အခန်း (၅၈-၆၀)

အခန်း ၅၈ - အရှက်ရရာမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော ဒေါသနှင့် သွေးချောင်းစီးတော့မည့် မြင်ကွင်း

“ဒီ နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းဆိုတာ ဘယ်လိုဂိုဏ်းမျိုးလဲ... ငါ တစ်ခါမှ မကြားဖူးပါလား...”

“ဖြစ်နိုင်တာကတော့ နာမည်မရှိတဲ့ ဂိုဏ်းငယ်လေးတစ်ခုပဲ ဖြစ်မှာပေါ့...”

“ဒီမိန်းကလေးက တကယ်ကို ခေါင်းမာတာပဲ... ချီထျန်းဓားဂိုဏ်းဆိုတာ ငါတို့ ရှန်ဖုန်းမင်းဆက်ရဲ့ အဓိကအင်အားကြီး သုံးခုထဲက တစ်ခုလေ... ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းနယ်ပယ် သန်မာသူတွေတောင် ရှိတာ... တကယ်လို့ သူသာ ချီထျန်းဓားဂိုဏ်းကို ဝင်ခွင့်ရမယ်ဆိုရင် ဒါဟာ ကြီးမားတဲ့ ကံကောင်းမှုကြီးဖြစ်ပြီး သူ့ရဲ့ အနာဂတ်ကလည်း တဟုန်ထိုး တက်လှမ်းသွားမှာပဲ...”

“ဒီမိန်းကလေးက တကယ်ကို အသိဉာဏ် မရှိတာပဲ... ဒီလောက် ကောင်းမွန်တဲ့ အခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်လိုက်တာ... ငါ တကယ်ကို သူ့အတွက် နှမြောမိတယ်...”

ခဏချင်းမှာပင် လူအုပ်ကြီးအတွင်း၌ ဆွေးနွေးငြင်းခုံသံများ ဆူညံသွားခဲ့ပြီး သူတို့၏ နှလုံးသားအတွင်း၌ ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်များစွာ ဖြစ်ပေါ်နေခဲ့ကြ၏။

‘ဒီမိန်းကလေးငယ်က ရူးသွားတာလား...’

ရှောင်ရင်းဟောင်သည် သူ၏မျက်လုံးများကို ပြူးကျယ်လျက် စုဝမ်ယီအား မယုံကြည်နိုင်လောက်သော အမူအရာနှင့် ကြည့်နေမိသည်။ ယနေ့ စုဝမ်ယီ၏ စွမ်းဆောင်ရည်မှာ အလွန်ပင် အထင်ကြီးစရာကောင်းလှပြီး အစောပိုင်းကတည်းက အကြီးအကဲလော့၏ အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ အကယ်၍ သူမသာ ချီထျန်းဓားဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့မည်ဆိုပါက သေချာပေါက် ကောင်းကင်ဘုံဂုဏ်ဆောင်တပည့်များထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။ ဤမျှ ကြီးမားသော အခွင့်အရေးကို သူ မည်သို့များ မဆုပ်ကိုင်ဘဲ နေနိုင်ပါသနည်း။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ငြင်းခုံသံများကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ချီထျန်းဓားဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲလော့၏ မျက်နှာမှာ ညိုမည်းသွားခဲ့ရ၏။ သူသည် စုဝမ်ယီအား ဝါးစားမတတ် သတ်ဖြတ်လိုသော အကြည့်များနှင့် စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။ ဤမိန်းကလေးက သူ၏ ဖိတ်ခေါ်မှုကို ဤမျှအထိ ပြတ်သားစွာ ငြင်းပယ်လိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။ ဤသည်မှာ တကယ်ကို ဝင့်ကြွားလွန်းပြီး ရဲတင်းလွန်းလှပေသည်။ သူ၏ ချီထျန်းဓားဂိုဏ်းမှာ ရှန်ဖုန်းမင်းဆက်တစ်ခုလုံး၌ အာဏာစက် ဖြန့်ကျက်ထားချိန်တွင် မည်သူကများ ငြင်းပယ်သည့် စကားလုံးတစ်လုံးကိုပင် ဟပြောဝံ့ပါသနည်း။

အကြီးအကဲလော့သည် သူ၏နှလုံးသားထဲက ဒေါသကို မျိုသိပ်လိုက်ပြီး အေးစက်စွာ မေးမြန်းလိုက်၏။

“စုဝမ်ယီ... မင်း ဘာကြောင့် ငါ့ရဲ့ ချီထျန်းဓားဂိုဏ်းကို မဝင်ချင်တာလဲ...”

စုဝမ်ယီက သူ၏ခေါင်းကို မော့လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်သော အမူအရာနှင့် ရှိနေသည်။ ဒေါသထွက်နေသော အကြီးအကဲလော့ကို မည်သည့်ကြောက်ရွံ့မှုမျှမရှိဘဲ ရင်ဆိုင်ရင်း သူက အေးအေးဆေးဆေးပင် ပြောလိုက်၏။

“နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းက အကောင်းဆုံးပါပဲ... ကျွန်မ ဂိုဏ်းပြောင်းဖို့ တစ်ခါမှ မစဉ်းစားဖူးပါဘူး...”

“ကောင်းတယ်... ကောင်းတယ်... တကယ်ကို ကောင်းတယ်...”

အကြီးအကဲလော့က “ကောင်းတယ်” ဟူသော စကားလုံးကို သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောလိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာမှာလည်း ပြာနှမ်းနေခဲ့သည်။ သူသည် စုဝမ်ယီကြောင့် အလွန်ပင် ဒေါသထွက်နေခဲ့လေသည်။

‘ဒီလောက် ခေါင်းမာတဲ့ လူအပဲ... ဒီလို အဆင့်နိမ့်တဲ့ ဂိုဏ်းငယ်လေးတစ်ခုမှာ ဆက်နေလို့ ဘာများ ကောင်းမှာမို့လို့လဲ...’

“စုဝမ်ယီ...”

အကြီးအကဲလော့က ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်ရင်း မေးမြန်းလိုက်၏။

“ဒါဆိုရင် မင်း ဘာလို့ မိသားစုသုံးခုသိုင်းပြိုင်ပွဲမှာ ပါဝင်ခဲ့တာလဲ... ပိုပြီးတော့ သန်မာတဲ့ ဂိုဏ်းတစ်ခုကို ဝင်ဖို့အတွက် မဟုတ်ဘူးလား...”

စုဝမ်ယီသည် အကြီးအကဲလော့ကို လျစ်လျူရှုလိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်ကာ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်၏။

“အခု ကျွန်မ ကောင်းကင်အဆင့်နေရာကို ရရှိထားပြီးပြီဆိုတော့... ဆုလာဘ်တွေ ပေးသင့်တယ် မဟုတ်လား...”

“...”

ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးမှာ လုံးဝ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ရသည်။ အကြီးအကဲလော့၏ စေတနာနှင့် ဖိတ်ခေါ်မှုကို ငြင်းပယ်ပြီးနောက်တွင် စုဝမ်ယီက မိသားစုသုံးခုသိုင်းပြိုင်ပွဲ၏ ဆုလာဘ်ကို တောင်းဆိုနေလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်ထားခဲ့ကြပေ။

ဤအချိန်တွင် သူမသည် ငွေလမင်းမြို့တော်မှ အမြန်ဆုံး ထွက်ခွာသွားသင့်သည် မဟုတ်ပါလား။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ချီထျန်းဓားဂိုဏ်းမှ ကောင်းကင်တံတားနယ်ပယ်ရှိ အကြီးအကဲတစ်ဦးကို ရန်စမိခြင်းမှာ နောက်ပြောင်ရမည့် ကိစ္စမဟုတ်ပေ။

“မင်း... မင်း...”

စုဝမ်ယီ၏ ကျေးဇူးမသိတတ်မှုကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ အကြီးအကဲလော့မှာ ဒေါသကြောင့် တုန်လှုပ်နေခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူသာ မြင့်မြတ်သောအဆင့်အတန်းနှင့် မြင့်မားသော ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူ မဟုတ်ပါက စုဝမ်ယီအား လွန်ခဲ့သော အချိန်ကတည်းက လက်ဝါးနှင့် ရိုက်သတ်လိုက်ပေလိမ့်မည်။

ရှောင်ရင်းဟောင်သည် အခြေအနေကို သုံးသပ်လိုက်ပြီး သူ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရမည့် အချိန်ရောက်ပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်၏။ သူသည် ပွဲကြည့်စင်မြင့်မှ ရှေ့သို့ တက်လှမ်းလိုက်ပြီး အထက်စီးမှနေ၍ အေးစက်စွာ ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

“စုဝမ်ယီ... မင်းက ကျေးဇူးမသိတတ်တဲ့အပြင် ချီထျန်းဓားဂိုဏ်းကိုပါ ရန်စခဲ့တယ်... ဒါတောင် မင်းက ဆုလာဘ်ကို မျှော်လင့်နေသေးတာလား... ရယ်စရာပဲ... စစ်သည်တော်တို့... စုဝမ်ယီကို ချက်ချင်း ဖမ်းဆီးပြီး မြေအောက်လှောင်အိမ်ထဲမှာ ပိတ်ထားလိုက်စမ်း...”

ရှောင်ရင်းဟောင်၏ စကားကြောင့် ကြည့်ရှုသူအားလုံးမှာ ထိတ်လန့်သွားခဲ့ကြရသည်။ ငွေလမင်းမြို့တော်၏ မြို့စားမင်းက ကောင်းကင်အဆင့်နေရာကို ယခုတင်က ရရှိထားသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအပေါ် ဤမျှအထိ ရက်စက်သော နည်းလမ်းများကို အသုံးပြုလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်ထားခဲ့ကြပေ။ သို့သော်လည်း ပြန်လည်စဉ်းစားကြည့်လျှင် သူတို့ နားလည်သွားကြ၏။ ငွေလမင်းမြို့တော်၏ မြို့စားမင်းပင်လျှင် ချီထျန်းဓားဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲလော့ကို ရန်မစဝံ့ပေ။ သာမန် စုဝမ်ယီတစ်ယောက်က အကြီးအကဲလော့ကို ရန်စဝံ့ရန် မည်သည့် အရည်အချင်းမျိုး ရှိပါသနည်း။ ရှန်ဖုန်းမင်းဆက်အတွင်းမှာ ချီထျန်းဓားဂိုဏ်း၏ အလိုဆန္ဒတစ်ခုတည်းနှင့်ပင် မည်သည့်ဂိုဏ်းကိုမဆို အမှုန့်ကြိတ်ပစ်နိုင်ပေသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကြည့်ရှုသူများသည်လည်း ထိတ်လန့်တကြားနှင့် မျက်နှာများ ဖြူဖျော့သွားခဲ့ကြပြီး နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားကြတော့၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ပုံရိပ် ဆယ်ဂဏန်းခန့်မှာ ရှေ့သို့ တိုးဝင်လာခဲ့ပြီး သိုင်းပြိုင်ပွဲစင်မြင့်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်ကြသည်။ ဤ ကျင့်ကြံသူများသည် သူတို့၏ ဓားရှည်များကို ဆွဲထုတ်လိုက်ကြပြီး သူမအား တဖြည်းဖြည်း ဝိုင်းရံလိုက်ကြ၏။

“စုဝမ်ယီ... မင်း မသေချင်ဘူးဆိုရင် မင်းရဲ့ လက်နက်ကို အခုချက်ချင်း ချလိုက်စမ်း...”

သက်လတ်ပိုင်း ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက အေးစက်စွာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

စုဝမ်ယီသည် ဤကျင့်ကြံသူများကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ အနည်းငယ် ကျုံ့သွားခဲ့ရ၏။ စုစုပေါင်း တစ်ဆယ့်နှစ်ဦး ရှိပြီး အားလုံးမှာ မူလပင်လယ်နယ်ပယ်ရှိသူများ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့ထဲတွင် အနိမ့်ဆုံး ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ မူလပင်လယ်နယ်ပယ် အဆင့် ၃ ဖြစ်ပြီး အမြင့်ဆုံးမှာမူ အဆင့် ၆ သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။ အင်အားကြီးသော ရန်သူများ၏ ဝိုင်းရံခြင်းကို ခံထားရသော်လည်း စုဝမ်ယီမှာ တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

“ဒါက မိသားစုသုံးခုသိုင်းပြိုင်ပွဲလား... တကယ်ကို စိတ်ပျက်ဖို့ ကောင်းတာပဲ... ပြီးတော့ ရှောင်ရင်းဟောင်... ရှင်က ငွေလမင်းမြို့တော်ရဲ့ မြို့စားမင်းတစ်ယောက်အနေနဲ့ ဒီလောက်အထိ အရှက်မရှိတာက တကယ်ကို ရွံဖို့ကောင်းတယ်...”

စုဝမ်ယီက သူ၏မေးစေ့ကို မြှောက်လိုက်ပြီး အဝေးက ရှောင်ရင်းဟောင်အား အေးစက်သော အကြည့်နှင့် ကြည့်ကာ လှောင်ပြောင်လိုက်၏။

“ရဲတင်းလှချည်လား...”

ရှောင်ရင်းဟောင်မှာ ဒေါသကြောင့် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်လှုပ်နေခဲ့သည်။

“သူ့ကို ဖမ်းလိုက်စမ်း...”

သူက လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး တိုက်ခိုက်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်၏။

ကျင့်ကြံသူ တစ်ဆယ့်နှစ်ဦးစလုံးမှာ သူတို့၏ ဓားများကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဝေ့ယမ်းလိုက်ကြပြီး စုဝမ်ယီထံသို့ တိုးဝင်လာခဲ့ကြသည်။

ဤသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါမှ ဒေါသထွက်နေသော အကြီးအကဲလော့၏ မျက်နှာပေါ်က နီမြန်းမှုများမှာ တဖြည်းဖြည်း မှိန်ဖျော့သွားခဲ့၏။ ရှောင်ရင်းဟောင်မှာ ဤကိစ္စကို ကောင်းမွန်စွာ ကိုင်တွယ်နိုင်ခဲ့ပေသည်။ အကယ်၍ စုဝမ်ယီအား ချီထျန်းဓားဂိုဏ်းသို့ ဝင်အောင် မလုပ်နိုင်ခဲ့လျှင် နောင်အနာဂတ်တွင် သူမသည် ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု ဖြစ်မလာစေရန်အတွက် တိုက်ရိုက် သတ်ပစ်လိုက်ခြင်းက ပို၍ ကောင်းမွန်ပေလိမ့်မည်။

ချီထျန်းဓားဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲလော့၏ အရှက်မရှိသော အမူအရာများနှင့် ငွေလမင်းမြို့တော် မြို့စားမင်း ရှောင်ရင်းဟောင်၏ ယုတ်မာသော လုပ်ရပ်များကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ စုဝမ်ယီ၏ ပုခုံးပေါ်က မြောင်လေးမှာ ရုတ်တရက် ဒေါသထွက်သွားခဲ့ရ၏။

‘ကောင်းပြီလေ... မင်းတို့လို ကောင်လေးတွေကတော့ တကယ့်ကို အနှစ်မရှိတဲ့သူတွေပဲ... မြောင်လေးက မင်းတို့ အားလုံးကို ကြွပ်ကြွပ်ဝါးစားပစ်မယ်...’

မြောင်လေးမှာ ဒေါသများ တောက်လောင်နေခဲ့ပြီး ၎င်း၏ မူလကိုယ်ဟန်ကို ပြန်လည်ယူ၍ အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်ရန် စုဝမ်ယီ၏ ပုခုံးပေါ်မှ ခုန်ဆင်းဖို့ ပြင်လိုက်သည်။

ထိုစဉ် ရီယွင်၏ အသံမှာ သူ၏နားထဲသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့၏။

“စိတ်မလောနဲ့ဦး... ဟို ဝံပုလွေပေါက်လေးကို မင်း နောက်မှ ရှင်းလို့ ရပါတယ်...”

သခင်ကြီး၏ အသံကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ မြောင်လေးမှာ ရုတ်တရက် တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရ၏။ သခင်ကြီးက ဘာကို ဆိုလိုတာပါလိမ့်။ ဤသည်မှာ အစောပိုင်းက သူ ခံစားမိလိုက်သော ထူးခြားသည့် မဟာနဂါးနတ်ဘုရား အရှိန်အဝါကို ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်နိုင်မလား။

မြောင်လေးသည် ပြန်လည်တည်ငြိမ်သွားခဲ့ပြီး မော့ကြည့်လိုက်၏။ ကောင်းကင်ယံက လမင်းကြီးမှာ အရင်ကထက် ပို၍ နီမြန်းလာသည်ကို သူ သတိပြုမိလိုက်သည်။ သခင်ကြီး ပြောဆိုလိုက်သော “ဝံပုလွေပေါက်လေး” ဆိုသည်မှာ မည်သူဖြစ်သည်ကို သူ နားလည်သွားခဲ့လေသည်။

“ဝါး...”

မြောင်လေးမှာ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားခဲ့ရ၏။ သခင်ကြီးက ဤမျှ အရေးကြီးသော တာဝန်ကို သူ့အား ပေးအပ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ဤသည်မှာ သခင်ကြီးက သူ့အပေါ် စတင်ပြီး ယုံကြည်မှု ရှိလာပြီဟု ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်၏။ အကယ်၍ သူသာ တစ်နေကုန် ရထားလုံးပေါ်မှာ အချောင်ခိုနေမည်ဆိုပါက တစ်နေ့နေ့တွင် သခင်ကြီးက သူ့အား ရက်စက်စွာ စွန့်ပစ်သွားမည်မှာ ဧကန်ပင်။

မြောင်လေးသည် စုဝမ်ယီ၏ ပုခုံးပေါ်တွင် ကျေနပ်စွာ ပြန်လည်ဝပ်နေလိုက်ပြီး ကြိုတင်ဟောကိန်းထုတ်ထားသော “ဝံပုလွေပေါက်လေး” ပေါ်လာမည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေတော့သည်။

သိုင်းပြိုင်ပွဲစင်မြင့်ထက်၌ စုဝမ်ယီသည် မူလပင်လယ်နယ်ပယ်ရှိ ကျင့်ကြံသူ တစ်ဆယ့်နှစ်ဦးနှင့် တိုက်ပွဲ စတင်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ ရန်သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုများမှာ ထူထပ်လှပြီး ဓားအလင်းတန်းများမှာ သူမ၏အပေါ်သို့ မိုးရွာသကဲ့သို့ ကျရောက်နေခဲ့သည်။ စုဝမ်ယီသည် သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ခြင်း မပြုပေ။ ထိုအစား သူသည် သူ၏ နဂါးနတ်ဘုရား အသွင်ကိုးပါး ပုံရိပ်ယောင်နဂါးခြေလှမ်းသိုင်းအပေါ် အမှီပြုလျက် လျင်မြန်စွာ ရှောင်တိမ်းနေခဲ့၏။ သူသည် တိုက်ခိုက်မှုများအကြားတွင် ဝေ့ဝဲနေရင်း တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ရန်အတွက် ဟာကွက်များကို လိုက်လံရှာဖွေနေခဲ့သည်။

‘ဒါက တကယ်ကို ကောင်းတာပဲ...’

စုဝမ်ယီသည် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲဖိအားများကို နောက်တစ်ကြိမ် ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ကျေနပ်သော မျှော်လင့်ချက်များ မြင့်တက်လာခဲ့၏။ သူသည် လော့လီနှင့် သီးသန့် စကားပြောဖူးသဖြင့် လော့လီနှင့် ကျွင်းမော့ရှောင်တို့သည် သွေးဝတ်စုံဂိုဏ်းခွဲနှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့စဉ်က အင်အားကြီးသော ရန်သူများကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ရကြောင်း သူ သိရှိထားပေသည်။ ထိုတိုက်ပွဲအတွင်းမှာ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ နယ်ပယ်ငယ် နှစ်ခုကို ဆက်တိုက် ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ကြ၏။ လက်ရှိ တိုက်ပွဲအခြေအနေမှာလည်း သွေးဝတ်စုံဂိုဏ်းနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရစဉ်က အခြေအနေနှင့် အလွန်ပင် ဆင်တူလှပေသည်။ ယခုအခါမှ သူသည် ဘိုးဘေးကြီး၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို နားလည်သွားတော့၏။ အရာအားလုံးမှာ ဘိုးဘေးကြီး၏ ကျွမ်းကျင်လှသော အစီအစဉ်များအတိုင်း ဖြစ်ပျက်နေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

“ဒီမိန်းကလေးငယ်ရဲ့ ရွေ့လျားမှုစွမ်းရည်က တကယ်ကို ထူးချွန်တာပဲ... နောက်ထပ် ကျင့်ကြံသူအချို့ကို ထပ်ပြီးတော့ လွှတ်လိုက်ရင် မကောင်းဘူးလား...”

အကြီးအကဲလော့က သူ၏ခေါင်းကို လှည့်လိုက်ပြီး ရှောင်ရင်းဟောင်အား ကြည့်ကာ တိုးညင်းစွာ ပြောလိုက်၏။

ရှောင်ရင်းဟောင်က အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ သူ ချက်ချင်းပင် လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည့်အခါ မူလပင်လယ်နယ်ပယ် အဆင့်မြင့် ကျင့်ကြံသူ လေးငါးဦးမှာ တိုက်ပွဲအတွင်းသို့ ထပ်မံ ဝင်ရောက်လာခဲ့ကြသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အကြီးအကဲလော့မှာ တစ်ခုခုကို ရုတ်တရက် ခံစားမိလိုက်သဖြင့် ညကောင်းကင်ယံက လပြည့်ဝန်းကြီးကို မော့ကြည့်လိုက်၏။ သူသည် သူ၏မျက်လုံးများကို ကျုံ့လိုက်မိပြီး သူ၏ စိတ်ထဲတွင် စိုးရိမ်စိတ်အချို့ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

“ထူးဆန်းလိုက်တာ... ဒီညမှာ လမင်းကြီးက ဘာလို့ အနီရောင် ဖြစ်နေရတာလဲ...”

အခန်း ၅၈ ပြီးပါပြီ။

အခန်း ၅၉ - ကောင်းကင်ယံက သွေးလမင်းနှင့် မြေပြင်ပေါ်က ထူးဆန်းသောဖြစ်ရပ်

အနည်းငယ် နီမြန်းနေသော လမင်းကြီးကို ကြည့်ရင်း အကြီးအကဲလော့သည် သူ၏မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ကာ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း စဉ်းစားနေမိ၏။

နက်နဲသော အသိပညာဗဟုသုတနှင့် အရင်းအမြစ်များ ကြွယ်ဝလှသည့် ချီထျန်းဓားဂိုဏ်းကဲ့သို့သော အင်အားစုကြီးမှ လာသူဖြစ်သဖြင့် သူသည် ရှန်ဖုန်းမင်းဆက်၏ သမိုင်းကြောင်းနှင့် ပတ်သက်၍လည်း များစွာ နားလည်ထားပေသည်။

ငွေလမင်းမြို့တော်နှင့် ပတ်သက်၍လည်း အကြီးအကဲလော့မှာ အမှတ်မထင် လေ့လာဖူးခဲ့၏။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းခန့်က ဤနေရာမှာ ငွေလမင်းဝံပုလွေမျိုးနွယ်၏ တော်ဝင်မြို့တော် ဖြစ်ခဲ့ပေသည်။ သို့သော်လည်း လူသားမျိုးနွယ်များနှင့် ဖြစ်ပွားခဲ့သော စစ်ပွဲတွင် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ပြီးနောက် ငွေလမင်းမြို့တော်မှာ လူသားမျိုးနွယ်တို့၏ မြို့တစ်မြို့ ဖြစ်လာခဲ့၏။

‘နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းတောင် ရှိပြီပဲ... ငွေလမင်းဝံပုလွေမျိုးနွယ်တွေရဲ့ အကြွင်းအကျန်တွေ တစ်ယောက်မှ ကျန်မှာ မဟုတ်တော့ပါဘူးလေ...’

အကြီးအကဲလော့သည် စိတ်ထဲမှနေ၍ ခန့်မှန်းလိုက်မိသည်။

ထိုခေတ်အခါက သမိုင်းမှတ်တမ်းများအရ ငွေလမင်းဝံပုလွေမျိုးနွယ်မှာ လုံးဝ သုတ်သင်ခြင်း ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်၏။

နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းနီးပါး ကာလအတွင်းမှာပင် ငွေလမင်းဝံပုလွေမျိုးနွယ်မှ ဝံပုလွေလူသား တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ပေါ်ပေါက်လာခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

အကြီးအကဲလော့သည် ညကောင်းကင်ယံရှိ အနည်းငယ် နီမြန်းနေသော လမင်းကြီးကို နောက်တစ်ကြိမ် မော့ကြည့်လိုက်ပြန်သည်။ ငွေလမင်းဝံပုလွေမျိုးနွယ်တွင် အလွန်ပင် ရှေးကျပြီး ဆန်းကြယ်လှသော ပူဇော်မှု အစီအစဉ်တစ်ခု ရှိခဲ့ကြောင်း သူ မှတ်မိနေ၏။

ထိုပူဇော်မှုအတွင်းမှာ လမင်းကြီးမှာ သွေးကဲ့သို့ နီရဲသွားမည် ဖြစ်သည်။ ယခု ညကောင်းကင်ယံက လမင်းမှာမူ အနည်းငယ်မျှသာ နီနေခြင်းဖြစ်ပြီး ထိုသွေးရောင်နှင့်ဆိုလျှင် အဝေးကြီး လိုပါသေးသည်။ အကြီးအကဲလော့မှာ ခါးသီးစွာ ပြုံးလျက် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်၏။

သူ၏ အစောပိုင်းက စိုးရိမ်မှုမှာ အနည်းငယ် ပိုသွားခဲ့ပြီဟု သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

“...”

ရှောင်ရင်းဟောင်မှာ မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် တိုက်ခိုက်ရေးစင်မြင့်ပေါ်က တိုက်ပွဲကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် မူလပင်လယ်နယ်ပယ်ရှိ သန်မာသူ စုစုပေါင်း တစ်ဆယ့်ခုနစ်ဦးမှာ တိုက်ပွဲအတွင်း ပါဝင်လာကြပြီး စုဝမ်ယီအား ရူးသွပ်စွာ တိုက်ခိုက်နေကြတော့သည်။

အစောပိုင်းက သူသည် စုဝမ်ယီအား ဖမ်းဆီးပြီး မြေအောက်လှောင်အိမ်ထဲသို့ ပစ်ထည့်ကာ အကြီးအကဲလော့၏ ဒေါသပြေစေရန်အတွက် အမျိုးမျိုးသော နှိပ်စက်မှုများကို ပြုလုပ်ရန် ရည်ရွယ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

သို့သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် စုဝမ်ယီမှာ တကယ်ပင် အစွမ်းထက်သည်ကို သူ ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ဤမိန်းကလေးအား သတ်ပစ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့၏။

ဤမိန်းကလေးအား အသက်ရှင်လျက် မထားသင့်ပေ။ သူ့အား မြန်မြန်သတ်နိုင်လေလေ ကွယ်ဝှက်နေသော ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခုကို ဖယ်ရှားနိုင်လေလေ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် မူလပင်လယ်နယ်ပယ် အဆင့်မြင့် ကျင့်ကြံသူများ ဒုတိယအသုတ် ဝင်ရောက်လာသည့်အခါ လူတိုင်းမှာ သေစေနိုင်သော တိုက်ကွက်များကို စတင်အသုံးပြုလာကြတော့သည်။

စုဝမ်ယီမှာ ဆက်တိုက်ဆိုသလိုပင် အန္တရာယ်ရှိသော အခြေအနေများနှင့် ရင်ဆိုင်နေရ၏။

စုဝမ်ယီ တဖြည်းဖြည်းနှင့် အရေးနိမ့်လာကာ ရှုံးနိမ့်မှုမှာ လက်တစ်ကမ်းအလိုသို့ ရောက်ရှိလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါမှ ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့သော အကြီးအကဲလော့မှာ လေကို အသာအယာ ရှူထုတ်လိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် စိတ်အေးသွားခဲ့ရသည်။

စုဝမ်ယီ၏ ခံနိုင်ရည်မှာ မည်မျှပင် ကောင်းမွန်ပါစေ သူသည် မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ကြီးမားသော တိုက်ပွဲများကို ဆက်တိုက် ရင်ဆိုင်ထားရသူ ဖြစ်ပေသည်။

ယခုအခါ မူလပင်လယ်နယ်ပယ်ရှိ သန်မာသူ တစ်ဆယ့်ခုနစ်ဦးက သူ့အား ပြင်းထန်စွာ ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်နေသဖြင့် သူသည် သေချာပေါက် ကြာရှည် တောင့်ခံနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

‘ဒီ ကောင်မလေးကို ဒီကမ္ဘာပေါ်ကနေ ထာဝရ ပျောက်ကွယ်သွားအောင် လုပ်ပစ်စမ်း...’

အကြီးအကဲလော့က ရက်စက်စွာ တွေးတောလိုက်မိ၏။

ဓားအလင်းတန်းများ၏ အရှိန်အဟုန်အကြားတွင် စုဝမ်ယီမှာ သူ၏နှုတ်ခမ်းကို တင်းကြပ်စွာ စေ့ထားရင်း သူ၏နဖူးပေါ်တွင် ချွေးစက်လေးများ ဝင်းလက်နေခဲ့သည်။ သူသည် မူလပင်လယ်နယ်ပယ်ရှိ သန်မာသူ တစ်ဆယ့်ခုနစ်ဦး၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိုက်ခိုက်မှုများကို ကြံ့ကြံ့ခံနေရခြင်း ဖြစ်၏။ သူ လက်ရှိ ရင်ဆိုင်နေရသော ဖိအားများမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှပေသည်။

ယခုအခါမှ စုဝမ်ယီသည် သူ၏ ဂျူနီယာမောင်လေးနှင့် ညီမလေးတို့ ပြိုင်ဘက်ပေါင်းများစွာကို ရင်ဆိုင်ခဲ့စဉ်က ခံစားခဲ့ရသော ကြီးမားသည့် ဖိအားများကို ကိုယ်တိုင် နားလည်သွားတော့၏။

စက္ကန့်တိုင်းမှာ သူသည် သေခြင်းနှင့် ရှင်ခြင်းကြားက စည်းကို ဖြတ်သန်းနေရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

အကယ်၍ သူသာ အနည်းငယ်မျှ အာရုံလွဲချော်သွားမည်ဆိုပါက မြောက်များစွာသော ဓားအလင်းတန်းများ၏ ထိမှန်ခြင်းကို ခံရပေလိမ့်မည်။

ထို့ပြင် ထို မူလပင်လယ်နယ်ပယ်ရှိ ကျင့်ကြံသူ တစ်ဆယ့်ခုနစ်ဦးစလုံးမှာ တိုက်ကွက်တိုင်းတွင် သေစေနိုင်သော အရှိန်အဟုန်များ ပါဝင်နေပြီး သူ၏ အရေးကြီးသော သေကွင်းသေကွက် နေရာများကိုသာ ဦးတည်တိုက်ခိုက်နေကြခြင်း ဖြစ်၏။

စုဝမ်ယီသည် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အားလုံးကို စုစည်းထားလိုက်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် သူ၏ နဂါးနတ်ဘုရား အသွင်ကိုးပါး ပုံရိပ်ယောင်နဂါးခြေလှမ်းသိုင်းကို အစွမ်းကုန် ထုတ်ဖော်လိုက်၏။

တိုက်ခိုက်ရေးစင်မြင့်၏ အထက် ကောင်းကင်ယံတွင် မြောက်များစွာသော နဂါးနတ်ဘုရား ပုံရိပ်ယောင်များမှာ ဝေ့ဝဲနေကြပြီး မည်သည်က အစစ်၊ မည်သည်က အတုဖြစ်သည်ကို ခွဲခြားရန် ခဲယဉ်းလှပေသည်။

ဓားချီများက နဂါးနတ်ဘုရား ပုံရိပ်ယောင် တစ်ဝက်ခန့်ကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်လျှင်ပင် နောက်ထပ် ဆယ်ဂဏန်းခန့်မှာ ချက်ချင်း ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

၎င်းမှာ အမြဲတမ်း ပြောင်းလဲနေပြီး ဖမ်းဆုပ်ရန် ခက်ခဲလှပေသည်။

ရီယွင်သည် ရထားလုံးအတွင်းမှနေ၍ ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်နေရင်း သူ၏ တည်ငြိမ်သော မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးအချို့ ပေါ်လာခဲ့၏။

နဂါးနတ်ဘုရား အသွင်ကိုးပါး ပုံရိပ်ယောင်နဂါးခြေလှမ်းသိုင်းနှင့် ပတ်သက်လျှင် စုဝမ်ယီမှာ လော့လီနှင့် ကျွင်းမော့ရှောင်တို့ထက် တကယ်ပင် ပို၍ ကျွမ်းကျင်လှပေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူတို့သည် လက်ရှိတွင် ရှန်ဖုန်းမင်းဆက်၏ နယ်မြေအတွင်းမှာ ရှိနေကြခြင်းဖြစ်ပြီး ဤနေရာက မူလပင်လယ်နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူများသည် ရှေးဟောင်းလမင်း အင်ပါယာက ကျင့်ကြံသူများထက် ပိုမို သန်မာကြပေသည်။

ထို့ကြောင့် သူ ရင်ဆိုင်ရသော ဖိအားများမှာလည်း ပိုမို ကြီးမားပေလိမ့်မည်။

စုဝမ်ယီအနေဖြင့် ကျင့်ကြံမှုအဆင့် ကျော်ဖြတ်နိုင်ရန်အတွက် နောက်ထပ် အနည်းငယ်မျှသာ ဆက်လက် တောင့်ခံထားရန် လိုအပ်ပေသည်။

ရီယွင်သည် ကောင်းကင်ယံက ဖြစ်ရပ်များကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ လပြည့်ဝန်းကြီးမှာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် ပို၍ နီမြန်းလာသည်ကို သတိပြုမိလိုက်၏။

ထို့နောက် သူသည် ငွေလမင်းမြို့တော်၏ မြေအောက်ဘက်ဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြန်သည်။ မြေအောက်က အစီအရင်မှာ ပြင်ဆင်မှု ပြီးဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီး စတင်လည်ပတ်နေပြီဖြစ်ကြောင်း သူ တွေ့ရှိလိုက်၏။

ရီယွင်သည် မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်ညှိုးဖြင့် အသာအယာ ညွှန်လိုက်သည်တွင် ငွေလမင်းမြို့တော်၏ အထက်နှင့် အောက် ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုလုံးမှာ ရုတ်တရက် အံ့ဩဖွယ်ရာ ပြောင်းလဲမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့၏။

မြေအောက်အနက်ပိုင်းတွင် ငွေလမင်းဝံပုလွေမျိုးနွယ်များ လည်ပတ်နေသော အစီအရင်ကြီးမှာ ရီယွင်၏ အတင်းအကျပ် ဖိနှိပ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး ၎င်း၏ လည်ပတ်နှုန်းမှာ မသိမသာ နှေးကွေးသွားခဲ့ရသည်။

မျက်နှာပြင်ပေါ်က မိသားစုသုံးခုသိုင်းပြိုင်ပွဲ ဖြစ်စေ၊ မြေအောက်က ငွေလမင်းဝံပုလွေမျိုးနွယ်တို့၏ အစီအစဉ်များ ဖြစ်စေ အရာအားလုံးမှာ ရီယွင်၏ ကြီးမားသော မဟာဗျူဟာအတွင်းမှာသာ ရှိနေသည်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။

စုဝမ်ယီ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် ကျော်ဖြတ်မည့်အချိန်မှာ ကောင်းကင်ယံ၌ သွေးလမင်းကြီး ထွက်ပေါ်လာမည့် အချိန်ဖြစ်ပြီး ရှောင်ထျန်းငွေရောင်ဝံပုလွေ ပြန်လည်ရှင်သန်လာခြင်း၏ နိမိတ်ပုံလည်း ဖြစ်ပေသည်။

ရီယွင်သည် ထို ရှောင်ထျန်းငွေရောင်ဝံပုလွေအတွက် ကြိုတင်စီစဉ်ထားပြီးသား ဖြစ်၏။ ၎င်းမှာ မြောင်လေးအတွက် လေ့ကျင့်ခန်းတစ်ခုသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

အချိန်မှာ တဖြည်းဖြည်း ကုန်ဆုံးသွားခဲ့၏။ ရီယွင်အတွက် အချိန်မှာ အလွန်နှေးကွေးနေသကဲ့သို့ ရှိသော်လည်း စုဝမ်ယီအတွက်မူ အချိန်မှာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့လေသည်။

သူ၏ စိတ်ကို အစွမ်းကုန် စုစည်းထားရပြီး မိနစ်တိုင်း၊ စက္ကန့်တိုင်းမှာ မြောက်များစွာသော ဓားအလင်းတန်းများ၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ရင်ဆိုင်နေရခြင်း ဖြစ်သည်။

အနည်းငယ်မျှ မှားယွင်းသွားသည်နှင့် သေစေနိုင်သော ဒဏ်ရာကို ရရှိသွားပေလိမ့်မည်။ ရှောင်ရင်းဟောင်သည် သူ၏လက်များကို နောက်ပစ်လျက် အလွန်ပင် တည်ငြိမ်သော အမူအရာနှင့် တိုက်ခိုက်ရေးစင်မြင့်ဆီသို့ စိုက်ကြည့်နေခဲ့၏။

အကယ်၍ သူ၏ အဆင့်အတန်းကြောင့်သာ မဟုတ်လျှင် သူသည် တိုက်ခိုက်ရေးစင်မြင့်ပေါ်သို့ အပြေးအလွှား တက်သွားပြီး စုဝမ်ယီကို အဆုံးသတ်လိုက်မိမည်မှာ ဧကန်ပင်။

ဤမျှ များပြားလှသော မူလပင်လယ်နယ်ပယ် သန်မာသူများမှာ ဤမျှကြာအောင် တိုက်ခိုက်နေတာတောင်မှ မူလပင်လယ်နယ်ပယ် အဆင့် ၂ သာ ရှိသေးသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို အနိုင်မယူနိုင်သေးပေ။

“အသုံးမကျတဲ့ အမှိုက်တွေ...”

ရှောင်ရင်းဟောင်က ဒေါသတကြီးနှင့် မြေပြင်ကို ဆောင့်နင်းလိုက်၏။

“ဒီ စုဝမ်ယီဟာ သူ့ရဲ့ အကန့်အသတ်ကို ရောက်နေပြီပဲ...”

အကြီးအကဲလော့က အေးစက်စွာ မှတ်ချက်ချလိုက်၏။ သူ၏ ကျဉ်းမြောင်းလှသော မျက်လုံးများထဲမှ အေးစက်သော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေခဲ့သည်။

နောက်ထပ် လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်စာခန့် အချိန် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြန်၏။

ရှောင်ရင်းဟောင်နှင့် အကြီးအကဲလော့တို့မှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး လှမ်းကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ အမူအရာမှာ အလွန်ပင် ညိုမည်းနေခဲ့သည်။

စုဝမ်ယီမှာ မည်သည့်အချိန်မှာမဆို ပြိုလဲသွားလိမ့်မည်ဟု သူတို့ အကြိမ်ကြိမ် ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း မမျှော်လင့်ဘဲ သူသည် သေခြင်းတရားမှ ကံသီစွာဖြင့် အကြိမ်ကြိမ် လွတ်မြောက်နေခဲ့ပေသည်။

ဤသည်က သူတို့နှစ်ဦးစလုံးအား အလွန်ပင် ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့၏။ ဤ စုဝမ်ယီမှာ မည်သို့သော ဇွဲမျိုးကို ပိုင်ဆိုင်ထားပါသနည်း။ အကြီးအကဲလော့သည် သူ၏ ဘဝသက်တမ်းတစ်လျှောက်တွင် ဤမျှအထိ ခံနိုင်ရည်ရှိသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို တစ်ခါမျှ မတွေ့ဖူးပေ။

သူ မသိသည်မှာ စုဝမ်ယီသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက သူ၏ ဆရာနှင့်အတူ ထွက်ပြေးခဲ့ရပြီး မရေမတွက်နိုင်သော သေခြင်းနှင့် ရှင်ခြင်းကြားက စမ်းသပ်မှုများကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသူ ဖြစ်ပေသည်။

စုဝမ်ယီတို့ ဆရာတပည့် ၄ ဦးတို့မှာ ဂိုဏ်း၏ နဂါးနတ်ဘုရား အသွင်ကိုးပါး ပုံရိပ်ယောင်နဂါးခြေလှမ်းသိုင်းကြောင့်သာ သေခြင်းတရားမှ မြောက်များစွာသော အကြိမ်များအထိ လွတ်မြောက်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်၏။

‘လွင်ပြင်ပေါ်က ကျားဟာ ခွေးတွေရဲ့ အနိုင်ကျင့်ခြင်းကို ခံရတတ်တယ်...’

လက်ရှိ နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှာ နာမည်မရှိဘဲ လူသိနည်းလှပေသည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းနီးပါး ကာလအတွင်းမှာ ချန်းနန်ကုန်းမြေကြီးပေါ်တွင် မည်သည့် အရှိန်အဝါမျိုးမျှ မရှိခဲ့ပေ။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ကိုးသောင်းခန့်ကဆိုလျှင်မူ နဂါးနတ်ဘုရား အသွင်ကိုးပါး ပုံရိပ်ယောင်နဂါးခြေလှမ်းသိုင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသော မည်သည့်ကျင့်ကြံသူမဆို ဗီဇအရပင် ဝေးဝေးကနေ ရှောင်ရှားကြပေလိမ့်မည်။

မည်သူကများ ထာဝရအဆင့်ရှိသော ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခု၏ တပည့်ကို စိန်ခေါ်ဝံ့ပါမည်နည်း။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်စာ အချိန် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့လေသည်။

“ဘုန်း...”

စုဝမ်ယီ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းက မမြင်ရသော အတားအဆီးမှာ နောက်ဆုံးတွင် ပျက်စီးသွားခဲ့၏။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အနည်းငယ် တုန်ခါသွားခဲ့ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းက ချီစွမ်းအင်များမှာ မြစ်ကြီးတစ်စင်းကဲ့သို့ပင် သူ၏ သွေးကြောများအားလုံးအတွင်းသို့ တိုးဝင်လာခဲ့သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် စုဝမ်ယီ၏ ချီစွမ်းအင်များနှင့် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ မြင့်တက်လာခဲ့လေသည်။

“သူ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ပြီး ကျော်ဖြတ်သွားပြန်ပြီ...”

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအုပ်ကြီးမှာ ထိတ်လန့်တကြား အမူအရာများကို မဖုံးကွယ်နိုင်တော့ပေ။

လူအုပ်ကြီးအတွင်းမှ ချန်လုတျဲမှာလည်း သူ၏ မျက်လုံးများကို ပြူးကျယ်လျက် ကိုယ့်မျက်စိကိုယ်ပင် မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေခဲ့၏။

‘ဒီ အစ်မစုကတော့... တကယ့်ကို ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ မိစ္ဆာတစ်ကောင်ပဲ...’

သူသည် ရှောင်ချူမော့နှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့စဉ်ကမှ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် ကျော်ဖြတ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်း သိရှိထားကြပေသည်။

နှစ်နာရီပင် မပြည့်သေးသော အချိန်အတွင်းမှာ သူသည် နှစ်ကြိမ်ဆက်တိုက် ကျင့်ကြံမှုအဆင့် ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ ဤသည်မှာ လူအများအား အမှန်ပင် ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့သည်။

“သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ကျော်ဖြတ်နိုင်ရပြန်တာလဲ...”

အကြီးအကဲလော့သည် ထိုင်နေရာမှ ဝုန်းခနဲ ထရပ်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်သီးများကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်ရာ သူ၏လည်ပင်းက သွေးကြောများမှာလည်း ဖောင်းတက်နေခဲ့၏။

“သွားကြစမ်း...”

အကြီးအကဲလော့က သူ၏ဘေးက ရှောင်ရင်းဟောင်အား ကြည့်ကာ ညိုမည်းသော မျက်နှာနှင့် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

“ဟုတ်ကဲ့ပါ...”

ထိတ်လန့်နေသော ရှောင်ရင်းဟောင်သည် အကြီးအကဲလော့၏ အမိန့်ကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် ချက်ချင်းပင် ထရပ်လိုက်၏။

ရုတ်တရက် ရှောင်ရင်းဟောင်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအုပ်ကြီးထံမှ အံ့ဩတကြီး အော်ဟစ်သံများကို ကြားလိုက်ရသည်။

“ကြည့်ကြစမ်း... လမင်းကြီးက ဘာလို့ နီနေရတာလဲ...”

မြောက်များစွာသော လူများမှာ ညကောင်းကင်ယံကို ဗီဇအရပင် မော့ကြည့်လိုက်ကြ၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကောင်းကင်ယံက ဖြစ်ရပ်များမှာ ထူးဆန်းစွာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေသည်။ မူလက ရွှေရောင်လပြည့်ဝန်းကြီးမှာ သွေးကဲ့သို့ နီရဲသွားခဲ့သည်။

ယခု ကောင်းကင်ယံ၌ သွေးလမင်းကြီး ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေပြီ။

ထို ထူးဆန်းလှသော သွေးလမင်းကြီးမှာ ကောင်းကင်ယံတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းစွာ ရှိနေခဲ့၏။

၎င်းထံမှ ကျရောက်လာသော သွေးရောင်အလင်းတန်းများမှာ ငွေလမင်းမြို့တော်တစ်ခုလုံးကို နီရဲသော အရောင်များအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးလိုက်တော့သည်။

အခန်း ၅၉ ပြီးပါပြီ။

အခန်း ၆၀ - ငွေလမင်းဝံပုလွေမျိုးနွယ်များ ပေါ်ထွန်းလာမှုနှင့် အုတ်အော်သောင်းနင်း ဖြစ်လာခြင်း

ငွေလမင်းမြို့တော်၏ ကောင်းကင်ယံ၌ ရုတ်တရက် ဖြစ်ပေါ်လာသော ထူးဆန်းသည့် ဖြစ်ရပ်ကြောင့် လူတိုင်းမှာ ထိတ်လန့်သွားခဲ့ကြရသည်။

“ဒါက ဘာကြီးလဲ...”

အကြီးအကဲလော့သည် သွေးလမင်းကြီးကို ကြည့်လိုက်ရင်း သူ၏ စိတ်နှလုံးမှာ ရုတ်တရက် လေးလံလာခဲ့၏။

ရှေးဟောင်းဒဏ္ဍာရီများမှာ တကယ်ပဲ မှန်ကန်နေသည်လား။

သွေးလမင်းကြီး ကောင်းကင်ယံသို့ တက်လာသောညတွင် ငွေလမင်းဝံပုလွေမျိုးနွယ်တို့၏ အစောင့်အရှောက်နတ်ဘုရားမှာ ဤကမ္ဘာပေါ်သို့ နောက်တစ်ကြိမ် ဆင်းသက်လာပေလိမ့်မည်။

ယခင်က ဤနယ်မြေပေါ်တွင် နေထိုင်ခဲ့ကြသော ငွေလမင်းဝံပုလွေမျိုးနွယ်များမှာ လူတစ်ပိုင်း၊ ဝံပုလွေတစ်ပိုင်း ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့တွင် ငွေရောင်ဝံပုလွေတို့၏ သွေးဗီဇ ရှိပေသည်။ သူတို့၏ အရင်းအမြစ်ကို ပြန်လိုက်မည်ဆိုပါက သူတို့၏ ဘိုးဘေးများမှာ ရှောင်ထျန်းငွေရောင်ဝံပုလွေများ ဖြစ်ကြ၏။

ရှောင်ထျန်းငွေရောင်ဝံပုလွေဆိုသည်မှာ ချန်းနန်ကုန်းမြေကြီး၏ ဒဏ္ဍာရီများထဲက ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားသားရဲများထဲမှ တစ်ခုလည်း ဖြစ်ပေသည်။

စက္ကန့်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် အကြီးအကဲလော့က တွေးတောလိုက်၏။

‘ရှောင်ထျန်းငွေရောင်ဝံပုလွေဟာ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းက စစ်ပွဲမှာ လူသားမျိုးနွယ်တွေထဲက အစွမ်းထက်တဲ့ သန်မာသူတွေရဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရတာပဲ... သူ ပြန်ပြီး ရှင်သန်လာဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး... နောက်ပြီး လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း ကိုးထောင်ကျော် ကာလပတ်လုံးမှာ ငွေလမင်းဝံပုလွေ တစ်ကောင်တလေတောင် ဒီနေရာမှာ ပေါ်မလာခဲ့ဘူးလေ...’

အကြီးအကဲလော့က သူ၏ ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ပြီး တိုးညင်းစွာ ရေရွတ်ရင်း သူ၏ စိတ်ထဲက ထိတ်လန့်မှုအချို့ကို အတင်းအကျပ် ဖယ်ရှားလိုက်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ရှောင်ရင်းဟောင်သည်လည်း ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကောင်းကင်ယံဖြစ်ရပ်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ ထိတ်လန့်မှုကို ခံစားလိုက်ရ၏။

ရုတ်တရက် အကြီးအကဲလော့၏ အသံမှာ သူ၏နားထဲသို့ ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့သည်။

“မြို့စားမင်းရှောင်... မင်း ဘာကို တုံ့ဆိုင်းနေတာလဲ...”

“အကြီးအကဲလော့... စိတ်အေးအေးထားပါ... စုဝမ်ယီကတော့ ဒီနေ့ သေချာပေါက် သေရမှာပါ...”

ရှောင်ရင်းဟောင်သည် စိတ်အာရုံလွဲစရာများအားလုံးကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး လေကို အားပါပါ ရှူသွင်းကာ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သည့်အခါ ပွဲကြည့်စင်မြင့်မှနေ၍ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်သန်းလျက် တိုက်ခိုက်ရေးစင်မြင့်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်လေသည်။

ယခုအခါ စုဝမ်ယီသည် မူလပင်လယ်နယ်ပယ် အဆင့် ၃ သို့ ကျော်ဖြတ်ပြီး ဖြစ်သဖြင့် သူသည် အစောပိုင်းကကဲ့သို့ အန္တရာယ်ရှိသော အခြေအနေမျိုးတွင် မရှိတော့ပေ။

သူ၏ ပုခုံးပေါ်တွင် မြောင်လေး ရှိနေခဲ့၏။ ၎င်း၏ ပြူးကျယ်လှသော မျက်လုံးများမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေခဲ့ပြီး တိုက်ခိုက်လာသော ရှောင်ရင်းဟောင်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ ၎င်းသည် ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်၏။

ရုတ်တရက် ရင်းနှီးသောအသံတစ်ခု သူ၏နားထဲသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

“ထပ်...”

၎င်းမှာ သူ၏သခင် ဦးလေးမြင်း၏ ခွာသံ မြေပြင်သို့ ရိုက်ခတ်လိုက်သောအသံပင် ဖြစ်၏။

ထိုအသံမှာ တိုးညင်းလှသော်လည်း လေထဲမှာ ရှိနေသော ရှောင်ရင်းဟောင်၏ စိတ်ထဲတွင်မူ ကျယ်လောင်လှသော ဟိန်းဟောက်သံကြီးတစ်ခုနှင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့ရသည်။ မိုးကြိုးပစ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ပင် သူသည် ရုတ်တရက် သတိလစ်သွားခဲ့ပြီး ကောင်းကင်ယံမှနေ၍ ဘုန်းခနဲ အသံနှင့်အတူ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားလေတော့သည်။

ကံကောင်းသည်မှာ သူသည် နတ်ဝိညာဉ်အာရုံနယ်ပယ်ရှိ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဖြစ်သဖြင့် သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်မှာ သန်မာသောကြောင့် သူ၏ ဦးခေါင်းမှာ ကွဲအက်သွားခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

‘ဟားဟားဟား...’

မြောင်လေး၏ စိတ်ထဲတွင် ပျော်ရွှင်သော ရယ်မောသံများ ဖြစ်ပေါ်နေခဲ့၏။ ဦးလေးမြင်းက လှုပ်ရှားလိုက်လေသည်။ သူ၏ ခွာနှင့် အသာအယာလေး ထိလိုက်ရုံနှင့်တင် နတ်ဝိညာဉ်အာရုံနယ်ပယ်က သန်မာသူတစ်ဦးမှာ သတိလစ်သွားခဲ့ရသည်။

‘ဦးလေးမြင်းက တကယ်ကို အစွမ်းထက်တာပဲ... ငါသာဆိုရင် အဲ့ဒီလို လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး... ငါ အကြိုက်ဆုံးနည်းလမ်းကတော့ ရှောင်ရင်းဟောင်ကို ကြွက်တစ်ကောင်လို ငါ့ခြေသည်းအောက်မှာ ဖိထားပြီး တစ်လုပ်တည်းနဲ့ ဝါးစားပစ်မှာပဲ...’

မြောင်လေးမှာ ဦးလေးမြင်းကို အလွန်ပင် အားကျနေခဲ့ရသည်။

“မြို့စားမင်း...”

ကျင့်ကြံသူအချို့မှာ အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာကြပြီး ရှောင်ရင်းဟောင်အား တွဲပေးလိုက်ကြ၏။

ရှောင်ရင်းဟောင်၏ နှာခေါင်းထဲမှ သွေးအချို့ စီးကျလာခဲ့သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ တင်းကြပ်စွာ ပိတ်နေခဲ့ပြီး သတိမေ့နေဆဲပင်။

ဤသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ အကြီးအကဲလော့မှာ အသက်ရှူပင် မှားသွားခဲ့ရ၏။

ငွေလမင်းမြို့တော်တစ်ခုလုံးမှာ ယခုအခါ နီရဲသော အလင်းတန်းများ၏ ဖုံးလွှမ်းခြင်းကို ခံထားရပြီး ထူးဆန်းလှသော ငရဲဘုံတစ်ခုကဲ့သို့ အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်နေခဲ့သည်။

ငွေလမင်းဝံပုလွေမျိုးနွယ်တို့၏ ဒဏ္ဍာရီများကို ပြန်လည်တွေးတောရင်း အကြီးအကဲလော့မှာ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ဖော်ပြမရနိုင်သော ထိတ်လန့်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး တစ်ကိုယ်လုံး တုန်လှုပ်သွားခဲ့၏။

“အော့ဝူး...”

အဝေးက လမ်းမတစ်ခုပေါ်တွင် လမ်းသွားလမ်းလာတစ်ဦးမှာ ရုတ်တရက် သူ၏ ခေါင်းကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီး ဝံပုလွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

ထိုအသံမှာ မီးစာကို မီးရှို့လိုက်သကဲ့သို့ပင် ငွေလမင်းမြို့တော်တစ်ခုလုံးတွင် ချက်ချင်းပင် တုံ့ပြန်မှုများစွာ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သာမန်အရပ်သားများအားလုံးနီးပါးနှင့် ကျင့်ကြံမှုအဆင့်နိမ့်သော ကျင့်ကြံသူများသည် သူတို့၏ခေါင်းကို မော့ကြည့်လိုက်ကြပြီး ကောင်းကင်ယံက ထူးဆန်းလှသော သွေးလမင်းကြီးကို ကြည့်ကာ အော်ဟစ်နေကြတော့သည်။

ငွေလမင်းမြို့တော်တွင် လူဦးရေ သန်းနှင့်ချီ၍ ရှိပေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ချွင်းချက်မရှိဘဲ သူတို့အားလုံးမှာ ဝံပုလွေများကဲ့သို့ ကောင်းကင်သို့ မော့ကြည့်ကာ အော်ဟစ်နေကြသဖြင့် တကယ်ကို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်နေခဲ့လေသည်။

အော်ဟစ်သံများမှာ အနိမ့်အမြင့်နှင့်အတူ ငွေလမင်းမြို့တော်တစ်ခုလုံးကို တုန်ခါသွားစေခဲ့၏။

ငွေလမင်းမြို့တော်၏ မြေပြင်မှာလည်း တစ်ခုခုသော ကြောက်မက်ဖွယ်သားရဲကြီး မြေအောက်မှ တိုးထွက်လာသကဲ့သို့ပင် တုန်ခါလာခဲ့သည်။

‘မြေအောက်မှာ ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်နေတာလဲ...’

မြို့စားအိမ်တော်အတွင်း၌ ဂိုဏ်းအသီးသီးမှ ဂိုဏ်းချုပ်များနှင့် အင်အားစုအသီးသီးမှ ခေါင်းဆောင်များသည် ငွေလမင်းမြို့တော်၏ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ပြောင်းလဲလာမှုကြီးကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ သူတို့၏ အမူအရာများမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ကြရသည်။

သူတို့သည် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ထိန်းချုပ်၍မရသော လှုပ်ရှားမှုအချို့ ဖြစ်ပေါ်နေသည်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။

“အော့ဝူး...”

နောက်ဆုံးတွင် မူလပင်လယ်နယ်ပယ် အဆင့် ၁ ရှိသော မိသားစုခေါင်းဆောင်တစ်ဦးမှာ သူ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်လာပြီး အရေပြားများမှာလည်း နီမြန်းလာခဲ့ကာ သူ၏ ခေါင်းကို မော့ကြည့်လျက် ဝံပုလွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အော်ဟစ်လိုက်လေတော့သည်။

ထို့နောက်တွင် ကျင့်ကြံသူ မြောက်များစွာမှာ သူတို့၏ စိတ်ထဲက လှုပ်ရှားမှုများကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘဲ ကောင်းကင်သို့ မော့ကြည့်ကာ ဟစ်အော်နေကြတော့၏။

ငွေလမင်းမြို့တော်အတွင်း၌ သာမန်အရပ်သားများစွာမှာ ဝံပုလွေများကဲ့သို့ အော်ဟစ်ပြီးနောက် သူတို့၏ အရေပြားများမှာ စတင်ကွဲအက်လာခဲ့ပြီး သွေးများမှာလည်း ပန်းထွက်လာခဲ့သည်။

ထိုသွေးများသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ စီးကျသွားသည့်အခါ ထူးဆန်းသော စွမ်းအင်တစ်ခု၏ စုပ်ယူခြင်းကို ခံလိုက်ရ၏။

‘ဒီနေရာက မလုံခြုံတော့ဘူး...’

ပိုမို၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလာသော မဟာနဂါးနတ်ဘုရား အရှိန်အဝါများကို ခံစားမိလိုက်သည့်အခါ အကြီးအကဲလော့၏ အမူအရာမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ သူသည် လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်၏။

“ဂျိမ်း...”

ရှေ့ဘက်ရှိ ရင်ပြင်၏ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဧရာမ အက်ကြောင်းကြီးတစ်ခု ရုတ်တရက် ပွင့်ဟသွားခဲ့ပြီး အလွန်အစွမ်းထက်သော ပုံရိပ်ပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ တိုးထွက်လာခဲ့ကြသည်။

ထိုပုံရိပ်များမှာ အရပ်မြင့်မားကြပြီး တစ်ဦးလျှင် ၃ မီတာခန့် ရှိကြကာ ငွေရောင် ဝံပုလွေအမွှေးအမျှင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထား၏။ သူတို့တွင် လူသားခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဝံပုလွေဦးခေါင်း ရှိကြပြီး တစ်ဦးချင်းစီမှာ ဝံပုလွေစွယ်တုတ်များကို ကိုင်ဆောင်ထားကြသည်။

သူတို့သည် မြို့စားအိမ်တော်၏ အထက် ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်လာခဲ့ကြ၏။

‘ဒါတွေက ငွေလမင်းဝံပုလွေမျိုးနွယ်တွေရဲ့ အကြွင်းအကျန်တွေပဲ...’

ဤသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါမှ ချီထျန်းဓားဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲလော့မှာ နောက်ဆုံးတွင် သဘောပေါက်သွားတော့သည်။ နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းကျော်ကြာအောင် ပေါ်မလာခဲ့သော ဝံပုလွေမျိုးနွယ် အကြွင်းအကျန်များသည် ငွေလမင်းမြို့တော်၏ မြေအောက်မှာ ပုံးအောင်းနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ထို့ပြင် ယနေ့ညတွင် သူတို့သည် အကြီးစား ပူဇော်မှု အစီအစဉ်တစ်ခုကိုပင် စတင်လိုက်ကြလေသည်။ ယနေ့ည ကုန်ဆုံးသွားပြီးနောက် ငွေလမင်းမြို့တော်က လူသားအားလုံး သေဆုံးကြရပေလိမ့်မည်။ ထို့နောက် ငွေလမင်းဝံပုလွေမျိုးနွယ်တို့၏ ဒဏ္ဍာရီလာ နတ်ဘုရားသားရဲဖြစ်သော ရှောင်ထျန်းငွေရောင်ဝံပုလွေမှာ ဤကမ္ဘာပေါ်သို့ နောက်တစ်ကြိမ် ဆင်းသက်လာပေလိမ့်မည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အကြီးအကဲလော့၏ မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့နေခဲ့ပြီး သူ၏နှလုံးသားမှာလည်း အေးစက်နေခဲ့၏။

‘ငါ ချီထျန်းဓားဂိုဏ်းကို အမြန်ဆုံး ပြန်သွားပြီးတော့ ဂိုဏ်းချုပ်ကို ဒီကိစ္စ အစီရင်ခံရမယ်...’

“ဝိ...”

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး ထွက်ပြေးရန်အတွက် ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။

ထိုစဉ် ရုတ်တရက် ငွေရောင် အလင်းလုံးတစ်ခုမှာ ကြယ်တံခွန်တစ်ခုကဲ့သို့ပင် ရှေ့သို့ တိုးဝင်လာခဲ့ပြီး သူ့အား တိုက်ခိုက်လိုက်၏။ သူတို့သည် လေထဲတွင် ထိတွေ့သွားကြပြီး အကြီးအကဲလော့မှာ အော်ဟစ်လိုက်ရင်း မြေပြင်သို့ အတင်းအကျပ် ပြန်လည်ဆင်းသက်လိုက်ရတော့သည်။

သူ့အား တားဆီးလိုက်သူမှာ သန်မာထွားကြိုင်းလှသော သက်လတ်ပိုင်း ဝံပုလွေလူသားတစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။

တောက်ပနေသော ငွေရောင် ဝံပုလွေစွယ်တုတ်ကို ကိုင်ဆောင်ထားရင်း သူသည် အကြီးအကဲလော့အား ကြည့်ကာ လှောင်ပြောင်လိုက်၏။

“လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းက ချီထျန်းဓားဂိုဏ်းဟာလည်း ငွေလမင်းမြို့တော်ကို ဝိုင်းရံခဲ့တဲ့ အဓိက တရားခံတွေထဲက တစ်ခုပဲ... ငါ မင်းကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အလွတ်ပေးနိုင်မှာလဲ...”

အကြီးအကဲလော့သည် သူ၏ဓားနှင့် ဝံပုလွေလူသားအား ချိန်ရွယ်လိုက်ပြီး ဆဲဆိုလိုက်၏။

“ငွေလမင်းဝံပုလွေမျိုးနွယ်တွေထဲက အမှိုက်ကောင်... မင်းတို့က နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းနီးပါး ကာလပတ်လုံး မြေအောက်မှာ ပုန်းအောင်းနေခဲ့ကြတာကိုး...”

“ဟုတ်တယ်... ငါတို့မျိုးနွယ်စုရဲ့ ကိုးဆယ့်ကိုး ရာခိုင်နှုန်းဟာ မင်းတို့ လူသားမျိုးနွယ်တွေရဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရတာပဲ... ကံကောင်းတာက ငါတို့မှာ ငွေလမင်းမြို့တော်ရဲ့ မြေအောက်မှာ မြေအောက်ခံတပ်ကြီးတစ်ခု ရှိနေခဲ့လို့ အသက်ရှင်သန်နိုင်ခဲ့တာ... နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းနီးပါးလောက် ပြန်လည်အင်အားစုဆောင်းပြီးတဲ့နောက်မှာ ငါတို့ရဲ့ ချီစွမ်းအင်အချို့ ပြန်လည်ရရှိလာခဲ့ပြီ... ဒီနေ့မှာတော့ ငါတို့မျိုးနွယ်စုရဲ့ ဘိုးဘေးနတ်ဘုရားဖြစ်တဲ့ ရှောင်ထျန်းငွေရောင်ဝံပုလွေဟာ ဒီကမ္ဘာပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာတော့မှာပဲ... ဒီနေ့ကစပြီး ရှန်ဖုန်းမင်းဆက်ကို ငါတို့ ငွေလမင်းဝံပုလွေမျိုးနွယ်တွေက အုပ်ချုပ်သွားတော့မှာပဲ...”

ထို့နောက် သူသည် ရူးသွပ်နေသော အမူအရာနှင့်အတူ အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်လေသည်။

အကြီးအကဲလော့မှာ ဒေါသထွက်သွားခဲ့ပြီး ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်လျက် ဝံပုလွေလူသားထံသို့ သူ၏ဓားနှင့် ပိုင်းဖြတ်လိုက်၏။

ကောင်းကင်တံတားနယ်ပယ်ရှိ သန်မာသူ နှစ်ဦးသည် ချက်ချင်းပင် အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အခြားသော ငွေလမင်းဝံပုလွေမျိုးနွယ်များမှာလည်း အဆိပ်မမိသေးသော ဂိုဏ်းချုပ်များနှင့် မိသားစုခေါင်းဆောင်များကို အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်နေကြ၏။

ခဏချင်းမှာပင် မြို့စားအိမ်တော်တစ်ခုလုံးမှာ ပရမ်းပတာ ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

တိုက်ခိုက်ရေးစင်မြင့်ပေါ်တွင် စုဝမ်ယီအား အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်နေကြသော မူလပင်လယ်နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူများသည် သူတို့၏ ကံကြမ္မာကို စိတ်ထဲမှ ကျိန်ဆဲနေကြ၏။

သူတို့သည်လည်း သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် ထိန်းချုပ်၍မရသော လှုပ်ရှားမှုများကို ခံစားနေကြရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သူတို့ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျင့်ကြံသူအချို့မှာ ဝံပုလွေများကဲ့သို့ အော်ဟစ်နေကြပြီး သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ ကွဲအက်လျက် သွေးများ ထွက်ပေါ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူတို့သည် အထူးအဆိပ်တစ်မျိုး မိနေပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ကြ၏။

ဤကျင့်ကြံသူများသည် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းက ထူးဆန်းသော အဆိပ်များကို ထိန်းချုပ်နေရသလို စုဝမ်ယီကိုလည်း တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုက်ခိုက်နေကြရသဖြင့် အလွန်ပင် ခက်ခဲလှသော တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့သည်။

စုဝမ်ယီသည် အခွင့်ကောင်းကို အသုံးချကာ သူ၏ဓားကို အကြိမ်အနည်းငယ်မျှ ဝှေ့ယမ်း ပိုင်းဖြတ်လိုက်ရာ မူလပင်လယ်နယ်ပယ် အဆင့်နိမ့် ကျင့်ကြံသူအချို့မှာ သေဆုံးသွားလေ၏။

စုဝမ်ယီသည် ပိုမို၍ ရဲဝံ့စွာ တိုက်ခိုက်လာခဲ့သည်။

သူသည် ဤ ကောင်းကင်ယံဖြစ်ရပ်များ၏ သက်ရောက်ခြင်းကို မခံရပေ။

အနက်ရောင်ရထားလုံးအတွင်း၌ ရီယွင်၏ အမူအရာမှာ တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး သူသည် တစ်ခုခုကို ရုတ်တရက် ခံစားမိလိုက်သဖြင့် သူ၏ခေါင်းကို မော့ကြည့်လိုက်၏။

ငွေလမင်းမြို့တော်က လူသန်းပေါင်းများစွာ၏ သွေးများသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ စီးကျသွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် ၎င်းတို့မှာ မြေအောက်အနက်ပိုင်းရှိ အစီအရင်ကြီးတစ်ခုမှတစ်ဆင့် စီးဝင်သွားခဲ့ပြီး သန့်စင်ခြင်းကို ခံလိုက်ရ၏။

သွေး၏ အနှစ်သာရများအားလုံးမှာ ယခုအခါ ထိုသွေးလမင်းကြီးဆီသို့ စုစည်းသွားခဲ့လေသည်။

သွေးလမင်းကြီးအတွင်း၌ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ငွေရောင်ဝံပုလွေတစ်ကောင်၏ ပုံရိပ်ယောင်မှာ ပေါ်လာလိုက်၊ ပျောက်သွားလိုက် ဖြစ်လာသည်။

အခန်း ၆၀ ပြီးပါပြီ။