ပျောက်ဆုံးနေသော ကလေးသူငယ်များ

ကျန်းမိသားစု၏ ခန်းမဆောင်နှင့် စင်္ကြံလမ်းများမှာ တိတ်ဆိတ်ခြောက်ကပ်နေပြီး အစေခံအချို့ တံမြက်လှည်းနေသည်ကိုသာ ရံဖန်ရံခါ တွေ့ရတတ်သည်။ ယခင်က သိုင်းပညာပြိုင်ဆိုင်ရာတွင် အမြဲစည်ကားခဲ့သော လေ့ကျင့်ရေးကွင်းမှာလည်း လူသူကင်းမဲ့နေ၏။ သို့သော် ကွင်းပြင်ရှိ ကြမ်းပြင်များ ပွန်းပဲ့နေမှုကို ကြည့်ရုံနှင့်ပင် ဤနေရာကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ အသုံးပြုခဲ့ကြောင်း သိသာလှသည်။

ကျန်းလီသည် ဝိညာဉ်တစ်ခုကဲ့သို့ ကျန်းမိသားစုအိမ်တော်အတွင်း လှည့်လည်သွားလာနေသည်။

သူ့မှတ်ဉာဏ်ထဲရှိ နေရာများစွာကို လိုက်လံကြည့်ရှုသော်လည်း နှစ်ပေါင်းငါးရာ ကုန်လွန်သွားပြီဖြစ်ရာ ယခု ကျန်းမိသားစုမှာ သူမှတ်မိနေခဲ့သော ပုံရိပ်များနှင့် အလွန်ပင် ကွာခြားနေပြီဖြစ်သည်။

သူ့မှတ်ဉာဏ်နှင့် အနီးစပ်ဆုံးတူညီသည့် နေရာမှာ သူကူးပြောင်းရောက်ရှိစက နေထိုင်ခဲ့သော အခန်းငယ်လေးပင်ဖြစ်ပြီး ရှစ်ပုံတစ်ပုံခန့် တူညီနေဆဲဖြစ်သည်။

သူ ထွက်ပြေးသွားပြီးနောက် တစ်စုံတစ်ယောက်က ဝင်ရောက်နေထိုင်ခဲ့ပြီး သူ လူသားဧကရာဇ် ဖြစ်လာသောအခါမှ ကျန်းမိသားစုက ထိုအခန်းငယ်ကို အလျင်အမြန် ပြန်လည်ပြင်ဆင်ကာ မူလပုံစံအတိုင်းဖြစ်အောင် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့ခြင်းဖြစ်မည်ဟု သူ ခန့်မှန်းလိုက်သည်။

ကျန်းလီသည် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ဘိုးဘေးကဗျည်းစင်ရှိရာဆီသို့ လျှောက်လာခဲ့သည်။

ကျန်းမိသားစု၏ ဘိုးဘေးကန်တော့ပွဲတွင် အသက်အကြီးဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်က ဘိုးဘေးကဗျည်းစင်ရှေ့၌ ဒူးထောက်ကာ ဘိုးဘေးများ၏ စောင့်ရှောက်မှုကို ဆုတောင်းရသည်။ ကျန်သောသူများမှာမူ သူတို့၏ အခန်းထဲ၌သာနေပြီး ကိုးရက်တိုင်တိုင် အစာဖြတ်ကာ စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ သူတို့၏ သစ္စာရှိမှုကို ပြသရလေသည်။

ဘိုးဘေးခန်းမထဲတွင် အိုမင်းရင့်ရော်နေသော အဘိုးအိုတစ်ဦး ဒူးထောက်နေသည်။ သူ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အရေပြားတွန့်လိပ်မှုများမှာ မျက်လုံးများကိုပင် ဖုံးအုပ်တော့မတတ် ဖြစ်နေ၏။

ကျန်းလီသည် သူ့ရှေ့သို့ လျှောက်သွားကာ အဆောင်အနည်းငယ် အသုံးပြုပြီး အဘိုးအို၏ ငယ်ရုပ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ မျက်ခုံးနှင့် ရုပ်ရည်မှာ ကျန်းယီရှင်းနှင့် သုံးပုံတစ်ပုံခန့် ဆင်တူနေသဖြင့် ၎င်းမှာ ကျန်းယီရှင်း၏ သား သို့မဟုတ် မြေး၊ သို့မဟုတ် ထိုထက်ငယ်သော မျိုးဆက်တစ်ခုမှ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ကျန်းယီရှင်း၏ နာမည်ရေးထိုးထားသော ဝိညာဉ်တိုင်မှာမူ ကဗျည်းစင်၏ အောက်ခြေအကျဆုံး နေရာတွင် တည်ရှိနေသည်။

ကျန်းလီသည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို အသာအယာ ချလိုက်ပြီး ကျန်းမိသားစုအိမ်တော်မှ လှည့်ထွက်လာခဲ့သည်။

ကျန်းယီရှင်းကတော့ တကယ် သေသွားခဲ့ပြီပဲ။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ဖြစ်သော်လည်း သူ့စိတ်ထဲတွင် တစ်ခုခုလိုအပ်နေသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

......

ကျန်းလီသည် ကျန်းမိသားစုအိမ်တော်မှ အေးအေးဆေးဆေး လမ်းလျှောက်ထွက်လာစဉ် စူးရှလှသော အော်ဟစ်သံတစ်ခုကြောင့် သူ့အတွေးများ ပြတ်တောက်သွားခဲ့သည်။

"လူကြီးမင်း... ဆယ်ရက်တောင် ရှိနေပြီ၊ ဘာလို့ ကျွန်တော်တို့ ကလေးကို ရှာဖို့ လူမလွှတ်ပေးရတာလဲ။"

"ကျွန်တော်တို့ မြို့တော်ဝန်နဲ့ တွေ့ခွင့်ရဖို့ တောင်းဆိုပါတယ်။"

ကျန်းမိသားစု၏တစ်ဖက်တွင် မြို့တော်ဝန်အိမ်တော် ရှိသည်။ လင်မယားစုံတွဲအချို့မှာ မြို့တော်ဝန်နှင့် တွေ့ခွင့်ရရန် အိမ်တော်အစောင့်များကို အသနားခံနေကြသော်လည်း အစောင့်များမှာမူ ထိုသူတို့၏ တောင်းပန်တိုးလျှိုးသံများကို မကြားချင်ယောင်ဆောင်ကာ အေးစက်နေကြ၏။

"မြို့တော်ဝန်ရဲ့ ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ ဘယ်သူမှ တွေ့ခွင့်မရှိဘူး၊ အမြန်ထွက်သွားကြစမ်း။"

အခြားအစောင့်တစ်ဦးမှာမူ မနေနိုင်သဖြင့် စိတ်ရှည်လက်ရှည် ရှင်းပြနေသည် - "ခင်ဗျားတို့လည်း စဉ်းစားကြည့်ဦးလေ၊ မြို့တော်ဝန်အိမ်တော်မှာ အမြဲတမ်း လူအင်အား မလုံလောက်ဘူး။ ခင်ဗျားတို့ကလည်း ခင်ဗျားတို့ ကလေး အခိုးခံရတယ်၊ ခြေရာခံပြီး လိုက်လာတာ ချင်းမြို့ထဲရောက်မှ ခြေရာပျောက်သွားတယ်လို့ပဲ ပြောနေကြတာ။ ချင်းမြို့ထဲကို နေ့တိုင်း ဝင်ထွက်နေတဲ့ လူတွေက အများကြီးပဲ။ ကလေးသူခိုးက ဒီမြို့ကို ဖြတ်သွားတာလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ။ ကျွန်တော်တို့ ရှာချင်တယ်ဆိုရင်တောင် ဘယ်ကနေ စရှာရမှန်း မသိဘူး။"

"အနီးအနားက မြို့တွေမှာလည်း ကလေးတွေ ပျောက်နေတယ်၊ ခြေရာခံသမျှက ချင်းမြို့ထဲမှာပဲ ပျောက်သွားတာ။ ကျွန်တော်တို့ ကလေးတွေ ဒီမြို့ထဲမှာပဲရှိနေတာ သေချာတယ်။" ဟု အခြားတစ်ဦးက ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။

သူသည် သူ့ကလေး၏ လက်ကောက်ဝတ်တွင် တည်နေရာပြအန္တန်ပါသော အဆောင်တစ်ခုကို ချည်ပေးထားခဲ့သည်။ ကလေးပျောက်သွားပြီးနောက် အဆောင်ခြေရာအတိုင်း လိုက်လာရာ ချင်းမြို့ထဲရောက်မှသာ ခြေရာပျောက်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် သူသည် အခြားမိဘများနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ရာ သူတို့မှာလည်း အလားတူ အခြေအနေမျိုး ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီး အချို့မှာမူ ချင်းမြို့ထဲတွင်ပင် ကလေးပျောက်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။

ချင်းမြို့မှာ ပြဿနာမရှိဘူးဆိုတာကို သူ လုံးဝမယုံကြည်ပေ။

"ကျွန်တော့်ကလေးက ချင်းမြို့ထဲမှာ ပျောက်သွားတာ၊ ကလေးသူခိုးက ဒီအတိုင်း ဖြတ်သွားတာ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။"

အခြား မျက်နှာသေနှင့် အစောင့်တစ်ဦးက ပြောလိုက်သည် - "ခင်ဗျားတို့လည်း ကျွန်တော်တို့ လူအင်အားမရှိတာကို နားလည်ပေးပါ။ အကယ်၍ ခင်ဗျားတို့က ကလေးသူခိုး ချင်းမြို့ထဲမှာ ရှိနေတယ်ဆိုတာကို သက်သေပြနိုင်ရင် ကျွန်တော်တို့ လူလွှတ်ပြီး ရှာပေးပါ့မယ်၊ ဘယ်လိုလဲ?"

"ဒါ ဘယ်လို စောက်တလွဲ စကားလဲ။"

"ငါတို့ မြို့တော်ဝန်နဲ့ တွေ့မယ်။"

"ငါတို့ကလေးတွေ ဒီမှာ ပျောက်သွားတာကို အရာရှိတွေက ဘာမှမလုပ်ပေးဘူး၊ ဒါ လူသားဧကရာဇ်ရဲ့ ဇာတိမြေက လုပ်ရပ်လား။"

"ငါ့ကလေး ချင်းမြို့ထဲမှာ ပျောက်တာကို သက်သေပြရဦးမယ်တဲ့လား၊ ဒီလောက် အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ ကိစ္စမျိုး ရှိရလား။"

အစောင့်များနှင့် မိဘများ၏အသံမှာ ပိုမိုကျယ်လောင်လာပြီး နောက်ဆုံးတွင် အငြင်းပွားမှု ဖြစ်လာခဲ့ရာ ကျန်းမိသားစုမှ အစောင့်အကြပ်များ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိသွားခဲ့သည်။

"ကျန်းမိသားစုရဲ့ ဘိုးဘေးကန်တော့ပွဲနေ့မှာ ဆူဆူညံညံ လုပ်နေတာ ဘာအချိုးလဲ။" ကျန်းမိသားစုမှ အစောင့်အကြပ်တစ်ဦး ထွက်လာပြီး ထိုသူများကို ငေါက်ငမ်းလိုက်သည်။

"မင်းတို့က မြို့တော်ဝန်အိမ်တော်ရဲ့ အစောင့်တွေဖြစ်ပြီးတော့ ဒီလို လူပြိန်းတွေကို အိမ်တော်ရှေ့မှာ လူစုလူဝေးနဲ့ ဆူညံခွင့်ပြုထားတယ်ပေါ့၊ မြို့တော်ဝန်က အပြစ်ပေးမှာကို မကြောက်ကြဘူးလား။"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အစောင့်များမှာ ထိုသူများကို အမြန်မောင်းထုတ်ရန် ပြင်ကြသည်။ ကျန်းလီမှာမူ ဆက်ကြည့်မနေနိုင်တော့သဖြင့် သူ၏ကိုယ်ပျောက်အဆောင်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ကာ ဘေးနားမှနေ၍ လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်သည်။

"ကျန်းမိသားစုက တော်တော်လေး အရှိန်အဝါကြီးတာပဲ၊ မြို့တော်ဝန်အိမ်တော်ရှေ့က ကိစ္စတွေကိုတောင် ဝင်စီမံနေတာဆိုတော့။ ဒီလောက်တောင် သူများကိစ္စ ဝင်ပါချင်နေရင် မြို့တော်ဝန်အိမ်တော်ရှေ့က အမှိုက်တွေကိုလည်း ခင်ဗျားတို့ပဲ လာရှင်းပေးလိုက်ပါလား"

အစောင့်အကြပ်မှာ ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အကြီးအကျယ် ဒေါသထွက်သွားသည် - "ကျန်းမိသားစုကို စော်ကားရဲတာလား၊ သတ္တိကတော့ တော်တော်ရှိတာပဲ။"

ကလေးပျောက်ဆုံးနေသော မိဘများနှင့် မြို့တော်ဝန်အိမ်တော် အစောင့်များမှာလည်း အံ့သြသွားကြသည်။ လက်ရှိ လူသားဧကရာဇ်သည် ကျန်းမိသားစုမှ ဆင်းသက်လာသူ ဖြစ်သည်။ ချင်းမြို့တွင်သာမက မဟာကျိုးနိုင်ငံတစ်ခုလုံးတွင်ပင် ကျန်းမိသားစုကို ဤကဲ့သို့ ပြောဝံ့သူ မရှိပေ။ ဤလူငယ်မှာ ဘာမှမသိနားမလည်သော လူတစ်ယောက် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ရုတ်တရက် ဘေးနားမှ လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦး ထွက်လာပြီး ကျန်းလီကို အမြန်ဆွဲလိုက်သည်။ သူသည် ကျန်းမိသားစု အစောင့်အကြပ်ကို ပြုံးပြကာ တောင်းပန်လိုက်ပြီး ကျန်းလီကိုမူ စိတ်ချင်းဆက်သွယ်သောနည်းဖြင့် သတိပေးလိုက်သည်။

'ကောင်လေး... အခုမှ လောကထဲ ရောက်ဖူးတာလား၊ ကျန်းမိသားစုကို သွားထိတာ အသက်ရှင်ချင်ပုံမရဘူးပဲ။ မြန်မြန်ထွက်သွား၊ ဒါက လူသားဧကရာဇ်ကျန်းနဲ့ ပတ်သက်နေတာ၊ ဒီရေနောက်ထဲကို ခြေမချနဲ့။'

ထိုလူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားသည် ကျန်းလီကို အတင်းဆွဲခေါ်သွားလေသည်။

ကျန်သောသူများ သတိမထားမိခင်မှာပင် ထိုနှစ်ဦးမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

"လူက ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ?"

...

"မင်းက ဘယ်က ကောင်လေးလဲ၊ အိမ်က မထွက်ခင်မှာ အင်အားကြီး မိသားစုတွေကို မစော်ကားမိစေနဲ့လို့ ဘယ်သူမှ မပြောလိုက်ဘူးလား။"

လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားသည် ကျန်းလီကို လူသူကင်းမဲ့သော ထောင့်တစ်နေရာသို့ ဆွဲခေါ်လာပြီးနောက် ဆူပူလိုက်သည်။

ကျန်းလီ၏ရုပ်ရည်မှာ လူငယ်လေးကဲ့သို့ဖြစ်နေပြီး လုပ်ရပ်မှာလည်း စိတ်လိုက်မာန်ပါ ရှိလှသည်။ သူ ဝတ်ဆင်ထားသော အဝတ်အစားများမှာလည်း အလွန် အဖိုးတန်သော အထည်များ ဖြစ်သဖြင့် ၎င်းမှာ တစ်စုံတစ်ဦးသော အင်အားကြီးမိသားစုမှ ထွက်ပြေးလာသော သခင်လေးတစ်ဦး ဖြစ်မည်ဟု ထိုသူက ယူဆလိုက်သည်။

"တခြား ဧကရာဇ်နိုင်ငံတွေမှာဆိုရင်တော့ အကျိုးအကြောင်းမရှိတဲ့ မိသားစုတွေကို ကျွန်တော် မစော်ကားရဲပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒါက မဟာကျိုးနိုင်ငံလေ၊ ဥပဒေနဲ့ အုပ်ချုပ်တဲ့ နိုင်ငံပဲ။ မိသားစုကြီးတွေလည်း ဥပဒေကို လျစ်လျူရှုလို့မရဘူး မဟုတ်လား"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားမှာ သူ၏ ယူဆချက်ကို ပို၍ပင် သေချာသွားသည်။ ဤကလေးမှာ သေချာပေါက် ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခု သို့မဟုတ် မိသားစုကြီးတစ်ခုမှ ဖြစ်ရမည်။ သို့မဟုတ်ပါက ဤမျှ အမြင်ကျယ်ပြီး အခြားနိုင်ငံများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပြောနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

မဟာကျိုးနိုင်ငံမှာ အလွန်ကျယ်ပြန့်လှသဖြင့် 'ဝိညာဉ်သန္ဓေအဆင့်' ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးပင်လျှင် တစ်ဘဝလုံး မဟာကျိုးနိုင်ငံထဲကနေ ထွက်ဖူးချင်မှ ထွက်ဖူးမည်ဖြစ်သည်။ မဟာကျိုးနိုင်ငံနှင့် အခြားနိုင်ငံများကို နှိုင်းယှဉ်ရန်ဆိုသည်မှာ သာမန်လူများအတွက် မဖြစ်နိုင်ပေ။

"ဥပဒေနဲ့ အုပ်ချုပ်တဲ့ နိုင်ငံ... မင်းရဲ့ ဒီစကားက မဟာကျိုးရဲ့ ဘယ်နေရာမှာမဆို သုံးလို့ရတယ်၊ ကျန်းမိသားစုကလွဲရင်ပေါ့" လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားက ခဏရပ်လိုက်ပြီး ဆက်ပြောသည် - "ကျန်းမိသားစုရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ လူသားဧကရာဇ် ရှိနေတာလေ။ မဟာကျိုးမှာ ဘယ်သူက သူတို့ကို အပြစ်ပေးဝံ့မှာလဲ။ လူသားဧကရာဇ်က မျှတတယ်လို့ ပြောကြပေမဲ့ သူ့မိသားစုအပေါ်မှာ အလိုလိုက်မှုမရှိဘူးလို့ ဘယ်သူက အာမခံနိုင်မှာလဲ"

ကျန်းလီသည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည် - "ကျွန်တော် သိသလောက်တော့ လူသားဧကရာဇ်က ကျန်းမိသားစုကနေ ထွက်သွားတာ နှစ်ပေါင်း ငါးရာ ရှိပြီ။ အဲ့ဒီအတွင်းမှာ တစ်ခါမှ ပြန်မလာခဲ့ဘူးလေ။ ဒါက ကျန်းမိသားစုနဲ့ ပတ်သက်မှု မရှိတော့ဘူးဆိုတဲ့ သက်သေ မဟုတ်ဘူးလား"

ထိုအမျိုးသားက လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်သည် - "ဒါတွေက လူသားဧကရာဇ်က သူကိုယ်သူ မျှတတဲ့ ပုံရိပ်ရအောင် လုပ်ထားတဲ့ ဝါဒဖြန့်မှုတွေပါကွာ။ သွေးက ရေထက် နောက်တယ်လေ။ သူ ကျန်းမိသားစုဆီ တိတ်တဆိတ် တစ်ခါမှ ပြန်မလာဘူးလို့ မင်း ထင်လား"

"အပြင်ထွက်တဲ့အခါ ကြားသမျှ အကုန်မယုံနဲ့။ ဒီလောကကြီးက မင်းထင်သလောက် မလင်းထိန်ဘူး သူငယ်ချင်းလေးရဲ့"

လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားမှာ လောကကြီး၏ အမှောင်ဘက်ခြမ်းကို သိမြင်နေသူတစ်ဦးအလား ဟန်ဆောင်လိုက်သည်။

ကျန်းလီမှာမူ စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်မိသည် - 'ငါ ဘယ်တုန်းက ပြန်လာခဲ့လို့လဲ၊ ငါကိုယ်တိုင်တောင် မသိပါလား'

"ခင်ဗျား ပြောတဲ့စကားတွေအတွက် သက်သေရှိလား" ကျန်းလီ၏ လေသံမှာ အနည်းငယ် ပြင်းထန်သွားသော်လည်း ထိုသူမှာ သူကိုယ်သူ ဂုဏ်ယူနေသဖြင့် သတိမထားမိပေ။

"ရှိတာပေါ့" ထိုသူက ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည် - "ငါ ကျန်းမိသားစု ခေါင်းဆောင်နဲ့ ချင်းမြို့ မြို့တော်ဝန်တို့ စကားပြောနေတာကို တိတ်တဆိတ် ကြားခဲ့ဖူးတယ်။ ကျန်းမိသားစု ခေါင်းဆောင်ရဲ့ စကားတွေထဲမှာ လူသားဧကရာဇ်က သူ့မိသားစုဆီ တိတ်တဆိတ် ခဏခဏ ပြန်လာပြီး မျိုးဆက်သစ်တွေကို ကြည့်ရှုစောင့်ရှောက်တယ်လို့ အရိပ်အယောင်တွေ ပါနေတယ်လေ"