အခန်း (၁၃၃၃-၁၃၃၄)

အပိုင်း (၁၃၃၃)

ရှမ့်လန် ပြောသကဲ့သို့ပင် သူတို့၏ စိတ်ထဲ၌ ရှမ့်လန်ကို အစစ် ဖြစ်စေချင်ခဲ့ကြသည်။ ထိုအရာမှာ အလိုအလျောက် သိစိတ်တစ်ခု ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

ကျိုးရှီက ပြောလိုက်၏။ “ဒီနေ့ကစပြီး ဒီပိရမစ်ကြီးဟာ တားမြစ်နယ်မြေ ဖြစ်သွားပါပြီ။ အရှင်ကလွဲပြီး ဘယ်သူမှ ဝင်ထွက်ခွင့် မရှိပါဘူး။”

သူက ဆက်ပြောသည်။ “ဒီတံခါးလုပ်တုန်းက အိပ်မက်ဆိုးကျောက်တုံးကို အသုံးပြုထားတာပါ။၊ အရှင်... စကားဝှက်နဲ့ လက်ဗွေကို ပြန်လည်သတ်မှတ်ပေးပါ။”

ရှမ့်လန်သည် အားနာမနေတော့ဘဲ တံခါးဝသို့ သွားကာ စကားဝှက်နှင့် လက်ဗွေကို ပြန်လည်သတ်မှတ်လိုက် သည်။ ယခုမှစ၍ သူတစ်ဦးတည်းသာ ဝင်ထွက်ခွင့် ရှိတော့မည်။

“သူ့ကို ဖမ်းဆီးပြီး ကုသပေးလိုက်ပါ။ မသတ်ပါနဲ့။” ရှမ့်လန်က ရှမ့်လန်အတုကို ညွှန်ပြကာ ပြောလိုက်၏။

“အမိန့်တော်အတိုင်းပါ။”

ပိရမစ်ကြီးမှ ထွက်ခွာပြီးနောက် ရှမ့်လန်နှင့် အခြားသူများသည် တော်ဝင်ချန်နန်းတော်သို့ ပြန်လာခဲ့ကြသည်။

ရှမ့်လန် မေးလိုက်၏။ “နန်းဆောင်သခင် ကျိုးရှီ... ဒီ ရှမ့်လန်အတုကို ဘယ်ကနေ တွေ့ခဲ့တာလဲ။”

ကျိုးရှီက ဖြေလိုက်သည်။ “သဲကန္တာရ အစပ်နားကပါ။ သူက အနောက်ဘက်ကနေ ရောက်လာတာပါ။”

အနောက်ဘက်၊ သဲကန္တာရကြီး၏အနောက်ဘက်သည် အလွန် ဝေးကွာသည်။ ထိုနေရာက မည်သည့် နေရာနည်း။ ဤကမ္ဘာမှာ လုံးဝန်းသော ဂြိုဟ်တစ်လုံး ဖြစ်သည်။ အရှေ့တိုင်းအင်ပါယာမှ အရှေ့ဘက်သို့ သွားလျှင် ရှီလွန်အင်ပါယာသို့ ရောက်ရှိမည် ဖြစ်သည်။ ရှီလွန်အင်ပါယာမှ အရှေ့ဘက်သို့ ဆက်သွားလျှင် ဘာမှန်း မသိရှိရသေးသော နေရာဖြစ်၏။

မီးနတ်ဘုရားဂိုဏ်း ရှီလွန်အင်ပါယာမှ ဆုတ်ခွာစဉ်က လုံးဝ မသိရှိရသေးသော အရှေ့ဘက် အရပ်ဒေသသို့ သွားရောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အရှေ့တိုင်းအင်ပါယာ၏ အနောက်ဘက်တွင် အနောက်တိုင်းနိုင်ငံများ ရှိပြီး ထိုနိုင်ငံများ၏ အနောက်ဘက်တွင် သဲကန္တာရကြီး ရှိသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ဤဂြိုဟ်၏ ပထဝီ အနေအထားအရ သဲကန္တာရကြီး၏အနောက်ဘက်သည် ရှီလွန်အင်ပါယာနှင့် နီးကပ်စွာ တည်ရှိနေနိုင်သည်။ ထိုကြားထဲတွင် မသိရှိရသေးသော နယ်မြေတစ်ခု ရှိနေနိုင်၏။ ဤလမ်းကြောင်းအရ ရှမ့်လန်အတုသည် ထိုအမည်မသိ နယ်မြေမှ ရောက်ရှိလာပုံရသည်။

ကျိုးရှီ သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်၏။ “အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် အခုချိန်ထိ သူ့ဆီမှာ ဘာအပြစ်အနာအဆာမှ ကျုပ် မတွေ့သေးပါဘူး။ ဘယ်လိုပဲကြည့်ကြည့် သူက အရှင်ရှမ့်လန်နဲ့ တစ်ပုံစံတည်းပါပဲ။၊ အတိတ်က မှတ်ဉာဏ်တွေ အားလုံးလည်း သူ့ဆီမှာ ရှိနေပါတယ်။ အရှင်နဲ့ ကျုပ်ပဲ သိတဲ့ အကြောင်းအရာတွေတောင် ပါဝင်တယ်။

ဥပမာ... ကျုပ် အရှင့်ကို ချန်မြို့တော်ကနေ ခေါ်ထုတ်ပြီး ကပ်ဘေးနန်းတော်ကို ခေါ်သွားခဲ့တာမျိုးပေါ့။၊ ကျုပ် သူ့ကို သိမ်သိမ်မွေ့မွေ့ စမ်းသပ်ကြည့်တော့ သူက မှန်ကန်စွာ တုံ့ပြန်ခဲ့တယ်။၊ ပြောရရင် သူ့ကို စတွေ့တုန်းက ကျုပ် လုံးဝ သံသယ မဝင်ခဲ့ပါဘူး။”

ကျိုးရှီသာမက ရှမ့်လန် ကိုယ်တိုင်လည်း အပြစ်အနာအဆာ ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။ တကယ်ပင် သူ၏ မျက်ဝန်း၊ ခန္ဓာကိုယ် တည်ဆောက်ပုံ၊ စိတ်နေသဘောထား အားလုံးက ရှမ့်လန်နှင့် တစ်ပုံစံတည်း တူညီနေသည်။ ရှမ့်လန်၏ ဇနီးနှင့် သားသမီးများသာ ခွဲခြားနိုင်မည်ဟု ယူဆရသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယောင်ယောင်သည် ရှမ့်မီအား မိသားစုဝင်များအကြား စိတ်ခံစားမှုချင်း ဆက်နွယ်ခြင်း အကြောင်းကို သင်ကြားပေးခဲ့ဖူးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ဆုပ်ကိုင်ပြ၍ မရသော နက်နဲသည့် အရာတစ်ခု ဖြစ်၏။

“အရှင်... သတင်းဆိုး တစ်ခုလည်း ရှိပါသေးတယ်။” နန်းဆောင်သခင် ကျိုးရှီက ပြောလိုက်သည်။

ရှမ့်လန်က မေး၏။ “အမှောင်အင်ပါယာရဲ့ အင်အားတွေ စပြီး ပျံ့နှံ့လာပြီလား။”

ကျိုးရှီက ပြောလိုက်သည်။ “အရှင် ထင်တဲ့အတိုင်းပါပဲ။”

“အမှောင်ဧကရာဇ်ကြီး ကျန်းလီက လောကရဲ့စွမ်းအင်တွေကို စုပ်ယူပြီး ငရဲသလင်းကျောက် အမိုးခုံး စွမ်းအင်ဒိုင်းကို တည်ဆောက်နေပါတယ်။၊ ငရဲကျောက်တိုင်တွေ စိုက်ထူတဲ့နေရာတိုင်းမှာ စွမ်းအင်ဒိုင်းတွေ ပေါ်လာပြီး သူ့ရဲ့ အုပ်ချုပ်မှုအောက်ကို ရောက်ရှိသွားပါတယ်။”

ထိုအရာက အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်ပင် ရှမ့်လန်သည် သူ့ကို သစ္စာရှိသူများ များပြားသော်လည်း ကျန်းအင်ပါယာအတွင်း၌ သူ့အင်အားကို တည်ဆောက်ရန် မစဉ်းစားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထျန်းနန်မြို့၏ လက်အောက်ငယ်သား ၁,၀၀၀ တို့သည် ရှမ့်လန်ကို မမြင်ဖူးသော်လည်း လောက၏ အမှန်တရားကို သိရှိပြီးနောက် ရှမ့်လန်အတွက် အသေခံခဲ့ကြ၏။

ထို့ကြောင့် ရှမ့်လန်သာ သူ့ကိုယ်သူ သက်သေပြနိုင်ပြီး အမှန်တရားကို ဖော်ထုတ်နိုင်ပါက ကျန်းအင်ပါယာမှ လူထု၏ သစ္စာရှိမှုကို ပြန်လည်ရယူနိုင်လိမ့်မည်ဟု ထင်ရသည်။ သို့သော်ငြား ထိုသို့ မဖြစ်နိုင်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျန်းအင်ပါယာ တစ်ခုလုံးသည် ကျန်းလီ၏ လက်အောက်ခံ ရှေးဟောင်းလူသားများ လက်ထဲတွင် အပြည့်အဝ ရောက်ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ စွမ်းအင်ဒိုင်းအတွင်း၌ ရှိနေသမျှ ကာလပတ်လုံး ထိုနေရာသည် သူ့အတွက် အားသာချက် ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။ ထိုဧရိယာအတွင်း၌ ကျန်းလီသည် နတ်ဘုရားသဖွယ် ဖြစ်ပြီး မည်သူမှ သူ့ကို မယှဉ်နိုင်ပေ။

မြောက်ဝင်ရိုးစွန်းတွင် ရှိစဉ်က သူသည် မြောက်ဝင်ရိုးစွန်းတစ်ခုလုံး၏ စွမ်းအားကို ထိန်းချုပ်ထားသဖြင့် အလွန် စွမ်းအားကြီးမားခဲ့သည်။ ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော် ဧကရီအဆင့်ရှိသူပင်လျှင် သူ့လက်ချက်ဖြင့် ပျက်စီးခဲ့ရသည်။ ယခု သူသည် လောက၏ ထက်ဝက်ခန့်ကို အုပ်စိုးထားပြီဖြစ်ရာ ပို၍ပင် ပြိုင်ဘက်ကင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။

မူလက ကျန်းလီသည် ဂြိုလ်အူတိုင်ကို လျင်မြန်တိကျစွာ ဝါးမျိုခဲ့ပြီး စွမ်းအင်များကို အလေအလွင့် မရှိစေခဲ့ပေ။ သူသည် နယ်မြေချဲ့ထွင်ရန်လည်း မလောခဲ့ချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဟန်ချက်ညီမှု လိုအပ်သောကြောင့် ဖြစ်၏။

စွမ်းအင်ဒိုင်း တည်ဆောက်ရန် စွမ်းအင်လိုအပ်ပြီး ဒိုင်းအတွင်းရှိ ဂေဟစနစ်ကို ထိန်းသိမ်းရန်လည်း စွမ်းအင် လိုအပ်သည်။ ထို့ကြောင့် အမိုးခုံးမြို့တော်တစ်ခု တည်ဆောက်ပြီးပါက ရရှိလာမည့် အကျိုးအမြတ်သည် ကုန်ကျစရိတ်ထက် များပြားရမည်။

စတုရန်းကီလိုမီတာ ၁၃၀ သန်း ကျယ်ဝန်းသော သဲကန္တာရကြီးသည် သေဆုံးနေသော နယ်မြေတစ်ခု ဖြစ်သည်။ မြေအောက်စွမ်းအင်များ ခန်းခြောက်နေပြီ ဖြစ်သဖြင့် ဤနေရာတွင် စွမ်းအင်ဝါးမျိုခြင်းက တွက်ခြေ မကိုက်ပေ။ မြေကြီးထဲသို့ ငရဲကျောက်တိုင်များ စိုက်ထူမည့်အစား ပင်လယ်ထဲတွင် အမိုးခုံးမြို့တော် တည်ဆောက်ပြီး ပင်လယ်ရေနက်ပိုင်းသို့ ငရဲကျောက်တိုင်များ စိုက်ထူခြင်းက ပို၍ ကောင်းမွန်ပေလိမ့်မည်။

ကျိုးရှီက ပြောလိုက်သည်။ “အရင်တုန်းက အမှောင်အင်ပါယာက လူတွေလွှတ်ပြီး မိုကျင်းကို စုံစမ်း လေ့လာခဲ့ပေမဲ့ အကြီးစား တိုက်ခိုက်ဖို့ အစီအစဉ် မရှိခဲ့ပါဘူး။၊ ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခါမှာတော့ အမှောင်အင်ပါယာက ကျုပ်တို့ကို ဝိုင်းရံလာပြီ ဆိုတာ သတိထားမိတယ်။

မြောက်ဘက်မှာ ကြီးမားတဲ့ ကျောက်တိုင်တွေကို သဲကန္တာရ မြေကြီးထဲကို ထိုးစိုက်နေပါပြီ။၊ ငရဲကျောက်တိုင် ရောက်တဲ့ နေရာတိုင်းမှာ ငရဲသလင်းကျောက်တွေ လွှမ်းခြုံသွားပြီး ကျန်းလီက သူ့ရဲ့ နတ်ဘုရားအာဏာကို အသုံးပြုလို့ ရသွားပါလိမ့်မယ်။”

ရှင်းနေသည်မှာ ရှမ့်လန် ပေါ်ထွက်လာခြင်းက ကျန်းလီ၏ မိုကျင်း ဖျက်ဆီးရေးအစီအစဉ်ကို အရှိန်မြင့်စေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

နန်းဆောင်သခင် ကျိုးရှီက ဆက်ပြောလိုက်သည်။ “ကောင်းကင်ပင်လယ်နန်းဆောင်က ဒီရှေးဟောင်း သုတေသန နယ်မြေကို တွေ့ရှိခဲ့တုန်းက လက်နက်တွေ အများကြီး ရရှိခဲ့ပါတယ်။၊ အထူးသဖြင့် သွေးမျိုးဆက် ပြောင်းလဲခြင်းနဲ့ သက်ရှိပုံသဏ္ဍာန် ပြောင်းလဲခြင်းတွေမှာပေါ့။ အားလုံးက တစ်ဟုန်ထိုး တိုးတက်ခဲ့တယ်။

ဒါကြောင့် ကောင်းကင်ပင်လယ်နန်းဆောင် လက်အောက်က စစ်သည်တော်တွေ အားလုံးဟာ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည်တွေ အံ့မခန်း တိုးတက်လာခဲ့ပါတယ်။၊ ဒါပေမဲ့ တစ်ချက်တော့ ရှိပါတယ်။ အဲဒီ ရှေးဟောင်း လက်နက်တွေကို ကျုပ်တို့ အသုံးပြုခွင့် အာဏာမရှိလို့ မသုံးနိုင်ခဲ့ပါဘူး။”

နင်ဟန်က ပြောလိုက်၏။ “ဒါကြောင့် အရှင်ရှမ့်လန် ပြန်လာမှာကို ကျွန်မတို့ မျှော်လင့်နေခဲ့ကြတာပါ။ အရှင်ဆီမှာ လုပ်ပိုင်ခွင့်အာဏာ ရှိမယ်လို့ ယုံကြည်ပါတယ်။”

ရှမ့်လန် ခဏမျှ စဉ်းစားပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ကျုပ် ပိရမစ်ကြီးထဲကို နောက်တစ်ခေါက် ဝင်ရမယ်။”

“ကောင်းပါပြီ။” ကျိုးရှီက ပြောလိုက်၏။

မင်းသမီး နင်ဟန်က သတိပေးလိုက်သည်။ “အရှင်... နောက်တစ်နာရီကြာရင် ကျင်းပမဲ့ ညီလာခံမှာ တရားဝင် နန်းတက်ရမယ် ဆိုတာကို မမေ့ပါနဲ့နော်။ အရှင် မလုပ်ချင်ဘူးဆိုတာ သိပေမဲ့ ဒါက အရမ်း အရေးကြီးပါတယ်။”

..........

ရှမ့်လန်သည် ပိရမစ်ကြီး အတွင်းသို့ တစ်ဖန် ပြန်လည်ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် “နဂါး” ဟူသော စာလုံးကို ရေးသားရန် မလိုတော့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် လုပ်ပိုင်ခွင့်အာဏာကို ရယူပြီး ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

သူသည် အလင်းနံရံအတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်လိုက်သည်။ မှန်ပေသည်။ ဤနံရံသည် ရုပ်ဝတ္ထု မဟုတ်ဘဲ အထူးစွမ်းအင် အလင်းရိပ်တစ်ခုသာ ဖြစ်၏။

“ကြိုဆိုပါတယ်။ လေးစားအပ်တဲ့ အလယ်အလတ်အဆင့် တပ်မှူး...” ရှမ့်လန်၏ နားထဲတွင် အသံတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ ၎င်းသည် လူသံမဟုတ်ဘဲ စွမ်းအင်သက်ရှိတစ်ခုနှင့် ပို၍ တူညီသည်။ သူမက ရှင်းလင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။ အလယ်အလတ်အဆင့် တပ်မှူး ဟူ၍ပင်။

ရှမ့်လန် မျက်လုံးများကိုမှိတ်ကာ ဝိညာဉ်အာရုံ အားလုံးကို လွှတ်ထုတ်ပြီး နဂါးဉာဏ်အလင်း နယ်ပယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လိုက်သည်။ သက်တောင့်သက်သာ ရှိလွန်းလှ၏။ မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပဲ အဆုံးအစမဲ့သော ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ သူ့ဦးနှောက်ထဲသို့ စီးဝင်လာပြီး ယခင်က ကုန်ဆုံးသွားသော စွမ်းအားများ ပြန်လည်ပြည့်ဖြိုးလာခဲ့သည်။

“ကျုပ်မှာ ဘာလုပ်ပိုင်ခွင့် အာဏာတွေ ရှိပါသလဲ။” ရှမ့်လန်က မေးလိုက်၏။

စွမ်းအင်သက်ရှိက ပြန်ဖြေသည်။ “အရှင်က အလယ်အလတ်အဆင့် လုပ်ပိုင်ခွင့်အာဏာကို အသုံးပြု နေတာပါ။၊ ဒီမြို့ပြနိုင်ငံရဲ့ ထိန်းချုပ်ရေး စင်တာမှာ စုစုပေါင်း လုပ်ပိုင်ခွင့်အာဏာ ၁၉၉၉၉ ခု ရှိပြီး အရှင်က ၁၉၉၀၀ ကို ပိုင်ဆိုင်ပါတယ်။”

ကြားရသည်မှာ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာပင်။ အလယ်အလတ်အဆင့် တပ်မှူး တစ်ယောက် အနေဖြင့် သူ မပိုင်ဆိုင်နိုင်သော အာဏာ ၉၉ ခုသာ ကျန်ရှိတော့သည်။ သို့သော်ငြား ထိုကျန်ရှိသော အာဏာများသည် မဟာဗျူဟာမြောက် အရေးပါဆုံး အာဏာများ ဖြစ်ကြောင်း ရှမ့်လန် သိရှိနေ၏။

ရှမ့်လန်က မေးလိုက်သည်။ “နဂါးအမြင်ထဲကို ဝင်လို့ရမလား။ သဲကန္တာရကြီး တစ်ခုလုံးကို စစ်ဆေးချင်လို့ပါ။”

စွမ်းအင်သက်ရှိက ပြောလိုက်၏။ “ကျွန်မတို့ရဲ့ လုပ်ပိုင်ခွင့်အာဏာက နံပါတ် ၉ မြို့ပြနိုင်ငံအတွင်းမှာပဲ ရှိပါတယ်။ စုစုပေါင်း ၁.၃ သန်း စတုရန်းကီလိုမီတာ ဖြစ်ပါတယ်။၊ ဒါပေမဲ့ ကျန်တဲ့ မြို့ပြနိုင်ငံတွေ ပျက်စီးသွားပြီ ဖြစ်တဲ့အတွက် အင်ပါယာတစ်ခုလုံးကို စစ်ဆေးခွင့်အာဏာ အလိုအလျောက် ရရှိပြီး ဖြစ်ပါတယ်။၊ ဒါပေမဲ့ စွမ်းအင် အတိုင်းအတာတစ်ခု လိုအပ်ပါတယ်။ ဆက်လုပ်ချင်ပါသလား။”

ရှမ့်လန်က ပြောလိုက်သည်။ “ဆက်လုပ်မယ်။”

“ကောင်းပါပြီ ... နဂါးအမြင်ထဲ ဝင်ရောက်ပါတော့မယ်။”

တစ်ခဏချင်းမှာပင် ရှမ့်လန်၏ မြင်ကွင်းမှာ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ သူသည် မိုးကောင်းကင်ထက်၌ ပျံသန်းနေသော နဂါးကြီးတစ်ကောင် အလား သဲကန္တာရကြီး တစ်ခုလုံးကို စီးမိုးကြည့်ရှုနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဤအရာအားလုံးကို ကောင်းကင်မျှော်ရုပ်တုကြီး၏ မျက်လုံးနှစ်လုံးမှတစ်ဆင့် မြင်တွေ့နေရခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ရှမ့်လန် သိရှိထားသည်။ သို့သော်ငြား ထိုခံစားချက်မှာ အလွန်တရာ အံ့သြဖွယ် ကောင်းလှ၏။

ရှမ့်လန်၏ ဝိညာဉ်သည် ကိုးလွှာသော ကောင်းကင်ထက်သို့ ပျံတက်သွားပြီး သဲကန္တာရကြီးတစ်ခုလုံးကို ငုံ့ကြည့်နေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ သို့သော်ငြား ဝမ်းနည်းစရာ ကောင်းသည်မှာ ထူးခြားသော ရှုခင်းများကို မတွေ့ရခြင်းပင်။ အသက်ဓာတ် ကင်းမဲ့နေသော အဆုံးအစမဲ့ သဲကန္တာရကြီးကိုသာ ထပ်တလဲလဲ တွေ့မြင်နေရသည်။

စတုရန်းကီလိုမီတာ ၁.၃ သန်း ကျယ်ဝန်းသော ဤသဲကန္တာရကြီးသည် တစ်ချိန်က အင်အားကြီးမားသော ရှေးဟောင်းအင်ပါယာကြီး တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ကြီးမားသော နိဗ္ဗာန ပျက်သုဉ်းခြင်းကပ်ဘေးကြီး အတွင်း၌ ပျက်စီးသွားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းသည် ပျက်သုဉ်းခြင်း ခေတ်ကာလ နှစ်ခုကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရပြီး ဖြစ်၏။

အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သော ဤကံကောင်းသည့် မိုကျင်းမြို့တော်ကို နဝမမြောက် မြို့ပြနိုင်ငံဟု ခေါ်ဆိုခဲ့ကြပြီး စတုရန်းကီလိုမီတာ စုစုပေါင်း ၁.၃ သန်း ကျယ်ဝန်းသည်။ သေချာသည်မှာ ၎င်း၏ အစိတ်အပိုင်း အများစု သည် အပျက်အစီးများ ဖြစ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး စတုရန်းကီလိုမီတာ ၃၀,၀၀၀ အောက်လျော့နည်းသော မျက်နှာပြင်ဧရိယာသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

သို့သော်ငြား ဤအရာက လုံးဝ မလွယ်ကူခဲ့ပေ။ ယနေ့အချိန်ထိ မည်သည့်အရာကို မှီခို၍ အသက် ရှင်သန်ခဲ့ကြောင်း မသိရှိရပေ။ အခြားသော မြို့ပြနိုင်ငံများသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ၅၀ ကတည်းက ပျက်စီးသွားခဲ့ကြပြီ ဖြစ်၏။

ရှမ့်လန်၏ အမြင်အာရုံသည် မြောက်ဘက်အရပ်သို့သာ ဆက်လက် ကြည့်ရှုနေမိသည်။

မိုင် ၁၀,၀၀၀... မိုင် ၂၀,၀၀၀...

ထို့နောက် သူ မြင်လိုက်ရသည်။ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ကောင်းကင်ထိုးဖောက် ကျောက်တိုင်ကြီးသည် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ အမြင့်ဆုံးတောင်ထွတ်ထက်ပင် ပို၍ မြင့်မားနေပြီး အသက်ရှိနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။

“ဖူး... ဖူး...”

ကျောက်တိုင်ကြီးများသည် တစ်ခုပြီးတစ်ခု သဲကန္တာရကြီးထဲသို့ ထိုးစိုက်ဝင်ရောက်သွားသည်။ ထိုးစိုက် ဝင်ရောက်သွားပြီးနောက် ကျောက်တိုင်ကြီး၏ ကီလိုမီတာ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ပတ်လည်ရှိ အရာအားလုံး ပြောင်းလဲသွားခဲ့၏။ မူလက အဝါရောင်နှင့် အနီရောင် သမ်းနေသော သဲကန္တာရကြီးသည် ချက်ချင်းဆိုသလို ထူးဆန်းသော အပြာရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ မြေပြင်တစ်ခုလုံးမှာ လုံးဝ ရေခဲရိုက်သွားခဲ့သည်။

ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ အေးစက်သောလေထုကြီး ရောက်ရှိလာပြီးနောက် ကောင်းကင်ယံမှ နှင်းများ စတင် ကျဆင်းလာခဲ့သည်။ အင်ပါယာကျန်းလီသည် တောင်ဘက်သို့ ဆက်လက်ပျံ့နှံ့ရန် ဤနည်းလမ်းကို အသုံးပြုနေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် မိစ္ဆာသလင်းကျောက်များကို ဝန်းရံထားခြင်း မဟုတ်ဘဲ ငရဲသလင်းကျောက် လိုဏ်ခေါင်းလမ်းကြောင်းကို တိုက်ရိုက် တည်ဆောက်နေခြင်း ဖြစ်၏။

ဤမြင်ကွင်းသည် World of Warcraft ဂိမ်းထဲမှ Undead များ ပျံ့နှံ့ပုံ ၊ StarCraft ဂိမ်းထဲမှ Zerg များ ပျံ့နှံ့ပုံနှင်ါ တူညီနေသည်။ သို့သော်ငြား ထိုအရာများလောက် ရွံရှာဖွယ် မကောင်းဘဲ အလွန် လှပနေသည်။

အင်ပါယာကျန်းလီ ပျံ့နှံ့ရောက်ရှိသွားသော နေရာတိုင်းတွင် လောကကြီးသည် အပြာရောင် ပြောင်းသွားပြီး ကောင်းကင်မှ နှင်းများကျကာ အပူချိန် ထိုးကျသွားတတ်သည်။ အလွန် လှပသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်၏။

ရှမ့်လန် အလျင်အမြန် တွက်ချက်လိုက်သည်။ အင်ပါယာကျန်းလီသည် မိုကျင်းမြို့တော်နှင့် မိုင်ပေါင်း ၂၀,၀၀၀ ခန့် ဝေးကွာနေသေးသော်လည်း ဤအမြန်နှုန်းအတိုင်းဆိုလျှင် မိုကျင်းသို့ ရောက်ရှိရန် အများဆုံး သုံးလသာ ကြာမြင့်ပေလိမ့်မည်။ တစ်ရက်လျှင် မိုင် ၂၀၀ နှုန်းဖြင့် ပျံ့နှံ့နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျောက်တိုင်ကြီးတစ်ခု စိုက်ဆင်းသွားတိုင်း ခံတပ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ကျန်းလီ၏ လက်တံများသည် နေရာတိုင်းသို့ ရောက်ရှိနိုင်သည်ဟု ဆိုလိုခြင်းပင်။

အပိုင်း (၁၃၃၄)

ရှမ့်လန်က မေးလိုက်သည်။ “ရန်သူ့လက်တံတွေ မိုကျင်းကို ရောက်လာခဲ့ရင် ကျုပ်တို့ရဲ့ စွမ်းအင်နဲ့ဆို နိုင်ခြေ ဘယ်လောက်ရှိမလဲ။”

စွမ်းအင်သက်ရှိက ဖြေလိုက်၏။ “သုညပါ။”

ရှမ့်လန် မင်သက်သွားသည်။ “အဲဒီလောက်တောင် သေချာနေတာလား။”

စွမ်းအင်သက်ရှိက ရှင်းပြလိုက်၏။ “မြေအောက်က စွမ်းအင်တွေ အကုန်လုံး ကုန်ခန်းသွားပါပြီ။၊ စတုရန်းကီလိုမီတာ ၁,၃၀၀,၀၀၀ ကျယ်ဝန်းတဲ့ နဝမမြောက်မြို့ပြနိုင်ငံမှာ စတုရန်း ကီလိုမီတာ ၃၉,၀၀၀ လောက်ပဲ ကျန်ပါတော့တယ်။၊ ဒီမြေနေရာရဲ့ စွမ်းအင်က နဝမမြောက် မြို့ပြနိုင်ငံ လည်ပတ်နိုင်ရုံလောက်ပဲ ရှိတာပါ။၊

ရန်သူ့ဆီမှာက လောကထက်ဝက်နီးပါး ရှိနေပြီး စတုရန်းကီလိုမီတာ သန်း ၂၀၀ လောက်ရှိတဲ့ မြေစွမ်းအင်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပါတယ်။၊ ပြောရရင် ကျွန်မတို့ထက် အဆပေါင်း ၁၀,၀၀၀ လောက် များနေတဲ့အတွက် နိုင်ခြေ မရှိပါဘူး။”

ဤစကားထဲတွင် အချက်အလက်များစွာ ပါဝင်နေသည်။

ရှမ့်လန်က ပြောလိုက်၏။ “နဝမမြောက် မြို့ပြနိုင်ငံရဲ့ လည်ပတ်ပုံ နည်းစနစ်ကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာ ပြပါအုံး။”

ခဏအကြာတွင် ရှမ့်လန်သည် မိုကျင်း၏ လည်ပတ်ပုံ မူဘောင်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။ တကယ်ကို ရင်းနှီးနေသည်။ အသေးစိတ်ပုံစံကို ကြည့်ရုံဖြင့် အင်ပါယာကျန်းလီ၏ အမိုးခုံးမြို့တော်နှင့် တစ်ပုံစံတည်း နီးပါး တူညီနေသည်။

ဤပိရမစ်ကြီးသည် တောင်တစ်လုံးထက် ပို၍ မြင့်မားသော်လည်း အပြင်ဘက်သို့ ထွက်နေသော အစိတ်အပိုင်းမှာ ရေခဲတောင်ထိပ်ဖျား အပိုင်းလောက်သာ ရှိသည်။ ၎င်းသည် မြေအောက်သို့ ပို၍ နက်ရှိုင်းစွာ ထိုးဆင်းသွားပြီး ကမ္ဘာ့မြေထုလွှာ အတွင်းပိုင်းအထိ ရောက်ရှိနေသည်။ ရေတွက်၍ မရနိုင်သော စွမ်းအင်လက်တံများ သည် ဂြိုလ်အူတိုင် အတွင်းပိုင်းအထိ ဖြာဆင်းထား၏။

ဤပိရမစ်ကြီးသည်လည်း ဂြိုလ်အူတိုင်နှင့် မြေထုလွှာမှ စွမ်းအင်များကို ဝါးမျိုနေခြင်း ဖြစ်သည်။ တူညီသော မကောင်းဆိုးဝါး၊ တူညီသော သက်စောင့်ဓာတ်ကို အလွန်အကျွံ ထုတ်ယူသုံးစွဲခြင်းပင်။ သဲကန္တာရကြီး လုံးဝ သေဆုံးသွားရခြင်းမှာ မဆန်းပေ။ ၎င်း၏ သက်စောင့်ဓာတ်များ၊ စွမ်းအင်များ အားလုံး ဝါးမျိုခံလိုက်ရသဖြင့် လုံးဝ သေမင်းတမန် နယ်မြေတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ရှေးဟောင်းအင်ပါယာ၏ နဝမမြောက် မြို့ပြနိုင်ငံ ဖြစ်သော ဤမိုကျင်းသည် သေမင်းတံခါးဝတွင် ရုန်းကန်နေရသည်ဟု ဆိုနိုင်ပေ၏။

အင်ပါယာကျန်းလီ၏ မြို့တော်များ လည်ပတ်ပုံသည် ရှေးဟောင်းအင်ပါယာကို အခြေခံထားခြင်း ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်သော်လည်း ၎င်း၏ အဓိကစွမ်းအင်မှာ ငရဲသလင်းကျောက် ဖြစ်သဖြင့် လောကတစ်ခုလုံး ရေခဲရိုက်ပြီး အပြာရောင် ပြောင်းလဲနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ရှမ့်လန်က မေးလိုက်၏။ “မင်းတို့က ကမ္ဘာကြီးရဲ့ သက်စောင့်ဓာတ်တွေ အကုန်လုံးကို ဝါးမျိုလိုက်လို့ အင်ပါယာ တစ်ခုလုံး ပျက်စီးသွားရတာပဲ။၊ ဒီမြေကြီးကို လုံးဝ သေဆုံးသွားစေခဲ့တယ်။ ဘာလို့လဲ။”

သဲကန္တာရကြီးသည် အင်္ဂါဂြိုဟ်၏ မျက်နှာပြင်နှင့် တူသည်ဟု ရှမ့်လန် ထင်မြင်မိခြင်းမှာ မဆန်းပေ။ ၎င်းသည် နီညိုရောင်သမ်းနေပြီး အင်္ဂါဂြိုဟ်ကပင် ပို၍ ပြည့်စုံနေသေးသည်။ အနည်းဆုံးတော့ အင်္ဂါဂြိုဟ်၌ တောင်များနှင့် တောင်ကြားများ ရှိသေးသည်။ အင်္ဂါဂြိုဟ်သည် ကမ္ဘာပျက်ကပ် ကြုံပြီးနောက် ဖြစ်ပေါ်လာသော ပုံသဏ္ဍာန်ဖြစ်ပြီး သဲကန္တာရကြီးသည် ဤကမ္ဘာကြီး သေဆုံးသွားပြီးနောက် ဖြစ်ပေါ်လာမည့် ပုံသဏ္ဍာန် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ဤလောကကြီးသည် အလွန် သရော်ချင်စရာ ကောင်းနေ၏။ မျှော်လင့်ချက် နယ်မြေ၊ အလင်းရောင် နယ်မြေဟု တင်စားထားသော နေရာသည် တကယ်တမ်းတွင် လုံးဝ သေဆုံးနေသော နေရာတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။ အင်ပါယာ ကျန်းလီသည် သေဆုံးခြင်းသို့ ဦးတည်နေသော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ လုံးဝ သေဆုံးသွားခြင်း မရှိသေးပေ။

စွမ်းအင်သက်ရှိက ရှင်းပြ၏။ “ကျွန်မတို့ရဲ့ လောကမြေ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုဟာ မူလက မျှတတဲ့ အခြေအနေမှာ ရှိခဲ့ပါတယ်။၊ အလွန်အကျွံ ထုတ်ယူသုံးစွဲခဲ့ရင်တောင် လောကဆွဲငင်အားနဲ့ နေမုန်တိုင်းကို အသုံးပြုပြီး ပြန်လည် ဖြည့်တင်းနိုင်ခဲ့ပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ ကြီးမားတဲ့ မဟာနိဗ္ဗာန ပျက်သုန်းခြင်း ကပ်ဘေးကြီး ရောက်လာတဲ့အတွက် မကြုံစဖူး စွမ်းအင်ဒိုင်းကြီးကို မဖြစ်မနေ တည်ဆောက်ခဲ့ရပါတယ်။ နေမင်းရဲ့ တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှုကို ကာကွယ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ကြတာပါ။၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မတို့ ကျရှုံးခဲ့ပါတယ်။ လုံးဝ မကာကွယ်နိုင်ခဲ့ပါဘူး။၊ စတုရန်းကီလိုမီတာ ၁.၃ သန်း ရှိတဲ့ မြေကြီးရဲ့ သက်စောင့်စွမ်းအင်တွေကို အသုံးပြုပြီး တည်ဆောက်ထားတဲ့ စွမ်းအင်ဒိုင်းကြီးက ချက်ချင်း ပျက်စီးသွားခဲ့ပါတယ်။”

စွမ်းအင်ဒိုင်းကြီး ပျက်စီးသွားသဖြင့် အတွင်း၌ရှိနေသော ရှေးဟောင်းအင်ပါယာ လူသားများလည်း သေဆုံးသွားခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ မြို့ပြနိုင်ငံအများစုသည်လည်း မဟာနိဗ္ဗာန ပျက်သုန်းခြင်း ကပ်ဘေးကြီးအတွင်း ပျက်စီးသွားခဲ့ကြပြီး ကျန်ရှိနေသော အစိတ်အပိုင်းများမှာ အချိန်ကာလ၏ တိုက်စားမှုကြောင့် သဲမှုန့်များ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ကြသည်။

ထို့ဆိုလျှင် နဝမမြောက် မြို့ပြနိုင်ငံသည် ယခုအချိန်ထိ မည်သို့ အသက်ရှင် ကျန်ရစ်ခဲ့သနည်း။ ရှေးဟောင်း အင်ပါယာ ပျက်သုဉ်းခြင်းသည် ကျန်းလီအတွက် လုံးဝ အဆိုးဘက် ရောက်သော သင်ခန်းစာတစ်ခု ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ နေမင်း၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ကာကွယ်ရန် စွမ်းအင်ဒိုင်းကို အသုံးပြုခြင်းမှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် သူ့တွင် အတွေးတစ်ခုသာ ရှိခဲ့သည်။ ထိုအရာမှာ ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံး၏ စွမ်းအင်ကို ဝါးမျိုပြီး အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သော ဝိညာဉ်များကို ခေါ်ဆောင်ကာ ဤကမ္ဘာမှ ထွက်ခွာသွားရန်ပင် ဖြစ်မည်။

ရှမ့်လန်က မေးလိုက်၏။ “ကျုပ်ဆီမှာ လုပ်ပိုင်ခွင့်အာဏာ ၉၉ ခု ကျန်နေသေးတယ်မလား။ အဲဒါတွေကို ဖွင့်လို့မရဘူးလား။”

“ဟုတ်ကဲ့... မရပါဘူး။” စွမ်းအင်သက်ရှိက ဖြေသည်။

ရှမ့်လန်က ထပ်မေးလိုက်၏။ “ဒါဆို ကျုပ်စိတ်ဝင်စားလောက်မယ့် လုပ်ပိုင်ခွင့်တစ်ခုလောက် ခင်ဗျား စဉ်းစားမိတာရှိလား။”

စွမ်းအင်သက်ရှိက ဖြေလိုက်သည်။ “အသက်ဓာတ်ပြုပြင်ပြောင်းလဲခြင်း... ဇီဝဗေဒဆိုင်ရာ ပြုပြင် ပြောင်းလဲခြင်းပါ။”

ရှမ့်လန်က မေးလိုက်၏။ “ဒါဆို ဒီပိရမစ်ကြီးမှာရှိတဲ့ အမြင့်ဆုံး လုပ်ပိုင်ခွင့်အာဏာက ဘာလဲ။”

စွမ်းအင်သက်ရှိက ဖြေလိုက်သည်။ “နတ်ဘုရား အကြည့်ပါ။”

ရှမ့်လန်က မေးလိုက်၏။ “ဒါက ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ။”

စွမ်းအင်သက်ရှိက ရှင်းပြလိုက်သည်။ “ရုပ်တုကြီးရဲ့ မျက်လုံးတွေကို ထိန်းချုပ်နိုင်တာပါ။၊ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်တာနဲ့ သက်ရှိအားလုံး ကျောက်ရုပ် ဖြစ်သွားပါလိမ့်မယ်။”

ဤအရာက ဘုရင်မမီဒူဆာ၏ အဆုံးစွန် စွမ်းရည်၊ သူမ ပိုင်ဆိုင်ထားသော ဘုရားသခင်အဆင့် ဝိညာဉ် နည်းစနစ်ပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော်ငြား ဤအံ့ဖွယ်ဝိညာဉ်နည်းစနစ်ကို နောက်ပိုင်းတွင် ကျန်းရှဲ့ ခိုးယူသွားခဲ့၏။

ဤပိရမစ်ကြီးအတွင်း၌ ဤမျှ စွမ်းအားကြီးသော ဝိညာဉ်နည်းစနစ် ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ခဲ့ပေ။ တွေးကြည့်၍ပင် မရနိုင်အောင်ပင်။ အင်ပါယာကျန်းလီ၏ တပ်တော် တိုက်ခိုက်လာသည်နှင့် တပြိုင်နက် ရှမ့်လန် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် အားလုံး ကျောက်ရုပ် ဖြစ်သွားမည်ဆိုပါက မည်မျှ ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းလိုက်မည်နည်း။

ရှမ့်လန်က မေးလိုက်သည်။ “ဒါဆို လောလောဆယ် ကျုပ် အသုံးပြုနိုင်တဲ့ အမြင့်ဆုံးလုပ်ပိုင်ခွင့်နဲ့ လက်နက်က ဘာလဲ။”

စွမ်းအင်သက်ရှိက ဖြေလိုက်၏။ “စွမ်းအင် နဂါးအမြောက်ပါ။”

စွမ်းအင်နဂါးအမြောက် ဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်း။ ရှမ့်လန်၏ ရှေ့မှောက်တွင် ဧရာမ ရုပ်တုကြီးတစ်ခု ချက်ချင်း ပေါ်လာခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ရှေးဟောင်းအမြောက် တစ်လက် ဖြစ်သော်လည်း နဂါးပုံသဏ္ဍာန် ထုလုပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ပွင့်ဟနေသော ပါးစပ်သည် အမြောက်ဝ ဖြစ်နေ၏။ ဤအရာက ရှေးဟောင်းအင်ပါယာ၏ အထူးလက်နက် ဖြစ်ဟန်တူသည်။

ရှမ့်လန်က မေးလိုက်၏။ “အမြောက်တစ်ချက် ပစ်လိုက်တိုင်း နဂါးနောင်တ တစ်ခါ ပစ်လွှတ်လိုက်သလိုမျိုး ဖြစ်သွားမှာလား။”

သူက မေးလိုက်ရင်း နဂါးနောင်တ ပေါက်ကွဲသည့် မြင်ကွင်းကို ပြသလိုက်သည်။ ဤသည်မှာ [နဂါးဉာဏ်အလင်း] စာသား၏ အလှတရားပင် ဖြစ်သည်။ စကားလုံး တစ်လုံးတည်းဖြင့် နဂါးနောင်တ၏ ပေါက်ကွဲမှု သီအိုရီနှင့် စွမ်းအားကို အပြည့်အဝ ပြသနိုင်သည်။

“ဟုတ်ပါတယ်... အတော်လေး ဆင်တူပါတယ်။” စွမ်းအင်သက်ရှိက ဖြေလိုက်၏။

ရှမ့်လန်က မေးလိုက်သည်။ “အခုလက်ရှိ နဝမမြောက်မြို့ပြနိုင်ငံဖြစ်တဲ့ မိုကျင်းမှာ နဂါးအမြောက် ဘယ်နှစ်လက် ရှိလဲ။”

စွမ်းအင်သက်ရှိက ဖြေ၏။ “စုစုပေါင်း ကိုးလက် ရှိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ တစ်လက်ပဲ ကျန်ပါတော့တယ်။”

ရှမ့်လန်က မေးလိုက်သည်။ “စွမ်းအင် နဂါးအမြောက်အောက်က လက်နက်တွေ အကုန်လုံးကို ကျုပ် အသုံးပြုလို့ ရမလား။”

စွမ်းအင်သက်ရှိက ပြန်ဖြေလိုက်၏။ “ရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီလိုလုပ်ရင် ကျန်ရှိနေတဲ့ စွမ်းအင် အနည်းငယ်ကို ပိုပြီး ဆုံးရှုံးသွားစေပါလိမ့်မယ်။”

ရှမ့်လန်က မေးလိုက်သည်။ “ဒီ ကောင်းကင်မျှော်ရုပ်တုကြီးရဲ့ အမြင့်ဆုံး လုပ်ပိုင်ခွင့်အာဏာကို ကျုပ် ဘယ်လို ရယူနိုင်မလဲ။ နတ်ဘုရား အကြည့်ကိုလေ။”

စွမ်းအင်သက်ရှိ က ဖြေလိုက်၏။ “အရှင် ပြောပြချက်အရ ဆိုရင်တော့ အဆင့်မြင့် နဂါးဉာဏ်အလင်းကို တတ်မြောက်ဖို့ လိုပါတယ်။”

ရှမ့်လန်က မေးလိုက်သည်။ “ဒါဆို ကျုပ် ဘယ်မှာ သင်ယူနိုင်မလဲ။”

စွမ်းအင်သက်ရှိက ဖြေလိုက်သည်။ “တောင်းပန်ပါတယ်။ ကျွန်မဆီမှာ သက်ဆိုင်ရာ ဗဟုသုတ မရှိပါဘူး။”

ရှမ့်လန်က မေးလိုက်၏။ “ကောင်းကင်မျှော် ရုပ်တုကြီးရဲ့ မျက်လုံးကို ကျုပ် တိုက်ရိုက် ကြည့်လိုက်ရင် အဆင့်မြင့် နဂါးဉာဏ်အလင်းကို ရနိုင်မလား။”

စွမ်းအင်သက်ရှိက ဖြေလိုက်သည်။ “တောင်းပန်ပါတယ်။ ဒီမေးခွန်းက အရှင်ရဲ့လုပ်ပိုင်ခွင့် အာဏာအပြင်ဘက် ရောက်နေသလို ကျွန်မရဲ့ လုပ်ပိုင်ခွင့် အပြင်ဘက်ကိုလည်း ရောက်နေပါတယ်။”

နံနက် ၆ နာရီ ထိုးတော့မည် ဖြစ်ပြီး ညီလာခံ စတင်တော့မည် ဖြစ်၏။ ရှမ့်လန်သည် နဂါးဉာဏ်အလင်း ပွင့်ခြင်း အခြေအနေမှ ထွက်ခွာလိုက်သည်။ သူသည် ပိရမစ်ကြီးအတွင်းရှိ အလင်းနံရံထဲတွင် ရှိနေဆဲ ဖြစ်၏။

သူ့တစ်ကိုယ်လုံး စွမ်းအင်များ ပြည့်ဝနေသည်။ စောစောက ကုန်ဆုံးသွားသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ အားလုံး ပြန်လည်ပြည့်ဖြိုးလာခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ သူ့အတွက် အကျိုးအမြတ် ကြီးမားသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ရှမ့်လန်သည် ဤမြို့တော်၏ လုပ်ပိုင်ခွင့်အာဏာ အားလုံးကို ရရှိထားပြီ ဖြစ်သည်။

ဤရှေးဟောင်းမြို့တော် တည်ရှိနေခြင်းသည် ဂုဏ်ယူစရာမကောင်းသော်လည်း အလွန် စွမ်းအား ကြီးမားသည်မှာ အမှန်ပင်။ ရှမ့်လန်သာ ကောင်းကင်မျှော်ရုပ်တုကြီး၏ အမြင့်ဆုံး အာဏာကို ရရှိခဲ့ပါက သဲကန္တာရကြီး အတွင်း၌ ကျန်းလီကို ယှဉ်ပြိုင် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိလာနိုင်၏။

................

နံနက် ၆ နာရီ ....

နဂါးဝတ်ရုံနှင့် သရဖူကို ဝတ်ဆင်ထားသော ရှမ့်လန်သည် တော်ဝင်နန်းတော်အတွင်း၌ တရားဝင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ရာချီသော အရာရှိကြီးများက တညီတညွတ်တည်း ဦးတိုက်လိုက်ကြ၏။ အပြင်ဘက်ရှိ သိန်းချီသော ပြည်သူများသည်လည်း ဒူးထောက်၍ ဦးတိုက်လိုက်ကြသည်။

သူတို့သည် ယနေ့အတွက် တစ်ညလုံး အိပ်စက်ခြင်း မရှိခဲ့ကြပေ။ ၂၉ နှစ်တိုင်တိုင် စောင့်ဆိုင်းခဲ့ပြီးနောက် ဤနေ့ရက်သို့ နောက်ဆုံးတွင် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အံ့ဖွယ်အမှုများကို ဖန်တီးခဲ့သော ပြိုင်ဘက်ကင်း အင်ပါယာဘုရင် ရှမ့်လန်သည် နောက်ဆုံးတွင် ပြန်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

နောက်ဆုံးတွင် စိတ်ပျက်အားငယ်စရာ မလိုတော့ပေ။ မှောင်မိုက်နေသော ကောင်းကင်ယံ၌ အလင်းရောင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်ကြီး လင်းလက်လာတော့မည်။

“အရှင်... သက်တော်ရာကျော် ရှည်ပါစေ။ သက်တော်ရာကျော် ရှည်ပါစေ။ သက်တော်ရာကျော် ရှည်ပါစေ။”

“အရှင်... သက်တော်ရာကျော် ရှည်ပါစေ။ သက်တော်ရာကျော် ရှည်ပါစေ။ သက်တော်ရာကျော် ရှည်ပါစေ။”

ဩဘာပေးသံများအကြားတွင် ရှမ့်လန်သည် နန်းပလ္လင်ထက်သို့ တက်ရောက်သွားခဲ့သည်။ တိုင်းပြည်ကို တော်ဝင်ချန်အင်ပါယာဟု ခေါ်ဆိုဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ကျန်းမင်းဆက် မဟုတ်တော့ပေ။ ရှမ့်မင်းဆက် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ဤအခိုက်အတန့်သည် နှစ်ပေါင်း ၃၀ တိတိ နောက်ကျခဲ့သည်။ ရှမ့်လန်သည် တော်ဝင်ရန်အင်ပါယာဘုရင်ကို အနိုင်ယူစဉ်တည်းက နန်းတက်ခဲ့သင့်သည်။ သို့သော်ငြား သူ မတက်ခဲ့ပေ။ ထိုစဉ်က အင်ပါယာသည် ကျန်းမျိုးနွယ်စု ပိုင်ဆိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျန်းလီထံမှ ဆက်ခံခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ ယခု ရှမ့်လန် လုံးဝ မလိုချင်သော်လည်း တော်ဝင်ချန်အင်ပါယာသည် ရှမ့်လန်အပိုင် ဖြစ်သွားခဲ့၏။

သိန်းချီသော ပြည်သူလူထုက လိုအပ်နေသည်။ တကယ်တော့ ဤအရာသည် သူတို့ အသက်ရှင်သန်ရခြင်း၏ တစ်ခုတည်းသော ရည်ရွယ်ချက် ဖြစ်နေသည်။

နန်းတက်ပွဲ အခမ်းအနား တစ်ခုလုံးသည် ကြီးကျယ်ခမ်းနားပြီး လေးနက်လှသည်။ စုစုပေါင်း ခြောက်နာရီကြာမြင့်ခဲ့၏။

အခမ်းအနားသည် သမိုင်းစာအုပ်များပါ စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းများနှင့်အညီ အလွန် စနစ်ကျခဲ့သည်။ ဤကဲ့သို့သောအချိန်မျိုးတွင် အခမ်းအနား သဘောတရား ရှိရန်မှာ ပို၍ အရေးကြီးသည်။ သို့သော်ငြား ဤနေရာတွင် အားလုံးကို ထည့်သွင်း မဖော်ပြတော့ပေ။

..........

နေ့လယ်ခင်း၌ မင်းသမီး နင်ဟန်သည် ရှမ့်လန်၏ အခန်းရှေ့သို့ နောက်တစ်ကြိမ် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြန်သည်။

နင်ဟန်က မေးလိုက်၏။ “အရှင်... အရှင်ပြောတဲ့ ပြဇာတ် ပြီးသွားပြီလား။”

သူမက ဆက်မေးသည်။ “အရှင် နိုင်သွားပြီလား။”

ကျန်းလီက သုံးရက်ဟု ပြောခဲ့သည်။ အချိန်ထက်ဝက်သာ ကုန်ဆုံးသေးသော်လည်း ရှမ့်လန်နှင့် ကျန်းလီတို့၏ ကစားပွဲသည် ပြီးဆုံးသွားသည့်ပုံ ပေါက်နေ၏။ ရှမ့်လန် နိုင်သွားပြီဟု ထင်ရသည်။ ခိုးဝင်လာသော အယောင်ဆောင်သူကို ဖမ်းမိထားပြီ ဖြစ်၏။

ရှမ့်လန်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ “မပြီးသေးဘူး။ ပြဇာတ်က တစ်ဝက်ပဲ ရှိသေးတယ်။၊ ကျုပ် နိုင်မယ်လို့ ခံစားရပေမဲ့ အခုထိ မနိုင်သေးဘူး။”