အခန်း (၄၀၇)

အခန်း။ ၄၀၇

ယန်ချန်းရွှယ်သည် အကယ်၍ ယန်အိမ်တော်သာ ပြိုလဲသွားပါက သူမ၏သား ယုယုပြန်လာနိုင်ခဲ့လျှင်ပင် သူတို့သားအမိနှစ်ဦးမှာ အိမ်ခြေမဲ့ခွေးများသဖွယ် ဖြစ်သွားမည်ဖြစ်ပြီး သူတို့၏ ဘဝမှာ ယခုထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုခက်ခဲသွားလိမ့်မည်ဖြစ်ကြောင်း ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။

လွန်ခဲ့သော သုံးရက်ပတ်လုံး သူမသည် ဖခင်ဖြစ်သူ ယန်ပါးဟိုကို အမှန်အတိုင်း ဝန်ခံရန် အကြိမ်ကြိမ် စဉ်းစားခဲ့သည်။ သူမအား အမြဲတမ်း အလိုလိုက်ချစ်မြတ်နိုးခဲ့သော ဖခင်ဖြစ်သူက သူမအနေဖြင့် အကျပ်ကိုင်ခံရ၍ ပြုလုပ်ခဲ့ရခြင်းဖြစ်ကြောင်း သိရှိသွားပါက သူမအပေါ် သက်ညှာပေးလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ချက်အလင်းတန်းလေး တစ်ခုကို ဆုပ်ကိုင်ထားဆဲပင်။ သို့သော် သွေးစွန်နေသောလက်ဂိုဏ်းမှ လူမှာမူ ဖယ်ရှား၍မရသော တစ္ဆေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ပင်။

ထိုညကပင် ထိုလူသည် သူမ၏ အခန်းထဲသို့ မည်သူမျှ သတိမထားမိဘဲ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး တန်ယု၏ ဖြတ်တောက်ထားသော လက်သန်းလေးတစ်ချောင်းကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။

"ယန်အိမ်တော်ရဲ့ တတိယသခင်မလေး... ခင်ဗျားက ထက်မြက်တဲ့သူပဲ။ အကယ်၍ ခင်ဗျားကသာ စကားကို လျှောက်ပြောမိမယ်ဆိုရင် သခင်လေးထန်ရဲ့ အသက်နဲ့ လဲရလိမ့်မယ်ဆိုတာ ခင်ဗျား နားလည်မှာပါ"

ထိုစကားကြောင့် ယန်ချန်းရွှယ်မှာ မျက်နှာတစ်ခုလုံး ဖြူလျော်သွားခဲ့ရပြီး အမှန်အတိုင်း ဝန်ခံမည့် အစီအစဉ်ကို စွန့်လွှတ်လိုက်ရတော့သည်။

"မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး... နောက်ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ ဖြစ်မယ့် တိုက်ပွဲမှာ ငါ့အဖေက ရှုံးမှာ အသေအချာပဲ။ အဖေသာ ရှုံးနိမ့်သွားရင် ယန်အိမ်တော်လည်း ပြိုလဲသွားတော့မှာ။ ငါ ဒီအတိုင်း ထိုင်စောင့်နေလို့ မဖြစ်ဘူး။ ယုယုကို သွားရှာမှဖြစ်မယ်"

ယန်ချန်းရွှယ်သည် ဦးနှောက်များ ကွဲထွက်မတတ် တွေးတောနေရင်းမှ အရုဏ်တက်ချိန်တွင် ရုတ်တရက် ထရပ်လိုက်သည်။ သူမသည် သူမ၏ အခန်းအတွင်းရှိ ရွှေကတ်ပြားများနှင့် ရတနာအချို့ကို ရှာဖွေကာ အဖိုးတန်ပစ္စည်းအားလုံးကို ယူဆောင်၍ အိမ်တော်မှ ထွက်ပြေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။

"ဒါတွေက မလုံလောက်သေးဘူး။ ယန်အိမ်တော်ရဲ့ သိုလှောင်ရုံထဲမှာ ငါနဲ့ ယုယုတို့ တစ်သက်လုံး ပူပင်စရာမလိုဘဲ နေထိုင်နိုင်မယ့် ရတနာတွေနဲ့ ဆေးဖက်ဝင်အပင်တွေ အများကြီးရှိသေးတယ်"

ယန်ချန်းရွှယ်သည် သိုလှောင်ရုံသော့ကို အလျင်အမြန် ထုတ်ယူကာ တစ်ဦးတည်း တိတ်တဆိတ် ထွက်လာခဲ့သည်။ အချိန်မှာ စောသေးသည်ဖြစ်ရာ ယန်ပါးဟို၏ တိုက်ပွဲအတွက် အိမ်တော်တစ်ခုလုံးမှာလည်း တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသည်။ သိုလှောင်ရုံအပြင်ဘက်ရှိ အစောင့်နှစ်ဦးမှာ တတိယသခင်မလေးကို ဤမျှစောစောစီးစီး မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

"တတိယသခင်မလေး... ဒီလောက်စောစောစီးစီး သိုလှောင်ရုံထဲကို ဝင်မလို့လားခင်ဗျာ"

အစောင့်များက ထူးဆန်းစွာ မေးမြန်းလိုက်ကြသည်။ ယန်ချန်းရွှယ်၏ မျက်နှာမှာလည်း မကောင်းသည်ကို သူတို့ သတိထားမိကြသည်။

"အဖေက နောက်ရက်အနည်းငယ်မှာ တိုက်ပွဲဝင်ရတော့မှာဆိုတော့ အဖေ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အတွက် အာဟာရဖြစ်စေမယ့် ဆေးဖက်ဝင်အပင်အချို့ကို ယူမလို့ပါ"

ယန်ချန်းရွှယ်က အတင်းအကျပ် ပြုံးပြရင်း ဖြေကြားလိုက်သည်။

အစောင့်နှစ်ဦးမှာလည်း ထပ်မံမမေးမြန်းတော့ဘဲ သိုလှောင်ရုံတံခါးကို ဖွင့်ပေးလိုက်ကြသည်။ ယန်အိမ်တော်၏ သိုလှောင်ရုံမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ စုဆောင်းထားသော အဖိုးတန်ရတနာများစွာ ရှိနေသည့် နေရာပင်။

ယန်အိမ်တော်မှ နှစ်ပေါင်းများစွာ စုဆောင်းလာခဲ့သော ရှားပါးရတနာများနှင့် အဖိုးတန် ဆေးဖက်ဝင်အပင်များ အားလုံးမှာ ဤနေရာ၌ ရှိနေခြင်းပင်။ ယန်ချန်းရွှယ်သည် အိမ်တော်၏ စီမံခန့်ခွဲသူအဖြစ် နှစ်ရှည်လများ တာဝန်ယူခဲ့သူ ဖြစ်သည့်အလျောက် ယန်ပါးဟိုက သူမကို ယုံကြည်စိတ်ချစွာဖြင့် သိုလှောင်ရုံသော့ကို အပ်နှံထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အခြားသော့တစချောင်းမှာမူ ဦးလေးယန်၏ လက်ထဲတွင် ရှိသည်။

ယန်ချန်းရွှယ်သည် သူမနှင့်အတူ ပါလာသော သိုလှောင်လက်စွပ်နှစ်ကွင်းကို ထုတ်လိုက်သည်။ သူမသည် အံကိုကြိတ်ကာ သိုလှောင်ရုံအတွင်းရှိ အဖိုးတန် ဆေးဖက်ဝင်အပင်များနှင့် ခရမ်းရောင်ရွှေကတ်ပြားများကို လက်စွပ်များအတွင်းသို့ အတင်းအကျပ် ထိုးထည့်တော့သည်။ ခဏအတွင်းမှာပင် သိုလှောင်ရုံတစ်ခုလုံးမှာ ဟောင်းလောင်းနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။ ယန်အိမ်တော်၏ စုဆောင်းထားသမျှ ရတနာ ၉၉ ရာခိုင်နှုန်းခန့်မှာ ယန်ချန်းရွှယ်၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

"အဖေ... ကျွန်မ ရက်စက်တယ်လို့တော့ အပြစ်မတင်ပါနဲ့။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒုတိယအစ်ကိုက အမဲလိုက်စစ်သည် ဖြစ်သွားပြီ။ ပထမအစ်ကိုကလည်း အမျိုးသမီးတစ်ယောက်အတွက်နဲ့ မိသားစုကို သစ္စာဖောက်သွားခဲ့တာပဲ။ ဒီပိုင်ဆိုင်မှုတွေအားလုံးက အနှေးနဲ့အမြန် ကျွန်မနဲ့ တန်ယုလက်ထဲ ရောက်လာမှာပဲလေ"

ယန်ချန်းရွှယ်သည် သိုလှောင်ရုံကို ပြောင်စင်အောင် လုယက်ပြီးနောက် ထွက်ခွာရန် လှည့်

လိုက်စဉ် သူမ မမျှော်လင့်ထားသောအရာမှာ သိုလှောင်ရုံအပြင်ဘက်တွင် ယွင်ရှန်းနှင့် ဦးလေးယန်တို့ ရပ်စောင့်နေခြင်းပင်။

"တတိယသခင်မလေး... မင်း... တကယ်ပဲ သခင်မလေးပြောတာ မှန်နေတာပဲ မင်းက သခင်ကြီးကို တကယ်ပဲ လုပ်ကြံနေတာပဲ"

ဦးလေးယန်သည် သူ၏ မျက်စိနှင့် တပ်အပ်မမြင်ရပါက ဤအခြင်းအရာကို လုံးဝ ယုံကြည်မည်မဟုတ်ပေ။ သခင်ကြီးက အလိုလိုက်ခဲ့သော တတိယသခင်မလေးသည် ဤကဲ့သို့သော လုပ်ရပ်ကို လုပ်ဝံ့လိမ့်မည်ဟု သူ တစ်ခါမျှ မတွေးခဲ့ဖူးပေ။

ယနေ့ မနက်စောစောတွင် ယွင်ရှန်းသည် အိမ်တော်ထဲသို့ တိတ်တဆိတ် ဝင်ရောက်လာပြီး ဦးလေးယန်ကို ရှာဖွေခဲ့သည်။ ယွင်ရှန်းအနေဖြင့် မိစ္ဆာသားရဲ သားအိမ်ရေအဆိပ်အကြောင်းကို ယန်ပါးဟိုထံ အကြောင်းကြားရမည်ဟု ဆုံးဖြတ်ထားသော်လည်း သူမကိုယ်တိုင် တိုက်ရိုက်ပြောရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။ သူမနှင့် ယန်ပါးဟိုကြားတွင် အဆင်မပြေမှုများ ရှိနေဆဲဖြစ်ရာ သူမကသာ ယန်ချန်းရွှယ်ကို အဆိပ်ခတ်သူအဖြစ် စွပ်စွဲလိုက်ပါက ယန်ပါးဟိုက သူမကို ပြင်းထန်စွာ ငေါက်ငမ်းလိမ့်မည်မှာ အသေအချာပင်။

ထို့ကြောင့် ဤကိစ္စကို ပြောပြရန် ဦးလေးယန်သည် အသင့်တော်ဆုံးသူဖြစ်ကြောင်း သူမ ယူဆခဲ့သည်။ ဦးလေးယန်သည်လည်း အစပိုင်းတွင် မယုံကြည်နိုင်သော်လည်း ယွင်ရှန်းက သူ့ကို ယန်ချန်းရွှယ်အား တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်ရန် ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယန်ချန်းရွှယ်သည် သူမ၏ အပြစ်များကို ဝန်မခံရုံသာမက ယခုကဲ့သို့ အိမ်တော်၏ ပိုင်ဆိုင်မှုအားလုံးကို ခိုးယူကာ ထွက်ပြေးရန်အထိ ကြံစည်နေလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်ထားခဲ့ကြပေ။

ဤအချက်က ဦးလေးယန်အား ယွင်ရှန်း၏ စကားများမှာ မှန်ကန်ကြောင်း လုံးဝဥဿုံ ယုံကြည်သွားစေတော့သည်။

"ဦးလေးယန်... ယန်စုန် ရှင်က အစေခံတစ်ယောက်ပဲ။ ကျွန်မကို မေးခွန်းထုတ်ဖို့ ဘာအခွင့်အရေးရှိလို့လဲ ဖယ်စမ်း"

ယွင်ရှန်း ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ယန်ချန်းရွှယ်၏ မျက်နှာမှာ ကြည့်ရဆိုးသွားတော့သည်။ သူမ၏ အဆိပ်ခတ်မှုမှာ ပေါက်ကြားသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သူမ သိလိုက်ပြီဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူတို့သာ ယန်ပါးဟိုကို ဤနေရာသို့ ခေါ်လာခဲ့ပါက သူမတွင် မည်သည့် ဆင်ခြေမျှ ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။

"တတိယသခင်မလေး... သခင်ကြီးအပေါ် ဘယ်လိုလုပ် ဒီလိုမျိုး ဆက်ဆံနိုင်ရတာလဲ သခင်ကြီးသာ သိသွားရင် ဘယ်လောက်တောင် စိတ်နှလုံး ကြေကွဲရမလဲ။ မင်းမှာ အခက်အခဲရှိရင် ဖခင်ဖြစ်သူကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောပြလိုက်ပါ"

ဦးလေးယန်မှာ အလွန်ပင် စိတ်မကောင်းဖြစ်နေရသည်။ ယန်ချန်းရွှယ်တွင် ခိုင်လုံသော အကြောင်းပြချက်တစ်ခုခု ရှိလိမ့်မည်ဟု သူက ယုံကြည်နေဆဲပင်။

"အခက်အခဲ ဟက်... သူက ကျွန်မရဲ့ အခက်အခဲတွေကို ဂရုစိုက်လို့လား"

ယန်ချန်းရွှယ်သည် ဟန်ဆောင်မှုအားလုံးကို စွန့်ခွာလိုက်ပြီး ယွင်ရှန်းကို ကြောက်မက်ဖွယ်

ကောင်းသော အကြည့်များဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒီကောင်မလေး ပြန်ရောက်လာကတည်းက အရာအားလုံး ပြောင်းလဲသွားတာ။ အဖေက တန်ယုကို အရင်က သိပ်ချစ်ခဲ့တာလေ။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ကျွန်မနဲ့ ယုယုက ဒီကောင်မလေးရဲ့ အနှိမ်ခံနေရတာတောင် သူက ဘာမှမဖြစ်သလိုပဲ။ အဲဒါက ထားပါဦး... ယုယုက သူ့ရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော မြေးဦးလေ"

"ယုယုက ယန်အိမ်တော်မှာ ကြီးပြင်းလာတာ ဆယ်နှစ်ကျော်ပြီ။ အိမ်တော်ကနေ နှင်ထုတ်ခံထားရတဲ့ ကောင်မလေးတစ်ယောက်ထက် သူ့အပေါ်ထားတဲ့ သံယောဇဉ်က ပိုခိုင်မာသင့်တာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ဘာဖြစ်သွားလဲ ယုယု ပြည်နှင်ဒဏ် အပေးခံရတာတောင် သူက ဘာမှမသိသလို နေခဲ့တယ်"

ယန်ချန်းရွှယ်၏ စကားများမှာ အမုန်းတရားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ယနေ့ သူမ လုပ်ဆောင်သမျှမှာ ယွင်ရှန်းကြောင့်ဟု သူမက ယုံကြည်နေခြင်းပင်။

ထိုနေ့က သူမ၏ဖခင်က သူမကို အော်ဟစ်ငေါက်ငမ်းပြီး ယန်အိမ်တော်မှ ထွက်သွားရန် ပြောလိုက်ချိန်တွင် သူမ၏ဖခင် မျက်လုံးထဲ၌ သူမသည် ယွင်ရှန်းနှင့် လုံးဝ နှိုင်းယှဉ်၍မရကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ အတိတ်က သူမ၏ အစ်ကိုကြီးရှိစဉ်ကလည်း ဤသို့ပင် ဖြစ်ခဲ့ပြီး အစ်ကိုကြီး မရှိတော့သည့် အချိန်တွင်လည်း ယွင်ရှန်းက ထပ်မံ ပေါ်လာပြန်သည်။

"တတိယသခင်မလေး... မင်း သခင်ကြီးကို အထင်လွဲနေတာပါ"

ဦးလေးယန်က ရှင်းပြရန် ကြိုးစားနေဆဲပင်။

"သခင်ကြီးက ဒါတွေအားလုံးကို သခင်လေးတန် ကောင်းစားဖို့အတွက် ရည်ရွယ်ပြီး လုပ်ခဲ့တာပါ။ အနောက်မြောက်ပိုင်းက ခက်ခဲတယ်ဆိုပေမဲ့ သခင်ကြီးက သူ့ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေကို လမ်းတစ်လျှောက်လုံး စောင့်ရှောက်ဖို့ မှာထားပြီးသားပါ"

ယန်ချန်းရွှယ်၏ ရင်ထဲတွင် ခါးသီးသွားရပြီးနောက် သူမက ခါးခါးသီးသီးပင် ရယ်မောလိုက်

သည်။

"စောင့်ရှောက်ဖို့ဟုတ်လား။ သူတို့သာ တကယ်ဂရုစိုက်ရင် ယုယုက သွေးစွန်နေသောလက်ဂိုဏ်းလက်ထဲ ဘယ်လိုလုပ် ရောက်သွားမှာလဲ သူ့နှလုံးသားထဲမှာ သမီးဖြစ်တဲ့ ကျွန်မရော မြေးဖြစ်တဲ့ ယုယုအတွက်ပါ နေရာမရှိပါဘူး"

"ဦးလေးယန်... စကားတွေ အများကြီး ပြောမနေပါနဲ့တော့။ အလိုလိုက်တဲ့ မိခင်က သားသမီးကို ဖျက်ဆီးတတ်တာပဲ။ ရှင်သာ သွေးစွန်နေသောလက်ဂိုဏ်းနဲ့ မပတ်သက်ခဲ့ရင် ဒီလိုပြဿနာတွေ ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး။ ရှင်ကိုယ်တိုင် တွင်းတူးခဲ့တာပဲ။ ကျွန်မ အကြံပေးချင်တာကတော့ ယန်စစ်သူကြီးဟောင်းဆီကို စောစောစီးစီးသွားပြီး ဝန်ခံလိုက်ပါ။ ပြီးတော့ ယန်အိမ်တော်ရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေကို ထားခဲ့ပါ"

အမှန်စင်စစ် ယွင်ရှန်းသည် သွေးစွန်နေသောလက်ဂိုဏ်း၏ အခြေစိုက်စခန်းသို့ ကိုယ်တိုင် သွားရောက်ရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမသည် တန်ယုကို မကြိုက်သော်လည်း သူ ယခုအချိန်တွင် မသေသင့်သေးပေ။ သို့သော် ယီပိုင်မင်းက သူမကို တားဆီးခဲ့ပြီး သူကိုယ်တိုင် တန်ယုကို ကယ်တင်ပေးမည်ဟု ပြောခဲ့သည်။ ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ယီပိုင်မင်းမှာ အရိပ်ပင်မကျန် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရာ တန်ယု၏ လက်ရှိအခြေအနေကို ယွင်ရှန်း မသိရှိရသေးပေ။ သွေးစွန်နေသောလက်ဂိုဏ်းသည် တီဟုန်မြို့တော်၏ လက်အောက်ခံဖြစ်သဖြင့် သူတို့၏ စွမ်းအားမှာ ကြီးမားလိမ့်မည် ဖြစ်သော်လည်း ယီပိုင်မင်း၏ အစွမ်းမှာလည်း ခန့်မှန်းရခက်လှသဖြင့် သူမ အလွန်အမင်း စိုးရိမ်မနေပေ။ သူမ သိချင်သည်မှာ သူ မည်သည့်အချိန်တွင် ယွီကျင်းသို့ ပြန်ရောက်လာမည်ဆိုသည့် အချက်သာ ဖြစ်သည်။

"နင့်လို ကောင်မလေးက ငါ့ကို မေးခွန်းထုတ်ဖို့ ဘာအခွင့်အရေး ရှိလို့လဲ"ယန်ချန်းရွှယ်သည် ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် သူမ၏ မျက်ခုံးများ ပင့်တက်သွားပြီး လှပသော မျက်ဝန်းအစုံမှာ သတ်ဖြတ်လိုသော အရိပ်အယောင်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။

သူမထံမှ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်ရေးစိတ်ဝိညာဉ်များ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် လျှပ်တစ်ပြက်အတွင်း ယွင်ရှန်း၏ မျက်နှာကို ဦးတည်ကာ ရိုက်နှက်လိုက်တော့သည်။ ထိုလက်ရိုက်ချက်မှာ အလေးချိန်အဆမတန် ပါဝင်နေပြီး ထိမှန်သွားပါက ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခုကိုပင် မှုန့်မှုန့်ညက်ညက် ကြေသွားစေနိုင်သည်။

သူမသည် ယွင်ရှန်းကို အလွန်အမင်း မုန်းတီးနေသကဲ့သို့ နာကျည်းနေမိသည်။ ယန်အိမ်တော်

တွင် သူမ၏နေရာကို လုယူသွားခဲ့သည့်အတွက် မုန်းတီးပြီး သူမနှင့် ယုယု့အား ခိုလှုံရာမဲ့သွားအောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည့်အတွက် နာကျည်းနေမိသည်။ ထို့ကြောင့် ပထမဆုံး လှုပ်ရှားမှုမှာပင် အသက်ကို ရန်ရှာရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"တတိယသခင်မလေး မလုပ်ပါနဲ့"

ဦးလေးယန်က ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။