အခန်း (၂၂၉၇-၂၂၉၈)

အပိုင်း(၂၂၉၇)

လွန်ခဲ့သော မိနစ်အနည်းငယ်က ဟောင်ချန်းရွှယ်နှင့် အီမန်တက်တို့သည် ကစားပွဲစတင်သည်နှင့် ချက်ချင်း အသုံးပြုလိုက်သော ကဒ်အချို့ကို ကြေညာခဲ့ကြသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် လျှို့ဝှက် ကစားပွဲ များတွင် ကောင်းချီးကဒ် သို့မဟုတ် ကပ်ဘေးကဒ် များကို အစောပိုင်းတွင် အသုံးပြုကာ အသာစီးရယူရန် သို့မဟုတ် ပြိုင်ဘက်ကို နှောင့်ယှက်ရန် ကြိုးစားလေ့ရှိကြသည်။ အကယ်၍ အဆင့်အတန်း မြင့်မားသော ကပ်ဘေးကဒ်ကို အချိန်ကိုက် အသုံးပြုနိုင်ပါက ပြိုင်ဘက်တစ်ဦး၏ ကစားပွဲတစ်ခုလုံးကို အချိန်မတိုင်မီ အဆုံးသတ်သွားစေနိုင်သည်။

"မက်မွန် အဂ္ဂိရတ် ရှန့်ထိုက ကောင်းကင်ဖြစ်စဉ် ကောင်းချီးကဒ် ကို အသုံးပြုလိုက်ပါပြီ.."

မြေကြီးအဆင့် ကောင်းကင်ဖြစ်စဉ်၊ နိုးထခြင်းကောင်းချီး - ဤကဒ်ကို ချီပျစ်ခဲခြင်း အဆင့် သို့ မရောက်သေးသော ပစ်မှတ်အပေါ်တွင်သာ အသုံးပြုနိုင်သည်။ အသုံးပြုလိုက်သည်နှင့် ပစ်မှတ်သည် ကောင်းကင်ယံတွင် လောကချီ ဖြစ်စဉ် တစ်ခုကို ကျပန်း ဖြစ်ပေါ်စေမည်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းတို့အား မြေကြီးထူးချွန်အဆင့် မွေးရာပါပါရမီကို ပေးအပ်မည်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ၎င်းတို့တွင် ထိုအဆင့်ရှိပြီးသား ဖြစ်ပါက လောကထူးချွန်အဆင့် သို့ မြှင့်တင်ပေးမည်။ သို့သော် လောကထူးချွန် သို့မဟုတ် ကောင်းကင်ထူးချွန် အဆင့်ရှိပြီးသား ပါရမီများကိုမူ ပြောင်းလဲနိုင်စွမ်း မရှိချေ။

ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် မွေးရာပါပါရမီကို အောက်ပါအတိုင်း အဆင့်ခွဲခြားထားသည်။

• ပါရမီမရှိ

• သာမန်

• ထူးချွန်

• အရှင်သခင်

• ရွေးချယ်ခံ

အဆင့်တစ်ခုစီကို ပါရမီမရှိသည့် အဆင့်မှလွဲ၍ မြေကြီး ၊ လောက နှင့် ကောင်းကင် ဟူ၍ ထပ်မံ ပိုင်းခြားထားပြန်သည်။

ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ ပါရမီကို မြှင့်တင်ရန်မှာ လျှို့ဝှက် အာဏာရှင် အဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး သို့မဟုတ် အဂ္ဂိရတ်ဆရာတစ်ဦး၏ ကြားဝင်မှုဖြင့်သာ ဖြစ်နိုင်သည်။ အဂ္ဂိရတ်ပစ္စည်းများစွာသည် လူတစ်ဦး၏ ပါရမီကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်ခြင်း သို့မဟုတ် မြှင့်တင်ပေးနိုင်ခြင်းတို့ ပြုလုပ်နိုင်သည် အဆင့်တက်ပြီးနောက် ရရှိသည့် ဝိညာဉ်ကွင်းများ၊ ဟင်းလင်းပြင်လှိုင်းများ သို့မဟုတ် သေမျိုးအဆင့်များကို ပြုပြင်ပေးနိုင်သကဲ့သို့ပင်။

တရားသူကြီး သုံးဦးစလုံးမှာ လျှို့ဝှက် အာဏာရှင် အဆင့်၏ အထက်ပိုင်းအဆင့်များတွင် ရှိနေသူများ ဖြစ်ကြရာ၊ ပါရမီကို မြေကြီးရွေးချယ်ခံ အဆင့်အထိ မြှင့်တင်ပေးရန် ခဲယဉ်းနိုင်သော်လည်း၊ သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်း သက်တမ်းလအနည်းငယ်ကို အသုံးချကာ မြေကြီး သို့မဟုတ် လောကအရှင် အဆင့်အထိ မြှင့်တင်ပေးရန်မှာ မခက်ခဲလှပေ။ ထျန်းရှီယာသည် သူမ၏ ကောင်းချီးကဒ်ကို အချိန်ကိုက် အသုံးပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"သူ ဒီကဒ်ကို ရခဲ့တာ တကယ့်ကို ကံကောင်းတာပဲ... တာအို ကျင့်ကြံသူ စုရီရဲ့ အထူးစည်းမျဉ်းတွေ ရှိနေတဲ့အတွက် ဒါက သူ့ကို အစောပိုင်းမှာ အသာစီး အများကြီး ရစေပါလိမ့်မယ်... ဒါဟာ ကောင်းချီးတစ်ခု ဖြစ်နေမယ်ဆိုရင်ပေါ့လေ..."

ဟောင်ချန်းရွှယ်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ထို့အပြင် ဤကဲ့သို့သော ကောင်းကင်ဖြစ်စဉ်မျိုးမှာ ဘုရင့်နိုင်ငံအတွင်းရှိ အင်အားကြီး ပုဂ္ဂိုလ်များ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်နိုင်ပြီး၊ ထိုပညာရှင်များက ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကို ၎င်းတို့ထံ စည်းရုံးရန် နည်းမျိုးစုံဖြင့် ကြိုးစားကြပေလိမ့်မည်။ ၎င်းမှာ ဤကဒ်၏ အစစ်အမှန် အသုံးဝင်ပုံ ဖြစ်သည်။ ပါရမီ မြှင့်တင်ပေးခြင်းဆိုသည်မှာ ကောင်းကင်ဖြစ်စဉ် ပေါ်ပေါက်လာရခြင်းကို အကြောင်းပြချက် ပေးရန်သာ ဖြစ်သည်။

ဖီဆန်နဂါး တိုက်ကြီးတွင်သာမက အပြောကျယ်လှသော ဂလက်ဆီများအတွင်း၌ပင် ရွေးချယ်ခံ အဆင့် ပါရမီရှင်မှာ အလွန်တရာ ရှားပါးလှပြီး၊ အရှင်သခင် အဆင့်မှာမူ မျိုးဆက်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးနိုင်သည့် မိစ္ဆာဆန်သော ပါရမီရှင်ဟု သတ်မှတ်ခံရသည်။ ကျင့်ကြံသူ အများစုမှာမူ ခန္ဓာကိုယ်၊ သွေးကြော သို့မဟုတ် စိတ်ဝိညာဉ်တို့တွင် သာမန် အဆင့်သာ ရှိကြသည်။

အချို့မှာမူ ဗေဒင်ပညာ သို့မဟုတ် အဂ္ဂိရတ်ပညာကဲ့သို့သော ထူးခြားသည့် ပါရမီများ ရှိတတ်ကြသော်လည်း ၎င်းတို့ကို တိုင်းတာပုံမှာ ကွဲပြားသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ မြေကြီးထူးချွန်အဆင့်မှာပင် ခက်ခဲမှုများစွာကြားမှ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်ကို ချောမွေ့စွာ လျှောက်လှမ်းနိုင်ရန် ခိုင်မာသော အခြေခံကို ပေးစွမ်းနိုင်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် တရားသူကြီး ရှန့်လျို၏ ခန္ဓာကိုယ်၊ သွေးကြောနှင့် စိတ်ဝိညာဉ်တို့မှာ ထူးချွန် အဆင့်သာ ရှိသော်လည်း သူသည် လျှို့ဝှက် အရှင်သခင် အဆင့်အထိ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

သူသည် အဘယ်ကြောင့် ပါရမီမြှင့်တင်သည့် ပစ္စည်းများကို မသုံးခဲ့သနည်းဟူမူ၊ အဆင့်မြင့်လေလေ ပါရမီမြှင့်တင်ရန် လိုအပ်သည့် ပစ္စည်းများမှာလည်း အချိုးကျ မြင့်မားလာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ချီပျစ်ခဲခြင်းအဆင့်တွင် အဆင့်ခုနစ် ပစ္စည်းတစ်ခု လိုအပ်ပါက၊ ကြယ်တာရာ အမြုတေအဆင့်တွင် လျှို့ဝှက် မြေကြီး အဆင့်ရှိ ပစ္စည်းမျိုး လိုအပ်လာမည် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် မသန့်စင်သော ပါရမီမြှင့်တင်သည့် ပစ္စည်းများကို သုံးရန် လုံးဝ မသင့်တော်ချေ။ ပါရမီမြင့်သော်လည်း အသက်ကြီး၍ သေဆုံးသွားမည်ဆိုပါက ဘာမှထူးမည် မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် မိမိ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို တိုးတက်အောင် ကြိုးစားပြီး အခွင့်အရေးကောင်းများအတွက် တိုက်ပွဲဝင်ခြင်းက ပို၍ ထိုက်တန်ပေသည်။

"မဟာ ပုရောဟိတ် အမှောင်လှိုင်းက လျှို့ဝှက်ကဒ် တစ်ကဒ်ကို သုံးလိုက်ပြန်ပြီ..."

ဤကြေညာချက်အပြီးတွင် ကစားသမားများ၏ မျက်နှာများမှာ ပြောင်းလဲသွားပြီး မဟာ ပုရောဟိတ်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။ ယွီပေါင်ယွဲ့က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သော်လည်း သူမသည် ကဒ်များကို ထုတ်မသုံးသေးပေ။ စုရီနှင့် ချင်ရင်ရင်တို့ကလည်း မသုံးရန် ဆုံးဖြတ်ထားကြသည်။

ကြေညာချက်များ ရှိသော်လည်း အခြားကစားသမားများမှာ ထိုကဒ်များ၏ အဆင့်အတန်း သို့မဟုတ် အမျိုးအစားခွဲကို မသိရှိနိုင်ဘဲ အမည်ကိုသာ ကြားရခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ အခြားသူများအပေါ် ဖိအား ပိုများစေသည်။ အထူးသဖြင့် ထျန်းရှီယာ၏ ကောင်းကင်ဖြစ်စဉ်မှာ ကောင်းချီးကဒ် မဟုတ်ဘဲ ကပ်ဘေးကဒ် တစ်ခု ဖြစ်နေမည်ဆိုပါက၊ ၎င်းမှာ ရွေးချယ်ခံအတွက် ကံကြမ္မာပါပြိုင်ဘက်တစ်ဦးကို ဖန်တီးပေးခြင်း သို့မဟုတ် ပါရမီဆိုးတစ်ခု ဥပမာ- ယင်မီးဖိုကို ပေးအပ်ခြင်းမျိုး ဖြစ်သွားနိုင်သည်။

"အိုး..."

အီမန်တက်က ရင်ခုန်စရာကောင်းသော အသံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ရာ ပရိသတ်များ၏ အာရုံမှာ သူမထံသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

"လောကရှန့်ထို အာရုဏ်ဦးက ကဒ်တစ်ကဒ် သုံးလိုက်ပါပြီ... ဒါကတော့ ရှားပါးလှတဲ့ တာအိုကဒ် တစ်မျိုးဖြစ်တဲ့ လမ်းညွှန်တာအို ကဒ်ပါပဲ..."

ကောင်းကင်အဆင့် လမ်းညွှန်တာအို၊ ဆင်းသက်ခြင်း - ငါးနှစ် တိုင်တိုင် သင်၏ ရွေးချယ်ခံကို ဝိညာဉ်ခန္ဓာ တစ်ခုအဖြစ် လမ်းညွှန်ပေးနိုင်သည်။ သတ်မှတ်ထားသော အချိန်အတွင်း ထိုဝိညာဉ်ခန္ဓာကို စတေးခြင်းဖြင့် မြေကြီးအဆင့် အသက်ကဒ် တစ်ကဒ်ကို ရယူနိုင်သည်။

"..."

စုရီ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ ဤကဒ်မှာ အမျိုးအစားများစွာ ရှိသော်လည်း ဝေဝူယင် ရရှိထားသော ဆင်းသက်ခြင်း မှာ အမြင့်ဆုံး ကောင်းကင်အဆင့် ဖြစ်ပြီး၊ ကစားသမားကိုယ်တိုင် ကစားပွဲအတွင်းသို့ အချိန်အကန့်အသတ်ဖြင့် ဝင်ရောက်ခွင့် ရခြင်းဖြစ်သည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် ကစားသမားများသည် သူတို့၏ လက်အောက်ရှိ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဦးကို စေလွှတ်လေ့ရှိသော်လည်း၊ ဝေဝူယင်ကမူ သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံ၊ ဝိညာဉ်ခွန်အားနှင့် ဝိညာဉ်အရှိန်အဝါများ အားလုံးပါဝင်သည့် သူ၏ စိတ်ဆန္ဒကို တိုက်ရိုက် စေလွှတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ သူ၏ အတုအယောင် နတ်ဘုရား ကိုယ်ပွား တစ်ခုကို ဝိညာဉ်ပုံစံဖြင့် စေလွှတ်လိုက်ခြင်းနှင့် မခြားပေ။ သို့သော် သူသည်လည်း စည်းမျဉ်းအရ ကမ္ဘာကြီးကို တိုက်ရိုက် မနှောင့်ယှက်ဘဲ ရွေးချယ်ခံကိုသာ လမ်းညွှန်ပေးရမည် ဖြစ်သည်။

ကျန်းလင်၏ လက်ထဲရှိ ကျောက်တုံးလေးမှာ တဖြည်းဖြည်း တုန်ခါလာ၏။ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာညောင်းမှုကြောင့် အားနည်းနေခဲ့သော တံဆိပ်ခတ်ခံ ဝိညာဉ် တစ်ခုအလား... ၎င်းသည် ကျောက်တုံးအတွင်း၌ ကိန်းအောင်းနေသော သူမ၏ လမ်းညွှန်သူ ဖြစ်လာပါတော့မည်။

...

၃၁ ရက်မြောက်နေ့...

ကျန်းလင်သည် တောအုပ်အတွင်း သူမကိုယ်တိုင် ဆောက်လုပ်ထားသည့် ယာယီဝါးအိမ်လေးထဲတွင် သူမ၏ရင်သွေးငယ်ကို နို့ချိုတိုက်ကျွေးနေသည်။ အိမ်အပြင်ဘက်တွင်မူ ကြိုးတန်းလေးတစ်ခု၌ အဝတ်အထည်အချို့နှင့်အတူ သစ်သားတိုင်တွင် ချည်နှောင်ထားသည့် ယုန်သားနှင့် ငါးအချို့မှာ ခြောက်သွေ့စေရန် လှန်းထားကြသည်။

သူမသည် လယ်သမားတစ်ဦး၏ သမီးဖြစ်ပြီး သူမ၏ဦးလေးထံမှ ကျွမ်းကျင်သော လက်သမားတစ်ဦးကဲ့သို့ ဝါးဖြင့် အိမ်ဆောက်ခြင်း၊ ကျောက်မီးဖို ပြုလုပ်ခြင်းတို့ကို သင်ယူခဲ့ဖူးသည်။ ထို့ကြောင့်လည်း မိုးရေခံရန် လိပ်ခွံအိုးများ၊ သမင်ရေဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ရေဘူးများနှင့် သစ်သားလေးတစ်ကိုင်းတို့ကို ကိုယ်တိုင် ဖန်တီးကာ တောထဲတွင် အသက်ရှင်သန်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူမ၏ ရင်ခွင်ထဲတွင်မူ သမီးမိန်းကလေးတစ်ဦး ရှိနေသည်။ ထိုကလေးငယ်ကို သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်အောက်ရှိ စိုစွတ်သော မြေကျင်းတစ်ခုထဲတွင် တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များ မကြားစေရန် အော်ဟစ်သံများကို အတင်းအကျပ် အောင့်အည်းရင်း သန်းခေါင်ယံအချိန်၌ တစ်ဦးတည်း မွေးဖွားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမတွင် အဖော်အဖြစ် ရှိနေခဲ့သည်မှာ သစ်ရွက်နှင့် ဓားဦးပုံသဏ္ဌာန် ပါရှိသည့် နေမင်းကျောက်တုံး လေးမှ ထွက်ပေါ်လာသော မှိန်ပျပျ အလင်းရောင်လေးသာ ဖြစ်သည်။ ထိုကျောက်တုံးလေးသည် အလွန်အေးမြလှသော ညများတွင် သူမအား နွေးထွေးမှု ပေးခဲ့သည်။ မီးဖိုပါက လိုက်လံဖမ်းဆီးသူများ သတိပြုမိသွားမည် သို့မဟုတ် သားရဲများ၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရမည်ကို စိုးရိမ်ခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလား။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူမသည် အသက်အန္တရာယ်ဖြစ်စေမည့် အရာများနှင့် မတွေ့ဆုံခဲ့ရပေ။

ကျန်းချောင်ကျွယ် - ထိုအမည်သည် ကျန်းလင်၏ သမီးလေးအပေါ် ထားရှိသည့် ဆန္ဒများကို ကိုယ်စားပြုသည်။ အသက်ရှင်သန်ရန်၊ သန်မာရန်နှင့် စိတ်ဓာတ်ကြံ့ခိုင်ရန် ဖြစ်သည်။ ကျန်းလင်သည် နို့စို့နေသော သမီးလေး၏ မျက်နှာကို မိခင်မေတ္တာဖြင့် အသာအယာ ပွတ်သပ်ရင်း တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်၏။

"အားလုံး အဆင်ပြေသွားမှာပါ"

ရုတ်တရက်... သူမ၏ လည်ပင်းတွင် လင်ဒင်ပင်၏ အတွင်းခေါက်မှရသော အမျှင်များဖြင့် သီကုံးဆွဲထားသည့် နေမင်းကျောက်တုံး လေးသည် တဖြည်းဖြည်း ပိုမိုပူပြင်းလာကာ လင်းလက်လာခဲ့သည်။ ကျန်းလင်သည် ထိတ်လန့်သွားကာ ကျောက်တုံးကို လည်ပင်းမှ အမြန်ချွတ်လိုက်ပြီး သမီးလေးနှင့် ဝေးရာသို့ ကိုင်ထားလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ ပေါက်ကွဲမည် သို့မဟုတ် အန္တရာယ်တစ်ခုခု ဖြစ်မည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် လိုအပ်ပါက အဝေးသို့ လွှင့်ပစ်ရန်လည်း အသင့်ပြင်ထားသည်။

"ဆာ... ဆာတယ်..."

ကျောက်တုံးထဲမှ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာရာ လေထုမှာ ခေတ္တမျှ ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားသည်။ ကျန်းလင်သည် မျက်လုံးများ ပြူးသွားကာ ကျောက်တုံးကို လွှင့်ပစ်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း၊ ၎င်းမှာ ထူးဆန်းသော စုပ်ယူမှုအားတစ်ခုဖြင့် သူမ၏ လက်တွင် ကပ်ညှိနေခဲ့သည်။ သူမ အချိန်ဆွဲမနေတော့ဘဲ သမီးလေးကို သူမကိုယ်တိုင် ပြုလုပ်ထားသည့် ပုခက်ထဲသို့ အသာအယာ ချထားလိုက်ပြီး၊ ခါးကြားမှ ချွန်ထက်သော ကျောက်ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ သူမ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို ဖြတ်တောက်ပစ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူမသည် တွန့်ဆုတ်နေခြင်း မရှိဘဲ ဓားဖြင့် အားကုန်လွှဲလိုက်စဉ်...

"ဝိုး..."

အသံတစ်ခု ဟိန်းထွက်လာပြီးနောက် သူမ လက်ထဲမှ ကျောက်ဓားမှာ ဖုန်မှုန့်အဖြစ် ကြေမွသွားတော့သည်။

"စိတ်အေးအေးထားပါဦး ကောင်မလေးရယ်... ငါက ဟိုမှာရှိတဲ့ ယုန်သားလေးကို စားချင်ရုံတင်ပါ..."

***

အပိုင်း(၂၂၉၈)

ထိုအသံမှာ အလွန်ပင် ကြည်လင်ပြတ်သားလာသည်။ ကျန်းလင်၏ သတိဝီရိယမှာ အဆပေါင်းများစွာ မြင့်တက်သွားသော်လည်း၊ သူမ အပင်ပန်းခံ ပြုလုပ်ထားသည့် ဓားလေး ကြေမွသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်သွားရသည်။ သူမ၏ မျက်စိရှေ့တွင်ပင် ဝိုးတဝါး လူရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ထိုရိပ်ပုံသဏ္ဌာန်မှာ ငွေရောင်ဖြစ်ပြီး ဆံပင်၊ မျက်လုံးနှင့် ပုံပန်းသဏ္ဌာန်တို့ကို အရောင်အနုအရင့်ဖြင့် ခွဲခြားထားသည်။ ထိုပုံရိပ်မှာ ဝိညာဉ်တစ်ခုကဲ့သို့ ယုန်သားရှိရာသို့ ပျံဝဲသွားပြီး လက်လှမ်းလိုက်သော်လည်း ယုန်သားကို မထိတွေ့နိုင်ဘဲ လက်မှာ ဖောက်ထွက်သွားခဲ့သည်။ သူသည် အကြိမ်ကြိမ် ကြိုးစားကြည့်သော်လည်း မအောင်မြင်ခဲ့ချေ။

"ရှင်... ဘယ်သူလဲ..."

ကျန်းလင်သည် သမီးလေးဆီသို့ အပြေးသွားကာ ရင်ခွင်ထဲတွင် ထည့်ထားလိုက်သည်။ သူမ ထွက်မပြေးခဲ့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤပုံရိပ်တွင် ယုတ်မာသော ရည်ရွယ်ချက် မရှိကြောင်း သူမ ပင်ကိုယ်သိစိတ်က ခံစားမိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ငါက ယုန်သားတစ်ဖဲ့ကိုတောင် မကိုင်နိုင်လောက်အောင် အားနည်းနေတာလား... ကံဆိုးလိုက်တာ... မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဒီရက်ပိုင်းလုံး နွေးထွေးနေအောင် ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် နောက်ဆုံးလက်ကျန်ကို သုံးခဲ့ရတယ်၊ ပြီးတော့ မင်းကိုယ်မင်း မသန်မစွမ်း မဖြစ်သွားအောင်လည်း ထပ်ပြီး သုံးလိုက်ရသေးတယ်... ငါ့အဖြစ်ကတော့ သနားစရာပါပဲ"

ငွေရောင်ပုံရိပ်မှာ ခံစားချက်ပေါင်းစုံဖြင့် သက်ပြင်းကို ပြင်းပြင်းချလိုက်သည်။ ကျန်းလင်သည် ဤငွေရောင်ဝိညာဉ်ကို အတပ်မသိသော်လည်း၊ ဖန်ဆင်းခြင်းနှင့် ကုသခြင်းစွမ်းအင်များရှိသည့် နတ်ဘုရားကဲ့သို့သော ကျင့်ကြံသူများအကြောင်း ပုံပြင်များကိုမူ ကြားဖူးနားဝ ရှိသည်။

"ရှင်က..."

"ငါလား..."

ငွေရောင်ဝိညာဉ်က သူမ စကားကို ကြားဖြတ်ပြောလိုက်သည်။ သူ နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ၊ သူမအနေဖြင့် သူ၏မျက်နှာကို မမြင်ရသော်လည်း အလွန်အမင်း ယုံကြည်ချက်အပြည့်ရှိသော အပြုံးတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

"မင်း ငါ့အကြောင်း ကြားဖူးကောင်း ကြားဖူးလိမ့်မယ်... ငါကတော့ အချိန်ကို ဖီဆန်သူ၊ ငရဲလေးထပ်ကို အောင်နိုင်သူ ၊ လူ့လောကရဲ့ မွန်မြတ်တဲ့ ဧကရာဇ်နဂါး ၊ အရုဏ်သစ်ကို ဆောင်ကြဉ်းပေးတဲ့ အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်၊ နောက်ဆုံးအနေနဲ့... မြင်ရသမျှနဲ့ မမြင်ရသမျှ အရာအားလုံးကို ဓားသွားနဲ့ စိန်ခေါ်ဝံ့တဲ့ ဆေဘာ အာဏာရှင်ပဲ...”

လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာပြီး တိမ်တိုက်များ လည်ပတ်သွား၏။ ကျန်းလင်က မျက်တောင်အကြိမ်ကြိမ် ခတ်လိုက်မိရင်း—

"...ဘယ်သူလဲရှင့်..."

"..."

...

ကျောက်စိမ်းစားပွဲဝိုင်းတွင် ဝေ့ဝူယင်သည် အတိတ်ကို ပြန်လည်အောက်မေ့ရင်း ထိုသတ္တိခဲအမျိုးသမီးငယ်အား ချီးကျူးဂုဏ်ပြုကာ ကြည်နူးနှစ်သက်နေမိသည်။ ကိုယ်ပိုင် အခန်းတွင်းမှ ကြည့်ရှုနေသော ချင်ချူးမူ၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာလည်း နွေးထွေးသော အတိတ်ရိပ်များဖြင့် တောက်ပနေ၏။ အခြားသူများသည် အနန္တ ကုန်းမြေတိုက်ကြီးရှိ ဝေ့ဝူယင်၏ အတိတ်ကို မသိကြသော်လည်း သူမကမူ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုအချို့ကို သိရှိထားသည်။ အထူးသဖြင့် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာက သူမ၏ ကြောက်ရွံ့လေးလံနေသော နှလုံးသားကို ပေါ့ပါးသွားစေရန် သူပြောခဲ့ဖူးသော ဟာသလေးတစ်ခုကို သူမ မှတ်မိနေဆဲပင်။

"ဒီလိုနဲ့ပဲ စကားတစ်ခွန်းတည်းနဲ့ ဆေဘာ အာဏာရှင်က ကျိမျိုးနွယ်စုဝင်တွေကို သူတို့ရဲ့ နံစော်နေတဲ့ မစင်တွေကို ပြန်စားခိုင်းလိုက်တာပေါ့... ဟ ဟ..."

သူ၏ စကားလုံးတိုင်းကို သူမ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မှတ်မိနေသည်။ ထိုစဉ်က သူမ ထိုသို့ အမှန်တကယ် ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားမိဘဲ ဝိညာဉ်တစ်ခုလုံး လွတ်လပ်ပေါ့ပါးသွားကာ ရယ်မောလိုက်မိသည်မှာ နှာချေမိမတတ်ပင်။

ထိုစဉ်က သူမသည် ကျိမျိုးနွယ်စုကို အလွန်မုန်းတီးခဲ့ပြီး အပြစ်မဲ့သူများ ပါဝင်ပတ်သက်သွားမည်ကို စိုးရိမ်ခဲ့သော်လည်း ဝေ့ဝူယင်၏ ထိုစကားတစ်ခွန်းအပြီးတွင်မူ သူသည် မတရားသဖြင့် ဆုံးဖြတ်မည့်သူမဟုတ်ကြောင်း သူမ နားလည်သွားခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသည်ကို သူမ အတိအကျ မသိသော်လည်း သူမ၏ စိတ်က အလိုလို သိနေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ကျိမျိုးနွယ်စု၏ ကံကြမ္မာမှာလည်း သူမ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သူတို့၏ ယုတ်ညံ့သော လုပ်ရပ်များ၊ ထိုစဉ်က မိစ္ဆာ နည်းလမ်းဟု ယူဆရသော လုပ်ရပ်များမှာ ဖော်ထုတ်ခံခဲ့ရပြီး တာဝန်ရှိသူများမှာ အပြစ်ပေးခံခဲ့ရကာ ကျန်ရှိသူများမှာမူ နယ်နှင်ဒဏ်ဟူသော ပေါ့ပါးသော အပြစ်ဒဏ်ကိုသာ ရရှိခဲ့ကြသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်သည် ဝေ့ဝူယင်က သူမ၏ စိတ်နှလုံးကို နားလည်ပေးကြောင်း သူမ သိရှိသွားသည့် အချိန်ဖြစ်ကောင်းဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သူမကိုယ်တိုင်ပင် သတိမထားမိဘဲ ထိုနေ့က ဝေ့ဝူယင်နှင့် သူမတို့၏ ဝိညာဉ်နှင့် နှလုံးသားတို့ကို ထာဝရဆက်နွှယ်သွားစေမည့် ကတိတစ်ခုကို သူမ ပြုခဲ့မိသည်။ သူမသည် သူတစ်ပါးနောက်သို့ လိုက်ရုံသက်သက်မဟုတ်ဘဲ သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်ဆန္ဒအတိုင်း လျှောက်လှမ်းမည့် လမ်းစဉ်ကို ရှာဖွေရန်နှင့် အခြေမချမီ ကိုယ်ပိုင်လက္ခဏာတစ်ခု ဖော်ဆောင်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

အတိတ်က လုံချန်၏ ဘဝထဲတွင်မူ သူမသည် မိမိဆန္ဒမပါဘဲ ကြိုးတစ်စဖြင့် ဟိုဒီဆွဲငင်ခံနေရသကဲ့သို့ ခံစားခဲ့ရသည်။ ယခုမူ ဝေ့ဝူယင်က သူမအား လွတ်လပ်ခွင့်ပေးထားပြီး သူမ အလိုရှိရာကို ရွေးချယ်နိုင်မည့် အခွင့်အရေးများကို ဖန်တီးပေးထားသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် သူမသည် သူနှင့်အတူ ကြယ်တာရာ ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်ကျော်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

အပြင်လူတစ်ဦး၏ အမြင်တွင်မူ သူမသည် ကြိုးတစ်စကို နောက်ထပ် ကြိုးတစ်စဖြင့် လဲလှယ်လိုက်သည်ဟု ထင်ရသော်လည်း သူမအတွက်မူ ကြိုးတစ်စကို တောင်ပံတစ်စုံနှင့် လဲလှယ်လိုက်ခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူမ ကောင်းစွာ သိရှိသည်။ သူမသည် သင်ယူနေသည်၊ ကြီးပြင်းနေသည်။ ထို့ပြင် ရွေးချယ်မှုများကိုလည်း ပြုလုပ်နေသည်။

တစ်ဖက်တွင်လည်း ဝေ့ဝူယင်၏ ဘဝသည် သူမနှင့် နားလည်ရခက်စွာ ဆက်နွှယ်နေသော်လည်း ၎င်းသည် သူမ၏ ဖြစ်တည်မှုတစ်ခုလုံးတော့ မဟုတ်ပေ။ အတိတ်က သူမ၏ တိုင်းပြည်မှ ထွက်ပြေးလာသော ခေါင်းမာပြီး နုနယ်သည့် မင်းသမီးလေးဘဝနှင့် မတူတော့ပေ။

သူမ၏ မျက်ဝန်းများက ဝေ့ဝူယင်၏ လောကလွန် ထူးကဲချောမောသော မျက်နှာနှင့် ဖန်ဆင်းရှင်၏ အရာခပ်သိမ်းကို သိမ်းဆည်းထားနိုင်သည့် ကြယ်တာရာ မျက်ဝန်းအစုံကို ကြည့်ရှုရင်း နွေးထွေးမှုများ လျှံထွက်နေသည်။ သူမသည် ထိုအလှတွင် နစ်မွန်းနေမိကာ နှလုံးခုန်သံများ မြန်ဆန်လာပြီး အသက်ရှူသံများလည်း စိပ်လာသည်။

ထိုစဉ် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူမ၏ လက်ကို လာရောက်ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ ကြည့်လိုက်သောအခါ ယွီစွန်းလီက သူမကို ပြုံးပြနေသည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။ ဝေ့ဝူယင်နှင့် သူမကြားတွင် ရှင်းမပြနိုင်သော ဝိညာဉ်ချင်း ဆက်နွှယ်မှုရှိရုံသာမက သူမ၏ ဘဝအတွေ့အကြုံများကို ဝေမျှနိုင်ပြီး သူမ၏ နာကျင်မှုနှင့် ပျော်ရွှင်မှုများကို အနုပညာမှတစ်ဆင့် ဖော်ထုတ်နိုင်ရန် ကူညီပေးသည့် သူငယ်ချင်းကောင်းတစ်ဦးကိုလည်း သူမ ပိုင်ဆိုင်ထားလေပြီ။ သူမ တစ်ခါမျှ သတိမထားမိခဲ့သော်လည်း... ဤအရာသည် ပျော်ရွှင်မှုဆိုတာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

...

ကျောက်စိမ်းစားပွဲဝိုင်းတွင်မူ ကျန်ရှိနေသော ကစားသမားငါးဦးသည် အခြားသူများ၏ အစောပိုင်း အဆင့်မြှင့်တင်မှုများကို အကဲခတ်နေကြသည်။ ထို့ထက် ပိုအရေးကြီးသည်မှာ သူတို့သည် မဟာ ပုရောဟိတ် အမှောင်လှိုင်း၏ ဝှက်ဖဲနှင့် ဝေ့ဝူယင်၏ တာအိုကဒ်ပြားကို သတိထားနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝေ့ဝူယင်က ဝိညာဉ်ခန္ဓာ အဖြစ် ဆင်းသက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ငါးဦးစလုံး တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားကြပြီး မျက်နှာများမှာလည်း လေးနက်တည်ကြည်သွားကြသည်။

"ဆင်းသက်ခြင်း..."

၎င်းမှာ တာအိုလမ်းညွှန်မှု၏ ဆင်းသက်ခြင်း အမျိုးအစားခွဲတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ထိုအချက်ကို သိရှိသွားချိန်တွင် စုရီသည်လည်း စိတ်လှုပ်ရှား တုန်လှုပ်သူများတွင် အပါအဝင် ဖြစ်ခဲ့သည်။

ထိုတာအိုကဒ်ပြားမှာ အစောပိုင်းအဆင့်များတွင် အလွန်ထူးကဲလှပြီး ဆင်းသက်ခြင်း အမျိုးအစားမှာမူ ဤပြိုင်ပွဲကဲ့သို့ ကစားပွဲမျိုးအတွက် အကောင်းဆုံး ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ထိုကဒ်ပြားက မည်မျှ ကြာရှည်ခံမည် သို့မဟုတ် မည်သည့်အဆင့် လူ၊ မြေကြီး၊ သို့မဟုတ် ကောင်းကင်အဆင့် ရှိသည်ကို သူတို့ မသိကြပေ။

အကယ်၍ ၎င်းသည် ကောင်းကင်အဆင့် သာ ဖြစ်ခဲ့လျှင် ကျော်ဖြတ်ရန် ခက်ခဲသော အတားအဆီးကြီး တစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။ လျှို့ဝှက်ကဒ်ပြားများမှာ ကျပန်းဖြစ်ရာ ကဒ်ဆွဲသည့် ဖြစ်စဉ်နှင့် သစ္စာဆိုမှုများကြောင့် လိမ်လည်ရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။ အကယ်၍ ဝေ့ဝူယင်၏ စာချုပ်သာ ဖျက်ဆီးခံထားရပါက သူတို့သည် တစ်နည်းနည်းဖြင့် လိမ်လည်သည်ဟု သံသယဝင်ကောင်း ဝင်နိုင်သော်လည်း ယခုမူ ထိုသို့ မဟုတ်ပေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူတို့သည် ဝေ့ဝူယင်၏ ကစားပွဲပေါ်တွင်သာ အာရုံစိုက်နေ၍ မရပေ။ ဆင်းသက်ခြင်း အမျိုးအစားတွင်လည်း ကန့်သတ်ချက်များစွာ ရှိနေသဖြင့် သူတို့အနေဖြင့် မိမိတို့၏ ရွေးချယ်ခံများကို မြေတောင်မြှောက်ပေးရန်၊ ကဒ်များ ပိုမိုဆွဲရန်နှင့် အကောင်းဆုံး ကစားရန်သာ လိုအပ်သည်။ သူတို့တွင်လည်း ထုတ်သုံးရန် ဝှက်ဖဲများ ရှိနေသေးရာ ဤအရာမှာ အသာစီးရမှု အနည်းငယ်သာဟု သူတို့ ယူဆထားကြသည်။

***