မင်းလိုလူကများ လူသားဧကရာဇ်ကျန်းကို ဝေဖန်ရဲတယ်ပေါ့

"ခုန်းလီဆိုတာ မင်းလား၊ ငါ နည်းနည်းတော့ မှတ်မိတယ်" ကျောင်းအုပ်ကြီး လီဟိန်ရှန်းက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ သူတော်စင်ကျန့်ရှင်းအပေါ်ထားရှိသော သဘောထားနှင့် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကဲ့သို့ ကွာခြားလှသည်။

"ဘာလို့ ကျွန်တော်က နောက်ဆုံးက ဖြစ်နေရတာလဲ" ကျန်းလီက ဒေါသကို အတင်းအောင့်ထားရင်း မေးလိုက်သည်။ အကယ်၍ နံပါတ် (၂) ရပြီး တာဝန်ရှုံးနိမ့်လျှင် သူ လက်ခံနိုင်သည်။ သို့သော် ယခုကဲ့သို့ နောက်ဆုံးအဆင့် ပေးလိုက်ခြင်းမှာ ဘာကြောင့်လဲ။

ငါ့မှာ ဦးနှောက်မရှိတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် မင်းမှာ ဦးနှောက်မရှိတာလား?

"မင်းကများ ဒီစကားကို မေးရဲသေးတယ်ပေါ့?" ကျောင်းအုပ်ကြီးလီက ကျန်းလီ၏မေးခွန်းကြောင့် ဒေါသထွက်လွန်း၍ ရယ်ပင် ရယ်မိသွားသည်။ သူသည် ကျန်းလီ၏အဖြေလွှာကို ထုတ်ယူကာ လူတိုင်းမြင်နိုင်ရန် နေရာလွတ်တွင် အဆောင်ဖြင့် ပြသလိုက်သည်။

"ကဲ... အားလုံး ကြည့်ကြစမ်း၊ မင်း ရေးထားတာတွေက ဘာတန်ဖိုးရှိလို့လဲ။"

သူတော်စင်ကျန့်ရှင်းပင်လျှင် အံ့သြသွားရသည်။ လူသားဧကရာဇ်ကျန်းသည် သူကိုယ်တိုင် ရေးထားသော စာအုပ်များအကြောင်း မေးသည့် မေးခွန်းများ ပါဝင်သော စာမေးပွဲတွင် ဘာကြောင့် နောက်ဆုံး ဖြစ်နေရတာလဲ။

သူမသည်လည်း အခြားကျောင်းသားများကဲ့သို့ပင် ကျန်းလီ မည်သို့ ဖြေဆိုထားသည်ကို သိလိုသဖြင့် စာရွက်ကို သေချာကြည့်လိုက်သည်။

သို့သော် ကြည့်ပြီးနောက်တွင်မူ လူတိုင်းက ကျန်းလီ ရေးထားသည်မှာ အလွန်ကောင်းမွန်ကြောင်း၊ အကျိုးအကြောင်း ခိုင်လုံကြောင်း၊ စကားလုံးများမှာ ကျစ်လျစ်သိပ်သည်းပြီး တစ်ခါမျှ မကြားဖူးသော ဗဟုသုတများပင် ပါဝင်နေသဖြင့် သူ့ပညာအရည်အချင်းမှာ အလွန်နက်ရှိုင်းကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။ စာအုပ်ကိုသာ အလွတ်ကျက်တတ်သော သူတို့နှင့် လုံးဝ ခြားနားနေသည်။

လူတိုင်း ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ကျောင်းအုပ်ကြီးလီက ရှင်းပြလေသည် - "ဒီအဖြေလွှာကို တစ်ချက်ကြည့်ရင် ဘာမှ ပြဿနာမရှိဘူးလို့ ထင်ရပေမဲ့၊ တကယ်တော့ ပြဿနာက အကြီးကြီးပဲ"

"ဒီမေးခွန်းလွှာရဲ့ အဖြေ အများစုကို စာအုပ်တွေထဲမှာ အတိအကျ ရှာလို့ရတယ်။ ဆိုလိုတာက စာကို ကြိုးစားဖတ်တဲ့သူဆိုရင် အမှတ်မနည်းနိုင်ဘူး"

"ဒါပေမဲ့ ခုန်းလီရဲ့အဖြေတွေက စာအုပ်ထဲက စကားလုံးတွေနဲ့ တစ်ထပ်တည်း မကျပေမဲ့၊ မှားတယ်လို့တော့ ပြောလို့မရဘူး ထင်ပါတယ်" သူတော်စင်ကျန့်ရှင်းက လူအများကိုယ်စား မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။

ကျောင်းအုပ်ကြီးလီက ခေါင်းခါလျက် - "မကွာခြားဘူး ဟုတ်လား? ဒီစာအုပ်တွေဆိုတာ လူသားဧကရာဇ်ကျန်းရဲ့ တစ်သက်တာ အသိဉာဏ်တွေ စုစည်းထားတာ။ စကားလုံးတိုင်းက ပုလဲရတနာတွေလို တန်ဖိုးရှိပြီး အဓိပ္ပာယ်တွေ အနန္တရှိတာလေ။ မင်းတို့လို သာမန်စကားလုံးတွေနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် အစားထိုးလို့ ရမှာလဲ"

"ငါက လူသားဧကရာဇ်ကျန်းရဲ့ သီအိုရီတွေကို တစ်သက်လုံး သုတေသန လုပ်လာခဲ့တာ။ အခုချိန်မှာ 《ကျင့်ကြံခြင်းဆိုင်ရာ အခြေခံမူများ》 ကို ပြန်ဖတ်ရင်တောင် အသိဉာဏ်သစ်တွေ ရနေတုန်းပဲ"

"မင်းတို့ရဲ့ အခုလက်ရှိ အရည်အချင်းနဲ့ဆိုရင် လူသားဧကရာဇ်ကျန်းရဲ့ စာအုပ်ထဲက နက်နဲတဲ့ အဓိပ္ပာယ်တွေကို နားလည်ဖို့ မမီသေးဘူး။ ဒါကြောင့် မင်းတို့ကို အလွတ်ကျက်ခိုင်းရတာ။ အရင်ဆုံး အလွတ်ရအောင် ကျက်၊ ပြီးမှ နားလည်အောင် ကြိုးစား" ကျောင်းအုပ်ကြီးလီက ကျောင်းသားများအတွက် စေတနာထားသည့် ပုံစံမျိုး ဖမ်းလိုက်သည်။

ကျန်းလီကတော့ စိတ်ထဲမှ အော်ပြောချင်နေသည် - ငါ အဲ့ဒီ 《ကျင့်ကြံခြင်းဆိုင်ရာ အခြေခံမူများ》 ကို ရေးတာက ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်ကနေ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေ ဖတ်ဖို့ ရေးတာလေ။ အဲ့ဒါက အခြေခံ လမ်းညွှန်စာအုပ် သက်သက်ပဲ။ မင်းလို ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်း အဆင့် ကျင့်ကြံသူကများ ဘာတွေ နားလည်သွားလို့လဲ။

ကျောင်းအုပ်ကြီးလီက ဆက်ပြောသည် - "ဥပမာအားဖြင့် ဒီမေးခွန်းမှာ ကျင့်ကြံခြင်းရဲ့အဓိပ္ပာယ်ကို မေးထားတယ်။ စာအုပ်ထဲမှာ စာမျက်နှာ တစ်မျက်နှာလုံး သုံးပြီး ရှင်းပြထားတာကို၊ ဒီခုန်းလီကတော့ ရိုးရှင်းတဲ့ စကားတစ်ခွန်းတည်းနဲ့ အနှစ်ချုပ်ထားတယ်။ ဒါမျိုးက ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား။"

ကျန်းလီက မေးလိုက်သည် - "《ကျင့်ကြံခြင်းဆိုင်ရာ အခြေခံမူများ》 စာအုပ်က ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်တွေအတွက် မဟုတ်ဘဲ အစပြုသူတွေအတွက်မို့လို့ အသေးစိတ် ရေးထားတာ မဖြစ်နိုင်ဘူးလား။ တကယ်တမ်းကျတော့ စကားတစ်ခွန်းတည်းနဲ့ အနှစ်ချုပ်လို့ ရတာပဲ မဟုတ်လား"

"လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး။" ကျောင်းအုပ်ကြီးလီက ပြတ်ပြတ်သားသား ငြင်းဆိုသည် - "လူသားဧကရာဇ်ကျန်းက ဘယ်လောက်တောင် မြင့်မြတ်တဲ့သူလဲ။ သူ ရေးတဲ့စာအုပ်က အသက်အရွယ်မရွေး၊ အဆင့်အတန်းမရွေး လူတိုင်းအတွက်ပဲ။

ငါ လူသားဧကရာဇ်ကျန်းရဲ့ သီအိုရီတွေကို လေ့လာလာတာ နှစ်ပေါင်း တစ်ရာကျော်ပြီ။ လူသားဧကရာဇ် ကျောင်းတော်ကို လာပြီး တရားဟောတိုင်း ငါပဲ ကြိုဆိုခဲ့တာ။ လူသားဧကရာဇ်ကျန်းရဲ့ အတွေးအခေါ်ကို ငါ့ထက် ပိုသိတဲ့သူ မရှိဘူး။"

မလှမ်းမကမ်းတွင် ရပ်နေသော ဒုတိယကျောင်းအုပ်ကြီးမှာမူ ဘာမှဝင်မပြောပေ။ ကျောင်းအုပ်ကြီးလီသည် လူသားဧကရာဇ်ကျန်းနှင့် ပတ်သက်လျှင် အစွန်းရောက်သူ ဖြစ်သည်။ ကျန်းလီ၏ သီအိုရီများကို စာသားအတိုင်း ပုံသေမှတ်ယူပြီး စကားလုံးတစ်လုံးမှ ပြင်၍ မရဟု ယူဆထားသူ ဖြစ်သည်။

"နောက်ပြီး ဒီစာပေနားလည်မှု မေးခွန်းကို ကြည့်ဦး။ မင်းက 'အဲ့ဒီနေ့က နေသာလို့ နေသာတယ်လို့ ရေးတာပါ၊ တခြား အဓိပ္ပာယ်မရှိပါဘူး' တဲ့လား။ ဒါက ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား။ လူသားဧကရာဇ်ကျန်း ရေးတဲ့အရာတိုင်းမှာ နက်နဲတဲ့ ဆိုလိုရင်း ရှိရမှာပေါ့။

မိုးတွေ အဆက်မပြတ် ရွာနေပြီးမှ အဲ့ဒီနေ့ကျမှ နေသာလာတယ်၊ အဲ့ဒီနေ့မှာမှ လူသားဧကရာဇ်က မှတ်စု ရေးတယ်? လူသားဧကရာဇ် ဆိုလိုတာက - ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းမှာ အခက်အခဲတွေက မိုးရွာသလို အဆက်မပြတ်ရှိနေပေမဲ့၊ တစ်နေ့မှာတော့ နေသာတဲ့နေ့ ရောက်လာမှာပဲ၊ ငါတို့ အခက်အခဲတွေကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ရမယ် ဆိုတဲ့အဓိပ္ပာယ်ပေါ့။

ဒါဟာ လူသားဧကရာဇ်က ငါတို့ကို အားပေးနေတာပဲ။"

ကျန်းလီ မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် - "လူသားဧကရာဇ်က ဘာလို့ အဲ့ဒီလောက်အထိ နက်နက်နဲနဲ တွေးပြီး ရေးရမှာလဲ"

ကျောင်းအုပ်ကြီးလီက မျက်လုံးပြူး မျက်ဆံပြူးနှင့် အော်ဟစ်လိုက်သည် - "ရိုင်းလှချည်လား။ မင်းလိုလူကများ လူသားဧကရာဇ်ကျန်းကို ဝေဖန်ရဲတယ်ပေါ့။

လူသားဧကရာဇ်ကျန်းက တန်ခိုးရှင်ဖြစ်နေလို့လား၊ ပြောတဲ့စကား တစ်လုံးမှ ပြင်လို့မရအောင်၊ ရေးတဲ့အရာတိုင်းမှာ အဓိပ္ပာယ်တွေ အပြည့်ရှိနေအောင်၊ သူ့ရဲ့အပြုအမူတွေကို ဘယ်သူမှ ဆွေးနွေးခွင့် မရှိရအောင် လုပ်ထားတာလား" ကျန်းလီက ပြန်မေးလိုက်သည်။

ကျောင်းအုပ်ကြီးလီက ဒေါသတကြီးဖြင့် - "မင်းရဲ့ လူသားဧကရာဇ်ကျန်းအပေါ် ထားတဲ့ သဘောထားနဲ့တင် မင်းကို ကျောင်းဝင်ခွင့် မပေးနိုင်ဘူး။

လူသားဧကရာဇ်ကျန်းက ငါတို့ကျောင်းရဲ့ ဂုဏ်ထူးဆောင် ကျောင်းသားဟောင်းလေ။ မင်းလိုလူမျိုးက လူသားဧကရာဇ်နဲ့ ကျောင်းတူတက်တယ်ဆိုတာ ကျောင်းကို သိက္ခာချတာပဲ။ လူသားဧကရာဇ်ရဲ့ မျက်နှာကို ညှိုးနွမ်းအောင် လုပ်တာပဲ။"

ကျောင်းအုပ်ကြီးလီသည် သူ၏ ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်ကာ ကျန်းလီအား ဒူးထောက်ခိုင်းရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ စင်အောက်ရှိ ကျောင်းသားများမှာမူ ထိုအရှိန်အဝါဒဏ်ကို မခံနိုင်ဘဲ ကျောပေါ်တွင် တောင်ကြီးတစ်လုံး ပိနေသကဲ့သို့ ခံစားရကာ အသက်ရှူပင် ကျပ်လာကြသည်။

သူတော်စင်ကျန့်ရှင်းမှာမူ စိတ်တိုသွားပြီး သူမ၏အရှိန်အဝါဖြင့် ပြန်လည် တားဆီးရန် ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော် သူမ ချက်ချင်းပင် သိလိုက်ရသည်မှာ - သူမထက် ပို၍ ဒေါသထွက်နေသူ ရှိနေသည်ဟူသော အချက်ပင်။

"လူသားဧကရာဇ်ရဲ့မျက်နှာကို ညှိုးနွမ်းအောင် လုပ်တယ် ဟုတ်လား? ငါ့အမြင်မှာတော့ မင်းကမှ ငါ့မျက်နှာကို ဖြတ်နေတာ။"

ကျန်းလီ၏ဒေါသမှာ ကောင်းကင်အထိ ထိုးတက်သွားသည်။ သူ့နောက်ကွယ်တွင် ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရားများ ဝှေ့ယမ်းနေသကဲ့သို့ အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ လောကကြီးတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးနိုင်သော်လည်း ကျောင်းအုပ်ကြီးလီ တစ်ဦးတည်းကိုသာ ပစ်မှတ်ထားကာ ဖိနှိပ်လိုက်သည်။

ကျန်းလီသည် ကျောင်းအုပ်ကြီးလီ၏ လွဲမှားသော အတွေးအခေါ်များကို ဆက်၍ သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ သူ၏ အစစ်အမှန် ရုပ်ရည်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ၊ စင်အောက်ရှိ လူအားလုံးမှာ အံ့သြတကြီး ဖြစ်ကုန်ကြသည်။

ကျောင်းတော်ဝင်းထဲတွင် လူသားဧကရာဇ်ကျန်း၏ ဧရာမ ရုပ်တုကြီး ရှိနေသည် မဟုတ်လား။ ဤနေရာတွင် ရှိနေသူ ဘယ်သူကများ ကျန်းလီကို မသိဘဲ နေပါ့မလဲ။

ထို့နောက်တွင်မူ လှောင်ရယ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းမှာ ကျောင်းအုပ်ကြီးလီ၏ မျက်နှာကို အားလုံးရှေ့တွင် လူသားဧကရာဇ်ကိုယ်တိုင် ပါးရိုက်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ကျောင်းသားများသည်လည်း စာအုပ်ကိုသာ အလွတ်ကျက်ခိုင်းသည်ကို မကျေနပ်ကြပေ။ သို့သော် ကျောင်းအုပ်ကြီးလီက အာဏာရှိသူ၊ ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်နေသဖြင့် သူပြောသမျှ မှန်သည်ဟု သတ်မှတ်ကာ အလွတ်ကျက်ခဲ့ကြရခြင်းဖြစ်သည်။

ယခုမူ လူသားဧကရာဇ်ကိုယ်တိုင်ထွက်၍ အရှက်ခွဲလိုက်ပြီဖြစ်ရာ၊ ကျောင်းအုပ်ကြီးလီ၊ ကျန်းလီကို အမြဲတမ်း ပါးစပ်က မချတမ်း ပြောဆိုနေခဲ့သည့် ပုံစံကို ကြည့်မရသူများမှာ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်နေကြတော့သည်။

"ငါ ဒီကျောင်းကို စရောက်တုန်းက၊ ပညာရေး လွတ်လပ်မှု ရှိတယ်၊ ကျောင်းသားတွေက လွတ်လပ်စွာ တွေးခေါ်နိုင်ကြတယ်၊ အမျိုးမျိုးသော သီအိုရီတွေ ပေါ်ထွက်ခဲ့ကြတယ်။

အခုကျတော့ ဘာဖြစ်နေတာလဲ။ 'ကျန်းလီ ကျောင်းတော်' လို့ပဲ နာမည်ပေးလိုက်ပါတော့လား။ ငါ အစပြုသူတွေအတွက် ရေးပေးထားတဲ့ စာအုပ်လေးတွေကိုမှ ကျမ်းစာလို သတ်မှတ်ပြီး၊ မင်းကော ဘာတွေ နားလည်သွားလဲ ငါ မေးပါရစေဦး။"

ကျန်းလီက တည်ကြည်လေးနက်သော မျက်နှာဖြင့် ပြင်းထန်စွာ မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။ သူသည် ကျောင်းတော်၏ လက်ရှိအခြေအနေကို အလွန်ပင် စိတ်ပျက်မိသည်။ ကျောင်းအုပ်ကြီး ဆိုသည်မှာ ကျောင်းသားများ၏ လမ်းပြကြယ်ဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့သော လူမျိုးက ကျောင်းအုပ်လုပ်နေလျှင် ကျောင်းတော်ကြီး မည်သို့သော အခြေအနေသို့ ရောက်မည်ကို ခန့်မှန်းရန် မခက်ခဲပေ။

သေနေသော ရေကန်တစ်ခုကဲ့သို့ပင်။

သူသည် ဤကျောင်းသို့ လာရောက် တရားဟော လမ်းညွှန်ပေးနေခဲ့သည်မှာ ရယ်စရာပင် ကောင်းလှသည်။

သူ လာဟောသည်မှာ နှစ်ရက်တည်း။ ထိုနှစ်ရက်အတွင်း ကျောင်းသားများကို ဉာဏ်အလင်းပွင့်စေရန်နှင့် ကျင့်ကြံခြင်းကို နည်းလမ်းမျိုးစုံဖြင့် စဉ်းစားတတ်စေရန် သူ ကြိုးစားခဲ့သည်။ သို့သော် လက်ရှိ အခြေအနေကို ကြည့်ရလျှင် သူ့ကြိုးစားမှုများမှာ အလဟဿ ဖြစ်ခဲ့ပုံရသည်။

ကျောင်းအုပ်ကြီးလီမှာ ချွေးစေးများ ပြန်လာသည်။ သူ တစ်ချိန်လုံး ဆူပူနေခဲ့သော 'ခုန်းလီ' မှာ လူသားဧကရာဇ်ကျန်း ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု သူ အိပ်မက်ပင် မမက်ခဲ့ဖူးပေ။

သူကိုယ်တိုင် လူသားဧကရာဇ်ကျန်း၏ ရှေ့မှောက်တွင် လူသားဧကရာဇ်(ခုန်းလီ) ရေးသည်မှာ မကောင်းကြောင်း၊ အဓိပ္ပာယ်ကို ပြင်ရေးသင့်ကြောင်းနှင့် လူသားဧကရာဇ်(ကျန်းလီ)တွင် နက်နဲသော ဆိုလိုရင်း ရှိရမည်ဖြစ်ကြောင်းများကို မသိနားမလည်ဘဲ ပြောဆိုခဲ့မိသည် မဟုတ်လား။

"ကျန်း... လူသားဧကရာဇ်ကျန်း... ဒါတွေက အထင်မှားတာပါ။ ခင်ဗျားက ခုန်းလီ ဖြစ်နေမှန်း ကျွန်တော် မသိလို့ပါ။ ခင်ဗျားသာဆိုရင်တော့ စာမေးပွဲ အမှတ်အပြည့် ရမှာပေါ့"

"ကျောင်းအုပ်ကြီး လီဟိန်ရှန်း... ဒါက ငါ ဘယ်သူလဲဆိုတဲ့ ကိစ္စ မဟုတ်ဘူး။ မင်း မင်းရဲ့အမှားကို အခုထိ မသိသေးဘူးပဲ။ ငါ မင်းကို တကယ် စိတ်ပျက်တယ်။"

ကျန်းလီသည် ကျောင်းအုပ်ကြီးလီကို ဆက်၍ အဖက်မလုပ်တော့ဘဲ၊ ဘေးနားတွင် စိတ်လှုပ်ရှားနေသော ဒုတိယကျောင်းအုပ်ကြီးထံ လျှောက်သွားလိုက်သည် - "ဒုတိယကျောင်းအုပ်ကြီး မုန့်... ကျောင်းသားအားလုံးကို အသိပေးလိုက်ပါ။ ကျန်းလီက တရားဟော လမ်းညွှန်ပွဲတစ်ခု ကျင်းပမယ်လို့ ပြောလိုက်ပါ"

ဒုတိယကျောင်းအုပ်ကြီး မုန့်က အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ကျန်းလီအား အရိုအသေပြုကာ ကျောင်းသားများကို အသိပေးရန် ထွက်ခွာသွားသည်။

နောက်ဆုံးတော့... ကျောင်းအုပ်ကြီးလီ၏ ပုံသေကားကျသီအိုရီများ၏ အနှိပ်စက်ကို မခံရတော့ဘူးပေါ့။

ထိုနေ့တွင် ကျန်းလီသည် မိမိ၏ ရုပ်တုကြီးပေါ်တွင် ထိုင်ကာ "အာဏာပိုင်များ၏ စကားကို အကုန်မယုံကြနှင့်" ဟူသော ခေါင်းစဉ်ဖြင့် တရားဟော လမ်းညွှန်ပွဲကို ကျင်းပခဲ့လေတော့သည်။