အခန်း (၂၃၂၃-၂၃၂၄)

အပိုင်း(၂၃၂၃)

ဝေ့ဝူယင်က တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြည့်နေသည်။ အစွမ်းကုန် သန့်စင်ခြင်း မှော်သန့်စင် ဆေးအိုးက သူ့ကို အံ့သြသွားစေသည်။ ၎င်းအတွင်း၌ ပိုင်ရှု၏ ပုံစံငယ်လေးကို သန္ဓေသားပုံစံဖြင့် ဒူးနှစ်ဖက်ကို တင်းကျပ်စွာ ပွေ့ဖက်ထားသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ အလွန်ပင် သေးငယ်သော်လည်း မူလက ကလေးကစားသည့် စကျင်ကျောက်လုံးထက် မကြီးသော သူမ၏ ပုံစံထက်မူ ပိုကြီးသည်။ ဤပိုင်ရှုလေးမှာ ကလေးတစ်ယောက်၏ လက်သီးဆုပ်ခန့် ရှိနေသဖြင့် သိသိသာသာ ပိုကြီးနေသော်လည်း၊ သူမအရွယ် မိန်းကလေးတစ်ဦး၏ တစ်ဝက်ခန့် ရှိနေသော သူ၏ ပိုင်ရှုနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင်မူ ကွာဟချက်မှာ ကြီးမားလှသည်။

ဝေ့ဝူယင်သည် ရင်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားရသည်။ ပိုင်ရှု နှစ်ယောက် ဖြစ်နေသည်လား။ ထို့အပြင် သူတို့သည် ဂလက်ဆီပေါင်းများစွာ ဝေးကွာသော နေရာများတွင် တည်ရှိနေခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူသည် ပိုင်ရှု၏ အတိတ်ကို ပြန်စဉ်းစားမိသည်။ သူမသည် ကြယ်တာရာ ပဲ့တင်ထပ်ဆေးလုံးကို ဖော်စပ်သည့် ဖြစ်စဉ်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်ဟု ပြောဖူးသော်လည်း သူမ၏ မှတ်ဉာဏ်များမှာ ဝေဝါးပျောက်ဆုံးနေခဲ့သည်။ သူမသည် စကျင်ကျောက်လုံး အရွယ်အစားရှိသော တာအိုဝိညာဉ် ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ဝမ်ယုထျန်း မှာမူ သာမန်လူတစ်ယောက် အရွယ်အစား ရှိခဲ့သည်။ ဆယ်စုနှစ်များစွာ သူ ဆေးဖော်စပ်ခဲ့သမျှမှာ ပိုင်ရှုအတွက် အာဟာရနှင့် ကျင့်ကြံခြင်းသဖွယ် ဖြစ်ခဲ့ရာ သူမမှာ ကြီးထွားလာလိုက်၊ သေးငယ်သွားလိုက် ဖြစ်ခဲ့ရသည်။

အခြားတစ်ဖက်မှ စဉ်းစားကြည့်လျှင် ပိုင်ရှု၏ မှော်သန့်စင် ဆေးအိုးမှာ ကောင်းကင်တာအိုများက ထျန်းရှောင်လော့ အတွက် ရည်ရွယ်ဖန်တီးပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ သူမသည် ရှေးဟောင်း ချိပ်ပိတ် နယ်မြေမှ ထွက်ခွာကာ ဂလက်ဆီများကို ဖြတ်သန်းသွားရမည်မှာ သေချာလှသည်။ ဖြစ်နိုင်သည်က... ဤအရာသည် ထူးကဲသော ကောင်းချီးခံ တစ်ဦးအတွက် ကောင်းကင်တာအိုများ၏ အစောကတည်းက တွက်ချက်ထားသော လျှို့ဝှက်အကွက်တစ်ခု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ယွီပေါင်ယွဲ့မှာ ကောင်းချီးပေးခံရသူ မဟုတ်သော်လည်း၊ သူမသည် ကမ္မတန်ဖိုး တစ်သိန်းနီးပါး ရှိသော စုရီနှင့် ဆက်နွှယ်နေသူ ဖြစ်ရာ ၎င်းမှာ ကောင်းကင်တာအိုများ၏ အစီအစဉ်လည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ၎င်း၏ နောက်ဆုံးပန်းတိုင်မှာ ဘာဖြစ်မည်နည်း။ ဝေ့ဝူယင်သည် ပိုမိုကြီးမားသော ပိုင်ရှုကို ခေါ်ဆောင်လာခြင်းဖြင့် တစ်စုံတစ်ခုကို သေချာပေါက် အရှိန်မြှင့်ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ ခန့်မှန်းနိုင်သည်မှာ ပိုင်ရှုသည် သူမ၏ အခြားသော ပုံစံငယ်လေးနှင့် မှော်သန့်စင် ဆေးအိုးကို သူမ၏ အာရုဏ်ဦး ခြေချခြင်း မှော်သန့်စင် ဆေးအိုးအတွင်းသို့ ဝါးမြိုပေါင်းစည်းနေခြင်းပင်။ ထို့အပြင် သူမ၏ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေမှုမှာ အလေးအပင်တစ်ခုကို မနေရသကဲ့သို့ မဟုတ်ဘဲ၊ စပ်လွန်းသော အစားအစာများကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း အတင်းစားကာ လျှာပေါ်မှ အပူရှိန်ကို အားတင်းခံနေရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ သူမတွင် အန္တရာယ် တစ်စုံတစ်ရာ မရှိပေ။

အကယ်၍ သူမသာ အားနည်းနေပါက တာအိုဝိညာဉ်များကြားတွင် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲများ ဖြစ်ပွားနိုင်သော်လည်း၊ ယခုမူ ၎င်းမှာ တစ်ဖက်သတ်သာ ဖြစ်နေပြီး အခြားပိုင်ရှုလေးမှာလည်း လုံးဝ ပြန်လည်ခုခံခြင်း မရှိပေ။

ပိုင်ရှု၏ မူလဇာစ်မြစ်မှာ အဘယ်နည်း။

...

ပိုင်ရှု၏ ပေါင်းစည်းခြင်း ဖြစ်စဉ်မှာ အခက်အခဲ မရှိသလို အံ့သြစရာလည်း မရှိခဲ့ပေ။ သူမသည် သူမ၏ ပုံစံငယ်လေးကို အလွယ်တကူပင် စုပ်ယူဝါးမြိုလိုက်ပြီးနောက်၊ အစွမ်းကုန် သန့်စင်ခြင်း မှော်သန့်စင် ဆေးအိုး ဟူသည့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခွံလွတ်တစ်ခုသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။ ဝေ့ဝူယင် သတိပြုမိသည်သလောက် ထိုမှော်သန့်စင် ဆေးအိုး၏ အခြေတွင်ရှိသော အဂ္ဂိရတ်သင်္ကေတ တစ်ခုသာ ပျောက်ဆုံးသွားခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ အသန့်စင်ဆုံး မြူနှင်းများ၏ အကြွင်းအကျန် အစအနလေးကိုပင် ပိုင်ရှုက မထိတွေ့ခဲ့ပေ။ ၎င်းမှာ သူမအတွက် အရည်အသွေး နိမ့်လွန်းနေသည်မှာ သိသာလှသည်။

“အရသာရှိလိုက်တာ”

ပိုင်ရှုသည် သူမ၏ ပုံစံအပြည့်အစုံဖြင့် ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူမသည် ခမ်းနားသော မင်းဆက်တစ်ခုမှ ထူးကဲစွာ ချစ်စရာကောင်းပြီး အထင်ကြီးဖွယ် သိက္ခာရှိသော လူသားမင်းသမီးလေးတစ်ပါးအသွင် ပေါ်ထွက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမ ပေါ်လာသောအခါ ယခင်ကရှိခဲ့သော အလွန်အမင်း မောက်မာသည့် အမူအရာများမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပြီး၊ သာမန်သေမျိုးနိုင်ငံမှ မင်းသမီးလေးထက် ပို၍ အိမ်ရှေ့မင်းသမီး တစ်ပါးနှင့် တူညီသော တည်ငြိမ်မြင့်မြတ်သည့် ဂုဏ်သရေမျိုး ထွက်ပေါ်နေသည်။

သူမက သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများကို အရသာရှိစွာ လျှာဖြင့် သပ်လိုက်သည်။ ဝေ့ဝူယင်က သူမ၏ ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ စစ်ဆေးကြည့်ရာ သူမ၏ တည်ရှိမှုမှာ ယခင်ကထက် ပိုမို ခိုင်မာပြီး ပြည့်စုံလာသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ ယခင်က သူမသည် မပြည့်စုံဟု သူ မခံစားခဲ့ရဖူးဘဲ အာဟာရချို့တဲ့နေသည်ဟုသာ ထင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ၊ ယခုကဲ့သို့ ပြောင်းလဲမှုက သူ့ကို အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။

မကြာသေးမီက အဆင့် ၃၊ ၄ နှင့် ၅ ရှိသော အသန့်စင်ဆုံး မြူနှင်းများကို စားသုံးခဲ့မှုက သူမ၏ အာဟာရချို့တဲ့မှုကို ကုစားပေးနိုင်ခဲ့ပြီး၊ ဝမ်ယုထျန်း ကဲ့သို့ပင် သာမန်လူအရွယ်အစားနီးပါးအထိ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုမူ သူမမှာ တစ်မျိုးတစ်ဖုံ ကွဲပြားခြားနားနေသည်။

ဤခံစားချက်ကို တစ်ခုခုနှင့် နှိုင်းယှဉ်ရမည်ဆိုလျှင် အချိန်မြစ်အတွင်းမှ ရောက်ရှိလာသော အခြားကိုယ်ပွား နှင့် ပေါင်းစည်းလိုက်ရသကဲ့သို့ပင်။ သူမသည် ပြောင်းလဲခြင်းမရှိဘဲ သူမကိုယ်တိုင်ပင် ဖြစ်သော်လည်း၊ ယခုမူ ပို၍ ပြည့်စုံသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

“စားလို့ကောင်းရဲ့လား...”

ဝေ့ဝူယင်က စိတ်သက်သာရာရစွာဖြင့် ပြုံး၍ မေးလိုက်သည်။ ပိုင်ရှု ဘေးကင်းနေသရွေ့ သူ စိတ်အေးရပြီ ဖြစ်သည်။

“အင်းအင်း...”

ပိုင်ရှုက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ မကြာသေးမီက သာလွန်ခြင်း အဆင့် လျှို့ဝှက်ထုတ်ကုန် ဖော်စပ်မှုကြောင့် သူမ၏ အရွယ်အစား အနည်းငယ် သေးငယ်သွားသော်လည်း၊ မှော်သန့်စင် ဆေးအိုးအစွန်းတွင် ထိုင်ရန်အတွက်မူ ကြီးလွန်းနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူမသည် အသန့်စင်ဆုံး မြူနှင်းများဖြင့် ထိုင်ခုံတစ်ခု ဖန်တီးကာ ထိုင်လိုက်သည်။ သူမ၏ လှပသော မျက်လုံးလေးများက မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်နေ၏။

“ပြောစရာတွေ အများကြီးပဲ ဆရာ...”

ဝေ့ဝူယင်သည်လည်း ဉာဏ်အလင်းရ ပညာရှိမြူခိုး နှင့် အသန့်စင်ဆုံး မြူနှင်း တို့ကို ပေါင်းစပ်ကာ ထိုင်ခုံတစ်ခု ဖန်တီး၍ ထိုင်လိုက်သည်။

“ငါလည်း နားထောင်ဖို့ အသင့်ပါပဲ...”

“ဟုတ်”

ပိုင်ရှုသည် သူမ၏ မှတ်ဉာဏ်များနှင့် အခြားသော ပုံစံငယ်လေးထံမှ မှတ်ဉာဏ်များကို စုစည်းလိုက်သည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် သူမ၏ မျက်နှာမှာ တည်ကြည်နေပြီး၊ တစ်ခါတစ်ရံတွင်မူ စဉ်းစားခန်းဝင်နေကာ၊ အချို့အချိန်များတွင် အားကိုးရာမဲ့သလို သို့မဟုတ် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်နေပြန်သည်။ ဆယ်မိနစ်ခန့် ကြာပြီးနောက်တွင် သူမသည် နှစ်နာရီကြာမည့် ရှည်လျားသော ရှင်းပြမှုကို မရပ်မနား စတင်ပြောကြားလေတော့သည်။

ထိုနှစ်နာရီအတွင်း တစ်မိနစ်မျှပင် အပိုမပါခဲ့ပေ။ ရှင်းပြမှုအဆုံးတွင် ဝေ့ဝူယင်၏ အသိစိတ်ကိုယ်ပွားမှာ စိတ်လှိုင်းများ ပြင်းထန်စွာ ထွက်ပေါ်နေပြီး၊ သူ၏ ခြေထောက်ရင်းနှင့် လက်ချောင်းထိပ်များတွင် ဉာဏ်အလင်းရ ပညာရှိမြူခိုးများ စုဝေးလာသည်။

အရာအားလုံးကို နားလည်ရန် အရေးကြီးဆုံးနှင့် အခြေခံအကျဆုံး အချက်မှာ ပိုင်ရှုသည် အမြဲတမ်း ပိုင်ရှု မဟုတ်ခဲ့ခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။ သူမ၏ ပထမဆုံးသော မှတ်ဉာဏ်မှာ ချူးစို့သာ မှော်သန့်စင် ဆေးအိုးနှင့် ချိတ်ဆက်ထားသော တာအိုဝိညာဉ် အဖြစ် နိုးထလာခြင်း ဖြစ်သည်။ နားလည်ထားရမည့် အချက်မှာ ချင်ကူးယဉ်နှင့် ထျန်းရှောင်လော့တို့ လုယူနေကြသော အဆင့်မြင့် မှော်သန့်စင် ဆေးအိုး မှာ မူလအစစ်အမှန် မဟုတ်ပေ။

သူမကို အမည်မမှည့်ခင် အချိန်ကတည်းက သူမ နေထိုင်သမျှ မှော်သန့်စင် ဆေးအိုးတိုင်းကို ချိူးစို့သာ မှော်သန့်စင် ဆေးအိုး ဟုသာ အတင်းအကျပ် အမည်ပေးခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့ အမည်ပေးခြင်းသည် ဝေ့ဝူယင်၏ ကောင်းကင်ဘုံနှင့် ပဲ့တင်ထပ်ခြင်းအပေါ် သက်ရောက်မှုရှိမည်ဟု ကောင်းကင်စစ်ဝိညာဉ်က သတိပေးခဲ့ဖူးသည်။ ထို့အပြင် သူမ နေထိုင်သော မည်သည့်မှော်သန့်စင် ဆေးအိုးမဆို အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ၎င်း၏ ပုံစံမှာ ချူးစို့သာ မှော်သန့်စင် ဆေးအိုး နှင့် တူညီသွားအောင် ပြောင်းလဲသွားလေ့ ရှိသည်။

ပိုင်ရှုအား အမည်ပေးပြီးနောက်တွင်မူ ကမ္မအဆက်အသွယ်များကြောင့် သိမ်မွေ့သော ပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးထံမှ ကိုယ်ပိုင်လက္ခဏာ ရရှိခဲ့သော မည်သည့် တာအိုဝိညာဉ်မဆို ဤအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။ ဝမ်ယုထျန်းသည်လည်း ထာဝရ ဧကရာဇ် ထံမှ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်လက္ခဏာကို ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယနေ့တိုင် ဝေ့ဝူယင်သည် သမိုင်းမှတ်တမ်းများတွင် ဝမ်ယုထျန်း ဟူသော အမည်ကို မည်သူ့ထံမှမျှ မကြားဖူးသေးပေ။ သို့သော် သူနှင့် ပုံစံတူသော တစ်စုံတစ်ဦးကို မြင်ဖူးသူများမူ ရှိကြသည်။ အမည်နာမများတွင် ခန့်မှန်းရခက်သော စွမ်းအားများ ရှိနေကြောင်း ဝေ့ဝူယင်ကို တစ်ဖန် ပြန်လည် သတိပေးလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ပိုင်ရှုသည် မှော်သန့်စင် ဆေးအိုး တစ်လုံးမှ တစ်လုံးသို့၊ အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် တစ်ဦးမှ တစ်ဦးသို့ ကူးပြောင်းခဲ့ဖူးသည်။ တစ်ခါကဆိုလျှင် သေမျိုးများကို အာဏာရှင် တည်ရှိမှု ပေးစွမ်းနိုင်သော တားမြစ်ဆေးလုံးဖြစ်သည့် လျှို့ဝှက်သန့်စင် နတ်ဘုရားဆေးလုံး ကို ဖော်စပ်သည့် မှော်သန့်စင် ဆေးအိုးအတွင်း၌ပင် သူမ ရှိခဲ့ဖူးသည်။ ၎င်းမှာ ယခုအခါ မည်သည့်နယ်ပယ်ကိုမျှ မထိပါးဘဲ တာအိုများ၏ ကောင်းချီးပေးခြင်းခံရသော အာရုဏ်ဦး ပါရဂွန် ဆေးလုံး ဖြစ်လာရန် အခြေခံအုတ်မြစ် ဖြစ်ခဲ့သည်။

သူမသည် အသက်မကြီးသေးပေ။ ပိုင်ရှု၏ သက်တမ်းမှာ နှစ်ပေါင်း သောင်းဂဏန်းမျှသာ ရှိသေးသော်လည်း၊ သူမသည် မှော်သန့်စင် ဆေးအိုးများအကြား ကူးပြောင်းချိန် သို့မဟုတ် ဆေးဖော်စပ်မှု မရှိသည့် အချိန်များတွင် အသက်အရွယ်ကို ရပ်တန့်စေသော အိပ်စက်ခြင်း အခြေအနေသို့ ဝင်ရောက်လေ့ရှိသည်။

သူမသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း နှစ်သန်းကျော်က ကြယ်တစ်လုံး ခေတ်ကာလ မတိုင်ခင်ကတည်းက ရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ ထိုစဉ်က သူမမှာ စတုတ္ထမြောက် မှော်သန့်စင် ဆေးအိုးထဲသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

အာရုဏ်ဦး ခြေချခြင်း မှော်သန့်စင် ဆေးအိုး ဖြစ်လာကတည်းက သူမ အမြဲတမ်း နိုးကြားနေရခြင်းမှာမူ ဧဒင် နှင့် အဂ္ဂိရတ်တာအိုအကြောင်း ဆွေးနွေးခြင်း၊ ကောင်းကင်စစ်ဝိညာဉ်နှင့် စကားပြောခြင်း ၊ အိုရီ နှင့် ခိုးထွက်ကစားခြင်း သို့မဟုတ် အသန့်စင်ဆုံး မြူနှင်းများကို စားသုံးခြင်းတို့ကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူမသည် အမြဲတမ်း တက်ကြွနေပြီး ဝေ့ဝူယင်ကလည်း သူမ၏ ကလေးကလား ကိစ္စများကို လွှတ်ထားပေးလေ့ ရှိသည်။

သူမ၏ ပထမဆုံးသော မှတ်ဉာဏ်မှာ ဝေဝါးနေသော်လည်း၊ သူမအား အခြားခြောက်ဦးနှင့်အတူ ဖန်တီးခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်းကိုမူ သူမ သေချာစွာ မှတ်မိနေသည်။ သူမသည် ချူးစို့သာ မှော်သန့်စင် ဆေးအိုးကို သိမ်းပိုက်လိုက်စဉ်ကပင် ဤအရာသည် ထိုခြောက်ဦးထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း သိခဲ့သည်။ စုစုပေါင်း မှော်သန့်စင် ဆေးအိုး ခုနစ်လုံး ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ပိုင်ရှု ပြောပြလိုက်သော အကြောင်းအရာက ဝေ့ဝူယင်ကို အလွန်ပင် တုန်လှုပ်သွားစေသည်။ သူမ၏ အဆိုအရ သူမ၏ အစောပိုင်းနေ့ရက်များသည် အလွန်ပင် ခက်ခဲပြီး ဖိအားများလှသည်။ သူမသည် အခြားခြောက်ဦးနှင့်အတူ ဖော်ပြရန်ခက်ခဲသော အဂ္ဂိရတ် အစီအရင် တစ်ခုကို ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်ခဲ့ရသည်။ သူမသည် ထိုအစီအမံ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။ သူတို့နှစ်ဦးလုံး၏ မှတ်ဉာဏ်များအရ ၎င်းကို တန်ခိုးရှင် ပေါင်းစည်းခြင်း အစီအရင်ဟု ခေါ်တွင်ပြီး၊ မှော်သန့်စင် ဆေးအိုး တစ်လုံးချင်းစီတွင် အဂ္ဂိရတ်လမ်းစဉ်တစ်ခု၏ နက်နဲမှုများကို ထည့်သွင်းထားကာ၊ ဆေးဖော်စပ်ခြင်း ဖြစ်စဉ် ခုနစ်ခုအနက်မှ တစ်ခုစီကို တာဝန်ယူ ဆောင်ရွက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

အခြား ပိုင်ရှုလေးမှာ အဂ္ဂိရတ် ဖန်တီးခြင်း ဝိညာဉ်ဖြစ်ပြီး၊ ဖန်တီးခြင်း ဖြစ်စဉ်ကို တာဝန်ယူရသည်။ ပိုင်ရှုကမူ အသွင် ပြောင်းလဲခြင်း ဖြစ်စဉ်ကို တာဝန်ယူရသည်။

ဝေ့ဝူယင်သည် မရေမတွက်နိုင်သော ပြောင်းလဲခြင်း အဂ္ဂိရတ် ရှန့်ထို နှင့် ပတ်သက်နိုင်ဖွယ်ရှိသော ထျန်းရှောင်လုနှင့် ချင်ယဲ့ရင်းတို့ကို စဉ်းစားမိသောအခါ ဉာဏ်အလင်း ပွင့်သွားတော့သည်။ ကမ္မအဆက်အသွယ်များမှာ ရှင်းပြရန် ခက်ခဲသော်လည်း၊ ကောင်းကင်တာအိုများ၏ လွှမ်းမိုးမှုမှာမူ သဲလွန်စများကို ရှာဖွေကြည့်လျှင် တိုက်ရိုက်ပင် တွေ့မြင်နိုင်ပေသည်။

အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ သူမသည် မှော်သန့်စင် ဆေးအိုး တစ်လုံးမှ တစ်လုံးသို့ ကူးပြောင်းရင်း သူမ၏ ထူးခြားချက်များ ပျောက်ကွယ်ကာ ယေဘုယျကျကျ တာအိုဝိညာဉ်တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ပိုင်ရှုသည် သူမ၏ ကိုးလုံးမြောက် မှော်သန့်စင် ဆေးအိုးသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ အံ့သြစရာကောင်းသည်က အခြားသော ပိုင်ရှုလေးမှာလည်း သူမ၏ ကိုးလုံးမြောက် မှော်သန့်စင် ဆေးအိုးသို့ ရောက်ရှိနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

***

အပိုင်း(၂၃၂၄)

ကျင့်ကြံခြင်း လူ့အဖွဲ့အစည်းများတွင် ဆယ် ၁၀ ဟူသော ကိန်းဂဏန်း၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ အစဉ်အမြဲပင် တူညီနေလေ့ ရှိသည်။ ၎င်းမှာ ပြည့်စုံပြီး အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသော အခြေအနေသို့ ပြောင်းလဲခြင်းနှင့် ဆင့်ကဲတိုးတက်ခြင်း ကို ကိုယ်စားပြုသော ကိန်းဂဏန်းပင် ဖြစ်တော့သည်။

နောင်လာမည့် အကျိုးဆက်များအတွက် ကောင်းကင်တာအိုများက အမြော်အမြင်ကြီးစွာဖြင့် အကွက်ချစီစဉ်ထားသော်လည်း၊ တန်ခိုးရှင် ပေါင်းစည်းခြင်း အစီအရင်မှာမူ ကျရှုံးခဲ့ကြောင်း ဝေ့ဝူယင် သိရှိလိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ ပိုင်ရှု သိသမျှ အကုန်ပင် ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးအဆင့်ဖြစ်သော ပေါင်းစပ်ခြင်း ဖြစ်စဉ် တွင် ကြီးမားသော ကပ်ဘေးတစ်ခုနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီး ပျက်စီးခြင်းများစွာ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။ ထိုပေါက်ကွဲမှုက သူတို့ကို ဟင်းလင်းပြင် ထဲသို့ လွင့်စင်သွားစေခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူမ ခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့သည်။

တုန်လှုပ်ချောက်ချားဖွယ် ကျရှုံးမှုကြီးအတွင်း တာအိုဝိညာဉ် ခုနစ်ခုမှာ အချိန်နှင့် အာကာသတစ်လျှောက် ကွဲလွင့်သွားခဲ့ကြသည်။ ထိုစဉ်က သူမ၏ အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်မှာ ဘာဖြစ်သွားသည်ကို သူမ မသိသလို၊ သူတို့နှစ်ဦးလုံး၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင်လည်း ထိုသူ၏ ပုံရိပ်မှာ ဝေဝါးနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ပေါင်းစည်းမှုဖြစ်စဉ်ပြီးမှသာ အနည်းငယ် ပြန်လည်ကြည်လင်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမ အသေအချာ သိသည်က ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည် အနှိုင်းမဲ့ အစွမ်းထက်သူဖြစ်ပြီး ကျား၊ မ ခွဲခြားရန်ပင် မဖြစ်နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်သည်ဟူ၍သာ။

တစ်ခုတည်းသော ရည်ရွယ်ချက်အတွက် ဖန်တီးခံခဲ့ရခြင်းဖြစ်ရာ ၎င်းမှာ အတော်ပင် ထူးခြားလှသည်။ သူတို့ တစ်ဦးချင်းစီသည် တန်ခိုးရှင် ဆေးလုံး ဖြစ်နိုင်ဖွယ်ရှိသော ဆေးလုံးတစ်လုံး၏ ဖော်စပ်နည်း အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုစီကို တာဝန်ယူခဲ့ကြရခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမက ပြောင်းလဲခြင်း ဖြစ်စဉ် ကိုသာ သိခဲ့ပြီး ယခုအခါ ဖန်တီးခြင်း ဖြစ်စဉ် ကိုပါ သိရှိလာသော်လည်း ၎င်းမှာ မည်သည့်ဆေးလုံးဖြစ်သည်ကိုမူ မသိသေးပေ။ တန်ခိုးရှင် ဆေးလုံးတစ်လုံး၏ အပိုင်းအစ ခုနစ်ခုအနက် နှစ်ခုကို ရရှိထားခြင်းမှာပင် မယုံနိုင်စရာ ကောင်းလှသည်။

ဤနေရာတွင် ဝေ့ဝူယင်သည် ဖြစ်စဉ်၏ အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို မေးမြန်းပြီးနောက် အနှိုင်းမဲ့ ဖန်တီးခြင်း အဂ္ဂိရတ်ကြယ်တာရာများကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ အခြားသူများအတွက် အမည်ကို ခန့်မှန်းရန် ခက်ခဲနိုင်သော်လည်း ထာဝရမျက်လုံး နှင့် ဖန်တီးခြင်းမှ ဆင်းသက်လာသော မက်ဂီသွေးမျိုးဆက် ကြောင့် ဝေ့ဝူယင်သည် တန်ခိုးရှင် အရည်အသွေးများကို ထိတွေ့မြင်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။ ၎င်းမှာ အနှိုင်းမဲ့ ဖန်တီးခြင်း အဂ္ဂိရတ်ကြယ်တာရာများ၏ ထူးကဲသော စွမ်းဆောင်ရည်တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

သူ၏ မျက်လုံးများမှ သွေးများ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် စီးကျလာချိန်တွင် ဆေးလုံး၏ အမည်ကို သူ ဆွဲထုတ်နိုင်ခဲ့ပြီး၊ မောပန်းနွမ်းနယ်စွာဖြင့် ပိုင်ရှုကို အမည်ပြောလိုက်သည်။

ထာဝရ အီသာဆေးလုံး...

ထို့အပြင် အံ့သြစရာကောင်းသည်က ထိုဆေးလုံးအတွက် ဒုတိယမြောက် အမည်တစ်ခုကိုပါ သူ တွေ့ရှိခဲ့ခြင်းပင်။

ကြည်လင်သော ကောင်းကင် အမတေ ရေတံခွန်ဆေးလုံး...

အမည်နှစ်ခု ရှိနေခြင်းမှာ အတော်ပင် အံ့အားသင့်စရာ ကောင်းသော်လည်း၊ ထိုအမည်နှစ်ခုမှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ပြိုင်ဆိုင်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေကြောင်း ဝေ့ဝူယင် ခံစားမိသည်။ သူ၏ ဗီဇနှင့် အတွေ့အကြုံအရ ခန့်မှန်းရလျှင် ဤဆေးလုံးကို အစပိုင်းတွင် အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် နှစ်ဦးက ပူးပေါင်းဖော်စပ်ခဲ့ပြီး ဆေးလုံးအမည်ပေးရာတွင် သဘောထားကွဲလွဲခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ပိုင်ရှု၏ အစောပိုင်းမှတ်ဉာဏ်များတွင် ထိုသူမှာ နှစ်ဦးမဟုတ်ဘဲ တစ်ဦးတည်းသာ ဖြစ်သည်ဟူသော အချက်ကို ပြန်လည်စဉ်းစားကြည့်လျှင်... ဝေ့ဝူယင် တစ်ခုကို ခန့်မှန်းမိသည်။ အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် တစ်ဦးသည် ထိုဆေးလုံးကို သူတစ်ဦးတည်း အစွမ်းဖြင့် ဖော်စပ်ရန် ကြိုးစားခဲ့ရာမှ အကြီးအကျယ် ကျရှုံးခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

ပိုင်ရှုနှစ်ယောက်လုံးမှာ အရင်းအမြစ်တစ်ခုတည်းမှ ဆင်းသက်လာပြီး တာအိုဝိညာဉ် တစ်ခုတည်းမှ ကွဲထွက်လာခြင်း ဖြစ်သော်လည်း၊ သူတို့သည် မကြာမီမှာပင် ကိုယ်ပိုင်လွတ်လပ်သော အဂ္ဂိရတ်တာအို ဝိညာဉ်ခန္ဓာများ ဖြစ်လာခဲ့ကြသည်။ သူတို့ အဘယ်ကြောင့် သေးငယ်နေရသနည်းဆိုသည်မှာ သူတို့၏ တည်ရှိမှုအဆင့် နှင့် သက်ဆိုင်ပေလိမ့်မည်။

ပိုင်ရှုသည် သူမ၏ ပုံမှန်အရွယ်အစားသို့ ရောက်ရှိရန် လူသားတစ်ဦးအတွက် မဖြစ်နိုင်လောက်သော အသန့်စင်ဆုံး မြူနှင်း အမြောက်အမြားကို ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ စားသုံးခြင်းဖြင့် ကုစားခဲ့ရသည်။ မကြာသေးမီက ဆေးဖော်စပ်မှုကြောင့် အရွယ်အစား ပြန်လည်သေးငယ်သွားခြင်း မတိုင်မီအထိ သူမသည် ပုံမှန်လူသား အရွယ်အစားသို့ မရောက်ရှိသေးပေ။

ပိုင်ရှုသည် သူမ၏ မှတ်ဉာဏ်အားလုံးကို အသေးစိတ် ပြန်လည်ပြောပြခဲ့သည်။ သူမ၏ ဘဝတစ်လျှောက် ကူးပြောင်းခဲ့သော မှော်သန့်စင် ဆေးအိုး ခုနစ်လုံးအကြောင်းနှင့် အခြားပိုင်ရှုလေး၏ ဘဝအတွေ့အကြုံများကိုပါ ထည့်သွင်းပြောပြခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုပိုင်ရှုလေးထံမှ အမွေဆက်ခံထားသော အဂ္ဂိရတ်မျိုးဆက်များနှင့် ဆေးလုံးဗဟုသုတများက ဝေ့ဝူယင်၏ အဂ္ဂိရတ်တာအို အသိပညာကို များစွာ ကျယ်ပြန့်စေခဲ့သည်။

ထို့အပြင် ပိုင်ရှု၏ အဆိုအရ အခြားပိုင်ရှုလေးမှာ သူမထက် သိသိသာသာ အသက်ကြီးသည်။ သူမတွင် ပိုမိုမြင့်မားသော အဆင့်ရှိသည့် သခင်များ ရှိခဲ့သဖြင့် သူမသည် အချိန်ပိုကြာကြာ နိုးကြားလှုပ်ရှားခဲ့ရပြီး သက်တမ်းမှာ နှစ်ပေါင်း တစ်သန်းနီးပါး ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့မှာ အသက်အတူတူပင် ဖြစ်သော်လည်း၊ သူမမှာ ဟင်းလင်းပြင် မှတစ်ဆင့် အတိတ်ကာလသို့ ပိုမိုဝေးကွာစွာ ပို့ဆောင်ခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဘာလို့ ဝိရောဓိ ပြင်ဆင်ခြင်း ဖြစ်စဉ်က အလုပ်မလုပ်တာလဲ”

ဝေ့ဝူယင် စဉ်းစားနေစဉ် ခရာတို နှင့် ဧဒင် တို့ ဝင်ရောက်ပြောဆိုလာကြသည်။

ခရာတိုကတော့ ထုံးစံအတိုင်း အသုံးမကျလှပေ။ သူပြောချင်သည့် အတိုင်း ပေါက်ကရသာ ဖြစ်သည်။

“အချိန်မြစ်က ပျင်းနေတာ ဒါမှမဟုတ် အလုပ်ရှုပ်နေတာ ဖြစ်မှာပေါ့... ဒါမှမဟုတ် နဂါးလေလည်သံကြောင့် မျက်စိကန်းသွားတာ ဖြစ်မယ်...”

ဧဒင်ကတော့ ပိုမိုကောင်းမွန်သော သီအိုရီကို တင်ပြသည်။

“သေချာ စဉ်းစားကြည့်ရင်၊ ပိုင်ရှုက တခြားသော အချိန်စီးကြောင်းတွေမှာ ရှိနေတယ်လို့ တို့တွေ ယူဆနေတာ... ဒါပေမဲ့ ပိုင်ရှု တစ်ယောက်ချင်းစီက ဒီအချိန်စီးကြောင်းမှာ တစ်ဦးတည်းသော တည်ရှိမှု ဖြစ်နေရင်ရော... အချိန်စီးကြောင်းတစ်ခုကနေ ရွှေ့ပြောင်းလာတာမျိုး မဟုတ်ဘဲ၊ အသစ်ထပ်တိုးလာတဲ့ တည်ရှိမှုမျိုး ဖြစ်နေရင်ရော...”

ဘုရင်ကတော့ ထုံးစံအတိုင်း ရွှေလိုအဖိုးတန်သော စကားကိုသာ ပြောသည်။

“ဖူရှီက တစ်ယောက်တည်း ရှိပြီး၊ မင်းတို့တွေကတော့ အများကြီးပဲ။”

“...”

ဝေ့ဝူယင်၏ နှလုံးသားမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။ ဖူရှီသည် ဤအချက်ကို သိမ်မွေ့စွာ ထုတ်ဖော်ခဲ့ဖူးသည်။ ဖူရှီသည် သူနှင့် လူကိုယ်တိုင်တွေ့ခဲ့ဖူးသော သူ၏ အခြားကိုယ်ပွားများစွာကို ကူညီပေးခဲ့ဖူးသည်။ သူ မှတ်မိနေပါသည်။ သို့သော် ဖူရှီမှာမူ ထိုဖူရှီပင် ဖြစ်သည် ထိုသို့ဆိုလျှင်...။

၎င်း၏ နောက်ဆက်တွဲ အကျိုးသက်ရောက်မှုမှာ မယုံနိုင်စရာပင်။ ပိုင်ရှုသည် အချိန်စီးကြောင်း တစ်ခုတည်းတွင်သာ တည်ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

မူလက... ၎င်းမှာ မည်သည့် အချိန်စီးကြောင်း ဖြစ်သနည်း။ ထာဝရ တန်ခိုးရှင် အချိန်စီးကြောင်းလော။

ဝေ့ဝူယင်သည် သူ၏ စိတ်စွမ်းအင် လှုပ်ခတ်မှုအားလုံးကို ချက်ချင်း ရပ်တန့်လိုက်သည်။ ဤအတွေးနောက်သို့ ဆက်လိုက်ပါက မလိုလားအပ်သော အာရုံစိုက်မှုများကို ရရှိသွားနိုင်ကြောင်း သူ ဗီဇအရ သိလိုက်သည်။ အချိန်မြစ် အော်ရာမှာ သူ၏ အခန်းအတွင်း၌ ပိုမိုလေးလံလာသည်။

“ဟူး...”

ဝေ့ဝူယင်သည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူထုတ်ရင်း ပိုင်ရှုကို ကြည့်လိုက်သည်။

“မင်း တစ်ခုခု ပြောချင်လို့လား..”

“...”

ပိုင်ရှုက သူမ၏ နှုတ်ခမ်းလေးကို စေ့ထားရင်း ခက်ထန်သော လူသတ်သမား၏ နှလုံးသားကိုပင် အရည်ပျော်စေမည့် ချစ်စရာကောင်းသော အမူအရာမျိုး ပြသလိုက်သည်။

“အပြင်မှာ ရှိနေတဲ့ တခြားသူတွေကို... ကျွန်မတို့တွေ သွားရှာလို့ ရမလား...”

ဝေ့ဝူယင် ရယ်မောလိုက်သည်။

“သေချာပေါက် ရတာပေါ့... သူတို့ အပြင်မှာ ရှိနေမှန်း တို့တွေ သိသွားပြီပဲ၊ ဘယ်လိုလုပ် မရှာဘဲ နေမှာလဲ... နောက်ပြီး မင်းတို့တွေ အကုန်ပေါင်းစည်းသွားရင် စစ်မှန်တဲ့ တန်ခိုးရှင် ဆေးလုံး အကြောင်း သိရလိမ့်မယ်... အဲဒီ ဆေးဖော်စပ်နည်းကို ရတာနဲ့တင် ငါ့အတွက် တန်ခိုးရှင် အဆင့် ဉာဏ်အလင်းတွေကို ရစေမှာ”

သူသည် ပြုံးပျော်နေတော့သည်။ ပိုင်ရှုတို့အားလုံးကို စုစည်းပြီး ဤဆေးလုံးကို သူတစ်ဦးတည်း အစွမ်းဖြင့် အောင်မြင်စွာ ဖော်စပ်နိုင်မည့် အတွေးက သူ့ကို များစွာ စိတ်လှုပ်ရှားစေသည်။

ပိုင်ရှု၏ မျက်လုံးများမှာ လင်းလက်သွား၏။ ထို့နောက် သူမ ပြောလိုက်သော စကားက ဝေ့ဝူယင်ကို လုံးဝ အံ့အားသင့်သွားစေတော့သည်။

“ဒါဆိုရင် ကျွန်မရဲ့ ညီမလေးနဲ့ မိတ်ဆက်ပေးပါရစေ... ဆရာ”

သူမက ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားပြီးနောက် ကိုယ်ပွားတစ်ခု ကွဲထွက်သွားသည်။ သူမ၏ ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ်မှာ ချက်ချင်းပင် တစ်ဝက်ခန့် သေးငယ်သွားပြီး၊ ဝေ့ဝူယင်၏ ရှေ့တွင် ပိုင်ရှု နှစ်ယောက် ရပ်နေတော့သည်။

ထိုပိုင်ရှုလေး၏ ဝတ်စားဆင်ယင်မှု အနည်းငယ် ကွဲပြားပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ နူးညံ့သိမ်မွေ့လှသည်။ သူမသည် တတ်နိုင်သမျှ အကောင်းဆုံး ကြိုးစားလိုပြီး မည်သူ့ကိုမျှ စိတ်ပျက်အောင် မလုပ်လိုသော ချစ်စရာကောင်းသည့် မင်းသမီးလေးတစ်ပါးနှင့် တူလှသည်။ အလွန်ပင် ချစ်စရာ ကောင်းလှသည်။

“...”

ဝေ့ဝူယင်သည် အံ့သြမှုများကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်၏။ သူတို့နှစ်ဦးလုံး၏ ပါးစပ်လေးများနှင့် ခန္ဓာကိုယ်လေးများကို ကြည့်ရင်း ဝေ့ဝူယင်၏ ပထမဆုံးသော အတွေးမှာ...

“အခု ငါတင်ကျွေးရမယ့် ပါးစပ်က နှစ်ခု ဖြစ်သွားပြီပေါ့လေ...”

***