အခန်း (၃၉၉)

အခန်း။ ၃၉၉

ဆေးခန်းအတွင်းရှိ အခြားသူများ မသိစေရန် ယန်ပါးဟိုသည် မှော်အစီအရင်၏ ဘေးတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေရင်း ယန်ခန်းဟိုင်ကိုသာ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

ယွင်ရှန်း၏ မိသားစုနောက်ခံအကြောင်းကို သိရှိပြီးနောက် သူသည် ယန်ခန်းဟိုင် မည်သည့်

နေရာတွင် ရှိနေမလဲဆိုသည်ကို အသည်းအသန် ရှာဖွေခဲ့ရသည်။ ထိုညက ယန်ခန်းဟိုင်၏ အခြေအနေကို ပထမဆုံး မြင်တွေ့လိုက်ရချိန်တွင် ယန်ပါးဟိုမှာ လက်မခံနိုင်လောက်အောင်ပင် ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။ သားဖြစ်သူကို အတင်းအဓမ္မ နှိုးပစ်ချင်စိတ်များပင် ပေါ်ပေါက်ခဲ့သည်။ သို့သော် ယန်ခန်းဟိုင်၏ ရေခဲကဲ့သို့ အေးစက်နေသော လက်ခြေများနှင့် ရပ်တန့်လုနီးပါး ဖြစ်နေသော အသက်ရှူသံတို့ကို ခံစားမိလိုက်သည်နှင့် ယန်ပါးဟိုမှာ နောက်သို့ ဆုတ်သွားခဲ့ရသည်။

သို့သော် ယနေ့ညတွင်မူ ယန်ပါးဟို၏ ခံစားချက်မှာ တစ်မျိုးတစ်ဖုံ ပြောင်းလဲနေသည်။

"ခန်းဟိုင်... အဖိုးကြီး ငါကတော့ ဒီတစ်ခေါက်ပြီးရင် မင်းဆီကို ထပ်လာတွေ့နိုင်တော့မယ် မထင်ဘူး"

သူက ခေတ္တမျှ ထိုင်နေပြီးနောက် စကားစလိုက်သည်။

"မင်းက ငါ့ထက်တောင် အစွမ်းထက်သေးတယ်။ ဒီလောက် တော်တဲ့ သမီးလေးတစ်ယောက်ကို မွေးထုတ်ပေးနိုင်ခဲ့တယ်လေ။ ငါ နှမြောတာ တစ်ခုကတော့ မင်းသမီးလေး ကြီးပြင်းလာတာ။ အိမ်ထောင်ပြုတာနဲ့ သားသမီးရလာတာတွေကို မင်းရဲ့အဖေဖြစ်သူ ငါက မြင်ခွင့်မရတော့မှာပဲ။ မင်း ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သတိပြန်ရလာအောင် ကြိုးစားပါ... မင်းသာ နိုးလာမယ်ဆိုရင် ငါ မင်းကို ဘယ်တော့မှ ထပ်ပြီး မောင်းမထုတ်တော့ဘူးလို့ ကျိန်ဆိုပါတယ်..."

ဤနေရာအရောက်တွင် ယန်ပါးဟိုသည် ဆက်လက် စကားမဆိုနိုင်တော့ပေ။ သူသည် ရုတ်တရက် ထရပ်လိုက်ပြီး မှော်အစီအရင်အတွင်း သတိမေ့နေသော သူ၏ သားဦးကြီးကို နောက်ဆုံးတစ်ခေါက် လှည့်ကြည့်ကာ စိတ်ပျက်အားငယ်စွာဖြင့် ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

ယန်ပါးဟို အခန်းထဲမှ ထွက်သွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ယန်မုန်းရေခဲအိပ်စက်ခြင်း မှော်အစီအရင်မှ တောက်ပသော အပြာရောင်အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လာသည်။ ရက်ပေါင်းများစွာ သတိမေ့မြောနေခဲ့သော ယန်ခန်းဟိုင်၏ မျက်လုံးထောင့်မှ မျက်ရည်စတစ်စက ရုတ်တရက် စီးကျလာခဲ့သည်။

နောက်တစ်နေ့တွင် ဦးလေးယန်သည် ယွင်ရှန်း မှာကြားထားသည့်အတိုင်း ယန်ချန်းရွှယ် ချက်ပြုတ်ထားသော ဟင်းရည်ကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။ သို့သော် ယွင်ရှန်း စစ်ဆေးကြည့်သောအခါ ထိုဟင်းရည်ထဲတွင် မည်သည့်ပြဿနာမျှ ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။ နောက်ထပ် နှစ်ရက်တိုင်တိုင် ဦးလေးယန်သည် ယန်ချန်းရွှယ်၏ အစေခံမိန်းကလေးထံမှ ဟင်းရည်နမူနာများကို တိတ်တဆိတ် ရယူခဲ့သော်လည်း ထူးခြားမှု တစ်စုံတစ်ရာ မတွေ့ရှိခဲ့ရပေ။

တိုက်ပွဲမတိုင်မီ တစ်ရက်အလိုအထိ ယွင်ရှန်းသည် ယန်ချန်းရွှယ်၏ ဟင်းရည်ကို နောက်ဆုံးအကြိမ် စစ်ဆေးခဲ့သော်လည်း မည်သည့်သဲလွန်စမျှ ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။

မနက်ဖြန်သည် ထျန်းချွဲကျီနှင့် ယန်ပါးဟိုတို့၏ တိုက်ပွဲကျင်းပမည့်နေ့ ဖြစ်သည်။ တစ်ယွီကျင်းမြို့လုံးလည်း ထိုသတင်းကြောင့် ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်နေကြတော့သည်။

ကျိုးပြည်ထောင်စုသည် သိုင်းပညာကို အလေးထားသော နိုင်ငံဖြစ်သည်နှင့်အညီ နိုင်ငံသားများသည်လည်း ယခုကဲ့သို့သော သိုင်းပညာရှင်ချင်း ထိပ်တိုက်တွေ့မှုကို အမြဲတစေ ဆာလောင်မွတ်သိပ်နေကြသူများ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယွီကျင်းမြို့သည် အမဲလိုက်စစ်သည်တော်များ မြို့ ကဲ့သို့ မဟုတ်ဘဲ သာမန်ပြည်သူများမှာ လက်မှတ်ဝယ်ယူ၍ ကြည့်ရှုရန် မတတ်နိုင်ကြပေ။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ မတူညီသော နှစ်နိုင်ငံမှ သိုင်းနတ်ဘုရားနှစ်ဦး အထူးသဖြင့် ကျိုးပြည်ထောင်စု၏ ရန်သူဖြစ်သည့် ဟောက်ချင်နိုင်ငံမှ ပုဂ္ဂိုလ်နှင့် ယှဉ်ပြိုင်ရမည်ဖြစ်ရာ တစ်မြို့လုံးရှိ ပြည်သူများသည် မကြုံစဖူးသော စိတ်အားထက်သန်မှုများဖြင့် လွှမ်းမိုးခြင်းခံနေရသည်။

မြို့အနှံ့တွင်လည်း ထိုသိုင်းနတ်ဘုရားနှစ်ဦး၏ တိုက်ပွဲရလဒ်အပေါ် လောင်းကြေးထပ်မှုများစွာ ရှိနေသည်။ အကယ်၍ ကျိုးဧကရာဇ်ကသာ ဤတိုက်ပွဲကို နန်းတော်အတွင်း ကျင်းပရန် ကြိုတင်မစီစဉ်ခဲ့ပါက လက်မှတ်ရောင်းရငွေ တစ်ခုတည်းနှင့်ပင် အမြောက်အမြား ရရှိနိုင်သည်။

သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ယွင်ရှန်းသည် ဤတိုက်ပွဲမှ အမြတ်အစွန်းကြီးကြီးမားမား ရယူရန် အစီအစဉ်မရှိပေ။ အကြောင်းမှာ သူမသည် ယန်ပါးဟို၏ ကျန်းမာရေးအတွက် အစဉ်တစိုက် စိုးရိမ်နေရသောကြောင့်ပင်။

"ယွင်ရှန်း... ငါတို့မှာ နန်းတော်ထဲကို ခိုးဝင်လို့ရမယ့် နည်းလမ်းရှိတယ်။ တိုက်ပွဲကို လိုက်ကြည့်ချင်လား"

ကုဖုန်းနှင့် ချီယီတို့သည် ဆေးခန်းသို့ ရောက်လာပြီး ယွင်ရှန်းကို မေးမြန်းကြသည်။ တိုက်ပွဲကို နန်းတော်အတွင်း ကျင်းပမည်ဖြစ်သော်လည်း ကျိုးဧကရာဇ်သည် မြို့ရှိ အရာရှိကြီးအချို့နှင့် တော်ဝင်မိသားစုဝင်များကို သက်သေအဖြစ် ကြည့်ရှုရန် ဖိတ်ကြားထားသည်။ ယန်မိသားစုထဲတွင်မူ တိုက်ရိုက်သွေးတော်စပ်သူများကိုသာ ဝင်ခွင့်ပြုထားရာ ယွင်ရှန်းမှာ မိသားစုစာရင်းတွင် အသိအမှတ်မပြုရသေးသူဖြစ်သဖြင့် သီအိုရီအရဆိုလျှင် သူမသည် နန်းတော်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခွင့်ရမည် မဟုတ်ပေ။

ချီယီမှာ ဝမ်လုံ လောင်းကစားရုံ၏ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးဖြစ်သဖြင့် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် နန်းတော်

အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်နိုင်မည့် ခွင့်ပြုချက်အချို့ကို ရရှိထားခြင်းပင်။

"ဝမ်လုံ လောင်းကစားရုံကလည်း ဒီတစ်ခါ လောင်းကစားပွဲမှာ ပါဝင်တာလား လောင်းကြေးအချိုးအစားက ဘယ်လိုရှိလဲ"

ယွင်ရှန်းက လက်ထဲမှ ဆေးရည်များကို စမ်းသပ်ရင်း ခပ်အေးအေးပင် မေးလိုက်သည်။

ယခင်ကဆိုလျှင် ယွင်ရှန်းသည် ဤကဲ့သို့သော စိတ်လှုပ်ရှားစရာများကို လက်လွှတ်ခံမည်

မဟုတ်သော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ...

"လူအများစုကတော့ စစ်သူကြီးယန် နိုင်မယ်ဆိုတာကိုပဲ လောင်းနေကြတာပါ။ ငါတို့လည်း ပျော်ပွဲရွှင်ပွဲအနေနဲ့ ဝင်လောင်းထားကြတယ်။ စိတ်မပူပါနဲ့ ယွင်ရှန်း... ငါတို့အားလုံးက စစ်သူကြီးယန်ကိုပဲ ထောက်ခံကြတာပါ"

ကုဖုန်းက ဆိုသည်။

ကျိုးပြည်ထောင်စုသားများအနေဖြင့် ယန်ပါးဟိုကို ထောက်ခံကြသည်မှာ သဘာဝကျသော်လည်း ယွင်ရှန်းကမူ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ယန်ပါးဟို အနိုင်ရရန် အခွင့်အလမ်း အလွန်နည်းပါးနေကြောင်း သိရှိထားသည်။ သို့သော် ဤကိစ္စကို သူမ အပြင်သို့ ထုတ်မပြောနိုင်ပေ။

"ဒါပေမဲ့ မနေ့ညကတော့ ဘယ်ကမှန်းမသိတဲ့ လူတစ်ယောက်က ထျန်းချွဲကျီ နိုင်မယ်ဆိုတာကို ခရမ်းရွှေဒင်္ဂါးပြား တစ်သိန်းအထိ လောင်းသွားတယ်"

ချီယီက ထပ်လောင်းပြောကြားလိုက်သည်။

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် ယွင်ရှန်းသည် သူမ၏ လက်ထဲမှ ဟင်းရည်ပန်းကန်ကို မတော်တဆ လွှတ်ချလိုက်မိရာ ပန်းကန်ကွဲစများက သူမ၏ လက်ကို ရှရှသွားစေသည်။

"အို... ယွင်ရှန်း ဘယ်လိုတောင် သတိလက်လွတ် ဖြစ်သွားရတာလဲ။ ငါပြောသားပဲ အဲဒီလို လောင်းတဲ့လူက မြည်းကန်ခံထားရလို့ နေမှာပေါ့။ ဘယ်လိုပဲကြည့်ကြည့် စစ်သူကြီးယန်က အဲဒီထျန်းချွဲကျီထက် အများကြီး သန်မာတာပဲ။ နောက်ပြီး ဒါက ကျိုးပြည်ထောင်စုရဲ့ နယ်မြေလေ။ ငါတို့တစ်ယောက် တစ်ချက်စီ တံတွေးနဲ့ ထွေးရင်တောင် အဲဒီဟောက်ချင်ကလူတွေ နစ်မွန်းသွားနိုင်တယ်"

ကုဖုန်းက ပြောကာ ယွင်ရှန်းအား အပျက်အစီးများ သိမ်းဆည်းရန် ကူညီပေးရှာသည်။

"ဟော... ယွင်ရှန်း နင့်ပန်းကန်ထဲမှာ ဘယ်လိုဆေးတွေ ပါတာလဲ။ နင့်ရဲ့သွေးနဲ့ ထိလိုက်တာနဲ့ ဘာလို့ မင်ရည်လို မည်းသွားရတာလဲ"

ကုဖုန်းက ပန်းကန်ကွဲစများပေါ်ရှိ သွေးများကိုကြည့်ကာ အံ့အားသင့်စွာ မေးလိုက်သည်။ ယွင်ရှန်းသည် ထူးဆန်းသော ဆေးဝါးများကို စမ်းသပ်လေ့ရှိသည်ကို သူသိထားသည်။

ယွင်ရှန်းနှင့် ချီယီတို့သည်လည်း ငုံ့ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"ဒါ... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး..."

ထိုပန်းကန်ထဲရှိ ဟင်းရည်မှာ ဦးလေးယန်က ယန်ချန်းရွှယ်ထံမှတစ်ဆင့် ယန်ပါးဟို သောက်သုံးရန် ပို့ပေးခဲ့သည့် လက်ကျန်ဟင်းရည်ပင်။

"ဒါက စစ်သူကြီးယန် မကြာသေးခင်က သောက်နေကျ ဟင်းရည်ဆေးပါ"

ယွင်ရှန်းက အရောင်ပြောင်းသွားသော သွေးများကိုကြည့်ရင်း သံသယဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။ ဟင်းရည်ဆေးက သွေးနဲ့ထိမှ ဘာလို့ အရောင်ပြောင်းသွားရတာလဲ။

သူမ အကြိမ်ကြိမ် စစ်ဆေးခဲ့စဉ်ကမူ မည်သည့်အဆိပ်မျှ မတွေ့ခဲ့ရပေ။

"စစ်သူကြီးယန်က ဘာကြောင့် ဒီလိုဟင်းရည်မျိုးကို သောက်ရတာလဲ"

ချီယီက ကြည့်လိုက်ရာ ဝတ်ရုံအောက်ရှိ သူ၏မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူသည် ထိုင်ချလိုက်ကာ ပန်းကန်ကွဲစတစ်ခုကို ကောက်ယူပြီး "ရှောင်ချင်း" ဟု ခေါ်လိုက်သည်။

သူ၏ဝတ်ရုံအောက်မှ မြွေစိမ်းလေးတစ်ကောင် ထွက်လာပြီး ပန်းကန်အနားကို ပတ်ကာ လျှာလေးဖြင့် တို့ကြည့်ရင်း အသံပေးလိုက်သည်။

"ဘာလဲ... ဒီဟင်းရည်မှာ တစ်ခုခု ပြဿနာရှိလို့လား။ ကျွန်မ စစ်ဆေးတုန်းကတော့ အဆိပ်မတွေ့ဘူး။ သာမန်အားဖြည့်ဟင်းရည်ပဲ"

ယွင်ရှန်းက မေးလိုက်သည်။

"ဒါက သာမန်အဆိပ်မျိုး မဟုတ်ဘူး။ သူက သူ့ဘာသာဆိုရင် အဆိပ်မဖြစ်ဘူး။ စစ်သူကြီးဟောင်းကြီးအတွက် ဒီဆေးကို ပြင်ဆင်ပေးတဲ့သူကတော့ တကယ့်ကို ယုတ်မာလွန်းတာပဲ။ စစ်သူကြီးယန် ဒီဆေးကို သောက်လာတာ ဘယ်လောက်ကြာပြီလဲ"

အမြဲတစေ တည်ငြိမ်လှသော ချီယီပင်လျှင် အံ့အားသင့်သော လေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"သုံးလလောက်ရှိပြီ။ ဒါက ယန်အိမ်တော်က သခင်မလေးယန်ချန်းရွှယ်က ဖခင်အတွက် ချက်ပေးတဲ့ ဟင်းရည်ပါ"

ယွင်ရှန်းက ပြောလိုက်ရာ ရင်ထဲတွင် လေးလံသွားတော့သည်။ သူမသည် ချီယီက အဆိပ်အတောက်အကြောင်း အသိဆုံးဖြစ်သည်ကို မေ့လျော့ကာ သူမကိုယ်သူမ အထင်ကြီးမိခဲ့သည်ကို နောင်တရသွားမိသည်။

ယန်အိမ်တော်၏ တတိယသခင်မလေးဆိုသည်မှာ ယန်ပါးဟို၏ သမီးအရင်းပင်။

ချီယီသည် ပို၍ သတိထားကာ အထပ်ထပ် စစ်ဆေးကြည့်ပြီးနောက် သူနှင့် ရှောင်ချင်းတို့၏ အဆုံးအဖြတ်မှာ မှန်ကန်ကြောင်း အတည်ပြုလိုက်သည်။

"ချီယီ... သိတာရှိရင် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းသာ ပြောပါ။ ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီဟင်းရည်မှာ ပြဿနာရှိတယ်ဆိုရင် ဧကရာဇ်ကိုယ်တိုင် ဖြစ်နေရင်တောင် ကျွန်မကတော့ အမြစ်ပြတ်အောင် လုပ်မှာပဲ"

ယွင်ရှန်းက စိုးရိမ်တကြီး ဆိုလိုက်သည်။

မနက်ဖြန်ဆိုရင်ပဲ... အဘိုးက သွေးချောင်းစီးမယ့် တိုက်ပွဲထဲကို ဝင်ရတော့မယ်။ ဒီလို အခြေအနေမျိုးမှာ... မြေးဖြစ်တဲ့ ငါက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး စိတ်မပူဘဲ နေနိုင်မှာလဲ။

"ကျွန်တော် ထင်တာ မမှားဘူးဆိုရင်... ယန်ချန်းရွှယ်က စစ်သူကြီးယန်အတွက် ပြင်ဆင်ပေးတဲ့ ဒီဟင်းရည်ထဲမှာ မိစ္ဆာသားရဲရဲ့ သားအိမ်ရေတွေ ပါဝင်နေတယ်"

ချီယီက တစ်လုံးချင်း ပြောလိုက်သည်။