[ဟို့စ် တာဝန်ရှုံးနိမ့်ပါသည်]

သူတော်စင်ကျန့်ရှင်းနှင့် အလောင်းအစား လုပ်ထားပြီးဖြစ်ရာ ကျန်းလီသည် ပေါ့ပေါ့တန်တန် နေရန် အစီအစဉ်မရှိပေ။ အသက် ၂၅ နှစ်အောက် ဂျူနီယာလေးများကို အနိုင်ကျင့်ပြီး ပထမရရန်တင် မဟုတ်ဘဲ၊ သူတော်စင်ကျန့်ရှင်းကိုပါ ကျော်ဖြတ်ပြီး နံပါတ် (၁) ရရန် သူ ရည်မှန်းထားသည်။

ပြင်ဆင်မှုမရှိဘဲ တိုက်ပွဲမဝင်တတ်သော ကျန်းလီသည် ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲအတွက် လမ်းညွှန်စာအုပ်များကို အရင်ဖတ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သို့သော် ရလဒ်က သူ့ကို ဆွံ့အသွားစေသည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ၅၀၀ က သူ ကျောင်းဝင်ခွင့်ဖြေစဉ်က လမ်းညွှန်စာအုပ်များမှာ ကျိုကျိုးတွင် ပြန့်နှံ့နေသော 《ကျင့်ကြံသူများအတွက် အခြေခံ》၊ 《ကျင့်ကြံခြင်း မျှော်မှန်းချက်》၊ 《ကျိုကျိုး၏ ဓလေ့ထုံးတမ်းများ》 စသည့် စာအုပ်များ ဖြစ်သည်။

ယခုမူ 《ကျင့်ကြံခြင်းဆိုင်ရာ အခြေခံမူများ (ကျန်းလီ ရေးသားသည်)》၊ 《ကျင့်ကြံခြင်းဆိုင်ရာ မေးခွန်းပေါင်း ၃၀၀၀ (ကျန်းလီ ရေးသားသည်)》၊ 《ကျင့်ကြံခြင်းသည် စိတ်ထားပြင်ခြင်းပင် (ကျန်းလီ ရေးသားသည်)》၊ 《ကျင့်ကြံခြင်းဆိုင်ရာ အခြေခံမူများ (အဖွင့်ကျမ်း)》 စသည်တို့ ဖြစ်နေလေသည်။

"လမ်းညွှန်စာအုပ် ၁၀ အုပ်မှာ ၈ အုပ်က ငါကိုယ်တိုင် ရေးထားတာတွေလား။ ကျန်တဲ့ ၂ အုပ်ကလည်း ငါ့စာအုပ်တွေကို ပြန်ပြီး အကျယ်ဖွင့်ထားတာတွေပဲလား?

သိတဲ့လူကတော့ ငါ့ကို ကျောင်းရဲ့ ဂုဏ်ထူးဆောင် ကျောင်းသားဟောင်းလို့ ထင်မှာပဲ၊ မသိတဲ့လူကတော့ ငါ့ကို စာမေးပွဲမေးခွန်း ထုတ်တဲ့ဆရာလို့ ထင်နေကြတော့မယ်" ဟု ကျန်းလီက ဝေဖန်လိုက်သည်။

သူသည် မဟာယာနအဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် ကျင့်ကြံခြင်းအပေါ် နားလည်မှု ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာသဖြင့် သူ၏အသိအမြင်များကို စာအုပ်များအဖြစ် ရေးသားကာ ကျင့်ကြံသူများ လေ့လာနိုင်ရန် ဝေမျှခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

အမှန်တော့ ကျောင်းတော်၏လုပ်ရပ်မှာလည်း ယုတ္တိရှိပါသည်။ ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသူတိုင်းသည် ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ စနစ်ကျသော နားလည်မှုများရှိကြသည်။ ဥပမာအားဖြင့် သူတော်စင်ကျန့်ရှင်း၏ ကျင့်ကြံခြင်းဆိုင်ရာ အသိအမြင်မှာ ကျောင်းအုပ်ကြီးထက်ပင် သာလွန်နေပြီဖြစ်သည်။

သီအိုရီနောက်ခံမရှိဘဲ၊ ကျင့်ကြံခြင်းနည်းလမ်းများကို တစ်ဝက်တစ်ပျက်သာ သိရှိသူတစ်ဦးသည် ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ အတိဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့်နှင့် မဟာယာနအဆင့်များဆိုလျှင်မူ ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ဘဲ၊ သူတို့၏နားလည်မှုမှာ အမှန်တရားနှင့် အနီးစပ်ဆုံး ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် ကျောင်းတော်အနေဖြင့် မဟာယာနအဆင့်ရှိ ကျန်းလီ ရေးသားသော စာအုပ်များကို ရွေးချယ်ခြင်းမှာ သဘာဝကျလှသည်။

သို့သော် ကျင့်ကြံခြင်းမှာ ကျင့်ကြံခြင်းသာဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ကျန်းလီအား ဆေးဖော်စပ်နည်း သို့မဟုတ် လက်နက်သန့်စင်နည်း ရေးခိုင်းပါက - "တောင်းပန်ပါတယ်၊ အဲ့ဒီအတတ်ပညာတွေမှာတော့ ငါ မတတ်ပါဘူး" ဟုသာ သူ ဖြေရပေလိမ့်မည်။

"ဒါနဲ့များ ငါက ရှုံးဦးမှာလား" ကျန်းလီသည် သူတော်စင်ကျန့်ရှင်း ရှုံးသွားပါက ဘာခိုင်းရမလဲဆိုတာကိုပင် ကြိုတင်စဉ်းစားနေတော့သည်။

...

စာမေးပွဲနေ့တွင် ကျန်းလီသည် ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် စာစစ်ခန်းသို့ ရောက်လာသည်။ မေးခွန်းလွှာကို မြင်လိုက်ရသည့် ခဏတွင် သူသည် အနိုင်ရပြီဟု ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်လိုက်သည်။

ဥပမာအားဖြင့် မေးခွန်းတစ်ခုမှာ - "《ကျင့်ကြံခြင်းဆိုင်ရာ အခြေခံမူများ》 တွင် ကျင့်ကြံခြင်း၏ အဓိပ္ပာယ်ကို မည်သို့ ဖွင့်ဆိုထားသနည်း?" ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ နောက်တစ်ခုမှာ "《လူသားဧကရာဇ်ကျန်း၏ မှတ်စုတိုများ (ကောက်နုတ်ချက်)》 အစပိုင်းတွင် 'မိုးတွေ ရက်အတော်ကြာ ရွာနေပြီးနောက် ဒီနေ့တော့ နေသာလာပြီ' ဟု ရေးသားထားသည်။ စာရေးသူက ဘာကြောင့် ထိုသို့ ရေးခဲ့သနည်း။ ဤစကားစုက ဘာကို ဖော်ပြနေသနည်း?" ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

ကျင့်ကြံခြင်း၏အဓိပ္ပာယ်? ကျန်းလီအတွက်မူ အလွန်လွယ်ကူလှသည်။ သူသည် "ကျင့်ကြံခြင်းဆိုသည်မှာ သက်ရှိများက ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို စုပ်ယူကာ မိမိကိုယ်ကိုယ် ပြုစုပျိုးထောင်ပြီး တဖြည်းဖြည်း သန်မာလာအောင် လုပ်ဆောင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်" ဟု ချက်ချင်း ရေးလိုက်သည်။

"ဒီနေ့ နေသာတယ် ဟုတ်လား?" ကျန်းလီ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်ရင်း ထိုစဉ်က အခြေအနေကို ပြန်သတိရသွားသည်။ ထိုစဉ်က မိုးရာသီဖြစ်သဖြင့် မိုးများ အဆက်မပြတ် ရွာနေခဲ့ပြီး နေမမြင်ရသည်မှာ ရက်အတော်ကြာခဲ့ပြီ။ နောက်ဆုံးတွင် တစ်ရက်၌ နေသာလာသဖြင့် ကျန်းလီက စိတ်ကြည်လင်ကာ ထိုခံစားချက်ကို မှတ်တမ်းတင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

၎င်းပြင် မေးခွန်းလွှာတွင် - "ရွှေဓာတ်အမြုတေရှိသော ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ၆ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် တောအုပ်အတွင်း၌ ရေ၊ မီး၊ သစ်သား ဓာတ်သုံးပါးရှိသော အဆင့် ၈ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သည်။ အားနည်းသောသူက အားကြီးသောသူကို မည်သို့ အနိုင်ယူမည်နည်း?" ဟု မေးထားသည်။

အချိန်၊ ရာသီဥတုနှင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအား သိပ်သည်းဆ စသည်တို့ကိုလည်း အသေးစိတ် ပေးထားသည်။ ထို့ပြင် ထိုကျင့်ကြံသူနှစ်ဦးစလုံးမှာ သာမန်ကျင့်ကြံသူများဖြစ်ကြပြီး ထူးခြားသော သွေးသား သို့မဟုတ် ကျင့်စဉ်များ မရှိကြဟုလည်း မှတ်ချက်ပြုထားသည်။

ဤကဲ့သို့သော လက်တွေ့တိုက်ခိုက်ရေး မေးခွန်းမျိုးမှာ ကျန်းလီအတွက် အလွန်ပင် ပေါ့ပျက်ပျက်နိုင်လှသည်။ သူသည် အားနည်းသူက အားကြီးသူကို အနိုင်ယူနိုင်မည့် နည်းလမ်းပေါင်းများစွာကို အလွယ်တကူပင် ရေးသားလိုက်သည်။

"အင်း... ပြည့်စုံသွားပြီ။" ကျန်းလီသည် မိမိ၏ အဖြေများကို ကျေနပ်နေပြီး ပထမဆုံး စာအုပ်အပ်ကာ ထွက်လာခဲ့သည်။

စာမေးပွဲစောင့်ကြပ်နေသော ဒုတိယကျောင်းအုပ်ကြီးသည် အချိန်မပြည့်ခင် စာအုပ်အပ်သူရှိကြောင်း ကြားသဖြင့် ကျန်းလီ၏အဖြေလွှာကို ကြည့်လိုက်ရာ ပြုံးရွှင်သွားသည်။

"ဒီနှစ်တော့ ထူးချွန်တဲ့ကလေးတစ်ယောက် ပါလာပြီပဲ။ အတွေးအခေါ်က သွက်လက်တယ်၊ စာအုပ်ထဲက အတိုင်းပဲ ပုံသေမတွေးဘူး။ တိုက်ခိုက်ရေးမှာလည်း အရဲစွန့်တတ်ပြီး ရန်သူ့စိတ်ဓာတ်ကို အသုံးချတတ်သေးတယ်။ စာပေနားလည်မှုဘက်မှာလည်း ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ရေးထားတာပဲ။ ကောင်းတယ်... ကောင်းတယ်။"

ဒုတိယကျောင်းအုပ်ကြီးက "ကောင်းတယ်" ဟု သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် ချီးကျူးလိုက်သဖြင့် ဤ 'ခုန်းလီ' ဆိုသော ကျောင်းသားအပေါ် အလွန်ပင် သဘောကျနေမှန်း သိသာလှသည်။

"ဟော... နောက်ထပ် တစ်ယောက် အပ်ပြန်ပြီ။ ကျန်းကျန့်ရှင်းတဲ့လား၊ ကျောင်းမတက်ခင်ကတည်းက နာမည်ကြီးနေတဲ့ ကောင်မလေးပဲ"

"မဆိုးဘူး... ဗဟုသုတ ကြွယ်ဝတယ်။ ဒီနှစ် မေးခွန်းတွေထဲမှာ စာအုပ်တွေရဲ့ ကြားညှပ်တွေထဲက ထုတ်ထားတဲ့ ခက်ခဲတဲ့ မေးခွန်းတွေ အများကြီး ပါတာကိုတောင် သူက အကုန်မှတ်မိနေပါလား။ ဒါလည်း ကောင်းတာပဲ၊ ဒါလည်း ကောင်းတာပဲ"

...

"စာမေးပွဲ ဘယ်လိုလဲ" ကျန်းလီ စာစစ်ခန်းမှ ထွက်လာပြီးနောက် သူတော်စင်ကျန့်ရှင်းလည်း ထွက်လာသဖြင့် သူက နောက်ပြောင်ကာ မေးလိုက်သည်။

သူတော်စင်ကျန့်ရှင်းက အသာအယာ ပြုံးလိုက်ရာ ပါးချိုင့်လေးနှစ်ဖက် ပေါ်လာပြီး အလွန်ပင် ချစ်စရာ ကောင်းလှသည်။ လမ်းသွားလမ်းလာ ဆရာအချို့မှာ ငေးကြည့်ရင်း နံရံကို ဝင်တိုက်မိကုန်ကြသည်။

ကံကောင်းသည်မှာ ဆရာများ၏ခန္ဓာကိုယ်က နံရံထက် ပို၍ မာနေသဖြင့် နံရံသာ ပဲ့သွားပြီး ဆရာများ ဘာမှမဖြစ်ခဲ့ပေ။

"ရှင် ရှုံးရင် ဘာလုပ်ခိုင်းရမလဲဆိုတာ ကျွန်မ စဉ်းစားပြီးပြီ" သူတော်စင်ကျန့်ရှင်း၏ အပြုံးတွင် ယုံကြည်မှုများ ပြည့်နှက်နေသဖြင့် ကျန်းလီပါ လိုက်ပြီး ရယ်မောမိသည်။

"ငါလည်း မင်း ရှုံးရင် ဘာလုပ်ခိုင်းမလဲဆိုတာ စဉ်းစားပြီးသားပါ"

"ရလဒ်ကို စောင့်ကြည့်ကြတာပေါ့?"

"စောင့်ကြည့်ကြတာပေါ့"

...

စာမေးပွဲရလဒ် ထွက်ပေါ်လာသောနေ့တွင် စနစ်၏ ရင်းနှီးသော အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

[ဟို့စ် တာဝန်ရှုံးနိမ့်ပါသည်]

"????"

ကျန်းလီသည် ကျောင်းသားအဆင့်စာရင်း ဘုတ်အဖွဲ့ရှေ့တွင် ကြောင်အမ်းအမ်းဖြင့် ရပ်နေသည်။ သူ့နာမည်ကို ရှာရန်အတွက် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ကြည့်မှသာ မြင်ရပေလိမ့်မည်။

ခုန်းလီ - နောက်ဆုံး။

သူတော်စင်ကျန့်ရှင်းမှာမူ လူအုပ်ကြားတွင် ထင်ထင်ရှားရှား ရှိနေသည်။ သူမ၏ မြင့်မြတ်လှသော အရှိန်အဝါကြောင့် လူအများမှာ မိမိကိုယ်ကိုယ် အားငယ်ကာ သူမနှင့် အကွာအဝေးတစ်ခုတွင် ခပ်ခွာခွာသာ နေကြသည်။

သူမလည်း သူမ၏နာမည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ကျန်းကျန့်ရှင်း - နံပါတ် (၁)။

သူတော်စင်ကျန့်ရှင်းသည် သူမ၏ပါးစပ်လေးကို လက်ဖြင့် အသာအယာ အုပ်ထားသည်။ အခြားသူများ အမြင်တွင် အံ့သြနေသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း၊ အမှန်တကယ်တွင်မူ သူမသည် ကျန်းလီ၏အဆင့်ကို မြင်ပြီး ရယ်မထွက်အောင် အသည်းအသန် အောင့်ထားရခြင်းဖြစ်သည်။

မဖြစ်ဘူး... ဗိုက်အောင့်လာပြီ။

ငါက ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူလေ၊ စိတ်ကို ထိန်းရမယ်။

လူသားဧကရာဇ်က သူကိုယ်တိုင် ရေးထားတဲ့ စာအုပ်တွေနဲ့ စာမေးပွဲဖြေတာကို နောက်ဆုံးက ရတယ်တဲ့... မရတော့ဘူး၊ ရယ်ရတော့မယ်။

ဟားဟားဟား... တကယ်ကို ရယ်ရတယ်။

သူတော်စင်ကျန့်ရှင်းသည် အတော်လေး ကြိုးစားအားထုတ်ပြီးနောက်မှသာ ရယ်သံ ထွက်မလာအောင် ထိန်းလိုက်နိုင်သည်။

"ရယ်ချင်ရင်လည်း ရယ်လိုက်ပါတော့"

ကျန်းလီက မျက်နှာသေဖြင့် သူတော်စင်ကျန့်ရှင်း၏ လှောင်ပြုံးကို စိုက်ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်မ မရယ်ပါဘူး... ဖူး... ဟားဟားဟား... ရှင်လည်း ဒီလိုနေ့မျိုး ကြုံရတတ်တာပဲနော်"

"တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီ" ကျန်းလီက အကြောင်းရင်းကို ကျိုးကြောင်းဆီလျော်စွာ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာလိုက်သည် - "လာ... ကျောင်းအုပ်ကြီးဆီ သွားပြီး အဖြေတောင်းမယ်။ စာစစ်တာ မှားနေသလားလို့ သွားမေးမယ်"

ကျောင်းအုပ်ကြီး၏ မျိုးရိုးမှာ 'လီ' ဖြစ်ပြီး၊ ယခုနှစ် စာမေးပွဲ အဖြေလွှာများကို သူကိုယ်တိုင် စစ်ဆေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျောင်းအုပ်ကြီးလီသည် မြင့်မားသော စင်မြင့်ထက်တွင် ရပ်ကာ ယခုနှစ်တွင် ထူးချွန်သော ကျောင်းသားသစ်များ ပါလာသလားဟု လှမ်းကြည့်နေသည်။

ပြောရလျှင် 'ကျန်းကျန့်ရှင်း' ဆိုသော ကျောင်းသူမှာ အလွန်ထူးချွန်သဖြင့် သူ၏ တိုက်ရိုက်တပည့်အဖြစ်ပင် ခေါ်ယူလိုစိတ် ရှိနေသည်။

"ကျောင်းအုပ်ကြီး... အောက်မှာ လူတချို့က တွေ့ချင်လို့တဲ့"

"ဘယ်သူတွေလဲ"

"ဒီနှစ် နံပါတ် (၁) ရတဲ့ ကျန်းကျန့်ရှင်းနဲ့ နောက်ဆုံးရတဲ့ ခုန်းလီတို့ပါ။ ကျောင်းအုပ်ကြီး စာစစ်တာ မှားနေတယ်လို့ သူတို့က ပြောနေကြပါတယ်"

ကျောင်းအုပ်ကြီးလီသည် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး အနည်းငယ် မကျေမနပ်ဖြစ်သွားသည်။

သူ စာစစ်တာ မှားတယ်တဲ့လား၊ ရယ်စရာပဲ။ ကျန်းကျန့်ရှင်းရော ခုန်းလီကိုပါ သူ မှတ်မိသည်။ ကျန်းကျန့်ရှင်း၏အဖြေလွှာမှာ ပြည့်စုံလွန်းလှပြီး၊ ခုန်းလီ၏အဖြေလွှာမှာမူ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသည် မဟုတ်လား။

"သူတို့ကို အပေါ်ကို ခေါ်ခဲ့လိုက်။ လူအများရှေ့မှာပဲ ငါ ဘယ်နေရာမှာ မှားနေလဲဆိုတာကို သူတို့ ပြောပြပါစေ"

အကယ်၍ နောက်ဆုံးရသူ တစ်ယောက်တည်းသာ လာလျှင် ကျောင်းအုပ်ကြီး အဖက်လုပ်မည်မဟုတ်သော်လည်း၊ နံပါတ် (၁) ရသူပါ ပါလာသဖြင့် သူ သေချာပေါက် ရင်ဆိုင်ရပေလိမ့်မည်။

၎င်းမှာ စင်မြင့်ထက်တွင် ဤကိစ္စကို ရှင်းလင်းပြခြင်းဖြင့် ကျောင်းသားသစ်များ၏ ရှေ့မှောက်တွင် မိမိ၏သြဇာအာဏာကိုပြသရန် အခွင့်အရေးလည်းဖြစ်သည်။

"မင်းက ကျန်းကျန့်ရှင်း မဟုတ်လား။ မဆိုးဘူး... ရုပ်လည်းလှတယ်၊ လက်ရေးလည်း သေသပ်တယ်၊ အဖြေလွှာကလည်း အရမ်းကောင်းတယ်" ကျောင်းအုပ်ကြီးလီက သူတော်စင်ကျန့်ရှင်းအား အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ချီးကျူးလိုက်ရာ အောက်ရှိ ကျောင်းသားများမှာ အာရုံစိုက်လာကြသည်။ နောက်ဆုံးရသော ခုန်းလီကိုမူ သူ မမြင်သကဲ့သို့ပင် ထားလိုက်သည်။

"ဟိုမှာ ကျန်းကျန့်ရှင်းလား? တကယ်ကို လှတာပဲနော်"

"ဟုတ်ပါ့... ငါက မိန်းကလေးဖြစ်တာတောင် ရင်ခုန်မိတယ်"

"သူ့ဘေးကလူက ဘယ်သူလဲ၊ မျက်နှာက သိပ်မကောင်းလှဘူး"

"မသိဘူးလေ"

"ကျောင်းအုပ်ကြီးလီ... ကျွန်တော့်နာမည်က ခုန်းလီပါ။ ကျောင်းအုပ်ကြီး စာစစ်တာ တစ်ခုခုမှားနေတယ်လို့ ကျွန်တော် ထင်ပါတယ်"

ကျန်းလီက အစပျိုးလိုက်သည်။

သူသည် ကျောင်းအုပ်ကြီးလီနှင့် ရင်းနှီးပြီးသား ဖြစ်သည်။ ကျန်းလီ ကျောင်းတော်သို့ လာရောက် တရားဟောသည့် အကြိမ်တိုင်းတွင် ကျောင်းအုပ်ကြီးလီကပင် ကြိုဆိုခဲ့ရပြီး၊ ကျန်းလီအား အလွန်အမင်း ရိုသေလေးစားခဲ့သူ ဖြစ်သည်။