လူသားဧကရာဇ်ကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် ကျင့်ဝတ်စောင့်ရန် မလို၊ အတူတူ တိုက်ကြစမ်း

တာအိုသားတော် ချီရှား၏ တိုက်ကွက်မှာ အရှိန်အဝါ ကြီးမားလွန်းလှသဖြင့် အားရပါးရ တိုက်ခိုက်နေကြသော အခြားသူများကိုပါ လန့်နိုးသွားစေသည်။

သူတို့သည် ကျန်းလီကို လှမ်းကြည့်လိုက်ကြပြီး ၎င်းမှာ လက်ရှိ လူသားဧကရာဇ်ဖြစ်မှန်း သိသွားကြသည်။ အကယ်၍ ယခင်ကဆိုလျှင် သူတို့သည် ကျန်းလီအား အလွန်အမင်း ကြည်ညိုလေးစားသော စိတ်ဖြင့် ဂါရဝပြုကြမည်မှာ သေချာသည်။

ယခုလည်း ကျန်းလီကို ကြည်ညိုနေကြဆဲ ဖြစ်သော်လည်း၊ လက်ရှိတွင် သူတို့ကိုယ်တိုင်လည်း အစွမ်းထက်နေသည်ဟု ခံစားနေရသဖြင့် နယ်ပယ်ပြင်ပ နတ်ဆိုးများနှင့်ပင် ယှဉ်တိုက်နိုင်မည်ဟု ထင်မှတ်နေကြသည်။ ထိုအတွေးကြောင့် ကျန်းလီအပေါ် ထားရှိသော ကြည်ညိုလေးစားမှုမှာ အတော်အတန် လျော့ပါးသွားခဲ့သည်။

ခန္ဓာသိမ်းပိုက်ထားသူ လီလိထုံ ပင်လျှင် ထိုသို့ပင် တွေးနေမိသည်။ သူသည် ယခုအခါ ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်း နှောင်းပိုင်းအဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး ဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ၊ မာန်မာနများ အကြီးအကျယ် တက်ကြွနေပြီး နယ်ပယ်ပြင်ပ နတ်ဆိုးများ လာလျှင်ပင် တစ်ပွဲတစ်လမ်း ဆင်နွှဲနိုင်မည်ဟု ယူဆနေ၏။

"အားလုံးပဲ... လူသားဧကရာဇ်ကျန်းရဲ့ လမ်းညွှန်မှုကို မခံယူချင်ကြဘူးလား။ ဒါဟာ တစ်သက်မှာ တစ်ခါပဲ ကြုံရမယ့် အခွင့်အရေးကြီးနော်။"

လွင့်ထွက်သွားသော တာအိုသားတော် ချီရှားသည် ကိုယ်ဟန်ကို ပြန်လည် ထိန်းလိုက်ပြီး၊ စိတ်လှုပ်ရှားနေသော လူအုပ်ကြီးအား အကြောင်းပြချက်တစ်ခုပေးကာ လှုံ့ဆော်လိုက်သည်။

ကျန်းလီက ပြုံးလျက် လက်ခံလိုက်သည် - "ကောင်းပြီလေ"

ထို့နောက် သူက ချင်လွန့် နှင့် စုန့်ယင် တို့ကို ကြည့်ကာ - "မင်းတို့နှစ်ယောက်လည်း သူတို့နဲ့ ပူးပေါင်းပြီး ငါ့ကို တိုက်ခိုက်လို့ ရတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

စုန့်ယင်မှာမူ တွေဝေနေမိသည်။ သူမသည် ခဏရရှိထားသော အစွမ်းကြောင့် မာန်တက်ခြင်း မရှိဘဲ ကျန်းလီအပေါ် ရိုသေကြောက်ရွံ့စိတ် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သဖြင့် လက်မပါဝံ့ပေ။

၎င်းပြင် ကျန်းလီသည် လူများ၏ ရိုင်းပျမှုကြောင့် ဒေါသထွက်ကာ ရွဲ့ပြောနေခြင်းဖြစ်မည်ဟု သူမ ထင်မှတ်နေသည်။

သို့သော် ချင်လွန့်ကမူ ကျန်းလီသည် ဤအခွင့်အရေးကို သုံး၍ သူတို့အား လမ်းညွှန်ပေးလိုခြင်းဖြစ်မှန်း သိလိုက်သည်။

ကျန်းလီနှင့် တွေ့ဆုံရန်ပင် မလွယ်ကူလှရာ၊ သူ၏ လမ်းညွှန်မှုကို ရရှိခြင်းမှာ ပို၍ပင် တန်ဖိုးရှိလှသည်။ ဤအခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်လိုက်ပါက တစ်သက်လုံး နောင်တရနေကြပေလိမ့်မည်။

"ငတုံးမလေးရဲ့... လူသားဧကရာဇ်ကျန်းက ငါတို့ကို စေတနာနဲ့ လမ်းညွှန်ပေးချင်နေတာလေ၊ နင်က ဘာလို့ ငြင်းနေတာလဲ။"

ထိုအခါမှ စုန့်ယင် သတိဝင်လာသည်။ ကျန်းလီသည် ဒေါသထွက်နေခြင်း မဟုတ်ဘဲ တကယ်ပင် လမ်းညွှန်ပေးလိုခြင်းဖြစ်ကြောင်း နားလည်သွားသဖြင့် ချင်လွန့်နှင့်အတူ လူအုပ်ကြီးထဲသို့ အပြေးဝင်သွားတော့သည်။

ပထမဆုံး စတင်တိုက်ခိုက်သူမှာ လီလိထုံ ဖြစ်သည်။ သူသည် ယခင်က ကျန်းလီ၏ ကန်ထုတ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသဖြင့် အဆင့်အတန်းဖြင့် အနိုင်ကျင့်ခံရသည်ဟု ယူဆကာ အကြီးအကျယ် မကျေမနပ် ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ယခုမူ ယခင်ဘဝကပင် မတွေးဝံ့ခဲ့သော အစွမ်းများကို ရရှိထားသဖြင့် ခုနက ကန်ချက်အတွက် လက်စားချေရန် ပြင်လိုက်သည်။

သူသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် လောကကြီးတစ်ခုလုံးနှင့် ရန်ဘက်ဖြစ်နေသူအဖြစ် စိတ်ကူးယဉ်ကာ၊ လူပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ကို သတ်ဖြတ်ပြီး ရရှိလာသော သွေးဓာတ်အရှိန်အဝါများဖြင့် မိမိကိုယ်ကိုယ် ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်း နှောင်းပိုင်းအဆင့်အထိ မြှင့်တင်လိုက်သည်။

ယခုအခါ သူ့နောက်ကွယ်တွင် သွေးဓာတ်များမှာ သမုဒ္ဒရာကြီးအလား လှိုင်းထနေပြီး ကောင်းကင်ယံအထိ ပျံ့နှံ့နေသည်။ ယခင်က သွေးဓားမြှောင်နှစ်လက်မှာလည်း ဧရာမ ဓားကြီးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး တောင်ကို ဖြတ်၊ ပင်လယ်ကို ခွဲနိုင်သည့် အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

"လူသားဧကရာဇ်ကျန်း... လမ်းညွှန်ပေးပါဦး။"

ကျန်းလီသည်လည်း အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း နှောင်းပိုင်းအဆင့်အဖြစ် ဟန်ဆောင်မနေတော့ဘဲ သူ၏ မူလခွန်အားများကို ပြန်လည်ထုတ်ဖော်လိုက်ကာ ခြေထောက်ဖြင့် တစ်ချက် ကန်လိုက်ပြန်သည်။

လီလိထုံသည် ဓားနှစ်လက်ကို ရင်ဘတ်တွင် ကြက်ခြေခတ်ကာ ကာကွယ်လိုက်သော်လည်း၊ ကျန်းလီ၏ ထိုကန်ချက်ရှေ့တွင်မူ အဝေးသို့ လွင့်စင်သွားရပြန်သည်။

"ညီအစ်ကို လိထုံ... ငါ ကူညီမယ်။"

လေးလက်သည်း နဂါးစစ်စစ်ကြီးသည် လီလိထုံ၏ သွေးသမုဒ္ဒရာထဲသို့ တိုးဝင်သွားရာ၊ နဂါးသွေးများ ဆူပွက်လာပြီး ခွန်အားများ သိသိသာသာ တိုးမြင့်လာသည်။ ကျိုးသွားသော နဂါးဂျိုမှာပင် ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာသည်။

နဂါးမျိုးနွယ်သည် ခန္ဓာကိုယ် သန်မာပြီး သွေးဓာတ်ကြွယ်ဝလှသည်။ ယခု သွေးသမုဒ္ဒရာထဲတွင် ရှိနေသဖြင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှုမှာ နောက်ထပ် အဆင့်တစ်ခုသို့ တက်လှမ်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

လီလိထုံသည် သွေးဓားများကို ပြန်လည် စုစည်းကာ နဂါးကြီးနှင့်အတူ ကျန်းလီကို ပူးပေါင်း တိုက်ခိုက်တော့သည်။

ကျန်းလီကလည်း အားနာမနေဘဲ သွေးဓားနှစ်လက်ကို လုယူလိုက်ပြီး၊ လီလိထုံ၏ ပခုံးနှစ်ဖက်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ အသာအယာ အားစိုက်လိုက်ရုံဖြင့် သူ့လက်နှစ်ဖက်ကို ဖြုတ်ချလိုက်ပြီးနောက် ခြေထောက်ဖြင့် ထပ်မံ ကန်ထုတ်လိုက်သည်။

လီလိထုံမှာ လွင့်ထွက်သွားပြီး တောင်ကြီး သုံးလုံးကို တိုက်မိကာ ပြိုကျသွားစေပြီးမှ သတိလစ်သွားတော့သည်။

ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်လာသော နဂါးကြီးကိုမူ ကျန်းလီက လက်သီးဖြင့် တစ်ချက် ထိုးလိုက်ရာ နဂါးကြေးခွံ သုံးချပ်မှာ ကြွေလွင့်သွားပြီး နဂါးကြီးမှာ နာကျင်လွန်းသဖြင့် အော်ဟစ်နေရရှာသည်။

"လူသားမျိုးနွယ်မှာလည်း ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်စဉ်တွေ ရှိတာပဲ။ ရွှေမီတောင်မှာ နဂါးတွေကို နှိမ်နင်းနိုင်တဲ့ 'နဂါးကျားရဟန္တာ' ရှိသလို၊ လူသားဧကရာဇ်နန်းဆောင်မှာလည်း ကောင်းကင်မိုးကြိုးကို ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ခံနိုင်တဲ့ 'ကျန်းခုန်းဟူ' ရှိတာပဲ။ ဘာလို့ တခြားမျိုးနွယ်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကိုမှ အတင်းအဓမ္မ လိုချင်နေရတာလဲ"

ကျန်းလီသည် နဂါးဂျိုကို လှမ်းဆွဲကာ လူအုပ်ကြီးထဲသို့ ပစ်ပေါက်လိုက်ရာ လူအုပ်ကြီးမှာ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်သွားရသည်။

ကျန်းလီ၏လမ်းညွှန်မှုကို ကြားသောအခါ နဂါးကြီးမှာ သတိဝင်လာသည်။ သူသည် ယခင်က နဂါးသွေးများကိုသာ အသည်းအသန် ရှာဖွေပြီး မိမိကိုယ်ကိုယ် နဂါးလူသားအဖြစ် ပြောင်းလဲရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ သို့သော် လူနှင့် နဂါးမှာ ခန္ဓာကိုယ် တည်ဆောက်ပုံချင်း မတူညီရာ မည်သို့မျှ ပြည့်စုံစွာ ပေါင်းစပ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သူသည် နဂါးအသွင်မှ လူအသွင်သို့ ပြန်ပြောင်းလိုက်ပြီး ကျန်းလီအား အလေးအမြတ်ပြုကာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။ လျှို့ဝှက်နယ်မြေမှ ထွက်သွားလျှင် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းစဉ်ကို အသစ်ပြန်လည် စတင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ခုနက အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသဖြင့် လီလိထုံနှင့် နဂါးကြီးမှာ ထိပ်တန်း ဆယ်ယောက်စာရင်းဝင် အစွမ်းထက်သူများဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်း သိကြသည်။ သို့သော် ထိုသူများကိုပင် ကျန်းလီက တစ်ကွက်တည်းဖြင့် အနိုင်ယူခဲ့သည် မဟုတ်လား။

လူအုပ်ကြီးမှာ မာန်မာနများ လျော့ကျသွားပြီး တစ်ဦးချင်းစီအနေဖြင့် ကျန်းလီကို အနိုင်ယူရန် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း၊ သူ့ခြေလှမ်းကိုပင် လှုပ်အောင် လုပ်နိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း နားလည်သွားကြသည်။ အားလုံး စုပေါင်းတိုက်ခိုက်မှသာ ကျန်းလီကို ယှဉ်နိုင်မည့် အခွင့်အရေး ရှိပေလိမ့်မည်။

"လူသားဧကရာဇ်ကို ရင်ဆိုင်ရာမှာ ကျင့်ဝတ်စောင့်နေဖို့ မလိုဘူး၊ အားလုံး အတူတူ တိုက်ကြစမ်း။"

လူအုပ်ထဲမှ တစ်ယောက်က အော်ဟစ်လိုက်ရာ၊ အဆင်သင့်ဖြစ်နေသော လူများမှာ မိမိတို့၏ အစွမ်းထက်ဆုံး တိုက်ကွက်များကို ထုတ်ဖော်ကာ ကျန်းလီအား တစ်ပြိုင်နက် တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။

ချင်လွန့် သေသေချာချာ မြင်လိုက်ရသည်မှာ - ခုနက အော်ဟစ်လိုက်သူမှာ တာအိုသားတော် ချီရှား ဖြစ်ပြီး၊ အော်ပြီးသည်နှင့် လူအုပ်ထဲတွင် ပြန်လည် ပုန်းကွယ်သွားကာ ဘာမှမသိသလို ဟန်ဆောင်နေခြင်းပင်။

ရွှေကျီးကန်းမှာ နေမင်းပမာ တောက်ပလာပြီး လေထုထဲရှိ ရေဓာတ်များကို ခဏချင်း ခန်းခြောက်သွားစေသည်။

ခွာဖူမျိုးနွယ်စုဝင်မှာမူ အပြေးရပ်ဝန်းကို ပြင်ဆင်ကာ၊ ကျန်ရစ်သော ပုံရိပ်ယောင်များ ထင်ကျန်ရစ်သည်အထိ မြန်ဆန်သော အရှိန်ဖြင့် ကျန်းလီကို ဝင်တိုက်ရန် ပြင်သည်။ သူ၏ ဧရာမ ခန္ဓာကိုယ်ကြီး ပြေးလာသည်မှာ ရွှေမီတောင်ကြီး တစ်လုံး အရှိန်ဖြင့် ရွေ့လျားလာသကဲ့သို့ အလွန်ပင် ကြောက်စရာ ကောင်းလှသည်။

ခွန်ဖန်ငါးကြီးသည် သမုဒ္ဒရာထဲမှ ခုန်ထွက်လာပြီး ရွှေလင်းယုန်ကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ရွှေရောင်အတောင်ပံ တစ်သိန်းရှစ်ထောင်မှာ ခါယမ်းနေပြီး ရှေးဟောင်း အဆောင်သင်္ကေတများဖြင့် ဆန်းကြယ်လှသည်။ သူ၏ ထက်မြက်လှသော နှုတ်သီးမှာ ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူကိုပင် အပေါက်ဖြစ်သွားစေနိုင်သည့် အရှိန်အဝါ ရှိသည်။

ဖာရှန်းထျန်းတိ လူသားကြီးမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ထောက်ထားကာ၊ သူ၏ သံလက်ဝါးကြီးနှစ်ဖက်ဖြင့် ဖိချလိုက်သည်မှာ ကောင်းကင်ကြီး ပြိုကျလာသကဲ့သို့ပင်။

တာအိုသားတော် ချီရှား သည် သူ၏ သွေးဓာတ်များကို ထုတ်သုံးကာ နတ်ဘုရားဓား ခုနစ်လက်ကို စေခိုင်းလိုက်ရာ၊ ဓားဦးများမှတစ်ဆင့် မြေ၊ မီး၊ လေ၊ ရေ ဓာတ်များ စီးဆင်းလာပြီး ဤကမ္ဘာကိုပင် အသစ်ပြန်လည် ဖန်တီးတော့မည့်အလား ရှိနေသည်။

မိုးကြိုးသခင် မှာမူ ကောင်းကင်ဘုံ၏ အမိန့်ကို စေခိုင်းကာ ကျန်းလီ၏အထက်တွင် နတ်ဘုရားဖြစ်မည့် အတိဒုက္ခတိမ်တိုက်များကို စုစည်းစေသည်။ ငွေရောင်လျှပ်စီးများမှာ ဝင်းလက်နေပြီး၊ ရင်ဆိုင်ရသူ၏ စိတ်မိစ္ဆာများကို နှိုးဆွပေးကာ ကောင်းကင်မိုးကြိုးဒဏ်ကို မခံနိုင်ဘဲ ပြာဖြစ်သွားအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်သည်။

ဤမိုးကြိုးသခင်မှာ လူအုပ်ထဲတွင် စိတ်ကူးယဉ်မှု အစွမ်းထက်ဆုံးသူ ဖြစ်သည်။ ခုနက တိုက်ပွဲတွင်လည်း တစ်ဦးတည်းနှင့် အများအပြားကို ယှဉ်နိုင်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

ကျန်းလီသည် အမျိုးမျိုးသော တိုက်ကွက်များကို မြင်သောအခါ နှုတ်ခမ်းထောင့်လေး ကွေးသွားပြီး "တက်ကြွတဲ့ ကလေးတွေပဲ" ဟု တွေးမိသည်။

"မင်းတို့မှာ အိပ်မက်တွေ ရှိနေသေးတာကို တကယ် အားကျမိပါတယ်၊ ငါကတော့ ကိုယ့်ထက် သာတဲ့ တည်ရှိမှုမျိုးကိုတောင် စိတ်ကူးမယဉ်တတ်တော့ဘူး"

ကျန်းလီ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ထိုတိုက်ကွက်များကို မမြင်သကဲ့သို့ပင် သူ့အခက်အခဲကိုသာ ညည်းတွားနေ၏။

၎င်းမှာ အိပ်မက်ကမ္ဘာ ဖြစ်သော်လည်း ကျန်းလီမှာ ပို၍ အစွမ်းထက်မလာပေ။ အကြောင်းမှာ သူသည် ယခုထက် ပို၍ အစွမ်းထက်ရန် ဘယ်လို ပြောင်းလဲရမည်ကို စိတ်ကူးမယဉ်တတ်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူသည် သိပ္ပံနည်းကျ လက်နက်များအကြောင်းကို သိသော်လည်း ၎င်းတို့၏အခြေခံသဘောတရားကို နားမလည်ရာ စိတ်ကူးယဉ်၍ မရပေ။

နတ်ဘုရားဖြစ်ခြင်းအကြောင်းကို ပြောရလျှင်လည်း၊ သူသည် နတ်ဘုရားဘုံသို့ ဝင်ရောက်ကာ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို နတ်ဘုရားချီအဖြစ် ပြောင်းလဲရန်သာ လိုတော့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် နတ်ဘုရားချီဆိုသည်မှာ မည်သို့သော အရာမှန်း သူ စိတ်ကူးမယဉ်တတ်ပေ။

၎င်းပြင် စစ်မှန်နတ်ဘုရားတစ်ပါး လာလျှင်ပင် သူ အနိုင်ယူနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

မည်သည့် မျိုးနွယ်အဖြစ် ပြောင်းလဲရမည်ကို စဉ်းစားပြန်လျှင်လည်း၊ သူ မဟာယာနအဆင့်သို့ ရောက်ကတည်းက လူသားမျိုးနွယ်မှာ အင်အားအကြီးဆုံး ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ မဟုတ်လား။

မည်သည့် တန်ခိုးစွမ်းအားများကို အသုံးပြုရမည်ကို စဉ်းစားလျှင်လည်း၊ သူ စိတ်ကူးယဉ်နိုင်သော 'နေရာလွတ်ကို လက်ထဲထည့်ခြင်း' သို့မဟုတ် 'သဲစေ့ကို စစ်သည်ဖြစ်စေခြင်း' တို့မှာ သူ့အတွက် ပစ္စည်းသယ်ရန်နှင့် အလုပ်သမားခေါ်ရန်အတွက်သာ အသုံးဝင်ပြီး၊ သူ့ကို ပို၍ အစွမ်းထက်လာစေမည် မဟုတ်ပေ။

မည်သည့် နတ်ဘုရားလက်နက်ကို သုံးရမည်ကို စဉ်းစားပြန်လျှင်လည်း၊ သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲရှိ လှံရှည်ကြီးမှာ အကောင်းဆုံး ဖြစ်နေသည်။ သို့သော် သူနှင့် ယှဉ်နိုင်သော ရန်သူ မရှိသဖြင့် ထိုလှံမှာ ဖုန်တက်နေခဲ့သည်မှာ ကြာလှပေပြီ။

နိယာမများအကြောင်းကို ပြောလျှင်လည်း၊ သူသည် ကောင်းကင်မိုးကြိုးကို ရေချိုးသလို ခံနိုင်ရည် ရှိသော်လည်း၊ အချိန်နှင့် နေရာလွတ် နိယာမများမှာမူ သူ့အတွက် ခက်ခဲလွန်းလှသဖြင့် စိတ်ကူးယဉ်၍ မရပေ။

"တကယ်ကို စိတ်ဓာတ်ကျစရာပဲ"

ကျန်းလီ၏ ညည်းတွားသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လူအုပ်ကြီးမှာ ပို၍ပင် ဒေါသထွက်ကာ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။ ကျန်းလီကို အကြည်ညိုဆုံးဖြစ်သော စုန့်ယင်ပင်လျှင် ကျန်းလီအား ထိုးကြိတ်ချင်စိတ်များ ပေါက်လာတော့သည်။

တကယ်ကို ဒေါသထွက်စရာ ကောင်းလွန်းလှသည် မဟုတ်လား။