မဟာကျိုးဧကရာဇ် ကြွရောက်လာခြင်း

"ဒီမှာ ကျန်းလီဆိုတာ ရှိပါသလား။"

ဒီနေ့ ဒီမေးခွန်းကို မေးတဲ့ တတိယမြောက်လူပင် ဖြစ်သည်။ ယွမ်ဝူရှင်းသည် တံခါးအပြင်ဘက်တွင် "ဒီမှာ ကျန်းလီ မရှိပါ" ဟု ဆိုင်းဘုတ်ပြားလေးတစ်ခု ကပ်ထားချင်စိတ်တောင် ပေါက်လာသည်။

"ဟုတ်ကဲ့ ရှိပါတယ်။ ခင်ဗျားကလည်း ကျန်းစီနီယာကို အသနားခံစာ ပြန်ရုတ်သိမ်းဖို့ လာပြောတာလား။"

လာရောက်သူသည် မျက်နှာကို မမြင်ရအောင် ဝတ်ရုံရှည်တစ်ထည်ကို ခြုံထားထားသည်။ ယွမ်ဝူရှင်းက ထိုသို့မေးလိုက်သည်ကို ကြားသောအခါ၊ သူ့မျက်လုံးများက တောက်ပသွားသည်။

"ကျန်းလီဆီကို လာရှာတဲ့သူတွေ အများကြီး ရှိတယ်ပေါ့လေ။ ငါကတော့ ငါတို့ မဟာကျိုးက တရားမျှတပြီး အကျင့်ပျက်ခြစားမှုတွေ သိပ်မရှိဘူးလို့ ထင်နေတာ။"

"အများကြီးမှ အများကြီးပဲ၊ ခင်ဗျားက ၂၁ ယောက်မြောက်လား၊ ၂၂ ယောက်မြောက်လားတောင် မမှတ်မိတော့ဘူး။ ကျွန်တော့်စကားကို နားထောင်ပြီး အလကား လာမကြိုးစားပါနဲ့တော့။"

"မင်းက ဒီအိမ်ရှင် ယွမ်ဝူရှင်းဆိုတဲ့သူ ဖြစ်ရမယ်။ မင်း အထင်လွဲနေပြီ၊ ငါက ကျန်းလီရဲ့ သူငယ်ချင်းပါ။ သူ မဟာကျိုးကို ရောက်နေတယ်လို့ ကြားလို့ နှုတ်ဆက်ဖို့ တကူးတက လာခဲ့တာပါ။"

ယွမ်ဝူရှင်း ဘာပြောရမည်ကို စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင်၊ ကျန်းလီက အခန်းထဲမှ လှမ်းအော်လိုက်သည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။

"ဝူရှင်း... သူ့ကို ပေးဝင်လိုက်ပါ။ သူက တကယ်ပဲ ငါ့သူငယ်ချင်းပါ။"

ကျန်းလီ ကိုယ်တိုင် ခွင့်ပြုလိုက်သဖြင့်၊ ယွမ်ဝူရှင်းသည် ခြုံထည်ဝတ်ထားသော ထိုလူကို အခန်းထဲသို့ ရိုသေစွာ ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။

"အသနားခံစာပေါ်က မင်းရဲ့ လက်ရေးကိုသာ မမှတ်မိခဲ့ရင်၊ မင်း မဟာကျိုးကို ရောက်နေတယ်ဆိုတာကို ငါ သိမှာတောင် မဟုတ်ဘူး။ ဘာလို့ ငါ့ကို ကြိုမပြောတာလဲ၊ ငါ သေချာ ကြိုဆိုရမှာပေါ့။"

"အစကတော့ အိမ်ပြန်ပြီး ကိစ္စနည်းနည်းလောက် ရှင်းပြီးရင် ချက်ချင်း ပြန်ထွက်ဖို့ စဉ်းစားထားတာ။ ဒီလောက် လူတွေ အများကြီး ပါလာလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်မှာလဲ။"

လာရောက်သူသည် သူ၏ ခြုံထည်ကို ချွတ်လိုက်ရာ၊ ခန့်ညားပြီး သပ်ရပ်သော မျက်နှာပေါက်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ အထူးခြားဆုံးမှာ သူ၏ ထပ်ဆင့်သူငယ်အိမ်ပင် ဖြစ်သည်။

"အရှင်... အရှင်မင်းကြီး။"

ယွမ်ဝူရှင်းသည် လန့်ဖြန့်သွားပြီး အော်ဟစ်လိုက်မိကာ၊ ခေါင်းထဲတွင်လည်း ဗလာကျင်းသွားတော့သည်။

"မင်း သူ့ကို ဘယ်သူဆိုတာ မပြောပြရသေးဘူးလား၊ ကျန်းလီ။" ဧကရာဇ်ကျီကျစ်သည် အံ့ဩနေသော ယွမ်ဝူရှင်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

"မတတ်နိုင်ဘူးလေ။ သူက တွေ့တွေ့ချင်းပဲ ငါ့အကြောင်း အတင်းတွေ ပြောနေတာကိုး။ ကိုတခြား အထောက်အထားတစ်ခုနဲ့ မဟုတ်ရင် သူ့ဆီက သတင်းတွေ ဘယ်လိုလုပ်သိရမှာလဲ။" ကျန်းလီက ပခုံးတွန့်ကာ မျက်နှာကို အနည်းငယ် ပြုပြင်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ မူလရုပ်သွင်သို့ ပြန်လည် ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

"ခင်ဗျား... အာ... အရှင်က လူသားဧကရာဇ်ကျန်း လား?။"

ကျန်းလီ သူ၏ မူလရုပ်သွင်သို့ ပြန်ပြောင်းလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင်၊ ယွမ်ဝူရှင်း၏ခေါင်းထဲတွင် အရာအားလုံး အဖြူရောင်ပြောင်းသွားပြီး စဉ်းစားတွေးခေါ်နိုင်စွမ်း လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ သူ သတိပြန်ဝင်လာချိန်တွင်မူ မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီရဲနေပြီဖြစ်သည်။

အရင်တုန်းက သူက ကျန်းလီကို အထာကျကျနဲ့ ပြောခဲ့တာတွေလေ... "ကလေးခိုးမှုရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ လူသားဧကရာဇ်ကျန်း ရှိနေတယ်"၊ "လူသားဧကရာဇ်ဟာ သူ့အစ်ကို မိစ္ဆာကျင့်စဉ် ကျင့်တာကို ခွင့်ပြုထားတယ်"၊ "လူသားဧကရာဇ် ကိုယ်တိုင်လည်း မိစ္ဆာကျင့်စဉ် ကျင့်နေတာ" စတဲ့ စကားတွေလေ။

ယွမ်ဝူရှင်းသည် မြေကြီးထဲသို့သာ ဝင်ပုန်းချင်စိတ် ပေါက်သွားသည်။

ဧကရာဇ်ကျီကျစ်က ကျန်းလီကို မချိုမချဉ်အပြုံးဖြင့် ကြည့်လိုက်သည် - "တကယ်လို့ တာအိုဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်သာ မင်းက တာအိုဂိုဏ်းရဲ့ ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် ဟန်ဆောင်နေတာကို သိသွားရင်တော့၊ တစ်နှစ်လောက် အိပ်မပျော်တဲ့အထိ ပျော်နေမှာ သေချာတယ်။"

"ယာယီသုံးတာပါကွာ၊ ယာယီပါ။" ကျန်းလီသည် ကျီကျစ်၏ အကြည့်ကြောင့် နေရခက်လာသဖြင့် စကားလွှဲကာ ပုံရိပ်ဖမ်းသလင်းကျောက်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ဧကရာဇ်ကျီကျစ်သည် ဝိညာဉ်စွမ်းအား အနည်းငယ် သုံးလိုက်ရာ၊ သလင်းကျောက်ထဲမှ အကြောင်းအရာများကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ကျန်းမိသားစု ခေါင်းဆောင်နှင့် မြို့တော်ဝန်ကျန့်တို့ သက်သေဖျောက်ဖျက်ရန် ကြိုးစားနေပုံ၊ ထိုနှစ်ဦးက နယ်စားကုန်းနှင့် လျှို့ဝှက်တိုင်ပင်နေပုံ၊ နယ်စားကုန်းက ချင်းမြို့၏ မြို့စားဟောင်းများကို ဆက်သွယ်ကာ တတိယမင်းသားနှင့် အဆက်အသွယ်ရယူပုံ စသည်ဖြင့် အားလုံး ပါဝင်နေသည်။

ကျန်းမိသားစု ခေါင်းဆောင်တို့က သူတို့၏လုပ်ရပ်များကို အလွန်လျှို့ဝှက်သည်ဟု ထင်နေခဲ့ကြသော်လည်း၊ သူတို့ လှုပ်ရှားနေချိန်တိုင်းတွင် အေးစက်သော မျက်လုံးတစ်စုံက သူတို့ကို အမြဲ စောင့်ကြည့်နေခဲ့ပြီး၊ သလင်းကျောက်ထဲတွင် အရာအားလုံးကို သစ္စာရှိစွာ မှတ်တမ်းတင်ထားခဲ့ကြောင်း သူတို့ မသိခဲ့ကြပေ။

"ဟူး—" ဧကရာဇ်ကျီကျစ်က သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်သည် - "ညီအစ်ကိုကျန်းလီ... မင်းကို အလုပ်ရှုပ်အောင် လုပ်မိပြီ။ ဒီအထောက်အထားတွေနဲ့ဆိုရင် သူတို့အားလုံးကို တစ်ခါတည်း ရှင်းပစ်လို့ ရပြီ။ ချင်းမြို့က အရာရှိတွေရဲ့ အုပ်စုဖွဲ့ လာဘ်စားမှုဟာ ငါ လူကို သေချာမစစ်ဆေးမိတဲ့ ငါ့အပြစ်ပါ"

"ကျန်းယီရှင်းက ငါ မိစ္ဆာကျင့်စဉ် ကျင့်ဖို့ ခွင့်ပြုထားတယ်လို့ လိမ်ပြောလိုက်ရုံနဲ့တင် လူတွေက အကုန်ယုံသွားကြတယ်။ ငါ အိမ်မပြန်တာဟာ ပုံရိပ်ကောင်းအောင်လုပ်တာလို့ တွေးကြတယ်၊ တကယ်တော့ ငါက တိတ်တဆိတ် မိစ္ဆာကျင့်စဉ် ကျင့်နေတဲ့ မိစ္ဆာခေါင်းဆောင်ကြီးဖြစ်ပြီး ယုံကြည်မှုစွမ်းအားက ငါ့အတွက် အရေးကြီးတယ်လို့တောင် သူတို့က လျှောက်တွေးနေကြတာ။ ဒါပေမဲ့ ဘယ်သူကမှ ကျန်းယီရှင်း လိမ်နေတာလို့ မတွေးကြဘူး၊ ငါ တကယ်ပဲ အိမ်မပြန်ခဲ့တာလို့ မယုံကြဘူး။"

ကျန်းလီ သက်ပြင်းချလိုက်သည် - "ငါတို့က ကမ္ဘာကြီးကို ငြိမ်းချမ်းသာယာအောင် လုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေကြပေမဲ့ လူအချို့ကတော့ ကမ္ဘာကြီးဟာ မှောင်မိုက်နေတယ်လို့ပဲ ထင်နေကြတုန်းပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒီကိစ္စမှာ ငါ့မှာလည်း တာဝန်ရှိပါတယ်။ အင်အားအကြီးဆုံးသူ တစ်ယောက်အနေနဲ့ ကိုယ့်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကိုပဲ အာရုံစိုက်ပြီး ကိုယ့်နာမည်ကိုသုံးပြီး ဗိုလ်ကျနေမယ့်သူတွေ ရှိနိုင်တာကို လျစ်လျူရှုမိခဲ့တယ်။ အဲ့ဒီလူက နှစ်ပေါင်း ၅၀၀ လောက် မတွေ့ဖူးတဲ့ ဆွေမျိုးဖြစ်နေရင်တောင်ပေါ့"

ဧကရာဇ်ကျီကျစ်ကလည်း လိုက်၍ သက်ပြင်းချလိုက်သည် - "ဟုတ်ပါ့၊ မဟာကျိုးရဲ့ ကံကြမ္မာနဲ့ ဥပဒေဟာ တစ်သားတည်းပဲ။ ဒါပေမဲ့ လူတချို့ကတော့ အဆက်အသွယ်ကောင်းရင် ဥပဒေကို ကျော်လို့ရမယ်လို့ ထင်နေကြတုန်းပဲ။ တချို့ဆိုရင် တခြား ဧကရာဇ်နိုင်ငံကလူတွေကို အရေးမယူရဲကြဘူး၊ ဒါက နိုင်ငံတကာဆက်ဆံရေးလို့ ထင်ပြီး နိုင်ငံအတွက် ငဲ့တာဆိုပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဂုဏ်ယူနေကြသေးတယ်။ ငါလည်း ဧကရာဇ်တစ်ယောက်အနေနဲ့ တကယ် စိတ်ပင်ပန်းရတယ်။"

ကျန်းလီနှင့် ဧကရာဇ်ကျီကျစ်တို့သည် အချင်းချင်း ကြည့်ကာ ပြိုင်တူ သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည် - "လူတွေက အပြင်ပန်းမှာ မြင်နေရတာတွေကိုတော့ လျစ်လျူရှုပြီး၊ ကိုယ့်ဘာသာ လျှောက်တွေးနေဖို့ပဲ ဝါသနာ ပါကြတာကိုး။"

ယွမ်ဝူရှင်း၏ မျက်လုံးထောင့်များပင် တွန့်ကွေးသွားသည်။ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး နှစ်ဦးက တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချနေကြသည်ကို မြင်ရသောအခါ၊ သူတို့၏ ခန့်ညားသော ပုံရိပ်များ ပြိုလဲသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ ကိုယ်တိုင်လည်း အဲ့ဒီ 'လျှောက်တွေးတဲ့' အဖွဲ့ထဲမှာ ပါဝင်ခဲ့တယ် ဆိုပေမဲ့ပေါ့လေ။

"ဒါပေမဲ့ ဒီကိစ္စကိုလည်း နားလည်ပေးလို့ ရပါတယ်။ မင်းက လူသားဧကရာဇ်လေ၊ ဘယ်သူကများ မင်းကို သံသယဝင်ရဲမှာလဲ။ ယွမ်ဝူရှင်း... မင်းလို တရားမျှတမှုကို မြတ်နိုးတဲ့ ကျင့်ကြံသူ ရှိတာဟာ ငါ့ရဲ့ မဟာကျိုးအတွက် ကံကောင်းခြင်းပါပဲ။" ဧကရာဇ်ကျီကျစ်က ယွမ်ဝူရှင်း၏ ပခုံးကို ခပ်ပြင်းပြင်း ပုတ်ကာ အားပေးစကား ပြောလိုက်သည်။

ယွမ်ဝူရှင်းသည် အလျင်အမြန် မတ်မတ်ရပ်ကာ "ဟုတ်ကဲ့ပါ" ဟု အော်ပြောလိုက်သည်။

...

ချင်းမြို့ အပြင်ဘက်ရှိ လေဟာနယ်လမ်းကြောင်းအနီးတွင် လူများ ပြည့်နှက်နေသည်။ ချင်းမြို့ ပတ်ဝန်းကျင်မှ ပြည်သူများအားလုံး အတိတ်ကို ပြန်လှန်ကြည့်ခြင်းဆိုသည်မှာ မည်သို့သော အရာဖြစ်သည်ကို လာရောက် ကြည့်ရှုကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ အချိန်တာအို နှင့် ပတ်သက်သော မန္တန်ဖြစ်ပြီး အလွန် ရှားပါးလှသည်။

ကျန်းမိသားစု ခေါင်းဆောင်တို့က ကျန်းလီ အတိတ်ကို ပြန်လှန်ကြည့်ခြင်းကို အသနားခံစာ တင်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ကြခြင်း၏ အဓိကအကြောင်းရင်းမှာ ၎င်းအသနားခံစာမျိုးမှာ အလွန် ရှားပါးပြီး၊ ဆယ်နှစ်နေမှ တစ်ခါပင် မတွေ့ရတတ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် ကလေး ပျောက်ဆုံးသွားသော မိဘများစွာသည်လည်း အခြားမြို့များမှ ရောက်ရှိလာကြပြီး၊ မိမိတို့၏ကလေးများကို တကယ်ပဲ ကျန်းရီရှင်း ခိုးယူသွားခြင်း ဟုတ်မဟုတ်ကို သိချင်နေကြသည်။

တတိယမင်းသားနှင့် စတုတ္ထမင်းသားတို့သည် လေထဲတွင် ယှဉ်တွဲ ရပ်နေကြပြီး၊ မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားကာ လက်နောက်ပစ်လျက် အဝါရောင်ဝတ်ရုံများက လေထဲတွင် လွင့်ခါနေသည်။

ကျန်းမိသားစု ခေါင်းဆောင်နှင့် မြို့တော်ဝန်ကျန့်တို့သည် အတူတူရပ်နေကြပြီး၊ မည်သည့် စိုးရိမ်မှုမှမရှိဘဲ ရယ်ပင် ရယ်ချင်နေကြသည်။

မင်းသားနှစ်ပါးက သဘောတူညီမှုရထားပြီး အမှန်တရားကို အတူတူဖုံးကွယ်ကြမည်ဆိုမှတော့၊ ကျန်းလီနှင့် ယွမ်ဝူရှင်းတို့ ဘယ်လိုလုပ် အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်နိုင်တော့မှာလဲ။

မဟာကျိုးဧကရာဇ်ကိုယ်တိုင် ရောက်လာလျှင် သို့မဟုတ် လူသားဧကရာဇ်က ရလဒ်ကို သံသယဝင်လျှင်မှလွဲ၍ ပြောင်းပြန်လှန်နိုင်မည့် အခွင့်အရေး လုံးဝမရှိတော့ပေ။ အခြား အင်ပါယာများမှ လူများ သို့မဟုတ် ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးများ ရောက်လာလျှင်တောင် ဘာမှ လုပ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ဒါပေမဲ့ မဟာကျိုးဧကရာဇ်နဲ့ လူသားဧကရာဇ်က ဒီကို ရောက်လာပါ့မလား။

နောက်နေတာလား၊ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။

သူတို့သည် ကျန်းလီတို့ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ၊ ကျန်းလီနှင့် ယွမ်ဝူရှင်း၏ ဘေးတွင် ခြုံထည်ဝတ်ဆင်ထားသော လူတစ်ယောက် ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် ပုံစံမျိုးဖြင့် ကြည့်ရသည်မှာ လူကောင်းပုံ မပေါက်ပေ။

"အချိန်ကျရောက်ပြီ၊ အတိတ်ကို ပြန်လှန်ကြည့်ခြင်းကို စတင်မယ်။" တတိယမင်းသားနှင့် စတုတ္ထမင်းသားတို့သည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

လူအများအပြားသည် ခေါင်းမော့ကာ မင်းသားနှစ်ပါးကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

မင်းသားနှစ်ပါး၏ လက်ဟန်သင်္ကေတ ပြောင်းလဲမှုများမှာ အလွန် မြန်ဆန်လှပြီး၊ မျက်စိဖြင့်ပင် မလိုက်နိုင်လောက်အောင် အရိပ်များ ကျန်ရစ်နေသဖြင့် ကြည့်ရှုသူများကို အံ့ဩသွားစေသည်။

သူတို့နှစ်ဦး၏ နှုတ်ခမ်းများက ခြင်သံကဲ့သို့ တိုးညှင်းသော ဂါထာမန္တန်များကို ရွတ်ဆိုနေစဉ်၊ ပရိသတ်များ၏ စိတ်ထဲတွင် ကမ္ဘာခြားသွားသကဲ့သို့ ခံစားချက်မျိုး ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ မင်းသားနှစ်ပါးနှင့် သူတို့ကြားရှိ အကွာအဝေးမှာ ပိုပိုဝေးလာသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ ဤအကွာအဝေးမှာ နေရာလွတ်ကြောင့်မဟုတ်ဘဲ၊ အချိန်ကြောင့်ဖြစ်နေသည်။ မင်းသားနှစ်ပါး၏ ပုံရိပ်များမှာ တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားကာ ဤဟင်းလင်းပြင်နှင့် အချိန်နယ်နိမိတ်မှ လွတ်မြောက်သွားကြသည်။

ကျင့်ကြံသူအချို့က ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ အချိန်နိယာမကို လေ့လာရန် ကြိုးစားခဲ့ကြသော်လည်း၊ မတော်တဆ အချိန်စိတ်မိစ္ဆာထဲသို့ ကျရောက်သွားကြသည်။ အကယ်၍ သူတို့၏ အဖော်များက အချိန်မီ မနှိုးခဲ့ပါက၊ သူတို့ ပြန်နိုးလာချိန်တွင် နှစ်ပေါင်း ရာနှင့်ချီ ကြာမြင့်သွားမည် ဖြစ်သော်လည်း၊ ထိုကျင့်ကြံသူများအတွက်မူ တစ်ခဏမျှသာ ကြာမြင့်ခဲ့သည်ဟု ထင်ရမည် ဖြစ်သည်။

မဟာကျိုး တော်ဝင်မိသားစု၏ အချိန်နိယာမကို ကျင့်ကြံရာတွင်၊ အစောင့်အရှောက်တစ်ဦး မဖြစ်မနေရှိရန် လိုအပ်သည်။

"တူတော်လေး နှစ်ယောက်ရဲ့ လက်ဟန်တွေက တော်တော်လေး ကျွမ်းကျင်နေပြီပဲ။ ဒီအဆင့်မှာ ဒီလောက်မြန်မြန်လုပ်နိုင်တာက မဆိုးပါဘူး။" ကျန်းလီက မင်းသားနှစ်ပါးကို မှတ်ချက်ပေးလိုက်သည်။

"ဟွန့်... ညီအစ်ကိုကျန်းလီ ရောနေစရာ မလိုပါဘူး။ ဒီကောင်နှစ်ယောက်က လူမြင်ကောင်းအောင် ဟန်လုပ်နေကြတာပါ။ တကယ်တမ်း တိုက်ပွဲထဲမှာ ဒီလောက်အထိ အဆင့်တွေများနေရင် ပြိုင်ဘက်က သတ်ပစ်တာ ကြာလှပြီ" ဧကရာဇ်ကျီကျစ်က ဒေါသတကြီး နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး၊ သားနှစ်ယောက်၏လုပ်ရပ်ကို မကျေနပ်ကြောင်း ပြသလိုက်သည်။ "ဒီကိစ္စပြီးရင်တော့ သူတို့ကို လက်တွေ့ တိုက်ပွဲတွေ သေချာ ပြင်ဆင်ခိုင်းရမယ်။"

ယွမ်ဝူရှင်းမှာမူ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး နှစ်ဦး၏ဘေးတွင် ရပ်နေရင်း တုန်ရီနေပြီး တစ်ခွန်းမျှ ဝင်မပြောရဲပေ။