အခန်း (၁၇၅-၁၇၆)

အခန်း (၁၇၅) ပေါက်စီပဲ ထပ်စားမယ်

ပိချွန်းရေကန်ဘေးတွင် လမ်းလျှောက်ထွက်ပြီး ပြန်လာသော နောက်တစ်နေ့။

ရှောင်မိုက တာအိုမေးမြန်းခြင်း ယဇ်ပလ္လင်တွင် သူ၏ ဓားသိုင်းကို ဆက်လက် ကျင့်ကြံနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ရှောင်မိုက မူလက ဘဝတစ်ရာကျမ်းသည် စတုတ္ထဘဝအတွက် မကြာမီ ပြင်ဆင်ပြီးစီးလိမ့်မည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း တစ်ရက်ကြာသွားသည့်တိုင် ဘဝတစ်ရာကျမ်းက သူ့ကို အကြောင်းမကြားသေးချေ။

"ရွှပ်"

ရှောင်မိုက သူ၏ ဓားကို ထိုးစိုက်လိုက်လေသည်။

ရှောင်မို၏ ဓားကြောင့် အနီးအနားရှိ လေ့ကျင့်ရေးအရုပ်တစ်ခုတွင် အပေါက်ကြီးတစ်ခု ပွင့်သွားလေသည်။

"မဆိုးဘူး"

ရှောင်မိုက သူ၏ ဓားဟန်ပန်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ချိန်မှာပင် ခြံဝင်းနံရံမှ အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာပြန်လေသည်။

ရှောင်မိုက မော့ကြည့်လိုက်ရာ ခေါင်မိုးအုတ်ကြွပ်များပေါ်တွင် ထိုင်နေသော မျက်နှာဖုံးစတပ်ဆင်ထားသည့် အမျိုးသမီးကို မြင်လိုက်ရပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများက သူ့ကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်နေလေသည်။

ကျန်းချင်ရီက ခြံဝင်းနံရံပေါ်မှ ခုန်ဆင်းလာပြီး ရှောင်မို၏ရှေ့သို့ လျှောက်လာလေသည် "အရှင်မင်းကြီးရဲ့ ပါရမီက ကောင်းပါတယ်။ မနေ့က ကျွန်မ သင်ပေးခဲ့တာတွေ အားလုံးကို အပြည့်အဝ နားလည်သဘောပေါက်သွားလိမ့်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး"

"မနေ့က နတ်မိမယ်ကျန်းရဲ့ သင်ကြားပြသမှုက အသေးစိတ်ကျပြီး နားလည်ရလွယ်ကူလို့ပါ၊ ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး" ရှောင်မိုက မြက်ပင်ဓားသိုင်းကို ထုတ်ယူလိုက်လေသည်။ "နတ်မိမယ်ကျန်းကို ကတိပေးထားတဲ့ ဓားသိုင်းကျမ်းပါ"

ကျန်းချင်ရီက ရှောင်မို၏ လက်ထဲရှိ မြက်ပင်ဓားသိုင်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ဘာမျှမပြောဘဲ ဓားသိုင်းကျမ်းကို လက်ခံယူလိုက်ကာ တစ်မျက်နှာပြီးတစ်မျက်နှာ လှန်လှောကြည့်ရှုလေသည်။

အမွှေးတိုင်တစ်ဝက်စာခန့် အချိန်ကြာပြီးနောက် ကျန်းချင်ရီက ဓားသိုင်းကျမ်းကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး သူမ၏ ရင်ခွင်ထဲမှ ဓားသိုင်းကျမ်းတစ်အုပ်ကို ထုတ်ယူကာ ရှောင်မိုထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်လေသည် "ဒီဓားသိုင်းကျမ်းက လေရိပ်ဓားသိုင်းလို့ ခေါ်ပါတယ်။ ကြည့်ကြည့်ပါဦး။ အရှင်မင်းကြီး သဘောမကျဘူးဆိုရင် တခြားတစ်ခုနဲ့ လဲပေးလို့ရပါတယ်"

ရှောင်မိုက လေရိပ်ဓားသိုင်းကို ယူကာ ဖွင့်ကြည့်လိုက်ပြီး လျင်မြန်စွာပင် စိတ်ဝင်စားသွားလေသည်။

ရှောင်မိုက ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း မြက်ပင်ဓားသိုင်းကို ကျင့်ကြံထားသူဖြစ်ရာ လေရိပ်ဓားသိုင်း၏ ထက်မြက်မှုကို သူ ခံစားနိုင်လေသည်။

ဓားသိုင်းနှစ်ခုလုံးက တူညီသော လက္ခဏာတစ်ခုကို မျှဝေထားကြလေသည်။

၎င်းမှာ တိုက်ခိုက်မှုကို အမြင့်ဆုံးအထိ မြှင့်တင်ရန်ပင် ဖြစ်သည်။

ဤဓားသိုင်းနှစ်ခုက အချင်းချင်း ဖြည့်စွက်ပေးနိုင်ပြီး ပိုမိုကောင်းမွန်အောင်ပင် လုပ်ဆောင်ပေးနိုင်လေသည်။

"ဘယ်လိုလဲ။ အရှင်မင်းကြီး လဲချင်သေးလား" ဟု ကျန်းချင်ရီက မေးလိုက်လေသည်။

"လဲစရာ မလိုပါဘူး၊ ကိုယ်တော် ဒီဓားသိုင်းကို အရမ်း သဘောကျပါတယ်" ရှောင်မိုက လက်ခံလိုက်ပြီး နတ်မိမယ်ကျန်းအပေါ် ပို၍ပင် လေးစားမှု ပြသလိုက်လေသည်။

ဤဓားသိုင်းက သူမ ကျပန်း ရွေးချယ်လာခဲ့ခြင်း လုံးဝမဟုတ်ဘဲ မြက်ပင်ဓားသိုင်း၏ လက္ခဏာများအပေါ် အခြေခံ၍ ဂရုတစိုက် ရွေးချယ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေမည်။

"အရှင်မင်းကြီး သဘောကျတယ်ဆိုရင် ကောင်းပါပြီ"

တပည့်တစ်ဦးကို သင်ကြားပြသပေးနေသော ဆရာတစ်ဦးကဲ့သို့ပင် ကျန်းချင်ရီ၏ လေသံတွင် မည်သည့် အတက်အကျမျှ မရှိချေ။

"အခု၊ ဓားတာအိုဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာကို အရှင်မင်းကြီးကို ကျွန်မ ရှင်းပြပါ့မယ်။ သုံးပိုင်းပဲ ရှိပါတယ်—ဓားဟန်ပန်တွေ၊ ဓားချီနဲ့ ဓားဆန္ဒတို့ပါပဲ"

"ဓားဟန်ပန်တွေဆိုတာ ဘာလဲ" ကျန်းချင်ရီက မက်မွန်သစ်သားဓားတစ်လက်ကို ယူကာ ရိုးရှင်းစွာ ထိုးစိုက်လိုက်လေသည်။ "ဒါကိုလည်း ဓားဟန်ပန်လို့ ခေါ်လို့ရပါတယ်"

သူမ၏ စကားများ ဆုံးသွားသည်နှင့်အမျှ ကျန်းချင်ရီက မက်မွန်သစ်သားဓားကို ကျက်သရေရှိပြီး လှပစွာ ဝှေ့ယမ်းကာ မြက်ပင်ဓားသိုင်း၏ ပထမဟန်ပန်ကို လုပ်ပြလိုက်လေသည် "ဒါကလည်း ဓားဟန်ပန်ပါပဲ။ ဓားဟန်ပန်တွေက စာလုံးတွေ ရေးတာနဲ့ တူပါတယ်၊ မျဉ်းဆွဲချက်တစ်ခုစီက ဓားဟန်ပန်တစ်ခုဖြစ်ပြီး မျဉ်းဆွဲချက်တစ်ခုစီကနေ ပေါင်းစပ်ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ စာလုံးကလည်း ဓားဟန်ပန်တစ်ခုပါပဲ"

ရှောင်မိုက ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

ကျန်းချင်ရီက ဆက်ပြောလေသည် "ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ဒါမှမဟုတ် အပြင်က ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေကို စုစည်းဖို့ ဓားသိုင်းကျမ်းတွေကို အသုံးပြုခြင်းအားဖြင့် ဓားဟန်ပန်တွေမှာ စစ်မှန်တဲ့ စွမ်းအားတွေကို ထည့်သွင်းပေးနိုင်ပါတယ်"

ပြောပြီးနောက် ကျန်းချင်ရီက သူမ၏ ဓားကို ရိုးရှင်းစွာ ထပ်မံ ထိုးစိုက်လိုက်ရာ အနီးအနားရှိ ကြီးမားသော စကျင်ကျောက်ကြမ်းပြင်တစ်ခု ရုတ်တရက် အပိုင်းပိုင်း ကွဲကြေသွားလေသည် "ဒါက လေရိပ်ဓားသိုင်းကနေ ထွက်ပေါ်လာတဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုပါ"

"ပြီးတော့ အရှင်မင်းကြီးက ဓားဟန်ပန်တွေကို ကျွမ်းကျင်သွားပြီဆိုရင် သဘာဝကျကျပဲ ဓားချီတွေ ဖြစ်ပေါ်လာပါလိမ့်မယ်" ကျန်းချင်ရီက သူမ၏ လက်နှစ်ချောင်းကို ပူးလိုက်ပြီး ရှောင်မို၏ ပါးပြင်ဆီသို့ ဖွဖွလေး ညွှန်ပြလိုက်ရာ ဆံပင်တစ်စက ဖြည်းညင်းစွာ ကျဆင်းလာလေသည်။ "ဒါက ဓားချီပါ"

"ဓားဆန္ဒအတွက်ကတော့ အရှင်မင်းကြီးရဲ့ ဓားချီတွေ လုံလောက်အောင် သိပ်သည်းလာတဲ့အခါ ဓားဆန္ဒကို ဖွဲ့စည်းနိုင်ပါတယ်"

ကျန်းချင်ရီက ရှောင်မိုကို တစ်ချက်မျှသာ ကြည့်လိုက်သော်လည်း ရှောင်မိုမှာ သူ့အပေါ်သို့ တောင်တစ်တောင် ဖိချခံရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရလေသည်။

"ဓားဆန္ဒမှာ ဓားတာအိုနဲ့ပတ်သက်တဲ့ လူတစ်ယောက်ရဲ့ နားလည်သဘောပေါက်မှုတွေ ပါဝင်နိုင်ပါတယ်၊ အဲဒါက ဓားတစ်လက်လို ထက်မြက်နိုင်သလို ထိုက်တောင်ကြီးလိုလည်း လေးလံနိုင်ပါတယ်။ လူတစ်ယောက်ချင်းစီက မတူညီတဲ့ ဓားတာအိုလမ်းကြောင်းကို လျှောက်လှမ်းကြတာမို့ သူတို့ရဲ့ ဓားဆန္ဒတွေကလည်း ကွာခြားကြပါတယ်"

ကျန်းချင်ရီက သူမ၏ ဓားဆန္ဒကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ရာ ရှောင်မိုမှာ သက်ပြင်းကြီးတစ်ချက် ချလိုက်နိုင်လေသည်။

"ဓားကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က ဒီဘဝမှာ ဓားသိုင်းတစ်စုံကိုပဲ သင်ယူနိုင်တယ်၊ ဒါမှမဟုတ် ဓားသိုင်းအစုံများစွာကိုလည်း သင်ယူနိုင်ပါတယ်။ အားသာချက်နဲ့ အားနည်းချက်တွေကို နှိုင်းယှဉ်လို့မရပေမယ့် ကျွန်မအမြင်အရတော့ တခြားဖြစ်ရပ်တွေကနေ ကောက်ချက်ချပြီး ကိုယ်ပိုင်အသုံးပြုဖို့အတွက် ဓားဟန်ပန်အားလုံးကို ပေါင်းစပ်တာက ပိုကောင်းနိုင်ပါတယ်"

ကျန်းချင်ရီက ရှောင်မိုကို မေးလိုက်လေသည် "ကျွန်မပြောတာတွေကို အရှင်မင်းကြီး နားလည်ရဲ့လား"

"အကြမ်းဖျင်းတော့ ကိုယ်တော် နားလည်ပါတယ်" ရှောင်မိုက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဒါပေမယ့် မေးခွင့်ပြုပါ နတ်မိမယ်၊ ဓားဟန်ပန်၊ ဓားချီနဲ့ ဓားဆန္ဒတွေကြားမှာ အဆင့်အတန်းခွဲခြားမှု ရှိပါသလား"

"ဟင့်အင်း၊ မရှိပါဘူး"

ကျန်းချင်ရီက ပြတ်သားစွာ ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

"ဒီလောကမှာ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ဓားဟန်ပန်တွေကို ကျွမ်းကျင်ပြီး သူရဲ့ ဓားဟန်ပန်တွေနဲ့ ပညာရပ်အားလုံးကို ချိုးဖျက်နိုင်စွမ်းရှိတဲ့ ဓားကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ရှိပါတယ်"

"အရင်က ကွန်ဖြူးရှပ် ပညာရှင်တစ်ယောက်ဖြစ်ခဲ့ပြီး မိစ္ဆာကမ္ဘာမှာ လှည့်လည်သွားလာနေတဲ့ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်လည်း ရှိပါတယ်။ သူရဲ့ ဓားချီက မိစ္ဆာကမ္ဘာမှာ လောကအကောင်းဆုံးအဖြစ် ချီးကျူးခံရပါတယ်၊ သူရဲ့ ဓားရှည်ကို ဓားအိမ်ကနေ ဆွဲထုတ်လိုက်တဲ့အခါ ဓားချီတွေက မိုင်တစ်ထောင်အထိ ကျယ်ပြန့်သွားပါတယ်"

"ဥပမာ၊ အမျိုးသမီး ဓားကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ရှိပါတယ်" ဤနေရာတွင် ကျန်းချင်ရီက အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းသွားပြီး ရှောင်မိုကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်လေသည်။ "သူမရဲ့ ဓားဆန္ဒတစ်စက်က တောင်တွေကို ဖြတ်တောက်နိုင်တယ်၊ ပင်လယ်တွေကို ခွဲထုတ်နိုင်တယ်၊ ပြီးတော့ ကောင်းကင်ကိုတောင် ဖွင့်လှစ်နိုင်စွမ်း ရှိပါတယ်"

"ဪ၊ အဲဒီလိုကိုး"

ရှောင်မိုက ဤအရာများနှင့် အမှန်တကယ်ပင် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှု မရှိချေ။

"အရှင်မင်းကြီးက လေရိပ်ဓားသိုင်းနဲ့ မြက်ပင်ဓားသိုင်း နှစ်ခုလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကျင့်ကြံလို့ရပါတယ်။ ဒုတိယ ဓားသိုင်းတစ်ခုကို မကျွမ်းကျင်ခင်မှာ ဓားသိုင်းတစ်ခုကို အပြည့်အဝ ကျွမ်းကျင်ဖို့ မလိုပါဘူး။ နှစ်ခုလုံးကို အတူတူ ကျင့်တာက အရှင်မင်းကြီးရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို မထိခိုက်စေပါဘူး၊ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနဲ့ အရှင်မင်းကြီးရဲ့ ဓားတာအိုက ပိုပြီး ကျယ်ပြန့်လာပါလိမ့်မယ်"

"လမ်းညွှန်ပြသပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် နတ်မိမယ်"

"ရပါတယ် အရှင်မင်းကြီး" ကျန်းချင်ရီက ခေါင်းလှည့်လိုက်လေသည်။ "ဒီနေ့တော့ အရှင်မင်းကြီးက လေရိပ်ဓားသိုင်းကိုပဲ ကျင့်သင့်ပါတယ်။ အရှင်မင်းကြီး တစ်နာရီလောက် လေ့လာသင့်တယ်၊ တစ်နာရီပြည့်ရင် အရှင်မင်းကြီးကို ကျွန်မ စမ်းသပ်ပါ့မယ်"

ပြောပြီးနောက် ကျန်းချင်ရီက မလှမ်းမကမ်းရှိ ဖုံတစ်ခုပေါ်တွင် ဒူးထောက်ထိုင်ကာ မျက်လုံးများမှိတ်၍ တရားထိုင်နေလေသည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင် ရှောင်မိုက လေရိပ်ဓားသိုင်းကို ရွတ်ဆိုကာ ဓားဟန်ပန်များကို ကျင့်ကြံနေလေသည်။

တစ်နာရီကြာပြီးနောက်။

ရှောင်မို စူးစိုက်နေချိန်မှာပင်။

ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုက ရှောင်မို၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားဆီသို့ ထိုးစိုက်လာလေသည်။

ရှောင်မို၏ နှလုံးသားက အံ့အားသင့်စွာ ခုန်ပေါက်သွားပြီး သူ၏ မက်မွန်သစ်သားဓားကို မြှောက်ကာ တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်လိုက်လေသည်။

သူမက သူမ၏ အဆင့်ကို ချီသန့်စင်ခြင်း ပဉ္စမအဆင့်အဖြစ် ရှင်းလင်းစွာ ဖိနှိပ်ထားကြောင်း ရှောင်မို ခံစားနိုင်လေသည်။

သို့သော် ထိုသို့ဖြစ်လင့်ကစား အချီလေးချီအကြာတွင် ရှောင်မို၏ လက်ထဲရှိ ဓားရှည်က အမျိုးသမီး၏ ရိုက်ထုတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး သူမ၏ မက်မွန်သစ်သားဓားက ရှောင်မို၏ လည်ချောင်းကို ချိန်ရွယ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

"ဆက်လုပ်" ကျန်းချင်ရီက သူမ၏ လက်ထဲရှိ မက်မွန်သစ်သားဓားကို ရှောင်မိုထံသို့ ပစ်ပေးလိုက်ပြီးနောက် လက်လှမ်းကာ ဖမ်းဆုပ်လိုက်ရာ လွတ်ကျသွားသော မက်မွန်သစ်သားဓားက သူမ၏ လက်ထဲသို့ ပျံသန်းရောက်ရှိလာလေသည်။

နောက်ထပ် တစ်နာရီ အတိအကျ ကုန်လွန်သွားလေသည်။

သူ၏ လက်ထဲရှိ ဓားရှည်က မည်မျှအထိ ရိုက်ထုတ်ခံခဲ့ရကြောင်းနှင့် ပြိုင်ဘက်၏ မက်မွန်သစ်သားဓားက သူ၏ လည်ချောင်း၊ နှလုံးနှင့် အခြား အရေးကြီးသော နေရာများသို့ မည်မျှအထိ ချိန်ရွယ်ခံခဲ့ရကြောင်း ရှောင်မို မသိတော့ချေ။

သို့သော် နောက်ဆုံး ယှဉ်ပြိုင်မှုတွင်။

ရှောင်မိုက ဉာဏ်အလင်းရသွားကာ ကျန်းချင်ရီ၏ ဓားရှည်ကို ကာကွယ်လိုက်ပြီး သူမ၏ နှလုံးဆီသို့ သူ၏ ဓားဖြင့် ထိုးစိုက်လိုက်လေသည်။

ကျန်းချင်ရီ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့အားသင့်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားလေသည်။ သူမက သူမ၏ ဓားဟန်ပန်ကို ပြောင်းလဲကာ ရှောင်မို၏ ဓားကို ရှောင်တိမ်းရင်း သူ၏ ခါးကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်လေသည်။

ရှောင်မိုက သူ၏ ဓားဖြင့် ကာကွယ်လိုက်ရာ ထိခိုက်မှုကြောင့် သူ၏ လက်ဖမိုးမှာ ကျဉ်တက်သွားလေသည်။

သို့သော် ဤအခိုက်အတန့်တွင် ရှောင်မိုက ချီသန့်စင်ခြင်း ဆဋ္ဌမအဆင့်သို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့လေသည်။

"အရှင်မင်းကြီးရဲ့ ပါရမီက အမှန်တကယ်ပဲ ထူးချွန်ပါတယ်။ အရှင်မင်းကြီးက အဆင့်ကို ဒီလောက်မြန်မြန် ချိုးဖျက်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ကျွန်မ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး" ဟု ကျန်းချင်ရီက ကျေနပ်စွာ ပြောလိုက်လေသည်။

"နတ်မိမယ်ရဲ့ ကျေးဇူးကြောင့်ပါ" လက်ရှိတွင် ရှောင်မိုက သူမထံမှ သူ၏ အဆင့်ကို ဖုံးကွယ်ထားရန် အသက်ရှူသံဖုံးကွယ်ခြင်းအတတ်ကို အသုံးမပြုထားချေ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ ချီသန့်စင်ခြင်း ပဉ္စမအဆင့်ကို သူမထံမှ ဖုံးကွယ်ထားရန် မလိုအပ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ဒီနေ့တော့ ဒီလောက်နဲ့ပဲ ရပ်ကြတာပေါ့။ အရှင်မင်းကြီး ပိုပြီး အနားယူသင့်တယ်"

"မွန်းတည့်နေပြီပဲ။ နတ်မိမယ်က မငြင်းဘူးဆိုရင် အတူတူ ပွဲတော်တည်မလား" ဟု ရှောင်မိုက ယဉ်ကျေးစွာ မေးလိုက်လေသည်။

"ကောင်းပါပြီ" ကျန်းချင်ရီက ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

"ဒါဆို နတ်မိမယ် ဘာစားချင်လဲ" သူမက အမှန်တကယ်ပင် အားနာမည်မဟုတ်ဟု ရှောင်မို မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ... ကျန်းချင်ရီက ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်သည် "ပေါက်စီ"။

"ပေါက်စီပဲ ထပ်စားမလို့လား" ရှောင်မိုမှာ မှင်တက်သွားလေသည်။

"အင်း" ကျန်းချင်ရီက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ပေါက်စီပဲ ထပ်စားမယ်"။

အခန်း (၁၇၆) ဒီဘဝမှာ သူ့ရဲ့ အချစ်ရေး ကပ်ဘေးက သူ့အသက်ကိုပါ စတေးရနိုင်တယ်

ဓားတစ်သောင်းဂိုဏ်းက ဒီတပည့်မလေးက ဘာကြောင့် ပေါက်စီကို ဒီလောက်တောင် ကြိုက်နေရတာလဲဆိုတာကို ရှောင်မို အမှန်တကယ် နားမလည်နိုင်ခဲ့ချေ။

သို့သော် ၎င်းက သူမ တောင်းဆိုထားသောအရာ ဖြစ်သောကြောင့် သူ ကန့်ကွက်စရာ မရှိချေ။

ရှောင်မိုက နန်းတွင်းမီးဖိုချောင်ကို သားရဲများ၏ အသားနှင့် သွေးများကို အသုံးပြု၍ ပေါက်စီအချို့ လုပ်ခိုင်းလိုက်လေသည်။

ကျိုးတိုင်းပြည်က သေးငယ်သော မင်းဆက်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း အဆင့်နိမ့် သားရဲများ၏ အသားနှင့် သွေးများကို ရံဖန်ရံခါ စားသုံးခြင်းက ပြဿနာကြီးတစ်ခု မဟုတ်ချေ။

မကြာမီ ပေါက်စီများ ရောက်ရှိလာလေသည်။ ရှောင်မိုနှင့် ကျန်းချင်ရီတို့က မြင့်မားသော လှေကားထစ်များပေါ်တွင် ထိုင်ကာ တစ်လုတ်ပြီးတစ်လုတ် စားနေကြလေသည်။

"ဘာလို့ ကျွန်မကို ခဏခဏ စိုက်ကြည့်နေတာလဲ" ကျန်းချင်ရီက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်လေသည်။

"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး" ရှောင်မိုက ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။ "နတ်မိမယ်ကျန်းက တခြား တောင်ပေါ်ကျင့်ကြံသူတွေနဲ့ နည်းနည်း ကွာခြားတယ်လို့ ခံစားရလို့ပါ"

"ကျွန်မက ဘယ်လို ကွာခြားနေလို့လဲ" ဟု ကျန်းချင်ရီက မေးလိုက်လေသည်။

"အဲဒါ ပြောရခက်တယ်" ရှောင်မိုက သူ၏ အတွေးများကို စုစည်းလိုက်လေသည်။ "နတ်မိမယ်ကျန်းက သာမန် အမျိုးသမီးတစ်ယောက်လိုပဲ၊ တောင်ပေါ်ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ ထုံးစံဖြစ်တဲ့ မာနထောင်လွှားမှုနဲ့ အေးစက်စက်နိုင်မှုတွေ မရှိဘူးလို့ ခံစားရတယ်။ သခင်မလေးရဲ့ ဆရာကလည်း အလွန် လေးစားခံရတဲ့ ဓားမသေမျိုးတစ်ပါး ဖြစ်ရမယ်လို့ ယူဆရတယ်"

ရှောင်မို၏ စကားများကို နားထောင်ရင်း ကျန်းချင်ရီမှာ ခေတ္တမျှ မှင်တက်သွားပြီး သူ့ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်လေသည်။

"တစ်ခုခု မှားနေလို့လား သခင်မလေး" ရှောင်မိုက သူမ၏ အကြည့်တွင် ထူးဆန်းမှုတစ်ခုခု ပါဝင်နေသည်ဟု အမြဲတမ်း ခံစားရလေသည်။

"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး" ကျန်းချင်ရီက ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး ပေါက်စီကို သေးငယ်သော အလုတ်များဖြင့် ဆက်စားနေလေသည်။ "အရှင်မင်းကြီး ပြောတဲ့စကားက ဆရာ့ကို သတိရသွားစေလို့ပါ"

"နတ်မိမယ်ကျန်းရဲ့ ဆရာက ဘယ်လို ဓားမသေမျိုးမျိုးလဲ" ရှောင်မိုက အခြားရည်ရွယ်ချက် မရှိဘဲ စကားစပ်၍ မေးလိုက်လေသည်။

ကျန်းချင်ရီ၏ လက်သေးသေးလေးက သူမ ကိုင်ထားသော ပေါက်စီကို ပို၍ တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်နယ်လိုက်လေသည်။

သူမ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ရှောင်မိုက သူ မည်သည့် မထိသင့်သည့်အရာကို သွားထိမိသည်ကို မသိသဖြင့် ရိုးရှင်းစွာပင် စကားပြောခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်လေသည်။

"ဆရာ့အတွက်ကတော့၊ ဓားတာအိုမှာ သူ့ရဲ့ အောင်မြင်မှုက အမှန်တကယ်ပဲ အတော်လေး မြင့်မားပါတယ်"

ရှောင်မို ပေါက်စီ စားနေချိန်မှာပင် ကျန်းချင်ရီက ဖြည်းညင်းစွာ စကားစပြောလာလေသည်။

"ဟင်.. အင်း" ရှောင်မိုက လန့်ဖြန့်သွားပြီးနောက် သူမကို တုံ့ပြန်သည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "အဲဒါကို သေချာပေါက် မြင်နိုင်ပါတယ်၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် နာမည်ကြီး ဆရာတစ်ယောက်က ထူးချွန်တဲ့ တပည့်တစ်ယောက်ကို မွေးထုတ်ပေးနိုင်တာပဲလေ"

"သူ့ဘဝတစ်လျှောက်လုံးမှာ သူက ကျွန်မကိုပဲ တပည့်အဖြစ် လက်ခံခဲ့တာပါ"

ကျန်းချင်ရီက သူမ၏ မှတ်ဉာဏ်များထဲတွင် နစ်မြောနေသည့်အလား ဆက်ပြောလေသည်။

"လွန်ခဲ့တဲ့အချိန်တွေတုန်းက ကျွန်မ လမ်းမတွေပေါ်မှာ လေလွင့်နေချိန်မှာ သူက ကျွန်မကို ခေါ်ယူစောင့်ရှောက်ပေးခဲ့တယ်။ သူသာမရှိရင် ကျွန်မ ငတ်သေသွားလောက်ပြီ။

ကျွန်မ လိုချင်တာ မှန်သမျှကို သူက ပေးတယ်။ ကျွန်မအတွက် အကျိုးရှိမယ့် အရာမှန်သမျှကို သူက ကျွန်မဆီကို အစွမ်းကုန် တွန်းပို့ပေးခဲ့တယ်။

ဒါပေမယ့် ဆရာ့မှာ သေရေးရှင်ရေးတမျှ အရေးကြီးတဲ့ အားနည်းချက်တစ်ခု ရှိတယ်။

သူက သဘောကောင်းလွန်းတယ် သနားတတ်လွန်းတယ်။

ပြတ်သားပြီး ဆုံးဖြတ်ချက် ခိုင်မာတဲ့ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်နဲ့ လုံးဝ မတူလောက်အောင်ကို သဘောကောင်းလွန်းတယ်"

နောက်ဆုံးစကားကြောင်းကို ပြောပြီးနောက် ကျန်းချင်ရီက တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ရှောင်မိုကို မော့ကြည့်လိုက်ရုံသာ ပြုလုပ်လေသည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ နတ်မိမယ်ကျန်း" ဟု ရှောင်မိုက နားမလည်စွာဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။

"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး"

ကျန်းချင်ရီက ခေါင်းငုံ့လိုက်လေသည်။

သို့သော် မိန်းကလေးက ထိုနွေရာသီကို မအောက်မေ့ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။ ထိုစဉ်က သူမက ပေါက်စီတစ်ခုကို ကိုင်ကာ လူသူကင်းမဲ့သော လမ်းပိတ်တစ်ခုတွင် ထောင့်ပိတ်ခံထားရလေသည်။

ပေါက်စီဆိုင်ပိုင်ရှင်က သူမကို ဂျုံလှိမ့်တုတ်ဖြင့် ရိုက်တော့မည့်အချိန်မှာပင် အမျိုးသားတစ်ဦး လျှောက်လာပြီး ဆိုင်ပိုင်ရှင်၏ လက်ကို ဖမ်းကိုင်ကာ ငွေပြားများကို ဆိုင်ပိုင်ရှင်၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်လေသည်။

သူက ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ချကာ သူမထံသို့ လက်ကမ်းပေးခဲ့သည်

"ငါ့နာမည်က ရှောင်မို။ ဒီနေ့ကစပြီး ငါက မင်းရဲ့ဆရာပဲ။ ပြောကြည့်၊ ငါ ကြားပါရစေ"

"ဆရာ" ကျန်းချင်ရီက ထိုစကားလုံးကို တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ရာ သူမ၏ အသံက လေပြေအလား တိုးညင်းလွန်းသဖြင့် သူမကိုယ်သူမသာ ကြားနိုင်လေသည်။

"နတ်မိမယ်ကျန်း ခုနက ဘာပြောလိုက်တာလဲ" ရှောင်မိုက ခေါင်းလှည့်လာလေသည်။

"ဘာမှမပြောပါဘူး"

ကျန်းချင်ရီက ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး ပေါက်စီကို သေးငယ်သော အလုတ်များဖြင့် ဆက်စားနေလေသည်။

"ဒုန်း၊ ဒုန်း၊ ဒုန်း"

ကောင်းကင်စက်ဝန်းမြို့တော် အတွင်း၌။

တာ့ခွိုက်ထိုက မြို့၏ လမ်းမများတစ်လျှောက် လျှောက်လှမ်းလာလေသည်။

အမြင့် သုံးကျန်းရှိသော တာ့ခွိုက်ထို၏ ဧရာမ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးက ဘေးမှ စောင်းငဲ့ကြည့်ရှုမှုများစွာကို ဆွဲဆောင်နေလေသည်။

ထိုမျှ အရပ်ရှည်သော လူသန်ကြီးမျိုးကို ၎င်းတို့ အရင်က တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့ကြချေ။

သို့သော် ပို၍ပင် အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်နေသည်မှာ တာ့ခွိုက်ထို၏ ပခုံးပေါ်တွင် ထိုင်နေသော မိန်းကလေးပင် ဖြစ်သည်။

ကျောက်စိမ်းထွင်းရုပ်လေးအလား နုနယ်ပြီး ချစ်စရာကောင်းသော ထိုမိန်းကလေးမှာ အလွန် ချစ်စရာကောင်းပြီး သူမ၏ မျက်နှာလေးတွင် ကလေးဘဝက ဖောင်းအိမှုများ ကျန်ရှိနေသေးလေသည်။

သူမက ဒူးခေါင်းအထိသာ ရောက်သော စကတ်တိုလေးကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူမ၏ ဖြူဖွေးအေးစက်နေသော ခြေသလုံးလေးများကို ဖော်ပြနေလေသည်။ သူမ၏ ခြေထောက်လေးများက ရှေ့နောက် လွှဲယမ်းနေပြီး အလွန် ချစ်စရာကောင်းပုံရကာ သူမ၏ ဖြူဖွေးသော ခြေကျင်းဝတ်များပေါ်ရှိ ခေါင်းလောင်းလေးများက "ဒင်ဒင်" ဟု မြည်နေပြီး ကြည်လင်ပြတ်သားသော အသံကို ထွက်ပေါ်စေလေသည်။

သို့သော် မိန်းကလေးက အနည်းငယ် ရိုင်းစိုင်းလေသည်၊ သကြားရည်သုတ် အသီးအချောင်းကို စားနေစဉ် သူမက "ဒီစောက်ကျိုးနည်း နေရာက ဘယ်လောက်ပဲ ကြာကြာ ဒီအတိုင်းပါပဲလား" ဟု ကျိန်ဆဲရင်း အသီးစေ့များကို ထွေးထုတ်နေလေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် တာ့ခွိုက်ထိုက မိန်းကလေးကို သယ်ဆောင်ကာ ကောင်းကင်စက်ဝန်းမြို့တော် မြို့သခင်အိမ်တော်၏ ဝင်ပေါက်သို့ ရောက်ရှိလာလေသည်။

"ဂါရဝပြုပါတယ် သခင်ကြီး ဂါရဝပြုပါတယ် သခင်မလေး"

လူသန်ကြီးနှင့် မိန်းကလေးကို မြင်သောအခါ တံခါးစောင့်နေသော ကောင်းကင်စက်ဝန်းမြို့တော်၏ တပည့်မှာ နှေးကွေးဝံ့ခြင်း မရှိဘဲ ခြံဝင်းတံခါးကို လျင်မြန်စွာ ဖွင့်ပေးလိုက်လေသည်။

မိန်းကလေးက တာ့ခွိုက်ထို၏ ပခုံးပေါ်မှ ခုန်ဆင်းလိုက်ရာ သူမ၏ ဖြူဖွေးသော ခြေထောက်လေးများက မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသော်လည်း မြေပြင်ပေါ်ရှိ ဖုံများက သူမ၏ ခြေဖဝါးများကို လုံးဝ ကပ်တွယ်ခြင်း မရှိချေ။

မိန်းကလေးက ခြေလှမ်းကျဲကျဲများဖြင့် အိမ်တော်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားလေသည်။

တာ့ခွိုက်ထိုက ခါးကို ကိုင်းညွတ်ကာ အထဲသို့ တိုးဝင်သွားလေသည်။

"ဒုန်း၊ ဒုန်း၊ ဒုန်း"

ခြံဝင်းထဲတွင် ကောင်းကင်ဘုံကံကြမ္မာများကို တွက်ချက်နေသော ကောင်းကင်စက်ဝန်းမြို့တော်၏ မြို့သခင် ဟဲ့ပိုင်ဟွာက မြေပြင် တုန်ခါသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး အစီအရင်ထဲရှိ လိပ်ခွံများကို အနည်းငယ် ခုန်တက်သွားစေလေသည်။

၎င်းက ဟဲ့ပိုင်ဟွာကို သက်ပြင်းတိုးတိုးလေး ချသွားစေပြီး သူမ၏ လေသံတွင် မတတ်သာမှုများ ပြည့်နှက်နေပုံရလေသည်။

ဟဲ့ပိုင်ဟွာက ခါးကို မတ်ကာ မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ အစ်မနှင့် အစ်ကိုတို့ သူမ၏ရှေ့တွင် ရပ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရလေသည်။

"အစ်ကိုကြီး" ဟဲ့ပိုင်ဟွာက တာ့ခွိုက်ထိုကို ညင်သာစွာ ပြုံးပြလိုက်လေသည်။

"ဟူးဝူး"

တာ့ခွိုက်ထို ဟဲ့ကန်းက အသံတစ်သံဖြင့် တုံ့ပြန်လိုက်ပုံရပြီးနောက် လွတ်နေသော နေရာတစ်ခုကို ရှာကာ ထိုင်ချလိုက်ပြီး သူ၏ ဒူးများကို ပိုက်ကာ ငြိမ်သက်စွာ နေလေသည်။ သူက ကလေးတစ်ဦးကဲ့သို့ လိမ္မာရေးခြားရှိပုံရသည်၊ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ တာ့ခွိုက်ထိုက ယခင်က သူ၏ ညီမငယ်၏ ခြံဝင်းထဲရှိ ပန်းများနှင့် အပင်များကို ဖျက်ဆီးခဲ့သဖြင့် သူမကို ဒေါသထွက်စေခဲ့လေသည်။

ဟဲ့ပိုင်ဟွာက သူမ၏ အစ်မထံမှ မျက်နှာလွှဲလိုက်ရာ သူမ၏ အမူအရာတွင် အနှောင့်အယှက်ဖြစ်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လွင်နေလေသည်။

ဟဲ့ပိုင်ဟွာအတွက် သူမ၏ အစ်မက ပြဿနာသက်သက်သာ ဖြစ်နေသကဲ့သို့ပင်။

"ဘာလို့ ကောင်းကင်စက်ဝန်းမြို့တော်ကို ပြန်လာဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တာလဲ အစ်မ" ဟု ဟဲ့ပိုင်ဟွာက မေးလိုက်လေသည်။

"ငါ နင့်ကို လွမ်းလို့လေ၊ လာလည်တာ မှားလို့လား"

ဟဲ့ယဲ့ယဲ့က ဝါးချောင်းကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပစ်ချလိုက်ကာ မြက်ခင်းထဲသို့ စိုက်ဝင်သွားစေပြီးနောက် ကျောက်တုံးခုံပေါ်တွင် ထိုင်ကာ သူမအတွက် လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက် ငဲ့လိုက်ပြီး သူမ၏ ညီမငယ်၏ နေရာကို သူမပိုင် နေရာတစ်ခုကဲ့သို့ သဘောထားလိုက်လေသည်။

ဟဲ့ပိုင်ဟွာက ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး သူမ၏ အစ်မဘေးတွင် ထိုင်ကာ သူမအတွက် လက်ဖက်ရည် ငဲ့ပေးလိုက်လေသည်။

ညီအစ်မနှစ်ဦးက ရာခိုင်နှုန်း ကိုးဆယ်ခန့် တူညီကြပြီး တစ်ချိန်တည်း မွေးဖွားလာသော အမြွှာများကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးများကမူ လုံးဝ ကွာခြားလေသည်။

"အစ်မက အလုပ်ကိစ္စ မပြောဘူးဆိုရင်တော့ ငါ အလုပ်ပြန်လုပ်တော့မယ်" ဟဲ့ပိုင်ဟွာက သူမ၏ အစ်မကို စကားဆွံ့အသွားသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်လေသည်။

"မလောပါနဲ့" ဟဲ့ယဲ့ယဲ့က ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။ "ငါ နင့်ကို အရင်ဆုံး အကြောင်းအရာ အနည်းငယ်လောက် မေးချင်လို့ပါ"

"ပြောလေ အစ်မ" ဟဲ့ပိုင်ဟွာက သူမ၏ အစ်မသည် သူမကို တစ်ခုခုမေးရန် လာခဲ့ခြင်းဖြစ်ရမည်ကို သိထားလေသည်။

"သမုဒ္ဒရာလေးစင်းရဲ့ အရှင်သခင် ဘိုင်ရုရွှယ်က နင့်ကို ရှောင်မိုအကြောင်း ဗေဒင်တွက်ခိုင်းခဲ့တယ် မဟုတ်လား" ဟု ဟဲ့ယဲ့ယဲ့က မေးလိုက်လေသည်။

"ဟုတ်တယ်" ဟဲ့ပိုင်ဟွာက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "လက်ရှိမှာတော့ မြောက်ပိုင်းပင်လယ်ရဲ့ အရှင်သခင်က ကျိုးတိုင်းပြည် မြို့တော်ကို ရောက်နေပြီ၊ အခုလောက်ဆို သူ့ကို ရှာတွေ့လောက်ပြီ"

"ဒီဘဝမှာ သူတို့ရဲ့ ကံကြမ္မာကရော ဘယ်လိုလဲ" ဟဲ့ယဲ့ယဲ့က နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။ "ဒီတစ်သက်မှာ သူတို့နှစ်ယောက် ပေါင်းဖက်နိုင်ပါ့မလား"

"အဲဒါက ပြောရခက်တယ်" ဟဲ့ပိုင်ဟွာက အခက်တွေ့နေပုံရလေသည်။

"ဘာလို့ ပြောရခက်တာလဲ"

"သူက ကံတရားအကျိုးဆက်တွေနဲ့ ရှုပ်ထွေးနေတယ်၊ ပြီးတော့ ငါ သေချာ မမြင်နိုင်ဘူး။ ငါ သေချာ မြင်နိုင်ရင်တောင် အဲဒီအကြောင်းကို ပြောရဲမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမယ့် တစ်ခုတော့ သေချာတယ်"

ဟဲ့ပိုင်ဟွာက ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။

"ဒီဘဝမှာ သူ့ရဲ့ အချစ်ရေး ကပ်ဘေးက သူ့အသက်ကိုပါ အရင်ကလိုစတေးရနိုင်တယ်"