ပေကျင်းစက်ရုံခွဲ
Vol. 11 Ch. 106
ဈေးကွက်ပေါက်ဈေးထက် ၂၀၀ ယွမ် ပိုသက်သာသည်ဆိုသောအချက်မှာ ရှန်းကျန့်မြို့တော်ကော်မတီအတွင်းရေးမှူးဝမ် ပင်လျှင် ကြားလိုက်ရသောအခါ စိတ်လှုပ်ရှားသွားမိသည်။
လုံထန်အုပ်စုက ဤမျှအထိ မျက်နှာသာပေးလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။
အမှန်စင်စစ် ဖုန်းတစ်လုံးလျှင် ၂၀၀ ယွမ် လျှော့ပေးခြင်းမှာ ဘာမှမဟုတ်ဟု ထင်ရသော်လည်း ဖုန်းအလုံးရေ တစ်သိန်း သို့မဟုတ် တစ်သန်းဆိုလျှင်မူ မတွေးဝံ့စရာ ကိန်းဂဏန်းကြီး ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။
တရုတ်နိုင်ငံတွင် ပြည်သူ့လုံခြုံရေးဝန်ကြီးဌာနတစ်ခုတည်းတင် စီမံခန့်ခွဲရေးဝန်ထမ်း ၂.၂ သန်း၊ ကန်ထရိုက်ဝန်ထမ်း ၅ သိန်းကျော်၊ လုံခြုံရေးဝန်ထမ်း ၁ သိန်းနှင့် အချိန်ပြည့် လက်ထောက်ရဲတပ်ဖွဲ့ဝင် ၂ သန်းနီးပါး ရှိသည်။ ထို့ပြင် လက်နက်ကိုင်ရဲတပ်ဖွဲ့၊ အကျဉ်းဦးစီး၊ စည်ပင်သာယာ စသည်တို့အပါအဝင် စုစုပေါင်း အင်အားမှာ ၅ သန်းထက်မနည်းပေ။ အကယ်၍ တစ်ဦးချင်းစီအတွက်သာ အော်ဒါမှာယူမည်ဆိုပါက အရေအတွက်မှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှပေမည်။
"ဝန်ကြီးကျောက်... ကျွန်တော့်မှာ တောင်းဆိုချက်တစ်ခု ရှိပါတယ်၊ လူကြီးမင်း သဘောတူပေးနိုင်မယ်လို့လည်း မျှော်လင့်ပါတယ်"
ထိုစဉ် လင်းဖန်က ရုတ်တရက် စကားစလိုက်သည်။
ထိုစကားကြောင့် ဝန်ကြီးကျောက် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ လုံထန်အုပ်စုအနေဖြင့် ဤနာမည်ဂုဏ်သတင်းကို အသုံးချကာ တစ်ခုခုကြံစည်နေသည်ဟု သူထင်သွားသဖြင့် မကျေမနပ်ဖြစ်သွားကာ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလျက် "ပြောကြည့်လေ" ဟု အေးစက်စွာ ဆိုလိုက်သည်။
"ကျွန်တော်တို့ အုပ်စုက နီဗားနားအိတ်စ်ဖုန်းကို ကြော်ငြာတဲ့နေရာမှာ ပြည်သူ့လုံခြုံရေးဝန်ကြီးဌာနဘက်က ပူးပေါင်းကူညီပေးစေချင်လို့ပါ"
"ဟင်..."
ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရလျင် ဝန်ကြီးကျောက်၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း ပြန်လည် ဝင်းပသွားတော့သည်။ ဤမျှသာဆိုလျှင် သူ လက်ခံနိုင်သောအဆင့် ဖြစ်သဖြင့်
"မင်းတို့ကုမ္ပဏီက ဘယ်လိုမျိုး ပူးပေါင်းစေချင်တာလဲ"
ဟု ထပ်မံ မေးမြန်းလိုက်သည်။
"တကယ်တော့ အခြားကြီးကြီးမားမား မဟုတ်ပါဘူး နီဗားနားအိတ်စ်ဖုန်းကို ပြည်သူ့လုံခြုံရေးဝန်ကြီးဌာနက ဝယ်ယူဖို့ သဘောတူညီချက် လက်မှတ်ရေးထိုးခဲ့တယ်ဆိုတာကို ကျွန်တော်တို့နှစ်ဦး ပူးတွဲပြီး သတင်းစာရှင်းလင်းပွဲ လုပ်ချင်တာပါ"
ဟု လင်းဖန်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။
ယခင်က လုံထန်အုပ်စုသည် စစ်တပ်၏အမည်ကို အသုံးပြုကာ ကြော်ငြာရန် စဉ်းစားခဲ့သော်လည်း စစ်တပ်မှာ အထိခိုက်မခံသော အဖွဲ့အစည်းဖြစ်သဖြင့် မသင့်တော်ဟု ဆုံးဖြတ်ခဲ့ရသည်။ သို့သော် ပြည်သူ့လုံခြုံရေးဝန်ကြီးဌာနမှာမူ တရားဥပဒေစိုးမိုးရေး အဖွဲ့အစည်းဖြစ်သဖြင့် လုံထန်နှင့် ပူးတွဲသတင်းစာရှင်းလင်းပွဲ လုပ်နိုင်ပါက ပြည်သူလူထု၏ ယုံကြည်မှုကို ပိုမိုခိုင်မာစေမည်မှာ အသေအချာပင်။
သို့သော် ဤတောင်းဆိုချက်ကြောင့် ဝန်ကြီးကျောက်မှာ အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းသွားရသည်။ အစိုးရနှင့် ပုဂ္ဂလိကလုပ်ငန်း ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုမှာ အလွန်ပင် အရေးကြီးလှသဖြင့် သူသည် ဝန်ကြီးဌာန၏ ထိပ်တန်းခေါင်းဆောင် ဖြစ်နေသော်လည်း မိမိသဘောဖြင့် ဇွတ်အတည်ပြုရန် ခက်ခဲလှသည်။
အကယ်၍ အထက်က အပြစ်တင်လာပါက သူ တာဝန်ယူနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
"ဝန်ကြီးကျောက်... ကျွန်တော်တို့ဘက်က ဝန်ကြီးဌာနရဲ့ အခြေအနေကို ထည့်စဉ်းစားပေးထားတဲ့အတွက် တခြား အပိုလိုအပ်ချက်တွေ မရှိပါဘူး သတင်းစာရှင်းလင်းပွဲ လုပ်တဲ့အခါ လူကြီးမင်းတို့ရဲ့ တရားဝင်အကောင့်ကနေ နီဗားနားအိတ်စ် ကို ဝယ်ယူထားတယ်ဆိုတဲ့အကြောင်း သတိပေးချက်လေး ထုတ်ပြန်ပေးရင်ပဲ ရပါပြီ"
ဝန်ကြီးကျောက်၏ အခက်အခဲကို ရိပ်မိသွားဟန်ဖြင့် လင်းဖန်က
"ဒါဟာ တရုတ်နိုင်ငံရဲ့ တရားဥပဒေစိုးမိုးရေး အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုအနေနဲ့ ပြည်တွင်းဖြစ် စမတ်ဖုန်းတွေကို အပြည့်အဝ ထောက်ခံပေးတယ်ဆိုတာကို သက်သေပြရာလည်း ရောက်ပါတယ်"
ဟု ဖြည့်စွက်ပြောလိုက်သည်။
ထိုစကားများကို ကြားရသောအခါ ဝန်ကြီးကျောက်မှာ စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။
ယခုကဲ့သို့ အင်တာနက်ခေတ်တွင် မီဒီယာမှာ အင်အားကြီးလှသဖြင့် အစိုးရအဖွဲ့အစည်းတစ်ခုအနေဖြင့် ပြည်သူလူထုရှေ့တွင် မိမိတို့၏ ပုံရိပ်ကို အထိခိုက်မခံနိုင်ပေ။ သို့သော် ဝန်ကြီးဌာန၏ ပုံရိပ်ကို ပိုမိုတက်လာစေမည်ဆိုပါက ထည့်သွင်းစဉ်းစားရန် သင့်တော်ပေသည်။
"ရဲဘော်လင်းဖန်... မင်းတင်ပြတဲ့ကိစ္စက အင်မတန် အရေးကြီးတဲ့အတွက် အခုချက်ချင်းတော့ အဖြေမပေးနိုင်သေးဘူး ဒါပေမဲ့ ပြည်သူ့လုံခြုံရေးဝန်ကြီးဌာနအနေနဲ့ အမျိုးသားစီးပွားရေးလုပ်ငန်းတွေကို ကူညီပေးဖို့ အဆင်သင့်ပါပဲ ဒီကိစ္စကို အဆင့်မြင့်အစည်းအဝေးမှာ တင်ပြပြီး အတည်ပြုချက်ရမယ်လို့ ငါယုံကြည်ပါတယ် မင်းတို့ဘက်က စိတ်ရှည်ရှည်နဲ့ ခဏလောက်တော့ စောင့်ပေးပါဦး"
ဟု ဝန်ကြီးကျောက်က လေးနက်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
"ဟားဟား ရပါတယ်၊ ဝန်ကြီးဌာနဘက်က သတင်းကောင်းကို ကျွန်တော် စောင့်နေပါ့မယ်"
ဟု လင်းဖန်က ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။ ဤရလဒ်မှာ အကောင်းဆုံးဖြစ်ကြောင်း သူသိသဖြင့် ရှေ့ဆက်တိုး၍ မတောင်းဆိုတော့ဘဲ ရပ်နားလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
"ပြည်သူ့လုံခြုံရေးဝန်ကြီးဌာန ဝန်ထမ်းအားလုံးကိုယ်စား လုံထန်အုပ်စုရဲ့ ပေးဆပ်မှုကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"
ဟု ဆိုကာ ဝန်ကြီးကျောက်က လေးလေးစားစား ဦးညွှတ်နှုတ်ဆက်လိုက်တော့သည်။
အစိုးရနှင့် ပုဂ္ဂလိကအကြား ကြီးကျယ်သော တွေ့ဆုံမှုကြီးမှာ အောင်မြင်စွာ ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ လုံထန်အုပ်စုသည် ဖုန်းအလုံးရေ တစ်သိန်း အော်ဒါအပြင် အဖိုးတန်သော ကြော်ငြာခွင့် အကြံဉာဏ်များကိုပါ ရရှိခဲ့သည်။
ဝန်ကြီးကျောက်နှင့် အတွင်းရေးမှူးဝမ်တို့ ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း လင်းဖန်၏ မျက်ဝန်းများမှာ တောက်ပနေတော့သည်။
ဤသည်မှာ လုံထန်အုပ်စု ကမ္ဘာကျော်လာမည့် လမ်းစပင် ဖြစ်သည်။ စစ်တပ်မှသည် ပြည်သူ့လုံခြုံရေးဝန်ကြီးဌာနအထိ၊ နောက်ပိုင်းတွင် ပညာရေး၊ စီးပွားရေးနှင့် အမျိုးသားလုံခြုံရေးအေဂျင်စီများအထိ ဝယ်ယူလာကြမည်မှာ အသေအချာပင်။
ဤနည်းဖြင့် နီဗားနားအိတ်စ် ဖုန်းမှာ အစိုးရ၏ တရားဝင်ရွေးချယ်မှု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။ နောင်တွင် လူအများက လုန့်ထန်ဟု ဆိုလိုက်သည်နှင့် အစိုးရသတ်မှတ်ထားသော ဖုန်းအမှတ်တံဆိပ်ဟု ပြေးမြင်ကြပေလိမ့်မည်။
"သူဌေး... အခုဆိုရင် ဘယ်သူမှ ကျွန်တော်တို့နောက်ကွယ်ကနေ ဒုက္ခပေးလာမှာကို ပူစရာမလိုတော့ဘူးနော်"
ဟု ဘေးမှမိုရှင်းယာက ဝမ်းသာအားရ ပြောလာသည်။
အစိုးရ၏ အကာအကွယ်ကို ရရှိထားသဖြင့် မည်သည့်အာဏာရှိသူ သားသမီးများမှ လုံထန်အုပ်စုကို လွယ်လွယ်နှင့် ထိရဲကြတော့မည် မဟုတ်ပေ။ အစိုးရဌာနများနှင့် ဆွေးနွေးရာတွင်လည်း လမ်းကြောင်းအားလုံးမှာ ချောမွေ့သွားမည် ဖြစ်သည်။
"မင်း ရှန်းကျန့်ကို ဖုန်းဆက်ပြီး ကျန်းဖန်ကို လူအချို့ ပေကျင်းလွှတ်ခိုင်းလိုက်ပါ ဘဏ်ခွဲကို အင်အားဖြည့်ဖို့ပေါ့ ပြီးတော့ ပေကျင်းမြို့တော်ကော်မတီကို အကြောင်းကြားလိုက်၊ မြို့ပြင်မှာ မြေကွက်တစ်ကွက် လိုချင်တယ်လို့ ပြောလိုက်ပါ"
ဟု လင်းဖန်က ချက်ချင်းပင် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
"သူဌေး... ပေကျင်းမှာ နောက်ထပ် စက်ရုံခွဲတစ်ခု ထပ်ဖွင့်မလို့လား"
မိုရှင်းယာက အံ့သြစွာ မေးလိုက်သည်။
"အင်း..."
လင်းဖန်က ခေါင်းညိတ်လျက်
"နီဗားနားဖုန်းတွေရဲ့ အရည်အသွေးက အရေးကြီးတယ် ရှန်းကျန့်စက်မှုဥယျာဉ်က တရုတ်နဲ့ အရှေ့အာရှဈေးကွက်ကို ဦးတည်ထားတာ အဲဒီမှာ စစ်တပ်နဲ့ အစိုးရ အော်ဒါတွေကိုပါ ထည့်သွင်းလိုက်ရင် ပုံမှန်ထုတ်လုပ်မှုကို ထိခိုက်လိမ့်မယ်"
"ဒါကြောင့် စစ်တပ်နဲ့ အစိုးရအော်ဒါတွေကို သီးသန့်ခွဲထုတ်ပြီး ပေကျင်းမှာ စက်ရုံအသစ် တည်ဆောက်မယ် ရှန်းကျန့်နဲ့ မတူညီတဲ့ ထုတ်လုပ်မှု စံနှုန်းတွေနဲ့ စနစ်တကျ လုပ်ဆောင်သွားမယ်"
ဟု သူက လေးနက်စွာ ဆိုလိုက်သည်။
"နားလည်ပါပြီ ၊ ကျွန်မ အခုပဲ ကျန်းဖန်ဆီ ဖုန်းဆက်လိုက်ပါ့မယ်"
မိုရှင်းယာက အမိန့်ကို နာခံကာ အလျင်အမြန် ထွက်သွားတော့သည်။ ဤသည်မှာ စက်ရုံခွဲတစ်ခု တည်ထောင်ရုံမျှမကဘဲ ဌာနချုပ်မှ အင်ဂျင်နီယာများနှင့် ကျွမ်းကျင်လုပ်သားများကိုပါ ပြောင်းရွှေ့ရမည့် ကြီးမားသော စီမံကိန်းကြီး ဖြစ်ပေတော့သည်။
.............................................................