အရမ်းအားနည်းတဲ့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ကမ္ဘာလေး
Vol. 2 Ch. 30
"ကြည့်စမ်း၊ ဟိုမှာ တိန်ဖုန်းကျောင်းတော်က ချင်လွန့်ပဲ!"
လူအများစုက နှုတ်ခမ်းလေးစူကာ ဒေါသထွက်နေသော စุန့်ယင်ကိုသာ စိတ်ဝင်တစား ကြည့်နေကြရာမှ၊ နောက်ဆုံးတွင်တော့ ချင်လွန့်ကိုပါ သတိထားမိသွားကြလေသည်။ သူတို့၏ အပြောအဆိုများအရဆိုလျှင် ချင်လွန့်သည်လည်း ဤနယ်မြေတွင် နာမည်တစ်ခု ရထားသူ ဖြစ်ပုံရသည်။
ကျန်းလီကိုတော့ လုံးဝ သာမန်ရုပ်ရည်သာရှိပြီး မည်သို့မျှ အစွမ်းထက်မည့်ပုံ မပေါ်သည်မို့၊ မည်သူကမျှ ဂရုမစိုက်ဘဲ အလွယ်တကူပင် လျစ်လျူရှုထားလိုက်ကြသည်။
"ဒီကောင်လေးကို တိန်ဖုန်းကျောင်းတော်က ကျောင်းအုပ်ကြီး ကောက်ရလာတာလို့ ကြားဖူးတယ်။ သူ့အသက် ၈ နှစ်မှာ ပါရမီ စစ်ဆေးကြည့်တော့ မိုးကြိုးဓာတ် ဝိညာဉ်အမြစ်တစ်ခုတည်း ဖြစ်နေတာတဲ့။ အဲ့ဒီတုန်းက နာမည်ကြီးဂိုဏ်းတွေ အကုန်လုံးက သူ့ကို လာခေါ်ကြပေမဲ့၊ သူက အကုန်လုံးကို ငြင်းလွှတ်ခဲ့တာပဲ။"
"လူတွေကတော့ သူက ပါရမီကောင်းပေမဲ့ ဂိုဏ်းကြီးတွေရဲ့ ထောက်ပံ့မှုမရှိရင် သူ့ရဲ့ပါရမီတွေ အလဟဿ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်လို့ ထင်ခဲ့ကြတာ။ ဘယ်သူက သိမှာလဲ... သူက သူ့ရဲ့ ဉာဏ်ပညာနဲ့ ကံကောင်းမှုတွေကိုပဲ အားကိုးပြီး တခြားဂိုဏ်းကြီးတွေက တာအိုသားတော်တွေကိုတောင် အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့လိမ့်မယ်လို့လေ!"
ဝိညာဉ်အမြစ်များတွင်လည်း အဆင့်အတန်း ခွဲခြားမှု ရှိပေသည်။ အကောင်းဆုံးမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ဝိညာဉ်အမြစ်ဖြစ်ပြီး၊ ဒုတိယ အကောင်းဆုံးမှာ ဝိညာဉ်အမြစ်တစ်ခုတည်း ဖြစ်သည်။ အညံ့ဆုံးကတော့ ဓာတ်ငါးပါး ဝိညာဉ်အမြစ်ပင် ဖြစ်လေသည်။
တစ်ခုတည်းသောဝိညာဉ်အမြစ်များထဲတွင် ရွှေ၊ သစ်သား၊ ရေ၊ မီး၊ မြေ ဟူသော ဓာတ် ၅ မျိုးက အတွေ့ရအများဆုံးဖြစ်ပြီး၊ လေ၊ မိုးကြိုး စသည့် မျိုးရိုးဗီဇ ပြောင်းလဲထားသော ဝိညာဉ်အမြစ်များကတော့ ရှားပါးလှသည်။ ဤသို့ မျိုးရိုးဗီဇ ပြောင်းလဲထားသော ဝိညာဉ်အမြစ်များသည် သာမန် ဝိညာဉ်အမြစ်များထက် အဆင့်တစ်ဝက်ခန့် ပိုမြင့်သည်။ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ဝိညာဉ်အမြစ်လောက် မကောင်းသော်ငြားလည်း၊ ၎င်းတို့သည် တစ်ခုတည်းသောဝိညာဉ်အမြစ်' များထဲတွင်တော့ အမြင့်ဆုံး အထွတ်အထိပ်တွင် ရှိနေပေသည်။
"ဘာလို့ ငါ့ကို မမြင်ချင်ယောင် ဆောင်နေရတာလဲ!" စုန့်ယင်က ခါးထောက်လိုက်ပြီး ချင်လွန့်ကို မျက်စောင်းထိုးကာ မေးလိုက်သည်။
"ငါသာ နင့်ကို မမြင်ဘူးဆိုရင်၊ ဘယ်လိုလုပ် အစ်ကိုခုန်းကို နင့်အကြောင်း မိတ်ဆက်ပေးနိုင်မှာလဲ။" ချင်လွန့်က အေးအေးဆေးဆေးပင် ပြန်ဖြေလိုက်သည် - "ငါက နင့်ကို စကားမပြောချင်ရုံ သက်သက်ပါ။"
ဒီနှစ်ယောက် ရန်ဖြစ်တော့မည့် အခြေအနေကို မြင်လိုက်ရသဖြင့်၊ ကျန်းလီက ကြားဖြတ်မေးလိုက်သည် - "ညီအစ်ကို ချင်လွန့်၊ ဟိုဘက်က လူက ဘယ်သူလဲဆိုတာ သိလား။"
ချင်လွန့်က ခဏလောက် စဉ်းစားပြီးနောက်၊ သူ မမှတ်မိကြောင်း ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။ စုန့်ယင်က ကျန်းလီနှင့် ချင်လွန့် ရင်းနှီးပုံရသည်ကို မြင်သောအခါ၊ ချင်လွန့်၏ သူငယ်ချင်း ဖြစ်နိုင်သည်ဟု တွေးကာ ချင်လွန့် မျက်နှာနှင့် ဝင်ဖြေပေးလိုက်သည်။
"သူက 'ရှစ်လုံဂိုဏ်း' (ကျောက်နဂါးဂိုဏ်း) ရဲ့ အဓိကတပည့် လီလိထုံ ပဲ။ အရင်တုန်းက သူ့ရဲ့ ပါရမီနဲ့ ဉာဏ်ရည်က သိပ်မကောင်းဘူးလို့ ကြားဖူးတယ်။ ဒါပေမဲ့ ချောက်ကမ်းပါးထဲ ပြုတ်ကျပြီးကတည်းက ဉာဏ်ပွင့်သွားသလိုပဲ၊ သူ့ကျင့်ကြံမှုတွေက အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် တိုးတက်လာတာ။ လပိုင်းအတွင်းမှာတင် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အစောပိုင်းအဆင့်ကနေ နှောင်းပိုင်းအဆင့်ကို ရောက်သွားတာလေ။ ငါ သူနဲ့ တိုက်ခိုက်ဖူးတယ်။ ငါက အလွယ်တကူ နိုင်သွားပေမဲ့၊ သူက သူ့ရဲ့ တကယ့် အစွမ်းအစအမှန်ကို ဖုံးကွယ်ထားတယ်လို့ ခံစားရတယ်။"
ကျန်းလီက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး၊ သူတို့ နှစ်ယောက်ကို ဆက်၍ ရန်ဖြစ်နိုင်ပြီဖြစ်ကြောင်း လက်ဟန်ပြလိုက်လေသည်။
သူတို့ နှစ်ယောက်၏ အသံကျယ်ကျယ် ရန်ဖြစ်သံများ ကြားမှာပင်၊ ရွှမ်မြောင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေက နောက်ဆုံးတော့ ပွင့်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ရွှမ်မြောင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲသို့ ဝင်ခွင့်ရမည့် လူဦးရေမှာ အကန့်အသတ် ရှိသည်။ နေရာ ၈၀၀ တိတိသာ ပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဂိုဏ်းအသီးသီးမှ တပည့် ၈၀၀ လုံး လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲသို့ ဝင်သွားပြီးသည့်နောက်၊ ကျန်းလီကတော့ ၈၀၁ ယောက်မြောက်အနေဖြင့် အေးအေးဆေးဆေးပင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ဝင်ပေါက်ဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။
အချို့လူများကတော့ ဒီလူသည် ဘယ်ကရောက်လာမှန်းမသိသော လေလွင့်ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး၊ ရောကြိတ်ကာ ဝင်သွားရန် ကြိုးစားနေသည်ဟု ထင်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် သူက တကယ်ပင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ တွန်းကန်မှုကို မခံရဘဲ အထဲသို့ အောင်မြင်စွာ ဝင်ရောက်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသောအခါ...
"ဟင်... လူရေတွက်တာများ မှားသွားလို့လား။" ဟုတောင် သူတို့ တွေးလိုက်မိကြလေသည်။
လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲ ရောက်ရောက်ချင်းပင် ကျန်းလီသည် တွန်းကန်အားတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သို့သော် ထိုတွန်းကန်အားမှာ သုံးနှစ်အရွယ် ကလေးငယ်လေးတစ်ယောက်က ဆင်ကြီးတစ်ကောင်ကို အားကုန်သုံးပြီး တွန်းနေသကဲ့သို့သာ ဖြစ်ရာ၊ ကျန်းလီကို အနည်းငယ်မျှပင် မရွေ့လျားစေနိုင်ခဲ့ပေ။
မကြာမီမှာပင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေသည်လည်း ဤဖိတ်ခေါ်မထားသော ဧည့်သည်ကို သူ မောင်းထုတ်၍ မရနိုင်ကြောင်း သိသွားပုံရသည်။ ထို့ကြောင့် အချည်းနှီး အားစိုက်မနေတော့ဘဲ၊ စမ်းသပ်မှုများ ပြုလုပ်ရန်သာ အာရုံစိုက်လိုက်ပါတော့သည်။
ကျန်းလီ၏ မျက်စိရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်မှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ စုစည်းပြီး ဖြစ်တည်လာသော စမ်းချောင်းလေးတစ်ခုဖြစ်သည်။ ဤစမ်းချောင်းထဲမှ ရေတစ်ငုံ သောက်လိုက်ရုံဖြင့် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်အတွက် ၃ လစာ ကျင့်ကြံမှုနှင့် ညီမျှပေသည်။ အနီးအနားတွင်တော့ သစ်သားစောင်းလေး တစ်လက်က အလိုအလျောက် တီးခတ်နေပြီး၊ ကြိုးကြာငှက်များကလည်း စောင်းသံနှင့်အတူ ကခုန်နေကြသည်။ အဝေးတွင်တော့ လေထဲ၌ မျောလွင့်နေသော နတ်တောင်တန်းများ ရှိနေပြီး၊ ဤနေရာမှ ထွက်မသွားချင်လောက်အောင် လှပသည့် နတ်ဘုံနတ်နန်း ရှုခင်းလေးတစ်ခု ဖြစ်နေတော့သည်။
ကျန်းလီသည်လည်း ဤအလှတရားများ၏ ဆွဲဆောင်မှုကြောင့် စောင်းလေးနားသို့ အလိုလို လျှောက်သွားမိသည်။ ထို့နောက်... စောင်းကို ခုတ်ထစ် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီး၊ ကြိုးကြာငှက်များကို စိုက်ကြည့်နေလိုက်သည်။
ကြိုးကြာငှက်များက အန္တရာယ်ကို အာရုံခံမိပြီး ပျံသန်းထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားကြသော်လည်း၊ ကျန်းလီက သူတို့ကို အတင်း ဖမ်းဆွဲထားလိုက်လေသည်။
မကြာမီမှာပင် စမ်းချောင်းလေးဘေးမှ မီးခိုးများ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ အကင်နံ့ သင်းသင်းလေးများ လွင့်ပျံ့လာပါတော့သည်။
ထိုစဉ် အဝေးတစ်နေရာမှ အားနည်းသော အကူအညီတောင်းသံလေးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ အသံလေးကို ကြားရုံနှင့်ပင် အသံရှင်မှာ အရမ်းလှပပြီး နူးညံ့သိမ်မွေ့သော မိန်းကလေးတစ်ယောက် ဖြစ်မည်ဆိုတာကို တွေးကြည့်၍ ရနေသည်။
သို့သော် ကျန်းလီကတော့ လုံးဝ မကြားချင်ယောင်ဆောင်ပြီး ငှက်ကင်ရန်သာ အာရုံစိုက်နေသည်။
ထိုအသံလေးက တဖြည်းဖြည်း နီးလာပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် ကျန်းလီရှေ့သို့ ရောက်လာပါတော့သည်။
"သူရဲကောင်းကြီး... ကျွန်မကို ကယ်ပါဦး!"
အလွန် လှပသော မိန်းကလေးက အဝတ်အစားများ စုတ်ပြဲနေပြီး၊ ပြေးလွှားရင်း ချိတ်မိ၍ စုတ်ပြဲသွားတာ ဖြစ်ပုံရသည်။ သူမ၏အလှအပများက တစ်ပိုင်းတစ်စ ပေါ်လွင်နေပြီး၊ သူမ၏ သနားစရာကောင်းသော ပုံစံလေးက ယောကျ်ားများ၏ ကာကွယ်ပေးချင်စိတ်ကို အလွယ်တကူ နိုးဆွပေးနိုင်ပေသည်။
ဒါပေမဲ့ ကျန်းလီကတော့ စည်းကမ်းရှိသော လူကောင်းတစ်ယောက် ဖြစ်တာမို့၊ ငှက်ကင်ရန်သာ ဆက်လက် အာရုံစိုက်နေသည်။
ချွန်းအာလို့ ခေါ်သော ထိုမိန်းကလေးက ကျန်းလီ၏ 'စောင်းကိုခုတ်၊ ကြိုးကြာကိုကင်' နေသော ပုံစံကြောင့် အတော်လေး အံ့ဩသွားပုံရသည်။ ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးကို သူမ တစ်ခါမျှ မကြုံဖူးလို့ ဖြစ်မည်။ သို့သော် သူမနောက်တွင် လူဆိုးများ လိုက်လာသည်ကို သတိရသွားပြီး ကျန်းလီကို အမြန် အကူအညီ တောင်းလိုက်သည်။
"သူရဲကောင်းကြီး၊ ကယ်ပါဦး! လူဆိုးတွေက ကျွန်မကို စော်ကားဖို့ ကြိုးစားနေကြလို့ပါ။ သူရဲကောင်းကြီးကသာ ချွန်းအာကို ကယ်တင်ပေးမယ်ဆိုရင်၊ ချွန်းအာရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ရော၊ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုတွေ အားလုံးနဲ့ပါ သူရဲကောင်းကြီးကို ကျေးဇူးဆပ်ပါ့မယ်!"
ချွန်းအာက အရိုအသေပေး ဦးညွှတ်လိုက်သည့်အခါတွင်တော့၊ သူမ၏ ရွယ်တူများထက် အများကြီး သာလွန်နေသော ရင်ဘတ်မှ အသားဖြူဖြူလေးများက အတိုင်းသား ပေါ်လာပါတော့သည်။
ဤကဲ့သို့သော နည်းလမ်းမျိုးဖြင့် စမ်းသပ်ခြင်းကို မည်သည့် ကျင့်ကြံသူကများ ခံနိုင်ရည် ရှိနိုင်မှာလဲ။
ကျန်းလီကတော့ ခံနိုင်ရည် ရှိခဲ့လေသည်။
ဤမိန်းကလေးမှာ အသက် ၁၆ နှစ် ဝန်းကျင်ခန့်သာ ရှိသေးပြီး၊ ကျင့်ကြံမှုကလည်း ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ၁ သို့မဟုတ် ၂ လောက်သာ ရှိသည်ဆိုတာကို သူ တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သိလိုက်သည်။ ကျိုကျိုးမှာဆိုလျှင်တော့ ဒီလို ပါရမီမျိုးက အသုံးမကျဆုံးသော အဆင့်ပင်ဖြစ်သည်။
ဤသို့သော လူမျိုးကိုတောင် ထွက်ပြေးခွင့် ပြုထားသည်ဆိုလျှင်၊ နောက်မှ လိုက်ဖမ်းလာသူများ၏ အဆင့်ကလည်း သိပ်မြင့်မည် မဟုတ်ပေ။
သူထင်သည့်အတိုင်းပင်၊ ချွန်းအာ ထပ်ပြီး စကားမပြောနိုင်ခင်မှာပင် လိုက်ဖမ်းသူများက တောင်အောက်မှ ရောက်လာကြပြီး၊ ချွန်းအာနှင့် ကျန်းလီကို ရက်စက်သော အပြုံးများဖြင့် ဝိုင်းရံလိုက်ကြသည်။
ဒီလူတွေ၏အဆင့်က ချွန်းအာထက် နည်းနည်းလေး ပိုမြင့်ပြီး၊ ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့် ၂ ခွဲလောက်သာ ရှိကြသည်။
တကယ်တမ်းတွင် ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်၌ ၁ မှ ၉ အထိသာ ရှိပြီး 'အဆင့်တစ်ပိုင်း' ဆိုတာ မရှိပေ။ ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့တော့ ကျန်းလီက သူတို့၏ သနားစရာကောင်းလှသော ကျင့်ကြံမှုလေးများကို ကြည့်ပြီး အဆင့်လေး နည်းနည်း တိုးပေးလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။
လူသားဧကရာဇ်၏ သနားကြင်နာမှုလေးပင်။
"ကောင်မလေး... ပြေးလေ! မင်း ဘယ်လောက် ဝေးဝေး ပြေးနိုင်မလဲဆိုတာ ငါတို့ ကြည့်ချင်သေးတယ်။" ခေါင်းဆောင်လုပ်သူက ညစ်ညမ်းသော အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ နောက်ဆက်တွဲ အစီအစဉ်ကို ဘာမှ ဆက်မကြည့်ဘဲနှင့်ပင် သိနိုင်နေသည်။ "ဒီနေ့တော့ မင်းရဲ့ ရည်းစားနဲ့အတူတူ သေလိုက်တော့!"
"ရည်း... ရည်းစား မဟုတ်ပါဘူး!" ချွန်းအာ၏ မျက်နှာလေးမှာ ချက်ချင်း နီရဲသွားလေသည်။
ထိုလူများက ချွန်းအာ၏ တုံ့ပြန်မှုကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ကြပေ။ ခေါင်းဆောင်က အမိန့်ပေးလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်... အားလုံးက ကျန်းလီ၏ တောင်အောက်သို့ ပစ်ချခြင်းကို ခံလိုက်ရလေသည်။
သူတို့တွေ ဝိုင်းပြီး မတိုက်ခိုက်ရသေးခင်မှာပင် အားလုံး ပြီးဆုံးသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
"ကျေးဇူးရှင်ကြီး၊ ကယ်တင်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်မမှာ ဘာနဲ့မှ ကျေးဇူးမဆပ်နိုင်လို့၊ ကျွန်မရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ပဲ ကျေးဇူးဆပ်ပါရစေ!" ချွန်းအာ၏ မျက်လုံးလေးတွေက အရောင်လက်နေပြီး အချစ်တွေ ပြည့်နှက်နေသည်။
ကျန်းလီက ချွန်းအာ၏ စေတနာကို သေချာပေါက် ငြင်းပယ်မှာ မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် သူက နူးညံ့သော အသံလေးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"နောက်ဘဝကျမှပဲ ဆပ်ပါတော့။"
ချွန်းအာ: "... ကျေးဇူးရှင်ကြီးက နောက်တတ်လိုက်တာ။ ကျေးဇူးပြုပြီး ချွန်းအာရဲ့ ရွာလေးကို လိုက်ခဲ့ပါဦး။ ကယ်တင်ပေးတဲ့ ကျေးဇူးကို ဆပ်ချင်လို့ပါ။"
လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲက ဝိညာဉ်စွမ်းအား သိပ်သည်းဆက ကျိုကျိုးထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုများသည်။ ရွာလေးဆီသို့ သွားသော လမ်းတစ်လျှောက်တွင် တွေ့ရသည့် တောရိုင်းသစ်သီးများကပင် ရွှေအမြုတေအဆင့်၊ ဝိညာဉ်သန္ဓေအဆင့်များအတွက် အများကြီး အထောက်အကူပြုနိုင်သော အဖိုးတန် ရတနာတွေချည်း ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများသာ ဤနေရာသို့ ရောက်လာမည်ဆိုလျှင်၊ လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှာပင် အပြီးနေချင်သွားကြမည်မှာ သေချာလှသည်။
ချွန်းအာမှာလည်း တော်တော်လေး စွမ်းပေသည်။ ဤမျှ အဖိုးတန် ရတနာများစွာ ရှိနေသည့်ကြားမှ၊ ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့် ၁ ခွဲမှာပင် ဆက်လက် ရပ်တည်နိုင်အောင် ကြိုးစားထားရသည် မဟုတ်ပါလား။
ချွန်းအာ၏ ရွာလေးက အတော်လေး ဆွဲဆောင်မှု ရှိလေသည်။ သူမပြောပြချက်အရတော့ ရွာက ယောက်ျားတွေ အားလုံးကို နိုင်ငံတော်က စစ်မှုထမ်းရန် အတင်းအကျပ် ခေါ်သွားခဲ့ပြီး၊ ဆယ်နှစ်ကြာသည့်တိုင်အောင် တစ်ယောက်မှ ပြန်မလာကြသေးဘူးဟု ဆိုသည်။ ထို့ကြောင့် ရွာထဲတွင် မုဆိုးမများနှင့် အပျိုပေါက်လေးများသာ ကျန်ရစ်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ဤအမျိုးသမီးများ၏ ရုပ်ရည်ကလည်း အလွန် လှပဆွဲဆောင်မှု ရှိလွန်းသဖြင့်၊ ကျန်းလီ ဤနေရာသို့ ရောက်ရောက်ချင်းတွင် ဟုန်ချန်းသန့်စင်မြေကိုများ ရောက်သွားသလားဟုပင် ထင်မှတ်လိုက်မိသေးသည်။
ချွန်းအာက ဆက်ပြောပြပါသေးသည်။ အခု နိုင်ငံတော်က တစ်စစီ ပြိုကွဲနေပြီး စစ်ပွဲတွေ ဖြစ်ပွားနေတယ်၊ ယောက်ျားလေးတွေ ရှားပါးနေပြီး မုဆိုးမတွေ၊ အပျိုပေါက်လေးတွေ အများကြီး ကျန်နေခဲ့တယ်တဲ့။ သူတို့ရဲ့ ရုပ်ရည်တွေကလည်း ဒီရွာက အမျိုးသမီးတွေထက် မလျော့ဘူးတဲ့။ ကျန်းလီမှာ ဒီလောက် အံ့ဩစရာကောင်းတဲ့ ကျင့်ကြံမှုတွေ ရှိနေတာမို့၊ စစ်ပွဲထဲ ဝင်ပါမယ်ဆိုရင် တစ်ကမ္ဘာလုံးကို အလွယ်တကူ သိမ်းပိုက်ပြီး ဘုရင်လုပ်လို့ ရနိုင်တယ်ဟု ဆိုလေသည်။
ချွန်းအာနှင့် စကားပြောကြည့်ရင်းမှ၊ ဤလျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲရှိ လူများသည် ကျင့်ကြံခြင်းကို မလုပ်နိုင်ဘဲ၊ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် သိုင်းပညာကိုသာ လေ့ကျင့်နိုင်ကြောင်း ကျန်းလီ သိလိုက်ရသည်။ ထို အဖိုးတန် ရတနာများကလည်း သူတို့အတွက်တော့ ဘာမှ အသုံးမဝင်ပေ။
ချွန်းအာသည် ပါရမီကောင်းသူဟု သတ်မှတ်၍ ရသည်။ ဒီလောက် ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နှင့် ဟောက်ထျန်းအဆင့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီ။ ဟောက်ထျန်းအထက်တွင် ရှန်းထျန်းအဆင့် ရှိပြီး၊ ရှန်းထျန်းအထက်မှာတော့ ရှားပါးလွန်းသည့် ကျုံးရှီအဆင့် ရှိပေသည်။
ကျုံးရှီအဆင့်ဆိုသည်မှာ ဒဏ္ဍာရီများထဲတွင်သာရှိသော အဆင့်ဖြစ်သည်။
သို့သော် ချွန်းအာ၏ ရှင်းပြချက်အရတော့... ဤကမ္ဘာ၏ အမြင့်ဆုံး ကျုံးရှီအဆင့်ဆိုသည်မှာ ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့် ၇ မှ ၉ လောက်နှင့်သာ ညီမျှပေသည်!
ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကျန်းလီသည် လေကို အပြင်းအထန် ရှူသွင်းလိုက်မိပြီး၊ လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခုလုံး၏ အပူချိန်ပင် အနည်းငယ် ကျဆင်းသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
တကယ်ကို အရမ်းအားနည်းတဲ့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ကမ္ဘာလေးပါလား!