ကိုယ်လိုချင်သလို သန်မာလာခြင်း

စုန့်ယင်၏ ပုံရိပ်ယောင်မှာမူ တခြားသူများနှင့် မတူညီပေ။ သူမ ကယ်တင်ခဲ့ရသည်မှာ ရုပ်ချောသော ယောကျ်ားလေး သို့မဟုတ် လှပသော မိန်းကလေး မဟုတ်ဘဲ၊ ဝိညာဉ်စွမ်းအားစုဆောင်းခြင်းအဆင့်လေးသာ ရှိသေးသော ချင်လွန့်ကို ဖြစ်သည်။

ပုံရိပ်ယောင်ထဲရှိ ချင်လွန့်က သူ ပုံရိပ်ယောင်ထဲ ရောက်ရောက်ချင်း ကျင့်ကြံမှုများ ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရကြောင်း၊ ယခုအခါ ဓားပြများ လိုက်ဖမ်းခြင်းကို ခံနေရသဖြင့် စုန့်ယင်၏ကာကွယ်မှုကိုသာ အားကိုးရတော့မည်ဖြစ်ကြောင်း ပြောလေသည်။

စုန့်ယင်တစ်ယောက် ဝမ်းသာလွန်းသဖြင့် ပါးစပ်ပင် မစိနိုင်တော့ပေ။

တိုင်းပြည်ကို စည်းလုံးစေပြီးနောက်တွင်တော့ စုန့်ယင်သည် ချင်လွန့်နှင့်အတူ ရာဇပလ္လင်ကို မျှဝေခံစားခဲ့သည်။ မည်သို့သော အဖိုးတန် တောရိုင်းသစ်သီးများကို ရှာတွေ့သည်ဖြစ်စေ ချင်လွန့်ကိုသာ ကျွေးမွေးခဲ့ရာ၊ နောက်ဆုံးတွင် ချင်လွန့်အား အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း နှောင်းပိုင်းအဆင့်သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားစေခဲ့သည်။ ထို့နောက်တွင်မူ စုန့်ယင်သည် တိုင်းပြည်ကို စွန့်လွှတ်ကာ ချင်လွန့်နှင့်အတူ တောတောင်ထဲတွင် သွားရောက် ပုန်းအောင်း နေထိုင်ခဲ့လေသည်။

ထို့ကြောင့်ပင် ပုံရိပ်ယောင်က စုန့်ယင်အား အာဏာ၏ သွေးဆောင်မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိသည်ဟု သတ်မှတ်ကာ စမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်ခွင့် ပေးလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

ချင်လွန့်မှာမူ မျက်လုံးပြူးကာ ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်နေသည်။ ပုံရိပ်ယောင်ထဲတွင် စုန့်ယင် လုပ်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးကို သူ နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေပုံရသည်။

ဘာဖြစ်လို့လဲ... ဒီမိန်းမယုတ်က ငါ့ရဲ့ တာအိုနှလုံးသားကို ဖျက်ဆီးချင်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဘာလို့ သူက ငါ့ကို ကယ်ခဲ့တာလဲ၊ ဘာလို့ သူက တောရိုင်းသစ်သီးတွေကို မစားဘဲ ငါ့ကိုပဲ ကျွေးရတာလဲ၊ ဘာလို့ ရာဇပလ္လင်ကို စွန့်လွှတ်ရတာလဲ၊ ဘာလို့...

ချင်လွန့်၏ခန္ဓာကိုယ် အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားသည်။ စကားလည်း မပြောနိုင်တော့သလို၊ ရေမှန်ပြင်ကို ဆက်ကြည့်ရန်လည်း စိတ်မပါတော့ဘဲ နေရာမှထကာ အဝေးသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ သူ တိတ်တိတ်လေး နေချင်နေပြီဖြစ်သည်။

ထို့နောက်တွင်တော့ လူများမှာ ပုံရိပ်ယောင်ထဲမှ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ထွက်လာကြသည်။ သို့သော် အချိန်ကတော့ တော်တော် ကြာမြင့်သည်။ ချင်လွန့် အထင်ကြီးထားသော တာအိုသားတော် ချီရှားပင်လျှင် စမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်ရန် တစ်နှစ်တိတိ အချိန်ယူခဲ့ရသည်။ တခြားသူများဆိုလျှင် ပို၍ပင် ကြာသေးသည်။ တချို့ဆိုလျှင် ပုံရိပ်ယောင်ထဲမှာ အသက်ကြီးပြီး အသေခံလိုက်ရသည်အထိ ဖြစ်သွားပြီးမှ အပြင်ကို ရောက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤသို့သော လူမျိုးများကတော့ သေချာပေါက် စမ်းသပ်မှုကို ကျရှုံးသွားခြင်းပင်။

ကောင်းကင်ထက်မှ မုန့်ချွန်း၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"အခု လူအားလုံး ပုံရိပ်ယောင်ထဲကနေ ထွက်လာကြပါပြီ။ အမြန်ဆုံး အောင်မြင်ခဲ့တဲ့ အယောက် ၁၀၀ ပဲ နောက်တစ်ထပ်ကို ဝင်ခွင့်ရပါမယ်။ ကျန်တဲ့သူတွေကတော့ စိန်ခေါ်မှု ကျရှုံးသွားပြီဖြစ်လို့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲကနေ ထွက်သွားကြပါ။"

မုန့်ချွန်းသည် အဆင့်နိမ့်သူများ၏ ကန့်ကွက်သံများကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ဘဲ၊ လူ ၈ ပုံ ၇ ပုံခန့်ကို လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှ တိုက်ရိုက်မောင်းထုတ်ပစ်လိုက်လေသည်။

"အခု ပထမထပ် စမ်းသပ်မှုရဲ့ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်တွေကို ကြေညာပါမယ်။"

ဘာကြောင့်မှန်းမသိပေမဲ့၊ ကျန်းလီသည် မုန့်ချွန်း၏အသံထဲတွင် သူတစ်ပါး ဒုက္ခရောက်သည်ကို ဝမ်းသာနေသော လေသံလေး ပါနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ အသံက ပြောင်းလဲသွား၍ ဖြစ်ပေါ်လာသော အထင်အမြင်လွဲမှားမှုလေး ဖြစ်လောက်မည်ဟုသာ တွေးလိုက်သည်။

"ပထမနေရာ၊ လူသားဧကရာဇ် ကျန်းလီ။"

"ဒုတိယနေရာ၊ ချင်လွန့်။"

"တတိယနေရာ၊ လီလိထုံ။"

"စတုတ္ထနေရာ၊ စုန့်ယင်။"

"ပဉ္စမနေရာ၊ လီဖုကွေ့... မှတ်ချက်၊ အဲ့ဒါ တာအိုသားတော် ချီရှားပဲ။"

...

"အယောက် ၁၀၀ မြောက်..."

"လူသားဧကရာဇ် ကျန်းလီ" ဟု ကြေညာလိုက်သည့် အချိန်တွင်တော့၊ လူအုပ်ကြီးမှာ မီးရှို့လိုက်သော ယမ်းအိုးကြီးအလား တစ်ဟုန်ထိုး ပေါက်ကွဲသွားပါတော့သည်။

ပထမနေရာက လူသားဧကရာဇ် ကျန်းလီတဲ့လား?!

လူများ၏ ပထမဆုံး တုံ့ပြန်မှုမှာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေက တစ်ခုခုမှားယွင်းနေပြီဟု ထင်လိုက်ခြင်းပင်။ သို့သော် ချက်ချင်းပင် သတိဝင်လာကြသည်။ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ပိုင်ရှင်က လွန်ခဲ့သော နှစ် ၈၀၀ ကတည်းက သေဆုံးသွားခဲ့ပြီဆိုတော့ သူက လူသားဧကရာဇ် ကျန်းလီကို ဘယ်လိုလုပ် သိနိုင်မှာလဲ!

ဖြစ်နိုင်ခြေ တစ်ခုတည်းသာ ရှိတော့သည်။ လူသားဧကရာဇ် အစစ်ကြီး ဒီကို ရောက်နေတာပဲ ဖြစ်ရမယ်!

ထိုအကြောင်းကို တွေးမိသည်နှင့် လူတိုင်း၏ ရင်ထဲတွင် ပူနွေးလာကြသည်။ ဘယ်သူကများ ဒုတိယထပ် စမ်းသပ်မှုကို ဂရုစိုက်နေတော့ပါ့မလဲ၊ အားလုံးက ကျန်းလီ၏ အရိပ်အယောင်ကိုသာ အပူတပြင်း လိုက်ရှာနေကြပါတော့သည်။

ချင်လွန့်နှင့် လီလိထုံတို့၏ တုံ့ပြန်မှုက အကြီးမားဆုံးပင်။ ချင်လွန့်က ကျန်းလီ၏ ဘေးနားမှာ ရပ်နေသည် မဟုတ်ပါလား။ သူ ယခု ကျန်းလီကို ကြည့်သည့်အခါ အရင်ကလို ပေါ့ပေါ့ဆဆ မနေရဲတော့ဘဲ အရမ်းကို ရိုသေကျိုးနွံသွားတော့သည်။

လီလိထုံကမူ ကျန်းလီကို မျက်နှာချိုသွေးပြီး သွားကပ်ရမည်လား၊ သို့မဟုတ် ဂရုမစိုက်သည့်ပုံစံ ဟန်ဆောင်ပြီး မိမိ၏မာနကိုပြသကာ ကျန်းလီ၏ အထင်ကြီးမှုကို ခံရအောင် လုပ်ရမည်လားဆိုပြီး အကြီးအကျယ် ခေါင်းစားနေလေသည်။

ထိုစဉ် ရုတ်တရက် အလွန် ပြင်းထန်သော အိပ်ချင်စိတ်ကြီးက လူတိုင်း၏ရင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။ လူသားဧကရာဇ်ကျန်းက ဘေးနားတွင် ရှိနေသည်ဆိုသော စိတ်လှုပ်ရှားမှုပင်လျှင် ဤအိပ်ချင်စိတ်ကို မတွန်းလှန်နိုင်တော့ပေ။

ကျန်းလီကတော့ ဘာမှမဖြစ်ပေ။ သို့သော် ဤအိပ်ချင်စိတ်က ဒုတိယထပ် စမ်းသပ်မှုနှင့် သက်ဆိုင်နေသည်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရသဖြင့်၊ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ အိပ်ရာခင်းနှင့် စောင်များကို ထုတ်ကာ အေးအေးဆေးဆေးပင် အိပ်မက်ကမ္ဘာထဲသို့ ဝင်သွားလိုက်တော့သည်။

လူများမှာ အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင်ပင် သူတို့သည် တောင်နှင့် ပင်လယ် ဆုံရာ နေရာတစ်ခုသို့ ရောက်နေမှန်း သတိထားမိလိုက်ကြသည်။ ဘယ်ဘက်တွင် တောင်တန်းကြီးများ ရှိပြီး၊ ညာဘက်တွင်တော့ အဆုံးမရှိသော ရေပြင်ကြီး ရှိနေသည်။ ပို၍ အံ့ဩစရာကောင်းသည်မှာ သူတို့ အိပ်မက်မက်နေရင်းနှင့် တခြားလူများကိုပါ မြင်တွေ့နေရခြင်းပင်။

အိပ်မက်တွေက တစ်ခုနဲ့တစ်ခု ဆက်စပ်နေတာများလား?

လီလိထုံကတော့ အခြေအနေကို သဘောပေါက်သည်။ သို့သော် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်လောက်သာ ရှိသောသူများကို သူက ရှင်းပြမနေချင်ပေ။

"ဒါက အိပ်မက်တာအို ပဲ။"

ဗဟုသုတကြွယ်ဝသော တာအိုသားတော် ချီရှားက ဘာဖြစ်နေသလဲဆိုတာကို ရိပ်မိသွားသည်။

"အားလုံးပဲ မဆူကြနဲ့၊ လီဖုကွေ့ ပြောတာကို နားထောင်!"

တစ်စုံတစ်ယောက်က အစီအစဉ်တကျဖြစ်အောင် ထိန်းသိမ်းလိုက်သည်။ ဤစကားကြောင့် တာအိုသားတော် ချီရှား၏နဖူးမှ သွေးကြောများပင် ထောင်တက်လာသည်။ ဘယ်ကောင်က အော်လိုက်တာလဲ၊ သူ့ကို သွားခုတ်ပစ်မယ်! ဟု သူ တွေးလိုက်သည်။

ဪ... ချင်လွန့် ပါလား။ ဒါဆိုရင်တော့ ကိစ္စမရှိပါဘူး။

တာအိုသားတော် ချီရှားက ဒေါသကို ထိန်းလိုက်ပြီး ဆက်ရှင်းပြသည် - "ငါ လူကြီးတွေ ပြောတာ ကြားဖူးတယ်။ 'အိပ်မက်တာအို' လို့ ခေါ်တဲ့ ရှားပါးတဲ့ ကျင့်စဉ်လမ်းကြောင်း တစ်ခု ရှိတယ်တဲ့။ အိပ်မက်ထဲမှာ ကျင့်ကြံလို့ ရသလို၊ ရန်သူနဲ့ တိုက်ခိုက်တဲ့အခါမှာလည်း ရန်သူကို အတင်းအကျပ် အိပ်ပျော်စေပြီး ကိုယ့်ရဲ့အိပ်မက်ထဲကို ဆွဲခေါ်ပြီး အိပ်မက်ထဲမှာ တိုက်ခိုက်လို့ ရတယ်လို့ ပြောကြတယ်။ အခု အခြေအနေက အဲ့ဒါနဲ့ အရမ်း တူနေတယ်။"

ကျန်းလီက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ တာအိုသားတော် ချီရှား ပြောတာ မှန်ပါသည်။ သို့သော် သူက အရေးအကြီးဆုံး အချက်ကိုတော့ မပြောသွားခဲ့ပေ။ သူ တကယ်ပဲ မသိတာလား၊ သို့မဟုတ် တမင် ဖုံးကွယ်ထားတာလား ဆိုတာကိုတော့ မသိနိုင်ပေ။

"အခု ဒုတိယထပ် စမ်းသပ်မှုကို ကြေညာပါမယ်။"

အမှောင်ထုထဲမှ မုန့်ချွန်း၏အသံက ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဒီတစ်ခါတော့ သူမက တကယ်ပင် သူတစ်ပါး ဒုက္ခရောက်တာကို ဝမ်းသာနေသည်ဆိုတာ ကျန်းလီ သေချာပေါက် ပြောနိုင်လေသည်။

"အခု အိပ်မက်ထဲကို ကျင့်ကြံသူ အယောက် ၁၀၀ ဝင်လာပါပြီ။ ဒီနေရာမှာ မင်းတို့က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဘယ်လောက် အစွမ်းထက်တယ်ဆိုတာကို စိတ်ကြိုက် စိတ်ကူးယဉ်လို့ ရပါတယ်!"

"တိုက်ပွဲ စတင်ပါ။ နောက်ဆုံး တစ်ယောက်တည်း ကျန်တဲ့သူက အနိုင်ရသူပါပဲ!"

ရောက်နေသော လူများမှာ ခေါင်းကုတ်နေကြသည်။ နောက်ဆုံးစာကြောင်းက နားလည်ရန် မခက်ပေ။ တိုက်ခိုက်ရုံသက်သက်သာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် "ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဘယ်လောက် အစွမ်းထက်တယ်ဆိုတာကို စိတ်ကြိုက် စိတ်ကူးယဉ်လို့ ရတယ်" ဆိုသော စကားက ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ။

ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဘယ်လောက် အစွမ်းထက်တယ်လို့ ထင်ရင်၊ အဲ့ဒီလောက် အစွမ်းထက်လာမှာမို့လို့လား။

တာအိုသားတော် ချီရှားက တိတ်တဆိတ် "ကျွတ်" ဟု စုပ်သပ်လိုက်သည်။

တချို့လူများက မုန့်ချွန်း၏ စကားကို ဝိုးတဝါး သဘောပေါက်သွားပြီး၊ အဝေးမှ တောင်ကြီးကို လက်ဖြင့် လှမ်းမလိုက်သည့်အခါ... အဲ့ဒီတောင်ကြီးက တကယ်ကြီး ပင့်မခံလိုက်ရလေသည်!

"ဒါ... ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ!"

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသော တခြားသူများလည်း မုန့်ချွန်း၏စကားကို သဘောပေါက်သွားကြပြီ ဖြစ်သည်။ ဤနေရာက အိပ်မက်ကမ္ဘာလေ၊ ကိုယ်လုပ်ချင်တာ အကုန် လုပ်လို့ရတယ်! မင်း ဘယ်လောက် အစွမ်းထက်နိုင်လဲ ဆိုတာက မင်းရဲ့ စိတ်ကူးယဉ်နိုင်စွမ်း အပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်!

"ရွှေအမြုတေ! ငါ ရွှေအမြုတေအဆင့်ကို ရောက်သွားပြီ!"

လူတစ်ယောက်က သူ့ကိုယ်သူ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူအဖြစ် စိတ်ကူးယဉ်လိုက်ရာမှ၊ တကယ်ပင် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်မှ ကျော်လွန်ပြီး ရွှေအမြုတေအဆင့်သို့ ရောက်သွားသဖြင့် အလွန် ဝမ်းသာသွားသည်။ ထို့ပြင် ၎င်းမှာ အဆင့် ၁ ရွှေအမြုတေတောင် ဖြစ်နေသေးသည် မဟုတ်ပါလား!

"ရွှေအမြုတေအဆင့်လောက်က ဘာများလဲ။ ငါ ဝိညာဉ်သန္ဓေအဆင့်ထိ ဖောက်ထွက်ပြမယ်!"

အခြားတစ်ယောက်ကတော့ ရွှေအမြုတေအဆင့်ကို အထင်သေးစွာဖြင့်၊ သူ့ကိုယ်သူ ဝိညာဉ်သန္ဓေအဆင့် ပညာရှင်တစ်ယောက်အဖြစ် စိတ်ကူးယဉ်လိုက်ပြီး၊ ရွှေအမြုတေအဆင့်ကိုတောင် ကျော်ဖြတ်ကာ ဝိညာဉ်သန္ဓေအဆင့်သို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသွားလေသည်။

"အဆင့်တွေ ဖောက်ထွက်နေတာပဲ သိကြတယ်။ ငါ့ရဲ့ ခွန်ဖန်စစ်မှန်တဲ့ခန္ဓာကို ကြည့်လိုက်ဦး!"

ထိုသူက ပြောပြီးသည်နှင့် ချက်ချင်းပင် မိုင်ထောင်ချီ ရှည်လျားသော ဧရာမ ငှက်ကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ ဓားတစ်လက်အလား ပင်လယ်ထဲသို့ ထိုးဆင်းသွားကာ ပင်လယ်ပြင်ကို မွှေနှောက်နေသည့် ဧရာမ ခွန်ငါးကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

"မိစ္ဆာသားရဲတွေက ဘာများ ကောင်းလို့လဲ။ လာ... ဖာရှန်းထျန်းတိကို ပြမယ်!"

"လာ တိုက်ကြစို့!"

"လာ တိုက်ကြစို့!"

ဧရာမခွန်ငါးကြီးက ပင်လယ်ထဲမှ ခုန်ထွက်လာပြီး ဧရာမ ငှက်ကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ၊ မုန်တိုင်းကြီးကို ဖန်တီး၍ ကောင်းကင်နှင့် ညီမျှလောက်အောင် ကြီးမားသော လူဘီလူးကြီးနှင့် သတ်ပုတ်ကြပါတော့သည်။

ဤအချိန်တွင်တော့ ရွှေအမြုတေအဆင့်များ၊ ဝိညာဉ်သန္ဓေအဆင့်များဆိုသည်မှာ အမှုန်အမွှားများလောက်သာ ဖြစ်သွားပြီဖြစ်ရာ ဘယ်သူကမှ ဂရုမစိုက်ကြတော့ပေ။ ခွန်ဖန်ငှက်ကြီးနှင့် ဖာရှန်းထျန်းတိ လူဘီလူးကြီးတို့၏ တိုက်ပွဲမှာ ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများ အသေအလဲ တိုက်ခိုက်နေကြသည်နှင့် မလျော့ပေ!

ခွန်ဖန်ငှက်ကြီးနှင့် ဖာရှန်းထျန်းတိ လူဘီလူးကြီးတို့၏ စံပြလုပ်ရပ်ကြောင့် လူတိုင်းက မုန့်ချွန်း၏ စကားကို အပြည့်အဝ နားလည်သွားကြပြီဖြစ်သည်။ ချက်ချင်းပင် နေရာတစ်ခုလုံး ဝရုန်းသုန်းကား ဖြစ်သွားပါတော့သည်။

ပျောက်ကွယ်သွားသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော ခွာဖူ မျိုးနွယ်စုဝင်က ရွှေကျီးကန်းကို ဆွဲဆန့်ပြီး ခွန်အားစမ်းနေကြသည်။ တချို့က တောင်များကိုဆုပ်ကိုင်ပြီး ပင်လယ်ကို ဖို့နေကြသည်။ တချို့က စစ်မှန်သော နဂါးအဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး ဟိန်းဟောက်နေကြသည်။ တချို့ကတော့ အသံကျယ်ကြီးဖြင့် အော်ဟစ်ပြီး ကောင်းကင် ၉ ထပ်ကိုတောင် ဖောက်ထွင်းပစ်နေကြသည်။ တချို့ကတော့ လမ်းလျှောက်နေသော ကောင်းကင်အတိဒုက္ခကြီးအလား၊ သူတို့ ဖြတ်သွားသော နေရာတိုင်းတွင် မြေကြီးများပင် မီးကျွမ်းသွားရလေသည်။

လူတိုင်းက ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် ကစားနေကြပြီး ကျန်းလီ၏ကိစ္စကိုတောင် ခေါင်းထဲမှ မေ့သွားကြပြီ ဖြစ်သည်။

ကိုယ်လိုချင်သလို သန်မာလာနိုင်သည်၊ ကိုယ်ဖြစ်ချင်သော အရာရာတိုင်း ဖြစ်နိုင်သည်ဆိုသည်မှာ ကျင့်ကြံသူတိုင်း၏ အိပ်မက်ပင် ဖြစ်သည်!

"ငါက သမုဒ္ဒရာ လေးစင်းလုံးကို အုပ်စိုးတဲ့ စစ်မှန်တဲ့ နဂါးပဲ၊ ဘယ်သူက ငါ့ထက် သန်မာနိုင်မှာလဲ!"

နဂါးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသော သူက အရမ်းကို ဘဝင်မြင့်နေသည်။ ၎င်းမှာ သမုဒ္ဒရာ လေးစင်း၏ အရှင်သခင်လေ၊ ခန္ဓာကိုယ် အင်အားက အတိဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများနှင့်တောင် ယှဉ်နိုင်သည်! သူက ခန္ဓာကျင့်စဉ် တစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ သူ အသုံးပြုဖူးသမျှထဲတွင် အကောင်းဆုံး ဆေးရေချိုးမှုကပင် အဆပေါင်းများစွာ ရောနှောထားသော နဂါးသွေးကို သုံးထားရခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခုတော့ အိပ်မက်မက်နေသည့် အခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး သူ့ကိုယ်သူ စစ်မှန်သော နဂါးအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်နိုင်သဖြင့် အရမ်းကို ကျေနပ်နေလေသည်။

"စစ်မှန်တဲ့ နဂါး... ငါ ကောင်းကင်အတိဒုက္ခကို ထိန်းချုပ်တဲ့သူရဲ့ လက်ထဲက အမှုန်အမွှားလေး တစ်ခုလောက်ပဲ ရှိတာပါ။"

မိုးကြိုးအတိဒုက္ခကို ထိန်းချုပ်သောသူက လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်ပြီး၊ မိုးကြိုးတစ်ချက် ပစ်ချလိုက်ရာ နဂါး၏ သားရေများပင် စုတ်ပြဲသွားတော့သည်။

"ဒီလောက်လေးလား။"

နဂါးအဖြစ် ပြောင်းလဲထားသော သူကလည်း လှောင်ပြုံးဖြင့် ပြန်တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ သူရထားသော ဒဏ်ရာများက ချက်ချင်းပင် ပြန်ကောင်းသွားသည်။ စစ်မှန်သော နဂါးများက ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှုဖြင့် နာမည်ကြီးသည်မို့၊ ပြန်လည်ကောင်းမွန်သည့် နှုန်းကလည်း သဘာဝကျကျ အလွန် မြန်ဆန်ပေသည်။

မိုးကြိုးအတိဒုက္ခကို ထိန်းချုပ်သောသူက ဒေါသထွက်သွားသည် - "တီကောင်လေးကများ ကောင်းကင်ရဲ့ အာဏာကို စိန်ခေါ်ရဲတယ်ပေါ့!"

နဂါးအဖြစ် ပြောင်းလဲထားသော သူကလည်း ဤသို့ ပြောခံရသဖြင့် ဒေါသထွက်သွားသည် - "ကောင်းကင်ရဲ့ အာဏာက ဒီလောက်ပဲ ရှိတယ်ဆိုရင်၊ ငါက ဒီကောင်းကင်ကို ပုန်ကန်ပစ်မယ်!"

ဒီနှစ်ယောက်က တကယ့်ကို အသေအလဲ တိုက်ခိုက်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။ နဂါးဟိန်းသံနှင့် မိုးကြိုးသံများက ရောနှောနေပြီး အလွန် ကြောက်စရာ ကောင်းနေလေတော့သည်။