ထျန်းရှားဂိုဏ်း၏ ကံကြမ္မာဆိုး

"ကြားပြီးပြီလား... ဒီတစ်ခေါက် စာမေးပွဲဖြေမယ့်သူတွေထဲမှာ အလှလေးတစ်ယောက် ပါလာတယ်တဲ့။"

"အလှလေး? ဘယ်လောက်တောင် လှလို့လဲ၊ ငါတို့ကျောင်းက 'ကျောင်းပန်းလေး' (ကျောင်းအလှလေး) တွေထက်တောင် လှလို့လား"

စီနီယာကျောင်းသားနှစ်ဦးသည် ဟိုအကြောင်းသည်အကြောင်း ပြောဆိုနေကြရာ ဒုတိယတစ်ဦးကမူ သိပ်အရေးမစိုက်ဟန် ရှိသည်။

မဟာကျိုး တော်ဝင်ကျောင်းတော်ဆိုသည်မှာ မဟာကျိုးအင်ပါယာတစ်ခုလုံး၏ ပညာရေးနှလုံးသားပင်ဖြစ်သည်။ ကျင့်ကြံခြင်းတွင် အောင်မြင်နေသော ကျင့်ကြံသူဖြစ်စေ၊ ရာထူးဂုဏ်ရှိန်ရှိသော အရာရှိ သို့မဟုတ် ကုန်သည်ကြီးများဖြစ်စေ မိမိတို့၏အဆင့်အတန်းကို ဖော်ပြရန်အတွက် ဤကျောင်းတော်နှင့် တစ်နည်းနည်းဖြင့် ပတ်သက်ခွင့်ရရန် ကြိုးပမ်းကြမြဲဖြစ်သည်။ ထိုလူကုံထံကြီးများသည် မိမိတို့၏ သားသမီးများကို ဤကျောင်းတော်သို့ ပညာသင်လွှတ်နိုင်ရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားကြသဖြင့် အထက်တန်းလွှာ၏ သားသမီးအားလုံးမှာ ဤကျောင်းတော်၌သာ ရှိနေကြသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

ထိုကျင့်ကြံသူများ၊ အရာရှိများနှင့် ကုန်သည်ကြီးများမှာ ရုပ်ရည်သိပ်မချောမောလှသော်လည်း၊ မိမိတို့၏ သြဇာအာဏာကို သုံးကာ ချောမောလှပသော ဇနီးမယားများကို ရှာဖွေနိုင်ကြသဖြင့် ၎င်းတို့၏သားသမီးများမှာလည်း ရုပ်ရည်အလွန် လှပကြလေသည်။

ဥပမာအားဖြင့် ဝီယာစစ်သူကြီး၏ သမီး လီချန်ယွဲ့၊ မင်းသားကုန်း၏ သမီး ဟွိုင်လင်မင်းသမီး၊ နန်းတွင်းပညာရှိကြီး၏ မြေးမလေး 'နန်ကျိ' စသူတို့မှာ အဆင့်အတန်းမြင့်မားသော အလှတရားများကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြပြီး ပိုးပန်းသူများလည်း အလွန်ပေါများလှသည်။

"အဲ့ဒီလူတွေနဲ့ လုံးဝကို နှိုင်းယှဉ်လို့မရဘူး။" ပထမကျောင်းသားမှာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ သူသည် ထိုအမျိုးသမီး၏ဆွဲဆောင်မှုကို စကားလုံးဖြင့် ဖော်ပြရန် ခက်ခဲနေပုံရသည် - "မင်း အဲ့ဒီဂျူနီယာညီမလေးအသစ်ကို မမြင်ဖူးသေးလို့ပါ။ သူက လောကမှာ ရှားပါးတဲ့ အလှမျိုးပဲ၊ တစ်ခါမြင်ဖူးရုံနဲ့ တစ်သက်လုံး မေ့နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။"

"ဟေး... ဟေး... သူက စာမေးပွဲတောင် မအောင်သေးဘူးလေ၊ ဘယ်လိုလုပ် မင်းရဲ့ ဂျူနီယာညီမလေး ဖြစ်သွားရတာလဲ"

"သူ သေချာပေါက် အောင်မှာပါ။ တကယ်လို့... တကယ်လို့ သူ မအောင်ခဲ့ရင် ငါကိုယ်တိုင် သူ့ကို ခိုးကူးဖို့ ကူညီပေးမယ်။"

ဒုတိယကျောင်းသားက မျက်စောင်းထိုးလိုက်ပြီး - "ငါတို့ကျောင်းရဲ့စာမေးပွဲက ဘယ်လောက် တင်းကျပ်တယ်ဆိုတာ မင်းမသိဘူးလား။ ခိုးကူးဖို့ထက် သေဖို့ကမှ ပိုလွယ်ဦးမယ်။ ဒုကျောင်းအုပ်ကြီးက ကိုယ်တိုင်စောင့်ကြပ်မှာ၊ ကျောင်းအုပ်ကြီးက ကိုယ်တိုင် စာစစ်မှာ။ မင်းက ဘယ်လိုအစွမ်းနဲ့ ခိုးကူးခိုင်းမှာလဲ။ မင်းရဲ့ ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့် ၈ နဲ့လား"

ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ၈ နှင့် အင်ပါယာ၏ အကောင်းဆုံး ကျောင်းတော်သို့ တက်ရောက်နိုင်ခြင်းမှာ အခြားအင်ပါယာများတွင် မတွေးဝံ့စရာပင်။ သူတို့၏အမြင်တွင် 'ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်ကောင်တွေက ငါတို့ဆီမှာ ကျောင်းလာတက်ချင်သေးတယ်လား' ဟူ၍ပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

မဟာကျိုး တော်ဝင်ကျောင်းတော်နှင့် အခြားကျောင်းတော်များ၏ အကြီးမားဆုံး ကွာခြားချက်မှာ ဤနေရာတွင် ဖြစ်သည်။ မဟာကျိုးသည် ဥပဒေကို အလေးထားပြီး တိုက်ခိုက်ခြင်းကို လျှော့ချထားသည်။ ကျင့်ကြံသူများသည် တိုက်ခိုက်ရေးထက် ပညာရေးဘက်တွင် ပိုမိုထူးချွန်ရန် လိုအပ်သဖြင့်၊ ကျောင်းဝင်ခွင့် စံနှုန်းမှာ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် မဟုတ်ဘဲ စာပေအသိပညာနှင့် မှတ်ဉာဏ်အပေါ်တွင်သာ မူတည်ခြင်း ဖြစ်သည်။

မှတ်ဉာဏ်ကောင်းခြင်းမှာ နတ်ဘုရားအာရုံအပေါ် မူတည်သည်။ နတ်ဘုရားအာရုံ သန်မာလေ မှတ်ဉာဏ် ကောင်းလေပင်။

ပုံမှန်အားဖြင့် ဝိညာဉ်သန္ဓေအဆင့်ရောက်မှသာ နတ်ဘုရားအာရုံကို စတင်ထိတွေ့နိုင်ပြီး၊ ဝိညာဉ်သန္ဓေ အလယ်အလတ် သို့မဟုတ် အနှောင်းပိုင်းရောက်မှသာ နတ်ဘုရားအာရုံကို လေ့ကျင့်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် တော်ဝင်ကျောင်းတော်၏ သတ်မှတ်ချက်မှာ ကျောင်းသားများသည် အသက် ၂၅ နှစ်အောက် ဖြစ်ရမည် ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က အသက် ၂၅ နှစ်မတိုင်ခင်မှာ ဝိညာဉ်သန္ဓေ အလယ်အလတ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပါက၊ တော်ဝင်ကျောင်းတော်က သင့်အား ကျောင်းမတက်ခိုင်းတော့ဘဲ တာအိုဂိုဏ်းသို့ သွားကာ 'တာအိုလှည့်လည်သူ' အဖြစ် လုပ်ဆောင်ရန်သာ အကြံပေးပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ထိုကျောင်းသားမှာ သူ့သူငယ်ချင်း၏ စိတ်အားထက်သန်မှုကြောင့် စိတ်ဝင်စားသွားကာ မေးလိုက်သည် - "အဲ့ဒီအလှလေး နာမည်က ဘယ်သူလဲ"

"ကျန်းကျန့်ရှင်းတဲ့"

ထိုနေရာကို ဖြတ်သွားရင်း သူတို့စကားကို ကြားလိုက်ရသော ကျန်းလီသည် ခြေလှမ်းတန့်သွားသည်။ ထိုနာမည်မှာ အတော်လေးကို အဓိပ္ပာယ်မရှိလှဟု သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

"မင်းပြောတဲ့ အမျိုးသမီးက... ဆံပင်ရှည်တွေက လေထဲမှာ ဝေ့ယမ်းနေပြီး၊ မျက်ခုံးလေးတွေက မိုးမခရွက်လို သွယ်လျပြီး၊ မျက်ဝန်းတွေက ကြည်လင်တဲ့ ရေပြင်လိုမျိုး အေးချမ်းပြီး၊ အသားအရေက ကျောက်စိမ်းလို ဝင်းပနေတဲ့ အိမ်မက်ထဲက နတ်သမီးလေးလား"

ဒုတိယကျောင်းသားမှာ ဉာဏ်အလင်းပွင့်သွားသကဲ့သို့ သူ့သူငယ်ချင်းပြောသော အလှလေးအကြောင်းကို နားလည်သွားခဲ့သည်။

"ဟုတ်တယ်... ဟုတ်တယ်။ မင်း နောက်ဆုံးတော့ ငါ့ဆိုလိုရင်းကို နားလည်သွားပြီပဲ" သူငယ်ချင်းဖြစ်သူမှာ အကြီးအကျယ် ဝမ်းသာသွားပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် သတိဝင်လာသည် - "နေပါဦး... ပြိုင်ဘက် တစ်ယောက် တိုးလာပြန်ပြီလား?"

"ဟိုမှာကြည့်စမ်း... မင်းပြောတဲ့ ဂျူနီယာညီမလေး မဟုတ်ဘူးလား"

သူငယ်ချင်းဖြစ်သူက ညွှန်ပြရာသို့ ကြည့်လိုက်သောအခါ၊ ရုပ်ရည်သာမန်မျှသာရှိသော အမျိုးသားတစ်ဦးသည် သူတစ်သက်လုံး မေ့နိုင်တော့မည်မဟုတ်သော အလှလေးဘေးတွင် ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူတို့နှစ်ဦးမှာ အလွန်ပင် ရင်းနှီးနေပုံရ၏။

ကျန်းလီသည် သူ့ရှေ့တွင် ရုပ်ဖျက်ခြင်းပင်မရှိဘဲ ရပ်နေသော သူတော်စင်ကျန့်ရှင်းကို ကြည့်ကာ အံ့သြသွားမိသည်။

"လူသားဧကရာဇ်ကျန်း... ဒီမှာ ဆုံရလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး၊ တကယ်ကို ရေစက်ပါတာပဲနော်" သူတော်စင်ကျန့်ရှင်းက ဝမ်းသာအားရ ပြောလိုက်သည်။

ဂိုဏ်းအတွင်း ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော ကိစ္စများကြောင့် သူမ စိတ်မကြည်မလင်ဖြစ်နေသဖြင့်၊ ကျန်းလီ ယခင်က နေထိုင်ခဲ့ဖူးသော နေရာများကို လာရောက်လည်ပတ်ရင်း စိတ်အပန်းဖြေရန် ကြံစည်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤနေရာတွင် ကျန်းလီနှင့် တခါတည်းဆုံတွေ့ရလိမ့်မည်ဟု သူမ မထင်ထားခဲ့ပေ။

တကယ်ကို မမျှော်လင့်ထားသော ဝမ်းသာစရာပင်။

ကျန်းလီသည် လူများက သူ့အား မှတ်မိသွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် သွားလေရာရာ၌ ရုပ်ဖျက်လေ့ရှိသည်။ သူသည် နာမည်ကြီးလွန်းလှသဖြင့် ကျိုကျိုးတိုက်ကြီး၏နေရာတိုင်းတွင် သူ့ရုပ်တုများ ရှိနေသည် မဟုတ်လား။

သို့သော် သူတော်စင်ကျန့်ရှင်းမှာမူ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းရာချီကမှ တောင်အောက်သို့ ခဏဆင်းခဲ့ဖူးသူ ဖြစ်ပြီး၊ ထို့နောက်တွင် ဟုန်ချန်းသန့်စင်မြေမှ ထွက်ခွာခြင်းမရှိသလောက် ရှားသဖြင့် သူမကို သိသူ အလွန်နည်းပါးလှသည်။ ထို့ကြောင့် သူမသည် အစစ်အမှန် ရုပ်ရည်ဖြင့် လွတ်လပ်စွာ သွားလာနိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။

"ဒါနဲ့... မင်းနာမည်က ကျန်းကျန့်ရှင်း တဲ့လား" ကျန်းလီသည် ထိုနာမည်မှာ ထူးဆန်းနေသည်ဟု ခံစားရသည်။

"အင်း" သူတော်စင်ကျန့်ရှင်းက တိုးတိုးလေး ပြန်ဖြေသည်။ သူမ၏ပါးပြင်လေးများမှာ နီမြန်းသွားသည်။ ဤနာမည်ကိုပေးခဲ့ရာတွင် သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်ဆန္ဒအချို့ ပါဝင်နေသော်လည်း၊ ကျန်းလီနှင့် ဤနေရာတွင် ဆုံတွေ့လိမ့်မည်ဟု ဘယ်သူက ထင်ပါ့မလဲ။ အရှက်သည်းစရာ ကောင်းလှပေသည်။

"ရှင်ကော အခု ဘယ်လိုခေါ်လဲ" သူတော်စင်ကျန့်ရှင်းက ကျန်းလီသည် အမည်ရင်းကို သုံးမည်မဟုတ်မှန်း သိထားသည်။

"ခုန်းလီ ... ခုန်းရုန်က ပန်းသီးဦးစားပေးသလိုမျိုး ခုန်းလီ ပေါ့" (မှတ်ချက် - ကျန်းလီသည် တရုတ်စကားပုံတစ်ခုကို သုံး၍ သူ့နာမည်သစ်ကို နောက်ပြောင် ပြောဆိုခြင်း ဖြစ်သည်)

သူတော်စင်ကျန့်ရှင်းသည် နောက်ကွယ်မှ စကားပုံကို နားမလည်သော်လည်း၊ ကျန်းလီ၏ အမည်သစ်မှာ 'ခုန်းလီ' ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။

သူမသည် ချစ်ရသူ၏စိတ်ကို ဆွဲဆောင်နိုင်ရန်အတွက် ထက်မြက်သော အမျိုးသမီးတစ်ဦးအဖြစ် နေထိုင်ရမည်ဟု ဆုံးဖြတ်ထားသဖြင့်၊ ထိုစကားပုံ၏အဓိပ္ပာယ်ကို ထပ်မမေးတော့ပေ။

"စာမေးပွဲ လာဖြေတာလား" ကျန်းလီသည် ဟုန်ချန်းသန့်စင်မြေ၏ သူတော်စင်မတစ်ဦးက ဒီနေရာမှာ ဘာတွေများလာသင်ယူမှာလဲဟု နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေသည်။

မဟာကျိုး တော်ဝင်ကျောင်းတော်မှာ သူမအတွက် သင်ယူစရာ ဘာများရှိလို့လဲ။

ရှိခဲ့လျှင်ပင် ကျောင်းသူအဖြစ် ဟန်ဆောင်နေရန် မလိုပေ။

သူတော်စင်ကျန့်ရှင်းက ကျောင်းသားအဖြစ် ဟန်ဆောင်ထားသော ကျန်းလီကို ကြည့်ကာ ပြုံးရုံသာ ပြုံးနေတော့သည်။

ကျန်းလီ ချောင်းတစ်ချက် ဟန့်လိုက်ပြီး - "ကလေးဘဝကို ပြန်သတိရချင်လို့ပါ၊ ကလေးဘဝကို ပြန်သတိရချင်လို့"

"ရှင် အသက် ၂၀ မှာ ဒီကျောင်းကို စတက်ခဲ့တာ မဟုတ်လား။ ကျောင်းသားခုန်းလီရဲ့ ကလေးဘဝက တော်တော်လေး ရှည်တာပဲနော်"

သူမသည် ကျန်းလီ မည်သည့်အသက်အရွယ်တွင် ကျောင်းတက်ခဲ့သည်ကို ဘယ်လိုသိနေသလဲဆိုတာ မသိရသော်လည်း၊ ထိုသို့ တိုက်ရိုက် ဖော်ထုတ်ခံလိုက်ရသဖြင့် ကျန်းလီ အနည်းငယ် ရှက်သွားမိသည်။

သူတော်စင်ကျန့်ရှင်းက ရယ်မောလိုက်ပြီး ကျန်းလီအား ဆက်၍ အကျပ်မကိုင်တော့ပေ - "စာမေးပွဲ အတူတူ ဖြေကြတာဆိုတော့၊ ကျွန်မတို့ ပြိုင်ကြည့်ကြမလား။ ဘယ်သူ နံပါတ် (၁) ရမလဲဆိုတာပေါ့"

ကျန်းလီ စိတ်ဝင်စားသွားပြီး - "ကောင်းပြီလေ။ ရှုံးတဲ့လူက နိုင်တဲ့လူရဲ့ တောင်းဆိုချက်တစ်ခုကို လိုက်လျောပေးရမယ် ဆိုရင်ကော"

သူတို့နှစ်ဦး လက်ချင်းရိုက်ကာ ကတိပြုလိုက်ကြသည်ကို စီနီယာကျောင်းသားနှစ်ဦးက မနာလိုစွာ ကြည့်နေကြသည်။

"ဒါနဲ့... ဟုန်ချန်းနတ်သမီး နိုးလာပြီလား"

နှစ်လကျော် ကုန်လွန်သွားပြီဖြစ်ရာ ဟုန်ချန်းနတ်သမီး နိုးလာသင့်ပြီဖြစ်သည်။

"နိုးလာတာ အကြိမ်အနည်းငယ် ရှိပါပြီ။ အရင်ကထက်စာရင် ပိုပြီး ကြာကြာ နိုးနေတတ်ပေမဲ့ အိပ်ချိန်ကတော့ ပိုများနေတုန်းပါပဲ။ ဘိုးဘေးက နိုးလာရင်လည်း စကားသိပ်မပြောဘူး၊ ဟုန်ချန်းသန့်စင်မြေထဲမှာပဲ ဟိုဟိုဒီဒီ လမ်းလျှောက်နေတတ်တယ်။ နတ်မက်မွန်ပင်ပင် အနားမှာ အကြာဆုံး နေတတ်တယ်"

"ဟုန်ချန်းနတ်သမီးရဲ့အခြေအနေက မတည်ငြိမ်သေးဘူး ထင်တယ်" ကျန်းလီက ဆက်ပြောသည် - "ငါ မုန့်ကျန်းဧကရာဇ်နဲ့ ဝေ့ဧကရာဇ်ကို ပါးစပ်ပိတ်ထားဖို့ သတိပေးခဲ့ပြီးပြီ။ မင်းတို့လည်း ဟုန်ချန်းနတ်သမီးကိစ္စကို သေသေချာချာ လျှို့ဝှက်ထားကြပါ။ အကယ်၍ သတင်းပေါက်ကြားသွားရင်၊ အရင်က သူမကို မြင်ဖူးခဲ့တဲ့ အဘိုးကြီးတွေ ဟုန်ချန်းသန့်စင်မြေထဲကို ဇွတ်အတင်း ဝင်လာကြလိမ့်မယ်"

"ကျွန်မ နားလည်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဘိုးဘေးက အပြင်ကို ထွက်ပြေးချင်တယ်ဆိုရင်တော့ ကျွန်မတို့ တားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

......

သူတို့နှစ်ဦးသည် အေးအေးဆေးဆေး စကားပြောရင်း စီနီယာကျောင်းသားများ၏ မနာလိုသော အကြည့်များကြားမှ ထွက်ခွာသွားကြသည်။ ထိုစဉ် ကျောင်းသားနှစ်ဦး၏စိတ်ထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပေါ်လာခဲ့သည်။

"အဲ့ဒီကောင်ကို သတ်ပစ်မလား"

"ငါ ထျန်းရှားဂိုဏ်းက လူသတ်သမားကို သွားငှားလိုက်မယ်။"

"ငါ့မှာ ပိုက်ဆံမရှိဘူး။"

"ငါ့မှာလည်း မရှိဘူး။"

"ဒါဆိုရင်တော့ ထားလိုက်ပါတော့။"

"အေးပါ"

ဤသို့ဖြင့် ထျန်းရှားဂိုဏ်း၏ ကံကြမ္မာဆိုးကြီးသည် ကျောင်းသားနှစ်ဦး၏ သာမန်စကားပြောဆိုမှုအတွင်းမှာတင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေတော့သည်။ (မှတ်ချက် - ကျန်းလီကိုသာ သွားလုပ်ကြံမိရင်တော့ ကျန်းလီရဲ့လက်ချက်နဲ့ ပျက်စီးရမယ့် ထျန်းရှားဂိုဏ်းရဲ့ကံကြမ္မာဆိုးကြီးက ပေါ်ထွက်လာမှာပါ။)