ဝမ်ရှန်းစံအိမ်တော်သို့ ဦးတည်ခြင်း

လွင့်မျောနေသော တိမ်ပင်လယ်ပြင်ကြားတွင်၊

ရှန်းယီသည် မတ်စောက်သော ကျောက်ဆောင်ကမ်းပါးပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေပြီး၊ သူ၏ လက်ဖဝါးများကို ဒူးပေါ်တွင် တင်ထားကာ၊ သူ၏ မင်ရောင်အနက်ရောင်ဝတ်ရုံမှာ လေထဲတွင် တဖျပ်ဖျပ်လွင့်ခါနေလေသည်။

၎င်းမှာ အားယားနေသောကြောင့် မဟုတ်ဘဲ၊ ခယ်ရှစ်စန်းအား အနားယူရန် အချိန်အနည်းငယ် ပေးလို၍သာ ဖြစ်ပေသည်။

ကျင့်ကြံခြင်းစတင်ကတည်းက၊ ထပ်တိုးစွမ်းရည်များရှားပါးလာသည်နှင့်အမျှ ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်၏ ခက်ခဲမှုမှာ အဆမတန် မြင့်တက်လာကြောင်းကို ရှန်းယီသတိပြုမိခဲ့၏။

ထိုသို့သော ထပ်တိုးစွမ်းရည်များ ပါဝင်သည့် ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်များသည် ပါရမီရှင်များအတွက်သာ သီးသန့်ဖြစ်လေသည်။

ခယ်ရှစ်စန်း သည် အလွန်ဉာဏ်ကောင်းသော အမျိုးအစားထဲတွင် ပါဝင်သည်မှာ သေချာပေသည်။ သို့မဟုတ်ပါက ဟင်းလင်းပြင်သို့လျှောက်လှမ်းခြင်း စိတ်ဝိညာဉ်နည်းစနစ်ကျင့်စဉ်၊ မိုးပြာနဂါးကြယ်ခွဲလှံကို ကိုယ်တိုင်လေ့လာရင်း သူ၏ နတ်ဆိုးခန္ဓာကိုယ်ကို သန့်စင်နေနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

သို့သော် ရှန်းယွဲ့ဓမ္မခန္ဓာကိုယ် သည် တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် တန်ဖိုးကြီးနည်းစနစ်တစ်ခုဖြစ်ရာ၊ သက်တမ်းများကို လောင်းထည့်ရုံဖြင့် အောင်မြင်နိုင်မည့် အရာမျိုး မဟုတ်ပေ။

နည်းစနစ်သည် ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်သို့ မရောက်မီ၊ ပြိုလဲလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သော ခယ်ရှစ်စန်းမှာ အရင်ဆုံး ရူးသွပ်သွားမည်ကို စိုးရိမ်ရလေသည်။

ထို့ကြောင့် ယာယီအနားယူရန် လိုအပ်ပေသည်။

ထို့အပြင် ရှန်းယီ၌ နတ်ဆိုးသက်တမ်းသိပ်မကျန်တော့ချေ။

သူသည် တောတောင်၏ အဆီအနှစ်ကို စုပ်ယူရင်း၊ သူ၏ အကြည့်များကို အောက်ဘက်သို့ ပို့လွှတ်လိုက်လေသည်။

နတ်ဆိုးများနေထိုင်ရာ ဂူထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော ယွီလန်၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော မျက်နှာပေါ်တွင် သွေးများ စွန်းထင်းနေဆဲဖြစ်ပြီး၊ သူမ၏ နောက်တွင် ပျို့အန်ချင်စရာကောင်းလောက်အောင် ပြင်းထန်သောသွေးနံ့များက ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါလာခဲ့၏။

[တာအိုပေါင်းစည်းခြင်း (ရှားပါး)။ ရှန်းယွဲ့ပညာရပ်- သေးငယ်သောအောင်မြင်မှု]

[လက်ကျန် နတ်ဆိုးသက်တမ်း- နှစ် ၁၀.၇ သန်း ]

ပန်ရှန်းဂိုဏ်းမှ မှတ်သားထားသော အင်အားကြီးမားသည့်အဖွဲ့အစည်းများကို လောလောဆယ်တွင် ထိပါး၍မရနိုင်သောကြောင့်၊ ရှန်းယီသည် နောက်ခံအင်အားနည်းပါးပြီး ပါရမီရှင်များမရှိသော ဤအားနည်းသည့် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်များကိုသာ ရိုးရှင်းစွာ ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

အနန္တတာအိုအင်ပါယာဂိုဏ်း အနေဖြင့် သူတို့ကို စိတ်ဝင်စားမည် မဟုတ်ဟု ယုံကြည်ထားသောကြောင့် သူတို့သည် ထွက်မပြေးခဲ့ကြချေ။ အဓိကအားဖြင့် သူတို့၏ စွမ်းအားဖြင့် ဝေးဝေးပြေးရန် ခက်ခဲသောကြောင့်ပင်။

နတ်ဆိုးကျောက်တိုင်အဖြစ် ပြောင်းလဲရန် တန်ဖိုးရှိသော နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ကို မတွေ့ရှိသေးသော်လည်း၊ မည်သည့် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်မဆို ကိုယ်ပိုင်နယ်မြေတစ်ခုကို လုယူနိုင်စွမ်းမရှိသည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။

အများစုမှာ အသက်ရှင်ရပ်တည်ရန် စုဝေးနေကြသောပြန့်ကျဲနေသည့် နတ်ဆိုးများသာ ဖြစ်သောကြောင့် ရှန်းယီ အနေဖြင့် မျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံး၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြုသည့် ဗျူဟာကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် တားဆီးထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သက်တမ်းများ အတော်အတန် ကျန်ရှိနေသေးသည်။

ခယ်ရှစ်စန်းက နည်းစနစ်များကို တွက်ချက်ရာတွင် ကူညီပေးပြီး၊ အန်းယီက ကင်းစောင့်ပေးကာ၊ ယွီလန် နှင့် ဝူကျွင်းတို့မှာမူ ဤပင်ပန်းခက်ခဲသော အလုပ်များကို လုပ်ဆောင်ရန် ကျန်ရစ်ခဲ့လေ၏။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ၊ မည်သူမျှ အလကားနေရမည်ဟု မမျှော်လင့်ထားသင့်ပေ။

"ဆက်လုပ်မယ်။"

ရှန်းယီ သည် ခယ်ရှစ်စန်း ကို မျက်နှာပြင်အတွင်းသို့ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြန်လည်ဆွဲသွင်းလိုက်လေသည်။

ထိုတောင်တွင် ပုန်းကွယ်နေသည့် ဒုတိယမြောက် ဆက်ခံနည်းစနစ်ဖြစ်သည့် ရှန်းယွဲ့ပညာရပ်၏ စွမ်းအားမှာ သူ မျှော်လင့်ထားသည်ထက်ပင် ကျော်လွန်နေခဲ့သည်။

သေးငယ်သောအောင်မြင်မှု အဆင့်တွင်ပင်၊ ၎င်း၏ အာနိသင်သည် ရှန်းယွဲ့ပညာရပ်၏ ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်ထက်ပင် သာလွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။

သေချာသည်မှာ၊ ၎င်းကို ကျင့်ကြံရသည့် ခက်ခဲမှုမှာလည်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ပြင်းထန်လှပေသည်။

ရှန်းယီ သည် ၎င်းကို ဖော်ထုတ်နေစဉ်၊ နတ်ဆိုးသက်တမ်းမှာ တိုးမလာခဲ့သည်မှာ အချိန်ကြာမြင့်နေပြီဖြစ်ကြောင်း သတိပြုမိသွားသဖြင့် ဝူကျွင်းအား သူ၏ နတ်အာရုံဖြင့် သတိပေးလိုက်လေသည်။

"သခင်၊ ကျွန်တော်မျိုးကို ပြန်လည်တင်ပြခွင့်ပြုပါ။ အများစုက ထွက်ပြေးသွားကြပါပြီ။"

ဝူကျွင်းက အကူအညီမဲ့စွာဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်၏။ ဤသေးငယ်သော နတ်ဆိုးများသည် သူတစ်ပါးစကားကိုခိုးနားထောင်ကာ ထွက်ပြေးခြင်းဖြင့် အသက်မွေးကြပြီး၊ သူတို့၏ အသက်များကို ရိတ်သိမ်းနေသည့် သတင်းမှာ အလျင်အမြန် ပျံ့နှံ့သွားခဲ့လေပြီ။

"ကျွန်တော်တို့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေအပြင်၊ အနောက်ပိုင်းဟုန်မှာ မကြာသေးခင်က အနှောင့်အယှက်တွေ ဖြစ်နေတယ်လို့ နတ်ဆိုးငယ်တွေတချို့ဆီကနေ သိရပါတယ်။ အင်အားကြီးမားတဲ့ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုခု ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာပုံရတယ်။"

"နားလည်ပြီ။"

ရှန်းယီ သည် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်သော်လည်း သိပ်ပြီး အလေးအနက် မထားခဲ့ချေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ၊ သူသည် အနောက်ပိုင်းဟုန်မှ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး မဟုတ်ပေ။

ရေလမ်းနှင့် ကုန်းလမ်းများ ပိုမိုရှုပ်ထွေးလာလေလေ၊ သူ့အတွက် ပိုကောင်းလေလေ ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရေနောက်လျှင် ငါးကြီးဖမ်းရ ပိုလွယ်ကူသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ၏ ရှေ့ဆက်ရမည့် ခရီးစဉ်များတွင် မလိုအပ်သောရှုပ်ထွေးမှုများထဲသို့ မပါဝင်မိစေရန် အနည်းငယ် ပို၍ သတိထားရန် လိုအပ်ပေ၏။

အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းမှာ သေချာပေါက် ဂိုဏ်းချုပ်ကျိကို အရင်ရှာဖွေရန်ပင်။

အနည်းဆုံးတော့ သူမ၏ တည်နေရာကို သိရှိထားရမည်။

ရှန်းယီ သည် နှင်းကျားမျိုးနွယ်စု ခေါင်းဆောင်၏ လိုက်လံဖမ်းဆီးခံရသည့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ထပ်မံ မခံစားလိုတော့ချေ။ အကယ်၍ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် နတ်ဆိုးကျောက်တိုင်ကို မဖန်တီးနိုင်ခဲ့လျှင်၊ သူ အမှန်တကယ်ပင် အဆုံးသတ်သွားလိမ့်မည်။

ထိုအတွေးဖြင့် သူသည် နတ်ဆိုးသက်တမ်းများ လောင်းထည့်မှုကို အရှိန်မြှင့်လိုက်လေ၏။

ထင်ယောင်ထင်မှား ဟုတ်သည်မဟုတ်သည်ဖြစ်စေ ရှန်းယွဲ့ပညာရပ်ကို ကျင့်ကြံရသည်မှာ အမည်မဲ့တောင်အတွေ့အကြုံနှင့် အတော်လေး ဆင်တူသည်ဟု ခံစားရသည်။

တစ်ကြိမ် ဖြတ်သန်းဖူးပြီးဖြစ်သောကြောင့် ရှန်းယီ အတွက် ရင်းနှီးနေလေ၏။ ယခုအခါတွင် ပြင်းထန်သောဝေဒနာအများစုကို ခယ်ရှစ်စန်းက ခံစားပေးနေရသဖြင့် သူသည် အံ့သြဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် သက်တောင့်သက်သာ ရှိနေသည်ဟု ခံစားနေရသည်။

ရှန်းယီ သည် သူ၏ ခြေအောက်ရှိ တောင်တန်းကြီးကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ၊ အဆုံးအစမဲ့ရှည်လျားစွာ တန်းစီနေသော တောင်တန်းကြီးမှာ အလွန်သေးငယ်နေပြီးလက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့်ပင် ဆုပ်ကိုင်နိုင်လုနီးပါး ဖြစ်နေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရ၏။

သူသည် လက်ဖဝါးကို အနည်းငယ် မြှောက်လိုက်ပြီးနောက်ညင်သာစွာ ဖိချလိုက်လေသည်။

ဝုန်း

တိမ်တိုက်များကြားထိုးထွက်နေသော တောင်တန်းကြီးတစ်ခုလုံးသည် ရုတ်တရက်အောက်ဘက်သို့ ထိုးဆင်းသွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် မထင်မရှားလွင့်မျောနေသောကျွန်းတစ်ကျွန်းအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားလေ၏။

နှင်းကျားမျိုးနွယ်စု ခေါင်းဆောင်ကဲ့သို့ တောင်များနှင့် ပင်လယ်များကို ရွှေ့ပြောင်းနိုင်စွမ်း မရှိသော်လည်း၊ ရှန်းယွဲ့ စစ်မှန်သောရည်ရွယ်ချက်၏ မြှင့်တင်ပေးမှုအောက်တွင်၊ သူသည်လည်း တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်တွင်သာ ရရှိနိုင်သော ကြီးမားလှသည့် စွမ်းအားအချို့ကို ဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်ပြီဟု ထင်ရပေသည်။

ရှန်းယီသည် မျက်လုံးများကို ပြန်မှိတ်လိုက်ရာ၊ နတ်ဆိုးသက်တမ်းများမှာ ရေလိုပင် စီးဆင်းကုန်ဆုံးသွား၏။

နေ့ရက်များနှင့် လများ ပြောင်းလဲသွားသည်နှင့်အမျှ၊ ခယ်ရှစ်စန်းသည် မျက်နှာပြင်ထဲမှ ရုတ်တရက်ခုန်ထွက်လာပြီး သုံးလှမ်းပင် မလှမ်းရသေးမီ မြေကြီးပေါ်သို့ လဲကျသွားလေသည်။

အနည်းငယ် ပြန်လည်သက်သာလာချိန်တွင် ၎င်း၏မျက်နှာမှာ ယခုအခါပြာနှမ်းသွားပြီး နတ်ဆိုးကျောက်တိုင်ကဲ့သို့ အသက်မဲ့နေလေပြီဖြစ်၏။

ယခုပြန်ရောက်လာသော ဝူကျွင်းမှာ လန့်ဖျပ်သွားပြီးပြေးရန် လှည့်လိုက်လေသည်။

"သခင်၊ ကျွန်တော် နတ်ဆိုးငယ်လေးတွေ ထပ်ရှာဖို့ သွားလိုက်ပါဦးမယ်။"

သနားစရာကောင်းလိုက်တဲ့ ခယ်လေးပါလား။ သူရဲ့သခင်က နောက်ဆုံးတော့ သူ့ကို အစွမ်းကုန် အသုံးချပစ်လိုက်ပြီ နောက်တစ်ယောက်ကရော သူများ ဖြစ်နေမလား။

[လက်ကျန် နတ်ဆိုးသက်တမ်း- ၆၃၀၀၀၀ နှစ် ]

[တာအိုပေါင်းစည်းခြင်း (ရှားပါး)။ ရှန်းယွဲ့ပညာရပ်- ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့် ]

"..."

ရှန်းယီက သူ့အား ထူးဆန်းသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။ သူ၏ လိပ်ဦးနှောက်ဖြင့်ဆိုလျှင် အဘယ်ကြောင့် နတ်ဆိုးသက်တမ်းများကို အလဟဿဖြုန်းတီးပစ်နေမည်နည်း။

အန်းယီ မှလွဲ၍ ကျန်လူအားလုံးကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြန်လည်သိမ်းဆည်းလိုက်၏။ ခယ်ရှစ်စန်း အနေဖြင့် နာလန်ထူရန် အချိန်အတော်ကြာ လိုအပ်ပေလိမ့်မည်။

ယွီလန် နှင့် အန်းယီတို့နှင့် ပတ်သက်၍မူ၊ ယွီလန်မှာ မည်သည့် ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်ကိုမျှ လေ့ကျင့်ထားခြင်း မရှိပေ။

အကယ်၍ ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းနှင့် တစ်စုံတစ်ရာ ပတ်သက်မှု ရှိနေပါက သူမသည် အနည်းငယ် အသုံးဝင်ကောင်း ဝင်နိုင်မည်ဖြစ်သော်လည်း၊မဟုတ်ပါက သိပ်ပြီး အသုံးဝင်မည် မဟုတ်ချေ။

အန်းယီနှင့် ပတ်သက်၍မူ၊ ဤကျားနတ်ဆိုးမလေးမှာ ဉာဏ်ရည်ပိုင်းတွင် သိပ်မဆိုးလောက်သော်လည်း၊ အပျင်းထူနေဆဲဖြစ်ကာ သူမအား အခြေခံနည်းစနစ်အချို့ကို အရင်ကျွေးမွေးရန် လိုအပ်ပေသည်။

"ငါတို့ လူလိုနေတုန်းပဲ။"

ရှန်းယီ သက်ပြင်းချလိုက်၏။ ပန်ရှန်းဂိုဏ်းသို့ ယခုလောလောဆယ် သွားရောက်ရန် လုံးဝမဖြစ်နိုင်ပေ။

အနန္တတာအိုအင်ပါယာဂိုဏ်း သည် အရူးမဟုတ်သဖြင့် ရှာဖွေရန် လူလွှတ်မည်မှာ သေချာလှသည်။