ဝိညာဉ်သစ်တစ်ခု ဖြစ်တည်လာရန် လိုအပ်ချက်များ

ချင်လွန့်သည် စိတ်မိစ္ဆာကို တိုက်ရိုက် ချေဖျက်နိုင်ခဲ့သဖြင့် ဘေးမှ ကြည့်နေသူများကို အံ့အားသင့်သွားစေသည်။

အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်နှင့်တင် စိတ်မိစ္ဆာကို ချေဖျက်နိုင်သူမှာ ကျိုကျိုးတစ်ခုလုံးတွင်ပင် လက်ချိုးရေ၍ ရသည်။ အားလုံးမှာ အဆင့်တူကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြသော်လည်း ကွာခြားချက်မှာ ဤမျှအထိ ကြီးမားနေရလား။

စုန့်ယင်မှာမူ မျက်လုံးလေး တဖျတ်ဖျတ် လက်လျက် အလွန်ပင် ဝမ်းသာနေရှာသည်။

ကျန်းလီ၏ ဆုံးမခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး အိပ်မက်လှလှမှာ အိမ်မက်ဆိုး ဖြစ်သွားပြီးနောက်တွင်မူ သူတို့အားလုံးမှာ ထူးဆန်းသော ပုံစံများအဖြစ် ဟန်မဆောင်ရဲကြတော့ပေ။ ခွန်ဖန်ပြောင်းထားသူမှာ လူအသွင်ပြန်ပြောင်းသည်၊ ဖာရှန်းထျန်းတိသုံးထားသူမှာ ကိုယ်ဟန်ကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းသည်၊ ခွာဖူမျိုးနွယ်စုအသွင်ယူထားသူမှာလည်း လူသားမျိုးနွယ်အဖြစ်သို့ အသီးသီး ပြန်လည် ပြောင်းလဲလိုက်ကြတော့သည်။

လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲ မဝင်ခင်က ကျန်းလီတစ်ယောက်တည်း အထီးကျန်နေသည်ကို မြင်သဖြင့် ချင်လွန့်က အဖော်လုပ်ပေးရန် လာရောက်နှုတ်ဆက်ခဲ့စဉ်ကတည်းက ကျန်းလီသည် ဤလူငယ်မှာ စိတ်ထားဖြူစင်ကြောင်း သတိပြုမိခဲ့သည်။ ယခု စိတ်မိစ္ဆာကိုပါ အောင်မြင်စွာရင်ဆိုင်နိုင်ခြင်းက သူ၏ စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာမှုကို ပို၍ပင် သက်သေပြနေသည်။

ကျန်းလီ၏အမြင်တွင် ချင်လွန့်သည် လူသားဧကရာဇ်လောင်းတစ်ဦး ဖြစ်လာရန် အမှန်တကယ်ပင် အရည်အချင်း ရှိသူဖြစ်သည်။ ပါရမီရော စိတ်ဓာတ်ပိုင်းပါ ထူးချွန်လွန်းလှသည်။

စစ်မှန်သော လူသားဧကရာဇ်လောင်း သို့မဟုတ် လူသားဧကရာဇ် ဖြစ်လာနိုင်မလားဆိုသည်မှာမူ သူ၏ နောင်လာမည့် ကံကြမ္မာအပေါ်တွင်သာ မူတည်ပေလိမ့်မည်။

"မင်းရဲ့စိတ်မိစ္ဆာက ဘာလဲ" ဟု ကျန်းလီက မေးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် ငယ်ငယ်တုန်းက ဆရာက ကျွန်တော့်ကို ကျောင်းထဲမှာ တစ်ယောက်တည်း ခဏခဏ ထားခဲ့တတ်တယ်။ ကျောင်းထဲမှာ မှောင်မည်းနေပြီး သရဲခြောက်သလိုမျိုး ခံစားရလို့ ကျွန်တော် အရမ်းကြောက်ခဲ့တာ"

"ဒါဆို မင်းရဲ့ စိတ်မိစ္ဆာက သရဲတစ္ဆေပေါ့"

"မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော့်ရဲ့ စိတ်မိစ္ဆာက ဆရာဖြစ်သူ ယွမ်ဝူရှင်း ပါ။ ခုနက စိတ်မိစ္ဆာက ဆရာ့ပုံစံ ပြောင်းလာလို့ ကျွန်တော် သူ့ကို တစ်ဝကြီး ထိုးကြိတ်လိုက်တယ်"

ကျန်းလီ စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်မိသည် - ဟော... ချင်းမြို့တုန်းက ဆရာဖြစ်သူက ငါ့ကို လာဆွဲတယ်၊ အခု လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ဝင်ပေါက်မှာ တပည့်ဖြစ်သူက ငါ့ကို လာဆွဲပြန်တယ်။ မင်းတို့ ဆရာတပည့် နှစ်ယောက်လုံးက ငါ့ကိုပဲ ရွေးပြီး ရှာနေကြတာလား။

"မင်းအတွက်ကတော့ လမ်းညွှန်ပေးစရာ သိပ်မရှိပါဘူး၊ အကြံပြုချက်တစ်ခုပဲ ပေးပါရစေ။ တည်ငြိမ်ရင့်ကျက်တာက ကောင်းတဲ့အချက်ဖြစ်ပေမဲ့၊ မင်းရဲ့အသက်အရွယ်အရ တက်ကြွလန်းဆန်းမှုလေးတော့ ရှိသင့်တာပေါ့" အိပ်မက်ကမ္ဘာထဲတွင် ချင်လွန့် တစ်ဦးတည်းသာ အေးအေးဆေးဆေး နောက်ထပ် ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို တွက်ချက်နေခဲ့သည်ကို မြင်သဖြင့် ကျန်းလီက မှတ်ချက်ပေးလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် ၎င်းမှာ အကြံပြုချက်မျှသာ ဖြစ်သည်။ တည်ငြိမ်ရင့်ကျက်ခြင်းမှာ ဆိုးကျိုးမဟုတ်သလို၊ တက်ကြွလာရုံနှင့်လည်း ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်မှာ ပို၍ ချောမွေ့သွားမည်ဟု မဆိုနိုင်ပေ။

"ဒီတစ်ကြိမ် စမ်းသပ်မှု ပြီးဆုံးပါပြီ။ အရင်စမ်းသပ်မှု နှစ်ခုစလုံးရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်ပေါ် မူတည်ပြီး ထိပ်တန်း အယောက် ၃၀ ကို ဆုလာဘ်တွေ ပေးပါမယ်" သခင်မကြီး မုန့်ချွန်း၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာခြင်းမှာ ဤလျှို့ဝှက်နယ်မြေ မကြာမီ ပိတ်တော့မည်ဖြစ်ကြောင်း အသိပေးလိုက်ခြင်းပင်။

လူတိုင်းသည် ကျန်းလီအား အလေးအမြတ်ပြုကာ ဦးညွှတ်လိုက်ကြပြီး - "လူသားဧကရာဇ်ရဲ့ လမ်းညွှန်မှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ကျွန်တော်တို့ ရင်ထဲမှာ အမြဲမှတ်ကျောက်တင်ထားပါ့မယ်။" ဟု ပြိုင်တူဟစ်အော်ကြသည်။

လျှို့ဝှက်နယ်မြေမှ ဆုလာဘ်များအပေါ် သူတို့ စိတ်မဝင်စားကြတော့ပေ။ လူသားဧကရာဇ်၏ လမ်းညွှန်မှုကို တစ်ကြိမ်ရရှိခြင်းမှာ နယ်မြေမှ ဆုလာဘ် (၁၀) ကြိမ် ရသည်ထက်ပင် သာလွန်လှသည် မဟုတ်လား။

ဆုလာဘ်များ ပေးအပ်ချိန်တွင် လူများကို တစ်ဦးချင်းစီ ခွဲထုတ်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ ဆုလာဘ်များကို အချင်းချင်း မြင်တွေ့ကာ နယ်မြေပြင်ပတွင် လုယက်ခြင်း မပြုနိုင်စေရန်ဖြစ်သည်။

"သခင်မကြီး မုန့်... ကြည့်ရတာ ပျော်ရဲ့လား"

ကျန်းလီသည် မုန့်ချွန်းနှင့် တစ်ဖန်ပြန်လည်ဆုံတွေ့ချိန်တွင် ပြုံး၍ မေးလိုက်သည်။

မုန့်ချွန်းက စိတ်ပျက်ဟန်ဖြင့် - "မပျော်ပါဘူး။ ဒဏ္ဍာရီလာ မဟာယာနအဆင့်ရဲ့ စွမ်းအားတွေကို မြင်ရမယ် ထင်နေတာ၊ ရှင်က တကယ့် အစွမ်းအစစ်တွေကို တစ်စက်မှ မထုတ်သုံးခဲ့ဘူးပဲ။"

"ဟားဟား... ဒါကလည်း မတတ်နိုင်ဘူးလေ။ ခုနက နဂါးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတဲ့ ကောင်လေးက အတိဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့် ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုမျိုး ရသွားတာကလွဲရင်၊ ကျန်တဲ့သူတွေက အမြင့်ဆုံးမှ ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်လောက်ပဲ ရှိတာ။ သူတို့အပေါ် ငါက အစွမ်းကုန် သုံးလို့ ဖြစ်မလား၊ စိတ်ဒဏ်ရာ ရသွားကြလိမ့်မယ်။ ငါသာ သူတို့ရဲ့စိတ်မိစ္ဆာဖြစ်သွားရင် သူတို့ ကျင့်ကြံဖို့ ခက်သွားမှာပေါ့"

ကျန်းလီက ရယ်မောရင်း ရှင်းပြသည်။

အတိဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့်၏ ဆန်းကြယ်မှုမှာ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်သို့ စတင်ဝင်ရောက်သူများ စိတ်ကူးယဉ်နိုင်သော အရာမဟုတ်ပေ။ သူတို့အတွက် ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်း အဆင့်လောက် စိတ်ကူးယဉ်နိုင်သည်မှာပင် အထွတ်အထိပ် ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ ယခင်က ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်း အဆင့်ရှိခဲ့သော လီလိထုံပင်လျှင် စစ်မှန်သော အတိဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့်ကို နားမလည်နိုင်သဖြင့် မိမိကိုယ်ကိုယ် 'ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်း အထွတ်အထိပ်' အဖြစ်သာ စိတ်ကူးယဉ်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

နဂါးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသူမှာမူ နည်းလမ်းဟောင်းများကို သုံးကာ ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှုဖြင့် အတိဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့်၏ အစွန်းအဖျားကို သီသီလေး ထိတွေ့နိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

မုန့်ချွန်းကလည်း ပြုံး၍ - "ဒါလည်း ဟုတ်တာပါပဲ။ ဒါဆိုရင် မဟာယာနအဆင့်ရဲ့ အစွမ်းကို ငါကိုယ်တိုင် စမ်းကြည့်ခွင့် ရမလား"

မုန့်ချွန်းသည် ယခင်က အတိဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရန် အလွန်နီးစပ်ခဲ့သော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး ဖြစ်သည့်အပြင်၊ အတိဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်များ၏ တိုက်ခိုက်ပုံကိုလည်း မြင်တွေ့ဖူးသူ ဖြစ်ရာ၊ စစ်မှန်သော အစွမ်းကို စိတ်ကူးယဉ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

ကျန်းလီက ပြုံးလျက် - "သခင်မကြီး စိတ်ကြိုက်ပါပဲ"

...

မုန့်ချွန်းသည် အိပ်မက်ကမ္ဘာအတွင်း အိပ်မက်တာအိုနှင့် ပုံရိပ်ယောင်အတတ်တို့ကို ပေါင်းစပ် အသုံးပြုလိုက်သည်။ ယင်နှင့် ယန်ကို ပြောင်းပြန်လှန်ခြင်း၊ အစစ်နှင့် အတုကို ရောထွေးခြင်း စသည့် ဆန်းကြယ်လှသော အဆောင်များကို အဆက်မပြတ် ထုတ်ဖော်ခဲ့သော်လည်း၊ ကျန်းလီ၏ လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် ချေဖျက်ခြင်းကိုသာ ခံခဲ့ရသည်။

ကျန်းလီသည် မုန့်ချွန်းကို အလွယ်တကူပင် အနိုင်ယူလိုက်ပြန်သည်။

"နတ်ဘုရားဘုံ တက်လှမ်းသွားသူတွေထက်တောင် ရှားပါးလှတဲ့ မဟာယာနအဆင့်ဆိုတာ တကယ်ကို အံ့မခန်းပါပဲ"

အတိဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့်၏အထက်တွင် မဟာယာနအဆင့်ရှိသည်မှာ လူတိုင်း သိရှိထားသော အချက်ဖြစ်သည်။

နတ်ဘုရားဘုံသို့ တက်လှမ်းသည့် လှေကားရှိနေစဉ်က ကျင့်ကြံသူများသည် အတိဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်သည်နှင့် နတ်ဘုရားဘုံသို့ တက်လှမ်းသွားကြလေ့ရှိသည်။ ကျိုကျိုးတွင် ဆက်နေပြီး မဟာယာနအဆင့်အထိ ကျင့်ကြံနေရန် မလိုပေ။ နတ်ဘုရားဘုံသို့ သွားကာ နတ်ဘုရားချီကို ကျင့်ကြံခြင်းက ပို၍ ကောင်းသည် မဟုတ်လား။ သို့သော် နတ်ဘုရားဘုံလှေကား ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက်တွင်မှ လူများသည် မဟာယာနအဆင့်ကို မည်သို့ ကျင့်ကြံရမလဲဟု ပြန်လည် စဉ်းစားလာကြခြင်းဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် တွေ့ရှိလိုက်ရသည်မှာ - မဟာယာနအဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန်မှာ နတ်ဘုရားဘုံသို့ တက်လှမ်းခြင်းထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို ခက်ခဲလှသည်ဟူသော အချက်ပင်။ ထို့ကြောင့်လည်း နတ်ဘုရားဘုံလှေကား ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက်တွင် ကျန်းလီ တစ်ဦးတည်းသာ မဟာယာနအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"လူသားဧကရာဇ်ကျန်းက နံပါတ်တစ် ဖြစ်တဲ့အတွက်၊ စည်းကမ်းအတိုင်း ငါ့ကို တောင်းဆိုချက်တစ်ခု တောင်းလို့ ရပါတယ်။ ပြောပါ... ငါ့ရဲ့ အခြေခံကျင့်စဉ်ဖြစ်တဲ့ 《အိပ်မက်ထောင်ချီကမ္ဘာ》 ကို လိုချင်တာလား? ဒါမှမဟုတ် အတိတ်က အကြောင်းအရာတွေကို သိချင်တာလား? ဒါမှမဟုတ်... ငါ့ကိုပဲ လိုချင်တာလား?"

[ဂုဏ်ယူပါသည်။ ဟို့စ်သည် တာဝန်ကို ပြီးမြောက်အောင်မြင်ပါသည်။]

ကျန်းလီသည် မုန့်ချွန်း၏ နောက်ပြောင်မှုကို ပြုံးလျက် လျစ်လျူရှုလိုက်သည် - "သခင်မကြီး မုန့်... ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ။ ငါက မဖိတ်ခေါ်ဘဲ လာခဲ့မိတာကတင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေရဲ့ စည်းကမ်းကို ဖျက်ဆီးသလို ဖြစ်နေပါပြီ။ လူသားဧကရာဇ်တစ်ယောက်က အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကလေးတွေနဲ့ အခွင့်အလမ်း လုနေလို့ ဘယ်ကောင်းပါ့မလဲ။ ဒါကြောင့် ငါ့နာမည်ကို ဖယ်လိုက်ပြီး၊ ဒုတိယရတဲ့သူကို ပထမ၊ တတိယရတဲ့သူကို ဒုတိယအဖြစ် ပြောင်းပေးလိုက်ပါ။

သခင်မကြီးက ငါ လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲ ဝင်လာတာကို အပြစ်မယူတဲ့အတွက်၊ ကျေးဇူးဆပ်တဲ့အနေနဲ့ ငါ ကူညီပေးနိုင်မယ့် တောင်းဆိုချက်မျိုးကိုသာ သခင်မကြီးက ပြောပါ"

ကျန်းလီက သူမ၏ နောက်ပြောင်မှုကို လျစ်လျူရှုလိုက်သဖြင့် မုန့်ချွန်းမှာ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားသော်လည်း၊ ကျန်းလီ၏နောက်ဆက်တွဲ စကားများကြောင့် ပြန်ဝမ်းသာသွားရသည်။

သူမသည် မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် မေးလိုက်သည် - "ငါ့ကို ဒီလျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲကနေ ထွက်ခွာခွင့်ပေးပြီး ကျိုကျိုးကို ပြန်သွားနိုင်အောင် လုပ်ပေးနိုင်မလား"

ကျန်းလီ ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် ခေါင်းခါလိုက်သည် - "အခုတော့ မရသေးဘူး"

"ဪ... ဒါဆိုလည်း ထားလိုက်ပါတော့" မုန့်ချွန်း စိတ်ပျက်သွားပြန်သည်။ "ဟင်? အခုတော့ မရသေးဘူး ဆိုတာက?"

ကျန်းလီက သေသေချာချာ ရှင်းပြသည် - "သခင်မကြီး ကိုယ့်အခြေအနေကိုယ် သိမှာပါ။ အခု သခင်မကြီးက ရွှမ်မြောင်လျှို့ဝှက်နယ်မြေမှာ ကပ်တွယ်နေတဲ့ 'ကျန်ရစ်သော စိတ်ဆန္ဒ' တစ်ခုပဲ ရှိသေးတာ။ နတ်ဘုရားဘုံကနေ ထွက်ခွာနိုင်ဖို့ဆိုရင် ရုပ်ဝိညာဉ် သုံးပါး နဲ့ နာမ်ဝိညာဉ် ခုနစ်ပါး' ပြည့်စုံဖို့ လိုအပ်တယ်"

"လူသားဧကရာဇ်ကျန်း... ငါ့ကို နှစ်သိမ့်မနေပါနဲ့တော့။ ငါ့ရဲ့ မူလကိုယ်ထည်က အတိဒုက္ခကျော်ဖြတ်ရင်း ရှုံးနိမ့်ပြီး သံသရာထဲကို ရောက်သွားခဲ့ပါပြီ။ ငါက ဘယ်ကနေ ဝိညာဉ်တွေ ပြန်စုရမှာလဲ"

မျှော်လင့်ချက်မရှိလျှင် ကျန်းလီ စကားအများကြီး ပြောမည်မဟုတ်ပေ။ သူ ပြောပြီဆိုလျှင်မူ သူ့လက်ထဲတွင် အခွင့်အရေး အနည်းငယ် ရှိနေ၍သာဖြစ်သည်။

"သခင်မကြီးရဲ့ ကျန်ရစ်သော စိတ်ဆန္ဒက ငါမြင်ဖူးသမျှထဲမှာ အသိစိတ် အကြည်လင်ဆုံးပဲ။ ငါ့ရဲ့ တွက်ချက်မှုအရ သခင်မကြီးသာ ဒီအခြေအနေကို နောက်ထပ် နှစ်ပေါင်းနှစ်ရာလောက် ဆက်ထိန်းထားနိုင်မယ်ဆိုရင်... လေဟာနယ်ထဲကနေ ဝိညာဉ်သစ်တစ်ခု ဖြစ်တည်လာပြီး 'သခင်မကြီး တာ့မုန့်' နဲ့ သီးခြားစီဖြစ်တဲ့ သက်ရှိသစ်တစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်ပါတယ်။"

ကျန်းလီ၏ စကားလုံးများမှာ ခိုင်မာလွန်းလှသဖြင့် မုန့်ချွန်း၏ရင်ထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်များ တောက်လောင်လာသည်။

သက်ရှိအများစု ဖြစ်တည်လာခြင်းမှာ ဝိညာဉ်များ သံသရာလည်ပြီး လူပြန်ဝင်စားခြင်းကြောင့် ဖြစ်သော်လည်း၊ ချွင်းချက်အချို့ ရှိတတ်သည်။ ၎င်းမှာ အရာဝတ္ထုတစ်ခုခုသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအား၊ နေလအလင်းတန်းစသည့် နတ်ဘုရားဓာတ်များ၏ အဆက်မပြတ် လောင်းရိပ်ကျမှုကို ခံရပါက၊ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ အသိဉာဏ်ပွင့်လာပြီး ဝိညာဉ်သစ်တစ်ခု ဖြစ်တည်လာခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်မှာ အလွန်ပင် ရှည်လျားလှပြီး နှစ်ပေါင်းသောင်းချီ ကြာမြင့်တတ်သည်။ သို့သော် မုန့်ချွန်းမှာ 'ကျန်ရစ်သော စိတ်ဆန္ဒ' ရှိပြီးသားဖြစ်ရာ အသိဉာဏ်ရှိနေသဖြင့် ဝိညာဉ်သစ်ဖြစ်တည်ရန် အချိန်ကို အဆမတန် တိုတောင်းသွားစေနိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ ကျန်းလီတစ်ယောက် "ငရဲပြည်တံခါးက ဘယ်ဘက်မှာ ရှိသလဲ" ဟု လိုက်လံစုံစမ်းနေစဉ်အတွင်း ဝိညာဉ်ရေးရာများကို လေ့လာရင်း ရရှိခဲ့သော ကောက်ချက်ပင် ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ဝိညာဉ်နှင့် ပတ်သက်သော အခြားသော သီအိုရီများစွာကိုလည်း သူ ဖော်ထုတ်ထားခဲ့သည်။

ဝိညာဉ်မွေးမြူခြင်းလမ်းစဉ်ကို လိုက်စားသူများသည် ဤသတင်းကို ကြားသိရသောအခါ ဝမ်းသာလွန်းသဖြင့် ငိုကြွေးကြပြီး၊ ကျန်းလီအား သူတို့၏ဂိုဏ်းကို ပြန်လည်ထူထောင်ပေးသော "မျိုးဆက်သစ် ဘိုးဘေး" အဖြစ်ပင် ကိုးကွယ်လိုကြသည်။

"နောက်ထပ် နှစ်ပေါင်းနှစ်ရာ ကြာရင်... သခင်မကြီးအတွက် ငါကိုယ်တိုင်လာပြီး အစောင့်အရှောက် လုပ်ပေးပါ့မယ်"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် လူသားဧကရာဇ်"