ငယ်စဉ်က ခွဲခွာခဲ့ပြီး ကြီးမှ ပြန်လာသော်လည်း တစ်လောကလုံးက သင့်ကို သိနေကြပြီ

လူသားဧကရာဇ်နန်းဆောင်သည် ကျိုကျိုးတိုက်ကြီးတစ်ခုလုံး၏ ကြည်ညိုလေးစားမှုကို ခံရပြီး အဆင့်အတန်း မြင့်မားလှသည်။ ၎င်း၏တာဝန်တစ်ခုမှာ ကျင့်ကြံသူအင်အားစုများအကြား သေကြေပျက်စီးစေမည့် တိုက်ပွဲများ မဖြစ်ပွားစေရန်နှင့် သာမန်လူသားများ ဒုက္ခမရောက်စေရန်အတွက် စေ့စပ်ညှိနှိုင်းပေးရန်ဖြစ်သည်။

ကျင့်ကြံမှု အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားသူတစ်ဦးသည် စိတ်ကူးတစ်ခုတည်းဖြင့် တောင်များကို ပြိုလဲစေနိုင်ပြီး ပင်လယ်များကို တိမ်းစောင်းစေနိုင်သည်။ အကယ်၍ ထိုကဲ့သို့သော အထွတ်အထိပ်ပုဂ္ဂိုလ်နှစ်ဦး အသက်နှင့်ရင်း၍ တိုက်ခိုက်ကြပါက ကျိုကျိုးတိုက်ကြီးအတွက် မည်မျှအန္တရာယ်ကြီးမားမည်ကို ခန့်မှန်းကြည့်နိုင်ပေသည်။

သမိုင်းတွင် ထိုကဲ့သို့သော သာဓကတစ်ခု ရှိခဲ့ဖူးသည်။ ထိုစဉ်က ယခင်လူသားဧကရာဇ် ကွယ်လွန်သွားပြီး လူသားဧကရာဇ်သစ် မပေါ်ထွန်းသေးသည့် အချိန်ဖြစ်သည်။ ရှေးဟောင်းဂိုဏ်းကြီးတစ်ခုနှင့် ဧကရာဇ်နိုင်ငံတစ်ခုကြား ပဋိပက္ခဖြစ်ပွားရာမှ ဖြေရှင်း၍မရသော တိုက်ပွဲကြီး ဖြစ်လာခဲ့သည်။ နှစ်ဖက်စလုံးက အညှိုးတကြီး တိုက်ခိုက်ကြသဖြင့် ကျိုကျိုးတိုက်ကြီး၏ ထက်ဝက်ခန့်အထိ စစ်မီးကူးစက်သွားခဲ့သည်။ ထိုပဋိပက္ခကို ဝင်ရောက်ဖြန်ဖြေပေးသူများကိုလည်း ထိုဂိုဏ်းကြီးနှင့် နိုင်ငံတို့က ပူးပေါင်းကာ အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းပစ်ခဲ့ကြသည်။

နောက်ဆုံးတွင် လူသားဧကရာဇ်သစ် ကျန်းလီ နန်းတက်လာပြီး လူသားအားလုံး၏ ဆန္ဒကို စုစည်းကာ ထိုဂိုဏ်းချုပ်နှင့် ဘုရင်တို့ကို ကွပ်မျက်လိုက်မှသာ ကျိုကျိုးတိုက်ကြီး၏ သွေးချောင်းစီးပွဲကြီး ပြီးဆုံးသွားခဲ့ရလေသည်။

ကျိုကျိုးတိုက်ကြီးတွင် ဧကရာဇ်နိုင်ငံများနှင့် ဂိုဏ်းအသီးသီးတို့ ပြည့်နှက်နေပြီး အချင်းချင်း ယှဉ်ပြိုင်ရင်း တိုးတက်လာကြသည်။ ၎င်းမှာ ပထမဆုံးသော လူသားဧကရာဇ် ချမှတ်ခဲ့သည့် လမ်းစဉ်ဖြစ်သလို မျိုးဆက်အဆက်ဆက် လူသားဧကရာဇ်များကလည်း ထပ်ခါတလဲလဲ တွက်ချက်ကာ အကောင်းဆုံးဟု ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည့် ရလဒ်လည်း ဖြစ်သည်။

ကျင့်ကြံသူများတွင် အသက်ရှည်လိုသော စိတ်ရှိသကဲ့သို့ တိုက်ခိုက်လိုသော စိတ်လည်း ရှိကြသည်။ အမြဲတမ်း ဖိနှိပ်ထားခြင်းမှာ ရေရှည်အတွက် မကောင်းပေ။ ထို့ကြောင့် ကျင့်ကြံသူများအတွက် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မည့် လမ်းကြောင်းတစ်ခု ဖော်ဆောင်ပေးရန် လိုအပ်သည်။ ထို့ကြောင့် လူသားဧကရာဇ်နန်းဆောင်သည် အခြားအင်အားစုများကို ဖိနှိပ်ခြင်း မပြုဘဲ အကူအညီများ ပေးကာ အချင်းချင်း ယှဉ်ပြိုင်စေရန် တိုက်တွန်းအားပေးခဲ့သည်။ ထိုကြောင့်ပင် ကျိုကျိုးတိုက်ကြီးတွင် ပါရမီရှင်များမှာ အဆက်မပြတ် ပေါ်ထွက်နေခြင်းဖြစ်သည်။

ထိုအကြောင်းရင်းကြောင့်ပင် ကျိုကျိုးတိုက်ကြီးရှိ နိုင်ငံအရေအတွက်မှာ အလွန်များပြားလှခြင်း ဖြစ်၏။

တိုက်ကြီး၏ အခြေခံပုံစံမှာ သေးငယ်သော နိုင်ငံငယ်ပေါင်း ထောင်ချီနှင့် ဧကရာဇ်နိုင်ငံကြီး ကိုးခုဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည်။ နှစ်ပေါင်းသောင်းချီ၍ တည်တံ့ခိုင်မြဲသော နိုင်ငံများကိုသာ ဧကရာဇ်နိုင်ငံကြီးများအဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်ပေသည်။

ကျန်းလီ၏ ဇာတိမှာ 'မဟာကျိုး ဧကရာဇ်နိုင်ငံ' အတွင်း တည်ရှိသည်။ သို့သော် ၎င်းမှာ သာမန်လွင်ပြင်တွင် တည်ရှိပြီး လှပသော တောင်တန်းရေမြေများ သို့မဟုတ် ဝိညာဉ်သတ္တုတွင်းများ မရှိသည့် သာမန်မြို့ငယ်လေးတစ်မြို့သာ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဤနေရာသည် ကျန်းလီ၏ ဇာတိသာ မဟုတ်ပါက မဟာကျိုးနိုင်ငံရှိ လူများပင် ထိုမြို့ရှိမှန်း သိကြလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ကျန်းလီ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် ထိုမြို့လေး၏ အင်အားအကြီးဆုံးသူမှာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်လောက်သာ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် တစ်ချိန်က ရွှေအမြုတေအဆင့်သို့ ရောက်ရန် အခွင့်အလမ်းရှိခဲ့သော ကျန်းယီရှင်းမှာ သေချာပေါက် ထူးချွန်သော ပါရမီရှင်အဖြစ် သတ်မှတ်ခံခဲ့ရလေသည်။

...

ကျန်းလီသည် မြို့တံခါးဝတွင် ရပ်နေရင်း သူ့မှတ်ဉာဏ်ထဲရှိ မြို့နှင့် လုံးဝမတူတော့သော 'ချင်းမြို့' ကို ကြည့်ကာ မှင်သက်နေမိသည်။

ယခင်က ရေညှိများ တက်နေသည့် ပုပုအိုအို မြို့ရိုးငယ်လေးမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ၎င်း၏ နေရာတွင် သံမဏိတုံးများဖြင့် တည်ဆောက်ထားသော မြင့်မားသည့် မြို့ရိုးကြီးနှင့် မည်သည့် သားရဲတိရစ္ဆာန်မျိုးမဆို လွတ်လွတ်လပ်လပ် ဝင်ထွက်နိုင်သော မြို့တံခါးကြီးက အစားထိုး ဝင်ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ငယ်ရွယ်သော သူရဲကောင်းများမှာ မြို့ထဲသို့ လှည့်လည်သွားလာနေကြပြီး၊ မိဘများကလည်း လူသားဧကရာဇ်၏ ဘုန်းကံကို ရရှိစေရန် သားသမီးများကို ခေါ်ဆောင်လာကြသည်။ ကျင့်ကြံသူများမှာမူ လူသားဧကရာဇ်၏စောင်မမှုဖြင့် သူတို့၏ အဆင့်အတားအဆီးများကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ရန် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် လာရောက်ကြသည်။ ဤအကြောင်းပြချက် အမျိုးမျိုးကြောင့် ကျန်းလီ လူသားဧကရာဇ် ဖြစ်လာသည့် အချိန်မှစ၍ ဤမြို့ငယ်လေးမှာ အဆင့်အတန်း မြင့်မားသော မြို့တစ်မြို့ ဖြစ်လာခဲ့လေသည်။

မြို့တံခါး စောင့်ကြပ်သူများပင်လျှင် ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်နေကြပြီ။

ထို့ကြောင့်ပင် မြို့တံခါးဝတွင် လူသူထူထပ်ကာ အလွန်ပင် စည်ကားနေသည်။

ချင်းမြို့ထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် ပထမဆုံး မြင်တွေ့ရသည်မှာ ခံ့ညားထည်ဝါသော ကြေးနီရုပ်ထုကြီး တစ်ခုဖြစ်သည်။ ထိုရုပ်ထုထဲမှ အမျိုးသားမှာ လှံရှည်ကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး နတ်ဘုရားတစ်ပါး လူ့လောကကို လှည့်လည် ကြည့်ရှုနေသကဲ့သို့ ခန့်ညားလှသည်။

ထိုသူမှာ အခြားသူမဟုတ်၊ လူသားဧကရာဇ် ကျန်းလီ ပင် ဖြစ်သည်။

သူသည် ဤနေရာကို ပြန်လာလျှင် ဘယ်သူမှ သူ့ကို မမှတ်မိနိုင်သည့် "ဧည့်သည်ကို ဘယ်ကလာသလဲလို့ ပြုံးပြီး မေးမယ်" ဆိုသော အခြေအနေမျိုး ဖြစ်မည်ဟု ထင်ထားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ကျန်းလီသည် ကောက်ရိုးဦးထုပ်တစ်လုံးသာ ဆောင်းလာခဲ့၏။ ဦးထုပ်၏ အရိပ်အောက်တွင်မူ ကြေးနီရုပ်ထုနှင့် တစ်ပုံစံတည်းဖြစ်သော သူ၏ ရုပ်ရည်အစစ်အမှန် ရှိနေသည်။

သို့သော် လက်တွေ့တွင်မူ "တစ်လောကလုံးက သင့်ကို သိနေကြသည်" ဆိုသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ ကြေးနီရုပ်ထု ဘေးပတ်ပတ်လည်တွင် လူပေါင်းများစွာ ရှိခိုးပူဇော်နေကြပြီး ကျန်းလီသည် ထိုရုပ်ထုဆီမှ လာသော ယုံကြည်မှုစွမ်းအားကိုပင် ခံစားနေရသည်။ သူသည် ချက်ချင်းပင် အဆောင်တစ်ခုကို အသုံးပြုကာ သူ့ရုပ်ရည်ကို ပြောင်းလဲလိုက်ရလေသည်။

"အစ်ကို... ခဏလောက် မေးပါရစေ၊ ကျန်းမိသားစုက ဘယ်နားမှာလဲ" ကျန်းလီသည် လမ်းသွားလမ်းလာ တစ်ယောက်ကို လှမ်းမေးလိုက်သည်။

ထိုသူမှာ အသက်ကြီးပုံရပြီး လမ်းလျှောက်လျှင် အေးအေးဆေးဆေး ရှိလှသည်။

အမှန်စပ်စပ်ပြောရလျှင် ကျန်းလီ၏အသက်က ပိုကြီးမည် ဖြစ်သော်လည်းပေါ့။

"လူငယ်လေးက အပြင်က လာတာထင်တယ်၊ ချင်းမြို့သားဆိုရင် ကျန်းမိသားစုက မြို့လယ်ခေါင်မှာ ရှိတယ်ဆိုတာ လူတိုင်းသိတယ်။ မြို့တော်ဝန် အိမ်တော်ဘေးမှာပဲ" အဘိုးအိုက ပြုံးလျက် လက်ညှိုးညွှန်ပြကာ ပြောလိုက်သည် - "ဟိုဘက်မှာပဲ"

အဘိုးအို၏ လေယူလေသိမ်းမှာ အလွန်ဝဲလှသဖြင့် ဒေသခံမဟုတ်လျှင် နားလည်ရန် ခက်ခဲလိမ့်မည် ဖြစ်သော်လည်း ကျန်းလီမှာ ချင်းမြို့သားဖြစ်သဖြင့် ပြဿနာ မရှိပေ။

"အရင်က ကျန်းမိသားစုက သာမန်မိသားစုလေးပဲ၊ မြို့ရဲ့ ထောင့်တစ်နေရာမှာ ရှိခဲ့တာ။ နောက်ပိုင်း လူသားဧကရာဇ်ကျန်း နန်းတက်လာတော့ ကျင့်ကြံသူတွေ အများကြီး ရောက်လာပြီး လူသားဧကရာဇ် ဘာလို့ အားကောင်းလာရသလဲဆိုတာကို လာစုံစမ်းကြတယ်။ ကျန်းမိသားစုက ဒီအခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး လုပ်ကိုင်ဆောင်ရွက်လိုက်တာ ချင်းမြို့ရဲ့ အကြီးဆုံးမိသားစု ဖြစ်လာတော့တာပဲ"

"ကျန်းမိသားစုက သူတို့အိမ်ဟောင်းကို မပြောင်းလဲခဲ့ပေမဲ့ ချင်းမြို့က ပိုကျယ်လာတော့ ကျန်းမိသားစုရဲ့နေရာက မြို့ရဲ့ ဗဟိုချက်မ ဖြစ်သွားတာပေါ့"

အဘိုးအိုသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး လူများလွန်းသဖြင့် ကျန်းလီကို ထောင့်တစ်နေရာသို့ ခေါ်သွားကာ အသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလိုက်သည် - "ကောလာဟလတွေအရတော့ ကျန်းမိသားစုက ချင်းမြို့တစ်ခုလုံးကို ထိန်းချုပ်ထားတာတဲ့။ ဘယ်သူ မြို့တော်ဝန် ဖြစ်မလဲဆိုတာတောင် ကျန်းမိသားစုကပဲ ဆုံးဖြတ်တာလို့ ပြောကြတယ်"

"မဟာကျိုးနိုင်ငံက ဥပဒေနဲ့ အုပ်ချုပ်တဲ့ နိုင်ငံပဲ၊ ဘယ်လိုလုပ် ဒီလိုအခြေအနေမျိုး ရှိနိုင်မှာလဲ"

ကျန်းလီက ခေါင်းခါလျက် အဘိုးအို၏ စကားကို ငြင်းပယ်လိုက်သည်။

မဟာကျိုး တော်ဝင်မိသားစုသည် 'အချိန်နိယာမ' ကို ကျွမ်းကျင်စွာ အသုံးပြုနိုင်သဖြင့် အတိတ်ကို ပြန်ကြည့်ကာ မည်သည့်ကိစ္စကိုမဆို အမှန်အတိုင်း ဖော်ထုတ်နိုင်သည်။ သူသည် ယခင်မျိုးဆက်နှင့် ယခုမျိုးဆက် မဟာကျိုးဧကရာဇ်များကို တွေ့ဖူးသည်။ ထိုသူများမှာ ဥပဒေကို တိကျစွာ လိုက်နာသူများဖြစ်ပြီး ဘောင်ကျော်ခြင်း မရှိကြပေ။ အထက်က ကောင်းလျှင် အောက်ကလည်း လိုက်နာရမည်ဖြစ်သဖြင့် လက်အောက်ငယ်သားများမှာလည်း ဥပဒေကို လိုက်နာကြမည်သာဖြစ်သည်။

ကျန်းလီသည်လည်း မဟာကျိုးနိုင်ငံအတွင်း လှည့်လည်သွားလာဖူးပြီး ဒေသခံ အာဏာရှိသူများနှင့် ပဋိပက္ခဖြစ်ဖူးသည်။ အစိုးရရုံးတော်မှ ဖြေရှင်းပေးရာတွင်လည်း အမှန်တရားကိုသာ အခြေခံပြီး ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။ ထိုသူမှာ ဒေသခံ အာဏာရှိသူဖြစ်နေသဖြင့် ဘက်လိုက်ခြင်းမျိုး မရှိခဲ့ပေ။

ဧကရာဇ်နိုင်ငံကြီး ကိုးခုအနက် မဟာကျိုးနိုင်ငံမှာ အလွန်ထူးခြားသည်။ နိုင်ငံ၏ ကံကြမ္မာနှင့် ဥပဒေကို ပေါင်းစည်းထားသည်။ အကယ်၍ ဥပဒေကို ချိုးဖောက်သူအား ဘုရင်ဖြစ်သူက သိလျက်နှင့် အပြစ်မပေးပါက နိုင်ငံ၏ကံကြမ္မာမှာ ထိခိုက်သွားလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ ဆိုးရွားပါက နိုင်ငံ၏ကံကြမ္မာ ဖိအားကြောင့် ဘုရင်ကိုယ်တိုင်ပင် သေဆုံးသွားနိုင်ပေသည်။

ကျန်သော နိုင်ငံများမှာမူ အင်အားကိုသာ ရှေ့တန်းတင်ကြပြီး ဥပဒေဆိုသည်မှာ စိတ်တိုင်းကျ နင်းခြေ၍ ရသောအရာသာဖြစ်သည်။

ကျန်းမိသားစုက မြို့တော်ဝန်အပေါ် ဩဇာညောင်းနိုင်သည်ဆိုလျှင် သူ ယုံနိုင်သော်လည်း၊ ဘယ်သူ့ကို မြို့တော်ဝန် ခန့်ရမည်ဆိုသည်ကို ဆုံးဖြတ်နိုင်သည်ဆိုသည်မှာမူ မဖြစ်နိုင်ပေ။

ကျန်းလီသည် အဘိုးအို တစ်ခုခုကို သိထားမည်ဟု ယူဆကာ ဆက်မေးလိုက်သည် - "ဒါဆို ကျန်းမိသားစုရဲ့ ဘိုးဘေး ကျန်းယီရှင်းကော အသက်ရှင်သေးလား၊ သူ့ရဲ့ကျင့်ကြံမှုက ဘယ်အဆင့်လဲ"

"အဲ့ဒါတော့ ငါလည်း မသိဘူး" အဘိုးအိုက ခေါင်းခါလိုက်သည် - "ဒါပေမဲ့ မင်း ကျန်းမိသားစုဆီ သွားချင်တယ်ဆိုရင်တော့ နောက်နှစ်ရက်လောက် စောင့်တာ ပိုကောင်းမယ်။ အခုက ကျန်းမိသားစုရဲ့ ဘိုးဘေးကန်တော့ပွဲရက်ပဲ။ ကိုးရက်တိုင်တိုင် အိမ်တံခါးပိတ်ထားပြီး အပြင်လူကို လက်မခံဘူး။ ဒီနေ့က သတ္တမမြောက်နေ့ပဲ"

"ဆယ်နှစ်တစ်ကြိမ်လုပ်တဲ့ ဘိုးဘေးကန်တော့ပွဲနဲ့ လာတိုးလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး။ ငါ့ကံက ကောင်းတာလား၊ မကောင်းတာလား မသိတော့ဘူး" ကျန်းလီက ပြုံးလိုက်မိသည်။ ကျန်းမိသားစုတွင် ဆယ်နှစ်တစ်ကြိမ် ဘိုးဘေးကန်တော့ပွဲ လုပ်သည့် ထုံးစံရှိသည်မှာ အမှန်ပင်။ သူ၏ မူလခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင် ကွယ်လွန်စဉ်က အသက် ၁၈ နှစ်သာ ရှိသေးသဖြင့် ဘိုးဘေးကန်တော့ပွဲကို တစ်ကြိမ်သာ ကြုံဖူးခဲ့သည်။

အဘိုးအိုက ကျန်းလီကို ထူးဆန်းသလို ကြည့်ကာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောလိုက်သည် - "အရင်လူကြီးတွေ ပြောတာတော့ ကျန်းမိသားစုက အစပိုင်းမှာ ဆယ်နှစ်တစ်ကြိမ် ကန်တော့တာတဲ့။ ဒါပေမဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း ၃၀၀ ကျော်က လူသားဧကရာဇ်ကျန်း နန်းတက်လာပြီးကတည်းက ဘိုးဘေးကန်တော့ပွဲက ပိုစိပ်လာတယ်။ ဆယ်နှစ်တစ်ကြိမ်ကနေ ငါးနှစ်တစ်ကြိမ်၊ အခုဆိုရင် တစ်နှစ်တစ်ကြိမ် ဖြစ်သွားပြီ"

အဘိုးအိုက လေးလေးစားစား မေးလိုက်သည် - "စီနီယာရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က..."

နှစ်ပေါင်း ၃၀၀ ကျော်အထိ အသက်ရှင်နိုင်သည်ဆိုလျှင် အနည်းဆုံး 'ဝိညာဉ်သန္ဓေအဆင့်' တော့ ရှိရမည် မဟုတ်လား။

ကျန်းလီကမူ ပြုံးလိုက်ရုံသာ ပြုံးပြီး အဘိုးအို၏ စကားကို မတုံ့ပြန်ပေ။ အဘိုးအိုကို ကျေးဇူးတင်စကား ပြောကာ ကျန်းမိသားစု အိမ်တော်ကြီးဆီသို့ လမ်းလျှောက်လာခဲ့သည်။

.....

ကျန်းမိသားစုသည် အိမ်တံခါးများကို တင်းကျပ်စွာ ပိတ်ထားပြီး အကာအကွယ်အစီအရင်ကိုလည်း ဖွင့်ထားသည်။ ၎င်းမှာ ဘိုးဘေးကန်တော့ပွဲအတွက် အိမ်တော်ကို ပိတ်ထားသည့် လက္ခဏာပင်။

အကာအကွယ် အစီအရင်များရှိနေသလို ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူ အချို့ကလည်း စောင့်ကြပ်နေကြသော်လည်း ကျန်းလီအတွက်မူ ဝင်ရောက်ရန်မှာ အလွန်လွယ်ကူလှသည်။

လူသားဧကရာဇ် တစ်ယောက်အနေဖြင့် သူ ပေါ်လာပါက ကျန်းမိသားစုတစ်ခုလုံးက ဝမ်းသာအားရ ကြိုဆိုကြမည်မှာ သေချာသော်လည်း ကျန်းလီမှာ ထိုသို့ မလုပ်ချင်ပေ။ သူသည် ကျန်းမိသားစုအပေါ် မည်သည့် သံယောဇဉ်မှ မရှိခဲ့ပေ။ ကျန်းမိသားစုမှ ထွက်ပြေးခဲ့သည့် နှစ်ပေါင်း ၅၀၀ အတွင်း တစ်ခါမှ ပြန်မလာခဲ့ဖူးပေ။ ထိုသို့ဖြစ်ပါလျက်နှင့် ကျန်းမိသားစုမှာ သူ့နာမည်ကို အသုံးပြုကာ ချင်းမြို့တွင် ဗိုလ်ကျစိုးမိုးနေဆဲပင်။ မူလခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင်ကို သူတို့ မည်သို့ နှိပ်စက်ခဲ့သည်ကိုလည်း လုံးဝ မေ့လျော့နေကြဟန်တူသည်။

အကယ်၍ ယခု သူ ပေါ်လာပါက ကျန်းမိသားစုမှာ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားကြမည်ဖြစ်ပြီး ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးပြုကာ ပို၍ပင် ကြော်ငြာကြဦးမည်ဖြစ်သည်။

ကျန်းလီသည် ကိုယ်ပျောက်အဆောင်တစ်ခုကို အလွယ်တကူ အသုံးပြုကာ ကျန်းမိသားစု အိမ်တော်ထဲသို့ ခပ်တည်တည်ပင် ဝင်သွားလိုက်လေသည်။