လူသားဧကရာဇ်ကျန်း... လာတိုက်စမ်း။

ဟုန်ချန်းနတ်သမီးသည် ဟုန်ချန်းသန့်စင်မြေတွင် အနားယူအခြေချပြီးနောက် လူအများနှင့် တွေ့ဆုံခြင်း မရှိတော့ပေ။ သို့သော် သူမ၏ရုပ်ရည်ကို ပန်းချီဆရာများက မှတ်တမ်းတင်ထားခဲ့ကြရာ၊ သူမ၏ ပုံတူပန်းချီများမှာလည်း လူအများအပြား လုယူချင်စရာဖြစ်ခဲ့ရသည်။

နောက်ဆုံးတွင် အမြော်အမြင်ရှိသူများ၏ အကြံပြုချက်အရ ဟုန်ချန်းနတ်သမီး၏ ပုံတူပန်းချီအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့ကြသည်။ ယခုအချိန်တွင် ဟုန်ချန်းသန့်စင်မြေ၏ ဘဏ္ဍာတိုက်ထဲ၌သာ သူမ၏ ပုံတူပန်းချီ ကျန်ရှိတော့ပေလိမ့်မည်။

ကျန်းလီသည် ဟုန်ချန်းနတ်သမီး၏ အလှတရားကို အံ့သြမိသော်လည်း အသိစိတ်လွတ်သည်အထိ ဖြစ်မသွားပေ။ ၎င်းမှာ သူ၏ကျင့်ကြံမှု မြင့်မားခြင်းကြောင့်ဟု ဆိုနိုင်သော်လည်း၊ တကယ့် အကြောင်းရင်းအမှန်ကိုမူ သူကိုယ်တိုင်လည်း သေချာစွာ မသိသေးပေ။

"ငါကျန်းလီက အပြင်လူတစ်ယောက်ပဲမို့၊ မင်းတို့ဂိုဏ်းရဲ့ တည်ထောင်သူဘိုးဘေးရဲ့ ရုပ်အလောင်းကို သွားကြည့်ဖို့ မသင့်တော်ပါဘူး။ ဒါကြောင့် မင်းတို့နှစ်ယောက်ပဲ ဂူဗိမာန်ထဲကို သွားပြီး ဘိုးဘေးရဲ့ နတ်ဘုရားခန္ဓာရှိသေးရဲ့လားဆိုတာ သွားစစ်ဆေးကြည့်ပါဦး"

"လူသားဧကရာဇ်ကျန်း... ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ။ ရှင်က ကျွန်မတို့ရဲ့ နတ်ဘုရားသစ်ပင်ကို ကယ်တင်ပေးခဲ့ကတည်းက ဟုန်ချန်းသန့်စင်မြေရဲ့ ကျေးဇူးရှင် ဖြစ်နေပါပြီ။ ကျေးဇူးရှင်ကို အပြင်လူလို့ ဘယ်သူက ပြောရဲမှာလဲ"

ကျန်းလီသည် သူတော်စင်ကျန့်ရှင်း၏စကားကို မလွန်ဆန်နိုင်ဘဲ တည်ထောင်သူဘိုးဘေး၏ နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ် ထားရှိရာနေရာသို့ လိုက်ပါသွားခဲ့သည်။

ဟုန်ချန်းနတ်သမီး၏ဂူဗိမာန်မှာ အလွန်ပင် ရိုးရှင်းလှသည်။ မည်သည့် အလှဆင်မှုမျှ မရှိဘဲ၊ ဟာလာဟင်းလင်းဖြစ်နေသော အခန်းအလယ်တွင် လူတစ်ရပ်စာခန့်ရှိသော သလင်းကျောက်တစ်ခုသာ ရှိသည်။

သို့သော် ထိုသလင်းကျောက်ထဲတွင် ဘာမှမရှိဘဲ ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေကာ နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်မှာ ပျောက်ကွယ်နေ၏။

"သူ့ရဲ့ နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်ကို သူများ လုယူသွားမှာစိုးလို့၊ ဘိုးဘေးက သလင်းကျောက်ရဲ့ အပြင်ဘက်မှာ အစီအရင်စည်းတံဆိပ်တွေ ထားခဲ့တယ်။ အဲ့ဒါကို သူမကိုယ်တိုင်ပဲ ဖြည်နိုင်တာ။ ဒါကြောင့် ဘိုးဘေး ပြန်ရှင်လာပြီးတော့ သူ့ဘာသာသူ ထွက်သွားတာ သေချာသလောက်ပဲ။" သူတော်စင်ကျန့်ရှင်းက ချက်ချင်းပင် ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်သည်။ "အခု သိချင်တာက ဘိုးဘေးရဲ့ အခြေအနေပဲ။ သူမက မှတ်ဉာဏ်တွေ အကုန်ပြန်ရနေတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ဗီဇစိတ်အတိုင်းပဲ လှုပ်ရှားနေတာလား ဆိုတာပါပဲ"

"တကယ်ပဲ... ရွှေနန်းဆောင်ထဲက လူက မင်းတို့ရဲ့ တည်ထောင်သူဘိုးဘေး ဖြစ်နေတာပဲ။" ကျန်းလီသည် ခန့်မှန်းထားသော်လည်း သေပြီးသူ ပြန်ရှင်လာသည်ကို မျက်မြင်တွေ့ရသောအခါ အနည်းငယ် အံ့သြမိသွားသည်။

"ကျန့်ရှင်း... မင်း လူသားဧကရာဇ်ကျန်းနဲ့အတူ မုန့်ကျန်းအင်ပါယာဆီကို အမြန်သွားပြီး အခြေအနေကို ကြည့်လိုက်ဦး။" တာအိုဆရာရှင်းယွီက ချက်ချင်း အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ သူတော်စင်ကျန့်ရှင်း၏ စိတ်ထဲတွင်ရှိနေသော အရာမှန်း သူမ သိသော်လည်း၊ ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ယောက်အနေဖြင့် သူမကိုယ်တိုင် အမိန့်ပေးမှသာ သိက္ခာရှိမည် မဟုတ်လား။

.....

မုန့်ကျန်းအင်ပါယာမှာ ဟုန်ချန်းသန့်စင်မြေနှင့် အလွန်နီးကပ်လှသည်။ ထို့ကြောင့်လည်း ဟုန်ချန်းနတ်သမီး တောင်အောက်ဆင်းလာသောအခါ တောလိုက်ထွက်နေသော မုန့်ကျန်းဧကရာဇ်နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

မကြာမီမှာပင် ထိုသူနှစ်ဦးသည် ရွှေနန်းဆောင်ထဲတွင် အိပ်ပျော်နေသော အနီရောင်ဝတ် အမျိုးသမီးကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"တကယ်ပဲ... ဟုန်ချန်းဘိုးဘေးပဲ။"

သူမကို မြင်လိုက်ရုံနှင့် သူတော်စင်ကျန့်ရှင်းသည် ထိုအမျိုးသမီးနှင့် သွေးသားတော်စပ်သကဲ့သို့ နီးကပ်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ အမျိုးသမီးဖြစ်နေသည့်တိုင်အောင် ဟုန်ချန်းနတ်သမီး၏ ဆွဲဆောင်မှုကို မခုခံနိုင်ပေ။

ဟုန်ချန်းသန့်စင်မြေတွင် မိန်းမလှလေးများစွာ ရှိရခြင်းမှာ အကြောင်းရင်း (၂) ချက် ရှိသည်။

ပထမအချက်မှာ ဂိုဏ်းမှ လူကြီးများ တောင်အောက်သို့ လှည့်လည်သွားလာရင်း သဘောကျသော အမျိုးသမီးငယ်များကို တပည့်အဖြစ်ခေါ်ယူခြင်းဖြစ်သည်။

ဒုတိယအချက်မှာ ဟုန်ချန်းသန့်စင်မြေတွင် နတ်မက်မွန်ပင်ပင်တစ်ပင် ရှိသည်။ ထိုမက်မွန်သီးကို စားသုံးပါက အမျိုးသမီးများသည် ကိုယ်ဝန်ရရှိနိုင်ပြီး၊ မွေးဖွားလာသော ကလေးငယ်မှာလည်း ဟုန်ချန်းသန့်စင်မြေ၏တပည့် ဖြစ်လာခြင်းဖြစ်သည်။

ဟုန်ချန်းနတ်သမီးကိုယ်တိုင်လည်း ထိုမက်မွန်သီးကို စားသုံးဖူးသည်။

သူတော်စင်ကျန့်ရှင်းမှာမူ ဒုတိယနည်းလမ်းဖြင့် မွေးဖွားလာသူဖြစ်သည်။

"ဘိုးဘေးရဲ့အလှတရားက ငါတို့လို သာမန်လူတွေနဲ့ နှိုင်းယှဉ်လို့တောင် မရပါလား"

သူတော်စင်ကျန့်ရှင်းသည် မိမိကိုယ်မိမိ လှပသည်ဟု ယုံကြည်ထားသော်လည်း၊ ခေတ်အဆက်ဆက်တွင် တစ်ဦးတည်းသာရှိသော ဟုန်ချန်းနတ်သမီးနှင့် ယှဉ်ပြိုင်ရန်မူ မတွေးဝံ့ပေ။

အလွန်ဆုံးရှိမှ သူမသည် "နှစ်ပေါင်း ၅၀၀၀ တွင် တစ်ဦးတည်းသာရှိသော အလှလေး" အဆင့်သာ ရှိပေလိမ့်မည်။

"ဒါပေမဲ့ ဘိုးဘေးက ဘာလို့ အမြဲအိပ်နေတာလဲ၊ ဘယ်တော့မှ နိုးလာမှာလဲ"

"မုန့်ကျန်းဧကရာဇ်က အဖြေကို သိကောင်းသိနိုင်ပါတယ်"

...

"အခြေအနေက ဒါပဲ။ ဒီအမျိုးသမီးက ဟုန်ချန်းသန့်စင်မြေရဲ့ တည်ထောင်သူဘိုးဘေးပဲ။ ဒါပေမဲ့ သေပြီး ပြန်ရှင်လာတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ဝိညာဉ်သစ် ဝင်စားတာလား ဆိုတာတော့ မသိသေးဘူး။ အခု သူက အမြဲ အိပ်နေတာဆိုတော့၊ သေခြင်းကနေ ရှင်ခြင်းကို ကူးပြောင်းတဲ့ဒဏ်ကို မခံနိုင်သေးလို့ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ ဒါနဲ့... သူ့ကို ဘယ်လိုနှိုးရမလဲဆိုတာ မင်း သိလား"

ကျိုကျိုးတိုက်ကြီးတွင် သေပြီးသူ ပြန်ရှင်လာသည့် သာဓက မရှိသော်လည်း၊ နတ်ဘုရားများ ချန်ထားခဲ့သော မှတ်တမ်းများအရ ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုး ရှိတတ်သည်။ ပြန်ရှင်လာနိုင်သည့် နည်းလမ်း (၂) မျိုး ရှိရာ၊ တစ်မျိုးမှာ ဝိညာဉ်သည် ငရဲပြည်မှ ထွက်ပြေးကာ လူ့လောကသို့ ပြန်လာခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ အခြားတစ်မျိုးမှာ မူလဝိညာဉ် ပျောက်ကွယ်သွားသော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် အသိစိတ်သစ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် ဒုတိယနည်းလမ်းမှာ အစစ်အမှန် ပြန်ရှင်လာခြင်း မဟုတ်ဘဲ သက်ရှိသစ်တစ်ခု ဖြစ်လာခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

မုန့်ကျန်းဧကရာဇ်အပါအဝင် ထိုသူသုံးဦးမှာ ဤအကြောင်းအရာများကို နားလည်ရန် အချိန်အတန်ကြာ ယူလိုက်ရသည်။

"လူသားဧကရာဇ်ကျန်းက တကယ် နောက်တတ်တာပဲ။ ငါ သူ့ကို ဒီရွှေနန်းဆောင်ကို ခေါ်လာကတည်းက သူ့ကို ထိတွေ့ဖို့တောင် စော်ကားရာရောက်တယ်လို့ ခံစားနေရတာ၊ ဘယ်လိုလုပ် နှိုးရဲမှာလဲ။ နတ်သမီးလေးက တစ်ခါတလေကျရင် လပေါင်းများစွာ အိပ်နေတတ်သလို၊ တစ်ခါတလေကျရင်လည်း ရက်နည်းနည်းပဲ အိပ်တတ်တယ်။ ဘယ်လိုပုံစံမျိုးနဲ့ နိုးလာမလဲဆိုတာ ငါလည်း မသိဘူး"

ကျန်းလီ ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။ မုန့်ကျန်းဧကရာဇ်၏အဖြေမှာ သူ ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် သူက မုန့်ကျန်းဧကရာဇ်ကို ပြောလိုက်သည် - "ဟုန်ချန်းနတ်သမီးရဲ့ အရေးပါမှုက အရမ်းကြီးမားတယ်။ မင်းဆီမှာထားရင် ဒုက္ခပဲ ရောက်လိမ့်မယ်။ ပြီးတော့ သူမက ဟုန်ချန်းသန့်စင်မြေရဲ့ ဘိုးဘေးလည်း ဖြစ်နေတာဆိုတော့၊ ငါနဲ့ သူတော်စင်ကျန့်ရှင်းတို့ တိုင်ပင်ပြီးပြီ။ သူမကို ဟုန်ချန်းသန့်စင်မြေဆီ ပြန်ပို့ပေးတာက အသင့်တော်ဆုံးပဲ။ မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ"

မုန့်ကျန်းဧကရာဇ်က ချက်ချင်းပင် ကန့်ကွက်လိုက်သည် - "မဖြစ်ဘူးလေ။ ဟုန်ချန်းနတ်သမီးက ငါ့ဆီမှာ အိပ်နေတာ သုံးနှစ်တောင် ရှိပြီ၊ ဒီနေရာကို သူ ကျင့်သားရနေပြီ။ မင်းတို့ သူ့ကို ခေါ်မသွားရဘူး။"

ဟုန်ချန်းနတ်သမီး၏ အဆင့်အတန်းနှင့် နောက်ခံမှာ အလွန်ကြီးမားမှန်း သိသော်လည်း၊ ဤကဲ့သို့သော အလှလေးကို တစ်ပါးသူလက်ထဲ ထည့်ပေးလိုက်ရန် သူ မလိုလားပေ။

ဤတစ်ခါ ထွက်သွားလျှင် သူမကို နောက်ထပ် တွေ့ခွင့်ရတော့မည် မဟုတ်မှန်း သူ သိနေသည်။

"မင်းတို့ရဲ့စည်းမျဉ်းကို ငါ သိပါတယ်။ တစ်ခုခုဆိုရင် လက်သီးက အဓိကပဲ မဟုတ်လား။ အားကြီးသူက အနိုင်ရပြီး အားနည်းသူက မြေကြီးစားရတာပဲ။ ကဲ... လာလေ၊ ငါနဲ့ မုန့်ကျန်းဧကရာဇ် တစ်ပွဲလောက် ပြိုင်ကြတာပေါ့" ကျန်းလီသည် ထိုဧကရာဇ်နှစ်ပါးမှာ အသိတရားရှိလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားပေ။ တိုက်ခိုက်ခြင်းမှာ အရိုးရှင်းဆုံး နည်းလမ်းပင် မဟုတ်လား။

"ဒါဆိုရင်တော့ ခွင့်လွှတ်ပါဦး။" မုန့်ကျန်းဧကရာဇ်က ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် အသံကျယ်ကျယ် ပြောလိုက်သည်။

"ငါပါ ပါမယ်။" ဝေ့ဧကရာဇ်ကလည်း ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတက်ကာ မုန့်ကျန်းဧကရာဇ်နှင့် ဘေးချင်းယှဉ် ရပ်လိုက်သည်။ သူလည်း ကျန်းလီကို ဟုန်ချန်းနတ်သမီးအား ပေးမသွားချင်ပေ။

ဟုန်ချန်းသန့်စင်မြေရဲ့ တည်ထောင်သူဘိုးဘေးဆိုရင်ကော ဘာဖြစ်လဲ၊ ဂိုဏ်းကြီး (၆) ဂိုဏ်းထဲက တစ်ခုပဲလေ။ သူတို့ရဲ့ ရှေးဟောင်း အင်ပါယာနှစ်ခုစလုံးမှာလည်း နတ်ဘုရားတွေ ပေါ်ထွက်ခဲ့ဖူးတာပဲ၊ သူတို့ရဲ့ အခြေခံက ဟုန်ချန်းသန့်စင်မြေထက် မနိမ့်ပါဘူး။ သူတို့ ဧကရာဇ်နှစ်ပါးက ဟုန်ချန်းနတ်သမီးနဲ့ မထိုက်တန်ဘူးလား?

သူတို့ မကျေနပ်ဘူး။

လူသားဧကရာဇ်ဆိုရင်ကော ဘာဖြစ်လဲ၊ အားလုံးက ဧကရာဇ်တွေချည်းပဲ။ မင်းက ငါတို့ထက် အဆင့်မြင့်လို့ ခေါ်သွားချင်တိုင်း ခေါ်သွားလို့ ရမလား?

လူသားဧကရာဇ်နန်းဆောင်က ကျိုကျိုးတစ်ခုလုံးရဲ့ အရှင်သခင်ဆိုရင်ကော ဘာဖြစ်လဲ၊ ဒီတစ်ခါတော့ ငါတို့ အင်ပါယာနှစ်ခုစလုံးက မလေးစားနိုင်ဘူး။

ကျန်းခုန်းဟူသည် ထိုအခြေအနေကို မြင်သောအခါ ဒုက္ခမရောက်စေရန် အဝေးသို့ အမြန်ရှောင်ထွက်သွားသည်။ ထိုရူးသွပ်နေသော လူမိုက်နှစ်ယောက်နှင့် သူ မတူပေ။ ကျန်းလီ တိုက်ခိုက်သည်ကို သူ မြင်ဖူးသည်။ ယခင်က လူအများအပြား သေကြေပျက်စီးမှ သတ်နိုင်ခဲ့သော နယ်ပယ်ပြင်ပ နတ်ဆိုးကို ကျန်းလီက ဖရဲသီးလှီးသလို အသာလေး သတ်ပစ်ခဲ့သည် မဟုတ်လား။

မဟာယာနအဆင့်၏အစွမ်းမှာ မည်မျှ နက်ရှိုင်းသည်ကို ခန့်မှန်း၍ပင် မရနိုင်ပေ။

မုန့်ကျန်းဧကရာဇ်သည် ခန့်ညားထည်ဝါသော ဧကရာဇ်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ကာ၊ ခေါင်းတွင် ဖျင်ထျန်းသရဖူကို ဆောင်းထားပြီး၊ လက်ထဲတွင် ကြယ်တာရာ ရွှေတောင်ဝှေးကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။ သူသည် ကောင်းကင်သို့ လက်ညှိုးထိုးလိုက်ရာ နေရောင်ခြည်အောက်တွင် ပုန်းကွယ်နေသော ကြယ်တာရာများမှာ ပြန်လည်ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကြယ်ရောင်ခြည်များမှာ ကြယ်တာရာတောင်ဝှေးထဲသို့ စုစည်းသွားပြီး၊ မုန့်ကျန်းဧကရာဇ်၏ အရှိန်အဝါမှာ ကြယ်တာရာများကို လက်ထဲတွင် ဆုပ်ကိုင်ထားသော မဟာဧကရာဇ်တစ်ပါးအလား တိုးမြင့်လာသည်။

၎င်းမှာ မုန့်ကျန်းအင်ပါယာ၏ နိုင်ငံတော်ကံကြမ္မာ - "တောက်ပသော ကြယ်တာရာ" ပင် ဖြစ်သည်။

မုန့်ကျန်းဧကရာဇ်သည် ဝေ့အင်ပါယာ၏ နိုင်ငံတော်ကံကြမ္မာအပေါ် ဖိနှိပ်ထားမှုကို လွှတ်ပေးလိုက်ရာ၊ ဝေ့အင်ပါယာ၏ ကံကြမ္မာစွမ်းအားများမှာလည်း ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ဝေ့ဧကရာဇ်မှာလည်း အလျှော့မပေးဘဲ လိပ်နှင့် မြွေပုံစံများပါသော ဧကရာဇ်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ကာ၊ လက်ထဲတွင် နိုင်ငံစည်းတံဆိပ်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။ "ကောင်းကင်ဘုံ၏ အမိန့်အရ..." ဟူသော စာလုံးမှာ လင်းလက်လာပြီး၊ ပုံစံပြောင်းလဲကာ ရွှေလိပ်နတ်ဘုရား ပုံသဏ္ဌာန် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ တောင်တစ်လုံးကဲ့သို့ လေးလံသော ရေစက်များမှာ ဝေ့ဧကရာဇ်ကို ဝန်းရံထားရာ၊ သူသည် ရှေးဟောင်းခေတ်မှ ရေနတ်ဘုရားတစ်ပါးအလား ခန့်ညားလှသည်။

၎င်းမှာ ဝေ့အင်ပါယာ၏ နိုင်ငံတော်ကံကြမ္မာ - "ရေနတ်ဘုရား ရွှေလိပ်" ပင် ဖြစ်သည်။

"လူသားဧကရာဇ်ကျန်း... လာတိုက်စမ်း။"

ဧကရာဇ်နှစ်ပါးမှာ တစ်ပြိုင်နက် ဟစ်အော်လိုက်ကြသည်။ ယခုအချိန်တွင် သူတို့သည် အသိစိတ် ကြည်လင်နေပြီး၊ မိမိတို့၏ အစွမ်းအားလုံးကို ထုတ်သုံးထားရာ ကျန်းခုန်းဟူနှင့် တိုက်ခိုက်စဉ်ကထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို အစွမ်းထက်နေကြသည်။

(၃) စက္ကန့်အကြာတွင်...

မုန့်ကျန်းဧကရာဇ်သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲကျကာ အသက်ငင်နေသော အသံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည် - "တော်ဝင်သမားတော်... တော်ဝင်သမားတော်ကို အမြန်ခေါ်ကြစမ်း... ငါ့ကို ကယ်ကြပါဦး..."