျွမ်းကိုပါ ပေါင်းလိုက်လျှင် ဝမ်ချောင်နှင့် ချင်လင်းတို့သည် ယခုနှစ်အတွင်း ယွမ် ၁၆၀ ဘီလီယံ အသုံးပြုထားခြင်း ဖြစ်သည်။
ယွမ် ၁၆၀ ဘီလီယံဆိုသော ငွေသားပမာဏမှာ ဝမ်တုနှင့် ရှန်ဟိုင်းဆောက်လုပ်ရေး လုပ်ငန်းစုကြီးများပင်လျှင် ချက်ချင်းထုတ်ပေးရန် ခက်ခဲလှသည်။ သို့ဆိုလျှင် ဤမျှကြီးမားသော ငွေသားများမှာ ဘယ်ကလာသနည်း၊ သူတို့နောက်ကွယ်တွင် မည်သူရှိနေသနည်း ဆိုသည်မှာ လူတိုင်းအတွက် ပဟေဠိတစ်ခု ဖြစ်နေတော့သည်။
...................................................