ကျန်းယီရှင်းနှင့် စကားဆိုခြင်း

မဟာကျိုးဧကရာဇ် ကျီကျစ်သည် စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ မြို့တစ်မြို့လုံးရှိ လူများကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်ဟူသော ကောလာဟလ မည်သည့်နေရာမှ စတင်လာသည်ကို သူ ကောင်းကောင်းသိပေသည်။

ထိုစဉ်က ပြင်ပနတ်ဆိုးတစ်ကောင်သည် ရှုံးနိမ့်သွားချိန်တွင် "နတ်ဆိုးကိုယ်ပွားနည်းစနစ်" ကို အသုံးပြု၍ ကိုယ်ပွားပေါင်း တစ်သိန်းခွဲထုတ်ကာ မြို့တစ်မြို့လုံးကို လွှမ်းခြုံခဲ့သည်။ ထိုနတ်ဆိုးဓာတ် ကူးစက်ခံရသူများသည် ကျင့်ကြံမှုအဆင့် မည်မျှပင်ရှိစေကာမူ စိတ်မိစ္ဆာများ၏ နှိပ်စက်မှုကို ခံရကာ အသိစိတ်လွတ်သွားကြပြီး လူမြင်လျှင် လိုက်ကိုက်ကြတော့သည်။ အကိုက်ခံရသူများသည်လည်း ထပ်ဆင့်ကူးစက်သူများ ဖြစ်လာကြရာ ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများပင် ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်ခဲ့ပေ။

အကယ်၍ ထိုသူများကို ချက်ချင်း မသတ်ပစ်ပါက ကျိုကျိုးတစ်ခုလုံးသို့ ကူးစက်သွားမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤကိစ္စတွင် ပါဝင်သော ကံကြမ္မာအကျိုးဆကမှာ ကြီးမားလွန်းလှသလို၊ အပြင်သို့ သတင်းပေါက်ကြားပါက နာမည်ပျက်နိုင်သဖြင့် လူသားဧကရာဇ်လောင်း အချို့မှာ လက်ရှောင်နေခဲ့ကြသည်။ ကျန်းလီတစ်ဦးတည်းသာ တွေဝေခြင်းမရှိဘဲ ကူးစက်ခံရသူများကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ကူးစက်ခံထားရသော ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်း အဆင့် ကျင့်ကြံသူကိုပါ သတ်ဖြတ်ကာ ကူးစက်မှုကို တားဆီးနိုင်ခဲ့သည်။

ထိုစဉ်က ကျန်းလီက "ဒီရောဂါကို ကုသဖို့ နည်းလမ်း ရှာမတွေ့သေးဘူး၊ ဒီအတိုင်း သတင်းလွှင့်လိုက်ရင် လူတွေ ပိုကြောက်သွားလိမ့်မယ်။ ငါနဲ့ နတ်ဆိုး တိုက်ခိုက်ရင်း အပြစ်မဲ့သူတွေ မတော်တဆ သေဆုံးသွားရတယ်လို့ပဲ ပြောလိုက်ပါ" ဟု ဆိုခဲ့သည်။

ထိုအချိန်မှစ၍ ဘယ်သူမှ ကျန်းလီ၏ရှေ့မှောက်တွင် မိမိကိုယ်ကိုယ် လူသားဧကရာဇ်လောင်းလျာဟု မခေါ်ဝံ့ကြတော့ပေ။

ကျန်းလီသည် လည်ပင်းညှစ်ထားသော ထိုသူကို လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် ဝပ်စင်းနေသော ကျန်းမျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည် -

"ကျန်းမျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်... မင်း လူတွေကို လှုံ့ဆော်နေတာ ငါသိတယ်။ ငါက လူထုရဲ့ ဆန္ဒကို အလေးထားတယ်ဆိုတာကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး လူတွေရဲ့ အတွေးနဲ့ ငါ့ကို အကျပ်ကိုင်ပြီး ကျန်းမိသားစုကို နန်းဆောင်ထဲ ထည့်ခိုင်းချင်တာ မဟုတ်လား"

"လူသားဧကရာဇ်နန်းဆောင်က အဆင့်အတန်း မြင့်မားပြီး အထူးအခွင့်အရေးတွေ အများကြီးရှိတယ်။ ကျန်းယီရှင်းရဲ့ မိစ္ဆာကျင့်စဉ်အမှုကလည်း နန်းဆောင်ရဲ့ စီရင်ပိုင်ခွင့်အောက်ကို ရောက်သွားမယ်။ မင်းက ကျန်းယီရှင်းရဲ့ အပြစ်ကင်းစင်မှုနဲ့ နောင်တရနေပုံတွေကို အကြိမ်ကြိမ် ပြောနေတာဟာ ငါ့ကို လက်လျှော့ပြီး ကျန်းမိသားစုကို လွှတ်ပေးစေချင်လို့ပဲ"

"ဒါပေမဲ့ မင်း တကယ်ပဲ ထင်နေတာလား... ငါက လူတွေရဲ့အတွေးကို ဂရုစိုက်လိမ့်မယ်လို့လေ"

ကျန်းလီသည် မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်၏ တုန့်ပြန်မှုနှင့် လူအများ၏ အတွေးကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ဧကရာဇ်ကျီကျစ်ကို လှည့်ပြောလိုက်သည် - "ညီအစ်ကိုကျီကျစ်... ကျန်းယီရှင်းရဲ့ မိစ္ဆာကျင့်စဉ်အမှုကို ဥပဒေအတိုင်းပဲ စစ်ဆေးစီရင်လိုက်ပါ။ ငါ့မျက်နှာကို ထောက်ထားစရာ မလိုဘူး"

"နှမြောစရာပဲ၊ မင်းက ကျန်းမိသားစုကို လွှတ်ပေးဖို့ ငါ့ကို တောင်းပန်လာရင် အဲ့ဒီအကြောင်းပြချက်နဲ့ မင်းကို တစ်ပွဲလောက် စိန်ခေါ်မလို့ စဉ်းစားထားတာ။"

သူတို့နှစ်ဦးသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်ကာ ဟားဟားတိုက် ရယ်မောလိုက်ကြသည်။

ဘေးနားရှိ ယွမ်ဝူရှင်းသည် တစ်စုံတစ်ခုကို နားလည်သွားသကဲ့သို့ သူ၏ ကြောက်ရွံ့မှုများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ တိတ်ဆိတ်စွာပင် ရွှေအမြုတေကို ဖောက်ခွဲ၍ ဝိညာဉ်သန္ဓေအဆင့်သို့ တက်လှမ်းသွားလေသည်။ သူ၏ ဝိညာဉ်သန္ဓေပုံရိပ်မှာ အလွန်ပင် ကြည်လင်ပြတ်သားလှသဖြင့် အဆင့်အမြင့်ဆုံးဟု ဆိုနိုင်သည်။

...

ဧကရာဇ်နှစ်ပါး၏ ကြီးကြပ်မှုဖြင့် အမှုမှာ အလွန်လျှင်မြန်စွာ ပြီးမြောက်သွားသည်။ ဧကရာဇ်ကျီကျစ်သည် ပုံရိပ်ဖမ်းကျောက် နှင့် အတိတ်ပြန်လှန်ကြည့်ခြင်းစွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ ပတ်သက်ဆက်နွယ်သူ အားလုံးကို ဖမ်းဆီးစေခဲ့သည်။

ကျန်းမိသားစုထဲမှ မသိနားမလည်သူ အနည်းငယ်မှလွဲ၍ ကျန်သူအားလုံးကို ထောင်သွင်းအကျဉ်းချကာ ဆောင်းဦးပေါက်တွင် ကွပ်မျက်ရန် အမိန့်ချမှတ်လိုက်သည်။

ချင်းမြို့တွင် မြို့တော်ဝန် လုပ်ခဲ့ဖူးသူများထဲမှ ကျန်းမိသားစု၏ကိစ္စကို မသိရှိခဲ့သူ နှစ်ဦးမှလွဲ၍ ကျန်မြို့တော်ဝန်ဟောင်း အားလုံးကိုလည်း ထောင်သွင်းအကျဉ်းချကာ ကွပ်မျက်ရန် အမိန့်ချခဲ့သည်။

ကျန်းယီရှင်းကိုမူ ကောင်းကင်အကျဉ်းထောင်တွင် ထားရှိပြီး ဝိညာဉ်ပါ ဖျက်ဆီးပစ်မည့် ပြစ်ဒဏ် ချမှတ်လိုက်သည်။

မင်းသားနှစ်ပါးမှာမူ ပြစ်မှုကို ဖုံးကွယ်ပေးခဲ့သလို၊ သူတို့၏ အဆင့်အတန်း မြင့်မားမှုကြောင့် ပြစ်ဒဏ် ပိုမိုကြီးလေးကာ နှစ်ပေါင်းတစ်ရာ အကျဉ်းချခံရပြီး ပြစ်ဒဏ်လျှော့ပေါ့ခွင့် သို့မဟုတ် အာမခံဖြင့် လွတ်မြောက်ခွင့် လုံးဝမရှိစေရန် အမိန့်ချခဲ့သည်။ ဧကရာဇ်ကျီကျစ်သည် ဤအခွင့်အရေးကို သုံး၍ အကျင့်ပျက်ခြစားမှုများကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် နှိမ်နင်းခဲ့သဖြင့် မဟာကျိုးအစိုးရအဖွဲ့အတွင်း အကြီးအကျယ် လှုပ်ခတ်သွားခဲ့သည်။

ကောင်းကင်အကျဉ်းထောင်သည် မှောင်မိုက်စိုစွတ်လှသည်။ အုတ်မြစ်များထဲတွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအား ဖြတ်တောက်ခြင်း အစီအရင်ကို ထည့်သွင်းထားသဖြင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ အလွန်နည်းပါးလှသည်။ ကျင့်ကြံသူများ ကျင့်စဉ်တက်လှမ်းခြင်းမှ တားဆီးထားရာ၊ ဤနေရာတွင် တစ်သက်လုံး နေရပါက ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ခန္ဓာကိုယ်ထဲ သွင်းယူရန်ပင် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

ဤနေရာတွင် လူနှစ်မျိုးသာ ရှိသည်။ ပထမတစ်မျိုးမှာ ကျင့်ကြံမှု မြင့်မားသူများဖြစ်ပြီး၊ သူတို့ကို ငွေအပ်များဖြင့် အကြောများနှင့် ဝိညာဉ်လမ်းကြောင်းများကို ပိတ်ဆို့ကာ ကျင့်ကြံ၍ မရအောင် လုပ်ထားသည်။ ဒုတိယတစ်မျိုးမှာ ကျင့်ကြံမှု မမြင့်သော်လည်း အလွန်ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သူများ ဖြစ်ပြီး၊ အခြားနေရာတွင် ထားပါက ပြဿနာရှာနိုင်သူများ ဖြစ်သည်။

ဤနှစ်အုပ်စုမှာ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အလျှော့မပေးကြပေ။ ကျင့်ကြံမှု မြင့်သူများက ကျန်လူများကို "ပိုးကောင်များ" ဟု အထင်သေးကြပြီး၊ ရက်စက်သူများကမူ "မင်းတို့ ဘယ်လောက်ပဲ ကျင့်ကြံမှု မြင့်ခဲ့မြင့်ခဲ့၊ ဒီမှာတော့ ငါတို့လို သာမန်လူပဲ" ဟု ဆိုကာ ပြန်လည် ဆဲဆိုတတ်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် အကျဉ်းထောင်ထဲတွင် ဆဲဆိုသံများမှာ မပြတ်ရှိနေတတ်သည်။

သို့သော် ယနေ့တွင်မူ ထူးခြားနေသည်။ နှစ်ဖက်စလုံး ဆဲဆိုခြင်းမပြုဘဲ ငြိမ်သက်စွာ ထိုင်နေကြပြီး ပြဿနာမရှာရဲကြပေ။

"လူသားဧကရာဇ်ကျန်းကတော့ တကယ်ကို အာဏာရှိတာပဲ၊ ဒီမှာ စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ ထိုင်နေတာတောင် ဒီအကျဉ်းသားတွေကို ငြိမ်သွားအောင် လုပ်နိုင်တယ်" ကျန်းယီရှင်းက ကျန်းလီကို ပြုံးပြရင်း ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ အိုမင်းသော ခန္ဓာကိုယ်ကြောင့် ခဏခဏ ချောင်းဆိုးနေရသည်။

မသိသူများအဖို့ သူတို့နှစ်ဦးမှာ မြေးနှင့်အဘိုးကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ တစ်နှစ်သာ ကွာခြားသော တစ်ဝမ်းကွဲ ညီအစ်ကိုများ ဖြစ်ကြသည်။

"မင်း ကံကောင်းလို့သာ ဒီနေရာက မဟာကျိုးဖြစ်နေတာ၊ တခြားနိုင်ငံမှာသာဆိုရင် ငါ မင်းကို ကျန်းအိမ်မှာတင် သတ်ပစ်လိုက်ပြီ။ ဥပဒေတွေ ဘာတွေ ဂရုစိုက်နေမှာ မဟုတ်ဘူး" ကျန်းလီက ဒေါသသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းယီရှင်းက လှောင်ပြုံးပြသည် - "မဟာယာနအဆင့်ကတော့ တကယ်ကို ထူးခြားတာပဲ။ ငါလို ပါရမီညံ့တဲ့လူ၊ ကောင်းကင်ဝိညာဉ်အမြစ်လည်း မရှိ၊ ထူးခြားတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်လည်း မရှိတဲ့သူကတော့ နည်းလမ်းအသစ်တွေ မသုံးရင် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်မှာတင် သေသွားမှာပဲ"

"ဒီမှာ လာပြီး မသိချင်ယောင်မဆောင်နဲ့။ ငါစပြီး ကျင့်ကြံတုန်းက ငါ့ရဲ့ ပါရမီတွေက ဖုံးကွယ်နေလို့ ငါ့ကို ဓာတ်ငါးပါး အညံ့စားခန္ဓာ လို့ပဲ အားလုံးက သတ်မှတ်ခဲ့ကြတာ။ မဟုတ်ရင် မင်း ငါ့ကို အနိုင်ကျင့်နိုင်ပါ့မလား။ ငါ မဟာယာနအဆင့် ရောက်လာဖို့ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရတဲ့ သေရေးရှင်ရေး အခြေအနေတွေက ငါကိုယ်တိုင်တောင် မရေတွက်နိုင်ဘူး။ ငါတောင် အားနည်းသူတွေကို မနှိပ်စက်ခဲ့ဘူး၊ မင်းကတော့ ပြောင်းပြန်လုပ်ပြီး ကလေးငယ်တွေကို သတ်ဖြတ်ခဲ့တယ်၊ မင်းမှာ လူစိတ် လုံးဝမရှိတော့ဘူး။"

ကျန်းယီရှင်းက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ဘာမှထပ်မပြောတော့ပေ။ စောစောက သူပြောခဲ့သည်မှာလည်း ဒေါသအလျောက် ပြောမိခြင်းသာဖြစ်သည်။

"ငါ့မှာ မေးခွန်းတစ်ခုပဲ ရှိတယ်။ မင်း အိမ်ပြန်မလာတာ နှစ်ပေါင်းငါးရာ ရှိပြီ၊ ဘာလို့ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းကမှ ရုတ်တရက် အိမ်ပြန်လာကြည့်ချင်ရတာလဲ။ မင်းသာ ပြန်မလာရင် ငါ့ကို ဘယ်သူမှ ရှာတွေ့မှာ မဟုတ်ဘူး။"

ကျန်းယီရှင်းက ပြောရင်း နာကြည်းသော အမူအရာ ပေါ်လာသည်။ ကျန်းလီသာ ပြန်မလာခဲ့လျှင် သူသည် ချင်းမြို့တစ်ခုလုံးကို ကွယ်ရာကနေ ထိန်းချုပ်ပြီး၊ လူသားဧကရာဇ်ရဲ့ အရှိန်အဝါကို သုံးကာ နတ်ဘုရားပြောင်းလဲခြင်းအဆင့်အထိ တက်လှမ်းပြီး အသက်တစ်ထောင်အထိ နေသွားနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

မင်းက လူသားဧကရာဇ် လုပ်၊ ငါက ချင်းမြို့ရဲ့ဘုရင် လုပ်၊ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် အေးအေးဆေးဆေး နေသွားရင် မကောင်းဘူးလား၊ ဘာလို့ ပြန်လာရတာလဲ။

"စိတ်ထဲမှာ တစ်ခုခုခံစားရလို့ ပြန်လာကြည့်တာပါ၊ အကြောင်းပြချက်တော့ သေချာမရှိဘူး" ကျန်းလီသည် ကျန်းယီရှင်းကို စနစ်အကြောင်း ရှင်းပြရန် စဉ်းစားခဲ့သော်လည်း ထိုအရာကို ရှင်းပြရန် ခက်ခဲလှသဖြင့် ဝိညာဉ်အာရုံကြောင့်ဟုသာ ပြောလိုက်သည်။

"လောကမှာ ဖြစ်ပျက်သမျှဟာ ပုံမှန်အတိုင်းပဲ ဖြစ်နေတာ၊ ငါ့ရဲ့ အပြုအမူတွေကို ကောင်းကင်ကြီးကတောင် မကြည့်ရက်တော့လို့ မင်းကို လွှတ်ပြီး ငါ့ကို အပြစ်ပေးခိုင်းတာ ထင်ပါရဲ့" ကျန်းယီရှင်းက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

ကျန်းယီရှင်းသည် ဤအဖြေကို ကြိုတင် ခန့်မှန်းထားသော်လည်း၊ ကျန်းလီက ကိုယ်တိုင် မပြောမချင်း သူ စိတ်မအေးနိုင်ခဲ့ပေ။ ယခု အဖြေကို သိလိုက်ရသဖြင့် သူ့ရင်ထဲက အလုံးကြီး ကျသွားကာ သေဘို့ရန် အသင့်ပြင်လိုက်သလိုမျိုး စိတ်ကြည်လင်သွားသည်။

"ငါ့မေးခွန်း ပြီးပြီ၊ အခု မင်းမေးလှည့်"

"ငါ့မှာ မေးခွန်းရှိတာကို မင်းသိတယ်လား" ကျန်းလီ အနည်းငယ် အံ့သြသွားသည်။

"အကြောင်းမရှိရင် ဒီနေရာကို မင်းလာမှာ မဟုတ်ဘူးလေ။ ငါ့ကို လာနှုတ်ဆက်တာ သက်သက်ဆိုရင်တော့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်လို့ပဲ ပြောရမှာပေါ့"

ကျန်းလီကလည်း အားနာမနေဘဲ တိုက်ရိုက် မေးလိုက်သည် - "ကလေးငယ်တွေကို သွေးနဲ့ ပူဇော်တဲ့ နည်းလမ်းကို မင်း ဘယ်က ရခဲ့တာလဲ။ ပြီးတော့ ယုံကြည်မှုစွမ်းအားက ကလေးငယ်တွေရဲ့ နာကြည်းမှုကို ဖျက်ဆီးပေးနိုင်တယ်ဆိုတာကိုကော ဘယ်သူ့ဆီက သိခဲ့တာလဲ"

ကျန်းယီရှင်းသည် စိုစွတ်နေသော အကျဉ်းထောင် အမိုးကို မော့ကြည့်ကာ စကားလုံးများကို စီစဉ်နေသကဲ့သို့ ခနတိတ်ဆိတ်သွားသည်။

"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း ၃၈၀ လောက်က ဖြစ်မယ်။ ဝတ်ရုံနက်ခြုံထားတဲ့ လူတစ်ယောက် ငါ့ရှေ့ကို ရောက်လာပြီး လက်ညှိုးတစ်ချက် ထိုးရုံနဲ့ ငါ့ကို အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ကနေ ရွှေအမြုတေအဆင့်ကို မြှင့်ပေးခဲ့တယ်။ အဲ့ဒီအချိန်မှာ ငါ့ရဲ့ သက်တမ်းက ကုန်ခါနီးနေပြီ၊ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အလယ်အဆင့်မှာတင် တစ်နေပြီး သေဖို့ပဲ စောင့်နေရတာ။ အဲ့ဒီလူက ငါ့ကို အသက် နောက်ထပ် နှစ်တစ်ရာ ပိုနေရအောင် လုပ်ပေးခဲ့လို့ ငါက သူ့ကို အရမ်းကျေးဇူးတင်ခဲ့တယ်"

"အဲ့ဒီနောက် သူက ငါ့ကို ကလေးငယ်တွေကို သွေးနဲ့ ပူဇော်တဲ့ နည်းလမ်းကို ပြောပြခဲ့တယ်။ သေဘေးက လွတ်လာတဲ့လူတစ်ယောက်အနေနဲ့ ငါက အသက်ရှင်ချင်စိတ် အရမ်းပြင်းပြနေတော့ အဲ့ဒီနည်းလမ်းကို သုံးချင်ခဲ့ပေမဲ့၊ ကလေးတွေရဲ့နာကြည်းမှုက ငါ မိစ္ဆာကျင့်စဉ် ကျင့်နေတာကို ဖော်ပြသွားမှာကို စိုးရိမ်ခဲ့တယ်"

"အဲ့ဒီဝတ်ရုံနက်နဲ့လူက ငါ့ရဲ့ စိုးရိမ်မှုကို သိသွားပြီး ယုံကြည်မှုစွမ်းအားက နာကြည်းမှုကို ဖျက်ဆီးပေးနိုင်တယ်လို့ ပြောပြပြီး ပျောက်ကွယ်သွားတယ်။ အဲ့ဒီနောက်ပိုင်း သူ့ကို ငါ တစ်ခါမှ မမြင်ရတော့ဘူး"

ကျန်းလီ စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည် - အကယ်၍ ငါသာ ယုံကြည်မှုစွမ်းအားကို အခြေခံပြီး ကျင့်ကြံခဲ့ရင် ကျန်းယီရှင်းရဲ့ကိစ္စ ပေါ်ပေါက်လာတဲ့အခါ ငါ့အတွက် ထိခိုက်မှုက ကြီးမားလိမ့်မယ်။ ဒါက ငါ့ကို ပစ်မှတ်ထားတဲ့ ပူးပေါင်းကြံစည်မှုလား၊ ဒါမှမဟုတ် မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ကို ပြန့်ပွားအောင် လုပ်နေတာ သက်သက်လား။ ဒါပေမဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း ၃၈၀ တုန်းက ငါဟာ လူသားဧကရာဇ်လောင်းတစ်ဦးပဲ ရှိသေးတာ။ ဒါဆိုရင် အဲ့ဒီဝတ်ရုံနက်နဲ့လူက လူသားဧကရာဇ်လောင်း အားလုံးကို ဒီလိုမျိုး ထောင်ချောက်တွေ ဆင်ခဲ့တာလား။

ကျန်းလီ စဉ်းစားရင်း ပျောက်ကွယ်သွားကာ မည်သည့်နေရာသို့ ရောက်သွားသည် မသိရပေ။

ကျန်းယီရှင်းသည် သံတိုင်ပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက်က ကောင်းကင်ပြာနှင့် ပျံသန်းနေသော ငှက်ကလေးများကို ကြည့်ကာ မျက်နှာကို လက်နှင့်အုပ်၍ ငိုကြွေးနေမိသည်။

အရာအားလုံးကို နားလည်သွားပြီဆိုသော်လည်း သေရမှာကိုတော့ ကြောက်နေမိဆဲပါပဲ...